| বাংলা | |||
| পালি | অট্ঠকথা | টীকা | অন্ন |
| 1101 পারাজিক পালি 1102 পাচিত্তিয় পালি 1103 মহাবগ্গ পালি (বিনয়) 1104 চূলবগ্গ পালি 1105 পরিবার পালি | 1201 পারাজিককণ্ড অট্ঠকথা-১ 1202 পারাজিককণ্ড অট্ঠকথা-২ 1203 পাচিত্তিয় অট্ঠকথা 1204 মহাবগ্গ অট্ঠকথা (বিনয়) 1205 চূলবগ্গ অট্ঠকথা 1206 পরিবার অট্ঠকথা | 1301 সারত্থদীপনী টীকা-১ 1302 সারত্থদীপনী টীকা-২ 1303 সারত্থদীপনী টীকা-৩ | 1401 দ্বেমাতিকাপালি 1402 বিনয়সংগহ অট্ঠকথা 1403 বজিরবুদ্ধি টীকা 1404 বিমতিবিনোদনী টীকা-১ 1405 বিমতিবিনোদনী টীকা-২ 1406 বিনয়ালংকার টীকা-১ 1407 বিনয়ালংকার টীকা-২ 1408 কঙ্খাবিতরণীপুরাণ টীকা 1409 বিনয়বিনিচ্ছয়-উত্তরবিনিচ্ছয় 1410 বিনয়বিনিচ্ছয় টীকা-১ 1411 বিনয়বিনিচ্ছয় টীকা-২ 1412 পাচিত্যাদিযোজনাপালি 1413 খুদ্ধসিক্খা-মূলসিক্খা 8401 বিসুদ্ধিমগ্গ-১ 8402 বিসুদ্ধিমগ্গ-২ 8403 বিসুদ্ধিমগ্গ-মহাটীকা-১ 8404 বিসুদ্ধিমগ্গ-মহাটীকা-২ 8405 বিসুদ্ধিমগ্গ নিদানকথা 8406 দীঘনিকায় (পু-বি) 8407 মজ্ঝিমনিকায় (পু-বি) 8408 সংযুত্তনিকায় (পু-বি) 8409 অঙ্গুত্তরনিকায় (পু-বি) 8410 বিনয়পিটক (পু-বি) 8411 অভিধম্মপিটক (পু-বি) 8412 অট্ঠকথা (পু-বি) 8413 নিরুত্তিদীপনী 8414 পরমত্থদীপনী সংগহমহাটীকাপাঠ 8415 অনুদীপনীপাঠ 8416 পট্ঠানুদ্দেস দীপনীপাঠ 8417 নমক্কারটীকা 8418 মহাপণামপাঠ 8419 লক্খণাতো বুদ্ধথোমনাগাথা 8420 সুতবন্দনা 8421 কমলাঞ্জলি 8422 জিনালংকার 8423 পজ্জমধু 8424 বুদ্ধগুণগাথাবলী 8425 চূলগন্থবংস 8426 মহাবংস 8427 সাসনবংস 8428 কচ্চায়নব্যাকরণং 8429 মোগ্গল্লানব্যাকরণং 8430 সদ্দনীতিপ্পকরণং (পদমালা) 8431 সদ্দনীতিপ্পকরণং (ধাতুমালা) 8432 পদরূপসিদ্ধি 8433 মোগ্গল্লানপঞ্চিকা 8434 পযোগসিদ্ধিপাঠ 8435 বুত্তোদয়পাঠ 8436 অভিধানপ্পদীপিকাপাঠ 8437 অভিধানপ্পদীপিকাটীকা 8438 সুবোধালংকারপাঠ 8439 সুবোধালংকারটীকা 8440 বালাবতার গণ্ঠিপদত্থবিনিচ্ছয়সার 8441 লোকনীতি 8442 সুত্তন্তনীতি 8443 সূরস্সতীনীতি 8444 মহারহনীতি 8445 ধম্মনীতি 8446 কবিদপ্পণনীতি 8447 নীতিমঞ্জরী 8448 নরদক্খদীপনী 8449 চতুরারক্খদীপনী 8450 চাণক্যনীতি 8451 রসবাহিনী 8452 সীমাবিসোধনীপাঠ 8453 বেস্সন্তরগীতি 8454 মোগ্গল্লান বুত্তিবিবরণপঞ্চিকা 8455 থূপবংস 8456 দাঠাবংস 8457 ধাতুপাঠবিলাসিনিয়া 8458 ধাতুবংস 8459 হত্থবনগল্লবিহারবংস 8460 জিনচরিতয় 8461 জিনবংসদীপং 8462 তেলকটাহগাথা 8463 মিলিদটীকা 8464 পদমঞ্জরী 8465 পদসাধনং 8466 সদ্দবিন্দুপকরণং 8467 কচ্চায়নধাতুমঞ্জুসা 8468 সামন্তকূটবণ্ণনা |
| 2101 সীলক্খন্ধবগ্গ পালি 2102 মহাবগ্গ পালি (দীঘ) 2103 পাথিকবগ্গ পালি | 2201 সীলক্খন্ধবগ্গ অট্ঠকথা 2202 মহাবগ্গ অট্ঠকথা (দীঘ) 2203 পাথিকবগ্গ অট্ঠকথা | 2301 সীলক্খন্ধবগ্গ টীকা 2302 মহাবগ্গ টীকা (দীঘ) 2303 পাথিকবগ্গ টীকা 2304 সীলক্খন্ধবগ্গ-অভিনবটীকা-১ 2305 সীলক্খন্ধবগ্গ-অভিনবটীকা-২ | |
| 3101 মূলপণ্ণাস পালি 3102 মজ্ঝিমপণ্ণাস পালি 3103 উপরিপণ্ণাস পালি | 3201 মূলপণ্ণাস অট্ঠকথা-১ 3202 মূলপণ্ণাস অট্ঠকথা-২ 3203 মজ্ঝিমপণ্ণাস অট্ঠকথা 3204 উপরিপণ্ণাস অট্ঠকথা | 3301 মূলপণ্ণাস টীকা 3302 মজ্ঝিমপণ্ণাস টীকা 3303 উপরিপণ্ণাস টীকা | |
| 4101 সগাথাবগ্গ পালি 4102 নিদানবগ্গ পালি 4103 খন্ধবগ্গ পালি 4104 সলায়তনবগ্গ পালি 4105 মহাবগ্গ পালি (সংযুত্ত) | 4201 সগাথাবগ্গ অট্ঠকথা 4202 নিদানবগ্গ অট্ঠকথা 4203 খন্ধবগ্গ অট্ঠকথা 4204 সলায়তনবগ্গ অট্ঠকথা 4205 মহাবগ্গ অট্ঠকথা (সংযুত্ত) | 4301 সগাথাবগ্গ টীকা 4302 নিদানবগ্গ টীকা 4303 খন্ধবগ্গ টীকা 4304 সলায়তনবগ্গ টীকা 4305 মহাবগ্গ টীকা (সংযুত্ত) | |
| 5101 এককনিপাত পালি 5102 দুকনিপাত পালি 5103 তিকনিপাত পালি 5104 চতুক্কনিপাত পালি 5105 পঞ্চকনিপাত পালি 5106 ছক্কনিপাত পালি 5107 সত্তকনিপাত পালি 5108 অট্ঠকাদিনিপাত পালি 5109 নবকনিপাত পালি 5110 দশকনিপাত পালি 5111 একাদশকনিপাত পালি | 5201 এককনিপাত অট্ঠকথা 5202 দুক-তিক-চতুক্কনিপাত অট্ঠকথা 5203 পঞ্চক-ছক্ক-সত্তকনিপাত অট্ঠকথা 5204 অট্ঠকাদিনিপাত অট্ঠকথা | 5301 এককনিপাত টীকা 5302 দুক-তিক-চতুক্কনিপাত টীকা 5303 পঞ্চক-ছক্ক-সত্তকনিপাত টীকা 5304 অট্ঠকাদিনিপাত টীকা | |
| 6101 খুদ্ধকপাঠ পালি 6102 ধম্মপদ পালি 6103 উদান পালি 6104 ইতিবুত্তক পালি 6105 সুত্তনিপাত পালি 6106 বিমানবত্থু পালি 6107 পেতবত্থু পালি 6108 থেরগাথা পালি 6109 থেরীগাথা পালি 6110 অপদান পালি-১ 6111 অপদান পালি-২ 6112 বুদ্ধবংস পালি 6113 চরিয়াপিটক পালি 6114 জাতক পালি-১ 6115 জাতক পালি-২ 6116 মহানিদ্দেস পালি 6117 চূলনিদ্দেস পালি 6118 পটিসম্ভিদামগ্গ পালি 6119 নেত্তিপ্পকরণ পালি 6120 মিলিন্দপঞ্হ পালি 6121 পেটকোপদেস পালি | 6201 খুদ্ধকপাঠ অট্ঠকথা 6202 ধম্মপদ অট্ঠকথা-১ 6203 ধম্মপদ অট্ঠকথা-২ 6204 উদান অট্ঠকথা 6205 ইতিবুত্তক অট্ঠকথা 6206 সুত্তনিপাত অট্ঠকথা-১ 6207 সুত্তনিপাত অট্ঠকথা-২ 6208 বিমানবত্থু অট্ঠকথা 6209 পেতবত্থু অট্ঠকথা 6210 থেরগাথা অট্ঠকথা-১ 6211 থেরগাথা অট্ঠকথা-২ 6212 থেরীগাথা অট্ঠকথা 6213 অপদান অট্ঠকথা-১ 6214 অপদান অট্ঠকথা-২ 6215 বুদ্ধবংস অট্ঠকথা 6216 চরিয়াপিটক অট্ঠকথা 6217 জাতক অট্ঠকথা-১ 6218 জাতক অট্ঠকথা-২ 6219 জাতক অট্ঠকথা-৩ 6220 জাতক অট্ঠকথা-৪ 6221 জাতক অট্ঠকথা-৫ 6222 জাতক অট্ঠকথা-৬ 6223 জাতক অট্ঠকথা-৭ 6224 মহানিদ্দেস অট্ঠকথা 6225 চূলনিদ্দেস অট্ঠকথা 6226 পটিসম্ভিদামগ্গ অট্ঠকথা-১ 6227 পটিসম্ভিদামগ্গ অট্ঠকথা-২ 6228 নেত্তিপ্পকরণ অট্ঠকথা | 6301 নেত্তিপ্পকরণ টীকা 6302 নেত্তিবিভাবিনী | |
| 7101 ধম্মসংগণী পালি 7102 বিভঙ্গ পালি 7103 ধাতুকথা পালি 7104 পুগ্গলপঞ্ঞাত্তি পালি 7105 কথাবত্থু পালি 7106 যমক পালি-১ 7107 যমক পালি-২ 7108 যমক পালি-৩ 7109 পট্ঠান পালি-১ 7110 পট্ঠান পালি-২ 7111 পট্ঠান পালি-৩ 7112 পট্ঠান পালি-৪ 7113 পট্ঠান পালি-৫ | 7201 ধম্মসংগণি অট্ঠকথা 7202 সম্মোহবিনোদনী অট্ঠকথা 7203 পঞ্চপকরণ অট্ঠকথা | 7301 ধম্মসংগণী-মূলটীকা 7302 বিভঙ্গ-মূলটীকা 7303 পঞ্চপকরণ-মূলটীকা 7304 ধম্মসংগণী-অনুটীকা 7305 পঞ্চপকরণ-অনুটীকা 7306 অভিধম্মাবতারো-নামরূপপরিচ্ছেদো 7307 অভিধম্মত্থসংগহো 7308 অভিধম্মাবতার-পুরাণটীকা 7309 অভিধম্মমাতিকাপালি | |
| 中文 | |||
| 巴利 | 義註 | 複註 | 藏外典籍 |
| 1101 巴拉基咖(波羅夷) 1102 巴吉帝亞(波逸提) 1103 大品(律藏) 1104 小品 1105 附隨 | 1201 巴拉基咖(波羅夷)義註-1 1202 巴拉基咖(波羅夷)義註-2 1203 巴吉帝亞(波逸提)義註 1204 大品義註(律藏) 1205 小品義註 1206 附隨義註 | 1301 心義燈-1 1302 心義燈-2 1303 心義燈-3 | 1401 疑惑度脫 1402 律攝註釋 1403 金剛智疏 1404 疑難解除疏-1 1405 疑難解除疏-2 1406 律莊嚴疏-1 1407 律莊嚴疏-2 1408 古老解惑疏 1409 律抉擇-上抉擇 1410 律抉擇疏-1 1411 律抉擇疏-2 1412 巴吉帝亞等啟請經 1413 小戒學-根本戒學 8401 清淨道論-1 8402 清淨道論-2 8403 清淨道大複註-1 8404 清淨道大複註-2 8405 清淨道論導論 8406 長部問答 8407 中部問答 8408 相應部問答 8409 增支部問答 8410 律藏問答 8411 論藏問答 8412 義注問答 8413 語言學詮釋手冊 8414 勝義顯揚 8415 隨燈論誦 8416 發趣論燈論 8417 禮敬文 8418 大禮敬文 8419 依相讚佛偈 8420 經讚 8421 蓮花供 8422 勝者莊嚴 8423 語蜜 8424 佛德偈集 8425 小史 8427 佛教史 8426 大史 8429 目犍連文法 8428 迦旃延文法 8430 文法寶鑑(詞幹篇) 8431 文法寶鑑(詞根篇) 8432 詞形成論 8433 目犍連五章 8434 應用成就讀本 8435 音韻論讀本 8436 阿毗曇燈讀本 8437 阿毗曇燈疏 8438 妙莊嚴論讀本 8439 妙莊嚴論疏 8440 初學入門義抉擇精要 8446 詩王智論 8447 智論花鬘 8445 法智論 8444 大羅漢智論 8441 世間智論 8442 經典智論 8443 勇士百智論 8450 考底利耶智論 8448 人眼燈 8449 四護衛燈 8451 妙味之流 8452 界清淨 8453 韋桑達拉頌 8454 目犍連語釋五章 8455 塔史 8456 佛牙史 8457 詞根讀本注釋 8458 舍利史 8459 象頭山寺史 8460 勝者行傳 8461 勝者宗燈 8462 油鍋偈 8463 彌蘭王問疏 8464 詞花鬘 8465 詞成就論 8466 正理滴論 8467 迦旃延詞根注 8468 邊境山注釋 |
| 2101 戒蘊品 2102 大品(長部) 2103 波梨品 | 2201 戒蘊品註義註 2202 大品義註(長部) 2203 波梨品義註 | 2301 戒蘊品疏 2302 大品複註(長部) 2303 波梨品複註 2304 戒蘊品新複註-1 2305 戒蘊品新複註-2 | |
| 3101 根本五十經 3102 中五十經 3103 後五十經 | 3201 根本五十義註-1 3202 根本五十義註-2 3203 中五十義註 3204 後五十義註 | 3301 根本五十經複註 3302 中五十經複註 3303 後五十經複註 | |
| 4101 有偈品 4102 因緣品 4103 蘊品 4104 六處品 4105 大品(相應部) | 4201 有偈品義注 4202 因緣品義注 4203 蘊品義注 4204 六處品義注 4205 大品義注(相應部) | 4301 有偈品複註 4302 因緣品註 4303 蘊品複註 4304 六處品複註 4305 大品複註(相應部) | |
| 5101 一集經 5102 二集經 5103 三集經 5104 四集經 5105 五集經 5106 六集經 5107 七集經 5108 八集等經 5109 九集經 5110 十集經 5111 十一集經 | 5201 一集義註 5202 二、三、四集義註 5203 五、六、七集義註 5204 八、九、十、十一集義註 | 5301 一集複註 5302 二、三、四集複註 5303 五、六、七集複註 5304 八集等複註 | |
| 6101 小誦 6102 法句經 6103 自說 6104 如是語 6105 經集 6106 天宮事 6107 餓鬼事 6108 長老偈 6109 長老尼偈 6110 譬喻-1 6111 譬喻-2 6112 諸佛史 6113 所行藏 6114 本生-1 6115 本生-2 6116 大義釋 6117 小義釋 6118 無礙解道 6119 導論 6120 彌蘭王問 6121 藏釋 | 6201 小誦義注 6202 法句義注-1 6203 法句義注-2 6204 自說義注 6205 如是語義註 6206 經集義注-1 6207 經集義注-2 6208 天宮事義注 6209 餓鬼事義注 6210 長老偈義注-1 6211 長老偈義注-2 6212 長老尼義注 6213 譬喻義注-1 6214 譬喻義注-2 6215 諸佛史義注 6216 所行藏義注 6217 本生義注-1 6218 本生義注-2 6219 本生義注-3 6220 本生義注-4 6221 本生義注-5 6222 本生義注-6 6223 本生義注-7 6224 大義釋義注 6225 小義釋義注 6226 無礙解道義注-1 6227 無礙解道義注-2 6228 導論義注 | 6301 導論複註 6302 導論明解 | |
| 7101 法集論 7102 分別論 7103 界論 7104 人施設論 7105 論事 7106 雙論-1 7107 雙論-2 7108 雙論-3 7109 發趣論-1 7110 發趣論-2 7111 發趣論-3 7112 發趣論-4 7113 發趣論-5 | 7201 法集論義註 7202 分別論義註(迷惑冰消) 7203 五部論義註 | 7301 法集論根本複註 7302 分別論根本複註 7303 五論根本複註 7304 法集論複註 7305 五論複註 7306 阿毘達摩入門 7307 攝阿毘達磨義論 7308 阿毘達摩入門古複註 7309 阿毘達摩論母 | |
| English | |||
| Pali Canon | Commentaries | Sub-commentaries | Other |
| 1101 Pārājika Pāḷi 1102 Pācittiya Pāḷi 1103 Mahāvagga Pāḷi (Vinaya) 1104 Cūḷavagga Pāḷi 1105 Parivāra Pāḷi | 1201 Pārājikakaṇḍa Aṭṭhakathā-1 1202 Pārājikakaṇḍa Aṭṭhakathā-2 1203 Pācittiya Aṭṭhakathā 1204 Mahāvagga Aṭṭhakathā (Vinaya) 1205 Cūḷavagga Aṭṭhakathā 1206 Parivāra Aṭṭhakathā | 1301 Sāratthadīpanī Ṭīkā-1 1302 Sāratthadīpanī Ṭīkā-2 1303 Sāratthadīpanī Ṭīkā-3 | 1401 Dvemātikāpāḷi 1402 Vinayasaṅgaha Aṭṭhakathā 1403 Vajirabuddhi Ṭīkā 1404 Vimativinodanī Ṭīkā-1 1405 Vimativinodanī Ṭīkā-2 1406 Vinayālaṅkāra Ṭīkā-1 1407 Vinayālaṅkāra Ṭīkā-2 1408 Kaṅkhāvitaraṇīpurāṇa Ṭīkā 1409 Vinayavinicchaya-uttaravinicchaya 1410 Vinayavinicchaya Ṭīkā-1 1411 Vinayavinicchaya Ṭīkā-2 1412 Pācityādiyojanāpāḷi 1413 Khuddasikkhā-mūlasikkhā 8401 Visuddhimagga-1 8402 Visuddhimagga-2 8403 Visuddhimagga-mahāṭīkā-1 8404 Visuddhimagga-mahāṭīkā-2 8405 Visuddhimagga nidānakathā 8406 Dīghanikāya (pu-vi) 8407 Majjhimanikāya (pu-vi) 8408 Saṃyuttanikāya (pu-vi) 8409 Aṅguttaranikāya (pu-vi) 8410 Vinayapiṭaka (pu-vi) 8411 Abhidhammapiṭaka (pu-vi) 8412 Aṭṭhakathā (pu-vi) 8413 Niruttidīpanī 8414 Paramatthadīpanī Saṅgahamahāṭīkāpāṭha 8415 Anudīpanīpāṭha 8416 Paṭṭhānuddesa dīpanīpāṭha 8417 Namakkāraṭīkā 8418 Mahāpaṇāmapāṭha 8419 Lakkhaṇāto buddhathomanāgāthā 8420 Sutavandanā 8421 Kamalāñjali 8422 Jinālaṅkāra 8423 Pajjamadhu 8424 Buddhaguṇagāthāvalī 8425 Cūḷaganthavaṃsa 8427 Sāsanavaṃsa 8426 Mahāvaṃsa 8429 Moggallānabyākaraṇaṃ 8428 Kaccāyanabyākaraṇaṃ 8430 Saddanītippakaraṇaṃ (padamālā) 8431 Saddanītippakaraṇaṃ (dhātumālā) 8432 Padarūpasiddhi 8433 Mogallānapañcikā 8434 Payogasiddhipāṭha 8435 Vuttodayapāṭha 8436 Abhidhānappadīpikāpāṭha 8437 Abhidhānappadīpikāṭīkā 8438 Subodhālaṅkārapāṭha 8439 Subodhālaṅkāraṭīkā 8440 Bālāvatāra gaṇṭhipadatthavinicchayasāra 8446 Kavidappaṇanīti 8447 Nītimañjarī 8445 Dhammanīti 8444 Mahārahanīti 8441 Lokanīti 8442 Suttantanīti 8443 Sūrassatinīti 8450 Cāṇakyanīti 8448 Naradakkhadīpanī 8449 Caturārakkhadīpanī 8451 Rasavāhinī 8452 Sīmavisodhanīpāṭha 8453 Vessantaragīti 8454 Moggallāna vuttivivaraṇapañcikā 8455 Thūpavaṃsa 8456 Dāṭhāvaṃsa 8457 Dhātupāṭhavilāsiniyā 8458 Dhātuvaṃsa 8459 Hatthavanagallavihāravaṃsa 8460 Jinacaritaya 8461 Jinavaṃsadīpaṃ 8462 Telakaṭāhagāthā 8463 Milidaṭīkā 8464 Padamañjarī 8465 Padasādhanaṃ 8466 Saddabindupakaraṇaṃ 8467 Kaccāyanadhātumañjusā 8468 Sāmantakūṭavaṇṇanā |
| 2101 Sīlakkhandhavagga Pāḷi 2102 Mahāvagga Pāḷi (Dīgha) 2103 Pāthikavagga Pāḷi | 2201 Sīlakkhandhavagga Aṭṭhakathā 2202 Mahāvagga Aṭṭhakathā (Dīgha) 2203 Pāthikavagga Aṭṭhakathā | 2301 Sīlakkhandhavagga Ṭīkā 2302 Mahāvagga Ṭīkā (Dīgha) 2303 Pāthikavagga Ṭīkā 2304 Sīlakkhandhavagga-abhinavaṭīkā-1 2305 Sīlakkhandhavagga-abhinavaṭīkā-2 | |
| 3101 Mūlapaṇṇāsa Pāḷi 3102 Majjhimapaṇṇāsa Pāḷi 3103 Uparipaṇṇāsa Pāḷi | 3201 Mūlapaṇṇāsa Aṭṭhakathā-1 3202 Mūlapaṇṇāsa Aṭṭhakathā-2 3203 Majjhimapaṇṇāsa Aṭṭhakathā 3204 Uparipaṇṇāsa Aṭṭhakathā | 3301 Mūlapaṇṇāsa Ṭīkā 3302 Majjhimapaṇṇāsa Ṭīkā 3303 Uparipaṇṇāsa Ṭīkā | |
| 4101 Sagāthāvagga Pāḷi 4102 Nidānavagga Pāḷi 4103 Khandhavagga Pāḷi 4104 Saḷāyatanavagga Pāḷi 4105 Mahāvagga Pāḷi (Saṃyutta) | 4201 Sagāthāvagga Aṭṭhakathā 4202 Nidānavagga Aṭṭhakathā 4203 Khandhavagga Aṭṭhakathā 4204 Saḷāyatanavagga Aṭṭhakathā 4205 Mahāvagga Aṭṭhakathā (Saṃyutta) | 4301 Sagāthāvagga Ṭīkā 4302 Nidānavagga Ṭīkā 4303 Khandhavagga Ṭīkā 4304 Saḷāyatanavagga Ṭīkā 4305 Mahāvagga Ṭīkā (Saṃyutta) | |
| 5101 Ekakanipāta Pāḷi 5102 Dukanipāta Pāḷi 5103 Tikanipāta Pāḷi 5104 Catukkanipāta Pāḷi 5105 Pañcakanipāta Pāḷi 5106 Chakkanipāta Pāḷi 5107 Sattakanipāta Pāḷi 5108 Aṭṭhakādinipāta Pāḷi 5109 Navakanipāta Pāḷi 5110 Dasakanipāta Pāḷi 5111 Ekādasakanipāta Pāḷi | 5201 Ekakanipāta Aṭṭhakathā 5202 Duka-tika-catukkanipāta Aṭṭhakathā 5203 Pañcaka-chakka-sattakanipāta Aṭṭhakathā 5204 Aṭṭhakādinipāta Aṭṭhakathā | 5301 Ekakanipāta Ṭīkā 5302 Duka-tika-catukkanipāta Ṭīkā 5303 Pañcaka-chakka-sattakanipāta Ṭīkā 5304 Aṭṭhakādinipāta Ṭīkā | |
| 6101 Khuddakapāṭha Pāḷi 6102 Dhammapada Pāḷi 6103 Udāna Pāḷi 6104 Itivuttaka Pāḷi 6105 Suttanipāta Pāḷi 6106 Vimānavatthu Pāḷi 6107 Petavatthu Pāḷi 6108 Theragāthā Pāḷi 6109 Therīgāthā Pāḷi 6110 Apadāna Pāḷi-1 6111 Apadāna Pāḷi-2 6112 Buddhavaṃsa Pāḷi 6113 Cariyāpiṭaka Pāḷi 6114 Jātaka Pāḷi-1 6115 Jātaka Pāḷi-2 6116 Mahāniddesa Pāḷi 6117 Cūḷaniddesa Pāḷi 6118 Paṭisambhidāmagga Pāḷi 6119 Nettippakaraṇa Pāḷi 6120 Milindapañha Pāḷi 6121 Peṭakopadesa Pāḷi | 6201 Khuddakapāṭha Aṭṭhakathā 6202 Dhammapada Aṭṭhakathā-1 6203 Dhammapada Aṭṭhakathā-2 6204 Udāna Aṭṭhakathā 6205 Itivuttaka Aṭṭhakathā 6206 Suttanipāta Aṭṭhakathā-1 6207 Suttanipāta Aṭṭhakathā-2 6208 Vimānavatthu Aṭṭhakathā 6209 Petavatthu Aṭṭhakathā 6210 Theragāthā Aṭṭhakathā-1 6211 Theragāthā Aṭṭhakathā-2 6212 Therīgāthā Aṭṭhakathā 6213 Apadāna Aṭṭhakathā-1 6214 Apadāna Aṭṭhakathā-2 6215 Buddhavaṃsa Aṭṭhakathā 6216 Cariyāpiṭaka Aṭṭhakathā 6217 Jātaka Aṭṭhakathā-1 6218 Jātaka Aṭṭhakathā-2 6219 Jātaka Aṭṭhakathā-3 6220 Jātaka Aṭṭhakathā-4 6221 Jātaka Aṭṭhakathā-5 6222 Jātaka Aṭṭhakathā-6 6223 Jātaka Aṭṭhakathā-7 6224 Mahāniddesa Aṭṭhakathā 6225 Cūḷaniddesa Aṭṭhakathā 6226 Paṭisambhidāmagga Aṭṭhakathā-1 6227 Paṭisambhidāmagga Aṭṭhakathā-2 6228 Nettippakaraṇa Aṭṭhakathā | 6301 Nettippakaraṇa Ṭīkā 6302 Nettivibhāvinī | |
| 7101 Dhammasaṅgaṇī Pāḷi 7102 Vibhaṅga Pāḷi 7103 Dhātukathā Pāḷi 7104 Puggalapaññatti Pāḷi 7105 Kathāvatthu Pāḷi 7106 Yamaka Pāḷi-1 7107 Yamaka Pāḷi-2 7108 Yamaka Pāḷi-3 7109 Paṭṭhāna Pāḷi-1 7110 Paṭṭhāna Pāḷi-2 7111 Paṭṭhāna Pāḷi-3 7112 Paṭṭhāna Pāḷi-4 7113 Paṭṭhāna Pāḷi-5 | 7201 Dhammasaṅgaṇi Aṭṭhakathā 7202 Sammohavinodanī Aṭṭhakathā 7203 Pañcapakaraṇa Aṭṭhakathā | 7301 Dhammasaṅgaṇī-mūlaṭīkā 7302 Vibhaṅga-mūlaṭīkā 7303 Pañcapakaraṇa-mūlaṭīkā 7304 Dhammasaṅgaṇī-anuṭīkā 7305 Pañcapakaraṇa-anuṭīkā 7306 Abhidhammāvatāro-nāmarūpaparicchedo 7307 Abhidhammatthasaṅgaho 7308 Abhidhammāvatāra-purāṇaṭīkā 7309 Abhidhammamātikāpāḷi | |
| Français | |||
| Canon Pali | Commentaires | Sous-commentaires | Autres |
| 1101 Pārājika Pāḷi 1102 Pācittiya Pāḷi 1103 Mahāvagga Pāḷi (Vinaya) 1104 Cūḷavagga Pāḷi 1105 Parivāra Pāḷi | 1201 Pārājikakaṇḍa Aṭṭhakathā-1 1202 Pārājikakaṇḍa Aṭṭhakathā-2 1203 Pācittiya Aṭṭhakathā 1204 Mahāvagga Aṭṭhakathā (Vinaya) 1205 Cūḷavagga Aṭṭhakathā 1206 Parivāra Aṭṭhakathā | 1301 Sāratthadīpanī Ṭīkā-1 1302 Sāratthadīpanī Ṭīkā-2 1303 Sāratthadīpanī Ṭīkā-3 | 1401 Dvemātikāpāḷi 1402 Vinayasaṅgaha Aṭṭhakathā 1403 Vajirabuddhi Ṭīkā 1404 Vimativinodanī Ṭīkā-1 1405 Vimativinodanī Ṭīkā-2 1406 Vinayālaṅkāra Ṭīkā-1 1407 Vinayālaṅkāra Ṭīkā-2 1408 Kaṅkhāvitaraṇīpurāṇa Ṭīkā 1409 Vinayavinicchaya-uttaravinicchaya 1410 Vinayavinicchaya Ṭīkā-1 1411 Vinayavinicchaya Ṭīkā-2 1412 Pācityādiyojanāpāḷi 1413 Khuddasikkhā-mūlasikkhā 8401 Visuddhimagga-1 8402 Visuddhimagga-2 8403 Visuddhimagga-mahāṭīkā-1 8404 Visuddhimagga-mahāṭīkā-2 8405 Visuddhimagga nidānakathā 8406 Dīghanikāya (pu-vi) 8407 Majjhimanikāya (pu-vi) 8408 Saṃyuttanikāya (pu-vi) 8409 Aṅguttaranikāya (pu-vi) 8410 Vinayapiṭaka (pu-vi) 8411 Abhidhammapiṭaka (pu-vi) 8412 Aṭṭhakathā (pu-vi) 8413 Niruttidīpanī 8414 Paramatthadīpanī Saṅgahamahāṭīkāpāṭha 8415 Anudīpanīpāṭha 8416 Paṭṭhānuddesa dīpanīpāṭha 8417 Namakkāraṭīkā 8418 Mahāpaṇāmapāṭha 8419 Lakkhaṇāto buddhathomanāgāthā 8420 Sutavandanā 8421 Kamalāñjali 8422 Jinālaṅkāra 8423 Pajjamadhu 8424 Buddhaguṇagāthāvalī 8425 Cūḷaganthavaṃsa 8427 Sāsanavaṃsa 8426 Mahāvaṃsa 8429 Moggallānabyākaraṇaṃ 8428 Kaccāyanabyākaraṇaṃ 8430 Saddanītippakaraṇaṃ (padamālā) 8431 Saddanītippakaraṇaṃ (dhātumālā) 8432 Padarūpasiddhi 8433 Mogallānapañcikā 8434 Payogasiddhipāṭha 8435 Vuttodayapāṭha 8436 Abhidhānappadīpikāpāṭha 8437 Abhidhānappadīpikāṭīkā 8438 Subodhālaṅkārapāṭha 8439 Subodhālaṅkāraṭīkā 8440 Bālāvatāra gaṇṭhipadatthavinicchayasāra 8446 Kavidappaṇanīti 8447 Nītimañjarī 8445 Dhammanīti 8444 Mahārahanīti 8441 Lokanīti 8442 Suttantanīti 8443 Sūrassatinīti 8450 Cāṇakyanīti 8448 Naradakkhadīpanī 8449 Caturārakkhadīpanī 8451 Rasavāhinī 8452 Sīmavisodhanīpāṭha 8453 Vessantaragīti 8454 Moggallāna vuttivivaraṇapañcikā 8455 Thūpavaṃsa 8456 Dāṭhāvaṃsa 8457 Dhātupāṭhavilāsiniyā 8458 Dhātuvaṃsa 8459 Hatthavanagallavihāravaṃsa 8460 Jinacaritaya 8461 Jinavaṃsadīpaṃ 8462 Telakaṭāhagāthā 8463 Milidaṭīkā 8464 Padamañjarī 8465 Padasādhanaṃ 8466 Saddabindupakaraṇaṃ 8467 Kaccāyanadhātumañjusā 8468 Sāmantakūṭavaṇṇanā |
| 2101 Sīlakkhandhavagga Pāḷi 2102 Mahāvagga Pāḷi (Dīgha) 2103 Pāthikavagga Pāḷi | 2201 Sīlakkhandhavagga Aṭṭhakathā 2202 Mahāvagga Aṭṭhakathā (Dīgha) 2203 Pāthikavagga Aṭṭhakathā | 2301 Sīlakkhandhavagga Ṭīkā 2302 Mahāvagga Ṭīkā (Dīgha) 2303 Pāthikavagga Ṭīkā 2304 Sīlakkhandhavagga-abhinavaṭīkā-1 2305 Sīlakkhandhavagga-abhinavaṭīkā-2 | |
| 3101 Mūlapaṇṇāsa Pāḷi 3102 Majjhimapaṇṇāsa Pāḷi 3103 Uparipaṇṇāsa Pāḷi | 3201 Mūlapaṇṇāsa Aṭṭhakathā-1 3202 Mūlapaṇṇāsa Aṭṭhakathā-2 3203 Majjhimapaṇṇāsa Aṭṭhakathā 3204 Uparipaṇṇāsa Aṭṭhakathā | 3301 Mūlapaṇṇāsa Ṭīkā 3302 Majjhimapaṇṇāsa Ṭīkā 3303 Uparipaṇṇāsa Ṭīkā | |
| 4101 Sagāthāvagga Pāḷi 4102 Nidānavagga Pāḷi 4103 Khandhavagga Pāḷi 4104 Saḷāyatanavagga Pāḷi 4105 Mahāvagga Pāḷi (Saṃyutta) | 4201 Sagāthāvagga Aṭṭhakathā 4202 Nidānavagga Aṭṭhakathā 4203 Khandhavagga Aṭṭhakathā 4204 Saḷāyatanavagga Aṭṭhakathā 4205 Mahāvagga Aṭṭhakathā (Saṃyutta) | 4301 Sagāthāvagga Ṭīkā 4302 Nidānavagga Ṭīkā 4303 Khandhavagga Ṭīkā 4304 Saḷāyatanavagga Ṭīkā 4305 Mahāvagga Ṭīkā (Saṃyutta) | |
| 5101 Ekakanipāta Pāḷi 5102 Dukanipāta Pāḷi 5103 Tikanipāta Pāḷi 5104 Catukkanipāta Pāḷi 5105 Pañcakanipāta Pāḷi 5106 Chakkanipāta Pāḷi 5107 Sattakanipāta Pāḷi 5108 Aṭṭhakādinipāta Pāḷi 5109 Navakanipāta Pāḷi 5110 Dasakanipāta Pāḷi 5111 Ekādasakanipāta Pāḷi | 5201 Ekakanipāta Aṭṭhakathā 5202 Duka-tika-catukkanipāta Aṭṭhakathā 5203 Pañcaka-chakka-sattakanipāta Aṭṭhakathā 5204 Aṭṭhakādinipāta Aṭṭhakathā | 5301 Ekakanipāta Ṭīkā 5302 Duka-tika-catukkanipāta Ṭīkā 5303 Pañcaka-chakka-sattakanipāta Ṭīkā 5304 Aṭṭhakādinipāta Ṭīkā | |
| 6101 Khuddakapāṭha Pāḷi 6102 Dhammapada Pāḷi 6103 Udāna Pāḷi 6104 Itivuttaka Pāḷi 6105 Suttanipāta Pāḷi 6106 Vimānavatthu Pāḷi 6107 Petavatthu Pāḷi 6108 Theragāthā Pāḷi 6109 Therīgāthā Pāḷi 6110 Apadāna Pāḷi-1 6111 Apadāna Pāḷi-2 6112 Buddhavaṃsa Pāḷi 6113 Cariyāpiṭaka Pāḷi 6114 Jātaka Pāḷi-1 6115 Jātaka Pāḷi-2 6116 Mahāniddesa Pāḷi 6117 Cūḷaniddesa Pāḷi 6118 Paṭisambhidāmagga Pāḷi 6119 Nettippakaraṇa Pāḷi 6120 Milindapañha Pāḷi 6121 Peṭakopadesa Pāḷi | 6201 Khuddakapāṭha Aṭṭhakathā 6202 Dhammapada Aṭṭhakathā-1 6203 Dhammapada Aṭṭhakathā-2 6204 Udāna Aṭṭhakathā 6205 Itivuttaka Aṭṭhakathā 6206 Suttanipāta Aṭṭhakathā-1 6207 Suttanipāta Aṭṭhakathā-2 6208 Vimānavatthu Aṭṭhakathā 6209 Petavatthu Aṭṭhakathā 6210 Theragāthā Aṭṭhakathā-1 6211 Theragāthā Aṭṭhakathā-2 6212 Therīgāthā Aṭṭhakathā 6213 Apadāna Aṭṭhakathā-1 6214 Apadāna Aṭṭhakathā-2 6215 Buddhavaṃsa Aṭṭhakathā 6216 Cariyāpiṭaka Aṭṭhakathā 6217 Jātaka Aṭṭhakathā-1 6218 Jātaka Aṭṭhakathā-2 6219 Jātaka Aṭṭhakathā-3 6220 Jātaka Aṭṭhakathā-4 6221 Jātaka Aṭṭhakathā-5 6222 Jātaka Aṭṭhakathā-6 6223 Jātaka Aṭṭhakathā-7 6224 Mahāniddesa Aṭṭhakathā 6225 Cūḷaniddesa Aṭṭhakathā 6226 Paṭisambhidāmagga Aṭṭhakathā-1 6227 Paṭisambhidāmagga Aṭṭhakathā-2 6228 Nettippakaraṇa Aṭṭhakathā | 6301 Nettippakaraṇa Ṭīkā 6302 Nettivibhāvinī | |
| 7101 Dhammasaṅgaṇī Pāḷi 7102 Vibhaṅga Pāḷi 7103 Dhātukathā Pāḷi 7104 Puggalapaññatti Pāḷi 7105 Kathāvatthu Pāḷi 7106 Yamaka Pāḷi-1 7107 Yamaka Pāḷi-2 7108 Yamaka Pāḷi-3 7109 Paṭṭhāna Pāḷi-1 7110 Paṭṭhāna Pāḷi-2 7111 Paṭṭhāna Pāḷi-3 7112 Paṭṭhāna Pāḷi-4 7113 Paṭṭhāna Pāḷi-5 | 7201 Dhammasaṅgaṇi Aṭṭhakathā 7202 Sammohavinodanī Aṭṭhakathā 7203 Pañcapakaraṇa Aṭṭhakathā | 7301 Dhammasaṅgaṇī-mūlaṭīkā 7302 Vibhaṅga-mūlaṭīkā 7303 Pañcapakaraṇa-mūlaṭīkā 7304 Dhammasaṅgaṇī-anuṭīkā 7305 Pañcapakaraṇa-anuṭīkā 7306 Abhidhammāvatāro-nāmarūpaparicchedo 7307 Abhidhammatthasaṅgaho 7308 Abhidhammāvatāra-purāṇaṭīkā 7309 Abhidhammamātikāpāḷi | |
| Deutsch | |||
| Pali-Kanon | Kommentare | Subkommentare | Sonstige |
| 1101 Pārājika Pāḷi 1102 Pācittiya Pāḷi 1103 Mahāvagga Pāḷi (Vinaya) 1104 Cūḷavagga Pāḷi 1105 Parivāra Pāḷi | 1201 Pārājikakaṇḍa Aṭṭhakathā-1 1202 Pārājikakaṇḍa Aṭṭhakathā-2 1203 Pācittiya Aṭṭhakathā 1204 Mahāvagga Aṭṭhakathā (Vinaya) 1205 Cūḷavagga Aṭṭhakathā 1206 Parivāra Aṭṭhakathā | 1301 Sāratthadīpanī Ṭīkā-1 1302 Sāratthadīpanī Ṭīkā-2 1303 Sāratthadīpanī Ṭīkā-3 | 1401 Dvemātikāpāḷi 1402 Vinayasaṅgaha Aṭṭhakathā 1403 Vajirabuddhi Ṭīkā 1404 Vimativinodanī Ṭīkā-1 1405 Vimativinodanī Ṭīkā-2 1406 Vinayālaṅkāra Ṭīkā-1 1407 Vinayālaṅkāra Ṭīkā-2 1408 Kaṅkhāvitaraṇīpurāṇa Ṭīkā 1409 Vinayavinicchaya-uttaravinicchaya 1410 Vinayavinicchaya Ṭīkā-1 1411 Vinayavinicchaya Ṭīkā-2 1412 Pācityādiyojanāpāḷi 1413 Khuddasikkhā-mūlasikkhā 8401 Visuddhimagga-1 8402 Visuddhimagga-2 8403 Visuddhimagga-mahāṭīkā-1 8404 Visuddhimagga-mahāṭīkā-2 8405 Visuddhimagga nidānakathā 8406 Dīghanikāya (pu-vi) 8407 Majjhimanikāya (pu-vi) 8408 Saṃyuttanikāya (pu-vi) 8409 Aṅguttaranikāya (pu-vi) 8410 Vinayapiṭaka (pu-vi) 8411 Abhidhammapiṭaka (pu-vi) 8412 Aṭṭhakathā (pu-vi) 8413 Niruttidīpanī 8414 Paramatthadīpanī Saṅgahamahāṭīkāpāṭha 8415 Anudīpanīpāṭha 8416 Paṭṭhānuddesa dīpanīpāṭha 8417 Namakkāraṭīkā 8418 Mahāpaṇāmapāṭha 8419 Lakkhaṇāto buddhathomanāgāthā 8420 Sutavandanā 8421 Kamalāñjali 8422 Jinālaṅkāra 8423 Pajjamadhu 8424 Buddhaguṇagāthāvalī 8425 Cūḷaganthavaṃsa 8427 Sāsanavaṃsa 8426 Mahāvaṃsa 8429 Moggallānabyākaraṇaṃ 8428 Kaccāyanabyākaraṇaṃ 8430 Saddanītippakaraṇaṃ (padamālā) 8431 Saddanītippakaraṇaṃ (dhātumālā) 8432 Padarūpasiddhi 8433 Mogallānapañcikā 8434 Payogasiddhipāṭha 8435 Vuttodayapāṭha 8436 Abhidhānappadīpikāpāṭha 8437 Abhidhānappadīpikāṭīkā 8438 Subodhālaṅkārapāṭha 8439 Subodhālaṅkāraṭīkā 8440 Bālāvatāra gaṇṭhipadatthavinicchayasāra 8446 Kavidappaṇanīti 8447 Nītimañjarī 8445 Dhammanīti 8444 Mahārahanīti 8441 Lokanīti 8442 Suttantanīti 8443 Sūrassatinīti 8450 Cāṇakyanīti 8448 Naradakkhadīpanī 8449 Caturārakkhadīpanī 8451 Rasavāhinī 8452 Sīmavisodhanīpāṭha 8453 Vessantaragīti 8454 Moggallāna vuttivivaraṇapañcikā 8455 Thūpavaṃsa 8456 Dāṭhāvaṃsa 8457 Dhātupāṭhavilāsiniyā 8458 Dhātuvaṃsa 8459 Hatthavanagallavihāravaṃsa 8460 Jinacaritaya 8461 Jinavaṃsadīpaṃ 8462 Telakaṭāhagāthā 8463 Milidaṭīkā 8464 Padamañjarī 8465 Padasādhanaṃ 8466 Saddabindupakaraṇaṃ 8467 Kaccāyanadhātumañjusā 8468 Sāmantakūṭavaṇṇanā |
| 2101 Sīlakkhandhavagga Pāḷi 2102 Mahāvagga Pāḷi (Dīgha) 2103 Pāthikavagga Pāḷi | 2201 Sīlakkhandhavagga Aṭṭhakathā 2202 Mahāvagga Aṭṭhakathā (Dīgha) 2203 Pāthikavagga Aṭṭhakathā | 2301 Sīlakkhandhavagga Ṭīkā 2302 Mahāvagga Ṭīkā (Dīgha) 2303 Pāthikavagga Ṭīkā 2304 Sīlakkhandhavagga-abhinavaṭīkā-1 2305 Sīlakkhandhavagga-abhinavaṭīkā-2 | |
| 3101 Mūlapaṇṇāsa Pāḷi 3102 Majjhimapaṇṇāsa Pāḷi 3103 Uparipaṇṇāsa Pāḷi | 3201 Mūlapaṇṇāsa Aṭṭhakathā-1 3202 Mūlapaṇṇāsa Aṭṭhakathā-2 3203 Majjhimapaṇṇāsa Aṭṭhakathā 3204 Uparipaṇṇāsa Aṭṭhakathā | 3301 Mūlapaṇṇāsa Ṭīkā 3302 Majjhimapaṇṇāsa Ṭīkā 3303 Uparipaṇṇāsa Ṭīkā | |
| 4101 Sagāthāvagga Pāḷi 4102 Nidānavagga Pāḷi 4103 Khandhavagga Pāḷi 4104 Saḷāyatanavagga Pāḷi 4105 Mahāvagga Pāḷi (Saṃyutta) | 4201 Sagāthāvagga Aṭṭhakathā 4202 Nidānavagga Aṭṭhakathā 4203 Khandhavagga Aṭṭhakathā 4204 Saḷāyatanavagga Aṭṭhakathā 4205 Mahāvagga Aṭṭhakathā (Saṃyutta) | 4301 Sagāthāvagga Ṭīkā 4302 Nidānavagga Ṭīkā 4303 Khandhavagga Ṭīkā 4304 Saḷāyatanavagga Ṭīkā 4305 Mahāvagga Ṭīkā (Saṃyutta) | |
| 5101 Ekakanipāta Pāḷi 5102 Dukanipāta Pāḷi 5103 Tikanipāta Pāḷi 5104 Catukkanipāta Pāḷi 5105 Pañcakanipāta Pāḷi 5106 Chakkanipāta Pāḷi 5107 Sattakanipāta Pāḷi 5108 Aṭṭhakādinipāta Pāḷi 5109 Navakanipāta Pāḷi 5110 Dasakanipāta Pāḷi 5111 Ekādasakanipāta Pāḷi | 5201 Ekakanipāta Aṭṭhakathā 5202 Duka-tika-catukkanipāta Aṭṭhakathā 5203 Pañcaka-chakka-sattakanipāta Aṭṭhakathā 5204 Aṭṭhakādinipāta Aṭṭhakathā | 5301 Ekakanipāta Ṭīkā 5302 Duka-tika-catukkanipāta Ṭīkā 5303 Pañcaka-chakka-sattakanipāta Ṭīkā 5304 Aṭṭhakādinipāta Ṭīkā | |
| 6101 Khuddakapāṭha Pāḷi 6102 Dhammapada Pāḷi 6103 Udāna Pāḷi 6104 Itivuttaka Pāḷi 6105 Suttanipāta Pāḷi 6106 Vimānavatthu Pāḷi 6107 Petavatthu Pāḷi 6108 Theragāthā Pāḷi 6109 Therīgāthā Pāḷi 6110 Apadāna Pāḷi-1 6111 Apadāna Pāḷi-2 6112 Buddhavaṃsa Pāḷi 6113 Cariyāpiṭaka Pāḷi 6114 Jātaka Pāḷi-1 6115 Jātaka Pāḷi-2 6116 Mahāniddesa Pāḷi 6117 Cūḷaniddesa Pāḷi 6118 Paṭisambhidāmagga Pāḷi 6119 Nettippakaraṇa Pāḷi 6120 Milindapañha Pāḷi 6121 Peṭakopadesa Pāḷi | 6201 Khuddakapāṭha Aṭṭhakathā 6202 Dhammapada Aṭṭhakathā-1 6203 Dhammapada Aṭṭhakathā-2 6204 Udāna Aṭṭhakathā 6205 Itivuttaka Aṭṭhakathā 6206 Suttanipāta Aṭṭhakathā-1 6207 Suttanipāta Aṭṭhakathā-2 6208 Vimānavatthu Aṭṭhakathā 6209 Petavatthu Aṭṭhakathā 6210 Theragāthā Aṭṭhakathā-1 6211 Theragāthā Aṭṭhakathā-2 6212 Therīgāthā Aṭṭhakathā 6213 Apadāna Aṭṭhakathā-1 6214 Apadāna Aṭṭhakathā-2 6215 Buddhavaṃsa Aṭṭhakathā 6216 Cariyāpiṭaka Aṭṭhakathā 6217 Jātaka Aṭṭhakathā-1 6218 Jātaka Aṭṭhakathā-2 6219 Jātaka Aṭṭhakathā-3 6220 Jātaka Aṭṭhakathā-4 6221 Jātaka Aṭṭhakathā-5 6222 Jātaka Aṭṭhakathā-6 6223 Jātaka Aṭṭhakathā-7 6224 Mahāniddesa Aṭṭhakathā 6225 Cūḷaniddesa Aṭṭhakathā 6226 Paṭisambhidāmagga Aṭṭhakathā-1 6227 Paṭisambhidāmagga Aṭṭhakathā-2 6228 Nettippakaraṇa Aṭṭhakathā | 6301 Nettippakaraṇa Ṭīkā 6302 Nettivibhāvinī | |
| 7101 Dhammasaṅgaṇī Pāḷi 7102 Vibhaṅga Pāḷi 7103 Dhātukathā Pāḷi 7104 Puggalapaññatti Pāḷi 7105 Kathāvatthu Pāḷi 7106 Yamaka Pāḷi-1 7107 Yamaka Pāḷi-2 7108 Yamaka Pāḷi-3 7109 Paṭṭhāna Pāḷi-1 7110 Paṭṭhāna Pāḷi-2 7111 Paṭṭhāna Pāḷi-3 7112 Paṭṭhāna Pāḷi-4 7113 Paṭṭhāna Pāḷi-5 | 7201 Dhammasaṅgaṇi Aṭṭhakathā 7202 Sammohavinodanī Aṭṭhakathā 7203 Pañcapakaraṇa Aṭṭhakathā | 7301 Dhammasaṅgaṇī-mūlaṭīkā 7302 Vibhaṅga-mūlaṭīkā 7303 Pañcapakaraṇa-mūlaṭīkā 7304 Dhammasaṅgaṇī-anuṭīkā 7305 Pañcapakaraṇa-anuṭīkā 7306 Abhidhammāvatāro-nāmarūpaparicchedo 7307 Abhidhammatthasaṅgaho 7308 Abhidhammāvatāra-purāṇaṭīkā 7309 Abhidhammamātikāpāḷi | |
| हिंदी | |||
| पाली कैनन | कमेंट्री | उप-टिप्पणियाँ | अन्य |
| 1101 पाराजिक पाळि 1102 पाचित्तिय पाळि 1103 महावग्ग पाळि (विनय) 1104 चूळवग्ग पाळि 1105 परिवार पाळि | 1201 पाराजिककण्ड अट्ठकथा-1 1202 पाराजिककण्ड अट्ठकथा-2 1203 पाचित्तिय अट्ठकथा 1204 महावग्ग अट्ठकथा (विनय) 1205 चूळवग्ग अट्ठकथा 1206 परिवार अट्ठकथा | 1301 सारत्थदीपनी टीका-1 1302 सारत्थदीपनी टीका-2 1303 सारत्थदीपनी टीका-3 | 1401 द्वेमातिकापाळि 1402 विनयसंगह अट्ठकथा 1403 वजिरबुद्धि टीका 1404 विमतिविनोदनी टीका-1 1405 विमतिविनोदनी टीका-2 1406 विनयालंकार टीका-1 1407 विनयालंकार टीका-2 1408 कंखावितरणीपुराण टीका 1409 विनयविनिच्छय-उत्तरविनिच्छय 1410 विनयविनिच्छय टीका-1 1411 विनयविनिच्छय टीका-2 1412 पाचित्यादियोजनापाळि 1413 खुद्दसिक्खा-मूलसिक्खा 8401 विसुद्धिमग्ग-1 8402 विसुद्धिमग्ग-2 8403 विसुद्धिमग्ग-महाटीका-1 8404 विसुद्धिमग्ग-महाटीका-2 8405 विसुद्धिमग्ग निदानकथा 8406 दीघनिकाय (पु-वि) 8407 मज्झिमनिकाय (पु-वि) 8408 संयुत्तनिकाय (पु-वि) 8409 अङ्गुत्तरनिकाय (पु-वि) 8410 विनयपिटक (पु-वि) 8411 अभिधम्मपिटक (पु-वि) 8412 अट्ठकथा (पु-वि) 8413 निरुत्तिदीपनी 8414 परमत्थदीपनी सङ्गहमहाटीकापाठ 8415 अनुदीपनीपाठ 8416 पट्ठानुद्देस दीपनीपाठ 8417 नमक्कारटीका 8418 महापणामपाठ 8419 लक्खणातो बुद्धथोमनागाथा 8420 सुतवन्दना 8421 कमलाञ्जलि 8422 जिनालंकार 8423 पज्जमधु 8424 बुद्धगुणगाथावली 8425 चूळगन्थवंस 8427 सासनवंस 8426 महावंस 8429 मोग्गल्लानब्याकरणं 8428 कच्चायनब्याकरणं 8430 सद्दनीतिप्पकरणं (पदमाला) 8431 सद्दनीतिप्पकरणं (धातुमाला) 8432 पदरूपसिद्धि 8433 मोग्गल्लानपञ्चिका 8434 पयोगसिद्धिपाठ 8435 वुत्तोदयपाठ 8436 अभिधानप्पदीपिकापाठ 8437 अभिधानप्पदीपिकाटीका 8438 सुबोधालंकारपाठ 8439 सुबोधालंकारटीका 8440 बालावतार गण्ठिपदत्थविनिच्छयसार 8446 कविदप्पणनीति 8447 नीतिमञ्जरी 8445 धम्मनीति 8444 महारहनीति 8441 लोकनीति 8442 सुत्तन्तनीति 8443 सूरस्सतीनीति 8450 चाणक्यनीति 8448 नरदक्खदीपनी 8449 चतुरारक्खदीपनी 8451 रसवाहिनी 8452 सीमविसोधनीपाठ 8453 वेस्सन्तरगीति 8454 मोग्गल्लान वुत्तिविवरणपञ्चिका 8455 थूपवंस 8456 दाठावंस 8457 धातुपाठविलासिनिया 8458 धातुवंस 8459 हत्थवनगल्लविहारवंस 8460 जिनचरितय 8461 जिनवंसदीपं 8462 तेलकटाहगाथा 8463 मिलिदटीका 8464 पदमञ्जरी 8465 पदसाधनं 8466 सद्दबिन्दुपकरणं 8467 कच्चायनधातुमञ्जुसा 8468 सामन्तकूटवण्णना |
| 2101 सीलक्खन्धवग्ग पाळि 2102 महावग्ग पाळि (दीघ) 2103 पाथिकवग्ग पाळि | 2201 सीलक्खन्धवग्ग अट्ठकथा 2202 महावग्ग अट्ठकथा (दीघ) 2203 पाथिकवग्ग अट्ठकथा | 2301 सीलक्खन्धवग्ग टीका 2302 महावग्ग टीका (दीघ) 2303 पाथिकवग्ग टीका 2304 सीलक्खन्धवग्ग-अभिनवटीका-1 2305 सीलक्खन्धवग्ग-अभिनवटीका-2 | |
| 3101 मूलपण्णास पाळि 3102 मज्झिमपण्णास पाळि 3103 उपरिपण्णास पाळि | 3201 मूलपण्णास अट्ठकथा-1 3202 मूलपण्णास अट्ठकथा-2 3203 मज्झिमपण्णास अट्ठकथा 3204 उपरिपण्णास अट्ठकथा | 3301 मूलपण्णास टीका 3302 मज्झिमपण्णास टीका 3303 उपरिपण्णास टीका | |
| 4101 सगाथावग्ग पाळि 4102 निदानवग्ग पाळि 4103 खन्धवग्ग पाळि 4104 सळायतनवग्ग पाळि 4105 महावग्ग पाळि (संयुत्त) | 4201 सगाथावग्ग अट्ठकथा 4202 निदानवग्ग अट्ठकथा 4203 खन्धवग्ग अट्ठकथा 4204 सळायतनवग्ग अट्ठकथा 4205 महावग्ग अट्ठकथा (संयुत्त) | 4301 सगाथावग्ग टीका 4302 निदानवग्ग टीका 4303 खन्धवग्ग टीका 4304 सळायतनवग्ग टीका 4305 महावग्ग टीका (संयुत्त) | |
| 5101 एककनिपात पाळि 5102 दुकनिपात पाळि 5103 तिकनिपात पाळि 5104 चतुक्कनिपात पाळि 5105 पञ्चकनिपात पाळि 5106 छक्कनिपात पाळि 5107 सत्तकनिपात पाळि 5108 अट्ठकादिनिपात पाळि 5109 नवकनिपात पाळि 5110 दसकनिपात पाळि 5111 एकादसकनिपात पाळि | 5201 एककनिपात अट्ठकथा 5202 दुक-तिक-चतुक्कनिपात अट्ठकथा 5203 पञ्चक-छक्क-सत्तकनिपात अट्ठकथा 5204 अट्ठकादिनिपात अट्ठकथा | 5301 एककनिपात टीका 5302 दुक-तिक-चतुक्कनिपात टीका 5303 पञ्चक-छक्क-सत्तकनिपात टीका 5304 अट्ठकादिनिपात टीका | |
| 6101 खुद्दकपाठ पाळि 6102 धम्मपद पाळि 6103 उदान पाळि 6104 इतिवुत्तक पाळि 6105 सुत्तनिपात पाळि 6106 विमानवत्थु पाळि 6107 पेतवत्थु पाळि 6108 थेरगाथा पाळि 6109 थेरीगाथा पाळि 6110 अपदान पाळि-1 6111 अपदान पाळि-2 6112 बुद्धवंस पाळि 6113 चरियापिटक पाळि 6114 जातक पाळि-1 6115 जातक पाळि-2 6116 महानिद्देस पाळि 6117 चूळनिद्देस पाळि 6118 पटिसम्भिदामग्ग पाळि 6119 नेत्तिप्पकरण पाळि 6120 मिलिन्दपञ्ह पाळि 6121 पेटकोपदेस पाळि | 6201 खुद्दकपाठ अट्ठकथा 6202 धम्मपद अट्ठकथा-1 6203 धम्मपद अट्ठकथा-2 6204 उदान अट्ठकथा 6205 इतिवुत्तक अट्ठकथा 6206 सुत्तनिपात अट्ठकथा-1 6207 सुत्तनिपात अट्ठकथा-2 6208 विमानवत्थु अट्ठकथा 6209 पेतवत्थु अट्ठकथा 6210 थेरगाथा अट्ठकथा-1 6211 थेरगाथा अट्ठकथा-2 6212 थेरीगाथा अट्ठकथा 6213 अपदान अट्ठकथा-1 6214 अपदान अट्ठकथा-2 6215 बुद्धवंस अट्ठकथा 6216 चरियापिटक अट्ठकथा 6217 जातक अट्ठकथा-1 6218 जातक अट्ठकथा-2 6219 जातक अट्ठकथा-3 6220 जातक अट्ठकथा-4 6221 जातक अट्ठकथा-5 6222 जातक अट्ठकथा-6 6223 जातक अट्ठकथा-7 6224 महानिद्देस अट्ठकथा 6225 चूळनिद्देस अट्ठकथा 6226 पटिसम्भिदामग्ग अट्ठकथा-1 6227 पटिसम्भिदामग्ग अट्ठकथा-2 6228 नेत्तिप्पकरण अट्ठकथा | 6301 नेत्तिप्पकरण टीका 6302 नेत्तिविभाविनी | |
| 7101 धम्मसङ्गणी पाळि 7102 विभङ्ग पाळि 7103 धातुकथा पाळि 7104 पुग्गलपञ्ञत्ति पाळि 7105 कथावत्थु पाळि 7106 यमक पाळि-1 7107 यमक पाळि-2 7108 यमक पाळि-3 7109 पट्ठान पाळि-1 7110 पट्ठान पाळि-2 7111 पट्ठान पाळि-3 7112 पट्ठान पाळि-4 7113 पट्ठान पाळि-5 | 7201 धम्मसङ्गणि अट्ठकथा 7202 सम्मोहविनोदनी अट्ठकथा 7203 पञ्चपकरण अट्ठकथा | 7301 धम्मसङ्गणी-मूलटीका 7302 विभङ्ग-मूलटीका 7303 पञ्चपकरण-मूलटीका 7304 धम्मसङ्गणी-अनुटीका 7305 पञ्चपकरण-अनुटीका 7306 अभिधम्मावतारो-नामरूपपरिच्छेदो 7307 अभिधम्मत्थसङ्गहो 7308 अभिधम्मावतार-पुराणटीका 7309 अभिधम्ममातिकापाळि | |
| Indonesia | |||
| Kanon Pali | Komentar | Sub-komentar | Lainnya |
| 1101 Pārājika Pāḷi 1102 Pācittiya Pāḷi 1103 Mahāvagga Pāḷi (Vinaya) 1104 Cūḷavagga Pāḷi 1105 Parivāra Pāḷi | 1201 Pārājikakaṇḍa Aṭṭhakathā-1 1202 Pārājikakaṇḍa Aṭṭhakathā-2 1203 Pācittiya Aṭṭhakathā 1204 Mahāvagga Aṭṭhakathā (Vinaya) 1205 Cūḷavagga Aṭṭhakathā 1206 Parivāra Aṭṭhakathā | 1301 Sāratthadīpanī Ṭīkā-1 1302 Sāratthadīpanī Ṭīkā-2 1303 Sāratthadīpanī Ṭīkā-3 | 1401 Dvemātikāpāḷi 1402 Vinayasaṅgaha Aṭṭhakathā 1403 Vajirabuddhi Ṭīkā 1404 Vimativinodanī Ṭīkā-1 1405 Vimativinodanī Ṭīkā-2 1406 Vinayālaṅkāra Ṭīkā-1 1407 Vinayālaṅkāra Ṭīkā-2 1408 Kaṅkhāvitaraṇīpurāṇa Ṭīkā 1409 Vinayavinicchaya-uttaravinicchaya 1410 Vinayavinicchaya Ṭīkā-1 1411 Vinayavinicchaya Ṭīkā-2 1412 Pācityādiyojanāpāḷi 1413 Khuddasikkhā-mūlasikkhā 8401 Visuddhimagga-1 8402 Visuddhimagga-2 8403 Visuddhimagga-mahāṭīkā-1 8404 Visuddhimagga-mahāṭīkā-2 8405 Visuddhimagga nidānakathā 8406 Dīghanikāya (pu-vi) 8407 Majjhimanikāya (pu-vi) 8408 Saṃyuttanikāya (pu-vi) 8409 Aṅguttaranikāya (pu-vi) 8410 Vinayapiṭaka (pu-vi) 8411 Abhidhammapiṭaka (pu-vi) 8412 Aṭṭhakathā (pu-vi) 8413 Niruttidīpanī 8414 Paramatthadīpanī Saṅgahamahāṭīkāpāṭha 8415 Anudīpanīpāṭha 8416 Paṭṭhānuddesa dīpanīpāṭha 8417 Namakkāraṭīkā 8418 Mahāpaṇāmapāṭha 8419 Lakkhaṇāto buddhathomanāgāthā 8420 Sutavandanā 8421 Kamalāñjali 8422 Jinālaṅkāra 8423 Pajjamadhu 8424 Buddhaguṇagāthāvalī 8425 Cūḷaganthavaṃsa 8427 Sāsanavaṃsa 8426 Mahāvaṃsa 8429 Moggallānabyākaraṇaṃ 8428 Kaccāyanabyākaraṇaṃ 8430 Saddanītippakaraṇaṃ (padamālā) 8431 Saddanītippakaraṇaṃ (dhātumālā) 8432 Padarūpasiddhi 8433 Mogallānapañcikā 8434 Payogasiddhipāṭha 8435 Vuttodayapāṭha 8436 Abhidhānappadīpikāpāṭha 8437 Abhidhānappadīpikāṭīkā 8438 Subodhālaṅkārapāṭha 8439 Subodhālaṅkāraṭīkā 8440 Bālāvatāra gaṇṭhipadatthavinicchayasāra 8446 Kavidappaṇanīti 8447 Nītimañjarī 8445 Dhammanīti 8444 Mahārahanīti 8441 Lokanīti 8442 Suttantanīti 8443 Sūrassatinīti 8450 Cāṇakyanīti 8448 Naradakkhadīpanī 8449 Caturārakkhadīpanī 8451 Rasavāhinī 8452 Sīmavisodhanīpāṭha 8453 Vessantaragīti 8454 Moggallāna vuttivivaraṇapañcikā 8455 Thūpavaṃsa 8456 Dāṭhāvaṃsa 8457 Dhātupāṭhavilāsiniyā 8458 Dhātuvaṃsa 8459 Hatthavanagallavihāravaṃsa 8460 Jinacaritaya 8461 Jinavaṃsadīpaṃ 8462 Telakaṭāhagāthā 8463 Milidaṭīkā 8464 Padamañjarī 8465 Padasādhanaṃ 8466 Saddabindupakaraṇaṃ 8467 Kaccāyanadhātumañjusā 8468 Sāmantakūṭavaṇṇanā |
| 2101 Sīlakkhandhavagga Pāḷi 2102 Mahāvagga Pāḷi (Dīgha) 2103 Pāthikavagga Pāḷi | 2201 Sīlakkhandhavagga Aṭṭhakathā 2202 Mahāvagga Aṭṭhakathā (Dīgha) 2203 Pāthikavagga Aṭṭhakathā | 2301 Sīlakkhandhavagga Ṭīkā 2302 Mahāvagga Ṭīkā (Dīgha) 2303 Pāthikavagga Ṭīkā 2304 Sīlakkhandhavagga-abhinavaṭīkā-1 2305 Sīlakkhandhavagga-abhinavaṭīkā-2 | |
| 3101 Mūlapaṇṇāsa Pāḷi 3102 Majjhimapaṇṇāsa Pāḷi 3103 Uparipaṇṇāsa Pāḷi | 3201 Mūlapaṇṇāsa Aṭṭhakathā-1 3202 Mūlapaṇṇāsa Aṭṭhakathā-2 3203 Majjhimapaṇṇāsa Aṭṭhakathā 3204 Uparipaṇṇāsa Aṭṭhakathā | 3301 Mūlapaṇṇāsa Ṭīkā 3302 Majjhimapaṇṇāsa Ṭīkā 3303 Uparipaṇṇāsa Ṭīkā | |
| 4101 Sagāthāvagga Pāḷi 4102 Nidānavagga Pāḷi 4103 Khandhavagga Pāḷi 4104 Saḷāyatanavagga Pāḷi 4105 Mahāvagga Pāḷi (Saṃyutta) | 4201 Sagāthāvagga Aṭṭhakathā 4202 Nidānavagga Aṭṭhakathā 4203 Khandhavagga Aṭṭhakathā 4204 Saḷāyatanavagga Aṭṭhakathā 4205 Mahāvagga Aṭṭhakathā (Saṃyutta) | 4301 Sagāthāvagga Ṭīkā 4302 Nidānavagga Ṭīkā 4303 Khandhavagga Ṭīkā 4304 Saḷāyatanavagga Ṭīkā 4305 Mahāvagga Ṭīkā (Saṃyutta) | |
| 5101 Ekakanipāta Pāḷi 5102 Dukanipāta Pāḷi 5103 Tikanipāta Pāḷi 5104 Catukkanipāta Pāḷi 5105 Pañcakanipāta Pāḷi 5106 Chakkanipāta Pāḷi 5107 Sattakanipāta Pāḷi 5108 Aṭṭhakādinipāta Pāḷi 5109 Navakanipāta Pāḷi 5110 Dasakanipāta Pāḷi 5111 Ekādasakanipāta Pāḷi | 5201 Ekakanipāta Aṭṭhakathā 5202 Duka-tika-catukkanipāta Aṭṭhakathā 5203 Pañcaka-chakka-sattakanipāta Aṭṭhakathā 5204 Aṭṭhakādinipāta Aṭṭhakathā | 5301 Ekakanipāta Ṭīkā 5302 Duka-tika-catukkanipāta Ṭīkā 5303 Pañcaka-chakka-sattakanipāta Ṭīkā 5304 Aṭṭhakādinipāta Ṭīkā | |
| 6101 Khuddakapāṭha Pāḷi 6102 Dhammapada Pāḷi 6103 Udāna Pāḷi 6104 Itivuttaka Pāḷi 6105 Suttanipāta Pāḷi 6106 Vimānavatthu Pāḷi 6107 Petavatthu Pāḷi 6108 Theragāthā Pāḷi 6109 Therīgāthā Pāḷi 6110 Apadāna Pāḷi-1 6111 Apadāna Pāḷi-2 6112 Buddhavaṃsa Pāḷi 6113 Cariyāpiṭaka Pāḷi 6114 Jātaka Pāḷi-1 6115 Jātaka Pāḷi-2 6116 Mahāniddesa Pāḷi 6117 Cūḷaniddesa Pāḷi 6118 Paṭisambhidāmagga Pāḷi 6119 Nettippakaraṇa Pāḷi 6120 Milindapañha Pāḷi 6121 Peṭakopadesa Pāḷi | 6201 Khuddakapāṭha Aṭṭhakathā 6202 Dhammapada Aṭṭhakathā-1 6203 Dhammapada Aṭṭhakathā-2 6204 Udāna Aṭṭhakathā 6205 Itivuttaka Aṭṭhakathā 6206 Suttanipāta Aṭṭhakathā-1 6207 Suttanipāta Aṭṭhakathā-2 6208 Vimānavatthu Aṭṭhakathā 6209 Petavatthu Aṭṭhakathā 6210 Theragāthā Aṭṭhakathā-1 6211 Theragāthā Aṭṭhakathā-2 6212 Therīgāthā Aṭṭhakathā 6213 Apadāna Aṭṭhakathā-1 6214 Apadāna Aṭṭhakathā-2 6215 Buddhavaṃsa Aṭṭhakathā 6216 Cariyāpiṭaka Aṭṭhakathā 6217 Jātaka Aṭṭhakathā-1 6218 Jātaka Aṭṭhakathā-2 6219 Jātaka Aṭṭhakathā-3 6220 Jātaka Aṭṭhakathā-4 6221 Jātaka Aṭṭhakathā-5 6222 Jātaka Aṭṭhakathā-6 6223 Jātaka Aṭṭhakathā-7 6224 Mahāniddesa Aṭṭhakathā 6225 Cūḷaniddesa Aṭṭhakathā 6226 Paṭisambhidāmagga Aṭṭhakathā-1 6227 Paṭisambhidāmagga Aṭṭhakathā-2 6228 Nettippakaraṇa Aṭṭhakathā | 6301 Nettippakaraṇa Ṭīkā 6302 Nettivibhāvinī | |
| 7101 Dhammasaṅgaṇī Pāḷi 7102 Vibhaṅga Pāḷi 7103 Dhātukathā Pāḷi 7104 Puggalapaññatti Pāḷi 7105 Kathāvatthu Pāḷi 7106 Yamaka Pāḷi-1 7107 Yamaka Pāḷi-2 7108 Yamaka Pāḷi-3 7109 Paṭṭhāna Pāḷi-1 7110 Paṭṭhāna Pāḷi-2 7111 Paṭṭhāna Pāḷi-3 7112 Paṭṭhāna Pāḷi-4 7113 Paṭṭhāna Pāḷi-5 | 7201 Dhammasaṅgaṇi Aṭṭhakathā 7202 Sammohavinodanī Aṭṭhakathā 7203 Pañcapakaraṇa Aṭṭhakathā | 7301 Dhammasaṅgaṇī-mūlaṭīkā 7302 Vibhaṅga-mūlaṭīkā 7303 Pañcapakaraṇa-mūlaṭīkā 7304 Dhammasaṅgaṇī-anuṭīkā 7305 Pañcapakaraṇa-anuṭīkā 7306 Abhidhammāvatāro-nāmarūpaparicchedo 7307 Abhidhammatthasaṅgaho 7308 Abhidhammāvatāra-purāṇaṭīkā 7309 Abhidhammamātikāpāḷi | |
| 日文 | |||
| パーリ仏典 | 註釈書 | 副註釈書 | その他 |
| 1101 パーラージカ・パーリ 1102 パーチッティヤ・パーリ 1103 マハーヴァッガ・パーリ(ヴィナヤ) 1104 チューラヴァッガ・パーリ 1105 パリヴァーラ・パーリ | 1201 パーラージカカンダ・アッタカター-1 1202 パーラージカカンダ・アッタカター-2 1203 パーチッティヤ・アッタカター 1204 マハーヴァッガ・アッタカター(ヴィナヤ) 1205 チューラヴァッガ・アッタカター 1206 パリヴァーラ・アッタカター | 1301 サーラッタディーパニー・ティーカー-1 1302 サーラッタディーパニー・ティーカー-2 1303 サーラッタディーパニー・ティーカー-3 | 1401 ドヴェマーティカー・パーリ 1402 ヴィナヤサンガハ・アッタカター 1403 ヴァジラブッディ・ティーカー 1404 ヴィマティヴィノーダニー・ティーカー-1 1405 ヴィマティヴィノーダニー・ティーカー-2 1406 ヴィナヤーランカーラ・ティーカー-1 1407 ヴィナヤーランカーラ・ティーカー-2 1408 カンカーウィタラニープラーナ・ティーカー 1409 ヴィナヤヴィニッチャヤ-ウッタラヴィニッチャヤ 1410 ヴィナヤヴィニッチャヤ・ティーカー-1 1411 ヴィナヤヴィニッチャヤ・ティーカー-2 1412 パーチッティヤーディヨージャナー・パーリ 1413 クッダシッカー-ムーラシッカー 8401 ヴィスッディマッガ-1 8402 ヴィスッディマッガ-2 8403 ヴィスッディマッガ・マハーティーカー-1 8404 ヴィスッディマッガ・マハーティーカー-2 8405 ヴィスッディマッガ・ニダーナカター 8406 ディーガニカーヤ(プ・ヴィ) 8407 マッジマニカーヤ(プ・ヴィ) 8408 サンユッタニカーヤ(プ・ヴィ) 8409 アングッタラニカーヤ(プ・ヴィ) 8410 ヴィナヤピタカ(プ・ヴィ) 8411 アビダンマピタカ(プ・ヴィ) 8412 アッタカター(プ・ヴィ) 8413 ニルッティディーパニー 8414 パラマッタディーパニー・サンガハマハーティカーパータ 8415 アヌディーパニーパータ 8416 パッターヌッデーサ・ディーパニーパータ 8417 ナマッカラ・ティーカー 8418 マハーパナーマ・パータ 8419 ラッカナート・ブッダトーマナーガーター 8420 スタヴァンダナー 8421 カマラーニャジャリ 8422 ジナランカーラ 8423 パッジャマドゥ 8424 ブッダグナガーター・ヴァリー 8425 チューラガンタヴァンサ 8427 サーサナヴァンサ 8426 マハーヴァンサ 8429 モッガラーナ・ビャーカラナン 8428 カッチャーヤナ・ビャーカラナン 8430 サッダニーティッパカラナン(パダマーラー) 8431 サッダニーティッパカラナン(ダートゥマーラー) 8432 パダルーパシッディ 8433 モッガラーナ・パンチカー 8434 パヨーガシッディ・パータ 8435 ヴットーダヤ・パータ 8436 アビダーナッパディーピカー・パータ 8437 アビダーナッパディーピカー・ティーカー 8438 スボーダーランカーラ・パータ 8439 スボーダーランカーラ・ティーカー 8440 バーラーヴァターラ・ガンティパダッタヴィニッチャヤサーラ 8446 カヴィダッパナニーティ 8447 ニーティマンジャリー 8445 ダンマニーティ 8444 マハーラハニーティ 8441 ローカニーティ 8442 スタンタニーティ 8443 スーラッサティニーティ 8450 チャーナキャニーティ 8448 ナラダッカディーパニー 8449 チャトゥラーラッカディーパニー 8451 ラサヴァーヒニー 8452 シーマヴィソーダニー・パータ 8453 ヴェッサンタラ・ギーティ 8454 モッガラーナ・ヴッティヴィヴァラナパンチカー 8455 トゥーパヴァンサ 8456 ダーターヴァンサ 8457 ダートゥパータヴィラーヴィシニヤー 8458 ダートゥヴァンサ 8459 ハッタヴァナッガラヴィハーラヴァンサ 8460 ジナチャリタヤ 8461 ジナヴァンサディーパン 8462 テーラカターガーター 8463 ミリダ・ティーカー 8464 パダマンジャリー 8465 パダサーダナン 8466 サッダビンドゥパカラナン 8467 カッチャーヤナ・ダートゥマンジューサー 8468 サーマンタクータ・ヴァンナナー |
| 2101 シーラッカンダワッガ・パーリ 2102 マハーワッガ・パーリ(ディーガ) 2103 パーティカワッガ・パーリ | 2201 シーラッカンダワッガ・アッタカター 2202 マハーワッガ・アッタカター(ディーガ) 2203 パーティカワッガ・アッタカター | 2301 シーラッカンダワッガ・ティーカー 2302 マハーワッガ・ティーカー(ディーガ) 2303 パーティカワッガ・ティーカー 2304 シーラッカンダワッガ・アビナワティーカー-1 2305 シーラッカンダワッガ・アビナワティーカー-2 | |
| 3101 ムーラパンナーサ・パーリ 3102 マッジマパンナーサ・パーリ 3103 ウパリパンナーサ・パーリ | 3201 ムーラパンナーサ・アッタカター-1 3202 ムーラパンナーサ・アッタカター-2 3203 マッジマパンナーサ・アッタカター 3204 ウパリパンナーサ・アッタカター | 3301 ムーラパンナーサ・ティーカー 3302 マッジマパンナーサ・ティーカー 3303 ウパリパンナーサ・ティーカー | |
| 4101 サガーター・ワッガ・パーリ 4102 ニダーナ・ワッガ・パーリ 4103 カンダ・ワッガ・パーリ 4104 サラーヤタナ・ワッガ・パーリ 4105 マハーワッガ・パーリ(サンユッタ) | 4201 サガーター・ワッガ・アッタカター 4202 ニダーナ・ワッガ・アッタカター 4203 カンダ・ワッガ・アッタカター 4204 サラーヤタナ・ワッガ・アッタカター 4205 マハーワッガ・アッタカター(サンユッタ) | 4301 サガーター・ワッガ・ティーカー 4302 ニダーナ・ワッガ・ティーカー 4303 カンダ・ワッガ・ティーカー 4304 サラーヤタナ・ワッガ・ティーカー 4305 マハーワッガ・ティーカー(サンユッタ) | |
| 5101 エーカカニパータ・パーリ 5102 ドゥカニパータ・パーリ 5103 ティカニパータ・パーリ 5104 チャトゥッカニパータ・パーリ 5105 パンチャカニパータ・パーリ 5106 チャッカニパータ・パーリ 5107 サッタカニパータ・パーリ 5108 アッタカーディニパータ・パーリ 5109 ナヴァカニパータ・パーリ 5110 ダサカニパータ・パーリ 5111 エーカーダサカニパータ・パーリ | 5201 エーカカニパータ・アッタカター 5202 ドゥカ・ティカ・チャトゥッカニパータ・アッタカター 5203 パンチャカ・チャッカ・サッタカニパータ・アッタカター 5204 アッタカーディニパータ・アッタカター | 5301 エーカカニパータ・ティーカー 5302 ドゥカ・ティカ・チャトゥッカニパータ・ティーカー 5303 パンチャカ・チャッカ・サッタカニパータ・ティーカー 5304 アッタカーディニパータ・ティーカー | |
| 6101 クッダカパータ・パーリ 6102 ダンマパダ・パーリ 6103 ウダーナ・パーリ 6104 イティヴッタカ・パーリ 6105 スッタニパータ・パーリ 6106 ヴィマーナヴァットゥ・パーリ 6107 ペーヴァットゥ・パーリ 6108 テーラガーター・パーリ 6109 テーリーガーター・パーリ 6110 アパダーナ・パーリ-1 6111 アパダーナ・パーリ-2 6112 ブッダヴァンサ・パーリ 6113 チャリヤーピタカ・パーリ 6114 ジャータカ・パーリ-1 6115 ジャータカ・パーリ-2 6116 マハーニッデーサ・パーリ 6117 チューラニッデーサ・パーリ 6118 パティサンビダーマッガ・パーリ 6119 ネッティッパカラナ・パーリ 6120 ミリンダパンハ・パーリ 6121 ペータコーパデーサ・パーリ | 6201 クッダカパータ・アッタカター 6202 ダンマパダ・アッタカター-1 6203 ダンマパダ・アッタカター-2 6204 ウダーナ・アッタカター 6205 イティヴッタカ・アッタカター 6206 スッタニパータ・アッタカター-1 6207 スッタニパータ・アッタカター-2 6208 ヴィマーナヴァットゥ・アッタカター 6209 ペータヴァットゥ・アッタカター 6210 テーラガーター・アッタカター-1 6211 テーラガーター・アッタカター-2 6212 テーリーガーター・アッタカター 6213 アパダーナ・アッタカター-1 6214 アパダーナ・アッタカター-2 6215 ブッダヴァンサ・アッタカター 6216 チャリヤーピタカ・アッタカター 6217 ジャータカ・アッタカター-1 6218 ジャータカ・アッタカター-2 6219 ジャータカ・アッタカター-3 6220 ジャータカ・アッタカター-4 6221 ジャータカ・アッタカター-5 6222 ジャータカ・アッタカター-6 6223 ジャータカ・アッタカター-7 6224 マハーニッデーサ・アッタカター 6225 チューラニッデーサ・アッタカター 6226 パティサンビダーマッガ・アッタカター-1 6227 パティサンビダーマッガ・アッタカター-2 6228 ネッティッパカラナ・アッタカター | 6301 ネッティッパカラナ・ティーカー 6302 ネッティヴィバーヴィニー | |
| 7101 ダンマサンガニー・パーリ 7102 ヴィバンガ・パーリ 7103 ダートゥカター・パーリ 7104 プッガラパンニャッティ・パーリ 7105 カター・ヴァットゥ・パーリ 7106 ヤマカ・パーリ-1 7107 ヤマカ・パーリ-2 7108 ヤマカ・パーリ-3 7109 パッターナ・パーリ-1 7110 パッターナ・パーリ-2 7111 パッターナ・パーリ-3 7112 パッターナ・パーリ-4 7113 パッターナ・パーリ-5 | 7201 ダンマサンガニ・アッタカター 7202 サンモーハヴィノーダニー・アッタカター 7203 パンチャパカラナ・アッタカター | 7301 ダンマサンガニー・ムーラティーカー 7302 ヴィバンガ・ムーラティーカー 7303 パンチャパカラナ・ムーラティーカー 7304 ダンマサンガニー・アヌティーカー 7305 パンチャパカラナ・アヌティーカー 7306 アビダンマーヴァターロ・ナーマルーパパリッチェード 7307 アビダンマッタ・サンガホ 7308 アビダンマーヴァターラ・プラーナティーカー 7309 アビダンマ・マーティカーパーリ | |
| ខ្មែរ | |||
| ព្រះត្រៃបិដកបាលី | អដ្ឋកថា | ដីកា | ផ្សេងទៀត |
| 1101 បារាជិកបាឡិ 1102 បាចិត្តិយបាឡិ 1103 មហាវគ្គបាឡិ (វិន័យ) 1104 ចូឡវគ្គបាឡិ 1105 បរិវារបាឡិ | 1201 បារាជិកកណ្ឌអដ្ឋកថា-១ 1202 បារាជិកកណ្ឌអដ្ឋកថា-២ 1203 បាចិត្តិយអដ្ឋកថា 1204 មហាវគ្គអដ្ឋកថា (វិន័យ) 1205 ចូឡវគ្គអដ្ឋកថា 1206 បរិវារអដ្ឋកថា | 1301 សារត្ថទីបនីដីកា-១ 1302 សារត្ថទីបនីដីកា-២ 1303 សារត្ថទីបនីដីកា-៣ | 1401 ទ្វេមាតិកាបាឡិ 1402 វិនយសង្គហអដ្ឋកថា 1403 វជិរពុទ្ធិដីកា 1404 វិមតិវិនោទនីដីកា-១ 1405 វិមតិវិនោទនីដីកា-២ 1406 វិនយាលង្ការដីកា-១ 1407 វិនយាលង្ការដីកា-២ 1408 កង្ខាវិតរណីបុរាណដីកា 1409 វិនយវិនិច្ឆយ-ឧត្តរវិនិច្ឆយ 1410 វិនយវិនិច្ឆយដីកា-១ 1411 វិនយវិនិច្ឆយដីកា-២ 1412 បាចិត្យាទិយោជនាបាឡិ 1413 ខុទ្ទសិក្ខា-មូលសិក្ខា 8401 វិសុទ្ធិមគ្គ-១ 8402 វិសុទ្ធិមគ្គ-២ 8403 វិសុទ្ធិមគ្គ-មហាដីកា-១ 8404 វិសុទ្ធិមគ្គ-មហាដីកា-២ 8405 វិសុទ្ធិមគ្គ និទានកថា 8406 ទីឃនិកាយ (បុ-វិ) 8407 មជ្ឈិមនិកាយ (បុ-វិ) 8408 សំយុត្តនិកាយ (បុ-វិ) 8409 អង្គុត្តរនិកាយ (បុ-វិ) 8410 វិនយបិដក (បុ-វិ) 8411 អភិធម្មបិដក (បុ-វិ) 8412 អដ្ឋកថា (បុ-វិ) 8413 និរុត្តិទីបនី 8414 បរមត្ថទីបនី សង្គហមហាដីកាបាឋ 8415 អនុទីបនីបាឋ 8416 បដ្ឋានុទ្ទេស ទីបនីបាឋ 8417 នមក្ការដីកា 8418 មហាបណាមបាឋ 8419 លក្ខណាតោ ពុទ្ធថោមនាគាថា 8420 សុតវន្ទនា 8421 កមលាញ្ជលិ 8422 ជិនាលង្ការ 8423 បជ្ជមធុ 8424 ពុទ្ធគុណគាថាវលី 8425 ចូឡគន្ថវង្ស 8427 សាសនវង្ស 8426 មហាវង្ស 8429 មោគ្គល្លានព្យាករណំ 8428 កច្ចាយនព្យាករណំ 8430 សទ្ទនីតិប្បករណំ (បទមាលា) 8431 សទ្ទនីតិប្បករណំ (ធាតុមាលា) 8432 បទរូបសិទ្ធិ 8433 មោគ្គល្លានបញ្ចិកា 8434 បយោគសិទ្ធិបាឋ 8435 វុត្តោទយបាឋ 8436 អភិធានប្បទីបិកាបាឋ 8437 អភិធានប្បទីបិកាដីកា 8438 សុពោធាលង្ការបាឋ 8439 សុពោធាលង្ការដីកា 8440 បាលាវតារ គណ្ឋិបទត្ថវិនិច្ឆយសារ 8446 កវិទប្បណនីតិ 8447 នីតិមញ្ជរី 8445 ធម្មនីតិ 8444 មហារហនីតិ 8441 លោកនីតិ 8442 សុត្តន្តនីតិ 8443 សូរស្សតិនីតិ 8450 ចាណក្យនីតិ 8448 នរទក្ខទីបនី 8449 ចតុរារក្ខទីបនី 8451 រសវាហិនី 8452 សីមវិសោធនីបាឋ 8453 វេស្សន្តរគីតិ 8454 មោគ្គល្លាន វុត្តិវិវរណបញ្ចិកា 8455 ថូបវង្ស 8456 ទាឋាវង្ស 8457 ធាតុបាឋវិលាសិនិយា 8458 ធាតុវង្ស 8459 ហត្ថវនគល្លវិហារវង្ស 8460 ជិនចរិតយ 8461 ជិនវង្សទីបំ 8462 តេលកដាហគាថា 8463 មិលិទដីកា 8464 បទមញ្ជរី 8465 បទសាធនំ 8466 សទ្ទពិន្ទុបករណំ 8467 កច្ចាយនធាតុមញ្ជុសា 8468 សាមន្តកូដវណ្ណនា |
| 2101 សីលក្ខន្ធវគ្គបាឡិ 2102 មហាវគ្គបាឡិ (ទីឃ) 2103 បាថិកវគ្គបាឡិ | 2201 សីលក្ខន្ធវគ្គអដ្ឋកថា 2202 មហាវគ្គអដ្ឋកថា (ទីឃ) 2203 បាថិកវគ្គអដ្ឋកថា | 2301 សីលក្ខន្ធវគ្គដីកា 2302 មហាវគ្គដីកា (ទីឃ) 2303 បាថិកវគ្គដីកា 2304 សីលក្ខន្ធវគ្គ-អភិនវដីកា-១ 2305 សីលក្ខន្ធវគ្គ-អភិនវដីកា-២ | |
| 3101 មូលបណ្ណាសបាឡិ 3102 មជ្ឈិមបណ្ណាសបាឡិ 3103 ឧបរិបណ្ណាសបាឡិ | 3201 មូលបណ្ណាសអដ្ឋកថា-១ 3202 មូលបណ្ណាសអដ្ឋកថា-២ 3203 មជ្ឈិមបណ្ណាសអដ្ឋកថា 3204 ឧបរិបណ្ណាសអដ្ឋកថា | 3301 មូលបណ្ណាសដីកា 3302 មជ្ឈិមបណ្ណាសដីកា 3303 ឧបរិបណ្ណាសដីកា | |
| 4101 សគាថាវគ្គបាឡិ 4102 និទានវគ្គបាឡិ 4103 ខន្ធវគ្គបាឡិ 4104 សឡាយតនវគ្គបាឡិ 4105 មហាវគ្គបាឡិ (សំយុត្ត) | 4201 សគាថាវគ្គអដ្ឋកថា 4202 និទានវគ្គអដ្ឋកថា 4203 ខន្ធវគ្គអដ្ឋកថា 4204 សឡាយតនវគ្គអដ្ឋកថា 4205 មហាវគ្គអដ្ឋកថា (សំយុត្ត) | 4301 សគាថាវគ្គដីកា 4302 និទានវគ្គដីកា 4303 ខន្ធវគ្គដីកា 4304 សឡាយតនវគ្គដីកា 4305 មហាវគ្គដីកា (សំយុត្ត) | |
| 5101 ឯកកនិបាតបាឡិ 5102 ទុកនិបាតបាឡិ 5103 តិកនិបាតបាឡិ 5104 ចតុក្កនិបាតបាឡិ 5105 បញ្ចកនិបាតបាឡិ 5106 ឆក្កនិបាតបាឡិ 5107 សត្តកនិបាតបាឡិ 5108 អដ្ឋកាទិនិបាតបាឡិ 5109 នវកនិបាតបាឡិ 5110 ទសកនិបាតបាឡិ 5111 ឯកាទសកនិបាតបាឡិ | 5201 ឯកកនិបាតអដ្ឋកថា 5202 ទុក-តិក-ចតុក្កនិបាតអដ្ឋកថា 5203 បញ្ចក-ឆក្ក-សត្តកនិបាតអដ្ឋកថា 5204 អដ្ឋកាទិនិបាតអដ្ឋកថា | 5301 ឯកកនិបាតដីកា 5302 ទុក-តិក-ចតុក្កនិបាតដីកា 5303 បញ្ចក-ឆក្ក-សត្តកនិបាតដីកា 5304 អដ្ឋកាទិនិបាតដីកា | |
| 6101 ខុទ្ទកបាឋបាឡិ 6102 ធម្មបទបាឡិ 6103 ឧទានបាឡិ 6104 ឥតិវុត្តកបាឡិ 6105 សុត្តនិបាតបាឡិ 6106 វិមានវត្ថុបាឡិ 6107 បេតវត្ថុបាឡិ 6108 ថេរគាថាបាឡិ 6109 ថេរីគាថាបាឡិ 6110 អបទានបាឡិ-១ 6111 អបទានបាឡិ-២ 6112 ពុទ្ធវង្សបាឡិ 6113 ចរិយាបិដកបាឡិ 6114 ជាតកបាឡិ-១ 6115 ជាតកបាឡិ-២ 6116 មហានិទ្ទេសបាឡិ 6117 ចូឡនិទ្ទេសបាឡិ 6118 បដិសម្ភិទាមគ្គបាឡិ 6119 នេត្តិប្បករណបាឡិ 6120 មិលិន្ទបញ្ហាបាឡិ 6121 បេដកោបទេសបាឡិ | 6201 ខុទ្ទកបាឋអដ្ឋកថា 6202 ធម្មបទអដ្ឋកថា-១ 6203 ធម្មបទអដ្ឋកថា-២ 6204 ឧទានអដ្ឋកថា 6205 ឥតិវុត្តកអដ្ឋកថា 6206 សុត្តនិបាតអដ្ឋកថា-១ 6207 សុត្តនិបាតអដ្ឋកថា-២ 6208 វិមានវត្ថុអដ្ឋកថា 6209 បេតវត្ថុអដ្ឋកថា 6210 ថេរគាថាអដ្ឋកថា-១ 6211 ថេរគាថាអដ្ឋកថា-២ 6212 ថេរីគាថាអដ្ឋកថា 6213 អបទានអដ្ឋកថា-១ 6214 អបទានអដ្ឋកថា-២ 6215 ពុទ្ធវង្សអដ្ឋកថា 6216 ចរិយាបិដកអដ្ឋកថា 6217 ជាតកអដ្ឋកថា-១ 6218 ជាតកអដ្ឋកថា-២ 6219 ជាតកអដ្ឋកថា-៣ 6220 ជាតកអដ្ឋកថា-៤ 6221 ជាតកអដ្ឋកថា-៥ 6222 ជាតកអដ្ឋកថា-៦ 6223 ជាតកអដ្ឋកថា-៧ 6224 មហានិទ្ទេសអដ្ឋកថា 6225 ចូឡនិទ្ទេសអដ្ឋកថា 6226 បដិសម្ភិទាមគ្គអដ្ឋកថា-១ 6227 បដិសម្ភិទាមគ្គអដ្ឋកថា-២ 6228 នេត្តិប្បករណអដ្ឋកថា | 6301 នេត្តិប្បករណដីកា 6302 នេត្តិវិភាវិនី | |
| 7101 ធម្មសង្គណីបាឡិ 7102 វិភង្គបាឡិ 7103 ធាតុកថាបាឡិ 7104 បុគ្គលបញ្ញត្តិបាឡិ 7105 កថាវត្ថុបាឡិ 7106 យមកបាឡិ-១ 7107 យមកបាឡិ-២ 7108 យមកបាឡិ-៣ 7109 បដ្ឋានបាឡិ-១ 7110 បដ្ឋានបាឡិ-២ 7111 បដ្ឋានបាឡិ-៣ 7112 បដ្ឋានបាឡិ-៤ 7113 បដ្ឋានបាឡិ-៥ | 7201 ធម្មសង្គណិអដ្ឋកថា 7202 សម្មោហវិនោទនីអដ្ឋកថា 7203 បញ្ចបករណអដ្ឋកថា | 7301 ធម្មសង្គណី-មូលដីកា 7302 វិភង្គ-មូលដីកា 7303 បញ្ចបករណ-មូលដីកា 7304 ធម្មសង្គណី-អនុដីកា 7305 បញ្ចបករណ-អនុដីកា 7306 អភិធម្មាវតារោ-នាមរូបបរិច្ឆេទោ 7307 អភិធម្មត្ថសង្គហោ 7308 អភិធម្មាវតារ-បុរាណដីកា 7309 អភិធម្មមាតិកាបាឡិ | |
| 한국인 | |||
| 팔리 대장경 | 주석서 | 부주석서 | 기타 |
| 1101 빠라지카 빨리 1102 빠찟띠야 빨리 1103 마하왁가 빨리 (비나야) 1104 출라왁가 빨리 1105 빠리와라 빨리 | 1201 빠라지까깐다 앗타카타-1 1202 빠라지까깐다 앗타카타-2 1203 빠찟띠야 앗타카타 1204 마하왁가 앗타카타 (비나야) 1205 출라왁가 앗타카타 1206 빠리와라 앗타카타 | 1301 사랏타디빠니 띠까-1 1302 사랏타디빠니 띠까-2 1303 사랏타디빠니 띠까-3 | 1401 드베마띠까빨리 1402 위나야상가하 앗타카타 1403 와지라붓디 띠까 1404 위마띠위노다니 띠까-1 1405 위마띠위노다니 띠까-2 1406 위나야랑까라 띠까-1 1407 위나야랑까라 띠까-2 1408 깡카위따라니뿌라나 띠까 1409 위나야위닛차야-웃따라위닛차야 1410 위나야위닛차야 띠까-1 1411 위나야위닛차야 띠까-2 1412 빠찟땨디요자나빨리 1413 쿳닷시카-물라시카 8401 위숟디막가-1 8402 위숟디막가-2 8403 위숟디막가-마하띠까-1 8404 위숟디막가-마하띠까-2 8405 위숟디막가 니다나까타 8406 디가니까야 (뿌-위) 8407 맛지마니까야 (뿌-위) 8408 삼윳따니까야 (뿌-위) 8409 앙굳따라니까야 (뿌-위) 8410 위나야삐따까 (뿌-위) 8411 아비담마삐따까 (뿌-위) 8412 앗타카타 (뿌-위) 8413 니룻띠디빠니 8414 빠라맛타디빠니 상가하마하띠까빠타 8415 아누디빠니빠타 8416 빳타누ㄸ데사 디빠니빠타 8417 나막까라띠까 8418 마하빠나마빠타 8419 락카나또 붓다토마나가타 8420 수타완다나 8421 까말란자리 8422 지나랑까라 8423 빳자마두 8424 붓다구나가타왈리 8425 출라간타왕사 8427 사사나왕사 8426 마하왕사 8429 목갈라나뱌까라낭 8428 깟차야나뱌까라낭 8430 삿다니띠빠까라낭 (빠다말라) 8431 삿다니띠빠까라낭 (다두말라) 8432 빠다루빠싣디 8433 목갈라나빤찌까 8434 빠요가싣디빠타 8435 붇또다야빠타 8436 아비다나빠디피까빠타 8437 아비다나빠디피까띠까 8438 수보다랑까라빠타 8439 수보다랑까라띠까 8440 발라와따라 간티빠닷타위닛차야사라 8446 까위닷빠나니띠 8447 니띠만자리 8445 담마니띠 8444 마하라하니띠 8441 로까니띠 8442 숫딴따니띠 8443 수랏사띠니띠 8450 짜낙야니띠 8448 나라닥카디빠니 8449 짜뚜라락카디빠니 8451 라사와히니 8452 시마위소다니빠타 8453 웨산따라기띠 8454 목갈라나 붇띠위와라나빤찌까 8455 투빠왕사 8456 다타왕사 8457 다두빠타윌라시니야 8458 다두왕사 8459 핟타와나갈라위하라왕사 8460 지나짜리따야 8461 지나왕사디빵 8462 떼라까타하가타 8463 밀리다띠까 8464 빠다만자리 8465 빠다사다낭 8466 삿다빈두빠까라낭 8467 깟차야나다두만주사 8468 사만따꿋타완나나 |
| 2101 실락칸다왁가 빨리 2102 마하왁가 빨리 (디가) 2103 빠티까왁가 빨리 | 2201 실락칸다왁가 앗타카타 2202 마하왁가 앗타카타 (디가) 2203 빠티까왁가 앗타카타 | 2301 실락칸다왁가 띠까 2302 마하왁가 띠까 (디가) 2303 빠티까왁가 띠까 2304 실락칸다왁가-아비나와띠까-1 2305 실락칸다왁가-아비나와띠까-2 | |
| 3101 물라빤나사 빨리 3102 맛지마빤나사 빨리 3103 우빠리빤나사 빨리 | 3201 물라빤나사 앗타카타-1 3202 물라빤나사 앗타카타-2 3203 맛지마빤나사 앗타카타 3204 우빠리빤나사 앗타카타 | 3301 물라빤나사 띠까 3302 맛지마빤나사 띠까 3303 우빠리빤나사 띠까 | |
| 4101 사가타왁가 빨리 4102 니다나왁가 빨리 4103 칸다왁가 빨리 4104 살라야따나왁가 빨리 4105 마하왁가 빨리 (삼윳따) | 4201 사가타왁가 앗타카타 4202 니다나왁가 앗타카타 4203 칸다왁가 앗타카타 4204 살라야따나왁가 앗타카타 4205 마하왁가 앗타카타 (삼윳따) | 4301 사가타왁가 띠까 4302 니다나왁가 띠까 4303 칸다왁가 띠까 4304 살라야따나왁가 띠까 4305 마하왁가 띠까 (삼윳따) | |
| 5101 에까까니빠따 빨리 5102 두까니빠따 빨리 5103 띠까니빠따 빨리 5104 짜뚝까니빠따 빨리 5105 빤짜까니빠따 빨리 5106 착까니빠따 빨리 5107 삿따까니빠따 빨리 5108 앗타까디니빠따 빨리 5109 나와까니빠따 빨리 5110 다사까니빠따 빨리 5111 에까다사까니빠따 빨리 | 5201 에까까니빠따 앗타카타 5202 두까-띠까-짜뚝까니빠따 앗타카타 5203 빤짜까-착까-삿따까니빠따 앗타카타 5204 앗타까디니빠따 앗타카타 | 5301 에까까니빠따 띠까 5302 두까-띠까-짜뚝까니빠따 띠까 5303 빤짜까-착까-삿따까니빠따 띠까 5304 앗타까디니빠따 띠까 | |
| 6101 쿳닥까빠타 빨리 6102 담마빠다 빨리 6103 우다나 빨리 6104 이띠웃따까 빨리 6105 숫따니빠따 빨리 6106 위마나왓투 빨리 6107 베따왓투 빨리 6108 테라가타 빨리 6109 테리가타 빨리 6110 아빠다나 빨리-1 6111 아빠다나 빨리-2 6112 붓다왕사 빨리 6113 짜리야삐따까 빨리 6114 자따까 빨리-1 6115 자따까 빨리-2 6116 마하닷데사 빨리 6117 출라닷데사 빨리 6118 빠티삼비다막가 빨리 6119 넷띠빠까라나 빨리 6120 밀린다빤하 빨리 6121 뻬따꼬빠데사 빨리 | 6201 쿳닥까빠타 앗타카타 6202 담마빠다 앗타카타-1 6203 담마빠다 앗타카타-2 6204 우다나 앗타카타 6205 이띠웃따까 앗타카타 6206 숫따니빠따 앗타카타-1 6207 숫따니빠따 앗타카타-2 6208 위마나왓투 앗타카타 6209 베따왓투 앗타카타 6210 테라가타 앗타카타-1 6211 테라가타 앗타카타-2 6212 테리가타 앗타카타 6213 아빠다나 앗타카타-1 6214 아빠다나 앗타카타-2 6215 붓다왕사 앗타카타 6216 짜리야삐따까 앗타카타 6217 자따까 앗타카타-1 6218 자따까 앗타카타-2 6219 자따까 앗타카타-3 6220 자따까 앗타카타-4 6221 자따까 앗타카타-5 6222 자따까 앗타카타-6 6223 자따까 앗타카타-7 6224 마하닷데사 앗타카타 6225 출라닷데사 앗타카타 6226 빠티삼비다막가 앗타카타-1 6227 빠티삼비다막가 앗타카타-2 6228 넷띠빠까라나 앗타카타 | 6301 넷띠빠까라나 띠까 6302 넷띠위바비니 | |
| 7101 담마상가니 빨리 7102 위방가 빨리 7103 다뚜까타 빨리 7104 뿍갈라빤냣띠 빨리 7105 까타왓투 빨리 7106 야마까 빨리-1 7107 야마까 빨리-2 7108 야마까 빨리-3 7109 빳타나 빨리-1 7110 빳타나 빨리-2 7111 빳타나 빨리-3 7112 빳타나 빨리-4 7113 빳타나 빨리-5 | 7201 담마상가니 앗타카타 7202 삼모하위노다니 앗타카타 7203 빤짜빠까라나 앗타카타 | 7301 담마상가니-물라띠까 7302 위방가-물라띠까 7303 빤짜빠까라나-물라띠까 7304 담마상가니-아누띠까 7305 빤짜빠까라나-아누띠까 7306 아비담마와따로-나마루빠빠릳체도 7307 아비담맛타상가호 7308 아비담마와따라-뿌라나띠까 7309 아비담마마띠까빨리 | |
| ອັກສອນລາວ | |||
| ປາລີ | ອັດຖະກະຖາ | ຏີກາ | ອັນຍາ |
| 1101 ປາຣາຊິກະ ປາລີ 1102 ປາຈິດຕິຍະ ປາລີ 1103 ມະຫາວັກຄະ ປາລີ (ວິໄນ) 1104 ຈູລະວັກຄະ ປາລີ 1105 ປະລິວາລະ ປາລີ | 1201 ປາຣາຊິກະກັນທະ ອັດຖະກະຖາ-1 1202 ປາຣາຊິກະກັນທະ ອັດຖະກະຖາ-2 1203 ປາຈິດຕິຍະ ອັດຖະກະຖາ 1204 ມະຫາວັກຄະ ອັດຖະກະຖາ (ວິໄນ) 1205 ຈູລະວັກຄະ ອັດຖະກະຖາ 1206 ປະລິວາລະ ອັດຖະກະຖາ | 1301 ສາຣັດຖະທີປະນີ ຏີກາ-1 1302 ສາຣັດຖະທີປະນີ ຏີກາ-2 1303 ສາຣັດຖະທີປະນີ ຏີກາ-3 | 1401 ທເວມາຕິກາປາລີ 1402 ວິນະຍະສັງຄະຫະ ອັດຖະກະຖາ 1403 ວະຊິລະພຸດທິ ຏີກາ 1404 ວິມະຕິວິໂນທະນີ ຏີກາ-1 1405 ວິມະຕິວິໂນທະນີ ຏີກາ-2 1406 ວິນະຍາລັງກາລະ ຏີກາ-1 1407 ວິນະຍາລັງກາລະ ຏີກາ-2 1408 ກັງຂາວິຕະຣະນີປຸຣານະ ຏີກາ 1409 ວິນະຍະວິນິດສະຍະ-ອຸຕຕະຣະວິນິດສະຍະ 1410 ວິນະຍະວິນິດສະຍະ ຏີກາ-1 1411 ວິນະຍະວິນິດສະຍະ ຏີກາ-2 1412 ປາຈິຕະຍາທິໂຍຊະນາປາລີ 1413 ຂຸທະທະສິກຂາ-ມູລະສິກຂາ 8401 ວິສຸດທິມັກຄະ-1 8402 ວິສຸດທິມັກຄະ-2 8403 ວິສຸດທິມັກຄະ-ມະຫາຏີກາ-1 8404 ວິສຸດທິມັກຄະ-ມະຫາຏີກາ-2 8405 ວິສຸດທິມັກຄະ ນິທານະກະຖາ 8406 ທີຆະນິກາຍະ (ປຸ-ວິ) 8407 ມັດຊິມະນິກາຍະ (ປຸ-ວິ) 8408 ສັງຍຸຕຕະນິກາຍະ (ປຸ-ວິ) 8409 ອັງຄຸຕຕະລະນິກາຍະ (ປຸ-ວິ) 8410 ວິນະຍະປິຕະກະ (ປຸ-ວິ) 8411 ອະພິທັມມະປິຕະກະ (ປຸ-ວິ) 8412 ອັດຖະກະຖາ (ປຸ-ວິ) 8413 ນິລຸຕຕິທີປະນີ 8414 ປະຣະມັດຖະທີປະນີ ສັງຄະຫະມະຫາຏີກາປາຖະ 8415 ອະນຸທີປະນີປາຖະ 8416 ປັດຖານຸທເທສະ ທີປະນີປາຖະ 8417 ນະມັກກາລະຏີກາ 8418 ມະຫາປະຖາມະປາຖະ 8419 ລັກຂະນາໂຕ ພຸດທະຖະມະນາຄາຖາ 8420 ສຸຕະວັນທະນາ 8421 ກະມະລາຍຈະລິ 8422 ຊິນາລັງກາລະ 8423 ປັດຊະມະທຸ 8424 ພຸດທະຄຸນະຄາຖາວະລີ 8425 ຈູລະຄັນຖະວັງສະ 8426 ມະຫາວັງສະ 8427 ສາສະນະວັງສະ 8428 ກັດຈາຍະນະພະຍາກະລະນັງ 8429 ມົກຄັນທານະພະຍາກະລະນັງ 8430 ສັດທະນີຕິປະກະລະນັງ (ປະທະມາລາ) 8431 ສັດທະນີຕິປະກະລະນັງ (ຘາຕຸມາລາ) 8432 ປະທະຣູປະສິດທິ 8433 ໂມຄັນທານະປັນຈິກາ 8434 ປະໂຍຄະສິດທິປາຖະ 8435 ວຸຕະໂທຍະປາຖະ 8436 ອະພິທານະປະປະທີປິກາປາຖະ 8437 ອະພິທານະປະປະທີປິກາຏີກາ 8438 ສຸໂພທາລັງກາລະປາຖະ 8439 ສຸໂພທາລັງກາລະຏີກາ 8440 ພາລາວະຕາລະ ຄັນຖິປະທັດຖະວິນິດສະຍະສາລະ 8441 ໂລກະນີຕິ 8442 ສຸດຕັນຕະນີຕິ 8443 ສູລັດສະຕິນີຕິ 8444 ມະຫາລະຫະນີຕິ 8445 ທັມມະນີຕິ 8446 ກະວິທັບປະຖານີຕິ 8447 ນີຕິມັນຊະລີ 8448 ນະລະທັກຂະທີປະນີ 8449 ຈະຕຸຣາລັກຂະທີປະນີ 8450 ຈານັກຍະນີຕິ 8451 ລະສະວາຫິນີ 8452 ສີມາວິໂສທະນີປາຖະ 8453 ເວສສັນຕະລະຄີຕິ 8454 ໂມຄັນທານະ ວຸຕຕິວິວະລະນະປັນຈິກາ 8455 ຖູປະວັງສະ 8456 ທາຐາວັງສະ 8457 ຘາຕຸປາຖະວິລາສິນີຍາ 8458 ຘາຕຸວັງສະ 8459 ຫັດຖະວະນະຄັນລະວິຫາລະວັງສະ 8460 ຊິນະຈະລິຕະຍະ 8461 ຊິນະວັງສະທີປັງ 8462 ເຕລະກະຕາຫາຄາຖາ 8463 ມິລິທະຏີກາ 8464 ປະທະມັນຊະລີ 8465 ປະທະສາຘະນັງ 8466 ສັດທະພິນທຸປະກະລະນັງ 8467 ກັດຈາຍະນະຘາຕຸມັນຊຸສາ 8468 ສາມັນຕະກູຏະວັນນະນາ |
| 2101 ສີລັກຂັນທະວັກຄະ ປາລີ 2102 ມະຫາວັກຄະ ປາລີ (ທີຆະ) 2103 ປາຖິກະວັກຄະ ປາລີ | 2201 ສີລັກຂັນທະວັກຄະ ອັດຖະກະຖາ 2202 ມະຫາວັກຄະ ອັດຖະກະຖາ (ທີຆະ) 2203 ປາຖິກະວັກຄະ ອັດຖະກະຖາ | 2301 ສີລັກຂັນທະວັກຄະ ຏີກາ 2302 ມະຫາວັກຄະ ຏີກາ (ທີຆະ) 2303 ປາຖິກະວັກຄະ ຏີກາ 2304 ສີລັກຂັນທະວັກຄະ-ອະພິນະວະຏີກາ-1 2305 ສີລັກຂັນທະວັກຄະ-ອະພິນະວະຏີກາ-2 | |
| 3101 ມູລະປັນຍາສະ ປາລີ 3102 ມັດຊິມະປັນຍາສະ ປາລີ 3103 ອຸປະລິປັນຍາສະ ປາລີ | 3201 ມູລະປັນຍາສະ ອັດຖະກະຖາ-1 3202 ມູລະປັນຍາສະ ອັດຖະກະຖາ-2 3203 ມັດຊິມະປັນຍາສະ ອັດຖະກະຖາ 3204 ອຸປະລິປັນຍາສະ ອັດຖະກະຖາ | 3301 ມູລະປັນຍາສະ ຏີກາ 3302 ມັດຊິມະປັນຍາສະ ຏີກາ 3303 ອຸປະລິປັນຍາສະ ຏີກາ | |
| 4101 ສະຄາຖາວັກຄະ ປາລີ 4102 ນິທານະວັກຄະ ປາລີ 4103 ຂັນທະວັກຄະ ປາລີ 4104 ສະຫຼາຍາຕະນະວັກຄະ ປາລີ 4105 ມະຫາວັກຄະ ປາລີ (ສັງຍຸຕຕະ) | 4201 ສະຄາຖາວັກຄະ ອັດຖະກະຖາ 4202 ນິທານະວັກຄະ ອັດຖະກະຖາ 4203 ຂັນທະວັກຄະ ອັດຖະກະຖາ 4204 ສະຫຼາຍາຕະນະວັກຄະ ອັດຖະກະຖາ 4205 ມະຫາວັກຄະ ອັດຖະກະຖາ (ສັງຍຸຕຕະ) | 4301 ສະຄາຖາວັກຄະ ຏີກາ 4302 ນິທານະວັກຄະ ຏີກາ 4303 ຂັນທະວັກຄະ ຏີກາ 4304 ສະຫຼາຍາຕະນະວັກຄະ ຏີກາ 4305 ມະຫາວັກຄະ ຏີກາ (ສັງຍຸຕຕະ) | |
| 5101 ເອກະກະນິປາຕະ ປາລີ 5102 ທຸກະນິປາຕະ ປາລີ 5103 ຕິກະນິປາຕະ ປາລີ 5104 ຈະຕຸກກະນິປາຕະ ປາລີ 5105 ປັຈຈະກະນິປາຕະ ປາລີ 5106 ຉັກກະນິປາຕະ ປາລີ 5107 ສັດຕະກະນິປາຕະ ປາລີ 5108 ອັດຖະກາທິນິປາຕະ ປາລີ 5109 ນະວະກະນິປາຕະ ປາລີ 5110 ທະສະກະນິປາຕະ ປາລີ 5111 ເອກາທະສະກະນິປາຕະ ປາລີ | 5201 ເອກະກະນິປາຕະ ອັດຖະກະຖາ 5202 ທຸກະ-ຕິກະ-ຈະຕຸກກະນິປາຕະ ອັດຖະກະຖາ 5203 ປັຈຈະກະ-ຉັກກະ-ສັດຕະກະນິປາຕະ ອັດຖະກະຖາ 5204 ອັດຖະກາທິນິປາຕະ ອັດຖະກະຖາ | 5301 ເອກະກະນິປາຕະ ຏີກາ 5302 ທຸກະ-ຕິກະ-ຈະຕຸກກະນິປາຕະ ຏີກາ 5303 ປັຈຈະກະ-ຉັກກະ-ສັດຕະກະນິປາຕະ ຏີກາ 5304 ອັດຖະກາທິນິປາຕະ ຏີກາ | |
| 6101 ຂຸທະທະກະປາຖະ ປາລີ 6102 ທຳມະປະທະ ປາລີ 6103 ອຸທານະ ປາລີ 6104 ອິຕິວຸຕຕະກະ ປາລີ 6105 ສຸດຕະນິປາຕະ ປາລີ 6106 ວິມານະວັດຖຸ ປາລີ 6107 ເປຕະວັດຖຸ ປາລີ 6108 ເຖລະຄາຖາ ປາລີ 6109 ເຖລີຄາຖາ ປາລີ 6110 ອະປະທານະ ປາລີ-1 6111 ອະປະທານະ ປາລີ-2 6112 ພຸດທະວັງສະ ປາລີ 6113 ຈະຣິຍາປິຕະກະ ປາລີ 6114 ຊາຕະກະ ປາລີ-1 6115 ຊາຕະກະ ປາລີ-2 6116 ມະຫານິທເທສະ ປາລີ 6117 ຈູລະນິທເທສະ ປາລີ 6118 ປະຕິສັມພິທາມັກຄະ ປາລີ 6119 ເນຕຕິປະກະລະນະ ປາລີ 6120 ມິລິນທະປັນຫາ ປາລີ 6121 ເປຏະກົປເທສະ ປາລີ | 6201 ຂຸທະທະກະປາຖະ ອັດຖະກະຖາ 6202 ທຳມະປະທະ ອັດຖະກະຖາ-1 6203 ທຳມະປະທະ ອັດຖະກະຖາ-2 6204 ອຸທານະ ອັດຖະກະຖາ 6205 ອິຕິວຸຕຕະກະ ອັດຖະກະຖາ 6206 ສຸດຕະນິປາຕະ ອັດຖະກະຖາ-1 6207 ສຸດຕະນິປາຕະ ອັດຖະກະຖາ-2 6208 ວິມານະວັດຖຸ ອັດຖະກະຖາ 6209 ເປຕະວັດຖຸ ອັດຖະກະຖາ 6210 ເຖລະຄາຖາ ອັດຖະກະຖາ-1 6211 ເຖລະຄາຖາ ອັດຖະກະຖາ-2 6212 ເຖລີຄາຖາ ອັດຖະກະຖາ 6213 ອະປະທານະ ອັດຖະກະຖາ-1 6214 ອະປະທານະ ອັດຖະກະຖາ-2 6215 ພຸດທະວັງສະ ອັດຖະກະຖາ 6216 ຈະຣິຍາປິຕະກະ ອັດຖະກະຖາ 6217 ຊາຕະກະ ອັດຖະກະຖາ-1 6218 ຊາຕະກະ ອັດຖະກະຖາ-2 6219 ຊາຕະກະ ອັດຖະກະຖາ-3 6220 ຊາຕະກະ ອັດຖະກະຖາ-4 6221 ຊາຕະກະ ອັດຖະກະຖາ-5 6222 ຊາຕະກະ ອັດຖະກະຖາ-6 6223 ຊາຕະກະ ອັດຖະກະຖາ-7 6224 ມະຫານິທເທສະ ອັດຖະກະຖາ 6225 ຈູລະນິທເທສະ ອັດຖະກະຖາ 6226 ປະຕິສັມພິທາມັກຄະ ອັດຖະກະຖາ-1 6227 ປະຕິສັມພິທາມັກຄະ ອັດຖະກະຖາ-2 6228 ເນຕຕິປະກະລະນະ ອັດຖະກະຖາ | 6301 ເນຕຕິປະກະລະນະ ຏີກາ 6302 ເນຕຕິວິພາວິນີ | |
| 7101 ທຳມະສັງຄະນີ ປາລີ 7102 ວິພັງຄະ ປາລີ 7103 ຘາຕຸກະຖາ ປາລີ 7104 ປຸກຄະລະປັນຍັດຕິ ປາລີ 7105 ກະຖາວັດຖຸ ປາລີ 7106 ຍະມະກະ ປາລີ-1 7107 ຍະມະກະ ປາລີ-2 7108 ຍະມະກະ ປາລີ-3 7109 ປັດຖານະ ປາລີ-1 7110 ປັດຖານະ ປາລີ-2 7111 ປັດຖານະ ປາລີ-3 7112 ປັດຖານະ ປາລີ-4 7113 ປັດຖານະ ປາລີ-5 | 7201 ທຳມະສັງຄະນິ ອັດຖະກະຖາ 7202 ສັມໂມຫະວິໂນທະນີ ອັດຖະກະຖາ 7203 ປັຈຈະປະກະລະນະ ອັດຖະກະຖາ | 7301 ທຳມະສັງຄະນີ-ມູລະຏີກາ 7302 ວິພັງຄະ-ມູລະຏີກາ 7303 ປັຈຈະປະກະລະນະ-ມູລະຏີກາ 7304 ທຳມະສັງຄະນີ-ອະນຸຏີກາ 7305 ປັຈຈະປະກະລະນະ-ອະນຸຏີກາ 7306 ອະພິທັມມາວະຕາໂຣ-ນາມະຣູປະປະຣິຈເທໂທ 7307 ອະພິທັມມັດຖະສັງຄະໂຫ 7308 ອະພິທັມມາວະຕາລະ-ປຸຣານະຏີກາ 7309 ອະພິທັມມາມາຕິກາປາລີ | |
| मराठी | |||
| पाळी | अट्ठकथा | टीका | अन्य |
| 1101 पाराजिक पाळी 1102 पाचित्तिय पाळी 1103 महावग्ग पाळी (विनय) 1104 चूळवग्ग पाळी 1105 परिवार पाळी | 1201 पाराजिककंड अट्ठकथा-१ 1202 पाराजिककंड अट्ठकथा-२ 1203 पाचित्तिय अट्ठकथा 1204 महावग्ग अट्ठकथा (विनय) 1205 चूळवग्ग अट्ठकथा 1206 परिवार अट्ठकथा | 1301 सारत्थदीपनी टीका-१ 1302 सारत्थदीपनी टीका-२ 1303 सारत्थदीपनी टीका-३ | 1401 द्वेमातिकापाळी 1402 विनयसंगह अट्ठकथा 1403 वजिरबुद्धि टीका 1404 विमतिविनोदनी टीका-१ 1405 विमतिविनोदनी टीका-२ 1406 विनयालंकार टीका-१ 1407 विनयालंकार टीका-२ 1408 कंखावितरणीपुराण टीका 1409 विनयविनिच्छय-उत्तरविनिच्छय 1410 विनयविनिच्छय टीका-१ 1411 विनयविनिच्छय टीका-२ 1412 पाचित्यादियोजनापाळी 1413 खुद्दसिक्खा-मूलसिक्खा 8401 विसुद्धिमग्ग-१ 8402 विसुद्धिमग्ग-२ 8403 विसुद्धिमग्ग-महाटीका-१ 8404 विसुद्धिमग्ग-महाटीका-२ 8405 विसुद्धिमग्ग निदानकथा 8406 दीघनिकाय (पु-वि) 8407 मज्झिमनिकाय (पु-वि) 8408 संयुत्तनिकाय (पु-वि) 8409 अंगुत्तरनिकाय (पु-वि) 8410 विनयपिटक (पु-वि) 8411 अभिधम्मपिटक (पु-वि) 8412 अट्ठकथा (पु-वि) 8413 निरुत्तिदीपनी 8414 परमत्थदीपनी संगहमहाटीकापाठ 8415 अनुदीपनीपाठ 8416 पट्ठानुद्देस दीपनीपाठ 8417 नमक्कारटीका 8418 महापणामपाठ 8419 लक्खणातो बुद्धथोमनागाथा 8420 सुतवंदना 8421 कमलांजलि 8422 जिनालंकार 8423 पज्जमधु 8424 बुद्धगुणगाथावली 8425 चूळगंथवंस 8426 महावंस 8427 सासनवंस 8428 कच्चायनव्याकरणं 8429 मोग्गल्लानव्याकरणं 8430 सद्दनीतिप्पकरणं (पदमाला) 8431 सद्दनीतिप्पकरणं (धातुमाला) 8432 पदरूपसिद्धि 8433 मोग्गल्लानपंचिका 8434 पयोगसिद्धिपाठ 8435 वुत्तोदयपाठ 8436 अभिधानप्पदीपिकापाठ 8437 अभिधानप्पदीपिकाटीका 8438 सुबोधालंकारपाठ 8439 सुबोधालंकारटीका 8440 बालावतार गंठिपदत्थविनिच्छयसार 8441 लोकनीति 8442 सुत्तंतनीति 8443 सूरस्सतीनीति 8444 महारहनीति 8445 धम्मनीति 8446 कविदप्पणनीति 8447 नीतिमंजरी 8448 नरदक्खदीपनी 8449 चतुरारक्खदीपनी 8450 चाणक्यनीति 8451 रसवाहिनी 8452 सीमाविसोधनीपाठ 8453 वेस्संतरगीति 8454 मोग्गल्लान वुत्तिविवरणपंचिका 8455 थूपवंस 8456 दाठावंस 8457 धातुपाठविलासिनिया 8458 धातुवंस 8459 हत्थवनगल्लविहारवंस 8460 जिनचरितय 8461 जिनवंसदीपं 8462 तेलकटाहगाथा 8463 मिलिदटीका 8464 पदमंजरी 8465 पदसाधनं 8466 सद्दबिंदुपकरणं 8467 कच्चायनधातुमंजुसा 8468 सामंतकूटवण्णना |
| 2101 सीलक्खंधवग्ग पाळी 2102 महावग्ग पाळी (दीघ) 2103 पाथिकवग्ग पाळी | 2201 सीलक्खंधवग्ग अट्ठकथा 2202 महावग्ग अट्ठकथा (दीघ) 2203 पाथिकवग्ग अट्ठकथा | 2301 सीलक्खंधवग्ग टीका 2302 महावग्ग टीका (दीघ) 2303 पाथिकवग्ग टीका 2304 सीलक्खंधवग्ग-अभिनवटीका-१ 2305 सीलक्खंधवग्ग-अभिनवटीका-२ | |
| 3101 मूलपण्णास पाळी 3102 मज्झिमपण्णास पाळी 3103 उपरिपण्णास पाळी | 3201 मूलपण्णास अट्ठकथा-१ 3202 मूलपण्णास अट्ठकथा-२ 3203 मज्झिमपण्णास अट्ठकथा 3204 उपरिपण्णास अट्ठकथा | 3301 मूलपण्णास टीका 3302 मज्झिमपण्णास टीका 3303 उपरिपण्णास टीका | |
| 4101 सगाथावग्ग पाळी 4102 निदानवग्ग पाळी 4103 खंधवग्ग पाळी 4104 सळायतनवग्ग पाळी 4105 महावग्ग पाळी (संयुत्त) | 4201 सगाथावग्ग अट्ठकथा 4202 निदानवग्ग अट्ठकथा 4203 खंधवग्ग अट्ठकथा 4204 सळायतनवग्ग अट्ठकथा 4205 महावग्ग अट्ठकथा (संयुत्त) | 4301 सगाथावग्ग टीका 4302 निदानवग्ग टीका 4303 खंधवग्ग टीका 4304 सळायतनवग्ग टीका 4305 महावग्ग टीका (संयुत्त) | |
| 5101 एककनिपात पाळी 5102 दुकनिपात पाळी 5103 तिकनिपात पाळी 5104 चतुक्कनिपात पाळी 5105 पंचकनिपात पाळी 5106 छक्कनिपात पाळी 5107 सत्तकनिपात पाळी 5108 अट्ठकादिनिपात पाळी 5109 नवकनिपात पाळी 5110 दसकनिपात पाळी 5111 एकादसकनिपात पाळी | 5201 एककनिपात अट्ठकथा 5202 दुक-तिक-चतुक्कनिपात अट्ठकथा 5203 पंचक-छक्क-सत्तकनिपात अट्ठकथा 5204 अट्ठकादिनिपात अट्ठकथा | 5301 एककनिपात टीका 5302 दुक-तिक-चतुक्कनिपात टीका 5303 पंचक-छक्क-सत्तकनिपात टीका 5304 अट्ठकादिनिपात टीका | |
| 6101 खुद्दकपाठ पाळी 6102 धम्मपद पाळी 6103 उदान पाळी 6104 इतिवुत्तक पाळी 6105 सुत्तनिपात पाळी 6106 विमानवत्थु पाळी 6107 पेतवत्थु पाळी 6108 थेरगाथा पाळी 6109 थेरीगाथा पाळी 6110 अपदान पाळी-१ 6111 अपदान पाळी-२ 6112 बुद्धवंस पाळी 6113 चरियापिटक पाळी 6114 जातक पाळी-१ 6115 जातक पाळी-२ 6116 महानिद्देस पाळी 6117 चूळनिद्देस पाळी 6118 पटिसंभिदामग्ग पाळी 6119 नेत्तिप्पकरण पाळी 6120 मिलिंदपंह पाळी 6121 पेटकोपदेस पाळी | 6201 खुद्दकपाठ अट्ठकथा 6202 धम्मपद अट्ठकथा-१ 6203 धम्मपद अट्ठकथा-२ 6204 उदान अट्ठकथा 6205 इतिवुत्तक अट्ठकथा 6206 सुत्तनिपात अट्ठकथा-१ 6207 सुत्तनिपात अट्ठकथा-२ 6208 विमानवत्थु अट्ठकथा 6209 पेतवत्थु अट्ठकथा 6210 थेरगाथा अट्ठकथा-१ 6211 थेरगाथा अट्ठकथा-२ 6212 थेरीगाथा अट्ठकथा 6213 अपदान अट्ठकथा-१ 6214 अपदान अट्ठकथा-२ 6215 बुद्धवंस अट्ठकथा 6216 चरियापिटक अट्ठकथा 6217 जातक अट्ठकथा-१ 6218 जातक अट्ठकथा-२ 6219 जातक अट्ठकथा-३ 6220 जातक अट्ठकथा-४ 6221 जातक अट्ठकथा-५ 6222 जातक अट्ठकथा-६ 6223 जातक अट्ठकथा-७ 6224 महानिद्देस अट्ठकथा 6225 चूळनिद्देस अट्ठकथा 6226 पटिसंभिदामग्ग अट्ठकथा-१ 6227 पटिसंभिदामग्ग अट्ठकथा-२ 6228 नेत्तिप्पकरण अट्ठकथा | 6301 नेत्तिप्पकरण टीका 6302 नेत्तिविभाविनी | |
| 7101 धम्मसंगणी पाळी 7102 विभंग पाळी 7103 धातुकथा पाळी 7104 पुग्गलपंयत्ति पाळी 7105 कथावत्थु पाळी 7106 यमक पाळी-१ 7107 यमक पाळी-२ 7108 यमक पाळी-३ 7109 पट्ठान पाळी-१ 7110 पट्ठान पाळी-२ 7111 पट्ठान पाळी-३ 7112 पट्ठान पाळी-४ 7113 पट्ठान पाळी-५ | 7201 धम्मसंगणि अट्ठकथा 7202 सम्मोहविनोदनी अट्ठकथा 7203 पंचपकरण अट्ठकथा | 7301 धम्मसंगणी-मूलटीका 7302 विभंग-मूलटीका 7303 पंचपकरण-मूलटीका 7304 धम्मसंगणी-अनुटीका 7305 पंचपकरण-अनुटीका 7306 अभिधम्मावतारो-नामरूपपरिच्छेदो 7307 अभिधम्मत्थसंगहो 7308 अभिधम्मावतार-पुराणटीका 7309 अभिधम्ममातिकापाळी | |
| မြန်မာ | |||
| ပါဠိတော် | အဋ္ဌကထာ | ဋီကာ | အခြား |
| 1101 ပါရာဇိက ပါဠိ 1102 ပါစိတ္တိယ ပါဠိ 1103 မဟာဝဂ္ဂ ပါဠိ (ဝိနယ) 1104 စူဠဝဂ္ဂ ပါဠိ 1105 ပရိဝါရ ပါဠိ | 1201 ပါရာဇိကကဏ္ဍ အဋ္ဌကထာ-၁ 1202 ပါရာဇိကကဏ္ဍ အဋ္ဌကထာ-၂ 1203 ပါစိတ္တိယ အဋ္ဌကထာ 1204 မဟာဝဂ္ဂ အဋ္ဌကထာ (ဝိနယ) 1205 စူဠဝဂ္ဂ အဋ္ဌကထာ 1206 ပရိဝါရ အဋ္ဌကထာ | 1301 သာရတ္ထဒီပနီ ဋီကာ-၁ 1302 သာရတ္ထဒီပနီ ဋီကာ-၂ 1303 သာရတ္ထဒီပနီ ဋီကာ-၃ | 1401 ဒွေမာတိကာပါဠိ 1402 ဝိနယသင်္ဂဟ အဋ္ဌကထာ 1403 ဝဇိရဗုဒ္ဓိ ဋီကာ 1404 ဝိမတိဝိနောဒနီ ဋီကာ-၁ 1405 ဝိမတိဝိနောဒနီ ဋီကာ-၂ 1406 ဝိနယာလင်္ကာရ ဋီကာ-၁ 1407 ဝိနယာလင်္ကာရ ဋီကာ-၂ 1408 ကင်္ခာဝိတရဏီပုရာဏ ဋီကာ 1409 ဝိနယဝိနိစ္ဆယ-ဥတ္တရဝိနိစ္ဆယ 1410 ဝိနယဝိနိစ္ဆယ ဋီကာ-၁ 1411 ဝိနယဝိနိစ္ဆယ ဋီကာ-၂ 1412 ပါစိတျာဒိယောဇနာပါဠိ 1413 ခုဒ္ဒသိက္ခာ-မူလသိက္ခာ 8401 ဝိသုဒ္ဓိမဂ္ဂ-၁ 8402 ဝိသုဒ္ဓိမဂ္ဂ-၂ 8403 ဝိသုဒ္ဓိမဂ္ဂ-မဟာဋီကာ-၁ 8404 ဝိသုဒ္ဓိမဂ္ဂ-မဟာဋီကာ-၂ 8405 ဝိသုဒ္ဓိမဂ္ဂ နိဒါနကထာ 8406 ဒီဃနိကာယ (ပု-ဝိ) 8407 မဇ္ဈိမနိကာယ (ပု-ဝိ) 8408 သံယုတ္တနိကာယ (ပု-ဝိ) 8409 အင်္ဂုတ္တရနိကာယ (ပု-ဝိ) 8410 ဝိနယပိဋက (ပု-ဝိ) 8411 အဘိဓမ္မပိဋက (ပု-ဝိ) 8412 အဋ္ဌကထာ (ပု-ဝိ) 8413 နိရုတ္တိဒီပနီ 8414 ပရမတ္ထဒီပနီ သင်္ဂဟမဟာဋီကာပါဌ 8415 အနုဒီပနီပါဌ 8416 ပဋ္ဌာနုဒ္ဒေသ ဒီပနီပါဌ 8417 နမက္ကာရဋီကာ 8418 မဟာပဏာမပါဌ 8419 လက္ခဏာတော ဗုဒ္ဓထောမနာဂါထာ 8420 သုတဝန္ဒနာ 8421 ကမလာဉ္ဇလိ 8422 ဇိနာလင်္ကာရ 8423 ပဇ္ဇမဓု 8424 ဗုဒ္ဓဂုဏဂါထာဝလီ 8425 စူဠဂန္ထဝံသ 8427 သာသနဝံသ 8426 မဟာဝံသ 8429 မောဂ္ဂလ္လာနဗျာကရဏံ 8428 ကစ္စာယနဗျာကရဏံ 8430 သဒ္ဒနီတိပ္ပကရဏံ (ပဒမာလာ) 8431 သဒ္ဒနီတိပ္ပကရဏံ (ဓါတုမာလာ) 8432 ပဒရူပသိဒ္ဓိ 8433 မောဂလ္လာနပဉ္စိကာ 8434 ပယောဂသိဒ္ဓိပါဌ 8435 ဝုတ္တောဒယပါဌ 8436 အဘိဓါနပ္ပဒီပိကာပါဌ 8437 အဘိဓါနပ္ပဒီပိကာဋီကာ 8438 သုဗောဓါလင်္ကာရပါဌ 8439 သုဗောဓါလင်္ကာရဋီကာ 8440 ဗာလာဝတာရ ဂဏ္ဌိပဒတ္ထဝိနိစ္ဆယသာရ 8446 ကဝိဒပ္ပဏနီတိ 8447 နီတိမဉ္ဇရီ 8445 ဓမ္မနီတိ 8444 မဟာရဟနီတိ 8441 လောကနီတိ 8442 သုတ္တန္တနီတိ 8443 သူရဿတိနီတိ 8450 စာဏကျနီတိ 8448 နရဒက္ခဒီပနီ 8449 စတုရာရက္ခဒီပနီ 8451 ရသဝါဟိနီ 8452 သီမဝိသောဓနီပါဌ 8453 ဝေဿန္တရဂီတိ 8454 မောဂ္ဂလ္လာန ဝုတ္တိဝိဝရဏပဉ္စိကာ 8455 ထူပဝံသ 8456 ဒါဌာဝံသ 8457 ဓါတုပါဌဝိလာသိနိယာ 8458 ဓါတုဝံသ 8459 ဟတ္ထဝနဂလ္လဝိဟာရဝံသ 8460 ဇိနစရိတယ 8461 ဇိနဝံသဒီပံ 8462 တေလကဋာဟဂါထာ 8463 မိလိဒဋီကာ 8464 ပဒမဉ္ဇရီ 8465 ပဒသာဓနံ 8466 သဒ္ဒဗိန္ဒုပကရဏံ 8467 ကစ္စာယနဓါတုမဉ္ဇုသာ 8468 သာမန္တကူဋဝဏ္ဏနာ |
| 2101 သီလက္ခန္ဓဝဂ္ဂ ပါဠိ 2102 မဟာဝဂ္ဂ ပါဠိ (ဒီဃ) 2103 ပါထိကဝဂ္ဂ ပါဠိ | 2201 သီလက္ခန္ဓဝဂ္ဂ အဋ္ဌကထာ 2202 မဟာဝဂ္ဂ အဋ္ဌကထာ (ဒီဃ) 2203 ပါထိကဝဂ္ဂ အဋ္ဌကထာ | 2301 သီလက္ခန္ဓဝဂ္ဂ ဋီကာ 2302 မဟာဝဂ္ဂ ဋီကာ (ဒီဃ) 2303 ပါထိကဝဂ္ဂ ဋီကာ 2304 သီလက္ခန္ဓဝဂ္ဂ-အဘိနဝဋီကာ-၁ 2305 သီလက္ခန္ဓဝဂ္ဂ-အဘိနဝဋီကာ-၂ | |
| 3101 မူလပဏ္ဏာသ ပါဠိ 3102 မဇ္ဈိမပဏ္ဏာသ ပါဠိ 3103 ဥပရိပဏ္ဏာသ ပါဠိ | 3201 မူလပဏ္ဏာသ အဋ္ဌကထာ-၁ 3202 မူလပဏ္ဏာသ အဋ္ဌကထာ-၂ 3203 မဇ္ဈိမပဏ္ဏာသ အဋ္ဌကထာ 3204 ဥပရိပဏ္ဏာသ အဋ္ဌကထာ | 3301 မူလပဏ္ဏာသ ဋီကာ 3302 မဇ္ဈိမပဏ္ဏာသ ဋီကာ 3303 ဥပရိပဏ္ဏာသ ဋီကာ | |
| 4101 သဂါထာဝဂ္ဂ ပါဠိ 4102 နိဒါနဝဂ္ဂ ပါဠိ 4103 ခန္ဓဝဂ္ဂ ပါဠိ 4104 သဠာယတနဝဂ္ဂ ပါဠိ 4105 မဟာဝဂ္ဂ ပါဠိ (သံယုတ္တ) | 4201 သဂါထာဝဂ္ဂ အဋ္ဌကထာ 4202 နိဒါနဝဂ္ဂ အဋ္ဌကထာ 4203 ခန္ဓဝဂ္ဂ အဋ္ဌကထာ 4204 သဠာယတနဝဂ္ဂ အဋ္ဌကထာ 4205 မဟာဝဂ္ဂ အဋ္ဌကထာ (သံယုတ္တ) | 4301 သဂါထာဝဂ္ဂ ဋီကာ 4302 နိဒါနဝဂ္ဂ ဋီကာ 4303 ခန္ဓဝဂ္ဂ ဋီကာ 4304 သဠာယတနဝဂ္ဂ ဋီကာ 4305 မဟာဝဂ္ဂ ဋီကာ (သံယုတ္တ) | |
| 5101 ဧကကနိပါတ ပါဠိ 5102 ဒုကနိပါတ ပါဠိ 5103 တိကနိပါတ ပါဠိ 5104 စတုက္ကနိပါတ ပါဠိ 5105 ပဉ္စကနိပါတ ပါဠိ 5106 ဆက္ကနိပါတ ပါဠိ 5107 သတ္တကနိပါတ ပါဠိ 5108 အဋ္ဌကာဒိနိပါတ ပါဠိ 5109 နဝကနိပါတ ပါဠိ 5110 ဒသကနိပါတ ပါဠိ 5111 ဧကာဒသကနိပါတ ပါဠိ | 5201 ဧကကနိပါတ အဋ္ဌကထာ 5202 ဒုက-တိက-စတုက္ကနိပါတ အဋ္ဌကထာ 5203 ပဉ္စက-ဆက္က-သတ္တကနိပါတ အဋ္ဌကထာ 5204 အဋ္ဌကာဒိနိပါတ အဋ္ဌကထာ | 5301 ဧကကနိပါတ ဋီကာ 5302 ဒုက-တိက-စတုက္ကနိပါတ ဋီကာ 5303 ပဉ္စက-ဆက္က-သတ္တကနိပါတ ဋီကာ 5304 အဋ္ဌကာဒိနိပါတ ဋီကာ | |
| 6101 ခုဒ္ဒကပါဌ ပါဠိ 6102 ဓမ္မပဒ ပါဠိ 6103 ဥဒါန ပါဠိ 6104 ဣတိဝုတ္တက ပါဠိ 6105 သုတ္တနိပါတ ပါဠိ 6106 ဝိမာနဝတ္ထု ပါဠိ 6107 ပေတဝတ္ထု ပါဠိ 6108 ထေရဂါထာ ပါဠိ 6109 ထေရီဂါထာ ပါဠိ 6110 အပဒါန ပါဠိ-၁ 6111 အပဒါန ပါဠိ-၂ 6112 ဗုဒ္ဓဝံသ ပါဠိ 6113 စရိယာပိဋက ပါဠိ 6114 ဇာတက ပါဠိ-၁ 6115 ဇာတက ပါဠိ-၂ 6116 မဟာနိဒ္ဒေသ ပါဠိ 6117 စူဠနိဒ္ဒေသ ပါဠိ 6118 ပဋိသမ္ဘိဒါမဂ္ဂ ပါဠိ 6119 နေတ္တိပ္ပကရဏ ပါဠိ 6120 မိလိန္ဒပဉှ ပါဠိ 6121 ပေဋကောပဒေသ ပါဠိ | 6201 ခုဒ္ဒကပါဌ အဋ္ဌကထာ 6202 ဓမ္မပဒ အဋ္ဌကထာ-၁ 6203 ဓမ္မပဒ အဋ္ဌကထာ-၂ 6204 ဥဒါန အဋ္ဌကထာ 6205 ဣတိဝုတ္တက အဋ္ဌကထာ 6206 သုတ္တနိပါတ အဋ္ဌကထာ-၁ 6207 သုတ္တနိပါတ အဋ္ဌကထာ-၂ 6208 ဝိမာနဝတ္ထု အဋ္ဌကထာ 6209 ပေတဝတ္ထု အဋ္ဌကထာ 6210 ထေရဂါထာ အဋ္ဌကထာ-၁ 6211 ထေရဂါထာ အဋ္ဌကထာ-၂ 6212 ထေရီဂါထာ အဋ္ဌကထာ 6213 အပဒါန အဋ္ဌကထာ-၁ 6214 အပဒါန အဋ္ဌကထာ-၂ 6215 ဗုဒ္ဓဝံသ အဋ္ဌကထာ 6216 စရိယာပိဋက အဋ္ဌကထာ 6217 ဇာတက အဋ္ဌကထာ-၁ 6218 ဇာတက အဋ္ဌကထာ-၂ 6219 ဇာတက အဋ္ဌကထာ-၃ 6220 ဇာတက အဋ္ဌကထာ-၄ 6221 ဇာတက အဋ္ဌကထာ-၅ 6222 ဇာတက အဋ္ဌကထာ-၆ 6223 ဇာတက အဋ္ဌကထာ-၇ 6224 မဟာနိဒ္ဒေသ အဋ္ဌကထာ 6225 စူဠနိဒ္ဒေသ အဋ္ဌကထာ 6226 ပဋိသမ္ဘိဒါမဂ္ဂ အဋ္ဌကထာ-၁ 6227 ပဋိသမ္ဘိဒါမဂ္ဂ အဋ္ဌကထာ-၂ 6228 နေတ္တိပ္ပကရဏ အဋ္ဌကထာ | 6301 နေတ္တိပ္ပကရဏ ဋီကာ 6302 နေတ္တိဝိဘာဝိနီ | |
| 7101 ဓမ္မသင်္ဂဏီ ပါဠိ 7102 ဝိဘင်္ဂ ပါဠိ 7103 ဓါတုကထာ ပါဠိ 7104 ပုဂ္ဂလပညတ္တိ ပါဠိ 7105 ကထာဝတ္ထု ပါဠိ 7106 ယမက ပါဠိ-၁ 7107 ယမက ပါဠိ-၂ 7108 ယမက ပါဠိ-၃ 7109 ပဋ္ဌာန ပါဠိ-၁ 7110 ပဋ္ဌာန ပါဠိ-၂ 7111 ပဋ္ဌာန ပါဠိ-၃ 7112 ပဋ္ဌာန ပါဠိ-၄ 7113 ပဋ္ဌာန ပါဠိ-၅ | 7201 ဓမ္မသင်္ဂဏိ အဋ္ဌကထာ 7202 သမ္မောဟဝိနောဒနီ အဋ္ဌကထာ 7203 ပဉ္စပကရဏ အဋ္ဌကထာ | 7301 ဓမ္မသင်္ဂဏီ-မူလဋီကာ 7302 ဝိဘင်္ဂ-မူလဋီကာ 7303 ပဉ္စပကရဏ-မူလဋီကာ 7304 ဓမ္မသင်္ဂဏီ-အနုဋီကာ 7305 ပဉ္စပကရဏ-အနုဋီကာ 7306 အဘိဓမ္မာဝတာရော-နာမရူပပရိစ္ဆေဒေါ 7307 အဘိဓမ္မတ္ထသင်္ဂဟော 7308 အဘိဓမ္မာဝတာရ-ပုရာဏဋီကာ 7309 အဘိဓမ္မမာတိကာပါဠိ | |
| português | |||
| Páli | Aṭṭhakathā | Ṭīkā | Outro |
| 1101 Ofensas Graves (Pārājika) 1102 Ofensas Leves (Pācittiya) 1103 Grande Seção do Vīnaya (Mahāvagga) 1104 Pequena Seção do Vīnaya (Cūḷavagga) 1105 Apêndice do Vīnaya (Parivāra) | 1201 Comentário das Ofensas Graves - Vol. 1 1202 Comentário das Ofensas Graves - Vol. 2 1203 Comentário das Ofensas Leves 1204 Comentário da Grande Seção do Vīnaya 1205 Comentário da Pequena Seção do Vīnaya 1206 Comentário do Apêndice do Vīnaya | 1301 Subcomentário que Elucida o Sentido Essencial - Vol. 1 1302 Subcomentário que Elucida o Sentido Essencial - Vol. 2 1303 Subcomentário que Elucida o Sentido Essencial - Vol. 3 | 1401 Texto das Duas Matrizes 1402 Comentário do Compêndio do Vīnaya 1403 Subcomentário de Vajirabuddhi 1404 Subcomentário que Dissipa Dúvidas - Vol. 1 1405 Subcomentário que Dissipa Dúvidas - Vol. 2 1406 Subcomentário do Ornamento do Vīnaya - Vol. 1 1407 Subcomentário do Ornamento do Vīnaya - Vol. 2 1408 Antigo Subcomentário que Supera Dúvidas 1409 Decisão sobre o Vīnaya e Decisão Superior 1410 Subcomentário da Decisão sobre o Vīnaya - Vol. 1 1411 Subcomentário da Decisão sobre o Vīnaya - Vol. 2 1412 Texto da Aplicação das Regras 1413 Pequeno Treinamento e Treinamento Fundamental 8401 Caminho da Purificação - Vol. 1 8402 Caminho da Purificação - Vol. 2 8403 Grande Subcomentário do Caminho da Purificação - Vol. 1 8404 Grande Subcomentário do Caminho da Purificação - Vol. 2 8405 História da Origem do Caminho da Purificação 8406 Coleção dos Longos Discursos (índice Pāli-Vietnamita) 8407 Coleção dos Discursos Médios (índice Pāli-Vietnamita) 8408 Coleção dos Discursos Agrupados (índice Pāli-Vietnamita) 8409 Coleção dos Discursos Numerados (índice Pāli-Vietnamita) 8410 Cesto da Disciplina (índice Pāli-Vietnamita) 8411 Cesto do Abhidhamma (índice Pāli-Vietnamita) 8412 Comentários (índice Pāli-Vietnamita) 8413 Elucidação da Etimologia 8414 Grande Subcomentário do Compêndio que Elucida o Sentido Supremo 8415 Texto do Subcomentário Elucidativo 8416 Texto Elucidativo sobre a Exposição das Condições 8417 Subcomentário da Saudação 8418 Grande Texto de Saudação 8419 Versos de Louvor a Buda pelos Sinais 8420 Saudação com Recitação 8421 Oferenda de Lótus 8422 Ornamento dos Vencedores 8423 Mel dos Versos 8424 Coleção de Versos sobre as Qualidades de Buda 8425 Pequena Crônica dos Livros 8427 Crônica do Ensinamento 8426 Grande Crônica 8429 Gramática de Moggallāna 8428 Gramática de Kaccāyana 8430 Tratado sobre a Gramática - Série de Palavras 8431 Tratado sobre a Gramática - Série de Raízes 8432 Realização das Formas das Palavras 8433 Comentário de Moggallāna 8434 Texto sobre a Realização da Aplicação 8435 Texto sobre a Origem dos Versos 8436 Texto do Dicionário Iluminado 8437 Subcomentário do Dicionário Iluminado 8438 Texto sobre o Ornamento da Boa Compreensão 8439 Subcomentário do Ornamento da Boa Compreensão 8440 Essência da Decisão sobre os Termos do Glossário de Bālāvatāra 8446 Ética do Poeta 8447 Coleção de Ética 8445 Ética do Dhamma 8444 Grande Ética Secreta 8441 Ética do Mundo 8442 Ética dos Suttas 8443 Ética do Herói 8450 Ética de Cāṇakya 8448 Elucidação sobre os Perigos para os Homens 8449 Elucidação sobre as Quatro Proteções 8451 O Fluxo do Sabor - Histórias Edificantes 8452 Texto sobre a Purificação dos Limites 8453 Canto de Vessantara 8454 Explicação do Comentário de Moggallāna 8455 Crônica das Estupas 8456 Crônica da Relíquia do Dente 8457 O Esplendor da Leitura dos Elementos 8458 Crônica das Relíquias 8459 Crônica do Mosteiro de Hatthavanagalla 8460 História do Vencedor 8461 Ilha da Linhagem dos Vencedores 8462 Versos da Panela de Óleo 8463 Subcomentário de Milinda 8464 Cacho de Flores de Palavras 8465 Realização das Palavras 8466 Tratado sobre os Pontos da Gramática 8467 Coleção de Raízes de Kaccāyana 8468 Descrição do Pico de Sāmantakūṭa |
| 2101 Seção da Moralidade - Dīgha 2102 Grande Seção - Dīgha 2103 Seção de Pāthika - Dīgha | 2201 Comentário da Seção da Moralidade - Dīgha 2202 Comentário da Grande Seção - Dīgha 2203 Comentário da Seção de Pāthika - Dīgha | 2301 Subcomentário da Seção da Moralidade - Dīgha 2302 Subcomentário da Grande Seção - Dīgha 2303 Subcomentário da Seção de Pāthika - Dīgha 2304 Novo Subcomentário da Seção da Moralidade - Vol. 1 2305 Novo Subcomentário da Seção da Moralidade - Vol. 2 | |
| 3101 Cinquenta Discursos Fundamentais - Majjhima 3102 Cinquenta Discursos Médios - Majjhima 3103 Cinquenta Discursos Superiores - Majjhima | 3201 Comentário dos Cinquenta Fundamentais - Vol. 1 3202 Comentário dos Cinquenta Fundamentais - Vol. 2 3203 Comentário dos Cinquenta Médios 3204 Comentário dos Cinquenta Superiores | 3301 Subcomentário dos Cinquenta Fundamentais 3302 Subcomentário dos Cinquenta Médios 3303 Subcomentário dos Cinquenta Superiores | |
| 4101 Seção com Versos - Saṃyutta 4102 Seção das Causas - Saṃyutta 4103 Seção dos Agregados - Saṃyutta 4104 Seção das Seis Bases dos Sentidos - Saṃyutta 4105 Grande Seção - Saṃyutta | 4201 Comentário da Seção com Versos - Saṃyutta 4202 Comentário da Seção das Causas - Saṃyutta 4203 Comentário da Seção dos Agregados - Saṃyutta 4204 Comentário da Seção das Seis Bases - Saṃyutta 4205 Comentário da Grande Seção - Saṃyutta | 4301 Subcomentário da Seção com Versos - Saṃyutta 4302 Subcomentário da Seção das Causas - Saṃyutta 4303 Subcomentário da Seção dos Agregados - Saṃyutta 4304 Subcomentário da Seção das Seis Bases - Saṃyutta 4305 Subcomentário da Grande Seção - Saṃyutta | |
| 5101 Grupos de Um - Aṅguttara 5102 Grupos de Dois - Aṅguttara 5103 Grupos de Três - Aṅguttara 5104 Grupos de Quatro - Aṅguttara 5105 Grupos de Cinco - Aṅguttara 5106 Grupos de Seis - Aṅguttara 5107 Grupos de Sete - Aṅguttara 5108 Grupos de Oito, etc. - Aṅguttara 5109 Grupos de Nove - Aṅguttara 5110 Grupos de Dez - Aṅguttara 5111 Grupos de Onze - Aṅguttara | 5201 Comentário dos Grupos de Um - Aṅguttara 5202 Comentário dos Grupos de Dois, Três e Quatro 5203 Comentário dos Grupos de Cinco, Seis e Sete 5204 Comentário dos Grupos de Oito, etc. | 5301 Subcomentário dos Grupos de Um - Aṅguttara 5302 Subcomentário dos Grupos de Dois, Três e Quatro 5303 Subcomentário dos Grupos de Cinco, Seis e Sete 5304 Subcomentário dos Grupos de Oito, etc. | |
| 6101 Pequena Leitura (Khuddakapāṭha) 6102 Versos do Dhamma (Dhammapada) 6103 Exclamações Inspiradas (Udāna) 6104 Assim Foi Dito (Itivuttaka) 6105 Coleção de Discursos (Suttanipāta) 6106 Histórias das Mansões Celestiais 6107 Histórias dos Fantasmas 6108 Versos dos Monges Anciãos 6109 Versos das Monjas Anciãs 6110 Histórias Passadas - Vol. 1 6111 Histórias Passadas - Vol. 2 6112 História dos Budas (Buddhavaṃsa) 6113 Cesto das Condutas (Cariyāpiṭaka) 6114 Histórias de Nascimentos - Vol. 1 6115 Histórias de Nascimentos - Vol. 2 6116 Grande Exposição (Mahāniddesa) 6117 Pequena Exposição (Cūḷaniddesa) 6118 Caminho da Discriminação Analítica 6119 O Guia (Nettippakaraṇa) 6120 As Perguntas de Milinda 6121 Instrução do Cesto (Peṭakopadesa) | 6201 Comentário da Pequena Leitura 6202 Comentário do Dhammapada - Vol. 1 6203 Comentário do Dhammapada - Vol. 2 6204 Comentário do Udāna 6205 Comentário do Itivuttaka 6206 Comentário do Suttanipāta - Vol. 1 6207 Comentário do Suttanipāta - Vol. 2 6208 Comentário das Histórias das Mansões 6209 Comentário das Histórias dos Fantasmas 6210 Comentário dos Versos dos Monges - Vol. 1 6211 Comentário dos Versos dos Monges - Vol. 2 6212 Comentário dos Versos das Monjas 6213 Comentário das Histórias Passadas - Vol. 1 6214 Comentário das Histórias Passadas - Vol. 2 6215 Comentário da História dos Budas 6216 Comentário do Cesto das Condutas 6217 Comentário das Histórias de Nascimentos - Vol. 1 6218 Comentário das Histórias de Nascimentos - Vol. 2 6219 Comentário das Histórias de Nascimentos - Vol. 3 6220 Comentário das Histórias de Nascimentos - Vol. 4 6221 Comentário das Histórias de Nascimentos - Vol. 5 6222 Comentário das Histórias de Nascimentos - Vol. 6 6223 Comentário das Histórias de Nascimentos - Vol. 7 6224 Comentário da Grande Exposição 6225 Comentário da Pequena Exposição 6226 Comentário do Caminho da Discriminação - Vol. 1 6227 Comentário do Caminho da Discriminação - Vol. 2 6228 Comentário do Guia | 6301 Subcomentário do Guia 6302 Elucidação do Guia | |
| 7101 Enumeração dos Fenômenos (Dhammasaṅgaṇī) 7102 Análise (Vibhaṅga) 7103 Discurso sobre os Elementos (Dhātukathā) 7104 Designação das Pessoas (Puggalapaññatti) 7105 Pontos da Discussão (Kathāvatthu) 7106 O Livro dos Pares - Vol. 1 7107 O Livro dos Pares - Vol. 2 7108 O Livro dos Pares - Vol. 3 7109 Condições de Originação - Vol. 1 7110 Condições de Originação - Vol. 2 7111 Condições de Originação - Vol. 3 7112 Condições de Originação - Vol. 4 7113 Condições de Originação - Vol. 5 | 7201 Comentário da Enumeração dos Fenômenos 7202 Comentário que Dissipa a Confusão 7203 Comentário dos Cinco Tratados | 7301 Subcomentário Principal da Enumeração dos Fenômenos 7302 Subcomentário Principal da Análise 7303 Subcomentário Principal dos Cinco Tratados 7304 Subcomentário Secundário da Enumeração dos Fenômenos 7305 Subcomentário Secundário dos Cinco Tratados 7306 Introdução ao Abhidhamma - Análise de Nome e Forma 7307 Compêndio do Abhidhamma 7308 Antigo Subcomentário da Introdução ao Abhidhamma 7309 Matriz do Abhidhamma | |
Dhātuvaṃso Dhātuvaṃsa (A Crônica das Relíquias) Namo tassa bhagavato arahato sammāsambuddhassa Homenagem ao Abençoado, ao Nobre, ao Perfeitamente Autoiluminado 1. Tathāgatassāgamanakathā 1. A Narrativa da Vinda do Tathāgata Sambuddhamatulaṃ suddhaṃ dhammaṃ saṅghaṃ anuttaraṃ,Namassitvā pavakkhāmi dhātuvaṃsappakāsanaṃ; Tikkhattumagamā nātho laṅkādīpaṃ manoramaṃ,Sattānaṃ hitamicchanto sāsanassa ciraṭṭhitiṃ. Tendo prestado homenagem ao incomparável Buda, ao puro Dhamma e ao supremo Sangha, proclamarei a exposição da Crônica das Relíquias. Três vezes o Protetor veio à bela ilha de Laṅkā, desejando o bem-estar dos seres e a longa duração da Dispensação. Tattha tikkhattumagamā nātho’ti anamatagge saṃsāravaṭṭe parināmetvā appatisaraṇabhāvappattānaṃ lokiyalokuttarasukhanipphādanabhāvena nātho patisaraṇa bhūto bhagavā buddhadhammasaṅgharatanattayamaggaṃ ācikkhanto laṅkādīpaṃ tikkhattuṃ gato. Tattha paṭhamagamane tāva bodhimaṇḍaṃ āruyha puratthīmābhimukho nisīditvā sūriye anatthamiteyeva mārabalaṃ vidhametvā, paṭhamayāme pubbenivāsañāṇaṃ anussaritvā majjhimayāme cutupapātañāṇaṃ patvā pacchimayāmāvasāne paccayākāre ñāṇaṃ otāretvā dasabalacatuvesārajjādi guṇapatimaṇḍitaṃ sabbaññutañāṇaṃ paṭivijjhitvā bodhimaṇḍappadese anukkamena sattasattāhaṃ vītināmetvā aṭṭhame sattāhe ajapālanigrodhamūle nisinno dhammagambhirataṃ paccavekkhanena appossukkataṃ āpajjamāno dasasahassa brahmaparivārena sahampatimahābrahmunā āyācitadhammadesano hutvā buddhacakkhunā lokaṃ olokento pañcavaggiyānaṃ bhikkhunaṃ bahūpakārakaṃ anussaritvā uṭṭhāyāsanā kāsīnaṃ puraṃ gantvā aññākoṇaḍaññappamukhe aṭṭhārasa brahmakoṭiyo amataṃ pāyento dhammacakkaṃ pavattetvā pakkhassa pañcamiyaṃ pañcavaggiye sabbepi te arahante patiṭṭhāpetvā taṃ divasameva yasakulaputtassa rattibhāge sotāpattiphalaṃ datvā punadivase arahantaṃ datvā tassa sahāyake catupaññāsajane arahantaṃ pāpetvā evaṃ loke ekasaṭṭhiyā arahantesu jātesu vutthavasso pavāretvā, ‘caratha bhikkhave cārika’ nti bhikkhu disāsu pesetvā sayaṃ uruvelaṃ gacchanto antarāmagge kappāsikavanasaṇḍe bhaddavaggiye kumāre tiṃsajane vinetvā ehibhikkhubhāvena pabbājetvā uruvelaṃ gantvā aḍḍhuḍḍhāni pāṭihāriyasahassāni dassento uruvelakassapādayo sahassajaṭilaparivāre tebhātikajaṭile vinento tattheva vihāsi. Aparabhāge aṅgamagadharaṭṭhavāsino uruvelakassapassa mahāyaññaṃ upaṭṭhāpesuṃ. So pana icchācārābhibhūto cintesi? ‘‘Sacāyaṃ mahāsamaṇo imassa samāgamassa majjhe pāṭihāriyaṃ kareyya lābhasakkāro me parihāyissati’’ti. Tassevaṃ pavattaajjhāsayaṃ ñatvā pātova uttarakuruto bhikkhaṃ āharitvā anotatte āhāraṃ paribhuñjitvā sāyanha samaye phussapuṇṇamīuposathadivase laṅkādīpassatthāya laṅkādīpamupāgami. Aqui, 'o Protetor veio três vezes' significa que o Abençoado — que é o protetor e refúgio por meio da realização da felicidade mundana e supramundana para aqueles que, vagando no ciclo sem fim do saṃsāra (anamatagga), encontravam-se sem refúgio —, apontando o caminho da Tríplice Joia do Buda, do Dhamma e do Sangha, foi à ilha de Laṅkā três vezes. Ali, em sua primeira viagem, tendo subido ao assento da iluminação (bodhimaṇḍa), sentado voltado para o leste, antes mesmo do pôr do sol ele derrotou as forças de Māra; na primeira vigília da noite, ele recordou o conhecimento das vidas passadas (pubbenivāsañāṇa); na vigília média, alcançou o conhecimento do falecimento e do renascimento dos seres (cutupapātañāṇa); e, ao final da última vigília, penetrou no conhecimento da originação dependente (paccayākāra), realizando a onisciência (sabbaññutañāṇa) adornada com as qualidades dos dez poderes (dasabala), dos quatro tipos de destemor (catuvesārajja) e assim por diante. Tendo passado sucessivamente as sete semanas nas proximidades do assento da iluminação, na oitava semana, sentado ao pé da árvore Ajapāla Nigrodha, ao contemplar a profundidade do Dhamma, ele hesitou em ensiná-lo. Sendo então rogado pelo Grande Brahma Sahampati, acompanhado por dez mil deuses Brahma, a ensinar o Dhamma, ele olhou para o mundo com o olho de um Buda. Lembrando-se do grande benefício que traria aos cinco monges do grupo inicial (pañcavaggiya), levantou-se de seu assento e foi à cidade dos Kāsīs (Benares). Lá, fazendo as dezoito dezenas de milhões de Brahmas, liderados por Aññā Koṇḍañña, beberem do néctar da imortalidade, ele pôs em movimento a Roda do Dhamma (dhammacakka). No quinto dia da quinzena, tendo estabelecido todos os cinco monges no estado de Arahant, naquela mesma noite ele concedeu o fruto de entrar na corrente (sotāpattiphala) ao jovem de família nobre Yasa, e no dia seguinte concedeu-lhe o estado de Arahant. Em seguida, levou os cinquenta e quatro amigos de Yasa ao estado de Arahant. Assim, havendo sessenta e um Arahants no mundo, após passar o retiro das chuvas (vassa) e realizar a cerimônia de encerramento (pavāraṇā), ele enviou os monges em várias direções dizendo: 'Ide, monges, em andança'. Ele próprio, a caminho de Uruvelā, no bosque de Kappāsika, instruiu os trinta jovens do grupo Bhaddavaggiya, ordenando-os com a fórmula 'Ehi Bhikkhu' ('Vem, monge'). Tendo chegado a Uruvelā, realizando três mil e quinhentos milagres, ele instruiu os três irmãos ascetas de cabelos trançados (jaṭilas), Uruvela Kassapa e seus irmãos, junto com seus mil seguidores de cabelos trançados, e ali residiu. Mais tarde, os habitantes dos reinos de Aṅga e Magadha prepararam um grande sacrifício para Uruvela Kassapa. Este, dominado por desejos egoístas, pensou: 'Se este Grande Asceta realizar um milagre no meio desta assembleia, meus ganhos e honras diminuirão'. O Buda, conhecendo a intenção que surgira em sua mente, logo pela manhã trouxe esmolas de Uttarakuru, consumiu o alimento no lago Anotatta e, ao entardecer do dia de Uposatha da lua cheia de Phussa, partiu para a ilha de Laṅkā para o benefício da própria ilha. Tassa pana dīpassa mahāgaṅgāya dakkhiṇapasse āyāmato tiyojane puthulato ekayojanappamāṇe mahānāgavanuyyāne yakkhasamāgamassa majjhe tassa upari mahiyaṅgaṇathūpassa patiṭṭhānaṭṭhāne ākāseyeva ṭhīto vuṭṭhivātandhakāraṃ dassetvā tesaṃ bhayaṃ uppādesi. Te bhayena upaddutā ‘‘kassa nu kho imaṃ kamma’’nti ito cito olokento addasaṃsu bhagavantaṃ ākāse nisinnaṃ. Disvāna bhagavantaṃ abhayaṃ yāviṃsu. Tesaṃ bhagavā āha? No lado sul do grande rio daquela ilha, no grande parque de árvores Nāga (Nāgavana), que media três yojanas de comprimento e uma yojana de largura, no meio de uma assembleia de yakkhas, pairando no próprio espaço acima do local onde hoje se ergue o Mahiyaṅgaṇa Thūpa, o Buda manifestou chuva, vento e escuridão, causando-lhes medo. Atormentados pelo medo e perguntando-se 'De quem é esta obra?', eles olharam para todos os lados e viram o Abençoado sentado no espaço. Ao verem o Abençoado, imploraram por proteção contra o medo. O Abençoado disse-lhes: ‘‘Sace tumhe abhayaṃ icchatha mayhaṃ nisajjaṭṭhānassa okāsaṃ dethā’’ti. Sabbepi te tassa nisajjaṭṭhānaṃ adaṃsu. Bhagavā nisajjāya okāsaṃ gahetvā tesaṃ bhayaṃ vinodetvā tehi dinne bhumibhāge cammakhaṇḍaṃ pattharitvā nisīdi. Nisinnova pana bhagavā cammakhaṇḍaṃ pasāresi. Te yakkhā bhītatasitā aññattha gantuṃ asahamānā samantato sāgaratīre rāsibhūtā ahesuṃ. Satthā giridīpaṃ iddhānubhāvena āharitvā dassesi. Tesu tattha patiṭṭhitesu puna yathāṭṭhāneva ṭhapetvā pattharitacammakhaṇḍampi saṃkhipi. Tasmiṃ khaṇe tato tato devā sannipatiṃsu. Tesaṃ samāgame dhammaṃ desesi. Anekesaṃ pāṇakoṭīnaṃ dhammābhisamayo ahosi. Saraṇesu ca sīlesu ca patiṭṭhitā asaṅkheyyā ahesuṃ. Sumanakūṭe pana mahāsumanadevo sotāpattiphalaṃ patvā attano pūjanīyaṃ bhagavantaṃ yāci. Bhagavā tena yācito sīsaṃ pāṇinā parāmasitvā kesadhātuṃgahetvā tassa adāsi. Datvā ca pana laṅkādīpaṃ tikkhattuṃ padakkhiṇaṃ katvā parittaṃ katvā ārakkhaṃ saṃvidhāya puna uruvelameva āgato. So pana kesadhātuyo suvaṇṇacaṅgoṭakenādāya satthu nisinnaṭṭhāne nānāratanehi vicittaṃ thūpaṃ patiṭṭhāpetvā upari indanīlamaṇithūpikāhi pidahitvā gandhamālādīhi pūjento vihāsi. Parinibbute pana bhagavati sāriputtassa antevāsiko sarabhū nāma thero khīṇāsavo citakato iddhiyā tathāgatassa gīvaṭṭhiṃ ādāya tasmiṃ indanīlamaṇithūpe patiṭṭhāpetvā meghavaṇṇapāsāṇehi dvādasahatthaṃ thūpaṃ kārāpetvā gato. Tato devānampiyatissarañño bhātā cūḷābhayo nāma kumāro tamabbhutaṃ cetiyaṃ disvā abhippasanno taṃ paṭicchādento tiṃsahatthaṃ cetiyaṃ patiṭṭhāpesi. Puna duṭṭhagāmaṇī abhayamahārājā taṃ paṭicchādetvā asītihatthaṃ kañcukacetiyaṃ kārāpesi. Mahiyaṅgaṇa thūpassa patiṭṭhānādhikāro evaṃ vitthārato veditabbo? “Se quereis proteção contra o medo, dai-me um espaço para sentar-me.” Todos eles lhe deram o espaço para sentar-se. O Abençoado, tendo obtido o espaço para sentar-se, dissipou o medo deles, estendeu um tapete de couro no pedaço de terra que lhe deram e sentou-se. Sentado, o Abençoado expandiu o tapete de couro. Os yakkhas, aterrorizados e trêmulos, incapazes de ir para outro lugar, reuniram-se em massa ao redor da costa do oceano. O Mestre, por seu poder sobrenatural, trouxe a ilha de Giri e a mostrou a eles. Quando eles se estabeleceram ali, ele a devolveu ao seu lugar original e recolheu o tapete de couro estendido. Naquele momento, divindades de várias direções se reuniram. Naquela assembleia, ele ensinou o Dhamma. Houve a realização do Dhamma (dhammābhisamaya) por muitas dezenas de milhões de seres vivos. Inumeráveis foram os que se estabeleceram nos refúgios e nos preceitos. No pico Sumanakūṭa, o grande deus Mahāsumana, tendo alcançado o fruto de entrar na corrente (sotāpattiphala), pediu ao Abençoado algo para venerar. Sendo assim rogado, o Abençoado passou a mão sobre a cabeça, pegou uma relíquia de cabelo (kesadhātu) e deu-lha. Tendo-a entregado, ele circunvagou a ilha de Laṅkā três vezes pela direita, recitou o paritta para proteção, estabeleceu a guarda e retornou a Uruvelā. Aquele deus, recebendo as relíquias de cabelo em um cofre de ouro, ergueu uma estupa adornada com várias joias no local onde o Mestre havia se sentado, cobrindo-a por cima com uma cúpula de safira azul (indanīlamaṇi), e ali permaneceu prestando culto com perfumes, guirlandas e outras oferendas. Após o parinibbāna do Abençoado, o ancião chamado Sarabhū, um discípulo de Sāriputta que havia destruído as máculas (khīṇāsava), trouxe por poder sobrenatural a relíquia da clavícula (gīvaṭṭhi) do Tathāgata diretamente da pira funerária, depositou-a naquela estupa de safira azul e, tendo construído uma estupa de doze côvados com pedras da cor de nuvens de chuva, partiu. Mais tarde, o príncipe chamado Cūḷābhaya, irmão do rei Devānampiyatissa, vendo aquela maravilhosa cetiya e cheio de devoção, cobriu-a erguendo uma cetiya de trinta côvados. Posteriormente, o grande rei Duṭṭhagāmaṇī Abhaya cobriu-a novamente, construindo uma cetiya envoltória (kañcukacetiya) de oitenta côvados. Assim deve ser compreendido em detalhes o relato sobre o estabelecimento da estupa de Mahiyaṅgaṇa. Bodhiṃ patvāna sambuddho bodhimūle narāsabho Tendo alcançado a iluminação ao pé da árvore Bodhi, o Buda, o touro entre os homens, Nisīditvāna sattāhaṃ pāṭihīraṃ tato akā. Sentou-se por sete dias e, em seguida, realizou milagres. Tato pubbuttare ṭhatvā pallaṅkā īsake jino Depois, de pé a nordeste do assento, o Vitorioso, Animisena nettena sattāhaṃ taṃ udikkhayi. Com os olhos imóveis, contemplou-o por sete dias. Caṅkamitvāna sattāhaṃ cakkhame ratanāmaye Tendo caminhado por sete dias no caminho de caminhada feito de joias, Vicinitvā jino dhammaṃ varaṃ so ratanāghare. O Vitorioso contemplou o excelente Dhamma na casa de joias (ratanāghara). Ajapālamhi sattāhaṃ anubhosi samādhijaṃ Na árvore Ajapāla, por sete dias ele experimentou a felicidade nascida da concentração, Ramme ca mucalindasmiṃ vimuttisukhamuttamaṃ. E na agradável Mucalinda, a suprema felicidade da libertação. Rājāyatanamūlamhi sattarattindivaṃ vasī Ao pé da árvore Rājāyatana, ele permaneceu por sete dias e noites; Dantaponodakaṃ sakko adāsi satthuno tadā. Sakka, então, ofereceu ao Mestre água e um palito de dentes. Catuhi lokapālehi silāpattaṃ samāhaṭaṃ catukkamekakaṃ katvā adhiṭṭhānena nāyako. Uma tigela de pedra foi trazida pelos quatro guardiões do mundo; o Guia, por meio de sua determinação, uniu as quatro em uma só. Vāṇijehi tadā dinnaṃ manthañca madhupiṇḍikaṃ A cevada torrada e as bolas de mel oferecidas então pelos mercadores, Tahiṃ pana gahetvāna bhattakiccaṃ akā jino. Tendo-as recebido ali, o Vitorioso realizou sua refeição. Gaṇhiṃsu saraṇaṃ tassa tapussabhallikā ubho Ambos, Tapussa e Bhallika, tomaram refúgio nele; Saraṇaṃ agamuṃ te taṃ satthu dinnasiroruhā. Eles foram para aquele refúgio, tendo recebido os cabelos da cabeça do Mestre. Gantvāna te sakaṃ raṭṭhaṃ thūpaṃ katvā manoramaṃ Tendo retornado ao seu próprio país, construíram uma bela estupa, Namassiṃsu ca pūjesuṃ dvebhātikopāsakā. E os dois irmãos leigos a reverenciaram e adoraram. Iti so sattasattāhaṃ vītināmesi nāyako? Assim o Guia passou as sete semanas. Brahmunā yācito satthā dhammacakkaṃ pavattituṃ. Sendo rogado por Brahma a pôr em movimento a Roda do Dhamma, Tato bārāṇasiṃ gantvā dhammacakkaṃ pavattayi Ele então foi a Benares e pôs em movimento a Roda do Dhamma. Koṇḍañño desite dhamme sotāpattiphalaṃ labhi. Quando o Dhamma foi ensinado, Koṇḍañña obteve o fruto de entrar na corrente. Brahmāno’ṭṭhārasakoṭī devatā ca asaṅkhiyā Dezoito dezenas de milhões de Brahmas e inumeráveis divindades Sotāpattiphalaṃ pattā dhammacakke pavattite. Alcançaram o fruto de entrar na corrente quando a Roda do Dhamma foi posta em movimento. Patto pāṭipade vappo bhaddiyo dutiye phalaṃ,Tatiye ca mahānāmo assajī ca catutthīyaṃ. Vappa alcançou o fruto no primeiro dia após a lua cheia, Bhaddiya no segundo, Mahānāma no terceiro e Assaji no quarto. Te sabbe sannipātetvā pañca’me pañcavaggiye,Anattasuttaṃ desetvā bodhiyagga phalena te. Tendo reunido todos os cinco monges do grupo inicial, ele lhes ensinou o Anattalakkhaṇa Sutta, conduzindo-os ao fruto supremo da iluminação. Bodhiṃ pāpetvā pañcāhe yasattherādike jane,Tato maggantare tiṃsakumāre bhaddavaggiye. Tendo conduzido à iluminação, em cinco dias, Yasa e seus companheiros, ele então, no caminho, instruiu os trinta jovens do grupo Bhaddavaggiya. Uruvelaṃ tato gantvā uruvelāya saññitaṃ,Uruvelenanuññāto uruvelanāgaṃ dami. Tendo então ido a Uruvelā, assim chamada, com a permissão de Uruvela, ele domou a serpente (nāga) de Uruvelā. Taṃ taṃ damī jino nāgaṃ damanena urādigaṃ,Tathāgataṃ nimantiṃsu disvā te pāṭihāriyaṃ. O Vitorioso domou aquela serpente e outras criaturas rastejantes por meio de sua domesticação; vendo o milagre, eles convidaram o Tathāgata. Idheva vanasaṇḍasmiṃ vihāretvā mahāmunī,Upaṭṭhāhāmase sabbe niccabhattena taṃ mayaṃ. 'Residindo aqui mesmo neste bosque, ó Grande Sábio, todos nós o serviremos com refeições diárias permanentes.' Uruvelakassapassa mahāyaññe upaṭṭhite,Tassa’ttano nāgamane icchācāraṃ vijāniya. Quando o grande sacrifício de Uruvela Kassapa se aproximava, sabendo do desejo egoísta deste de que ele não comparecesse, Uttarakuruto bhikkhaṃ haritvā dipaduttamo,Anotattadahe bhutvā sāyanha samaye sayaṃ. O supremo entre os bípedes, tendo trazido esmolas de Uttarakuru e comido no lago Anotatta, ele próprio, ao entardecer, Bodhito navame māse phussapuṇṇamiyaṃ jino,Laṅkādīpaṃ visodhetuṃ laṅkādīpamupāgami. No nono mês após sua iluminação, na lua cheia de Phussa, o Vitorioso veio à ilha de Laṅkā para purificar a ilha de Laṅkā. Yakkhe damitvā sambuddho dhātuṃ datvāna nāyako,Gantvāna uruvelaṃ so vasī tattha vane jino. Tendo domado os yakkhas e entregado a relíquia, o Buda, o Guia, o Vitorioso, retornou a Uruvelā e ali residiu na floresta. Paṭhamagamanakathā samattā. Fim da narrativa da primeira vinda. Dutiyagamane pana bodhito pañcame vasse jetavanamahāvihāre vasanto cūḷodara’mahodarānaṃ mātulabhāgineyyānaṃ nāgānaṃ maṇipallaṅkaṃ nissāya saṅgāmaṃ paccupaṭṭhitaṃ disvā sayaṃ pattacīvaramādāya cittamāsassa kāḷapakkhe uposathadivase nāgadīpaṃ gantvā tesaṃ saṅgāmamajjhe ākāse nisinno andhakāraṃ akāsi. Te andhakārābhibhūte samassāsetvā ālokaṃ dassetvā attano saraṇabhūtānaṃ tesaṃ sāmaggikaraṇatthaṃ phalabharitarukkhaṃ cālento viya dhammaṃ desesi. Te ubhopi dhamme pasīditvā tampi pallaṅkaṃ tathāgatassa adaṃsu. Bhagavā pallaṅke nisinno dibbannapānehi santappito bhattānumodanaṃ katvā asītikoṭiyo nāge saraṇesu ca sīlesu ca patiṭṭhāpesi. Tasmiṃ samāgame mahodarassa mātulo maṇiakkhiko nāma nāgarājā bhagavantaṃ puna kalyāṇidesamāgamanatthaṃ. Ayāci. Bhagavā pana tuṇhībhāvena adhivāsetvā ‘‘jetavanameva gato. Na segunda vinda, no quinto ano após sua iluminação, enquanto residia no grande mosteiro de Jetavana, vendo que uma guerra estava prestes a eclodir entre os nāgas Cūḷodara e Mahodara, tio e sobrinho, por causa de um trono de joias (maṇipallaṅka), ele próprio tomou sua tigela e mantos e, no dia de Uposatha da quinzena escura do mês de Citta, foi a Nāgadīpa. Sentado no espaço no meio do campo de batalha deles, ele criou escuridão. Tendo consolado aqueles que estavam dominados pela escuridão e mostrado-lhes a luz, ele ensinou o Dhamma para promover a harmonia entre eles, que haviam tomado refúgio nele, como se estivesse sacudindo uma árvore carregada de frutos. Ambos, cheios de fé no Dhamma, ofereceram aquele trono ao Tathāgata. O Abençoado, sentado no trono, foi servido com alimentos e bebidas celestiais e, após proferir as palavras de agradecimento pela refeição (bhattānumodana), estabeleceu oitenta dezenas de milhões de nāgas nos refúgios e nos preceitos. Naquela assembleia, o rei dos nāgas chamado Maṇiakkhika, tio materno de Mahodara, implorou ao Abençoado que visitasse novamente a região de Kalyāṇī. O Abençoado aceitou em silêncio e retornou a Jetavana. Evañhi so nāgadīpaṃ upeto,Mārābhibhu sabbavidu sumedho; Dametva nāge karuṇāyupeto,Gantvā vasī jetavane munindo. Assim, tendo ido a Nāgadīpa, o Conquistador de Māra, o Omnisciente, o Sábio; tendo domado os nāgas, dotado de compaixão, o Senhor dos Sábios retornou e residiu em Jetavana. Dutiyagamanakathā samattā. Fim da narrativa da segunda vinda. Tatiyagamane pana bodhito aṭṭhame vasse jetavanamahāvihāre viharanto bhagavā? ‘‘Mama parinibbānato pacchā tambapaṇṇidīpe sāsanaṃ patiṭṭhahissati, so dīpo bahu bhikkhubhikkhunīupāsakopāsikādi ariyagaṇasevito kāsāvapajjoto bhavissati, mayhaṃ catunnaṃ dāṭhādhātunaṃ antare ekā dāṭhā ca dakkhiṇaakkhadhātu ca nalāṭadhātu ca rāmagāmavāsīhi laddho ekakoṭṭhāso ca aññe bahusarīradhātu ca kesadhātuyo ca tattheva patiṭṭhahissanti anekāni saṅghārāmasahassāni ca. Buddhadhammasaṅgharatane patiṭṭhitasaddho mahājano bhavissati. Tasmā laṅkādīpaṃ gantvā tattha samāpattiṃ samāpajjitvā āgantuṃ vaṭṭatī ‘‘ti cintetvā ānandattheraṃ āmantesi? ‘‘Ānanda catupaṭisambhidappattānaṃ pañcasatamahākhīṇāsavānaṃ bhikkhūnaṃ paṭivedesi. Amhehi saddhiṃ gantabba ‘‘nti. Ānandatthero kapilavatthukoḷiya nagaravāsīnaṃ pañcasatamahākhīṇāsavānaṃ bhikkhūnaṃ paṭivedesi. Te paṭiveditā pañcasatakhīṇāsavā pattacīvaradhārā hutvā satthāraṃ vanditvā añjaliṃ paggayha namassamānā aṭṭhaṃsu. Satthuno pana salalāya nāma gandhakuṭiyā avidūre rattasetanīluppalakumudapadumapuṇḍarīkasatapattasahassapattajalajehi sogandhika nānāpupphehi sañcannā,subhasopānā, pasāditasamatittikakākapeyyasuramaṇīyasītalamadhurodakā suphullapupphaphaladhārita nānāvidhavicittasālasalalacampakāsokarukkhānāgarukkhādīhi susajjitabhūmipadesā accantaramaṇiyā pokkharaṇī atthi. Tattha adhivattho mahānubhāvo sumanonāma nāgarājā soḷasasahassamattāhi nāgamāṇavikāhi parivuto mahantaṃ sirisampattiṃ anubhavamāno tathāgatassa rūpasobhaggappattaṃ attabhāvaṃ oloketvā mahantaṃ sukhasomanassaṃ anubhavamāno attano mātaraṃ nandanāgamānavikaṃ garuṭṭhāne ṭhapetvā tassā veyyāvaccaṃ kurumāno tasmiṃyeva pokkharaṇiṃ ajjhāvasati. Satthā pana attano gamanaṃ saṃvidhānānantare sumanaṃ nāgarājānaṃ avidure ṭhitaṃ āmantetvā saparivāro āgacchā hīti āha. So sādhuti sampaṭicchitvā attano parivāre chakoṭimatte nāge gahetvā supuppītacampakarukkhaṃ tathāgatassa sūriyaraṃsinivāraṇatthaṃ chattaṃ katvā gaṇhi. Atha bhagavā ravirasmipatthaṭasuvaṇṇapabbato viya virocamāno attano pattacīvaramādāya ākāsaṃ abbhūggañchi. Satthāraṃ parivāretvā ṭhītā te pañcasatakhīṇāsavāpi sakaṃ sakaṃ pattacīvaramādāya ākāsaṃ uggantvā satthāraṃ parivārayiṃsu. Satthā pañcasatakhīṇāsavaparivuto visākhapuṇṇamuposathadivase kalyāṇiyaṃ gantvā mahārahe maṇḍapamajjhe paññattavara buddhāsane pañcasatakhīṇāsavaparivuto hutvā nisīdi. Por ocasião da terceira visita, no oitavo ano após a sua iluminação, enquanto o Abençoado residia no grande mosteiro de Jetavana, ele pensou: 'Após o meu parinibbāna, a Dispensação (sāsana) se estabelecerá na ilha de Tambapaṇṇi. Essa ilha, frequentada por uma nobre assembleia de muitos monges, monjas, leigos e leigas, brilhará com o manto açafrão. Entre as minhas quatro relíquias dos dentes, um dente, a relíquia da clavícula direita, a relíquia da testa, uma porção obtida pelos habitantes de Rāmagāma, muitas outras relíquias corporais e relíquias de cabelo se estabelecerão ali mesmo, junto com milhares de mosteiros (saṅghārāmas). O povo terá fé estabelecida na Joia do Buda, do Dhamma e do Sangha. Portanto, convém ir à ilha de Laṅkā, entrar em realizações meditativas (samāpatti) lá e retornar.' Tendo pensado assim, ele chamou o venerável Ānanda: 'Ānanda, informa a quinhentos grandes monges arahants (khīṇāsavas) que alcançaram as quatro discriminações analíticas (paṭisambhidā) que eles devem ir conosco.' O venerável Ānanda informou aos quinhentos grandes monges arahants que habitavam nas cidades de Kapilavatthu e Koliya. Sendo informados, os quinhentos arahants, portando suas tigelas e mantos, prestaram homenagens ao Mestre e permaneceram de pé com as mãos unidas em reverência. Não muito longe da cabana perfumada (gandhakuṭi) do Mestre, chamada Salalā, havia um lago extremamente encantador, coberto com várias flores aquáticas perfumadas, como lótus vermelhos, brancos, azuis, kumudas, padumas, puṇḍarīkas, satapattas e sahassapattas, com belos degraus, cheio de água límpida, fresca e doce, agradável e potável até a borda, cercado por uma área lindamente adornada com várias árvores magníficas carregadas de flores e frutos, como sāla, salala, campaka, asoka e nāga. Ali habitava um rei naga de grande poder chamado Sumana, cercado por cerca de dezesseis mil donzelas nagas, desfrutando de grande glória e prosperidade. Ao contemplar a beleza física perfeita do Tathāgata, ele experimentou grande felicidade e alegria mental. Colocando sua mãe, a donzela naga Nandā, em uma posição de respeito e prestando-lhe serviços, ele residia naquele mesmo lago. O Mestre, logo após organizar sua partida, chamou o rei naga Sumana, que estava por perto, e disse: 'Vem com o teu séquito.' Ele aceitou dizendo 'Muito bem', e levando consigo seis dezenas de milhões de nagas de seu séquito, segurou uma árvore campaka totalmente florida como um guarda-sol para proteger o Tathāgata dos raios do sol. Então o Abençoado, brilhando como uma montanha de ouro iluminada pelos raios do sol, tomou sua tigela e manto e elevou-se ao céu. Aqueles quinhentos arahants que cercavam o Mestre também tomaram suas respectivas tigelas e mantos, elevaram-se ao céu e cercaram o Mestre. O Mestre, cercado pelos quinhentos arahants, no dia de uposatha da lua cheia de Visākha, foi a Kalyāṇī e sentou-se no excelente assento do Buda preparado no meio de um pavilhão de grande valor, cercado pelos quinhentos arahants. Atha maṇiakkhiko nāma nāgarājā buddhapamukhaṃ bhikkhu saṅghaṃ anekehi dibbehi khajjabhojjehi santappetvā ekamantaṃ nisīdi. Satthā tassa bhattānumodanaṃ katvā sumanakuṭe padalañchanaṃ dassetvā tasmiṃ pabbatapāde anekapādapākiṇṇabhūmippadese nisinno divāvihāraṃ katvā tato vuṭṭhāya dīghavāpicetiyaṭṭhāne samāpattiṃ samāpajji. Mahāpathavī udakapariyantaṃ katvā satavāraṃ sahassavāraṃ saṅkampi. Tattha mahāsenaṃ nāma devaputtaṃ ārakkhatthāya nivattetvā tato vuṭṭhāya mahāthūpaṭṭhāne tatheva samāpattiṃ samāpajji. Mahāpathavi tatheva kampi. Tatrāpi visālarūpa devaputtaṃ ārakkhaṃ gaṇhanatthāya ṭhapetvā tato vuṭṭhāya thūpārāma cetiyaṭṭhāne tatheva nirodhasamāpattiṃ samāpajji. Mahāpathavī tatheva kampi. Tattha ca pathavipāla devaputtaṃ ārakkhatthāya. Nivattetvā tato vuṭṭhāya maricavaṭṭicetiyaṭṭhānaṃ gantvā pañcahi bhikkhusatehi saddhiṃ samāpattiṃ appayi. Pathavi tatheva kampi. Tasmiṃ ṭhāne indakadevaputtaṃ ārakkhaṃ gaṇhanatthāya ṭhapesi. Tato vuṭṭhāya kācaragāmacetiyaṭṭhāne tatheva samāpattiṃ samāpajji. Pathavi tatheva kampi. (Tasmiṃ ṭhāne mahāghosa devaputtaṃ ārakkhaṃ gaṇhanatthāya niyyādesi) etasmiṃ mahācetiyaṭṭhāne mahāghosaṃ nāma devaputtaṃ ārakkhaṃ gahaṇatthāya nivattetvā tato vuṭṭhāya tissamahāvihāracetiyaṭṭhāne tatheva samāpattiṃ samāpajji. Pathavi tatheva kampi. Tattha maṇimekhalaṃ nāma devadhītaraṃ ārakkhaṃ gāhāpetvā tato nāgamahāvihāracetiyaṭṭhāne tatheva samāpattiṃ samāpajji. Pathavi tatheva kampi. Tasmimpi mahindaṃ nāma devaputtaṃ ārakkhaṃ gahaṇatthāya ṭhapesi. Tato vuṭṭhāya mahāgaṅgāya dakkhiṇadisābhāge seru nāma dahassa ante varāha nāma soṇḍimatthake atimanoramaṃ udakabubbuḷakelāsakūṭapaṭibhāgaṃ cetiyaṃ patiṭṭhahissatī’ti pañcasatakhīṇāsavehi saddhiṃ nirodhasamāpattiṃ samāpajji. Bahalaghanamahāpathavi paribbhamitakumbhakāracakkaṃ viya pabhintamadamahā hatthināgassa kuñcanādakaraṇaṃ viya ucchukoṭṭana yanta-mukhasaddo viya (ca) satavāraṃ sahassavāraṃ nadamānā somanassappattā viya sakalalaṅkādīpaṃ unnādaṃ kurumānā saṃkampi. Tato vuṭṭhāya sumananāgarañño hatthesu ṭhita campakarukkhato pupphāni ādāya tattha pūjetvā punappunaṃ taṃ olokesi. So satthāraṃ vanditvā mayā bhante kiṃ kattabbanti pucchi. Imassa ṭhānassa ārakkhaṃ karohīti āha. So taṃ sutvā bhante tumhākaṃ gandhakuṭiṃ mama ārakkhaṃ karontassa rūpasobhaggappattaṃ asītyānubyañjanabyāmappabhādvattiṃsamahāpurisalakkhaṇavicittaṃ dassanānuttariyabhūtaṃ passantassa manosilātale sīhanādaṃ nadanto taruṇasīho viya gajjanto pāvussakamahāmegho viya ākāsagaṅgaṃ otaranto viya ratanadāmaṃ ganthento viya ca aṭṭhaṅgasamannāgataṃ savanīyasaraṃ vissajjetvā bramhaghosaṃ nicchārento nānānayehi vicittakathaṃ kathayamānānaṃ savanānurittayabhūtaṃ saṃsāraṇṇavanimuggānaṃ tāraṇasamatthaṃ madhura dhammadesanaṃ suṇantassa, ñāṇiddhiyā koṭippatte sāriputtamoggallānādayo asītimahāsāvake passantassa, tattheva mayhaṃ vasanaṃ ruccati. Na sakkomi aññattha tumhehi vinā vasitunti āha. Bhagavā tassa kathaṃ sutvā nagarāja, imaṃ padesaṃ tayā ciraṃ vasitaṭṭhānaṃ. Kakusandhassa bhagavato dhātu imasmiṃyeva ṭhāne patiṭṭhitā, tvameva tasmiṃ kāle varaniddo nāma nāgarājā hutvā tassā dhātuyā ārakkhaṃ gahetvā gandhamālādīhi pūjaṃ karonto ciraṃ vihāsi. Puna koṇāgamanassa bhagavato dhātu imasmiṃyeva ṭhāne patiṭṭhitā tvameva tasmiṃ kāle jayaseno nāma devaputto hutvā tassā dhātuyā ārakkhaṃ gahetvā gandhamālādīhi pūjaṃ katvā tattheva ciraṃ vihāsi. Puna kassapassa bhagavato dhātu imasmiṃyeva ṭhāne patiṭṭhitā. Tvameva tasmiṃ kāle dīghasālo nāma nāgarājā hutvā tāya dhātuyā ārakkhaṃ gahetvā gandhamālādīhi pūjaṃ karonto vihāsi. Mayi pana parinibbute kākavaṇṇatissamahārājā mayhaṃ nalāṭadhātuṃ imasmiṃyeva ṭhāne patiṭṭhāpessati, tasmā tvaṃ imassa ṭhānassa ārakkhaṃ karohīti vatvā pañcasīlesu patiṭṭhāpetvā pañcasatakhīṇāsavehi saddhiṃ cetiyaṭṭhānaṃ padakkhiṇaṃ katvā tvaṃ appamatto hohīti vatvā ākāsaṃ uppatitvā jetavanameva gato. Então, o rei naga chamado Maṇiakkhika, tendo satisfeito a comunidade de monges liderada pelo Buda com muitos alimentos celestiais sólidos e macios, sentou-se a um lado. O Mestre, tendo feito a ação de graças pela refeição (bhattānumodana), imprimiu a pegada de seu pé no Sumanakūṭa. Sentando-se ao pé daquela montanha, em uma área de terra repleta de diversas árvores, ele passou o dia em repouso diurno (divāvihāra). Levantando-se dali, ele entrou em realização meditativa (samāpatti) no local do Dīghavāpicetiya. A grande terra, até os limites das águas, tremeu cem vezes, mil vezes. Ali, tendo designado o devaputta chamado Mahāsena para proteção, ele se levantou dali e, no local do Mahāthūpa, entrou na mesma realização meditativa. A grande terra tremeu da mesma forma. Ali também, tendo estabelecido o devaputta Visālarūpa para assumir a proteção, ele se levantou dali e, no local do Thūpārāmacetiya, entrou na realização meditativa da cessação (nirodhasamāpatti). A grande terra tremeu da mesma forma. E ali, tendo designado o devaputta Pathavipāla para proteção, ele se levantou dali, foi ao local do Maricavaṭṭicetiya e, junto com os quinhentos monges, entrou em realização meditativa. A terra tremeu da mesma forma. Naquele local, ele estabeleceu o devaputta Indaka para assumir a proteção. Levantando-se dali, no local do Kācaragāmacetiya, ele entrou na mesma realização meditativa. A terra tremeu da mesma forma. (Naquele local, ele designou o devaputta Mahāghosa para assumir a proteção). Tendo designado o devaputta chamado Mahāghosa para assumir a proteção no local daquele grande cetiya, ele se levantou dali e, no local do Tissamāhavihāracetiya, entrou na mesma realização meditativa. A terra tremeu da mesma forma. Ali, tendo feito a devadhītā chamada Maṇimekhala assumir a proteção, ele se levantou dali e, no local do Nāgamahāvihāracetiya, entrou na mesma realização meditativa. A terra tremeu da mesma forma. Ali também, ele estabeleceu o devaputta chamado Mahinda para assumir a proteção. Levantando-se dali, na região sul do grande rio (Mahāgaṅgā), à beira do lago chamado Seru, no topo do penhasco chamado Varāha, pensando: 'Um cetiya extremamente encantador, semelhante a uma bolha de água e ao pico do Kelāsa, será estabelecido aqui', ele entrou na realização meditativa da cessação (nirodhasamāpatti) junto com os quinhentos arahants. A espessa e densa grande terra tremeu, rugindo cem vezes, mil vezes, como uma roda de oleiro girando, como o bramido de um grande elefante majestoso no cio, e como o som de uma máquina de moer cana-de-açúcar, como se estivesse cheia de alegria, fazendo toda a ilha de Laṅkā ressoar. Levantando-se dali, ele tomou flores da árvore campaka que estava nas mãos do rei naga Sumana, ofereceu-as ali e olhou repetidamente para aquele lugar. O rei naga, prestando homenagens ao Mestre, perguntou: 'Venerável Senhor, o que devo fazer?' O Buda disse: 'Faz a proteção deste lugar.' Ouvindo isso, ele disse: 'Venerável Senhor, enquanto eu protejo a vossa cabana perfumada, contemplando a vossa perfeita beleza física, adornada com as trinta e duas marcas de um grande homem e os oitenta sinais secundários, brilhando com uma aura de uma braça, o que é a visão suprema; ouvindo a vossa doce pregação do Dhamma, capaz de resgatar aqueles submersos no oceano do saṃsāra, proferindo a voz de Brahma dotada de oito qualidades, como um jovem leão rugindo sobre um rochedo de realgar, como uma grande nuvem de chuva na estação chuvosa, como a descida do Ganges celestial, ou como o tecer de uma guirlanda de joias, expondo discursos variados de muitas maneiras; e vendo os oitenta grandes discípulos, como Sāriputta e Moggallāna, que alcançaram o ápice do conhecimento e dos poderes psíquicos — ali mesmo me agrada habitar. Não posso viver em outro lugar sem vós.' O Abençoado, ouvindo suas palavras, disse: 'Ó rei naga, este lugar é um local habitado por ti há muito tempo. A relíquia do Abençoado Kakusandha foi estabelecida neste mesmo lugar; tu mesmo, naquele tempo, sendo o rei naga chamado Varanidda, assumiste a proteção daquela relíquia e permaneceste por muito tempo prestando culto com perfumes, guirlandas e outros. Novamente, a relíquia do Abençoado Koṇāgamana foi estabelecida neste mesmo lugar; tu mesmo, naquele tempo, sendo o devaputta chamado Jayasena, assumiste a proteção daquela relíquia e permaneceste ali por muito tempo prestando culto com perfumes, guirlandas e outros. Novamente, a relíquia do Abençoado Kassapa foi estabelecida neste mesmo lugar; tu mesmo, naquele tempo, sendo o rei naga chamado Dīghasālo, assumiste a proteção daquela relíquia e permaneceste prestando culto com perfumes, guirlandas e outros. E quando eu tiver entrado no parinibbāna, o grande rei Kākavaṇṇatissa estabelecerá a relíquia da minha testa (nalāṭadhātu) neste mesmo lugar. Portanto, faz a proteção deste lugar.' Tendo dito isso, estabeleceu-o nos cinco preceitos, circunambulou o local do cetiya junto com os quinhentos arahants, disse-lhe: 'Sê diligente', e elevando-se ao céu, retornou a Jetavana. Tassa pana nāgarañño mātā indamānavikā nāma āgantvā tathāgataṃ vanditvā ekamantaṃ ṭhitā, bhante mama putto sumano nāma nāgarājā kuhinti āha. Tava putto tambapaṇṇidīpe mahāvālukagaṅgāya dakkhiṇabhāge seru nāma dahassa samīpe varāha nāma soṇḍiyaṃ samādhi appitattā attano parivāre chakoṭimatte nāge gahetvā satthāraṃ vanditvā bhante ito paṭṭhāya tumhākaṃ dassanaṃ dullabhaṃ, khamatha meti accayaṃ desetvā mahatiṃ nāgasampattiṃ gahetvā puttassa sumananāgarājassa santikaṃ gantvā mahatiṃ issariyasampattiṃ anubhavanti tattheva ārakkhaṃ gahetvā ciraṃ vihāsi. A mãe daquele rei naga, chamada Indamānavikā, tendo vindo e prestado homenagens ao Tathāgata, permaneceu a um lado e perguntou: 'Venerável Senhor, onde está o meu filho, o rei naga chamado Sumana?' O Buda respondeu: 'O teu filho está na ilha de Tambapaṇṇi, na margem sul do rio Mahāvāluka, perto do lago chamado Seru, no penhasco chamado Varāha, tendo se entregado ao samādhi.' Ela, tendo tomado seu próprio séquito de seis dezenas de milhões de nagas, prestou homenagens ao Mestre e disse: 'Venerável Senhor, a partir de agora, ver-vos será difícil; perdoai-me', confessando sua falta. Então, levando sua grande riqueza naga, foi para junto de seu filho, o rei naga Sumana, e desfrutando de grande soberania, assumiu a proteção ali mesmo e permaneceu por muito tempo. Mahāpañño mahāsaddho mahāvīro mahāisi,Mahābalena sampanno mahantaguṇabhusito; Gantvāna tambapaṇṇiṃ so sattānuddayamānaso,Gantvā nāgavaraṃ dīpaṃ agā jetavanaṃ vidu. Aquele de grande sabedoria, grande fé, grande heroísmo, o grande sábio, dotado de grande força, adornado com imensas virtudes; tendo ido a Tambapaṇṇi com a mente cheia de compaixão pelos seres, e tendo ido à excelente ilha dos nagas, o Sábio retornou a Jetavana. Atisayamatisāro sāradānaṃ karonto,Atiadhiramaṇiyo sabbalokekanetto; Atiguṇadharaṇīyo sabbasatte tamaggaṃ,Ativipuladayo tānetumāgā sudīpaṃ. Aquele de sabedoria extraordinária, que concede a essência, extremamente encantador, o único olho de todo o mundo; portador de virtudes supremas, o mais excelente de todos os seres, dotado de imensa compaixão, veio à bela ilha para libertá-los. Tatiyagamanakathā samattā. A narrativa da terceira visita está concluída. Iti ariyajanapasādanatthāya kate dhātuvaṃse tathāgatassa gamanaṃ nāma paṭhamo paricchedo. Assim termina o primeiro capítulo, intitulado 'A Vinda do Tathāgata', no Dhātuvaṃsa composto para a alegria das pessoas nobres. Āgantvā tambapaṇṇiṃ so sattānuddayamānaso Tendo vindo a Tambapaṇṇi com a mente cheia de compaixão pelos seres, Puna gantvā nāgadīpaṃ agā jetavanaṃ varaṃ e tendo ido novamente a Nāgadīpa, foi ao excelente Jetavana. Atisayamatisāro sāradāneka ratto Aquele de sabedoria extraordinária, dedicado a conceder a essência, Atidhitiramaṇiyo sabbalokekanetto extremamente firme e encantador, o único olho de todo o mundo, Atiguṇaramaṇīyaṃ sabbasantekamaggaṃ extremamente virtuoso e encantador, o único caminho para a paz de todos, Ativipuladayattā laṅkamāgā sudīpaṃ devido à sua imensa compaixão, veio à bela ilha de Laṅkā. Iti sīhaḷabhāsāya kate dhātuvaṃse dissate. Assim se vê no Dhātuvaṃsa composto na língua cingalesa. 2. Parinibbānakathā 2. A narrativa do Parinibbāna Satthā pana tato pañcacattālīsavassāni tipiṭakapariyattidhammaṃ desetvā veneyyajane saṃsārato catuariyamaggaphalapaṭilābhavasena uddhāretvā nibbāne patiṭṭhāpetvā pacchime kāle vesālinagaraṃ upanissāya cāpālacetiyaṃ nissāya viharanto mārena parinibbānatthāya ārādhito sato sampajāno āyusaṅkhāre vissajjesi. Tassa vissaṭṭhabhāvaṃ ānandoyeva aññāsi. Añño kocipi jānanto nāma natthi. Tasmā bhikkhusaṅghampi jānāpessāmīti jetavanamahāvihāraṃ gantvā sabbaṃ bhikkhusaṅghaṃ sannipātāpetvā bhikkhave tathāgatassa na cirasseva tiṇṇaṃ māsānaṃ accayena parinibbānaṃ bhavissati, tumhe sattatiṃsabodhi pakkhiyadhammesu samaggā hutvā ekībhāvā hotha, tumhe vivādaṃ mā karotha. Appamādena tisso sikkhā sampādethāti vatvā puna divase vesāliyaṃ piṇḍāya caritvā piṇḍapātā paṭikkamitvā bhaṇḍagāmaṃ gato. Bhaṇḍagāmato hatthigāmaṃ hatthigāmato ambagāmaṃ ambagāmato jambugāmaṃ jambugāmato nigrodhagāmaṃ nigrodhagāmato bhoganagaraṃ bhoganagarato pāvānagaraṃ pāvānagarato kusinārānagaraṃ patto. Tattha yamakasālānamantare ṭhīto ānandattheraṃ āmantetvā untarasīsakaṃ katvā mañcakaṃ paññāpehi kilantosmi ānanda nipajjissāmi’ti āha. Taṃ sutvā ānandatthero uttarasīsakaṃ katvā mañcakaṃ paññāpetvā catugguṇaṃ saṅghāṭiṃ attharitvā pañcacattālīsavassāni asayitabuddhaseyyaṃ sayanto dakkhiṇapassena sato sampajāno anuṭṭhānasaññaṃ manasikaritvā sīhaseyyaṃ kappesi. O Mestre, tendo ensinado o Dhamma do Tipiṭaka por quarenta e cinco anos a partir de então, libertando os seres a serem guiados do saṃsāra por meio da obtenção dos quatro caminhos e frutos nobres, e estabelecendo-os no Nibbāna, no final de sua vida, residindo perto da cidade de Vesālī, apoiando-se no Cāpāla Cetiya, sendo solicitado por Māra para o seu parinibbāna, atento e plenamente consciente, renunciou à sua força vital (āyusaṅkhāra). Apenas Ānanda soube dessa renúncia. Não havia mais ninguém que soubesse. Pensando: 'Portanto, farei com que a comunidade de monges também saiba disso', ele foi ao grande mosteiro de Jetavana, reuniu toda a comunidade de monges e disse: 'Monges, em breve, com o passar de três meses, ocorrerá o parinibbāna do Tathāgata. Sendo unidos e harmoniosos nos trinta e sete fatores da iluminação (bodhipakkhiyadhamma), permaneçam em unidade; não criem disputas. Com diligência, realizem os três treinamentos (tisso sikkhā)'. Tendo dito isso, no dia seguinte, tendo esmolado comida em Vesālī e retornado da esmola, ele foi para Bhaṇḍagāma. De Bhaṇḍagāma ele foi a Hatthigāma, de Hatthigāma a Ambagāma, de Ambagāma a Jambugāma, de Jambugāma a Nigrodhagāma, de Nigrodhagāma a Bhoganagara, de Bhoganagara a Pāvānagara, e de Pāvānagara chegou à cidade de Kusinārā. Ali, de pé entre as árvores sāl gêmeas (yamakasālā), ele se dirigiu ao venerável Ānanda, dizendo: 'Prepare um leito com a cabeceira voltada para o norte, Ānanda; estou cansado, vou me deitar'. Ouvindo isso, o venerável Ānanda preparou o leito com a cabeceira voltada para o norte, estendeu o manto externo (saṅghāṭi) dobrado em quatro e, deitando-se sobre o lado direito, atento e plenamente consciente, mantendo em mente a percepção de se levantar, o Buda adotou a postura do leão (sīhaseyya), ele que por quarenta e cinco anos havia adotado a postura de repouso do Buda sem negligência. Atītamaddhāna bhave caranto,Anantasatte karuṇāyupeto; Katvāna puññāni anappakāni,Patto sivaṃ lokahitāya nātho. Vagando pela existência no tempo passado, dotado de compaixão por infinitos seres, tendo realizado não poucos méritos, o Protetor alcançou a paz para o bem do mundo. Evaṃ hi so dasabalopi vihīnathāmo,Yamassa sālāna nipajji majjhe; Katvāna saññañhi anuṭṭhahānaṃ,Sa iddhimā māramukhaṃ paviṭṭho. Assim, de fato, mesmo Aquele dos Dez Poderes, desprovido de força física, deitou-se entre as árvores sāl de Yama; tendo estabelecido a percepção de não mais se levantar, Aquele dotado de poderes psíquicos entrou na boca da morte. Tasmiṃ khaṇe samakasālā supupphitā ahesuṃ. Na kevalaṃ yamakasālāyeva supupphītā, atha kho dasasahassī lokadhātu cakkavāḷesu sālarukkhāpi pupphitā. Na sālarukkhāyeva supupphitā, atha kho yaṃ kiñci pupphupagaphalūpaga rukkhajātaṃ sabbampi pupphañca phalañca gaṇhi. Jalesu jalapadumāni thalesu thalapadumāni khandhesu khandhapadumāni sākhāsu sākhāpadumāni latāsu latāpadumāni ākāse olambapadumāni piṭṭhipāsāṇe hinditvā satapattapadumāni supupphitāni ahesuṃ. Pathavito yāva brahmaloko tāva dasasahassi cakkavāḷā ekamālāguṇā viya ahesuṃ. Devā ākāsato dibbamandāravapāricchattakakoviḷārapupphāni ca candanacuṇṇāni ca samākiranti. Dibbaturiyasaṅgitiyo ca antalikkhe pavattanti. Anekāni acchariyasahassāni ahesuṃ. Evaṃ pūjāvisese pavattamāne paṭhamayāme subhaddaparibbājakaṃ vinetvā majjhimayāme dasasahassi lokadhātu devatānaṃ anusāsitvā pacchimayāmāvasāne paṭhamajjhānaṃ samāpajjitvā tato vuṭṭhāya dutiyajjhānaṃ catutthajjhānaṃ samāpajji. Tato vuṭṭhāya ākāsānañcāyatanaṃ viññāṇañcāyatanaṃ ākiñcaññāyatanaṃ nevasaññānāsaññāyatanaṃ samāpajjitvā tato vuṭṭhāya nirodhasamāpattiṃ samāpajji. Tato vuṭṭhāya paṭhamajjhānaṃ dutiyajjhānaṃ tatiyajjhānaṃ catutthajjhānañca samāpajji. Tato vuṭṭhāya etthantarato anupādisesanibbānadhātuyā parinibbāyi. Naquele momento, as árvores sāl gêmeas floresceram plenamente. Não apenas as sāl gêmeas floresceram plenamente, mas também as árvores sāl em todos os universos do sistema de dez mil mundos floresceram. Não apenas as árvores sāl floresceram plenamente, mas também qualquer tipo de árvore que produz flores e frutos cobriu-se inteiramente de flores e frutos. Lótus aquáticos floresceram nas águas, lótus terrestres na terra, lótus de tronco nos troncos, lótus de galho nos galhos, lótus de trepadeira nas trepadeiras, lótus suspensos no ar, e lótus de cem pétalas floresceram rompendo a superfície das rochas. Da terra até o mundo de Brahma, os dez mil universos tornaram-se como uma única guirlanda de flores. Os deuses, do céu, espalhavam flores celestiais mandārava, pāricchattaka e koviḷāra, bem como pó de sândalo. Músicas celestiais ressoavam no firmamento. Houve milhares de milagres diversos. Enquanto essa adoração extraordinária ocorria, na primeira vigília da noite, tendo guiado o asceta errante Subhadda; na vigília média, tendo instruído as divindades do sistema de dez mil mundos; e no final da última vigília, tendo entrado no primeiro jhana, saindo dele, entrou no segundo jhana, quarto jhana. Saindo dele, entrou na esfera do espaço infinito, na esfera da consciência infinita, na esfera do nada, e na esfera da nem percepção nem não-percepção. Saindo dela, entrou na cessação da percepção e da sensação (nirodhasamāpatti). Saindo dela, entrou no primeiro jhana, no segundo jhana, no terceiro jhana e no quarto jhana. Saindo dele, imediatamente depois, ele alcançou o parinibbāna no elemento do Nibbāna sem resíduo (anupādisesa-nibbānadhātu). Mahāmohatamaṃ hantvā sattānaṃ hadayassitaṃ,Ravīva jotamāno so lokassa anukampako; Vassāni pañcatālīsaṃ katvā sattahitaṃ bahuṃ,Adhunā aggikkhandhova parinibbāyi so jino. Tendo destruído a grande escuridão da ilusão que residia nos corações dos seres, brilhando como o sol, compassivo com o mundo; tendo realizado muito bem para os seres por quarenta e cinco anos, agora aquele Vitorioso alcançou o parinibbāna, como uma grande massa de fogo que se apaga. Evaṃ pana bhagavati parinibbute vissakammadevaputto tathāgatassa sarīrappamāṇaṃ varadoṇiṃ ratanehi māpetvā visuddhakappāsehi tathāgatassa sarīraṃ veṭhetvā ratanadoṇiyaṃ pakkhipitvā gandhatelehi pūretvā aparāya doṇiyā pidahitvā sabbagandhadārucitakaṃ katvā yebhuyyena devatāyo lohitacandanaghaṭikāyo ādāya citakāyaṃ pakkhipitvā aggiṃ gāhāpetuṃ nāsakkhiṃsu. Kasmā? Mahākassapattherassa anāgatattā. So āyasmā mahākassapatthero yebhuyyena bahunnaṃ devānaṃ piyo manāpo. Therassa hi dānaṃ datvā sagge nibbattānaṃ pamāṇo nāma natthi. Tasmā devatā tasmiṃ samāgame attano kulūpagattheraṃ adisvā amhākaṃ mahākassapatthero kuhinti olokento attano parivārehi pañcamattehi bhikkhusatehi saddhiṃ maggaṃ paṭipannoti ñatvā yāva thero imasmiṃ na sampatto citakaṃ tāva na pajjalatuti adhiṭṭhahiṃsu. Tasmiṃ kāle thero yebhuyyena terasadhutaṅgadharehi pañcamattehi bhikkhusatehi saddhiṃ āgantvā citakaṃ tikkhattuṃ padakkhiṇaṃ katvā pādapasse ṭhīto, bhante tumhākaṃ dassanatthāya ito kappasatasahassamatthake padumuttarasatthuno pādamule abhinīhārato paṭṭhāya avijahitvā āgato. Idāni me avasānadassananti pāde gahetvā vandituṃ adhiṭṭhāsi. Assim, tendo o Abençoado alcançado o parinibbāna, o jovem deus Vissakamma criou um caixão precioso do tamanho do corpo do Tathāgata feito de joias, envolveu o corpo do Tathāgata com algodão puro, colocou-o no caixão de joias, encheu-o com óleos perfumados, cobriu-o com outro caixão, e tendo feito uma pira funerária com todos os tipos de madeiras perfumadas, a maioria das divindades, trazendo pedaços de sândalo vermelho, colocou-os na pira, mas não conseguiram acender o fogo. Por quê? Devido à não chegada do venerável Mahākassapa. Aquele venerável Mahākassapa era extremamente querido e agradável a muitos deuses. De fato, não há limite para o número daqueles que renasceram no céu por terem oferecido doações ao ancião. Portanto, as divindades, não vendo naquela assembleia o ancião que frequentava suas famílias, procurando e perguntando: 'Onde está o nosso venerável Mahākassapa?', e sabendo que ele estava a caminho com sua comitiva de cerca de quinhentos monges, determinaram: 'Enquanto o ancião não chegar aqui, que a pira não se acenda'. Naquele momento, o ancião, tendo chegado com cerca de quinhentos monges que em sua maioria observavam as treze práticas ascéticas (dhutaṅga), circunvagou a pira três vezes pela direita e, de pé ao lado dos pés, determinou: 'Senhor, para ver-vos, desde a minha aspiração inicial aos pés do mestre Padumuttara, há cem mil éons atrás, vim sem vos abandonar. Agora é a minha última visão', e determinou segurar os pés e prestar homenagem. Mahākassapathero so bhikkhusaṅghapurakkhato; Ekaṃsaṃ cīvaraṃ katvā paggahetvāna añjaliṃ. Aquele venerável Mahākassapa, à frente da comunidade de monges, tendo colocado o manto sobre um dos ombros, elevou as mãos em reverência (añjali). Padakkhiṇañca tikkhattuṃ katvā ṭhatvā padantike; Patiṭṭhahantu sīse me jinapādeti’dhiṭṭhahi. E tendo circunvagado três vezes pela direita, de pé junto aos pés, determinou: 'Que os pés do Vitorioso repousem sobre a minha cabeça'. Sahādhiṭṭhānaṃ citakā dussāni ca vibhindiya; Nikkhamiṃsu tadā pādā ghanamuttova candimā. Junto com a determinação, rompendo a pira e as vestes, os pés então emergiram, como a lua que se liberta das nuvens densas. Uho hatthehi paggayha ṭhapetvā attano sire; Vanditvā satthuno pāde khamāpetvā visajjayī. Segurando ambos os pés com as mãos e colocando-os sobre a sua própria cabeça, tendo reverenciado os pés do Mestre e pedido perdão, ele os soltou. Puṇṇacando yathā abbhaṃ citakaṃ pāvisi tadā; Idaṃ accherakaṃ disvā ravaṃ ravi mahājano. Como a lua cheia que entra nas nuvens, os pés então retornaram para a pira; vendo este milagre, a grande multidão soltou um grande clamor. Uṭṭhahitvāna pācīnā vando atthaṅgato yathā; Pāde antaradhāyante arodiṃsu mahājanā. Como a lua que, tendo surgido no leste, se põe, quando os pés desapareceram, as multidões choraram. Tadā mallarājāno bhagavato sarīrakiccaṃ karissāmāti vatvā nānāvatthābharaṇāni nivāsetvā parivārayiṃsu. Tato rājāno manussā ca aggiṃ dātuṃ ārahiṃsu. Tadā sakko? Mayi pana parinibbute sakko devarājā maṇijotirasaṃ pasāretvā nikkhantaagginā mama sarīrakiccaṃ karissati. Maṇiaggino avasāne manussā aggiṃ karissantiti. Evaṃ buddhavacanaṃ paribhāvetvā nikkhattuṃ padakkhiṇaṃ katvā bhagavato sarīrakiccaṃ katvā samantato uṭṭhahatuti adhiṭṭhahi. Então os reis Malla, dizendo: 'Realizaremos as cerimônias fúnebres do Abençoado', vestiram várias roupas e ornamentos e cercaram o local. Então os reis e as pessoas começaram a acender o fogo. Naquele momento, Sakka [pensou]: 'Quando eu tiver alcançado o parinibbāna, Sakka, o rei dos deuses, espalhando a joia brilhante, realizará as cerimônias fúnebres do meu corpo com o fogo que surgir. Após o fim do fogo da joia, os homens farão o fogo.' Tendo contemplado essa palavra do Buda, tendo circunvagado três vezes pela direita, ele determinou que o fogo se acendesse por todos os lados para realizar as cerimônias fúnebres do corpo do Abençoado. Tasmiṃ khaṇe sayameva citakaṃ aggi gaṇhi. Sarīraṃ pana bhagavato jhāyāmānaṃ chavicammamaṃsanahāruaṭṭhiaṭṭhimiñjaṃ asesetvā sumanamakuḷamuttārāsisadisameva dhātuyo avasesā ahesuṃ. Naquele momento, a pira acendeu-se por si mesma. Enquanto o corpo do Abençoado ardia, sem deixar vestígios de epiderme, derme, carne, tendões ou fluido das articulações, apenas as relíquias (dhātuyo) restaram, assemelhando-se a botões de jasmim e a uma pilha de pérolas. Parinibbutakālepi sakalaṃ kalunaṃ ahu; Paridevo mahā āsi mahī udriyanaṃ yathā. Mesmo no momento do parinibbāna, tudo foi lamentação; houve um grande pranto, como se a própria terra estivesse se partindo. Devatāyānubhāvena satthuno citako sayaṃ; Tato ekappahārena pajjalittha samantato. Pelo poder das divindades, a pira do Mestre acendeu-se por si mesma e, de uma só vez, ardeu intensamente por todos os lados. Yañca abbhantaraṃ dussaṃ yaṃ dussaṃ sabbabāhiraṃDusse dveva na jhāyiṃsu tesaṃ dussānamantare; A veste que estava mais interna e a veste que estava mais externa — apenas essas duas vestes não se queimaram entre todas as vestes; Yathā niruddhatelassa na masī na ca chārikā; Evamassa na dissati buddhagattassa jhāyato. Assim como do óleo consumido não resta fuligem nem cinza, da mesma forma nada restou do corpo do Buda enquanto ardia. Sumanamakuḷasabhāvā ca dhotamuttābhameva ca; Suvaṇṇavaṇṇasaṃkāsā avasissaṃsu dhātuyo. Com a natureza de botões de jasmim, brilhando como pérolas lavadas e assemelhando-se à cor do ouro, assim restaram as relíquias. Dāṭhā catasso uṇhīsaṃ akkhakā dve ca sattimā; Na vikiṇṇā tato sesā vippakiṇṇāva dhātuyo. Os quatro dentes caninos, o osso frontal (uṇhīsa) e as duas clavículas — estas sete não se dispersaram; as relíquias restantes, porém, dispersaram-se. Ahosi tanukā dhātu sāsapabījamattikā; Dhātuyo majjhimā majjhebhinnataṇḍulamattikā. As relíquias menores eram do tamanho de sementes de mostarda; as relíquias médias eram do tamanho de grãos de arroz partidos ao meio. Dhātuyo mahati majjhe bhinnamuggappamāṇikā; Dhātuvaṇṇā tayo āsuṃ buddhādhiṭṭhānatejasā. As relíquias maiores eram do tamanho de grãos de feijão-mungo partidos ao meio; havia três cores de relíquias pelo poder da determinação do Buda. Sāriputtassa therassa sisso sarabhunāmako; Ādāya jinagīvaṭṭhiṃ citakātova dhātu so. O discípulo do venerável Sāriputta, de nome Sarabhū, tendo retirado a relíquia do osso do pescoço do Vitorioso diretamente da pira, Saddhiṃ sissasahassena cetiye mahiyaṅgaṇe; Ṭhapetvā cetiyaṃ katvā kusināramagā muni. junto com mil discípulos, colocou-a em uma estupa (cetiya) em Mahiyaṅgaṇa e, tendo construído a estupa, o sábio partiu para Kusinārā. Chaḷabhiñño vasippatto khemo kāruṇiko muni; Sahasā citakātova vāmadāṭhaṃ samaggahī. O sábio Khema, dotado dos seis conhecimentos superiores (chaḷabhiñña), que alcançara o domínio de si e era compassivo, rapidamente retirou o dente canino esquerdo diretamente da pira. Ākāsato patitvāpi nikkhamitvāpi sālato; Samantatombumuggantvā nibbāpesuṃ jalānalaṃ. Caindo do céu e também brotando das árvores sāl, jorros de água surgiram de todos os lados e apagaram o fogo ardente. Mallarājagaṇā sabbe sabbagandhodakena taṃ; Citakaṃ lokanāthassa nibbāpesuṃ mahesino. Todos os grupos de reis Malla, com águas perfumadas de todos os tipos, apagaram aquela pira do Protetor do Mundo, o Grande Sábio. Evaṃ pana sabbaloke karuṇādhiko sammāsambuddho vesākhapuṇṇamuposathe aṅgāradivase parinibbuto. Devamanussānaṃ saṅgahakaraṇatthāya yamakasālānamantare citakaṃ sattarattindivaṃ vasī. Tato vīsaṃ hatthasatikassa upari sattarattindivaṃ vasi. Yāva aggiparinibbāpanaṃ sattarattindivaṃ hoti. Assim, o perfeitamente iluminado Buda, cuja compaixão por todo o mundo era suprema, alcançou o parinibbāna no dia de Uposatha da lua cheia de Vesākha, em uma terça-feira. Para o benefício de deuses e humanos, ele permaneceu na pira entre as árvores sāl gêmeas por sete dias e noites. Depois disso, permaneceu por sete dias e noites sobre uma plataforma de cento e vinte côvados de altura. Até a extinção completa do fogo, passaram-se sete dias e noites. Tato sattadivasāni kusinārāyaṃ mallarājaputtesu gandhodakena citakaṃ nibbāpayamānesu sālarukkhato udakadhārā nikkhamitvā citakaṃ nibbāpayiṃsu. Tato dasabalassa dhātuyo suvaṇṇacaṅgoṭake pakkhipitvā attano nagare santhāgāre ṭhapetvā sattipañjaraṃ katvā dhanupākārehi parikkhipāpetvā sattāhaṃ naccagītavāditagandhamālādīhi mallarājaputtā sakkāraṃ kariṃsu. Depois disso, durante sete dias, enquanto os príncipes Malla de Kusinārā apagavam a pira com água perfumada, correntes de água brotaram das árvores sāl e apagaram a pira. Em seguida, tendo colocado as relíquias daquele dos Dez Poderes em um cofre de ouro, colocaram-no na sala de assembleias de sua cidade, fizeram uma barreira de lanças, cercaram-no com muralhas de arcos e, por sete dias, os príncipes Malla prestaram homenagens com danças, cantos, música, perfumes, guirlandas e outros. Tato te mallarājāno rammaṃ devasabhopamaṃ; Sabbathā maṇḍuyitvāna santhāgāraṃ tato pana. Então, aqueles reis Malla, tendo adornado de todas as formas a bela sala de assembleias, semelhante à assembleia dos deuses, e depois disso, Maggaṃ alaṅkaritvāna yāva makuṭacetiyā; Hatthīkkhandhe ṭhapetvāna hemadoṇiṃ sadhātukaṃ. tendo decorado o caminho até o Makuṭabandhana Cetiya, colocaram sobre o dorso de um elefante o caixão de ouro contendo as relíquias. Gandhādīhipi pūjetvā kīḷantā sādhukīḷitaṃ; Pavesetvāna nagaraṃ santhāgāre manorame. Prestando homenagens com perfumes e outros, celebrando com grandes festividades, conduziram-nas de volta à cidade, para a encantadora sala de assembleias. Dasabhūmasmiṃ pallaṅke ṭhapetvā jinadhātuyo; Ussayuṃ te tadā chatte santhāgārasamantato. Tendo colocado as relíquias do Vitorioso sobre um trono de dez níveis, eles então ergueram guarda-sóis ao redor de toda a sala de assembleias. Hatthīhi parikkhipāpesuṃ tato asse tato rathe,Añño’ññaṃ parivāretvā tato yodhe tato dhanu; Iti parikkhipāpesuṃ samantā yojanaṃ kamā,Tadā naccehi gītehi vāditehi ca pūjayuṃ.) Fizeram cercar com elefantes, depois com cavalos, depois com carruagens, cercando-se mutuamente, depois com guerreiros, depois com arqueiros; assim fizeram cercar ao redor por um yojana em ordem, e então prestaram homenagens com danças, cantos e música. Parinibbānakathā samattā. Aqui termina a narrativa do Parinibbāna. Tato bhagavato parinibbutabhāvaṃ sutvā ajātasattu mahārājā kosinārakānaṃ mallānaṃ sāsanaṃ pesesi. Ahampi khattiyo bhagavāpi khattiyo satthuno sarīradhātunaṃ thūpañca mahañca karomīti. Teneva upāyena vesāliyaṃ licchavirājāno ca kapilavatthumhi sakyarājāno ca allakappake bulayo ca rāmagāmake koḷiyā ca veṭhadīpake brāhmaṇo ca pāvāyaṃ pāveyyakā ca sāsanaṃ pesetvā sabbe ekato hutvā kosinārakehi saddhiṃ vivādaṃ uppādesuṃ. Tesaṃ pana ācariyo droṇabrāhmaṇo nāma. So tesaṃ? Mā bhonto viggahavivādaṃ karotha, amhākaṃ bhagavā khantivādīyevāti vatvā tādisassa ca khantimettānuddayasampannassa sarīrabhāge kalahaṃ kātuṃ ayuttanti āha. Então, ao ouvir sobre o parinirvana do Abençoado, o grande rei Ajatasattu enviou uma mensagem aos Mallas de Kusinara: 'Eu também sou um khattiya, e o Abençoado também era um khattiya. Eu farei uma estupa e uma grande celebração para as relíquias corporais do Mestre.' Da mesma forma, os reis Licchavis de Vesali, os reis Sakyas de Kapilavatthu, os Bulis de Allakappa, os Koliyas de Ramagama, o brâmane de Vethadipa e os de Pava enviaram mensagens e, reunindo-se todos, iniciaram uma disputa com os Mallas de Kusinara. O mestre deles era um brâmane chamado Dona. Ele lhes disse: 'Senhores, não façam contenda e disputa! Nosso Abençoado era um proponente da paciência (khantivadi).' E acrescentou que não era apropriado brigar pelas partes do corpo de alguém que era tão dotado de paciência, amor-bondade e compaixão. (Rājā ajātasattu ca licchavī ca narādhipā; Sakyā ca allakappā ca koḷiyāpi ca rāmake. (O rei Ajatasattu, os Licchavis, os governantes dos homens, os Sakyas, os de Allakappa e os Koliyas de Ramagama, Brāhmaṇo veṭhadīpo ca mallapāveyyakāpi ca; Mallā ca dhātu atthāya aññamaññaṃ vivādayuṃ. o brâmane de Vethadipa, os Mallas de Pava e os Mallas disputavam entre si por causa das relíquias. Evaṃ sante tadā doṇo brāhmaṇo etadabravī; Suṇantu bhonto me vācaṃ hitamatthupasaṃhitaṃ. Sendo assim, o brâmane Dona então disse estas palavras: 'Ouçam, senhores, minhas palavras, que são benéficas e proveitosas. Khantivādī isikāle dhammapālakumārake; Chaddante bhuridatte ca campeyye saṅkhapālake. Aquele que ensinou a paciência no tempo do sábio, como o jovem Dhammapala, como Chaddanta, Bhuridatta, Campeyya e Sankhapala, Mahākapijātakāle amhākaṃ lokanāyako; Kopaṃ akatvā aññesu khantimeva akā jino. e no tempo do Mahakapi Jataka; o nosso Guia do Mundo, o Vitorioso, sem gerar raiva contra os outros, praticou apenas a paciência. Siṭṭhāsiṭṭhe sukhe dukkhe lābhālābhe yasāyase; Tādī lakkhaṇasampanno khantivādesu kā kathā. No que é agradável ou desagradável, no prazer e na dor, no ganho e na perda, na fama e na desonra, sendo imperturbável e dotado de tais qualidades, o que mais se pode dizer sobre seus ensinamentos de paciência? Evaṃ bhavataṃ vivāde sampahāro na sādhuko; Sabbeva sahitā hotha samaggā modamānakā. Assim, o conflito nesta disputa de Vossas Senhorias não é bom. Que todos vocês se unam, em harmonia e alegria. Tathāgatassa sārīraṃ aṭṭhabhāgaṃ karomase; Thūpā vitthāritā hontu pasannā hi bahujjanā. Dividamos as relíquias corporais do Tathagata em oito partes; que as estupas sejam amplamente erguidas, pois muitas pessoas têm fé nelas.' Tena hi vibhajehi tvaṃ aṭṭhabhāgantu brāhmaṇa; Thūpā vitthāritā hontu pasannā hi bahujjanā. 'Sendo assim, divide tu, ó brâmane, as relíquias em oito partes; que as estupas sejam amplamente erguidas, pois muitas pessoas têm fé nelas.' Evaṃ vutte tadā doṇo brāhmaṇo gaṇajeṭṭhako; Suvaṇṇaṃ nāḷiṃ katvāna samaṃ bhājesi rājunaṃ. Tendo sido dito isso, o brâmane Dona, o líder do grupo, usando uma medida de ouro, dividiu as relíquias igualmente entre os reis. Soḷasanāḷiyo āsuṃ sabbā tā sesadhātuyo; Ekekapuravāsīnaṃ dve dve doṇo adā tadā. Havia dezesseis medidas de todas as relíquias restantes; o brâmane Dona deu então duas medidas para os habitantes de cada cidade. Dhātuyo ca gahetvāna haṭṭhatuṭṭhā narādhipā; Gantvā sake sake raṭṭhe cetiyāni akārayuṃ. Tendo recebido as relíquias, os governantes dos homens, alegres e satisfeitos, retornaram aos seus respectivos reinos e mandaram construir santuários. Doṇo tumbaṃ gahetvāna kāresi tumbacetiyaṃ; Aṅgārathūpaṃ kāresuṃ moriyā haṭṭhamānasā. Dona, pegando o vaso de medição, mandou construir o santuário do vaso; e os Moriyas, com corações alegres, construíram a estupa das cinzas. Ekā dāṭhā tidasapure ekā nāgapure ahu; Ekā gandhāravisaye ekā kāliṅgarājino.) Um dente ficou na cidade dos Trinta e Três, um na cidade dos Nagas, um na região de Gandhara e um com o rei de Kalinga.) Tattha doṇoti? Tadā gaṇācariyo. So dhātuyo vibhajanto ekaṃ dakkhiṇadāṭhādhātuṃ gahetvā veṭhantare ṭhapesi. Tadā sakko ajja dakkhiṇadāṭhādhātuṃ ko labhatīti cintetvā veṭhantare passi. So ratanacaṅgoṭakaṃ gahetvā adissamānakāyena gantvā dhātuṃ gahetvā tāvatiṃsabhavane cūḷāmaṇicetiya ekayojanubbedhaṃyeva mahantaṃ thūpaṃ katvā ṭhapesi. Ekaṃ dakkhiṇadaṭhādhātuṃ pādaggantare akkamitvā gaṇhi. Ettāvatā tāvatiṃsabhavanadantadhātukathā paripuṇṇā veditabbā. Aqui, 'Dona' refere-se ao mestre do grupo daquela época. Ao dividir as relíquias, ele pegou o dente canino direito e o escondeu entre as dobras de seu turbante. Então Sakka, pensando: 'Quem obterá o dente canino direito hoje?', olhou e o viu no turbante. Ele pegou um cofre de joias e, indo com o corpo invisível, tomou a relíquia do dente e a colocou no santuário Culamani, no reino de Tavatimsa, construindo uma grande estupa de uma légua de altura. Ele pegou um dente canino direito pisando com a ponta do pé. Com isso, deve-se entender que a história da relíquia do dente no reino de Tavatimsa está concluída. Tadā jayaseno nāma nāgarājā bhagavato parinibbutabhāvaṃ sutvā ajja pacchimadassanaṃ passissāmīti mahantaṃ nāgarājasampattiṃ gahetvā kusināraṃ gantvā mahāpūjaṃ katvā ekamantaṃ ṭhatvā pādaggantare ṭhitaṃ dhātuṃ disvā nāgeddhibalena gahetvā nāgabhavanaṃ netvā nāgapurassa majjhe ratanakhacite cetiye ṭhapesi. Taṃ tambapaṇṇiyaṃ kākavaṇṇatissarājakāle mahādevattherassa sisso mahindatthero nāma nāgabhavanaṃ gantvā dakkhiṇadāṭhaṃ gahetvā tambapaṇṇiyaṃ serunagaraṃ haritvā giriabhayassa serunagarapabbatantare cetiyaṃ kārāpetvā ṭhapesi. Então, o rei naga chamado Jayasena, ao ouvir sobre o parinirvana do Abençoado, pensando: 'Hoje prestarei minha última homenagem', foi a Kusinara com grande esplendor de rei naga. Após realizar uma grande oferenda, ele permaneceu de um lado e, vendo a relíquia que estava sob a ponta do pé, pegou-a com seus poderes psíquicos de naga, levou-a para o reino dos nagas e a colocou em um santuário incrustado de joias no centro da cidade dos nagas. Mais tarde, na ilha de Tambapanni, durante o reinado do rei Kakavannatissa, o discípulo do Ancião Mahadeva, chamado Ancião Mahinda, foi ao reino dos nagas, tomou o dente canino direito, levou-o para Serunagara em Tambapanni e o colocou em um santuário que mandou construir entre as montanhas de Serunagara, em Giriabhaya. Ettāvatā nāgabhavanadantadhātukathā paripuṇṇā veditabbā. Com isso, deve-se entender que a história da relíquia do dente no reino dos nagas está concluída. Tatrāyaṃ gandhāravāsinoti? Ekā vāmadāṭhā doṇo nāma ācariyo nivattha vatthantare ṭhapetvā gaṇhi. Tadā eko gandhāravāsī pubbe laddhabyākaraṇo katābhinīhāro vatthantare ṭhatapidantadhātuṃ disvā kusalacittena tato dantadhātuṃ gahetvā gandhāravāsikehi saddhiṃ attano raṭṭhaṃ gantvā cetiyavane ṭhapesi. Quanto a 'os habitantes de Gandhara': o mestre chamado Dona pegou o dente canino esquerdo e o colocou entre as dobras de suas vestes. Então, um habitante de Gandhara, que no passado havia recebido uma profecia e feito uma aspiração resoluta, viu a relíquia do dente escondida nas vestes e, com mente virtuosa, tomou a relíquia do dente dali, retornou ao seu próprio país com os habitantes de Gandhara e a colocou na floresta do santuário. Ettāvatā vāmadantadhātukathā paripuṇṇā veditabbā. Com isso, deve-se entender que a história da relíquia do dente canino esquerdo está concluída. Tattha adho vāmadantadhātuṃ sāriputtattherassa sisso khemo nāma muni jālacitakatova uppatitvā vāmadāṭhaṃ gahetvā kāliṅgapuraṃ netvā brahmadattassa rañño samīpaṃ gantvā dantadhātuṃ dassetvā? Mahārāja vāmadantadhātuṃ bhagavā tameva imasmiṃ jambudīpe yāva guhasīvaparamparā devamanussānaṃ atthaṃ karitvā pariyosāne guhasīvarañño pāhessatīti (nīyādetuṃ) āhāti nīyyādesi. Quanto ao dente canino inferior esquerdo, o sábio chamado Khema, discípulo do Ancião Sariputta, subindo diretamente da pira funerária em chamas, pegou o dente canino esquerdo, levou-o para a cidade de Kalinga e, aproximando-se do rei Brahmadatta, mostrou-lhe a relíquia do dente e a entregou, dizendo: 'Grande rei, o Abençoado determinou que este dente canino esquerdo trará benefício a deuses e humanos neste Jambudipa através da linhagem de Guhasiva, e no final será enviado ao rei Guhasiva.' Aparabhāge hemamālā rājakaññā dantakumārena saddhiṃ brāhmaṇavesaṃ gahetvā dantadhātuṃ ādāya palāyitvā vāṇije ārocetvā nāvā vegena gantvā ceva nāgasupaṇṇehi mahantaṃ pūjaṃ kāretvā anukkamenāgantvā jambukoḷapaṭṭanaṃ patvā dijavarassa ācikkhitamaggena anurādhapuraṃ patvā kittissirimeghassa pavattiṃ pucchitvā navavassaāyusamāno tīsu saraṇesu pasannabhāvaṃ sutvā meghagiri mahātherassa santikaṃ gantvā vanditvā ekamantaṃ nisīditvā dantadhātuṃ jambudīpato gahetvā āgatabhāvaṃ ārocetvā dassesi. Disvā ca pana pītiyā phuṭo ubhinnampi saṅgahaṃ katvā mahāvihāraṃ alaṅkāretvā jinadantadhātuṃ ṭhapetvā ekaṃ bhikkhuṃ pesetvā taṃ pavattiṃ rañño ārocāpesi. Taṃ sutvā rājā pītipāmojjo cakkavattissa sirisampatto daḷiddo viya tassa pāṭihāriyaṃ disvā vīmaṃsitvā nikkaṅkho hutvā sakalalaṅkādīpena pūjesi. Etena nayena pūjaṃ katvā ekadivaseneva navalakkhaṃ pūjesi. Mais tarde, a princesa Hemamala, junto com o príncipe Danta, disfarçados de brâmanes, fugiram levando a relíquia do dente. Eles informaram os mercadores, embarcaram em um navio que navegou rapidamente e, após receberem grandes homenagens de nagas e garudas, chegaram sucessivamente ao porto de Jambukola. Seguindo o caminho indicado por um nobre brâmane, chegaram a Anuradhapura. Ao perguntarem sobre o rei Kittisirimegha, souberam que ele tinha nove anos de reinado e era estabelecido na fé nos Três Refúgios. Foram então à presença do Grande Ancião de Meghagiri, prestaram-lhe homenagem e, sentando-se a um lado, informaram-no de que haviam trazido a relíquia do dente de Jambudipa e a mostraram. Ao vê-la, o Ancião, transbordando de alegria, acolheu a ambos com hospitalidade, adornou o Mahavihara, colocou ali a relíquia do dente do Vitorioso e enviou um monge para informar o rei sobre o ocorrido. Ao ouvir isso, o rei, cheio de alegria e contentamento, como um homem pobre que obtém a glória e a riqueza de um monarca universal, viu o milagre da relíquia, examinou-a e, livre de dúvidas, prestou-lhe homenagem com toda a ilha de Lanka. Dessa maneira, realizando oferendas, ele ofereceu novecentas mil moedas em um único dia. Sīhaḷindo ubhinnampi bahūni ratanāni ca; Gāme ca issare ceva datvāna saṅgahaṃ akā. O governante de Sihala acolheu a ambos com hospitalidade, dando-lhes muitas joias, vilas e autoridade. Ettāvatā adhodāṭhādhātukathā paripuṇṇā veditabbā. Com isso, deve-se entender que a história da relíquia do dente canino inferior está concluída. Cattālīsa samā dantā kesā lomā ca sabbaso devā hariṃsu ekekaṃ cakkavāḷaparamparā. Os quarenta dentes iguais, os cabelos e os pelos do corpo foram todos levados pelos deuses, um a um, através das sucessivas galáxias. Tatra vacane, cattālīsa samā dantāti? Sesadantā ca kesā ca lomā ca nakhā ca sabbasopi mayi parinibbuta-kāle mā ḍayhantu luñcitvā ākāse patiṭṭhantu ekekacakkavāḷañca ekekakesalomanakhadantadhātuparamparā netvā cetiyaṃ kāretvāna devamanussānaṃ atthaṃ karotuti adhiṭṭhahi. Tasmā parinibbutakālato yāva sarīraṃ na ḍayhati tāva chabbaṇṇarasmiyo lomadhātu na pajahati. Doṇabrāhmaṇopi dhātuvibhajanāvasāne veṭhantare ca nivāsanantare ca pādaggantare ca dhātunaṃ vinaṭṭhabhāvaṃ ñatvā pathaviyaṃ uttānakoyevajāto. Tadā sakko devarājā disvā ayaṃ deṇācariyo dhātu atthāya anuparivattetvā vināsaṃ pāpuṇeyya ahaṃ vīṇācariyavesaṃ gahetvā tassa santikaṃ gantvā sokaṃ vinodessāmīti sakkarūpaṃ jahitvā vīṇācariyavesaṃ gahetvā tassa santikaṃ gantvā ekamantaṃ ṭhito dibbagītaṃ gāyitvā vīṇaṃ vādento nānappakāraṃ udānesi. Yaṃ dhammametaṃ purisassa vādaṃ chindissāmīti vatvā kathāya sotunaṃ lobhaṃ parassa atthaṃ vināsetvā atilobhena puriso pāpako hotīti. Haṃsarājajātakaṃ dīpetvā yaṃ laddhaṃ taṃ suladdhanti āha. Taṃ sutvā doṇo ayaṃ vīṇācariyo mayhaṃ thenabhāvaṃ aññāsīti sokaṃ vinodetvā uṭṭhāya āvajjamāno tumbaṃ disvā yena bhagavato sarīradhātuyo mitā sopi dhātugatikova. Idaṃ thūpaṃ karissāmīti cintetvā tumbaṃ gahetvāna cetiye ṭhapesi. Moriyā aṅgāraṃ gahetvā aṅgāracetiyaṃ nāma kāresuṃ. Sobre as palavras 'os quarenta dentes iguais': o Abençoado determinou: 'Que os dentes restantes, os cabelos, os pelos do corpo e as unhas não sejam queimados no momento do meu parinirvana; que eles se desprendam e permaneçam no ar, e que sejam levados para as sucessivas galáxias, um a um, para que se construam santuários com as relíquias de cabelos, pelos, unhas e dentes, trazendo benefício a deuses e humanos.' Por isso, desde o momento do parinirvana até que o corpo fosse queimado, os raios de seis cores não deixaram as relíquias de pelos. O brâmane Dona, ao final da divisão das relíquias, percebendo que as relíquias que escondera em seu turbante, em suas vestes e sob o pé haviam desaparecido, caiu de costas no chão. Então Sakka, o rei dos deuses, vendo isso, pensou: 'Este mestre Dona pode definhar e morrer por causa das relíquias. Eu assumirei a forma de um tocador de alaúde, irei até ele e dissiparei sua tristeza.' Abandonando sua forma de Sakka e assumindo a aparência de um tocador de alaúde, ele foi até ele, permaneceu de um lado, cantou uma canção celestial e, tocando o alaúde, entoou vários versos. Ele disse: 'Cortarei a disputa deste homem com o Dhamma', e explicou que o homem que destrói o bem-estar alheio por cobiça e desejo de ouvir elogios torna-se pecador devido à ganância excessiva. Ilustrando com o Hamsaraja Jataka, ele disse: 'O que foi obtido é bem obtido.' Ao ouvir isso, Dona pensou: 'Este tocador de alaúde sabe que eu as roubei.' Dissipando sua tristeza, ele se levantou e, ao olhar ao redor, viu o vaso de medição com o qual as relíquias do Abençoado haviam sido medidas, o qual também continha a essência das relíquias. Pensando: 'Construirei uma estupa para isso', ele pegou o vaso e o colocou em um santuário. Os Moriyas pegaram as cinzas e construíram o santuário das cinzas. (Nagare kapilavatthumhi sammādiṭṭhi bahujjano; Tattha sārīrikaṃ thūpaṃ akāsi ratanāmayaṃ. (Na cidade de Kapilavatthu, onde muitas pessoas possuíam a visão correta, construíram ali uma estupa feita de joias para as relíquias corporais. Nagare allake ramme buddhadhātu patiṭṭhiya; Silāya muggavaṇṇāya thūpaṃ sadhātukaṃ akā. Na bela cidade de Allaka, tendo estabelecido a relíquia do Buda, construíram uma estupa com as relíquias usando pedra da cor do feijão-mungo. Jano pāveyyaraṭṭhasmiṃ patiṭṭhiya sārīrikaṃ; Silāya maṇivaṇṇāya pāveyyaṃ cetiyaṃ akā. O povo do reino de Pava, tendo estabelecido as relíquias corporais, construiu o santuário de Pava com pedra da cor de joias. Cīvaraṃ pattadaṇḍañca madhurāyaṃ apūjayuṃ; Nivāsanaṃ kusaghare pūjayiṃsu mahājanā. O manto e o cajado com a tigela foram homenageados em Madhura; a veste inferior foi homenageada pelas multidões em Kusaghara. Paccattharaṇaṃ kapile uṇṇalomañca kosale; Pūjesuṃ pāṭaliputte karakaṃ kāyabandhanaṃ. O lençol de cobertura em Kapilavatthu, o pelo da testa em Kosala, e em Pataliputta homenagearam o jarro de água e o cinto. Nisīdanaṃ avantisu campāyaṃ’dakasāṭakaṃ; Devaraṭṭhe attharaṇaṃ videhe parissāvanaṃ. O assento em Avanti, o manto de banho em Campa, o tapete no reino dos deuses e o filtro de água em Videha. Vāsi-sūcigharañcāpi indapatthe apūjayuṃ; Pāsāṇake padaṃ seṭṭhaṃ bhaṇḍasesaṃ parantake. A navalha e o estojo de agulhas foram homenageados em Indapattha; a excelente pegada em Pasanaka, e os utensílios restantes em Parantaka. Mahiṃsu manujā dhātuṃ aṭṭhadoṇamitaṃ tadā; Dhātu vitthāritā āsi lokanāthassa satthuno). Os seres humanos homenagearam então as relíquias que mediam oito donas; assim as relíquias do Mestre, o Protetor do Mundo, foram amplamente distribuídas.) Te pana rājāno hi attanoladdhadhātuṃ gahetvā sakasakanagaraṃ gantvā cetiyaṃ kārāpetvā mahantaṃ pūjāvidhānaṃ kariṃsu. Cakkhumantassa bhagavato sarīradhātu aṭṭhadoṇamattaṃ suvaṇṇanāḷiyā ekasataaṭṭhavīsatināḷikā ahosi? Satthā pana uttarāsāḷhanakkhattena mātukucchiyaṃ paṭisandhiṃ gaṇhi. Visākhanakkhattena mātukucchito nikkhami. Uttarāsāḷhanakkhattena mahābhinikkhamanaṃ nikkhami. Visākhanakkhattena buddho ahosi. Uttarāsāḷhanakkhattena dhammacakkaṃ pavattesi. Teneva yamakapāṭihāriyaṃ akāsi. Assayujanakkhattena devorohaṇaṃ akāsi. Visākhanakkhattena parinibbāyi. Mahākassapattherā ca anuruddhatthero ca dve mahātherā bhagavato sarīradhātuyo vissajjāpetvā adaṃsu. Aqueles reis, tendo recebido as relíquias que lhes couberam, retornaram às suas respectivas cidades, mandaram construir santuários e realizaram grandes cerimônias de oferenda. As relíquias corporais do Abençoado, Aquele que Tudo Vê, mediam oito donas, o que correspondia a cento e vinte e oito medidas em uma medida de ouro. O Mestre concebeu no ventre materno sob a constelação de Uttarashadha. Nasceu do ventre materno sob a constelação de Visakha. Partiu na Grande Renúncia sob a constelação de Uttarashadha. Tornou-se o Buda sob a constelação de Visakha. Girou a Roda do Dhamma sob a constelação de Uttarashadha. Sob essa mesma constelação realizou o Duplo Milagre. Realizou a descida do reino dos deuses sob a constelação de Assayuja. Entrou no parinirvana sob a constelação de Visakha. Os dois grandes anciãos, o Ancião Maha Kassapa e o Ancião Anuruddha, providenciaram a distribuição das relíquias corporais do Abençoado. Tesaṃ rājunaṃ bhagavato sarīradhātuṃ labhitvā sattadivasasattamāsādhikāni sattavassāni mahārahaṃ pūjaṃ katvā gatakāle micchādiṭṭhikamanussā? Samaṇo gotamo parinibbuto. Tassa dhātu atthāya amhākaṃ jīvitakappanaṃ nāsetvā pūjaṃ karotī’ti sammāsambuddhe padussanti. Sakko āvajjento taṃ kāraṇaṃ ñatvā mahākassapattherassa ārocesi;’bhante micchādiṭṭhikā manussā bhagavati paduṭṭhacittena ito cutā avīcinirayaṃ uppajjanti. Bahutarā anāgate micchādiṭṭhikā mātupitughātakā rājāno bhavissanti. Ajjeva dhātuyo nidahituṃ vaṭṭatī’ti thero vicāretvā addasa. Depois que aqueles reis receberam as relíquias corporais do Abençoado e realizaram uma grandiosa oferenda por sete anos, sete meses e sete dias, pessoas de visão incorreta começaram a se ressentir contra o Buda perfeitamente iluminado, dizendo: 'O asceta Gotama entrou no parinirvana. Para cultuar suas relíquias, estamos arruinando nosso sustento e fazendo oferendas.' Sakka, refletindo sobre isso e percebendo a situação, informou o Ancião Maha Kassapa: 'Venerável Senhor, pessoas de visão incorreta, com mentes corrompidas em relação ao Abençoado, ao falecerem daqui, renascerão no inferno Avici. No futuro, haverá muitos reis de visão incorreta que serão assassinos de seus próprios pais e mães. É apropriado depositar as relíquias hoje mesmo.' O Ancião, tendo refletido sobre isso, concordou. Anantamatthaṃ dharamānakāle katvāna sattānamalīnacitto sesānamatthāya sarīradhātuṃ ṭhapetva so maccumukhaṃ upeto. (Katvā yo bodhiñāṇaṃ vividhabalavaraṃ bujjhituṃ pāramīyo vatvā saṅkheyyapuṇṇe aparimitabhave uttaritvā sumuttaṃ. Ārohitvāna sīghaṃ ariyasivapadaṃ accutaṃ sītibhāvaṃ patto so jātipāraṃ nikhilapadahanaṃ dukkaraṃ kārayitvā. Tendo realizado um benefício infinito para os seres durante o tempo de sua vida, Aquele de mente imaculada, deixando as relíquias de seu corpo para o benefício dos demais, aproximou-se da boca da morte. (Tendo cumprido as perfeições para despertar para o conhecimento da iluminação de variados e excelentes poderes, tendo cruzado existências ilimitadas cheias de méritos acumulados, Ele, que estava bem liberto, tendo ascendido rapidamente ao nobre e auspicioso estado imutável, alcançou o estado de resfriamento (paz), tendo cruzado para a outra margem do nascimento após realizar todas as práticas difíceis). Dhātvantarāyaṃ disvāna thero kassapasavhayo; Nidhānaṃ sabbadhātunaṃ karohītyāha bhūpatiṃ. Prevendo o perigo para as relíquias, o ancião chamado Kassapa disse ao rei: 'Faça um depósito de todas as relíquias'. Sādhūti so paṭissutvā māgadho tuṭṭhamānaso; Dhātunidhānaṃ kāresi sabbattha vattitādiya. Concordando com um 'Muito bem!', o rei de Mágada, com o coração alegre, fez realizar o depósito das relíquias, trazendo-as de todos os lugares. Kārāpetvāna so rājā kassapassa nivedayī; Dhātuyo āharī thero idaṃ kāraṇamaddasa. Tendo mandado construir o depósito, o rei informou a Kassapa. O ancião trouxe as relíquias, pois via essa razão. Bhujaṅgā parigaṇhiṃsu rāmagāmamhi dhātuyo; Cetiye dhārayissanti laṅkādīpe anāgate. Os nagas tomaram posse das relíquias em Ramagama; no futuro, elas serão guardadas em um santuário na ilha de Lanka. Tā dhātuyo ṭhapetvāna thero kassapasavhayo; Rañño ajātasattussa adāsi dhātuyo tadā. Tendo reservado aquelas relíquias, o ancião chamado Kassapa entregou então as outras relíquias ao rei Ajatasattu. Gehe cūpakaraṇāni catusaṭṭhisatāni so; Abbhantare ṭhapesi rājā sabbā tā buddhadhātuyo. Na câmara, o rei colocou seis mil e quatrocentos utensílios e, no seu interior, depositou todas aquelas relíquias do Buddha. Karaṇḍāsīti saṃkiṇṇaṃ cetiyāsītilaṅkataṃ; Gehe bahusamākiṇṇaṃ thūpārāmappamāṇakaṃ. Repleta de oitenta cofres, adornada com oitenta santuários, a câmara estava densamente preenchida, tendo a dimensão do Thuparama. Kāretvā sabbakaraṇaṃ vālikaṃ okirī tahiṃ; Nānāpupphasahassāni nānā gandhaṃ samākiri. Tendo feito todos os preparativos, ele espalhou areia ali; espalhou milhares de flores diversas e perfumes variados. Asītitherarūpāni aṭṭhacakkasatāni ca; Suddhodhanassa rūpampi māyāpajāpatādinaṃ. Imagens dos oitenta anciãos, oitocentas rodas, e também a imagem de Suddhodana, de Maya, Pajapati e outros. Sabbāni tāni rūpāni suvaṇṇasseva kārayi; Pañca chattadhajasate ussāpesi mahīpatī. O senhor da terra mandou fazer todas essas imagens de ouro puro e ergueu quinhentos guarda-sóis e estandartes. Jātarūpamaye kumbhe kumbhe ca ratanāmaye; Pañca pañca sateyeva ṭhapāpesi samantato. Ele mandou colocar ao redor quinhentos vasos feitos de ouro e quinhentos vasos feitos de pedras preciosas. Sovaṇṇanikkhamayena ca kapāle rajatāmaye; Puresi gandhatelassa jālāpetvā padīpake. Em recipientes feitos de moedas de ouro e de prata, ele encheu com óleo perfumado e acendeu lâmpadas. Pañca pañca sateyeva ṭhapāpesi disampati; Ime tatheva tiṭṭhanta adhiṭṭhāsi mahāmuni. O governante das direções mandou colocar quinhentos de cada. O Grande Sábio determinou: 'Que estes permaneçam exatamente assim'. Vitthāritā dhammāsoko bhavissati anāgate; Akkhare soṇṇapattamhi chindāpesi mahāmatī. 'No futuro, Dhammasoka as distribuirá.' O altamente sábio mandou gravar estas letras em uma placa de ouro. Pakappitvā visukammaṃ dhātugabbhasamantato; Vātavegena yāyantaṃ yantarūpamakārayī. Tendo convocado Visukamma, ele mandou fazer ao redor da câmara das relíquias uma figura mecânica que se movia pela força do vento. Katvā silāparikkhepaṃ pidahitvā silāhi taṃ; Tassūpari karī thūpaṃ samaṃ pāsāṇathūpiyaṃ.) Tendo feito um cercado de pedra e fechado-o com pedras, ele construiu acima dele uma stupa, uma stupa de pedra nivelada com o chão.) Dhātunidhānakathā samattā. Aqui termina a história do depósito das relíquias. Iti ariyajanappasādanatthāya kate dhātuvaṃse tathāgatassa parinibbutādhikāro nāma dutiyo paricchedo. Assim, na Crônica das Relíquias, composta para a serena alegria das pessoas nobres, este é o segundo capítulo, intitulado 'A Seção sobre o Parinibbana do Tathagata'. 3. Dhātuparamparākathā 3. A história da linhagem das relíquias Dhātusu pana vibhajitvā dīyamānesu satthuno nalāṭadhātu kosinārakānaṃ mallānaṃ laddhakoṭṭhāseyeva ahosi. Mahākassapatthero te upasaṅkamitvā satthuno nalāṭadhātu tumhākaṃ koṭṭhāse ahosi, taṃ gahetuṃ āgato, bhagavā hi dharamāneyeva tambapaṇṇidīpassa anujāni, ‘tasmā taṃ amhākaṃ dethā’ti. Taṃ sutvā mallarājāno?’Evaṃ patigaṇhatha bhante dhātu’ti mahākassapattherassa adaṃsu. So attano saddhivihārikaṃ mahānandattheraṃ pakkosāpetvā nalāṭadhātuṃ therassa niyyādetvā’ imaṃ dhātuṃ tambapaṇṇi dīpe mahāvālukagaṅgāya dakkhiṇabhāge serunāma dahassa ante varāha nāma soṇḍimatthake kākavaṇṇatisso nāma rājā patiṭṭhāpessati, cetiyaṃ saṅghārāmaṃ kārāpessati, tvaṃ imaṃ dhātuṃ gahetvā vesāliyaṃ upanissāya mahāvanavihāre kuṭāgārasālāyaṃ satthuno vasitagandhakuṭiyaṃ ṭhapetvā dhātupūjaṃ katvā āyusaṅkhāre ossaṭṭhe parinibbāpayamāne attano saddhivihārikassa candaguttattherassa dhātuvaṃsaṃ kathetvā appamatto hohī’ti vatvā dhātuṃ therassa datvā anupādisesanibbānadhātuyā parinibbāyi. Quando as relíquias estavam sendo distribuídas, a relíquia da testa do Mestre coube à parte dos Mallas de Kusinara. O ancião Mahākassapa aproximou-se deles e disse: 'A relíquia da testa do Mestre coube à vossa parte. Vim para recebê-la, pois o Abençoado, quando ainda em vida, a destinou à ilha de Tambapaṇṇi; portanto, entregai-a a nós'. Ouvindo isso, os reis Mallas entregaram-na ao ancião Mahākassapa, dizendo: 'Pois não, venerável senhor, aceitai a relíquia'. Ele chamou seu co-residente, o ancião Mahānanda, entregou-lhe a relíquia da testa e disse: 'Na ilha de Tambapaṇṇi, na margem sul do rio Mahāvāluka, próximo ao lago Seru, no topo do monte Varāha, um rei chamado Kākavaṇṇatissa consagrará esta relíquia, e mandará construir um santuário e um mosteiro. Toma esta relíquia, vai a Vesālī, coloca-a na câmara perfumada onde o Mestre costumava residir na Kūṭāgārasālā, no mosteiro de Mahāvana, realiza a adoração à relíquia e, quando tuas forças vitais se esgotarem e estiveres prestes a alcançar o parinibbāna, conta a crônica da relíquia ao teu co-residente, o ancião Candagutta, dizendo: "Sê diligente!"'. Tendo entregado a relíquia ao ancião, ele alcançou o parinibbāna através do elemento do nibbāna sem resíduos. Sāvako satthukappo so pabhīnnapaṭisambhido; Gahetvā mānayī dhātuṃ mahānando mahāvane. Aquele discípulo semelhante ao Mestre, que havia alcançado as análises analíticas, Mahānanda, tomou a relíquia e a honrou na grande floresta (Mahāvana). Tassa therassa saddhivihāriko candaguttatthero dhātuṃ gahetvā ākāsaṃ uggantvā sāvatthīyaṃ jetavanamahāvihāre dasabalena vasitagandhakuṭiyaṃ ṭhapetvā dhātupūjaṃ katvā ciraṃ vihāsi. Sopi āyusaṅkhāre ossaṭṭhe parinibbāpayamāne attano. Saddhivihārikaṃ bhaddasenattheraṃ pakkosāpetvā dhātuṃ therassa niyyādetvā dhātuvaṃsaṃ kathetvā anusāsitvā anupādisesāya nibbānadhātuyā parinibbāyi. O co-residente daquele ancião, o ancião Candagutta, tomou a relíquia, elevou-se ao ar, foi para Sāvatthī, colocou-a na câmara perfumada onde o Possuidor das Dez Forças costumava residir no Grande Mosteiro de Jetavana, realizou a adoração à relíquia e ali viveu por muito tempo. Ele também, quando suas forças vitais se esgotaram e estava prestes a alcançar o parinibbāna, chamou seu co-residente, o ancião Bhaddasena, entregou-lhe a relíquia, contou-lhe a crônica da relíquia, instruiu-o e alcançou o parinibbāna através do elemento do nibbāna sem resíduos. Candagutto mahāpañño chaḷabhiñño visārado; Ramme jetavane dhātuṃ ṭhapetvā vandanaṃ akā. Candagutta, de grande sabedoria, possuidor dos seis conhecimentos superiores e confiante, tendo colocado a relíquia no belo Jetavana, prestou-lhe homenagem. Tassa sisso bhaddasenatthero dhātuṃ gahetvā ākāsena gantvā dhammacakkappavattane isipatane mahā vihāre satthuno vasitagandhakuṭiyaṃ ṭhapetvā gandhamālādīhi pūjetvā ciraṃ vihāsi. So parinibbāpayamāno attano saddhivihārikassa jayasenattherassa dhātuṃ niyyādetvā dhātuvaṃsaṃ kathetvā anupādisesāya nibbānadhātuyā parinibbāyi. Seu discípulo, o ancião Bhaddasena, tomou a relíquia, viajou pelo ar, colocou-a na câmara perfumada onde o Mestre costumava residir no Grande Mosteiro de Isipatana, o local do girar da Roda do Dhamma, adorou-a com perfumes, guirlandas e outros, e ali viveu por muito tempo. Ao alcançar o parinibbāna, entregou a relíquia ao seu co-residente, o ancião Jayasena, contou-lhe a crônica da relíquia e alcançou o parinibbāna através do elemento do nibbāna sem resíduos. Bhaddaseno mahāthero katakicco mahāisi; Dhātuṃ ṭhapetvā isipatane vanditvā nibbutiṃ gato. O grande ancião Bhaddasena, que havia realizado o que deveria ser feito, um grande sábio, tendo colocado a relíquia em Isipatana e prestado-lhe homenagem, alcançou a paz. So pana jayasenatthero taṃ dhātuṃ gahetvā veluvanamahāvihāre satthuno vasitagandhakuṭiyaṃ ṭhapetvā gandhamālādīhi pūjetvā ciraṃ vasitvā parinibbāpayamāno attano saddhivihārikassa mahāsaṅgharakkhitattherassa dhātuṃ niyyādetvā dhātuvaṃsaṃ kathetvā anupādisesāya nibbānadhātuyā parinibbāyi. Aquele ancião Jayasena, tendo tomado a relíquia, colocou-a na câmara perfumada onde o Mestre costumava residir no Grande Mosteiro de Veluvana, adorou-a com perfumes, guirlandas e outros, e tendo ali vivido por muito tempo, ao alcançar o parinibbāna, entregou a relíquia ao seu co-residente, o ancião Mahāsaṅgharakkhita, contou-lhe a crônica da relíquia e alcançou o parinibbāna através do elemento do nibbāna sem resíduos. Gahetvāna dhātuvaraṃ jayaseno mahāmuni; Nidhāya veluvane ramme akā pūjaṃ manoramaṃ. Tendo tomado a excelente relíquia, Jayasena, o grande sábio, depositando-a no belo Veluvana, realizou uma adoração maravilhosa. So panāyasmā saṅgharakkhitatthero dhātuṃ gahetvā ākāsena āgantvā kosambiṃ upanissāya ghosita seṭṭhinā kārāpite ghositārāme bhagavato vasitagandhakuṭiyaṃ ṭhapetvā gandhamālādīhi pūjaṃ katvā ciraṃ vihāsi. So’pi parinibbāpayamāno attano saddhivihārikaṃ mahādevattheraṃ pakkosāpetvā dhātuvaṃsaṃ kathetvā appamatto hohī’ti vatvā anupādisesāya nibbānadhātuyā parinibbāyi. Aquele venerável ancião Saṅgharakkhita, tendo tomado a relíquia, veio pelo ar e, próximo a Kosambī, no Ghositārāma construído pelo tesoureiro Ghosita, colocou-a na câmara perfumada onde o Abençoado costumava residir, realizou a adoração com perfumes, guirlandas e outros, e ali viveu por muito tempo. Ele também, ao alcançar o parinibbāna, chamou seu co-residente, o ancião Mahādeva, contou-lhe a crônica da relíquia, dizendo: 'Sê diligente!', e alcançou o parinibbāna através do elemento do nibbāna sem resíduos. Saṅgharakkhitavhayo thero cando viya supākaṭo; Ṭhapetvā ghositārāme akā pūjaṃ manoramaṃ. O ancião chamado Saṅgharakkhita, bem conhecido como a lua, tendo colocado a relíquia no Ghositārāma, realizou uma adoração maravilhosa. Tassa therassa saddhivihāriko mahādevatthero dhātuṃ gahetvā devānampiyatissassa mahārañño bhātu mahānāgassa uparājassa mahāgāme setacchattaṃ ussāpitakāle hatthoṭṭha nāmajanapade kukkuṭapabbatantare mahāsālarukkhamūle ākāsato otaritvā nisīdi. Tasmiṃ samaye mahākāḷo nāma upāsako attano puttadārehi saddhiṃ mālāgandhavilepanaṃ dhajapatākādīni gāhāpetvā divasassa tikkhattuṃ mahantehi pūjāvidhānehi dhātuṃ pariharitvā ciraṃ vasi. Māsassa aṭṭha-uposathadivase dhātuto chabbaṇṇaraṃsiyo uggacchiṃsu. Tasmiṃ samaye so padeso buddhassa dharamānakālo viya ahosi. Janapadavāsī manussāpi therassa santike sīlāni gaṇhanti, uposathavāsaṃ vasanti, dānaṃ denti, cetiyassa mahantaṃ pūjaṃ karontī. Tato aparabhāge uparājā mahāgāme viharanto bheriṃ carāpesi? Yo amhākaṃ dasabalassa dhātuṃ gahetvā idhāgato, tassa mahantaṃ sampattiṃ dassāmīti. Tasmiṃ kāle kuṭumbiko mahākāḷo uparājaṃ passissāmīti tassa anucchavikaṃ paṇṇākāraṃ gahetvā rājadvāre ṭhatvā sāsanaṃ pahiṇi. Uparājā taṃ pakkosāpesi. So gantvā vanditvā ṭhito taṃ paṇṇākāraṃ rājapurisānaṃ paṭicchāpesi. Uparājā? Mātula mahākāḷa, tumhākaṃ janapade amhākaṃ satthuno dhātu atthī’ti āha. Mahākāḷo upa rājassa kathaṃ sutvā atthi deva, mayhaṃ kulupagattherassa santike ādāsamaṇḍalappamāṇaṃ satthuno nalāṭadhātu chabbaṇṇaraṃsīhi ākāsappadese sūriyasahassacandasahassānaṃ uṭṭhitakālo viya obhāseti. So janapado buddhassa uppannakālo viya ahosīti āha. Tassa kuṭumbikassa kathaṃ suṇantassaeva rañño sakalasarīraṃ pañcavaṇṇāya pītiyā paripuṇṇaṃ ahosi. Ativiya somanassappatto rājā mayhaṃ mātulassa mahākāḷassa satasahassaṃ kahāpaṇāni ca catusindhavayuttarathañca suvaṇṇālaṅkārehi susajjitaṃ ekaṃ assañca udakaphāsukaṭṭhānake khettañca pañcadāsīsatañca dethā’ti vatvā aññañca pasādaṃ dāpesi. So uparājā ettakaṃ kuṭumbikassa dāpetvā taṃ divasameva nagare bheriṃ carāpetvā hatthassarathayānāni gahetvā kuṭumbikaṃ maggadesakaṃ katvā anupubbena hatthoṭṭhajanapadaṃ patvā ramaṇīye bhūmippadese khandhāvāraṃ bandhitvā amaccagaṇaparivuto kuṭumbikaṃ gahetvā therassa vasanaṭṭhānaṃ gantvā vanditvā ekamantaṃ aṭṭhāsi. Sesā amaccā kuṭumbiko ca theraṃ vanditvā ekamantaṃ aṭṭhaṃsu. Uparājā theraṃ vanditvā sārāṇīyaṃ kathaṃ katvā ekamantaṃ nisinno paṭisanthāramakāsi. Mahādevattheropi sammodanīyaṃ kathaṃ katvā kissa tvaṃ mahārāja idhāgatosi āgatakāraṇaṃ me ārocehī’ti āha. Bhante tumhākaṃ. Santike amhākaṃ bhagavato nalāṭadhātu atthī kira. Taṃ vandissāmi’ti āgatomhī’ti āha. Thero? Bhaddakaṃ mahā rāja tayā katanti vatvā dhātugharadvāraṃ vivaritvā mahārāja buddhassa nalāṭadhātu atidullabhā’ti āha. Rājā soḷasehi gandhodakehi nahāyitvā sabbālaṅkārapatimaṇḍito ekaṃsaṃ uttarāsaṅgaṃ karitvā añjaliṃ paggayha namassamāno aṭṭhāsi. Buddhārammaṇāya pītiyā sakalasarīraṃ phuṭaṃ ahosi. O co-residente daquele ancião, o ancião Mahādeva, tomou a relíquia e, na época em que o guarda-sol branco foi erguido em Mahāgāma para o vice-rei Mahānāga, irmão do grande rei Devānampiyatissa, desceu do céu e sentou-se ao pé de uma grande árvore sāla no meio da montanha Kukkuṭa, no distrito chamado Hatthoṭṭha. Naquele tempo, um devoto leigo chamado Mahākāḷa, junto com sua esposa e filhos, levando guirlandas, perfumes, unguentos, bandeiras, estandartes e outros, três vezes ao dia, cuidava da relíquia com grandes rituais de adoração e ali viveu por muito tempo. Nos oito dias de uposatha do mês, raios de seis cores emanavam da relíquia. Naquele tempo, aquele lugar parecia a época em que o Buddha estava vivo. Os habitantes do distrito também recebiam os preceitos na presença do ancião, observavam o uposatha, davam esmolas e realizavam grande adoração ao santuário. Mais tarde, o vice-rei, residindo em Mahāgāma, mandou anunciar por tambores: 'Quem quer que tenha vindo aqui trazendo a relíquia do nosso Possuidor das Dez Forças, a ele darei grande riqueza'. Naquele momento, o proprietário de terras Mahākāḷa, pensando 'Verei o vice-rei', pegou um presente apropriado, postou-se no portão do palácio e enviou uma mensagem. O vice-rei mandou chamá-lo. Ele entrou, prestou homenagem, permaneceu de pé e entregou o presente aos oficiais reais. O vice-rei disse: 'Tio Mahākāḷa, há alguma relíquia do nosso Mestre em vosso distrito?'. Ouvindo as palavras do vice-rei, Mahākāḷa disse: 'Sim, Majestade, na presença do ancião que frequenta minha família, está a relíquia da testa do Mestre, do tamanho do disco de um espelho, que ilumina o espaço celeste com raios de seis cores, como se mil sóis e mil luas tivessem surgido. Aquele distrito parece a época em que o Buddha havia aparecido'. Enquanto ouvia as palavras do proprietário de terras, todo o corpo do rei encheu-se de uma alegria de cinco tipos. Extremamente contente, o rei disse: 'Dai ao meu tio Mahākāḷa cem mil kahāpaṇas, uma carruagem puxada por quatro cavalos de Sindh, um cavalo ricamente adornado com ornamentos de ouro, um campo em um local bem irrigado e quinhentas servas', e mandou conceder-lhe outros favores. O vice-rei, tendo dado tudo isso ao proprietário de terras, naquele mesmo dia mandou anunciar por tambores na cidade, reuniu elefantes, cavalos, carruagens e veículos, fez do proprietário de terras o seu guia e, no devido tempo, chegou ao distrito de Hatthoṭṭha. Tendo acampado em um belo local, cercado por seu grupo de ministros, levou o proprietário de terras, foi ao local de residência do ancião, prestou homenagem e permaneceu de pé a um lado. Os demais ministros e o proprietário de terras também prestaram homenagem ao ancião e permaneceram a um lado. O vice-rei prestou homenagem ao ancião, trocou palavras de cortesia, sentou-se a um lado e fez uma conversa amigável. O ancião Mahādeva também fez uma conversa agradável e disse: 'Por qual razão, grande rei, vieste aqui? Revela-me o motivo de tua vinda'. Ele respondeu: 'Venerável senhor, dizem que a relíquia da testa do nosso Abençoado está em vossa presença. Vim para adorá-la'. O ancião disse: 'Fizeste bem, grande rei', e abrindo a porta da câmara da relíquia, disse: 'Grande rei, a relíquia da testa do Buddha é extremamente rara'. O rei, tendo se banhado com dezesseis vasos de água perfumada, adornado com todos os ornamentos, colocou o manto superior sobre um ombro e permaneceu de pé com as mãos unidas em reverência. Todo o seu corpo foi pervadido por uma alegria profunda voltada ao Buddha. (Rājā pītivegena imā gāthā āha; Namāmi vīra pāde te cakkaṅkita tale subhe; Vandite naradevehi amataṃ dehi vandite. (O rei, movido pela força da alegria, recitou estes versos: 'Presto homenagem, ó Herói, aos teus pés, cujas belas solas são marcadas com rodas, adorados por homens e deuses; concede-me o imortal, ó Adorado.') Lokanātha tuvaṃ eko saraṇaṃ sabbapāṇinaṃ; Loke tayā samo natthi tārehi janataṃ bahuṃ. 'Ó Protetor do Mundo, tu és o único refúgio de todos os seres vivos; no mundo não há ninguém igual a ti; ajuda a multidão de pessoas a atravessar [o oceano do sofrimento].' Mahaṇṇave mayaṃ bhante nimuggā dīghasambhave; Appatissā appatiṭṭhā saṃsarāma ciraṃ tahiṃ. 'Venerável senhor, estamos submersos no grande oceano da longa existência; sem refúgio, sem apoio, vagamos ali por muito tempo.' Etarahi tumhe āpajja patiṭṭhaṃ adhigacchare; Tumhākaṃ vandanaṃ katvā uttiṇṇamha bhavaṇṇavā’ti.) 'Agora, tendo nos aproximado de ti, encontramos apoio; tendo prestado homenagem a ti, cruzamos o oceano da existência'.) Tasmiṃ khaṇe dhātuto rasmiyo nikkhamiṃsu. Sakala laṅkādīpaṃ suvaṇṇarasadhārāhi sañchannaṃ viya ahosi. Mahantaṃ pītisomanassaṃ uppajji. Rājā mahantaṃ somanassaṃ patto hutvā haṭṭhatuṭṭho ahosi. So dhātugharato nikkhamitvā therena saddhiṃ alaṅkatamaṇḍape ekamantaṃ nisīdi. Ekamantaṃ nisinno (nisajjādose vajjetvā seyyathidaṃ? Atiduraccāsanta-uparivāta-unnatappadesa-atisammukha-atipacachā’ti. Atidūre nisinno sace kathetukāmo uccāsaddena kathetabbaṃ hoti. Accāsanne nisinno saṅkaraṃ karoti. Uparivāte nisinno sarīragandho vāyati. Unnatappadese nisinno agāravaṃ karoti. Atisammukhe nisinno cakkhunā cakkhuṃ paharitvā daṭṭhabbaṃ hoti. Atipacchā nisinno gīvaṃ parivattetvā daṭṭhabbaṃ hoti. Iti nisajjādosaṃ vajjetvā nisinno). Evamāha. Bhante imaṃ dhātuṃ mayhaṃ detha. Mahantaṃ pūjāsakkaraṃ katvā pariharāmīti. Bhaddakaṃ mahārāja imāya dhātuyā sammāsambuddho dharamānoyeva vyākaraṇaṃ akāsi. Tumhākaṃ vaṃse jāto kākavaṇṇatisso nāma rājā imasmiṃ dīpe mahāvālukagaṅgāya dakkhiṇatīre seru nāma dahassa ante varāha nāma soṇḍiyā matthake patiṭṭhapetvā mahantaṃ thūpaṃ karissatī’ti vatvā satthā tattha samāpattiṃ samāpajjitvā pañcasatakhīṇāsavehi saddhiṃ tikkhattuṃ padakkhiṇaṃ katvā gato. Tasmā gaṇhatha mahārājā’ti vatvā dhātuṃ adāsi. Naquele momento, raios de luz emanaram da relíquia. Toda a ilha de Lanka parecia coberta por correntes de ouro líquido. Um grande êxtase e alegria surgiram. O rei, tomado de imensa alegria, ficou exultante e satisfeito. Ele, saindo da casa da relíquia, sentou-se a um lado junto com o ancião em um pavilhão decorado. Sentado a um lado (evitando as falhas de sentar-se, a saber: muito longe, muito perto, contra o vento, em local elevado, diretamente em frente, ou diretamente atrás. Se alguém se senta muito longe e deseja falar, deve falar em voz alta. Se senta muito perto, causa incômodo. Se senta contra o vento, o odor do corpo sopra em direção ao outro. Se senta em um local elevado, demonstra desrespeito. Se senta diretamente em frente, deve olhar fixamente olho no olho. Se senta diretamente atrás, deve virar o pescoço para olhar. Assim, sentou-se evitando as falhas de sentar-se). Ele disse assim: 'Venerável Senhor, dê-me esta relíquia. Eu a guardarei prestando-lhe grande homenagem e reverência.' 'Muito bem, grande rei. Quando o Buda Perfeitamente Iluminado ainda estava vivo, ele fez uma profecia sobre esta relíquia. Dizendo: "Um rei nascido em vossa linhagem, chamado Kākavaṇṇatissa, nesta ilha, na margem sul do rio Mahāvāluka, na extremidade do lago chamado Seru, consagrará esta relíquia sobre o topo do monte chamado Varāha e construirá uma grande estupa", o Mestre ali entrou em absorção meditativa e, junto com quinhentos arahants, circunvagou o local três vezes no sentido horário e partiu. Portanto, receba-a, grande rei', disse ele, e entregou a relíquia. Rājā dhātuṃ gahetvā caturassapallaṅke dhātukaraṇḍakaṃ nidahitvā karaṇḍake dhātuṃ patiṭṭhāpetvā taṃ kumudapattasannihamaṅgalasindhavayuttarathe ṭhapetvā samantā ārakkhaṃ saṃvidahitvā (rājā dhātuṃ gahetvā) pañcaṅgaturiye paggaṇhāpayamāno pacchā āgacchatu’ti mahājanassa sāsanaṃ vatvā mahādevattherassa santikaṃ gantvā? Tumhe bhante, dhātuyā upaṭṭhānaṃ karonto āgacchathā’ti āha. Thero tassa kathaṃ sutvā;’mahārāja ayaṃ dhātu paramparā āgatā. Ahaṃ bhagavato dhammabhaṇḍāgārikaānandatthero viya imaṃ dhātuṃ pariharissāmī’ti vatvā attano paccayadāyakaṃ kuṭumbikaṃ āpucchitvā pattacīvaramādāya dhātuṃ upaṭṭhahiyamāno pacchato pacchato gacchati. Rājā dhātuṃ gahetvā anupubbena mahāgāmaṃ patto mahāsenaguttaṃ pakkosāpetvā nagaraṃ alaṅkarāpehī’ti āha. So nagare bheriṃ carāpetvā aṭṭhārasa vīthiyo sammajjantu, puṇṇaghaṭe ṭhapentu, dhajapatākādayo ussāpentu, toraṇāni ussāpentu, pañcavaṇṇāni pupphāni okirantu, sakalanagaraṃ alaṅkarontu, gandhamālādayo gahetvā suddhuttarāsaṅgā hutvā sakalanāgarā paṭipathaṃ āgacchantuti āṇāpesi. Tato mahājano sabbaturiyāni ghosāpayamāno gandhamālādihattho paṭipathaṃ nikkhanto. Devamanussā bhikkhubhikkhuniyo upāsakopāsikā appamāṇā ahesuṃ. (Gandhamālādi puṇṇaghaṭasamussitadhajākiṇṇā) parisā velukkhepasahassāni pavattayiṃsu. Sugandhavātābhighātasamuddaghoso viya sakalanagaraṃ ekaninnādajātaṃ. So rājā nagare bandhanāgāre sabbasatte bandhanā muñcantu, dhammena samena anusāsantuti vatvā dhātuṃ gahetvā attano nagaraṃ pavesetvā attano rājanivesanaṃ āgantvā nāṭakīnaṃ saññamadāsi dhātuṃ vandantuti. Nāṭakī nānābharaṇehi patimaṇḍitā rājagehato nikkhamitvā dhātuṃ vanditvā attano attano hatthagatāni turiyabhaṇḍāni sādhukaṃ paggaṇhitvā mahantaṃ pūjamakaṃsu. O rei, tendo recebido a relíquia, colocou o relicário sobre um trono quadrado, depositou a relíquia dentro do relicário, colocou-o em uma carruagem real puxada por cavalos de Sindh brancos como pétalas de lótus branco, organizou guarda ao redor e, ordenando que a orquestra de cinco tipos de instrumentos tocasse, enviou uma mensagem ao povo dizendo: 'Que venham atrás'. Então, aproximando-se do Venerável Mahādeva Thera, disse: 'Venerável Senhor, por favor, venha prestando serviço à relíquia.' O ancião, ouvindo suas palavras, disse: 'Grande rei, esta relíquia veio por meio de uma linhagem de transmissão. Eu cuidarei desta relíquia assim como o Venerável Ānanda, o tesoureiro do Dhamma do Abençoado, cuidava dele.' Tendo se despedido do chefe de família que era seu doador de requisitos, tomou sua tigela e mantos e seguiu logo atrás, prestando serviço à relíquia. O rei, levando a relíquia, chegou sucessivamente a Mahāgāma, mandou chamar Mahāsenagutta e disse: 'Decore a cidade.' Ele fez soar os tambores na cidade e ordenou: 'Que varram as dezoito ruas, coloquem vasos cheios, ergam bandeiras e estandartes, ergam arcos triunfais, espalhem flores de cinco cores, decorem toda a cidade e que todos os cidadãos, levando perfumes, guirlandas e afins, vestidos com mantos superiores limpos, saiam ao encontro no caminho.' Então, a multidão, fazendo soar todos os instrumentos musicais, com perfumes, guirlandas e outros objetos nas mãos, saiu ao encontro no caminho. Deuses e humanos, monges e monjas, leigos e leigas estavam presentes em número imensurável. A multidão (repleta de perfumes, guirlandas, vasos cheios e bandeiras erguidas) lançou milhares de lenços ao ar em sinal de júbilo. Toda a cidade ressoou em uníssono, como o rugido do oceano fustigado por ventos perfumados. O rei ordenou: 'Que libertem todos os seres das prisões da cidade, e governem com justiça e equidade.' Tendo tomado a relíquia, entrou em sua cidade, chegou ao seu palácio real e deu sinal às dançarinas para que prestassem homenagem à relíquia. As dançarinas, adornadas com diversos ornamentos, saíram do palácio real, prestaram homenagem à relíquia e, empunhando habilmente os instrumentos musicais em suas mãos, prestaram uma grande homenagem. Tato vaḍḍhakiṃ pakkosāpetvā rājanivesanato nātidūre nāccāsante subhumitale dhātugharaṃ kārāpetvā mālākammalatākammādiṃ patiṭṭhāpetvā dhātughare vicittamaṇḍapaṃ kārāpetvāna sattaratanamayaṃ dhātukaraṇḍakaṃ kārāpetvā dhātukaraṇḍake dhātuṃ ṭhapetvā ratanapallaṅka matthake dhātuṃ ṭhapetvā upari vicittavitānaṃ bandhitvā sāṇiyā parikkhipāpetvā mahantena parivārena mahantaṃ dhātupūjaṃ akāsi. Mahājanā gandhamālaṃ gahetvā māsassa aṭṭhūposathadivase dhātuyā mahantaṃ pūjaṃ akaṃsu. Dhātuto raṃsiyo samuggacchanti. Mahājanā vimbhayajātā sādhukāraṃ karonti. Somanassabhūtā sakalanagaravāsino buddhārammaṇa pītiṃ gahetvā divase divase dhātuyā mahantaṃ pūjaṃ karontā vītināmenti. Pañcasīlāni rakkhanti, buddhamāmakā dhammamāmakā saṅghamāmakā hutvā saraṇāni gacchanti. Rājā mahājanassa ovadati. ‘‘Mettaṃ bhāvetha, karuṇaṃ muditaṃ upekkhaṃ bhāvetha, kule jeṭṭhāpacāyanakammaṃ karothā‘‘ti. Ovaditvā bhikkhusaṅghassapi cattāro paccaye gaṅgāya maho-ghappavattanakālo viya mahādānaṃ pavattesi. Mātāpituṭṭhāne ṭhatvā bhikkhusaṅghaṃ saṅgaṇhi. Mahājanā tassa ovāde ṭhatvā dānādīni puññāni katvā yebhuyyena tasmiṃ kāle matā saggaṃ gatā. Então, mandando chamar um carpinteiro, fez construir uma casa para a relíquia em um terreno plano e agradável, nem muito longe nem muito perto do palácio real. Decorou-a com desenhos de guirlandas, trepadeiras e afins, fez erguer um pavilhão multicolorido dentro da casa da relíquia, mandou fazer um relicário feito de sete tipos de joias preciosas, colocou a relíquia dentro do relicário, colocou a relíquia sobre um trono de joias, estendeu um dossel multicolorido acima, cercou-o com cortinas e, com uma grande comitiva, realizou uma grande oferenda à relíquia. O povo, levando perfumes e guirlandas, realizava uma grande oferenda à relíquia nos oito dias de Uposatha de cada mês. Raios de luz emanavam da relíquia. O povo, cheio de admiração, exclamava: 'Sādhu! Sādhu!'. Cheios de alegria, todos os habitantes da cidade, nutridos pelo êxtase que tem o Buda como objeto, passavam seus dias realizando grandes oferendas à relíquia. Eles guardavam os cinco preceitos e, tornando-se devotos do Buda, do Dhamma e do Sangha, tomavam refúgio neles. O rei exortava o povo: 'Cultivem a bondade amorosa, a compaixão, a alegria altruísta e a equanimidade; pratiquem o respeito para com os mais velhos na família.' Tendo dado essa exortação, ele também ofereceu uma grande doação dos quatro requisitos à comunidade de monges, como o fluxo de uma grande inundação do rio Ganges. Agindo na posição de pai e mãe, ele apoiava a comunidade de monges. O povo, seguindo sua exortação, realizava atos de caridade e outros méritos e, em sua maioria, ao morrerem naquela época, renasciam no céu. Kalyāṇavaggamhi patiṭṭhitā janā,Dānādi puññāni karitva sabbadā; Cutā cutā sabbajanā sumānasā,Gatā asesaṃ sugatiṃ subhe ratā. As pessoas estabelecidas na senda do bem, Sempre realizando méritos como a generosidade; Ao falecerem, com mentes alegres e puras, Partiram sem exceção para reinos felizes, deleitando-se no bem. Rājā dhātuyā mahantaṃ pūjaṃ karonto mahagāme vihāsi. Tena patiṭṭhāpitavihārā kathetabbā? Kathaṃ? Lenavihāraṃ candagirivihāraṃ koṭipabbatavihāraṃ nagaraṅgaṇavihāraṃ selakā vihāraṃ talākāvihāranti evamādayo vihāre patiṭṭhāpetvā tipiṭakamahāariṭṭhattherassa dakkhiṇodakaṃ datvā mahāvihāre niyyādesi. Evaṃ so rājā yāvajīvaṃ dhātuṃ pariharitvā pacchime kāle maraṇamañce nipanno attano puttaṃ yaṭālatissa kumāraṃ pakkosāpetvā; tāta tissa, amhehi pariharita nalāṭadhātu pūjehī’ti dhātuvaṃsaṃ kathetvā puttaṃ anusāsitvā kālaṃ katvā saggapuraṃ gato. O rei viveu em Mahāgāma, realizando grandes oferendas à relíquia. Devem ser mencionados os mosteiros fundados por ele? Como? Tendo fundado mosteiros como o Lenavihāra, Candagirivihāra, Koṭipabbatavihāra, Nagaraṅgaṇavihāra, Selakāvihāra, Talākāvihāra e outros, ele os ofereceu ao Mahāvihāra, vertendo a água de doação para o grande ancião Tipiṭaka Mahā-Ariṭṭha Thera. Assim, tendo o rei guardado a relíquia por toda a vida, em seus momentos finais, deitado em seu leito de morte, mandou chamar seu filho, o príncipe Yaṭālatissa, e o exortou, contando-lhe a história da linhagem da relíquia: 'Meu querido Tissa, preste homenagem à relíquia da testa que foi guardada por nós.' Tendo instruído seu filho, ele faleceu e partiu para a cidade celestial. Rājā mahānāgavaro yasassi,Katvāpi rajjaṃ matimā susaddho; Mānetva saṅghaṃ catupaccayehi,Agā asoko varadevalokaṃ; O rei, o nobre Mahānāga, ilustre e glorioso, Tendo governado com sabedoria e profunda fé; Honrou o Sangha com os quatro requisitos, E partiu, livre de dor, para o sublime mundo dos deuses. Tassa putto yaṭālatissakumāro pitu accayena pitarā vuttaniyāmeneva dhātuyā mahantaṃ pūjaṃ kāresi. So’pi divasassa tayo vāre dhātupaṭṭhānaṃ karonto rajjaṃ kāretvā ciraṃ vihāsi. Iminā’pi patiṭṭhāpitavihārā kathetabbā; dhammasālavihāraṃ mahādhammasālavihāraṃ selābhayavihāranti evamādayo patiṭṭhāpetvā-tipiṭakamahāariṭṭhattherassa saddhivihāriko tipiṭakamahāabhayatthero uparājassa mahānāgassa ayyako. Tassa therassa dakkhiṇodakaṃ adāsi. So’pi rājā yāvajīvaṃ dhātuṃ pariharitvā pacchime kāle maraṇamañce nipanno attano puttaṃ goṭhābhayakumāraṃ pakkosāpetvā’dhātuyā mahantaṃ pūjaṃ karonto appamatto hohī’ti vatvā dhātuvaṃsaṃ kathetvā kālaṃ katvā sagge nibbatti. Seu filho, o príncipe Yaṭālatissa, após o falecimento de seu pai, fez realizar grandes oferendas à relíquia exatamente da maneira instruída por seu pai. Ele também governou o reino e viveu por muito tempo, prestando serviço à relíquia três vezes ao dia. Devem ser mencionados os mosteiros fundados por ele: tendo fundado mosteiros como o Dhammasālavihāra, Mahādhammasālavihāra, Selābhayavihāra e outros, ele verteu a água de doação para o grande ancião Tipiṭaka Mahā-Abhaya Thera, que era companheiro de cela do Tipiṭaka Mahā-Ariṭṭha Thera e avô do vice-rei Mahānāga. Esse rei também, tendo guardado a relíquia por toda a vida, em seus momentos finais, deitado em seu leito de morte, mandou chamar seu filho, o príncipe Goṭhābhaya, e disse: 'Seja diligente ao realizar grandes oferendas à relíquia.' Tendo lhe contado a história da linhagem da relíquia, ele faleceu e renasceu no céu. Yaṭṭhālako nāma mahāmahīpati,Mahājanassatthakaro guṇālayo; So dhātupūjaṃ vipulaṃ anekadhā,Katvā gato devapuraṃ anindito. O grande governante da terra chamado Yaṭṭhālaka, Benfeitor do povo e morada de virtudes; Tendo realizado de muitas formas uma vasta oferenda à relíquia, Partiu, livre de censuras, para a cidade dos deuses. Tassa putto goṭhābhayakumāro pitu accayena pitarā vuttaniyāmeneva dhātuyā mahantaṃ pūjaṃ katvā goṭhābhaya mahārājā hutvā rajjaṃ karonto kācaragāme dasabhātike rājāno ghātetvā daṇḍakammatthāya goṭhābhayamahātherassa hatthoṭṭhajanapade vasantassa mattikalenavihāraṃ khīrasāla vihāraṃ nāgamahāvihāraṃ kumbhaselavihāraṃ cetiyapabbatavihāraṃ sānupabbatavihāraṃ kaṇikāra selavihāraṃ ambasela vihāraṃ tindukalena vihāraṃ karaṇḍakavihāraṃ godhasālavihāraṃ vālukatitthavihāranti evamādayo gaṅgāya paratīre pañcasatavihāre orimatīre pañcasatavihāre cā’ti vihārasahassaṃ kāretvā attano sadisanāmassa goṭhābhayattherassa dakkhiṇodakaṃ datvā adāsi. So yāvajīvaṃ dhātupūjaṃ katvā pacchime kāle maraṇamañce nipanno attano puttaṃ kākavaṇṇatissa kumāraṃ pakkosāpetvā āliṅgitvā;’tāta tissa, ayaṃ nalāṭadhātu amhākaṃ paramparāya āgatā. Tvaṃ kira dhātuṃ gahetvā mahāgaṅgāya passe seru nāma dahassa ante varāha nāma soṇḍiyā matthake patiṭṭhāpetvā saṅghārāmaṃ kārāpessasī’ti satthā jīvamāno vyākaraṇamakāsi. Tasmā tvaṃ imaṃ dhātuṃ gahetvā mamaccayena tasmiṃ ṭhāne patiṭṭhāpehī’ti puttaṃ anusāsitvā kālakiriyaṃ katvā sagge nibbatti. Seu filho, o príncipe Goṭhābhaya, após o falecimento de seu pai, realizou grandes oferendas à relíquia exatamente da maneira instruída por seu pai. Tornando-se o grande rei Goṭhābhaya, enquanto governava o reino, ele matou os dez reis irmãos em Kācaragāma. Como penitência, ele mandou construir mil mosteiros — quinhentos na outra margem do rio e quinhentos nesta margem —, incluindo o Mattikalenavihāra, Khīrasālavihāra, Nāgamahāvihāra, Kumbhaselavihāra, Cetiyapabbatavihāra, Sānupabbatavihāra, Kaṇikāraselavihāra, Ambaselavihāra, Tindukalenavihāra, Karaṇḍakavihāra, Godhasālavihāra, Vālukatitthavihāra e outros, para o grande ancião Goṭhābhaya Thera, que residia na região de Hatthoṭṭha, e os ofereceu vertendo a água de doação para o ancião Goṭhābhaya Thera, que tinha o mesmo nome que ele. Tendo ele realizado oferendas à relíquia por toda a vida, em seus momentos finais, deitado em seu leito de morte, mandou chamar seu filho, o príncipe Kākavaṇṇatissa, abraçou-o e disse: 'Meu querido Tissa, esta relíquia da testa veio por meio de nossa linhagem de transmissão. O Mestre, quando ainda estava vivo, profetizou: "Tu, de fato, tomarás a relíquia e a consagrarás sobre o topo do monte chamado Varāha, na extremidade do lago chamado Seru, ao lado do grande rio Ganges, e farás construir ali um mosteiro". Portanto, toma esta relíquia e, após a minha partida, consagra-a naquele lugar.' Tendo assim instruído seu filho, ele faleceu e renasceu no céu. Goṭhābhayo nāma mahīpatissaro,Mahājane tosayi appamatto; So dhātupūjaṃ vipulaṃ karitvā,Agā asoko varadevalokaṃ. O senhor da terra chamado Goṭhābhaya, Sendo diligente, trouxe alegria ao povo; Tendo realizado uma vasta oferenda à relíquia, Partiu, livre de dor, para o sublime mundo dos deuses. Mahānando mahāpañño candagutto bahussuto; Bhaddaseno mahāthero bhaddadhamme visārado. Mahānanda de grande sabedoria, Candagutta de vasto saber; O grande ancião Bhaddasena, perito no Dhamma auspicioso. Jayaseno ca so vīro thero so saṅgharakkhito; Devatthero ca medhāvī rakkhakā dhātu bhaddakā. E o heróico Jayasena, o ancião Saṅgharakkhito; E o sábio Deva Thera; estes foram os guardiões da auspiciosa relíquia. Uparājā mahānāgo yaṭṭhālako mahābalo; Goṭhābhayo mahāpuñño kākavaṇṇo ca vīriyavā. O vice-rei Mahānāga, Yaṭṭhālaka de grande força; Goṭhābhaya de grande mérito, e o vigoroso Kākavaṇṇa. Ete therā ca rājāno puññavanto sumānasā; Dhātu paramparānītā dhātā dhātusukovidā. Estes anciãos e reis, meritórios e de mentes alegres; Preservaram a relíquia transmitida pela linhagem, sendo peritos na relíquia. Kassapādīnatherānaṃ paramparāyamāgatā; Mahānāgādi hatthato yāva tissamupāgatā. Vinda através da linhagem de anciãos como Kassapa e outros; Das mãos de Mahānāga e outros, chegou até Tissa. Iti ariyajanappasādanatthāya kate dhātuvaṃse Assim, na Crônica da Relíquia composta para a inspiração das pessoas nobres, Dhātuparamparā kathā nāma A história da linhagem da relíquia, Tatiyo paricchedo. O terceiro capítulo. 4. Pakiṇṇakakathā 4. Crônica de Tópicos Diversos Tatra ṭhatvā rañeño uppatti kathetabbā. (So pana) amhākaṃ satthuno bodhippattito puretarameva mahāmalaya raṭṭhe vanacarakaṃ paṭicca tassa bhariyāya kucchiyaṃ paṭisandhiṃ gaṇhi. Navaḍḍhamāsāvasāne mātukucchito nikkhamitvā kamena vaḍḍhanto viññubhāvaṃ pāpuṇi. Tassa pitā ekaṃ dārikaṃ ānetvā puttassa gehe akāsi. Aparabhāge tassa pitā kālamakāsi. Kumāro’carako’ti paññāyi. So tato paṭṭhāya paccekabuddhaṃ upaṭṭhahi. Carako attano nivāsavatthusmiṃ kadalipanasādīni ropetvā phalārāmaṃ akāsi. Tato aparabhāge tena ropitapanasarukkho mahantaṃ cāṭippamāṇaṃ panasaphalaṃ gaṇhi. Carako attano vatthuṃ gantvā sākhāya supakkaṃ panasaphalaṃ passitvā chinditvā gehaṃ āharitvā apassāyaṃ luñcitvā upadhāresi. Tato samantā catumadhuraṃ viya yūsaṃ otaritvā apassayaṃ apanīta āvāṭaṃ pūretvā aṭṭhāsi. Tato carako evaṃ cintesi. Imaṃ panasaphalaṃ amhākaṃ paccekabuddhena vinā aññesaṃ nānucchavikanti. Paṭisāmetvā ṭhapesi. A partir daqui, deve-se contar a origem do rei. Ele, de fato, muito antes de nosso Mestre alcançar a iluminação, tomou concepção no ventre da esposa de um habitante da floresta no reino de Mahāmalaya. Ao final de nove meses e meio, saindo do ventre materno e crescendo gradualmente, ele alcançou a idade da razão. Seu pai trouxe uma jovem e a estabeleceu na casa de seu filho. Mais tarde, seu pai faleceu. O jovem ficou conhecido como 'Caraka'. A partir de então, ele passou a servir a um Paccekabuddha. Caraka plantou bananeiras, jaqueiras e outras árvores em seu local de residência, criando um pomar. Mais tarde, uma jaqueira plantada por ele produziu uma jaca enorme, do tamanho de um grande vaso de argila. Caraka, indo ao seu terreno e vendo a jaca bem madura no galho, cortou-a, levou-a para casa, descascou-a apoiando-a em um suporte e a examinou. Então, de todos os lados, escorreu um suco semelhante ao quádruplo doce, preenchendo a cavidade de onde o suporte fora removido. Então Caraka pensou assim: 'Esta jaca não é apropriada para mais ninguém além do nosso Paccekabuddha.' Ele a guardou e a reservou. Punadivase paccekabuddho lenato nikkhamitvā sarīrapaṭijagganaṃ katvā surattapallavasadisaṃ antaravāsakaṃ parimaṇḍalaṃ katvā nivāsetvā bahalapavaramahāpaṃsukūlacīvaraṃ pārupitvā nīlabhamaravaṇṇaṃ pattaṃ hatthena gahetvā ākāsena āgantvā tassa kuṭidvāre pākaṭo ahosi. Carako kuṭito nikkhamitvā taṃ vanditvā hatthato pattaṃ gahetvā gehaṃ pavesetvā pīṭhe nisīdāpetvā attanā ṭhapitaṭṭhānato panasaphalaṃ gahetvā yūsaṃ patte pūretvā paṭiggahāpesi. Paccekabuddho taṃ paribhuñjitvā ākāsato attano vasanaṭṭhānameva gato. Athekadivasaṃ carako paradesā gacchanto bhariyaṃ pakkosāpetvā;’ amma, ayyassa appamatto hutvā dānaṃ dehī’ti sabbūpakaraṇaṃ niyyādetvā paradesaṃ gato. Punadivase paccekabuddho lenato nikkhamitvā cīvaraṃ pārupitvā pattamādāya ākāsato āgantvā kuṭidvāre otaritvā aṭṭhāsi. Tasmiṃ khaṇe carakassa bhariyā kuṭito nikkhamitvā paccekabuddhassa hatthato pattaṃ gahetvā gehe nisīdāpetvā bhattaṃ adāsi. No dia seguinte, o Paccekabuddha, saindo de sua caverna, cuidou de sua higiene corporal, vestiu ordenadamente sua túnica interna, que parecia um broto vermelho brilhante, cobriu-se com seu manto externo espesso e excelente feito de trapos, segurou com a mão sua tigela de esmolas da cor de um besouro preto e, vindo pelo ar, apareceu à porta da cabana dele. Caraka, saindo da cabana, prestou-lhe homenagem, recebeu a tigela de suas mãos, fê-lo entrar em casa, fê-lo sentar-se em um assento e, pegando a jaca do lugar onde a havia guardado, encheu a tigela com o suco e a ofereceu. O Paccekabuddha consumiu-o e, pelo ar, retornou ao seu próprio local de residência. Então, um dia, Caraka, prestes a viajar para outra região, chamou sua esposa e disse: 'Minha querida, dê esmolas ao venerável com diligência', e, entregando-lhe todas as provisões, partiu para a outra região. No dia seguinte, o Paccekabuddha, saindo de sua caverna, vestindo seu manto e levando sua tigela, veio pelo ar, desceu e parou à porta da cabana. Naquele momento, a esposa de Caraka, saindo da cabana, recebeu a tigela das mãos do Paccekabuddha, fê-lo sentar-se em casa e ofereceu-lhe alimento. Tena bhattakicce pariniṭṭhite sā taruṇapaccekabuddhaṃ passitvā kilesapaṭisaṃyuttaṃ cittaṃ uppādetvā paccekabuddhassa attano ajjhāsayaṃ kathesi. Paccekabuddho tassā kathaṃ sutvā jigucchamāno uppatitvā ākāsato attano vasanaṭṭhānameva gato. Sā paccekabuddhassa gatakāle attano sarīraṃ telena makkhetvā bhaṇḍanakā viya nitthunamānā mañce nipajji. Carako paradesato āgantvā bhariyaṃ nipajjamānaṃ evamāha?’Bhadde, kiṃ ayyassa bhikkhaṃ adāsī’ti. Sā nitthunamānā āha? Mā puccha tava ayyassa kammanti. Kathehi bhadde, kiṃ tena kammaṃ katanti. So attanā saddhiṃ kilesavasne okāsaṃ kārāpetuṃ vāyamitvā mayā ayuttanti vutte mama kese gahetvā hatthapādehi ākoṭetvā sarīraṃ nakhena ottharitvā sīse paharitvā gato’ti vutte carako taṃ sutvā asahanto (eso mayā) evarūpassa assamaṇakammassa posito’ti vatvā tassā sokaṃ vinodetvā dhanuṃ ādāya tikkhasaraṃ gahetvā etaṃ māretvā āgamissāmī’ti vatvā vasanaṭṭhānaṃ agamāsi. Terminada a refeição, ela, ao olhar para o jovem Paccekabuddha, gerou uma mente cheia de desejos impuros e expressou sua intenção ao Paccekabuddha. O Paccekabuddha, ouvindo as palavras dela, sentiu repulsa, elevou-se no ar e retornou ao seu próprio local de residência. Após a partida do Paccekabuddha, ela untou seu corpo com óleo e deitou-se na cama, gemendo como se tivesse sido espancada. Caraka, retornando da outra região, vendo sua esposa deitada, perguntou-lhe: 'Minha querida, você deu esmolas ao venerável?' Ela, gemendo, disse: 'Não pergunte sobre as ações do seu venerável!' 'Diga-me, querida, o que ele fez?' Quando ela disse: 'Ele tentou me forçar a ceder aos seus desejos impuros e, quando eu disse que isso era impróprio, ele me agarrou pelos cabelos, bateu-me com as mãos e os pés, arranhou meu corpo com as unhas, golpeou-me na cabeça e partiu', Caraka, ao ouvir isso, incapaz de suportar, disse: 'Eu sustentei alguém que cometeu tal ato indigno de um asceta!', consolou a tristeza dela, pegou seu arco e flechas afiadas, dizendo: 'Irei matá-lo e voltarei', e partiu para o local de residência do Paccekabuddha. Tasmiṃ samaye paccekabuddho nahānatthāya gato. Gantvā ca pana kāyabandhanaṃ ākāse cīvaravaṃsaṃ viya katvā nivāsanapāpuraṇaṃ tasmiṃ ṭhapetvā jalasāṭakaṃ nivāsetvā udakamatthakā ākāse nisīditvā nahāyituṃ ārabhi. Carako paccekabuddhassa garugāravakāraṇaṃ passanto gumbantare nilīno aṭṭhāsi. Ṭhatvā ca pana evarūpaṃ acchariyaṃ disvā cintesi? Ayañca evarūpaṃ na karoti, addhā esā musāvādā’ti. Ahaṃ etissā vacanaṃ gahetvā evarūpassa samaṇassa akāraṇe aparādhaṃ kataṃ. Eso tādisaṃ na karotī’ti cintetvā paccekabuddhassa nahatvā ṭhītakāle gantvā pādesu nipatitvā?’Mayhaṃ khamatha ayyā’ti āha. Pacceka buddho? Kiṃ kathesi upāsakā’ti. So attano mātugāmassa kathitaṃ ācikkhi. Evañhi sati upāsaka tumhākaṃ āgatakammaṃ niṭṭhapetvā gantuṃ vaṭṭatī’ti āha. Mā evaṃ kathetha sāmi, ahaṃ aññāṇabhāvena tassā vacanaṃ gahetvā tumhākaṃ akāraṇe dubbhituṃ āgatomhi’ti sabbaṃ attanā cintitaṃ ācikkhi. Naquele momento, o Paccekabuddha havia ido tomar banho. Tendo ido, ele fez seu cinto flutuar no ar como um varal de mantos, colocou suas vestes sobre ele, vestiu o manto de banho, sentou-se no ar acima da água e começou a se banhar. Caraka, observando as qualidades inspiradoras de grande respeito do Paccekabuddha, permaneceu escondido entre os arbustos. E, de pé ali, ao ver tal milagre, pensou: 'Alguém assim não faria tal coisa; certamente ela mentiu.' 'Acreditando nas palavras dela, cometi uma ofensa sem motivo contra tal asceta. Ele não faria tal coisa.' Pensando assim, quando o Paccekabuddha terminou de se banhar e ficou de pé, Caraka aproximou-se, prostrou-se aos seus pés e disse: 'Perdoe-me, venerável!' O Paccekabuddha perguntou: 'O que você está dizendo, devoto?' He relatou o que a mulher lhe havia dito. 'Sendo assim, devoto, é apropriado que você conclua a ação pela qual veio e depois parta', disse o Paccekabuddha. 'Não fale assim, senhor! Por ignorância, acreditei nas palavras dela e vim para lhe fazer mal sem motivo', e relatou tudo o que havia pensado. Paccekabuddho? Āma upāsaka, sā attanā saddhiṃ asaddhammapaṭisaṃyuttakathaṃ kathesī’ti āha. So tassā kujjhitvā ahaṃ etaṃ nissāya imassa aparajjhāmi. Gantvā taṃ māressāmī’ti paccekabuddhaṃ pañcapatiṭṭhitena vanditvā nikkhami. Paccekabuddho taṃ nivattetvā mātugāmaṃ mā mārehī’ti anekavidhāni kāraṇāni kathetvā pañcasīle patiṭṭhapetvā tassa dhammaṃ desento imaṃ gāthamāha? O Paccekabuddha disse: 'Sim, devoto, ela falou comigo sobre coisas relacionadas à má conduta.' Ele, irado com ela, pensou: 'Por causa dela, quase cometi uma ofensa contra este ser sagrado. Vou voltar e matá-la.' Prestou homenagem ao Paccekabuddha com a prostração dos cinco pontos e partiu. O Paccekabuddha, impedindo-o, disse: 'Não mate a mulher', apresentou-lhe várias razões, estabeleceu-o nos cinco preceitos e, ensinando-lhe o Dhamma, proferiu este verso: Yo appaduṭṭhassa narassa dussati,Suddhassa posassa anaṅgaṇassa; Tameva bālaṃ pacceti pāpaṃ,Sukhumo rajo paṭivātaṃva khitto’ti; Aquele que ofende um homem inofensivo, puro e livre de máculas, o mal recai sobre esse tolo, como poeira fina lançada contra o vento. Carako tassa dhammadesanaṃ sutvā pasantacitto hutvā pañcapatiṭṭhitena vanditvā gehaṃ gantvā tāya saddhiṃ samaggavāsaṃ vasitvā tato paṭṭhāya yāvajīvaṃ paccekabuddhassa cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānapaccayabhesajjaparikkhārādayo parikkhāre ca datvā paṭijaggi. So tasmiṃyeva lene vasanto aparabhāge anupādisesāya nibbānadhātuyā parinibbāyi. Caraka, ouvindo o ensinamento do Dhamma, com a mente serena, prestou homenagem com a prostração dos cinco pontos, voltou para casa e viveu em harmonia com ela. A partir de então, por toda a vida, ele cuidou do Paccekabuddha, oferecendo-lhe os requisitos de mantos, esmolas de alimentos, abrigo e medicamentos para os enfermos. Ele, residindo naquela mesma caverna, mais tarde alcançou o parinibbāna no elemento do nibbāna sem resíduo de apego. Sayambhuñāṇena vigayha dhammaṃ,Dukkhaṃ anantaṃ sakalaṃ pahāya; Samādhijhānābhirato yasassi,Gato vināsaṃ pavaro yasassi. Tendo penetrado o Dhamma através do conhecimento autogerado, abandonando todo o sofrimento infinito, deleitando-se na concentração e na absorção meditativa, o excelente e ilustre alcançou a extinção. Atha pacchā carako kālaṃ katvā sagge nibbatti. Tattha ciraṃ dibbasampattiṃ anubhavitvā devalokato cavitvā imasmiṃ dīpe malaya raṭṭhe amaruppala lenassa āsannaṭṭhāne upacarakassa putto hutvā nibbatti. So navamāsaḍḍhapariyosāne mātukucchito nikkhami. Tassa nāmagahaṇadivase ñātakā amaruppala kumāroti nāmaṃ akaṃsu. So pana aparabhāge vaḍḍhento dārakehi saddhiṃ kīḷanto pattapuṭena vālukabhattaṃ pacitvā, dārakā ime samaṇāti vatvā paṭipāṭiyā nisīdāpetvā dānaṃ dassāmī’ti vatvā kīḷādānaṃ deti. Ekadivasaṃ amaruppala kumāro vālukathupaṃ katvā attano nivāsanavatthadussaṃ gahetvā khuddakadaṇḍake bandhitvā paṭākaṃ katvā pūjanatthāya ṭhapesi. Amaruppala lenavāsī maliya devattheraṃ nissāya dānādīni puññāni katvā tato cuto imasmiṃyeva dīpe mahāgāme goṭhābhayamahārājassa aggamahesiyā kucchimhi paṭisandhiṃ gaṇhi. So navamāsaḍḍhapariyosāne mātukucchito nikkhami. Tassa nāmagahaṇa divase’kākavaṇṇatisso’ti nāmaṃ akaṃsu. So anupubbena vaḍḍhitvā pitu accayena chattaṃ ussāpetvā kākavaṇṇatissamahārājā ahosi. Tassa chatte ussāpiteyeva sakalaraṭṭhaṃ subhikkhaṃ ahosi. Pañca vā dvādasa vā divase anatikkamitvā devo sammā vassati. Vessantarabodhisattassa dānagge yācakānaṃ hatthe bhikkhābhājanaṃ viya tasmiṃ kāle vāpīpokkharaṇī-nadī-kandara-sobbha-jātasarādayo vassodakena pūritā ahesuṃ. Pañcavidhapadumasañchannā anekadijasamākiṇṇā nānārukkhehi virocitā ahesuṃ. Nānā sassāni sampajjiṃsu, uttarakuru ālakamandā rājadhānisadisaṃva hiraññasuvaṇṇādi ratanaṭṭhānaṃ. Depois, Caraka, ao falecer, renasceu no céu. Lá, tendo desfrutado da glória celestial por muito tempo, ao falecer do mundo dos devas, renasceu nesta ilha, no reino de Malaya, perto da caverna Amaruppala, como filho de um assistente. Ao final de nove meses e meio, ele saiu do ventre materno. No dia de dar o nome, seus parentes o chamaram de Príncipe Amaruppala. Mais tarde, ao crescer, brincando com outras crianças, ele cozinhava 'arroz de areia' em folhas dobradas e dizia: 'Crianças, estes são os ascetas', fazendo-as sentar-se em fila e oferecendo-lhes esmolas de brincadeira, dizendo: 'Vou dar esmolas'. Um dia, o Príncipe Amaruppala fez uma estupa de areia, pegou um pedaço de pano de sua própria vestimenta, amarrou-o a uma pequena vara para fazer uma bandeira e a colocou ali para adoração. Apoiando-se no Venerável Maliya Deva, habitante da caverna Amaruppala, ele realizou atos de mérito, como a caridade, e, ao falecer dali, tomou concepção nesta mesma ilha, em Mahāgāma, no ventre da rainha principal do grande rei Goṭhābhaya. Ao final de nove meses e meio, ele saiu do ventre materno. No dia de dar o nome, chamaram-no de Kākavaṇṇatissa. Ele cresceu gradualmente e, após a morte de seu pai, ergueu o guarda-sol real, tornando-se o grande rei Kākavaṇṇatissa. Assim que o seu guarda-sol foi erguido, todo o reino tornou-se próspero e abundante em alimentos. Sem que se passassem cinco ou doze dias, a chuva caía adequadamente. Como a tigela de esmolas nas mãos dos pedintes no pavilhão de caridade do Bodisatva Vessantara, naquela época os reservatórios, tanques, rios, ravinas, poços e lagos naturais ficaram cheios de água da chuva. Eles estavam cobertos por cinco tipos de lótus, repletos de inúmeras aves e embelezados por várias árvores. Diversas colheitas prosperaram, tornando o lugar abundante em tesouros como ouro e prata, semelhante a Uttarakuru ou à capital Ālakamandā. So rājā saddhāya sampanno mahābhikkhusaṅghassa cattāro paccaye anūnaṃ katvā dāpesi. Saṭṭhimattānaṃ tipiṭakadharānaṃ candanadoṇiyā satapākatelassa pūrāpetvā yāvapiṭṭhipādaṃ tāva osīdāpetvā nisinnānaṃ laṭṭhima dhudantakaṭṭhaṃ catumadhuraṃ pakkhipitvā dāpesi. Ucchukaṇḍa-sakkharā-nālikera-phalamūlakhandhakhādanañca nānāvidhamaccharasehi sugandhasālitaṇḍulena sādhitayāgubhattañca pātova adāsi. Antarābhatte aṭṭhārasavidha-antarakhajjakañca ucchukadalipanasaphalādayo ca nānāvidhottaribhaṅgena saddhiṃ sugandhasālitaṇḍulabhattaṃ nānaggarasaṃ dāpetvā pacchābhattaṃ aṭṭhavidhakappīyapānake ca dāpesi. Aññe samaṇaparikkhāre ca dāpesi. Iminā niyāmeneva bhikkhusaṅghassa tipiṭakadharabhikkhūnañca nirantaraṃ mahā dānaṃ datvā vasati. Aquele rei, dotado de fé, fazia doar os quatro requisitos em abundância para a grande comunidade de monges. Para cerca de sessenta monges conhecedores do Tipiṭaka, ele enchia uma banheira de sândalo com óleo fervido cem vezes e, fazendo-os sentar-se de modo que seus pés ficassem submersos até o peito do pé, oferecia-lhes palitos de dentes de alcaçuz e o quádruplo doce. Pela manhã, ele oferecia pedaços de cana-de-açúcar, açúcar mascavo, coco, frutas, raíces e tubérculos comestíveis, além de mingau de arroz preparado com arroz perfumado sāli e vários tipos de caldos de peixe. Entre as refeições, ele oferecia dezoito tipos de petiscos, cana-de-açúcar, bananas, jacas e outras frutas, juntamente com arroz de grãos sāli perfumados de vários sabores excelentes como acompanhamento, e, após a refeição, oferecia os oito tipos de bebidas permitidas. Ele também oferecia outros requisitos monásticos. Dessa mesma maneira, ele vivia oferecendo continuamente grandes doações à comunidade de monges e aos monges conhecedores do Tipiṭaka. Athāparena samayena kalyāṇiyaṃ sivo nāma mahārājā attano bhāgineyyassa abhayakumārassa kākavaṇṇatissa rañño bhaginiyā somadeviyā nāma rājaputtiyā āvāhamaṅgalaṃ katvā ānetvā pādaparicārikaṃ dāpesi. Datvā ca pana abhaya kumāraṃ girinagaramhi nisīdāpesī. So girinagare rajjaṃ kārāpetvā giriabhayo nāma rājā hutvā mahantaṃ sampattiṃ anubhavamāno vihāsi. Tato aparabhāge kākavaṇṇatissa mahārājā mahāgāme viharanto aññatarassa bhikkhussa gatte maṅkunā daṭṭhaṭṭhāne gaṇḍaṃ uṭṭhitaṃ disvā kimetaṃ ayyā’ti pucchi. Maṅkunā daṭṭhaṭṭhānaṃ mahārājāti. Taṃ sutvā saṃvegappatto, bhante maṅkunā kismiṃ na bhavanti’ti pucchi. Paṭṭasāṭake na bhavanti’ti. Ime pana bhaddantā paṭṭasāṭake kuto labhantī’ti cintetvā gato. Taṃ divasameva pānīyamāḷake nisinno tipiṭakatissatthero nāma rañño buddhasīhanādasuttaṃ nāma kathesi. So there pasanno; uttarāsaṅge dīyamāne’ekasāṭako bhavissāmi’ tasmā imameva dātuṃ na sakkā, kathaṃ karissāmī’ti cintento therena saddhiṃ kathayamāno tattha māḷakeyeva aṭṭhāsi. Tasmiṃ khaṇe eko kāko ambasākhantare nisīditvā Algum tempo depois, em Kalyāṇī, o grande rei chamado Siva celebrou o casamento de seu sobrinho, o Príncipe Abhaya, com a princesa chamada Somadevī, irmã do rei Kākavaṇṇatissa, e a deu a ele como esposa. Tendo feito isso, ele estabeleceu o Príncipe Abhaya em Girinagara. Ele governou em Girinagara, tornando-se o rei Giriabhaya, e viveu desfrutando de grande prosperidade. Mais tarde, o grande rei Kākavaṇṇatissa, enquanto residia em Mahāgāma, ao ver um inchaço no corpo de um certo monge no local onde fora picado por um percevejo, perguntou: 'O que é isso, venerável?' 'É o local de uma picada de percevejo, ó grande rei.' Ouvindo isso, tomado de comoção espiritual, ele perguntou: 'Venerável, em que tipo de tecido os percevejos não vivem?' 'Eles não vivem em mantos de seda.' 'Mas onde estes veneráveis obteriam mantos de seda?', pensou ele, e retirou-se. Naquele mesmo dia, o Venerável Tipiṭakatissa, sentado no pavilhão de água, recitou para o rei o Buddhasīhanāda Sutta. O rei, cheio de fé no ancião, pensou: 'Se eu lhe der o meu manto superior, ficarei com apenas um manto. Portanto, não posso dar este. O que farei?' Pensando assim, ele permaneceu ali mesmo no pavilhão, conversando com o ancião. Naquele momento, um corvo, pousado entre os galhos de uma mangueira, Saddaṃ karonto evamācikkhi. Ayya kākavaṇṇatissamahārāja, tumhākaṃ kaṅkhā nāma natthī, pasādakkhaṇe dhammakathikassa uttarāsaṅgaṃ dehī’ti āha. fazendo barulho, falou assim: 'Venerável grande rei Kākavaṇṇatissa, não deve haver dúvida em você. No momento de inspiração e fé, dê o manto superior ao pregador do Dhamma!' (Kāko so kākavaṇṇassa vadeti vacanakkhamo,Pasādajāto therassa tuvaṃ saddhammadesane; Dadāhi uttarāsaṅgaṃ mahātherassa bhūmipā’ti.) (Aquele corvo, de voz agradável, fala a Kākavaṇṇa: 'Tendo surgido em ti a fé no ancião e na pregação do verdadeiro Dhamma, oferece o manto superior ao grande ancião, ó governante da terra!') Mahārāja, ahaṃ tumhākaṃ pañcasāsanaṃ gahetvā āgato. Vihāradevi puttaṃ vijāyi. Idamekaṃ sāsanaṃ. Ekā kareṇukā suvīrahatthipotakaṃ titthasare vijāyī. Idaṃ dutiyaṃ sāsanaṃ. Goṭhasamuddamajjhena sattamattā nāvā paṭṭane paccuṭṭhitā, idaṃ tatiyaṃ sāsanaṃ uttara vaḍḍhamānapabbatapāde dvikarīsappamāṇe khette taruṇatālakkhandhappamāṇā suvaṇṇakkhandhā uggacchiṃsu, idaṃ catutthaṃ sāsanaṃ. Giripabbatapāde koṭa raṭṭhaka vihāre koṭaraṭṭhako nāma thero maggopasamaṃ vatvā giripabbatamatthake sattatālappamāṇaṃ uggantvā ākāse nisinno parinibbāyi, idaṃ pañcamaṃ sāsanaṃ. Ó grande rei, eu vim trazendo cinco mensagens para vós. A rainha Vihāradevī deu à luz um filho. Esta é a primeira mensagem. Uma elefanta deu à luz um filhote de elefante muito forte no lago do vau. Esta é a segunda mensagem. Cerca de sete navios vindos do meio do oceano de Goṭha aportaram no porto. Esta é a terceira mensagem. No sopé do monte Vaḍḍhamāna, ao norte, em um campo com a extensão de duas medidas de semeadura, surgiram blocos de ouro do tamanho de troncos de palmeiras jovens. Esta é a quarta mensagem. No sopé da montanha Giri, no mosteiro de Koṭaraṭṭhaka, um ancião chamado Koṭaraṭṭhaka, após falar sobre a pacificação do caminho, elevou-se no ar até a altura de sete palmeiras no topo da montanha Giri e, sentado no espaço, alcançou o parinibbāna. Esta é a quinta mensagem. (Putto hatthī ca nāvā ca catutthaṃ hemakhandhakaṃ; Therassa parinibbānaṃ pañcamaṃ sāsanaṃ idaṃ. (O filho, o elefante e os navios, o quarto são os blocos de ouro; o parinibbāna do ancião é esta quinta mensagem. Imaṃ gahetvāna ahaṃ āgato tava santikaṃ; Sāsanaṃ īdisaṃ sutvā puññakamme rato bhava. Tendo recebido isso, vim à tua presença; ouvindo tal mensagem, deleita-te em ações meritórias. Vatthaṃ sahasā dāpehi kato sabbasamāgamo; Idaṃ niccaṃ jānanto kiṃ laggo uttarāsaṅge’ti.) Oferece roupas imediatamente, pois toda a reunião foi realizada; sabendo disso constantemente, por que estás apegado ao manto superior?') Rājā kākassa vacanaṃ sutvā hasi. Thero? Kasmā mahārāja hasī’ti pucchi. Bhante, etasmiṃ ambasākhantare nisīditvā saddaṃ karontassa kākassa kathaṃ sutvā hasinti sabbaṃ ārocesi. Thero’pi raññā purimattabhāve katakammaṃ passitvā hasi. Rājā kasmā ayyo hasī’ti pucchi. Mahārāja, tumhākaṃ anantare attabhāve malayaraṭṭhe amaruppala nāma kāle katakammaṃ passitvā hasitti. Tena puṭṭho katakusalakammaṃ sabbaṃ vitthārena tassa ācikkhi. Rājā somanassappatto attano uttarāsaṅgaṃ datvā theraṃ vanditvā gehaṃ gato. Koṭaraṭṭhakavihāraṃ gantvā therassa sarīrajjhāpanaṃ kārāpetvā dhātuṃ ādāya cetiyaṃ kārāpetvā mahantaṃ pūjaṃ katvā mahāgāmaṃ gato. Suvaṇṇaṃ āharāpetvā rājaṅgaṇe ṭhapāpesi. Goṭhasamuddakucchiyaṃ patta nāvāto vatthāni āharāpetvā bhikkhusaṅghassa cīvaratthāya dāpetvā mahādānaṃ pavattetvā mahāgāmasamīpe vihāraṃ kārāpetvā viharanto attano puttaṃ duṭṭhagāmaṇiṃ pakkosāpetvā; tāta, tvaṃ gantvā girimhi nagare nisīdā’ti vatvā amaccañcassa pituṭṭhāne ṭhapetvā girinagaraṃ pāhesi. Taṃ disvā giriabhaya kumāro kumārena saddhiṃ āgatabaḷassa vatthāhārādīni dāpetvā mahantaṃ sammānaṃ akāsi. Rājakumāro giripabbatapāde vihāsi. O rei, ouvindo as palavras do corvo, sorriu. O ancião perguntou: 'Por que sorris, ó grande rei?'. Ele relatou tudo: 'Venerável Senhor, sorri ao ouvir a fala deste corvo que, sentado entre os galhos da mangueira, faz esse som'. O ancião também, vendo a ação realizada pelo rei em sua existência anterior, sorriu. O rei perguntou: 'Por que sorri o nobre senhor?'. 'Ó grande rei, sorri ao ver a ação realizada por vós em vossa existência imediatamente anterior, no reino de Malaya, no tempo em que vos chamáveis Amaruppala'. Sendo questionado por ele, o ancião explicou-lhe detalhadamente toda a ação meritória realizada. O rei, cheio de alegria, ofereceu o seu próprio manto superior, prestou homenagem ao ancião e foi para casa. Tendo ido ao mosteiro de Koṭaraṭṭhaka, fez realizar a cremação do corpo do ancião, recolheu as relíquias, mandou construir uma estupa, prestou grande adoração e partiu para Mahāgāma. Mandou trazer o ouro e colocá-lo no pátio do palácio. Mandou trazer as roupas dos navios que haviam chegado ao golfo do oceano de Goṭha, ofereceu-as à comunidade de monges para mantos, realizou uma grande doação e, tendo mandado construir um mosteiro perto de Mahāgāma, ali residindo, mandou chamar seu filho Duṭṭhagāmaṇī; dizendo-lhe: 'Meu filho, vai e reside na cidade de Giri', colocou um ministro na posição de pai para ele e o enviou para Girinagara. Ao vê-lo, o príncipe Giriabhaya mandou dar roupas, alimentos e outras provisões para as tropas que vieram com o príncipe, e prestou-lhe grande honra. O príncipe real residiu no sopé da montanha Giri. Tato aparabhāge jātiṃ nissāya khattiyānaṃ vivādo ahosi. So abhayarājā kiṃ mevivādenā’ti attano bhariyāya somadeviyā saddhiṃ balavāhanaṃ gahetvā anukkamena gacchanto serunagare rajjaṃ kārentaṃ attasahāyaṃ sivarājaṃ sandhāya tassa santikaṃ āgañji. So’pi sivarājā giriabhayaraññā saddhiṃ āgatabaḷassa mahantaṃ sakkāraṃ kāretvā ahatavatthatilataṇḍulādīni āharāpetvā dāpesi. Katipāhaccaye; samma, kasmā āgatosi’ti pucchi. So āgatakāraṇaṃ sabbamassa ācikkhi. Bhaddakaṃ samma, te kataṃ āgantabbameva āgato. Ahaṃ te kattabbaṃ jānissāmi. Tvaṃ mā cintayī’ti vatvā tassa vasanatthāya nagarabhūmiṃ gavesanto sarakoṭiyaṃ atiramaṇīyabhūmiṃ passitvā tasmiṃ bhūmibhāge so nagaraṃ māpetvā deviyā ekasadisanāmaṃ karissāmī’ti somanagaranti nāmaṃ akāsi. Taṃ nagaraṃ susamiddhaṃ sampannadhanadhaññādīhi upakaraṇehi dvāraṭṭālakagopuraparikhāpokkhara-ṇiyādīhi sahitaṃ hatthiassarathapattiādīhi samākulaṃ saṅkhapaṇavabherisaddādīhi samākiṇṇaṃ nagaraṃ ahosi. So abhayo ciraṃ somanagare mahantaṃ issariyaṃ anubhavanto vihāsi. Mais tarde, surgiu uma disputa entre os khattiyas por causa de sua linhagem. Aquele rei Abhaya, pensando 'de que me serve esta disputa?', tomou suas tropas e veículos junto com sua esposa Somadevī e, viajando gradualmente, dirigiu-se à presença de seu amigo, o rei Siva, que governava na cidade de Seru. O rei Siva também prestou grande hospitalidade às tropas que vieram com o rei Giriabhaya, mandando trazer e dar-lhes roupas novas, gergelim, arroz e outras provisões. Passados alguns dias, ele perguntou: 'Meu amigo, por que vieste?'. Ele lhe contou toda a razão de sua vinda. Dizendo: 'Fizeste bem, meu amigo; vieste exatamente como deverias vir. Eu saberei o que deve ser feito por ti. Não te preocupes', e procurando um terreno para ele habitar, viu um local extremamente agradável na margem do lago. Tendo concluído uma cidade naquela área de terra, pensando 'darei a ela um nome semelhante ao da rainha', chamou-a de Somanagara. Aquela cidade tornou-se muito próspera, dotada de riquezas, grãos e outros recursos, provida de portões, torres de vigia, portais, fossos, tanques de lótus e afins, repleta de elefantes, cavalos, carruagens e infantaria, e ressoando com os sons de conchas, tambores e bumbos. Aquele rei Abhaya viveu por muito tempo em Somanagara, desfrutando de grande soberania. Athāparasmiṃ kāle somadevī raññā saddhiṃ kathesi; ayya amhākaṃ paṭisaraṇaṃ cetiyañca vihārañca kāretuṃ vaṭṭatī’ti. Bhaddakaṃ te kathitanti somanassappatto hutvā vihārabhūmiṃ gavesanto nagarato nātidure nāccāsanne mahantaṃ sālavanaṃ atthi. Taṃ passituṃ gato. Tadā tasmiṃ sālavane mahāariṭṭhattherassa vaṃse mahāmahindatthero nāma eko thero atthi. So saṭṭhimatte bhikkhū gahetvā viharati. Taṃ disvā iriyāpathe pasanno theraṃ evamāha; ‘ayya tumhākaṃ imasmiṃ sālavane vihāraṃ karissāmi’ti. Thero tassa vacanaṃ sutvā tuṇhīhāvena adhivāsesi. Rājā somanassappatto theraṃ vanditvā nagarameva gantvā somadeviṃ āmantetvā; bhaddesomadevi, amhākaṃ manoratho matthakaṃ patto. Vihārakaraṇatthāya manāpo bhūmibhāgo laddho. Tattha ca mahindo nāma thero samaṇānaṃ saṭṭhimattaṃ gahetvā viharati. Taṃ vanditvā viharaṇatthāya paṭiññaṃ gahetvā āgato. Tattha vihāraṃ karissāmī’ti āha. Sā taṃ sutvā somanassappattā sādhū’ti sampaṭicchi. Punadivase deviyā saddhiṃ therassa santikaṃ gantvā vanditvā ekamantaṃ nisīdi. Thero tesaṃ mahāsamayasuttaṃ kathesi. Te ubho’pi dhammaṃ sutvā somanassajātā ahesuṃ. Atha rājā ayya dhātuṃ kuto labhissāmā’ti theraṃ pucchi. Mā cintayi mahārāja, dhātuṃ amhe jānissāmā’ti ācikkhi. Então, em outra ocasião, Somadevī conversou com o rei: 'Meu senhor, convém que façamos construir uma estupa e um mosteiro como nosso refúgio'. Pensando 'falaste bem', ele ficou cheio de alegria e, procurando um terreno para o mosteiro, foi ver uma grande floresta de sálvias que ficava nem muito longe nem muito perto da cidade. Naquela época, naquela floresta de sálvias, vivia um ancião chamado Mahāmahindathera, da linhagem do ancião Mahāariṭṭha. Ele residia ali acompanhado de cerca de sessenta monges. Ao vê-lo, inspirado por sua postura serena, disse ao ancião: 'Nobre senhor, construirei um mosteiro para vós nesta floresta de sálvias'. O ancião, ouvindo suas palavras, aceitou em silêncio. O rei, cheio de alegria, prestou homenagem ao ancião, voltou para a cidade e, dirigindo-se a Somadevī, disse: 'Minha querida Somadevī, nosso desejo foi realizado. Encontramos um terreno agradável para a construção do mosteiro. E lá reside um ancião chamado Mahinda, acompanhado de cerca de sessenta ascetas. Prestei-lhe homenagem e vim após obter sua promessa de ali residir. Construirei o mosteiro lá'. Ela, ouvindo isso, ficou cheia de alegria e concordou, dizendo: 'Muito bem!'. No dia seguinte, junto com a rainha, foi à presença do ancião, prestou-lhe homenagem e sentou-se a um lado. O ancião recitou para eles o Mahāsamaya Sutta. Ambos, tendo ouvido o Dhamma, ficaram cheios de alegria espiritual. Então o rei perguntou ao ancião: 'Nobre senhor, de onde obteremos uma relíquia?'. O ancião respondeu: 'Não te preocupes, ó grande rei, nós cuidaremos da relíquia'. So tato paṭṭhāya vihārabhumiṃ sodhāpetvā khāṇukaṇṭakādayo nīharitvā bheritalamiva ramaṇīyaṃ samaṃ kārāpetvā iṭṭhakavaḍḍhakiṃ pakkosāpetvā iṭṭhacitaṃ kārāpetvā cetiyakammaṃ paṭṭhapesi. Vaḍḍhakī cetiyaṃ cinanto katipāhena pupphādhānattayaṃ niṭṭhapetvā dhātugabbhe sabbaṃ kattabbaṃ kammaṃ niṭṭhapetvā rañño paṭivedesi. Rājā, āgantvā therassa ārocesi. Niṭṭhāpito ayya dhātu gabbho’ti. Thero rañño vacanaṃ sutvā attanā pariharitaṃ tathāgatassa dakkhiṇadāṭhādhātuṃ tassa adāsi. Rājā dhātuṃ gahetvā sunakkhattena sumuhuttena mahatā parivārena dhātugabbhe nidahitvā atimanoramaṃ udakabubbuḷakelāsakuṭapaṭibhāgaṃ cetiyaṃ kārāpesi. A partir de então, ele mandou limpar o terreno do mosteiro, removendo tocos, espinhos e afins, tornando-o plano e agradável como a superfície de um tambor, mandou chamar um pedreiro, mandou assentar os tijolos e iniciou a construção da estupa. O pedreiro, ao construir a estupa, em poucos dias concluiu os três terraços para oferendas de flores, terminou todo o trabalho necessário na câmara das relíquias e informou ao rei. O rei veio e informou ao ancião: 'Nobre senhor, a câmara das relíquias está concluída'. O ancião, ouvindo as palavras do rei, entregou-lhe a relíquia do dente canino direito do Tathāgata, que ele mesmo guardava. O rei, tendo recebido a relíquia, sob uma constelação auspiciosa e em um momento favorável, com uma grande comitiva, depositou-a na câmara das relíquias e mandou construir uma estupa extremamente bela, semelhante a uma bolha de água ou ao pico do monte Kelāsa. Saddhādiguṇasampanno lokasāsanarakkhako; Sacetiyaṃ mahārājā kārāpesi vihārakaṃ. Dotado de qualidades como a fé e outras, protetor do mundo e do ensinamento, o grande rei mandou construir o mosteiro junto com a estupa. Tato therassa santike saṭṭhimattānaṃ bhikkhunaṃ atthāya saṭṭhimattāni pariveṇāni kārāpetvā dvāraṭṭālakapākārehi sobhitaṃ vihāraṃ niṭṭhapetvā attano deviyā ekanāmaṃ katvā mahindattherassa dakkhiṇodakaṃ datvā gandhamālādhūpadhajehi pūjaṃ karonto divasassa tikkhattuṃ dhātupaṭṭhānaṃ gantvā dānādīni puññāni kurumāno giriabhayarājā mahantaṃ sampattiṃ anubhavamāno somanagaraṃ paṭivasati. Depois disso, na presença do ancião, para o benefício de cerca de sessenta monges, mandou construir cerca de sessenta celas e concluiu o mosteiro adornado com portões, torres de vigia e muralhas. Deu-lhe o mesmo nome de sua rainha e, vertendo a água de doação nas mãos do ancião Mahinda, prestando adoração com perfumes, guirlandas, incenso e estandartes, indo três vezes ao dia ao local da relíquia e realizando atos de mérito como doações e outros, o rei Giriabhaya residia em Somanagara, desfrutando de grande prosperidade. (Nagare somanāmamhi ramaṇīye manorame; Deviyā saha modanto rajjaṃ kāresi nāyako.) (Na agradável e bela cidade chamada Soma, o líder governou o reino, alegrando-se junto com a rainha.) Tato vihāradeviyā bhātā cullapiṇḍapātiyatissatthero nāma ekadivasaṃ kākavaṇṇatissamahārañño āyusaṅkhāramolokento na cirappavattanabhāvaṃ ñatvā punadivase rañño santikaṃ gantvā tena saddhiṃ kathesi. Mahārāja tumhākaṃ nalāṭadhātuyā satthārā byākaraṇaṃ dinnaṃ;’mahāvālukagaṅgāya dakkhiṇabhāge seru nāma dahassa ante varāha nāma soṇḍiyā matthake anāgate kākavaṇṇatisso nāma mahārājā mayhaṃ nalāṭadhātuṃ patiṭṭhapessatī’ti vatvā taṃ sandhāya bhagavā samāpattiṃ samāpajjitvā gato. Tassa vacanaṃ manasikarohī’ti āha. Tassa kathaṃ sutvā amhākaṃ kusalasampattiṃ avināsetvā ayyassa vacanamuddissa cetiyaṃ kārāpanatthāya gantabbanti mantvā bhaddakaṃ ayyā’ti therassa vacanaṃ sampaṭicchitvā attano puttaṃ duṭṭhagāmaṇiṃ girinagarato pakkosāpetvā mahāgāme nisīdāpetvā nagare bheriṃ carāpesi; ahaṃ mahāvālukāya gaṅgāya samīpe seru nāma dahassa ante varāha nāma soṇḍiyā matthake cetiyaṃ kārāpanatthāya gamissāmi, sabbaseniyo ca mahā jano ca mayā saddhiṃ āgacchantu’ti vatvā rājā culapiṇḍapātiyatissattherassa tissamahāvihāre sāgalattherassa ca santikaṃ gantvā bhante tumhākaṃ parivāre pañcasatamatte bhikkhu gahetvā dhātuṃ upaṭṭhahantā mayā saddhiṃyeva āgacchathā’ti vatvā bhaddamāse bhaddadivase sunakkhatte sumuhutte bandhāvāraṃ sajjetvā dhātugharato dhātukaraṇḍakaṃ nīharitvā susajjitarathe ṭhapetvā upari setacchattañca katvā purato purato ratanamaṇaḍape kārāpetvā puretaramakāsi. Depois disso, o irmão da rainha Vihāradevī, um ancião chamado Cullapiṇḍapātiyatissa, observando um dia a força vital do grande rei Kākavaṇṇatissa e sabendo que ela não duraria muito, foi no dia seguinte à presença do rei e conversou com ele: 'Ó grande rei, uma profecia foi dada pelo Mestre a respeito de vossa relíquia da testa: "No futuro, no lado sul do rio Mahāvālukagaṅgā, na margem do lago chamado Seru, no topo da colina chamada Varāha, o grande rei chamado Kākavaṇṇatissa estabelecerá a minha relíquia da testa". Tendo isso em mente, o Abençoado entrou em absorção meditativa e partiu. Presta atenção às palavras dele'. Ouvindo suas palavras, pensando 'devemos ir para construir a estupa em honra às palavras do nobre senhor, sem desperdiçar nossa oportunidade de mérito', e aceitando as palavras do ancião dizendo 'muito bem, nobre senhor', mandou chamar seu filho Duṭṭhagāmaṇī de Girinagara, estabeleceu-o em Mahāgāma e mandou anunciar por tambor na cidade: 'Irei para a margem do lago chamado Seru, perto do rio Mahāvālukagaṅgā, para construir uma estupa no topo da colina Varāha; que todo o exército e o povo venham comigo'. O rei foi à presença do ancião Cullapiṇḍapātiyatissa e do ancião Sāgala no Tissamahāvihāra e disse: 'Veneráveis senhores, tomando cerca de quinhentos monges de vossa comitiva para servir à relíquia, vinde comigo'. No mês auspicioso, em um dia auspicioso, sob uma constelação favorável e em um momento propício, tendo preparado a bagagem, retirou o relicário da casa das relíquias, colocou-o em uma carruagem bem decorada, ergueu um guarda-sol branco sobre ele e, mandando construir pavilhões de joias à frente ao longo do caminho, partiu adiante. Tato rājā puttaṃ duṭṭhagāmaṇiṃ pakkosāpetvā anusāsitvā puttaṃ saddhātissakumārañca vihāradeviñca gahetvā sīghaṃ nikkhami. Cūḷapiṇḍapātiyatissatthero ca attano parivāre pañcasatabhikkhū gahetvā dhātuṃ upaṭṭhahanto pacchato āgañchi. Sabbaseniyo ca rājā ca bhikkhusaṅghassa mahādānaṃ datvā bhikkhu saṅghena saddhiṃ gantvā dīghavāpiṃ pāpuṇiṃsu. Tasmiṃ saddhātissakumāraṃ nisīdāpetvā anukkamena āgantvā sumanamālāpiṭṭhiyaṃ khandhavāraṃ bandhitvā nisīdi. Kasmā pana taṃ ṭhānaṃ evaṃ nāmakaṃ jātanti. Sumananāgarājā sattadivasāni nāgasampattiṃ abhiramamāno (nalāṭadhātuṃ vissari.) Sattāhaccayena nalāṭadhātuṃ anussaritvā pacchā āvajjamāno rañño dhātuṃ gahetvā āgatabhāvaṃ ñatvā mahantaṃ somanassaṃ patto mahantajjhāsayo attano parivāre chakoṭimatte nāge gahetvā dhātupaṭipathaṃ gantvā dhātupatiṭṭhitaṭṭhāneva pathaviyaṃ nābhippamāṇato sumanamālāvassaṃ vassesi. Tasmā taṃ ṭhānaṃ sumanamālāpiṭṭhiti jātaṃ. Punadivase rājā dhātuṃ gahetvā varāha nāma soṇḍiṃ pāpuṇi. Sampattāya dhātuyā tasmiṃ ṭhāne sumananāgarājā rathacakke yāva nābhiṃ tāva osīdāpetvā aparivattanaṃ akāsi. Taṃ disvā rājā saṃvegappatto theraṃ pucchi. Mā bhāyi mahārāja, dhātu patiṭṭhānaṭṭhānaṃ āgato. Imasmiṃ ṭhāne patiṭṭhahissatī’ti āha. Então o rei, tendo chamado seu filho Duṭṭhagāmaṇī e lhe dado instruções, partiu rapidamente levando seu filho, o príncipe Saddhātissa, e a rainha Vihāradevī. E o ancião Cūḷapiṇḍapātiyatissa, tomando cerca de quinhentos monges de sua comitiva para servir à relíquia, seguiu atrás. Todo o exército e o rei, tendo oferecido uma grande doação à comunidade de monges, viajaram junto com a comunidade de monges e chegaram a Dīghavāpi. Tendo estabelecido ali o príncipe Saddhātissa, eles avançaram gradualmente e acamparam no local chamado Sumanamālāpiṭṭhi. Mas por que aquele lugar ficou conhecido por esse nome? O rei dos nagas Sumana, deleitando-se com a prosperidade dos nagas por sete dias, esqueceu-se da relíquia da testa. Após o término dos sete dias, lembrando-se da relíquia da testa e refletindo sobre ela, ao saber que o rei vinha trazendo a relíquia, ficou extremamente alegre. Com grande generosidade, acompanhado de sessenta milhões de nagas de sua comitiva, foi ao encontro da relíquia e, no próprio local onde a relíquia seria estabelecida, fez chover flores de jasmim sobre a terra até a altura do umbigo. Por essa razão, aquele lugar ficou conhecido como Sumanamālāpiṭṭhi. No dia seguinte, o rei, levando a relíquia, chegou à colina chamada Varāha. Quando a relíquia chegou àquele lugar, o rei dos nagas Sumana fez com que as rodas da carruagem afundassem até o eixo e não se movessem mais. Ao ver isso, o rei, tomado de comoção espiritual, perguntou ao ancião. O ancião disse: 'Não temas, ó grande rei, chegaste ao local de estabelecimento da relíquia. Ela será estabelecida neste lugar'. Taṃ sutvā rājā dhātupatiṭṭhāna bhūmibhāgaṃ bhavissatī’ti cintetvā tattheva senaṃnivesetvā idaṃ ṭhānaṃ samantato sakaṇṭakaṃ vanaṃ nīharāpetvā bhūmibhāgaṃ atiramaṇīyaṃ bheritalamiva samaṃ kārāpetvā seniyapāmokkhaṃ āmantetvā tumhe dhātuṃ ṭhapanatthāya paṭhamaṃ dhātugharaṃ kārāpetvā dhātu gabbhaṃ patiṭṭhāpetvā nivedesi. Rājā anto dhātughare tasmiṃ dhātugabbhe dhātukaraṇḍakaṃ patiṭṭhapetvā bahi ārakkhaṃ saṃvidhāya tattha mahantaṃ pūjāvidhānaṃ kārāpetvā dhātugharaṃ catujātiyagandhena vilimpāpesi. Tadupādāya taṃ gehaṃ gandhamūlaṃ nāma jātaṃ. Tasmiṃ ṭhāne bahū sannipatiṃsu. Tattha mahindo nāma thero āgantuka bhikkhūnaṃ vattapaṭivattaṃ akāsi. Punadivase rājā vihāraṃ gantvā sukhena vasittha ayyā’ti pucchitvā sabbe bhikkhu nimantetvā rājagehe nisīdāpetvā yāgubhattaṃ sakkaccaṃ datvā pacchā bhattaṃ anumodanaṃ sutvā nisinnakāle thero ovadanto mahārāja, pamādena vasituṃ na vaṭṭati jīvitaṃ nāma na ciraṭṭhitikaṃ, dhātupatiṭṭhāpanaṃ papañcaṃ akatvā kārehī’ti vatvā gāthamāha? Ao ouvir isso, o rei pensou: 'Este será o local para a instalação da relíquia'. Ele acampou seu exército ali mesmo, mandou limpar a floresta espinhosa ao redor daquele lugar, nivelou o terreno tornando-o extremamente agradável como a superfície de um tambor, e chamou o comandante do exército, dizendo: 'Primeiro, construam uma câmara para a relíquia para nela depositá-la, estabeleçam o relicário interno e me informem'. O rei colocou o cofre da relíquia dentro daquela câmara interna da relíquia, organizou a guarda do lado de fora, realizou ali uma grande cerimônia de oferendas e mandou ungir a câmara da relíquia com quatro tipos de perfumes. A partir de então, aquela casa ficou conhecida como Gandhamūla. Muitas pessoas se reuniram naquele lugar. Ali, o ancião chamado Mahinda realizou os deveres e obrigações para com os monges visitantes. No dia seguinte, o rei foi ao vihara, perguntou: 'Viveram confortavelmente, senhores?', convidou todos os monges, fez com que se sentassem no palácio real, ofereceu-lhes respeitosamente mingau e arroz e, após a refeição, enquanto ouvia a bênção sentado, o ancião o aconselhou, dizendo: 'Grande rei, não convém viver com negligência; a vida não dura muito tempo. Realize a instalação da relíquia sem demora', e recitou este verso: Yasmā hi jīvitaṃ nāma appaṃ bubbulakupamaṃ; Tasmā hi paṇḍito poso kareyya kusalaṃ sadā’ti. Pois, visto que a vida é breve, semelhante a uma bolha de água; por isso, o homem sábio deve sempre praticar o bem. Iminā nayena dhammaṃ kathetvā cūḷapiṇḍapātiyatissa tthero ca sāgalatthero ca mahindatthero cā’ti tayo therā attano attano parivāre bhikkhū gahetvā dhātu pariharaṇatthāya āgacchiṃsu. Tendo ensinado o Dhamma dessa maneira, os três anciãos — o ancião Cūḷapiṇḍapātiyatissa, o ancião Sāgala e o ancião Mahinda —, acompanhados de seus respectivos grupos de monges, partiram para conduzir a relíquia. Vipulayaso parahitāvahanto,Sujanahito dhitimā avītasaddho; Suparivuto mahatiyā hi parisā,Rājaseṭṭho pavarathūpamārabhī’ti. De imensa fama, trazendo o bem-estar alheio, benéfico para as pessoas de bem, corajoso e de fé inabalável, muito bem acompanhado por uma grande assembleia, o excelente rei deu início à nobre stupa. Iti ariyajanappasādanatthāya kate dhātuvaṃse Assim, na Crônica da Relíquia, composta para a inspiração das pessoas nobres, Pakiṇṇako nāma chamado 'Miscelânea', Catuttho paricchedo. o quarto capítulo. 5. Dhātunidhānādhikāro 5. Seção sobre o Depósito da Relíquia Tato vimaṃsetvā bhumibhāgaṃ gahetuṃ vaṭṭatī’ti bhūmi bhāgaṃ vīmaṃsento maṅgalasammate aṭṭha goṇe āharāpetvā gandhodakena nahāpetvā siṅgesu suvaṇṇakañcukaṃ patimuñcāpetvā gandhapañcaṅgulikaṃ dāpetvā gīvāya mālādāmaṃ bandhāpetvā ayodāmena bandhāpetvā evaṃ cintesi? Yadi pana bhagavato nalāṭadhātu yasmiṃ ṭhāne patiṭṭhahitvā lokatthacariyaṃ karontī pañcavassasahassāni sāsanaṃ patiṭṭhahissati tasmiṃ ṭhāne goṇā sayameva ayodāmato muñcitvā thupaṭṭhānaṃ samantato vicaritvā catusu disāsu sayantuti adhiṭṭhahitvā purise āṇāpesi. Te tatheva akaṃsu. Tato vibhātāya rattiyā rājāgoṇe gāhāpanatthāya āyuttake āṇāpesi. Te manussā gantvā goṇe apassitvā na passāma devā’ti rañño ārocesuṃ. Gaccha bhaṇe, goṇānaṃ gataṭṭhānaṃ olokethā’ti āha. Te gavesamānā bandhanaṭṭhāne adisvā padānupadaṃ gantvā thūpakaraṇaṭṭhānaṃ samantā vicaritvā catusu disāsu sayitagoṇe disvā sayitaṭṭhānato naṅguṭṭhādīni maddantāpi uṭṭhāpetuṃ asakkontā gantvā rañño ārocesuṃ; deva, goṇā na uṭṭhahanti, ekaṃ ṭhānaṃ samantā vicaritvā catusu disāsu sayitā’ti. Taṃ sutvā rājā senaṅgaparivuto sayameva gantvā’pi goṇe uṭṭhāpetuṃ asakkonto rājā evaṃ adhiṭṭhāsi; yadi imasmiṃ ṭhāne dhātu patiṭṭhāpetabbā bhaveyya goṇā uṭṭhahitvā gacchantu’ti. Goṇā cittakkhaṇeyeva uṭṭhahitvā palāyiṃsu. Rājā taṃ acchariyaṃ disvā pasannamano hutvā punekadivasaṃ vuttaniyāmeneva asse alaṅkārāpetvā ayodāmena bandhāpetvā ṭhapesi. Assāpi te goṇā viya gantvā nipajjiṃsu. Rājā gantvā tatheva adhiṭṭhahitvā asse uṭṭhāpesi. Punekadivasaṃ hatthīṃ alaṅkārāpetvā tatheva adhiṭṭhāsi. Sopi bandhadāme chinditvā pacchimayāmasamanantare gantvā cetiyakaraṇaṭṭhāne nipajji. Pabhātāya rattiyā rājā hatthīgopake pakkosāpetvā hatthiṃ ānethā’ti āha. Hatthigopakā hatthiṃ bandhanaṭṭhāne adisvā, hatthiṃ bandhanaṭṭhāne na passāma devā’ti āhaṃsu. Tenahi bhaṇe, sīghaṃ upadhārethā’ti vutte hatthigopakā padānupadaṃ gavesamānā cetiyaṭṭhāne nipannaṃ hatthiṃ disvā āgantvā rañño ārocesuṃ. Taṃ sutvā rājā heṭṭhā vuttappakārena paṭipajjitvā hatthiṃ pure katvā āgacchi. Então, pensando: 'Convém examinar o terreno antes de tomá-lo', para testar o terreno, ele mandou trazer os oito touros considerados auspiciosos, banhou-os com água perfumada, mandou cobrir seus chifres com capas de ouro, aplicar a marca perfumada das cinco marcas de dedos, colocar guirlandas de flores em seus pescoços e amarrá-los com correntes de ferro. E pensou assim: 'Se a relíquia da testa do Abençoado for se estabelecer neste lugar, agindo para o benefício do mundo, e se o ensinamento for durar por cinco mil anos, que neste lugar os touros se libertem por si mesmos das correntes de ferro, caminhem ao redor do local da stupa e se deitem nas quatro direções'. Tendo feito essa determinação, ordenou aos homens. Eles fizeram exatamente assim. Então, ao amanhecer, o rei ordenou aos encarregados que trouxessem os touros. Esses homens foram, mas não viram os touros e relataram ao rei: 'Não os vemos, majestade'. O rei disse: 'Ide, homens, procurai para onde os touros foram'. Eles, procurando, não os encontrando no local onde estavam amarrados, seguiram suas pegadas passo a passo, caminharam ao redor do local de construção da stupa e, vendo os touros deitados nas quatro direções, tentaram levantá-los, até mesmo puxando suas caudas, mas não conseguiram. Foram então relatar ao rei: 'Majestade, os touros não se levantam; eles caminharam ao redor de um lugar e se deitaram nas quatro direções'. Ao ouvir isso, o rei, cercado por seu exército, foi pessoalmente, mas também não conseguiu levantar os touros. O rei então fez esta determinação: 'Se a relíquia deve ser estabelecida neste lugar, que os touros se levantem e partam'. No mesmo instante, os touros se levantaram e fugiram. O rei, vendo aquele milagre, ficou com o coração cheio de fé e, em outro dia, da mesma maneira descrita, mandou adornar cavalos, amarrá-los com correntes de ferro e os soltou. Os cavalos também foram e se deitaram como os touros. O rei foi, fez a mesma determinação e fez os cavalos se levantarem. Em outro dia, mandou adornar um elefante e fez a mesma determinação. Ele também rompeu as amarras e, logo após a última vigília da noite, foi e deitou-se no local de construção do santuário. Ao amanhecer, o rei chamou os guardas do elefante e disse: 'Trazei o elefante'. Os guardas do elefante, não vendo o elefante no local onde estava amarrado, disseram: 'Não vemos o elefante no local de amarra, majestade'. O rei disse: 'Então, homens, procurai rapidamente'. Os guardas do elefante, seguindo as pegadas passo a passo, encontraram o elefante deitado no local do santuário, voltaram e relataram ao rei. Ao ouvir isso, o rei procedeu da maneira descrita anteriormente e retornou trazendo o elefante à frente. Evaṃ tīhi vimaṃsanāhi vīmaṃsetvā bhumigahitabhāvaṃ therassa santikaṃ gantvā vanditvā upaṭṭhahamāno ārocesi. Tasmiṃ kāle serunagare sivarājā bahū paṇṇākāre gāhāpetvā rājānaṃ passissāmi’ti āgantvā vanditvā ekamantaṃ aṭṭhāsi. Rājā tena saddhiṃ sammodanīyaṃ kathaṃ katvā nisinnakāle loṇanagare mahānāgarājā’pi bahupaṇṇākāraṃ gāhāpetvā rājānaṃ passissāmi’ti āgantvā vanditvā ekamantaṃ nisīdi. Tena saddhiṃ sammodanīyaṃ kathaṃ akāsi; imasmiṃ ṭhāne dasabaladhātuṃ patiṭṭhāpessāmi, tumhe mama sahāyā hothā’ti te gahetvā gantvā dhātuṃ vandathā’ti vandāpesi. Tasmiṃ khaṇe dhātuto chabbaṇṇaraṃsiyo uggacchiṃsu. Devā sādhukāraṃ karontā ākāsato mālāyo khipiṃsu. Rājāno somanassappattā amhākaṃ laṅkāyaṃ dasabalassa nalāṭadhātu amhākaṃ raṭṭhe patiṭṭhahissati. Esā dhātu mahā janassa satthukiccaṃ sādheyyāti vanditvā gatā. Rājā tesaṃ gatakāle giriabhayaṃ pakkosāpetvā tāta, iṭṭhakaṃ janassa pīḷanaṃ akatvā kārāpemā’tī āha. Mā cintayittha deva, ahaṃ iṭṭhakaṃ kārāpessāmīti. Evañhi sati papañco bhavissatī’ti āha. Amhākaṃ santike suvaṇṇarajatāni mandāni kuto labhissāmā’ti vutte giriabhayo evamāha; deva, satthā mahāpuñño mahantaṃ pūjāsakkārasammānaṃ labhissati. Tvaṃ acintetvā cetiyakammaṃ paṭṭhapehī’ti āha. Tendo assim examinado o terreno com esses três testes, o rei foi até o ancião, prestou-lhe homenagem e, servindo-o, relatou que o terreno havia sido escolhido. Naquele momento, o rei Siva, da cidade de Seru, trazendo muitos presentes, veio dizendo: 'Verei o rei', prestou-lhe homenagem e permaneceu de um lado. Enquanto o rei conversava amigavelmente com ele, o rei Mahānāga, da cidade de Loṇa, também trazendo muitos presentes, veio dizendo: 'Verei o rei', prestou-lhe homenagem e sentou-se de um lado. O rei conversou amigavelmente com ele e disse: 'Instalarei a relíquia do Possuidor das Dez Forças neste lugar; sejais meus aliados'. Levando-os consigo, disse: 'Prestai homenagem à relíquia', e fez com que a reverenciassem. Naquele momento, raios de seis cores emanaram da relíquia. Os devas, proferindo brados de aprovação, lançaram guirlandas de flores do céu. Os reis, cheios de alegria, disseram: 'A relíquia da testa do Possuidor das Dez Forças se estabelecerá em nossa ilha de Lanka, em nosso reino. Que esta relíquia realize a obra do Mestre para a grande multidão', e, após prestarem homenagem, partiram. Quando eles partiram, o rei chamou Giriabhaya e disse: 'Meu caro, vamos mandar fazer os tijolos sem oprimir o povo'. Giriabhaya respondeu: 'Não vos preocupeis, majestade, eu farei com que os tijolos sejam produzidos'. O rei disse: 'Se for assim, haverá atraso'. Quando o rei perguntou: 'Onde obteremos ouro e prata, que são escassos entre nós?', Giriabhaya disse: 'Majestade, o Mestre possui grande mérito; ele receberá grande adoração, honra e respeito. Sem hesitar, iniciai a obra do santuário'. So tassa taṃ acintanīyaṃ kathaṃ sutvā somanassappatto therassa santike dhammaṃ sutvā dhātuṃ vanditvā nagaraṃ gantvā bhuttasāyamāso sayane nipanno niddaṃ okkami. Vibhātāya rattiyā pabujjhitvā iṭṭhakaṃ cintayamānassa domanassaṃ ahosi. Tasmiṃ kāle sakko devarājā vissakammaṃ devaputtaṃ āmantetvā; tāta, vissakamma, kākavaṇṇatissamahārājā amhākaṃ satthuno nalāṭa dhātuṃ nidahitvā mahantaṃ cetiyaṃ kārāpetukāmo iṭṭhakaṃ cintayi. Tvaṃ gantvā phāsukaṭṭhāne iṭṭhakaṃ māpehīti āha. Taṃ sutvā vissakammadevaputto duggatassa brāhmaṇassa khette iṭṭhakaṃ māpetvā devalokameva gato. Tasmiṃ khaṇe khettasāmiko duggatabrāhmaṇo pātova attano khettaṃ olokanatthāya gato itovito olokento iṭṭhakarāsiṃ disvā cintesi; hīyo rājā iṭṭhakaṃ kathaṃ labhissāmīti kathesi. Mahantaṃ vata paṇṇākāraṃ mayā laddhanti tuṭṭho devैṭṭhakāni kājena gahetvā rañño dassanatthāya gantvā rājadvāre ṭhatvā sāsanaṃ pahiṇi. Taṃ pakkosāpetvā kasmā pāto’va āgatosī’ti pucchi. Deva mayhaṃ khette iṭṭhakarāsiṃ disvā pāto’va iṭṭhakāni gahetvā āgatomhī’ti. Īdisāni iṭṭhakāni cetiyassa anucchavikānīti dassesi. Rājā passitvā somanassappatto brāhmaṇassa bahuṃ dhanaṃ dāpesi. Ao ouvir aquelas palavras extraordinárias, o rei ficou cheio de alegria. Tendo ouvido o Dhamma na presença do ancião e prestado homenagem à relíquia, ele retornou à cidade, jantou, deitou-se em seu leito e adormeceu. Ao amanhecer, ao acordar, sentiu tristeza ao pensar nos tijolos. Naquele momento, Sakka, o rei dos deuses, chamou o jovem deus Vissakamma e disse: 'Meu caro Vissakamma, o grande rei Kākavaṇṇatissa deseja consagrar a relíquia da testa do nosso Mestre e construir um grande santuário, e está preocupado com os tijolos. Vai e cria tijolos em um local conveniente'. Ao ouvir isso, o jovem deus Vissakamma criou os tijolos no campo de um brâmane pobre e retornou ao mundo dos deuses. Naquele momento, o dono do campo, o brâmane pobre, foi de manhã cedo para inspecionar seu campo. Olhando para cá e para lá, viu a pilha de tijolos e pensou: 'Ontem o rei falava sobre como obteria tijolos. Certamente recebi um grande presente!'. Alegre, ele pegou os tijolos divinos com uma vara de transporte e foi ao palácio real para mostrá-los ao rei, parando no portão e enviando uma mensagem. O rei mandou chamá-lo e perguntou: 'Por que vieste tão cedo pela manhã?'. Ele respondeu: 'Majestade, tendo visto uma pilha de tijolos em meu campo, vim logo cedo trazendo os tijolos'. E mostrou-os, dizendo: 'Tijolos como estes são dignos do santuário'. O rei, ao vê-los, ficou cheio de alegria e mandou dar muita riqueza ao brâmane. Tasmiṃ khaṇe aññaṃ sāsanaṃ āhari. Madanapaṭṭanadvārato catasso rajatanāvā suvaṇṇabhumito catasso suvaṇṇanāvā ukkamiṃsūti paṭṭanamukhadvāre viharanto ārakkhaka jeṭṭhako dhammapālo nāma āgantvā rañño ārocesi. Rājā tuṭṭho suvaṇṇarajate āharāpesi. Naquele momento, outra mensagem foi trazida. O chefe dos guardas chamado Dhammapāla, que residia na entrada do porto, veio e relatou ao rei: 'Quatro navios de prata partiram do porto de Madana e quatro navios de ouro partiram de Suvaṇṇabhūmi'. O rei, alegre, mandou trazer o ouro e a prata. (Iṭṭhakaṃ rajatañceva suvaṇṇañca mahārahaṃ; Āharitvāna taṃ sabbaṃ kammaṃ ārabhi cetiye. (Tendo trazido tijolos, prata e ouro de grande valor, ele iniciou todo o trabalho no santuário. Satthu puññānubhāvena rañño puññabalena ca; Cintitacintitaṃ sabbaṃ khaṇeneva samijjhati.) Pelo poder do mérito do Mestre e pela força do mérito do rei, tudo o que era pensado realizava-se em um instante.) Tato rājā cūḷapiṇḍapātiyatissattherassa santikaṃ gantvā? Ayya iṭṭhakabhumiṃ gamissāmīti āha. Thero sutvā tuṭṭho attano parivārehi pañcasatabhikkhūhi saddhiṃ iṭṭhaka bhūmiṃ gato. Tato mahāsāgalatthero ca mahindatthero ca attano parivārehi bhikkhuhi saddhiṃ iṭṭhakabhumiṃ gatā. Siva nagare rājāpi iṭṭhakabhumiṃ gato. Loṇanagare nāgarājāpi iṭṭhakabhumiṃ gato. Somanagare giriabhayarājāpi attano senaṅgehi parivāretvā iṭṭhakabhumiṃ gato. Tesaṃ samaṇa brāhmaṇānaṃ rājabaḷānañca sampiṇḍitattā so piṭṭhipāsāṇo balavāhano nāma jāto. Te sabbe iṭṭhakabhumiṃ samosariṃsu. Thero iṭṭhakarāsiṃ oloketvā rājānaṃ evamāha? Mahārāja, ayaṃ iṭṭhakarāsi cetiye sabbakammatthāya pahotī’ti. Rājā attamano senaṅgaparivuto sayameva paṭhamaṃ iṭṭhakaṃ gaṇhi. Taṃ disvā sesarājāno ca amaccādayo ca parisā ca sabbe bhikkhu ca iṭṭhakāni gaṇhiṃsu tasmiṃ kāle bhāraṃ ukkhipitvā gamanaṃ papañcaṃ bhavissatī’ti rājā cintesi. Thero tassa cittaṃ jānitvā evamāha? Mā cintayittha mahārāja, iṭṭhakāni gahetvā gaccha. Pacchā devanāgādayo iṭṭhakabhumito paṭṭhāya yāva cetiyaṭṭhānaṃ nirantarā ṭhitā āharissantī’ti. Te āharitvā cetiyaṭṭhāne rāsiṃ karonti. Teneva nīyāmena yāva cetiyassa niṭṭhaṅgamā tāva devanāgasupaṇṇādayo nirantaraṃ ṭhatvā iṭṭhakāni āharitvā cetiyakaraṇaṭṭhāneva catusu disāsu rāsiṃ akaṃsu. Então o rei foi até o ancião Cūḷapiṇḍapātiyatissa e disse: 'Senhor, irei ao local dos tijolos'. O ancião, ao ouvir isso, ficou alegre e foi ao local dos tijolos acompanhado por seu grupo de quinhentos monges. Em seguida, o grande ancião Sāgala e o ancião Mahinda, acompanhados por seus grupos de monges, também foram ao local dos tijolos. O rei da cidade de Siva também foi ao local dos tijolos. O rei naga da cidade de Loṇa também foi ao local dos tijolos. O rei Giriabhaya da cidade de Soma, cercado por suas tropas, também foi ao local dos tijolos. Devido à reunião daqueles ascetas, brâmanes e forças reais, aquele platô rochoso ficou conhecido como Balavāhana. Todos eles se reuniram no local dos tijolos. O ancião, olhando para a pilha de tijolos, disse ao rei: 'Grande rei, esta pilha de tijolos é suficiente para todo o trabalho no santuário'. O rei, satisfeito, cercado por seu exército, pegou pessoalmente o primeiro tijolo. Vendo isso, os demais reis, ministros, a multidão e todos os monges também pegaram tijolos. Naquele momento, o rei pensou: 'Carregar esse fardo e caminhar causará atraso'. O ancião, conhecendo o pensamento dele, disse: 'Não vos preocupeis, grande rei, pegai os tijolos e ide. Mais tarde, os devas, nagas e outros, posicionados em uma linha contínua desde o local dos tijolos até o local do santuário, os trarão'. Eles os trouxeram e fizeram uma pilha no local do santuário. Dessa mesma maneira, até a conclusão do santuário, devas, nagas, garudas e outros, posicionados continuamente, trouxeram os tijolos e fizeram pilhas nas quatro direções do próprio local de construção do santuário. Tato rājā sabbe iṭṭhakavaḍḍhakī rāsiṃ kārāpetvā tesaṃ vaḍḍhakīnaṃ antare jayasenaṃ nāma iṭṭhakavaḍḍhakiṃ parigaṇhitvā tassa pana satasahassagghanakāni dve sāṭakāni kahāpaṇasatasahassāni ca suvaṇṇakuṇḍalādayo ābharaṇāni ca dāpesi. Tassa parivārānaṃ vaḍḍhakīnaṃ ahatavatthādīni sabbupakaraṇāni dāpesi. Anekavidhaṃ mahantaṃ sammānaṃ kāretvā therena saddhiṃ mantento; ayya ajja visākhapuṇṇamī uposathadivaso, tasmā nalāṭadhātuyā maṅgalaṃ karitvā cetiyaṭṭhāne iṭṭhakaṃ patiṭṭhāpetuṃ vaṭṭatī’ti āha. Taṃ sutvā thero; bhaddakaṃ mahārāja, buddhassa bhagavato jātadivaso’ti vatvā cetiyakammakaraṇatthāya pañca jane gaṇhi. Tesu eko varadevo nāma, eko saṅkho nāma, eko vijjo nāma, eko pussadevo nāma, eko mahādevo nāma. Imesaṃ vaḍḍhakīnaṃ maṅgalaṃ kārāpetvā chaṇavesaṃ gahetvā sabbālaṅkārena alaṅkārāpetvā rājā sayampi sabbālaṅkārena patimaṇḍito maṅgalavidhānaṃ kārāpetvā bhikkhusaṅghaṃ gandhamālādīhi pūjetvā tikkhattuṃ padakkhiṇaṃ katvā catusu ṭhānesu pañcapatiṭṭhitena vanditvā vijamhetvā suvaṇṇaghaṭṭhānaṃ pavisitvā suvaṇṇakhacitaṃ maṇimuttāratanamayaṃ paribbhamanadaṇḍaṃ jīvamānakamātāpitarena ubhatosumaṇḍitapasādhitena abhimaṅgalasammatena amaccaputtena gāhāpetvā mahantaṃ cetiyaṃ tattha karonto sayampi paribbhamanadaṇḍaṃ gahetvā parikammakatabhumiyaṃ paribbhamitvā ekamantaṃ aṭṭhāsi. Tato mahāvaḍḍhakī sunakkhattena sumuhuttena cetiyaṭṭhāne iṭṭhakaṃ patiṭṭhāpesi. Então o rei, tendo feito reunir todos os pedreiros, selecionou entre esses construtores um mestre pedreiro chamado Jayasena, e deu-lhe duas vestes no valor de cem mil moedas, cem mil kahapanas e ornamentos como brincos de ouro. Aos construtores de sua comitiva, ele deu roupas novas e todos os utensílios necessários. Tendo prestado grande honra de várias maneiras, consultando o Thera, ele disse: 'Venerável, hoje é o dia de Uposatha da lua cheia de Visakha; portanto, tendo realizado a cerimônia auspiciosa para a relíquia da testa, é apropriado assentar o tijolo no local do cetiya.' Ouvindo isso, o Thera disse: 'Muito bem, grande rei, hoje é o dia do nascimento do Buda Abençoado', e escolheu cinco pessoas para a realização do trabalho do cetiya. Entre eles, um se chamava Varadeva, um Saṅkha, um Vijja, um Pussadeva e um Mahādeva. Tendo feito realizar ritos auspiciosos para esses construtores, fazendo-os vestir trajes festivos e adornando-os com todos os ornamentos, o próprio rei, também adornado com todos os ornamentos, tendo feito os preparativos auspiciosos, homenageou a Sangha de bhikkhus com perfumes, guirlandas e outros presentes, circunambulou três vezes pela direita, prestou homenagem nos quatro cantos com a reverência dos cinco pontos, levantou-se, entrou no local de ouro e fez com que um bastão de medição giratório, incrustado de ouro e feito de joias, pérolas e pedras preciosas, fosse segurado pelo filho de um ministro cujos pais ainda estavam vivos, que estava ricamente adornado e decorado de ambos os lados, considerado altamente auspicioso. Construindo ali o grande cetiya, o próprio rei também segurou o bastão de medição giratório, girou-o sobre o terreno preparado e permaneceu de um lado. Então, sob uma constelação favorável e em um momento auspicioso, o mestre construtor assentou o tijolo no local do cetiya. Tasmiṃ khaṇe catunahutādhika dviyojana satasahassabahulā ayaṃ mahāpathavī sādhukāraṃ pavattentī viya mahānādaṃ pavattesi. Devamanussā divase divase pahonaka-mattikaṃ nisadena piṃsitvā suppehi papphoṭhetvā denti. Evaṃ karonto katipayeneva divasena pupphādhānattayaṃ cinitvā mahābhikkhu saṅghassa nivedesi. Taṃ sutvā saṅgho cunduttaranāmake dve sāmaṇere āṇāpesi? Tumhe himavantaṃ gantvā medavaṇṇapāsāṇe āharathā’ti. Te pana sāmaṇerā jātiyā soḷasavassikā chaḷabhiññāppabhedena paṭisambhidappattā. Mahākhīṇāsavabhikkhusaṅghassa santikā bhikkhusaṅghassa vacanaṃ sampaṭicchitvā ākāsaṃ abbhuggantvā himavantato attano iddhibalena medavaṇṇapāsāṇe āhariṃsu. Etesu ekaṃ pāsāṇaṃ dhātugabbhassa bhumiyaṃ pattharitvā catusu passesu cattāro pāsāṇe patiṭṭhāpetvā aparaṃ dhātugabbhaṃ pidahituṃ adassanaṃ katvā ṭhapayiṃsu. Naquele momento, esta grande terra, com uma espessura de duzentas e quarenta mil yojanas, emitiu um grande rugido, como se estivesse proclamando aprovação. Deuses e humanos, dia após dia, moíam a argila necessária com uma pedra de moer, peneiravam-na com cestos de palha e a entregavam. Fazendo assim, em poucos dias, tendo construído os três terraços para oferendas de flores, ele informou à grande Sangha de bhikkhus. Ouvindo isso, a Sangha ordenou a dois noviços chamados Cunda e Uttara: 'Ide ao Himalaia e trazei pedras da cor de gordura.' Esses noviços tinham dezesseis anos de idade desde o nascimento, possuíam os seis tipos de conhecimento direto e haviam alcançado as análises analíticas. Tendo recebido a palavra da Sangha de bhikkhus na presença da grande Sangha de bhikkhus cujas impurezas haviam sido destruídas, eles subiram ao ar e, por meio de seus poderes psíquicos, trouxeram as pedras da cor de gordura do Himalaia. Entre estas, estenderam uma pedra no chão da câmara de relíquias, colocaram quatro pedras nos quatro lados e guardaram outra, tornando-a invisível, para cobrir a câmara de relíquias posteriormente. Tadā rājā dhātugabbhe kammaṃ niṭṭhapento nava koṭippamāṇaṃ suvaṇṇaṃ āharāpetvā suvaṇṇakārānaṃ datvā dhātugabbhassa iṭṭhakāni karothā’ti āṇāpesi. Te suvaṇṇakārā dīghato ratanappamāṇaṃ puthulato vidatthīppamāṇaṃ bahalato caturaṅgulappamāṇaṃ iṭṭhakaṃ katvā dhātugabbhaṃ ciniṃsu. Taṃ pana dhātugabbhaṃ uccato soḷasahatthaṃ vitthāratopi itocito dasadasaratanaṃ katvā suvaṇṇiṭṭhakeheva niṭṭhapetvā dhātugabbhassa majjhe sattaratanamayaṃ sineruṃ kārāpetvā sinerussa upari jātihiṅgulakena paṇḍukambalasilāsanaṃ sattaratanena pāricchattakarukkhaṃ rajatamayaṃ setacchattaṃ brahmunā gāhāpetvā satthuno paṭimāya upari dhāriyamānaṃ kāresi. Sinerupādamūle gandhakalalapūrita nīluppalavibhusitasuvaṇṇamayaaṭṭhuttarasataghaṭapantiyo ṭhapāpesi. Tadanantaraṃ gandhakalalapūritaratnapadumavibhusitarajatamayaaṭṭhuttara- sataghaṭapantiyo ṭhapāpesi. Tadanantaraṃ gandhakalalapūrita setuppalamālāvibhusitamaṇimayaaṭṭhuttarasataghaṭapattiyo ṭhapāpesi. Tadanantaraṃ gandhakalalapūritasetuppalavibhusita-masāragallamaya aṭṭhuttarasataghaṭapantiyo ṭhapāpesi. Tadanantaraṃ gandhakalalapūritacampakapupphavibhusitalohitaṅkamayaaṭṭhuttarasata ghaṭapattiyo ṭhapāpesi. Tadanantaraṃ gandhakalalapūritapañcuppalavibhusitamattikāmayaaṭṭhuttarasataghaṭapantiyo ṭhapāpesi. Tāsaṃ ghaṭapantīnaṃ antare gandhakalalapūritasattaratanamayasarāvake ṭhapāpesi. Kañcanamaya-sattaratanamaya-vicittamālālatāpuṇṇaghaṭasirivacchanandiyāvaṭṭabhaddapīṭhādayo ca hatthiassasīhavyagghosabhapantiādayo ca kāresi. Devorohaṇaṃ yamakapāṭihīrādayo dhanapāla-aṅgulimāla-āḷavakadamanādayo, sāriputta-moggallāna-mahākassapattherādayo, asītimahāsāvakarūpādīni ca kārāpesi. Sinerussa majjhimabhāge tārāgaṇaparivāritaṃ rajatamayaṃ candamaṇḍalañca kārāpesi. Raṃsijālavibhusitaṃ kanakamayaṃ sūriyamaṇḍalañca kārāpesi. Então o rei, para concluir o trabalho na câmara de relíquias, mandou trazer ouro no valor de nove crores e, entregando-o aos ourives, ordenou: 'Fazei tijolos para a câmara de relíquias.' Esses ourives fizeram tijolos medindo um côvado de comprimento, um palmo de largura e quatro dedos de espessura, e construíram a câmara de relíquias. Tendo completado essa câmara de relíquias com dezesseis côvados de altura e dez côvados de largura de cada lado, usando apenas tijolos de ouro, ele mandou fazer no centro da câmara de relíquias um Monte Sineru feito de sete tipos de pedras preciosas. No topo do Sineru, ele mandou fazer o trono de pedra de lã vermelha pintado com cinábrio natural, a árvore Parichattaka feita de sete tipos de pedras preciosas, e um guarda-sol branco de prata segurado por Brahma, sustentado acima da imagem do Mestre. Na base do Sineru, ele mandou colocar fileiras de cento e oito vasos de ouro cheios de pasta perfumada e adornados com lótus azuis. Em seguida, fileiras de cento e oito vasos de prata cheios de pasta perfumada e adornados com lótus vermelhos de pedras preciosas. Em seguida, fileiras de cento e oito vasos de joias cheios de pasta perfumada e adornados com guirlandas de lótus brancos. Em seguida, fileiras de cento e oito vasos de pedra masāragalla cheios de pasta perfumada e adornados com lótus brancos. Em seguida, fileiras de cento e oito vasos de rubi cheios de pasta perfumada e adornados com flores de campaka. Em seguida, fileiras de cento e oito vasos de argila cheios de pasta perfumada e adornados com cinco tipos de lótus. Entre essas fileiras de vasos, ele mandou colocar tigelas feitas de sete tipos de pedras preciosas cheias de pasta perfumada. Ele também mandou fazer vasos cheios de ouro e de sete tipos de pedras preciosas, guirlandas e trepadeiras variadas, os símbolos de sirivacca, nandiyāvaṭṭa, tronos auspiciosos e outros, bem como fileiras de elefantes, cavalos, leões, tigres e touros. Ele mandou representar a descida do céu dos deuses, o duplo milagre, a domesticação de Dhanapāla, Aṅgulimāla e Āḷavaka, os Theras Sāriputta, Moggallāna e Mahākassapa, e as figuras dos oitenta grandes discípulos. Na parte média do Sineru, ele mandou fazer um disco lunar de prata cercado por uma multidão de estrelas. E mandou fazer um disco solar de ouro adornado com uma rede de raios. Tato sinerussa matthake pāricchattakamule paṇḍukambalasilāsane amhākaṃ satthuno paṭimaṃ ghanakoṭṭima rattasuvaṇṇamayaṃ kārāpetvā mātudevapāmokkha dasasahassa cakkavāḷadevatānaṃ sattappakaraṇaṃ abhidhammaṃ desanākārena nisīdāpesi. Tassa vīsatinakhā akkhitalānaṃ setaṭṭhānāni jātiphalikamayāni. Aṅguliyo suvaṇṇamayā hatthapādatalāni ca dantāvaraṇāni ca akkhīnaṃ rattaṭṭhānāni ca jātipavāḷamayāni, kesamassubhamukaṭṭhānāni indanīlamayāni, samacattālīsa dantā vajiramayā ahesuṃ. Uṇṇalomaṃ pana suvaṇṇa bhittiyaṃ ṭhapitarajatabubbuḷavilāsaṃ rajatamayaṃ ahosi. Bhagavato anavalokita muddhani matthake sattaratanamayaṃ vicittakiṃkiṇijālaṃ parikkhipāpesi. Maṇḍapassa anto navasatasahassagghanakaṃ muttākalāpamolambakaṃ manoramaṃ celavitānaṃ bandhāpetvā maṇḍapakoṭiyaṃ muttājālaṃ tadanantaraṃ satta ratanavicittaṃ kiṃkiṇijālaṃ parikkhipāpesi. Então, no topo do Sineru, sob a árvore Parichattaka, no trono de pedra de lã vermelha, ele mandou fazer uma imagem de nosso Mestre feita de ouro vermelho maciço batido, e a colocou sentada na postura de pregar o Abhidhamma em sete livros para as divindades de dez mil mundos, lideradas pela divindade que fora sua mãe. As suas vinte unhas e as partes brancas dos olhos eram feitas de cristal puro. Os dedos eram de ouro; as palmas das mãos, as solas dos pés, os lábios e as partes vermelhas dos olhos eram feitos de coral puro. Os cabelos, a barba e as sobrancelhas eram feitos de safira; os quarenta dentes iguais eram feitos de diamante. O tufo de pelos entre as sobrancelhas era de prata, brilhando como uma bolha de prata colocada sobre uma parede de ouro. Sobre a cabeça do Abençoado, no topo invisível, ele mandou colocar uma rede de pequenos sinos variados feitos de sete tipos de pedras preciosas. No interior do pavilhão, mandou estender um belo dossel de tecido no valor de novecentas mil moedas, com cachos de pérolas pendentes, e nas bordas do pavilhão mandou colocar uma rede de pérolas e, ao lado dela, uma rede de pequenos sinos decorada com sete tipos de pedras preciosas. Amhākaṃ bhagavato mātudevaputtampi sattaratanena kārāpesi. Tathā erāvaṇavissakammadevaputtādayo ca saparivāro sakko devarājā ca cattāro mahārājāno ca pañcasikhadevaputtādayo gandhabbadevaputtā ca sahampati mahā brahmādayo mahābrahmano ca kārāpesi. Vessantarajātakaṃ karonto saṃjayamahārājā phusatīdevī ādayo ca maddīdevī dve dārake ca jūjakabrāhmaṇādayo ca kārāpesi. Vidhura-soṇadatta mahānāradakassapa-sutasoma-suppāraka-saṅkhapālajātakādīni ca, dhammacakkappavattana-mahāsamayasuttādi desanākāro ca, suddhodanamahārājā mahāmāyā mahāpajāpatī gotamī bhaddakaccānā rāhulamātādevī ca rāhulakumāro ca channañca kanthakañca mahābhinikkhamanaṃ mahābodhimaṇḍalaṃ asītimahāsāvakā kosalamahārājā anāthapiṇḍikamahāseṭṭhi cūḷaanāthapiṇḍika-visākhā suppavāsā ca pacchā cūḷapiṇḍapātiya tissattherañca attānañca kārāpetvā te sabbe dhātu gabbhe patiṭṭhāpesi. Ele também mandou fazer o filho de deus que fora mãe de nosso Abençoado com sete tipos de pedras preciosas. Da mesma forma, mandou fazer o elefante Erāvaṇa, o jovem deus Vissakamma e outros, o rei dos deuses Sakka com sua comitiva, os Quatro Grandes Reis, o jovem deus Pañcasikha e outros jovens deuses gandhabbas, e o Grande Brahma Sahampati e outros grandes brahmas. Representando o Vessantara Jātaka, mandou fazer o grande rei Sañjaya, a rainha Phusatī e outros, a rainha Maddī, os dois filhos, o brâmane Jūjaka e outros. E também os Jātakas Vidhura, Soṇadatta, Mahānāradakassapa, Sutasoma, Suppāraka, Saṅkhapāla e outros; a cena da pregação do Dhammacakkappavattana Sutta, do Mahāsamaya Sutta e outros; o grande rei Suddhodana, Mahāmāyā, Mahāpajāpatī Gotamī, Bhaddakaccānā (a mãe de Rāhula), o príncipe Rāhula, Channa, Kanthaka, a Grande Renúncia, o Trono da Grande Iluminação; os oitenta grandes discípulos, o grande rei de Kosala, o grande banqueiro Anāthapiṇḍika, Cūḷa-Anāthapiṇḍika, Visākhā, Suppavāsā e, por fim, o Thera Cūḷapiṇḍapātika Tissa e a si mesmo; tendo mandado fazer tudo isso, ele colocou todos eles na câmara de relíquias. Dhātugabbhavaṇṇaṇā samattā. Aqui termina a descrição da câmara de relíquias. Evaṃ dhātugabbhe pūjāvidhānaṃ suvibhattaṃ sumanoramaṃ kārāpetvā therena saddhiṃ kathesi? Bhante dhātugabbhe mayā kattabbaṃ niṭṭhāpitaṃ. Sve rohiṇīnakkhattena dhātu nidhānaṃ karissāmī. Ayyā pana kesadhātuyo gahetvā āgacchantuti. Tissattherassa bhāramakāsi. Thero taṃ sutvā bhaddakaṃ mahārāja, kesadhātuyo vicinitvā āharāpessāmāti vatvā attano saddhivihārikaṃ sivattheraṃ pakkosāpetvā āvuso bhūmindharanāgavimāne jayaseno nāma nāgarājā vasati. Tassa santike (kesadhātuyo santi.) Tapussa bhallikānaṃ dvebhātikavāṇijānaṃ paricaraṇakāle tesaṃ pamādaṃ ñatvā nāgarājā dve kesadhātuyo gahetvā nāgabhavane ṭhapesi. Tvaṃ tā dhātuyo āharitvā rañño dehīti āṇāpesi. Thero taṃ vacanaṃ sampaṭicchitvā gato. Tendo assim feito realizar os arranjos de oferendas na câmara de relíquias de forma bem distribuída e muito agradável, ele conversou com o Thera: 'Venerável, o que deveria ser feito por mim na câmara de relíquias foi concluído. Amanhã, sob a constelação de Rohiṇī, farei o depósito das relíquias. Que os veneráveis tragam as relíquias de cabelo.' Assim, ele atribuiu a responsabilidade ao Thera Tissa. Ouvindo isso, o Thera disse: 'Muito bem, grande rei, procurarei e farei trazer as relíquias de cabelo.' Tendo chamado seu discípulo, o Thera Siva, ele disse: 'Amigo, na mansão dos nagas de Bhūmindhara vive um rei naga chamado Jayasena. Com ele estão as relíquias de cabelo. Durante o tempo em que os dois irmãos comerciantes, Tapussa e Bhallika, as reverenciavam, percebendo a negligência deles, o rei naga pegou duas relíquias de cabelo e as guardou no reino dos nagas. Vai, traz essas relíquias e entrega-as ao rei.' O Thera, aceitando a instrução, partiu. Tato rājā attano bhaginiyā somadeviyā ca bhāgineyyassa giriabhayarañño ca sāsanaṃ pesesi? Sve dhātunidhānaṃkarissāma. Tumhe senaṅgaṃ gahetvā āgacchathā’ti. Loṇanagare mahānāgarañño ca seru nagare sivarañño ca tatheva sāsanaṃ pesetvā sayampi attano vijite yena mayhaṃ hatthato antamaso ekakarīsamattampi laddhaṃ tadupādāya sabbepi tumhe saddhiṃ parivārena āgacchathā’ti bheriṃ carāpesi. Taṃ sutvā somanassappattā mahājanā attano attano vibhavānurūpena alaṅkatapaṭiyattā agamiṃsu. Rājā pabhātāya rattiyā sabbe seniyo gandhamālādhūpadhajādayo gahetvā dhātunidhānaṃ āgacchantuti vatvā bhikkhusaṅghassa mahādānaṃ datvā tivīvaratthāya mahagghavatthādīni datvā sayampi sabbālaṅkārapatimaṇḍito nānaggarasabhojanaṃ bhuñjitvā uposathaṃ adhiṭṭhāya maṇikuṇḍalamekhalānūpura valayādivicittasabbālaṅkāravibhūsitāhi koseyyādisukhumanānāvidhavicittavatthanivatthāhi naccagītavāditaturiyabhaṇḍagahita hatthāhi devaccharāpaṭibhāganāṭakitthīhi parivārito vuttappakārehi saddhiṃ cetiyaṭṭhānaṃ gantvā mahābhikkhusaṅghaṃ vanditvā aṭṭhāsi. Então o rei enviou uma mensagem à sua irmã Somadevī e ao seu sobrinho, o rei Giriabhaya: 'Amanhã faremos o depósito das relíquias. Vinde trazendo o vosso exército.' Da mesma forma, enviou mensagens ao rei Mahānāga na cidade de Loṇa e ao rei Siva na cidade de Seru. E fez proclamar por tambor em todo o seu reino: 'Todos vós que recebestes de minhas mãos mesmo que seja a extensão de um karīsa de terra, vinde junto com vossas comitivas.' Ouvindo isso, as pessoas, cheias de alegria, partiram adornadas e preparadas de acordo com suas respectivas posses. Ao amanhecer, o rei ordenou que todas as tropas fossem ao depósito de relíquias levando perfumes, guirlandas, incenso, bandeiras e outros presentes. Tendo oferecido uma grande doação à Sangha de bhikkhus e dado tecidos valiosos para o conjunto de três mantos, ele próprio, adornado com todos os ornamentos, tendo consumido alimentos de vários sabores excelentes e assumido os preceitos de Uposatha, cercado por atrizes e dançarinas semelhantes a ninfas celestiais, que estavam adornadas com diversos ornamentos como brincos de joias, cintos, tornozeleiras e braceletes, vestidas com finas e variadas roupas de seda e outros tecidos, e que seguravam instrumentos musicais para dança, canto e música instrumental, dirigiu-se ao local do cetiya junto com as pessoas mencionadas, prestou homenagem à grande Sangha de bhikkhus e permaneceu ali de pé. Tato somanagare giriabhayarājā’pi sabbe nāgarā attano attano vibhavānurūpena dhātunidhānaṭṭhānaṃ āgacchantuti nagare bheriṃ carāpetvā sayaṃ sabbālaṅkārapatimaṇḍito susajjitaamaccagaṇaparivārito nikkhami. Soma devīpi sīsaṃ nahātvā ahatavatthanivatthā sabbālaṅkārapatimaṇḍitā devaccharā viya attano parivārā pañcasatakumāriyo nīlavatthehi paridahāpetvā tatheva alaṅkāretvā puṇṇaghaṭe gāhāpetvā tāsaṃ anantarā pañcasatakumāriyo pītavatthehi paridahāpetvā tatheva alaṅkāretvā pūjābhaṇḍāni gāhāpetvā, tāsaṃ anantarā pañcasata kumāriyo rattavatthehi paridahāpetvā tatheva. Alaṅkāretvā vicitrapupphapūritamañjusāyo gāhāpetvā tāsaṃ anantarā pañcasatakumāriyo setavatthehi paridahāpetvā tatheva alaṅkāretvā dhūma kaṭacchuke gāhāpetvā evaṃ pūjāvidhānaṃ saṃvidahitvā parivārena cetiṅgaṇaṃ gantvā mahābhikkhusaṅghaṃ pañcapatiṭṭhitena vanditvā gandhamālādīhi pūjaṃ katvā attano sāminā giriabhayarājena saddhiṃ ekapasse ṭhītā. Depois disso, na cidade de Soma, o rei Giriabhaya também, tendo feito soar o tambor na cidade, proclamando: 'Que todos os cidadãos venham ao local do depósito das relíquias de acordo com suas respectivas posses', ele próprio, adornado com todos os ornamentos e cercado por um séquito de ministros bem preparados, partiu. A rainha Soma também, tendo lavado a cabeça, vestida com roupas novas, adornada com todos os ornamentos, como uma ninfa celestial, fez com que quinhentas donzelas de seu séquito vestissem roupas azuis, adornando-as da mesma forma, e as fez carregar vasos cheios; logo atrás delas, fez quinhentas donzelas vestirem roupas amarelas, adornando-as da mesma forma, e as fez carregar utensílios de oferenda; logo atrás delas, fez quinhentas donzelas vestirem roupas vermelhas, adornando-as da mesma forma, e as fez carregar caixas cheias de flores variadas; logo atrás delas, fez quinhentas donzelas vestirem roupas brancas, adornando-as da mesma forma, e as fez carregar incensários; tendo assim organizado os preparativos para a oferenda, ela foi com seu séquito ao pátio do santuário, prestou homenagem à grande comunidade de monges com a prostração dos cinco pontos, fez oferendas de perfumes, guirlandas e outros, e permaneceu de um lado junto com seu esposo, o rei Giriabhaya. Loṇanagare mahānāgarājā’pi sabbālaṅkārehi patimaṇḍito sabbābharaṇehi susajjītaamaccamaṇḍalaparivuto naccagītaturīyāni paggaṇhāpayamāno gandhamālā dhūmakaṭacchu gāhāpetvā cetiyaṭṭhānaṃ āgantvā bhikkhusaṅghaṃ vanditvā ekamantaṃ aṭṭhāsi. Na cidade de Loṇa, o rei Mahānāga também, adornado com todos os ornamentos, decorado com todas as joias e cercado por um círculo de ministros bem preparados, fazendo com que se apresentassem danças, canções e música instrumental, fazendo com que carregassem perfumes, guirlandas e incensários, veio ao local do santuário, prestou homenagem à comunidade de monges e permaneceu a um lado. Serunagare sivarājā’pi attānaṃ sabbālaṅkārehi alaṅkaritvā mahantena parivārena pūjāvidhānaṃ gāhāpetvā cetiyaṭṭhānaṃ āgantvā mahābhikkhusaṅghaṃ vanditvā ekamantaṃ aṭṭhāsi. Rājaparisā attano vibhavānurūpena vatthālaṅkārehi candana mālādīhi ca sobhamānā nalāṭe muttākalāpamolambaka vicittasuvaṇṇapaṭṭāni bandhitvā hatthābharaṇādi anekābharaṇehi dibbaparisā viya sumaṇḍitapasādhitā vesānurūpāni vividhāvudhāni gahetvā ekapasse ṭhītā. Sīhavyagghadīpicammehi pasādhitasuvaṇṇālaṅkārasuvaṇṇadhajahemajālasañchanne ratha vare ca sabbālaṅkāravibhusitā rathikā āruyha ekapasse ṭhītā. Brāhmaṇaputtādayo maṇḍitacamme pārupitvā upasobhayamānā ekapasse ṭhītā. Bahu amaccā attano attano vesānurūpena mahagghavatthābharaṇavibhūsitā saparivārā ekapasse ṭhītā. Gandhodaka pūrita dakkhiṇāvatta saṅkhaṃ gahetvā upavītasuttaṃ ekaṃsaṃ karitvā brāhmaṇaveṭhanaṃ veṭhetvā purohitabrāhmaṇā mahantena parivārena pūjāvidhānaṃ gāhāpetvā cetiyaṭṭhānaṃ āgantvā mahābhikkhusaṅghaṃ vanditvā jayaghosaṃ sāventā evamāhaṃsu? Na cidade de Seru, o rei Siva também, tendo se adornado com todos os ornamentos, fazendo com que seu grande séquito carregasse os preparativos para as oferendas, veio ao local do santuário, prestou homenagem à grande comunidade de monges e permaneceu a um lado. A comitiva real, resplandecente com roupas, ornamentos, sândalo, guirlandas e outros, de acordo com suas respectivas posses, tendo amarrado na testa faixas de ouro multicoloridas com cordões de pérolas pendentes, belamente adornada e decorada com muitos ornamentos, como pulseiras e outros, assemelhando-se a uma assembleia celestial, empunhando várias armas adequadas aos seus trajes, permaneceu de um lado. E em excelentes carruagens cobertas com peles de leões, tigres e leopardos, decoradas com ornamentos de ouro, bandeiras douradas e redes de ouro, os cocheiros, adornados com todos os ornamentos, subiram nelas e permaneceram de um lado. Os filhos dos brâmanes e outros, vestindo peles decoradas e parecendo esplêndidos, permaneceram de um lado. Muitos ministros, adornados com roupas e joias valiosas de acordo com suas respectivas posições, permaneceram de um lado com seus séquitos. Segurando conchas que giram para a direita cheias de água perfumada, colocando o cordão sagrado sobre um ombro, usando turbantes de brâmanes, os sacerdotes brâmanes, fazendo com que seu grande séquito carregasse os preparativos para as oferendas, vieram ao local do santuário, prestaram homenagem à grande comunidade de monges e, proclamando gritos de vitória, disseram o seguinte: Khemaṃ subhikkhaṃ bhavatu niccaṃ janapadaṃ sivaṃ; Sassāni samuppajjantu rañño evaṃ jayā siyuṃ. Que haja segurança e abundância de alimentos, e que o país seja sempre próspero e pacífico; que as colheitas prosperem e que assim haja vitórias para o rei. Avasesā mahājanā evamāhaṃsu? Samuddapariyantaṃ hi mahiṃ sāgarakuṇḍalaṃ vasundharaṃ āvasatu amaccaparivārito. Evaṃ vatvā? Amhākaṃ ayyo kākavaṇṇatisso mahā rājā sadevake loke ekapuggalassa lokanāthassanalāṭadhātuṃ patiṭṭhāpetī’ti attano attano vibhavānurūpena sumaṇḍitapasādhitā. Khujjavāmanakādayo’pi sabbe janā pūjābhaṇḍāni gahetvā sādhukāraṃ dadamānā aṭṭhaṃsu. Imasmiṃ cetiyaṭṭhāne rāsībhūtā parisā evaṃ veditabbā? Khattiyā brāhmaṇā vessā negamā ca samāgatā pupphādigahitā sabbe alaṅkāravibhūsitā. As demais pessoas do povo disseram o seguinte: 'Que o rei, cercado por seus ministros, governe a terra que se estende até o oceano, que tem o mar como adorno.' Tendo dito isso, pensando: 'Nosso nobre grande rei Kākavaṇṇatissa está estabelecendo a relíquia da testa do Protetor do Mundo, o ser supremo no mundo com seus deuses', eles se adornaram e se decoraram de acordo com suas respectivas posses. Até mesmo os corcundas, anões e outros, todas as pessoas, segurando utensílios de oferenda e proferindo aclamações de 'Sādhu!', permaneceram ali. A multidão reunida neste local do santuário deve ser conhecida assim: Guerreiros, brâmanes, comerciantes e cidadãos reuniram-se, todos segurando flores e outros objetos, ricamente adornados. Gaṇanā vītivattā te aneke ca mahājanā; Samuddo pattharantova khattiyā samupāgatā. Inumeráveis eram aquelas muitas pessoas do povo; os guerreiros que se reuniram eram como o oceano se espalhando. Alaṅkato mahārājā sarājaparivārito; Devarājā yathā sakko aṭṭhāsi cetiyaṅgaṇe. O grande rei, adornado e acompanhado por seu séquito real, permaneceu no pátio do santuário como Sakka, o rei dos deuses. Sādhuvādena sattānaṃ pañcaṅgaturiyehi ca; Hatthassarathasaddena samākiṇṇaṃ mahītalaṃ. Com as aclamações de 'Sādhu!' dos seres e com a música instrumental de cinco tipos, e com o som de elefantes, cavalos e carruagens, a superfície da terra estava repleta. Tato cūḷapiṇḍapātiyatissatthero attano saddhivihārīke pañcasata khīṇāsave parivāretvā cetiyaṭṭhānameva āgato. Mahāsāgalatthero’pi pañcasata khīṇāsave parivāretvā cetiyaṭṭhānameva āgato. Mahindatthero’pi attano sāvake saṭṭhimatte khiṇāsave gahetvā cetiyaṭṭhānameva āgato. Iti iminā niyāmeneva eko dve tayo cattāro pañca khīṇāsavā āgacchantā satta sahassamattā ahesuṃ. Tato cūḷapiṇḍapātiyatissatthero ettake bhikkhū parivāretvā cetiyaṅgaṇe nisīdī. Tato rājā āgantvā pañcapatiṭṭhitena vanditvā therena saddhiṃ kathesi? Kesadhātu kuto labhissāma ayyā’ti. Tasmiṃ khaṇe tissatthero attano saddhivihārikaṃ sivattheraṃ olokesi. So olokitakkhaṇeyeva nisinnaṭṭhānato uṭṭhāya cīvaraṃ pārupitvā mahābhikkhusaṅghaṃ vanditvā chaḷabhiñño mahākhīṇāsavo catutthajjhānaṃ samāpajjitvā tato vuṭṭhāya pathaviyaṃ nimujjitvā bhumindharanāgavimāne pāturahosi. Então, o Elder Cūḷapiṇḍapātiyatissa, cercado por quinhentos discípulos que haviam destruído as máculas, veio ao próprio local do santuário. O Elder Mahāsāgala também, cercado por quinhentos arahants, veio ao próprio local do santuário. O Elder Mahinda também, levando cerca de sessenta discípulos arahants, veio ao próprio local do santuário. Assim, desta maneira, vindo um, dois, três, quatro, cinco arahants, eles totalizaram cerca de sete mil. Então, o Elder Cūḷapiṇḍapātiyatissa, cercado por tantos monges, sentou-se no pátio do santuário. Então o rei veio, prestou homenagem com a prostração dos cinco pontos e conversou com o Elder: 'De onde obteremos a relíquia do cabelo, venerável senhor?' Naquele momento, o Elder Tissa olhou para o seu discípulo, o Elder Siva. No exato momento em que foi olhado, ele se levantou de onde estava sentado, ajustou seu manto, prestou homenagem à grande comunidade de monges, ele, que possuía os seis conhecimentos diretos e era um grande arahant, entrou no quarto jhana, emergiu dele, mergulhou na terra e apareceu na mansão do rei naga que sustenta a terra. (Sutvāssa sivathero ca vasippatto visārado; Pākaṭo abhavi nāganagaraṃ purato khaṇe.) (Tendo ouvido isso, o Elder Siva, que alcançara o domínio e era confiante, tornou-se visível na cidade dos nagas no instante seguinte.) Tasmiṃ kho pana samaye jayaseno nāgarājā attano bhāgineyyaṃ dvikoṭimatte nāge parivāretvā mahā yasaṃ anubhavamānaṃ nisinnaṃ iṅgitasaññaṃ datvā theraṃ duratova āgacchantaṃ disvā cintesi? Imasmiṃ nāgabhavane samaṇehi kattabbakiccaṃ natthī. Nissaṃsayaṃ kesadhātuṃ nissāya āgato bhavissatīti uṭṭhāya dhātugharaṃ pavisitvā dhātukaraṇḍakaṃ gilitvā kiñci ajānanto viya nisīdi. Tasmiṃ kāle thero tassa santikaṃ agamāsi. Nāgarājā paccuggantvā paṭisanthāraṃ karonto therena saddhiṃ kathesi. Kasmā ayyo āgato’ti vutte evamāha? Tilokanāthassa amhākaṃ sambuddhassa kesadhātūnaṃ atthāya āgato, tuyhaṃ santike ṭhapitakesadhātuyo papañcaṃ akatvā mayhaṃ dehi, teyeva sandhāya upajjhāyena pesitomhī’ti vutte amhākaṃ sammā sambuddhassa kesadhātuyo mama santike natthī’ti āha. Thero dhātukaraṇḍakaṃ gilitabhāvaṃ ñatvā gaṇhāmi mahārājā kesadhātuyo’ti vutte āma passanto gahetvā gacchāhīti āha. Evaṃ tayo vāre paṭiññaṃ gahetvā tatheva ṭhīto? Naquele momento, o rei naga Jayasena, que estava sentado desfrutando de grande glória, cercado por seu sobrinho e cerca de vinte milhões de nagas, fez um sinal com um gesto e, vendo o Elder se aproximar de longe, pensou: 'Nesta morada dos nagas não há dever a ser cumprido por ascetas. Sem dúvida, ele deve ter vindo por causa da relíquia do cabelo.' Então, levantando-se, entrou na câmara das relíquias, engoliu o relicário e sentou-se como se nada soubesse. Naquele momento, o Elder aproximou-se dele. O rei naga foi ao seu encontro e, prestando-lhe as boas-vindas, conversou com o Elder. Quando perguntado: 'Por que o venerável senhor veio?', o Elder disse: 'Vim pelas relíquias do cabelo do nosso Buda, o Protetor dos Três Mundos. Dá-me, sem demora, as relíquias do cabelo que estão sob a tua guarda. Fui enviado pelo meu preceptor justamente por causa delas.' Quando isso foi dito, o rei naga respondeu: 'As relíquias do cabelo do nosso Buda perfeitamente desperto não estão comigo.' O Elder, sabendo que ele havia engolido o relicário, disse: 'Ó grande rei, eu tomarei as relíquias do cabelo.' Quando o rei naga disse: 'Sim, se as vir, pegue-as e vá embora.' Tendo obtido essa promessa por três vezes, o Elder permaneceu ali mesmo. Iddhiyā māpayitvāna tato so sukhumaṃ karaṃ,Pavesetvā mukhe tassa gaṇhī dhātukaraṇḍakaṃ; Nāgālayābhinikkhami tiṭṭha nāgā’ti bhāsiya. Tendo criado uma mão sutil por meio de seu poder psíquico, ele a inseriu na boca do naga e pegou o relicário; e partiu da morada dos nagas, dizendo: 'Fique aí, ó naga!' Tasmiṃ khaṇe jayaseno nāgarājā samaṇaṃ vañcetvā pesitomhī’ti vatvā tassa gatakāle dhātukaraṇḍakaṃ oloketvā dhātu apassitvā samaṇena nāsitomhī’ti dve hatthe ukkhipitvā ṭhapetvā attano sakalanāgabhavanaṃ eka kolāhalaṃ katvā mahantena saddena paridevanto? Amhākaṃ cakkhuni uppāṭetvā gato viya sadevakassa lokassa patiṭṭhānabhūtassa sammāsambuddhassa kesadhātuyo apāyadukkhato amuñcantānaṃ amhākaṃ abhibhavitvā dhātuyo gahetvā gatasamaṇaṃ anubandhitvā gaṇhissāmā’ti dvekoṭimatte nāge gahetvā attano bhāgineyyena saddhiṃ tassa piṭṭhito piṭṭhito anubandhitvā ākāsaṃ uggacchiṃ (su). Tasmiṃ khaṇe pana sivatthero akāsato otaritvā pathaviyaṃ pāvisi. Puna tepi pathaviyaṃ pavisiṃsu. Evaṃ thero tehi saddhiṃ ummujja nimujjaṃ karonto pāṭihāriyaṃ dassetvā serunagarassa nātidūre piṭṭhipāsāṇe uggañji. Tattheva te saṃvejetvā cetiyaṅgaṇe mahābhikkhusaṅghassa purato pākaṭo ahosi. Nāgā taṃ gahetuṃ asakkontā mahantena saddena ravaṃ patiravaṃ datvā. Ito paṭṭhāya naṭṭhamhā’ti tasmiṃ piṭṭhi pāsāṇe sabbe samāgamaṃ katvā mahāsaddena parideviṃsu? Naṭṭhambhā vata bho’ti. Tato paṭṭhāya so piṭṭhipāsāṇo nāgānaṃ ravaṃ patiravaṃ datvā paridevitahāvena nāgagallaṃ nāma ahosi. Naquele momento, o rei naga Jayasena, pensando: 'Eu enganei o asceta e o mandei embora', após a partida do Elder, olhou para o relicário e, não vendo a relíquia, exclamou: 'Fui arruinado pelo asceta!', erguendo as duas mãos, causou um grande tumulto em toda a sua morada naga e lamentou em voz alta: 'É como se ele tivesse arrancado os nossos olhos e partido! As relíquias do cabelo do Buda perfeitamente desperto, que é o refúgio do mundo com seus deuses, foram levadas por aquele asceta que nos superou, a nós que não nos libertamos do sofrimento dos estados de infortúnio. Nós o perseguiremos e tomaremos as relíquias de volta!' Levando cerca de vinte milhões de nagas junto com seu sobrinho, ele subiu ao céu perseguindo-o de perto. Naquele momento, porém, o Elder Siva desceu do céu e entrou na terra. Eles também entrou na terra atrás dele. Assim, o Elder, emergindo e mergulhando junto com eles, realizando milagres, subiu em uma rocha plana não muito longe da cidade de Seru. Tendo-os deixado atônitos ali mesmo, ele apareceu no pátio do santuário diante da grande comunidade de monges. Os nagas, incapazes de capturá-lo, emitiram um grande som que ecoou por toda parte. 'A partir de agora estamos perdidos!', reunindo-se todos naquela rocha plana, lamentaram em voz alta: 'Estamos verdadeiramente arruinados, meus amigos!' A partir de então, aquela rocha plana, devido ao eco do clamor e do lamento dos nagas, ficou conhecida como Nāgagalla. Nāgo therassa piṭṭhitoyeva anubandhitvā cetiyaṅgaṇaṃ gantvā rājānaṃ evamāha? Deva, eso bhikkhu mayā adinnadhātu gahetvā āgato’ti. Taṃ sutvā rājā? Saccaṃ kira ayya nāgassa vacananti vutte naheva mahārāja, iminā dinnaṃ eva dhātuṃ aggahesinti vutte? Nāgo tava sakkhiṃ dehīti āha. Thero tassa bhāginyeṃ samaṇuppala nāgarājānaṃ sakkhiṃ akāsi. Rājā tassa bhāgineyyassa sabbavacanaṃ sutvā saddahi. Tasmiṃ kāle dukkhābhibhūto nāgarājā gantvā bahi ṭhīto. Tato paṭṭhāya so nāgarājā bahi hutvā nisinnattā bahināgarājā nāma ahosi. Tassa pana bhāgineyyaṃ anto cetiyaṅgaṇe nisīdāpesi. Imassa pana cetiyassa ārakkhaṃ gahitanāgā kathetabbā. Sumananāgarañño parivārā chakoṭimattā nāgā, jayasenassa parivārā koṭisatamattā nāgā, samaṇuppalanāgarañño parivārā dvikoṭimattā nāgā ahesuṃ. Sabbe dhātuyā ārakkhaṃ gaṇhiṃsu. Rājā therassa hatthato kesadhātuṃ gahetvā ratanacaṅegāṭake ṭhapetvā mahindassa nāma amaccassa adāsi. Tasmiṃ samāgame tipiṭakamahāphussadevattherassa saddhivihārikā paṭisambhidappattā cattāro sāmaṇerā ahesuṃ. Tesu eko malaya rājaputto sumanasāmaṇero nāma, eko serunagare sivarājabhāgineyyassa putto uttara sāmaṇero nāma. Eko mahāgāme mālākāraputto cunda sāmaṇero nāma eko mahāgāme ekassa kuṭumbikassa putto mahākassapasāmaṇero nāma, ime cattāro sāmaṇerā ajja kākavaṇṇatissamahārājā mahācetiye dhātu nidhānaṃ karissati, mayaṃ himavantaṃ gantvā sukusumāni āharissāmāti theraṃ vanditvā ākāsato himavantaṃ gantvā campakanāgasalalādayo pūjanīyamālaṃ gahetvā tāvatiṃsadeva lokaṃ gatā. O naga, perseguindo o Elder de perto, foi ao pátio do santuário e disse ao rei: 'Majestade, este monge veio trazendo a relíquia que eu não lhe dei.' Ouvindo isso, o rei perguntou: 'É verdade, venerável senhor, o que diz o naga?' Quando o Elder respondeu: 'De modo algum, ó grande rei, eu tomei apenas a relíquia que me foi dada por ele', o naga disse: 'Apresente a sua testemunha!' O Elder apresentou como testemunha o sobrinho do naga, o rei naga Samaṇuppala. O rei, ouvindo todo o depoimento do sobrinho dele, acreditou. Naquele momento, o rei naga, dominado pela tristeza, retirou-se e permaneceu do lado de fora. A partir de então, por ter ficado sentado do lado de fora, aquele rei naga ficou conhecido como Bahināgarājā. O seu sobrinho, no entanto, ele fez sentar-se dentro do pátio do santuário. Devem ser mencionados os nagas que assumiram a proteção deste santuário: os nagas do séquito do rei Sumana, que somavam cerca de sessenta milhões; os nagas do séquito de Jayasena, que somavam cerca de cem milhões; e os nagas do séquito do rei Samaṇuppala, que somavam cerca de vinte milhões. Todos eles assumiram a proteção da relíquia. O rei tomou a relíquia do cabelo das mãos do Elder, colocou-a em uma caixa de joias e a entregou ao ministro chamado Mahinda. Naquela assembleia, havia quatro noviços que haviam alcançado as análises analíticas, discípulos do Elder Tipiṭaka Mahāphussadeva. Entre eles, um era o príncipe de Malaya, chamado noviço Sumana; um era o filho do sobrinho do rei Siva na cidade de Seru, chamado noviço Uttara; um era o filho de um florista em Mahāgāma, chamado noviço Cunda; e um era o filho de um proprietário de terras em Mahāgāma, chamado noviço Mahākassapa. Estes quatro noviços, pensando: 'Hoje o grande rei Kākavaṇṇatissa fará o depósito das relíquias no grande santuário; nós iremos ao Himalaia e traremos belas flores', prestaram homenagem ao Elder, viajaram pelo ar até o Himalaia, colheram flores de campaka, nāga, salala e outras flores dignas de oferenda, e então foram ao mundo dos deuses de Tāvatiṃsa. Tasmiṃ kāle sakko devarājā sabbābharaṇapatimaṇḍito dvisu devalokesu devatāyo gahetvā erāvaṇahatthīkkhandhamāruyha aḍḍhateyyakoṭidevaccharāparivārito sudassanamahā vīthiyaṃ vicaranto savaṅgoṭake te cattāro sāmaṇere duratova āgacchante disvā hatthīkkhandhato oruyha pañca patiṭṭhitena vanditvā tesaṃ hatthe mālācaṅgoṭake disvā? Kiṃ ayyā tumhākaṃ hatthe’ti pucchi. Taṃ sutvā sāmaṇerā mahārāja, kiṃ tvaṃ na jānāsi. Laṅkāyaṃ kākavaṇṇatissa mahārājā dasabalassa nalāṭadhātuṃ gahetvā mahāvālukagaṅagāya dakkhiṇapasse seru nāma dahassa ante varāha nāma soṇḍimatthake cetiyaṃ kārāpetuṃ tumhākaṃ niyogena vissakammadevaputtena nimmitैṭṭhakāni gahetvā cetiyaṃ kārāpetvā ajja dhātunidhānaṃ karoti. Tattha pūjanatthāya himavantato ānītapupphamidanti vatvā itopi kusumaṃ gahetuṃ āgatamhā’ti vadiṃsu. Sakko tesaṃ vacanaṃ sutvā? Naquele momento, Sakka, o rei dos deuses, adornado com todos os ornamentos, acompanhado por divindades dos dois mundos celestiais, montou no dorso do elefante Erāvaṇa. Cercado por vinte e cinco milhões de ninfas celestiais, enquanto passeava pela grande avenida Sudassana, ele viu de longe os quatro noviços aproximando-se com cestas nas mãos. Descendo do dorso do elefante, ele os reverenciou tocando o chão com as cinco partes do corpo e, vendo as cestas de flores em suas mãos, perguntou: 'O que há nas mãos de vossas senhorias?' Ouvindo isso, os noviços disseram: 'Ó grande rei, acaso não sabes? Em Laṅkā, o grande rei Kākavaṇṇatissa, tendo tomado a relíquia da testa do Dasabala, está construindo um cetiya na margem sul do rio Mahāvāluka, perto do lago chamado Seru, no topo do monte Varāha, usando os tijolos criados pelo filho dos deuses Vissakamma sob as tuas ordens; e hoje ele realiza a entronização da relíquia. Estas são flores trazidas do Himavanta para serem oferecidas lá, e viemos aqui para colher mais flores.' Ouvindo as palavras deles, Sakka... Ayya tumhākaṃ hatthe pupphāni cūḷāmaṇicetiye pujetvā amhākaṃ uyyānato pupphāni gahetvā gacchathāti vatvā tehi saddhiṃ gantvā tesaṃ pupphehi cūḷāmaṇicetiyaṃ pūjesi. Tato papañcaṃ na bhavitabbanti sakkassa nivedesuṃ. Taṃ sutvā sakko sāmaṇerānaṃ pañcamahāuyyānato pāricchatta-koviḷārādīni pupphāni ca candanacuṇṇañca gahetvā dāpesi. Sāmaṇerā pupphāni gahetvā devalokato otaritvā himavantaṃ pavisitvā suvaṇṇamaṇipabbate santacchāyāya nasīditvā divāvihāraṃ katvā nakkhattavelāya sampattāya maṇī gavesamānā cattāro maṇayo addasaṃsu. Tesaṃ eko indanīlamaṇī, eko pahassarajotiraṅga maṇī, eko veluriyamaṇi, eko masāragallamaṇi, cattāro maṇayo ca dibbapupphāni ca gahetvā therānaṃ dassesuṃ. Thero? Mahārāja, ime sāmaṇerā pāricchattakakoviḷārādīni pupphāni ca candanacuṇṇañca cattāro maṇayo ca gahetvā āgatā’ti rañño ārocesuṃ. disse: 'Senhores, ofereçam as flores que estão em suas mãos no Cūḷāmaṇicetiya e depois levem flores do nosso jardim e sigam viagem.' Indo com eles, ele ofereceu as flores deles no Cūḷāmaṇicetiya. Então, os noviços informaram a Sakka que não deveria haver atraso. Ouvindo isso, Sakka mandou colher e entregar aos noviços flores como pāricchatta e koviḷāra, além de pó de sândalo, dos seus cinco grandes jardins. Os noviços, tomando as flores, desceram do mundo dos deuses, entraram no Himavanta e, sentando-se sob a sombra agradável da montanha de ouro e joias, descansaram durante o dia. Quando chegou o momento auspicioso, ao procurarem por joias, encontraram quatro pedras preciosas. Uma delas era uma safira (indanīla), outra era uma joia brilhante e radiante (pahassarajotiraṅga), outra era um olho-de-gato (veḷuriya) e outra era uma pedra masāragalla. Tomando as quatro joias e as flores celestiais, eles as mostraram aos Theras. O Thera informou ao rei: 'Ó grande rei, estes noviços chegaram trazendo flores como pāricchatta e koviḷāra, pó de sândalo e as quatro joias.' Rājā taṃ sutvā somanassajāto sāmaṇere pañca patiṭṭhītena vanditvā tesamāhatamaṇayo gahetvā mahānanda nāma amaccassa datvā therehī saddhiṃ mahantena parivārena cetiyaṅgaṇaṃ gantvā maṇikaraṇḍakena dhātuṃ gahetvā attano sīse dhātuṃ ṭhapetvā upari setacchattaṃ kārāpetvā cetiyaṃ tikkhattuṃ padakkhiṇaṃ katvā pācīnadvāre ṭhīto? Ayaṃ dasabalassa nalāṭadhātu amhehi kārāpitāya buddhapaṭimāya nalāṭe uṇṇalomākāraṃ hutvā patiṭṭhahatūti adhiṭṭhāsi. Tassa cintitakkhaṇeyeva dhātu karaṇḍato nabhamuggantvā ākāse sattatālappamāṇe ṭhatvā chabbaṇṇa raṃsiyo vissajjesi. Tā raṃsiyo kuṭena āsiñcamānavilīna suvaṇṇaṃ viya antalikkhato nikkhantasuvaṇṇarasadhārā viya sakalalaṅkādīpaṃ raṃsijālehi ekobhāsaṃ katvā gaṇhiṃsu. Tasmiṃ kāle yamakapāṭihāriyasadisaṃ pāṭihāriyaṃ ahosi. Mahākāruṇikassa bhagavato adiṭṭhapubbaṃ pāṭihāriyaṃ disvā mahājanā tathāgatassa rūpakāyaṃ paccakkhabhutā viya ahesuṃ. O rei, ouvindo isso, encheu-se de alegria, reverenciou os noviços tocando o chão com as cinco partes do corpo e, tomando as joias trazidas por eles, entregou-as ao ministro chamado Mahānanda. Junto com os Theras e um grande séquito, ele foi ao pátio do cetiya, retirou a relíquia do cofre de joias, colocou-a sobre a sua própria cabeça, mandou erguer o guarda-sol branco sobre ela, circunambulou o cetiya três vezes pela direita e, de pé diante do portal leste, fez uma determinação: 'Que esta relíquia da testa do Dasabala se estabeleça na testa da imagem do Buda que mandamos fazer, assumindo a forma de uma uṇṇaloma.' No exato momento de seu pensamento, a relíquia subiu do cofre ao céu, permanecendo no ar à altura de sete palmeiras, e emitiu raios de seis cores. Esses raios, como ouro derretido vertido de um cadinho ou como correntes de ouro líquido fluindo do firmamento, iluminaram toda a ilha de Laṅkā com uma rede de luz. Naquele momento, ocorreu um milagre semelhante ao Milagre Duplo. Ao verem esse milagre sem precedentes do Abençoado de Grande Compaixão, as multidões sentiram como se estivessem diante do próprio corpo físico do Tathāgata. Adiṭṭhapubbaṃ satthussa pāṭihīraṃ mahājanā; Disvā pītiparā jātā pasādamajjhaguṃ jine. Ao verem o milagre sem precedentes do Mestre, as multidões, cheias de imensa alegria, alcançaram a devoção e a fé no Vitorioso. Pūjesuṃ gandhamālañca alaṅkāraṃ sakaṃ sakaṃ; Sabbe vandiṃsu sirasā-cetiyaṃ īdisaṃ varaṃ. Ofereceram perfumes, guirlandas e seus próprios ornamentos; todos reverenciaram com suas cabeças este nobre cetiya. Tasmiṃ samāgame eko paṇḍitapuriso jinaṃ thomento evamāha? Naquela assembleia, um homem sábio, louvando o Vitorioso, disse o seguinte: Nibbutassāpi buddhassa yaso bhavati īdiso; Ṭhītassa lokanāthassa kīdisā āsi sampadā. Se tal é a glória do Buda mesmo após ter alcançado o Parinibbāna, quão grandioso deve ter sido o esplendor do Protetor do Mundo quando ainda estava presente! Anubhāvamidaṃ sabbaṃ puññeneva mahesino; Kareyya ñatvā puññaṃ taṃ patthento bodhimuttamaṃ. Todo este poder provém unicamente do mérito do Grande Sábio; sabendo disso, deve-se acumular mérito, aspirando à suprema iluminação. Tasmiṃ kāle nānāratanavicittaṃ anekālaṅkārapatimaṇḍitaṃ mahārahaṃ samussitadhajapatākaṃ nānāvidhakusumasamākiṇṇaṃ anekapūjāvidhānaṃ gahetvā manussā chaṇavesaṃ gaṇhiṃsu. Anekavidhaturiyasaṅghuṭṭaṃ ahosi. Tasmiṃ khaṇe devatāyo pupphavassaṃ vassāpenti. Mahānubhāvasampannā nāgā pūjaṃ karonti. Evaṃ sabbe devā nāgā manussā sādhukāraṃ denti, apphoṭenti, velukkhepaṃ karonti, hatthīno kuñcanādaṃ nadanti. Assā tuṭṭhiravaṃ ravanti, bahalaghana mahāpathavī yāva udakapariyantaṃ kampi. Disāsu vijjullatā nicchariṃsu. Sakalalaṅkādīpe sumanakūṭādayo mahānagā kusumagaṇasamākiṇṇā ahesuṃ. Sabbe jalāsayā pañcavidha padumasañchantā, devatānamantare manussā, manussānaṃ antare yakkhanāgasupaṇṇādayo ca ahesuṃ. Bhikkhubhikkhunīupāsaka upāsikā aparimāṇā ahesuṃ. Mahantena sādhukārena mahā nigghosena sakalalaṅkādīpe tibbavātābhihatasamuddo viya ekaninnādaṃ ekanigghosaṃ ahosi. Iminā pūjāvidhānena pasādakabhūtamahājanakāyamajjhe dhātu pāṭihāriyaṃ dassetvā ākāsato otaritvā buddhapaṭimāya nalāṭe puṇṇacandasassirīkaṃ abhibhavantamiva virocamānā patiṭṭhāsi. Naquele momento, as pessoas vestiram trajes festivos, trazendo oferendas valiosas, adornadas com várias joias e ornamentos, com bandeiras e estandartes erguidos, e repletas de flores de diversos tipos. Houve o ressoar de muitos tipos de instrumentos musicais. Naquele instante, as divindades fizeram chover flores. Os nāgas, dotados de grande poder, realizaram oferendas. Assim, todos os deuses, nāgas e humanos bradavam 'Sādhu!', batiam palmas e acenavam com seus mantos; os elefantes bramiam, os cavalos relinchavam de alegria, e a grande e sólida terra tremeu até os limites das águas. Relâmpagos brilharam em todas as direções. Em toda a ilha de Laṅkā, as grandes montanhas, como o Sumanakūṭa, ficaram cobertas de flores. Todos os reservatórios de água cobriram-se com cinco tipos de lótus; deuses misturavam-se entre os humanos, e entre os humanos havia yakkhas, nāgas, supaṇṇas e outros seres. Os bhikkhus, bhikkhunīs, upāsakas e upāsikās eram inumeráveis. Com o grande clamor de aprovação e o imenso estrondo, toda a ilha de Laṅkā ressoou em um único som e eco, como o oceano açoitado por ventos fortes. Por meio dessa cerimônia de oferendas, em meio à multidão de pessoas devotas, a relíquia, após manifestar o milagre, desceu do céu e estabeleceu-se na testa da imagem do Buda, brilhando intensamente como se eclipsasse a beleza da lua cheia. Rājā mahānandanāmakassa amaccassa hatthato kesadhātuṃ gahetvā vihāradeviyā datvā tvaṃ imā kesadhātuyo dasabalassa anavalokita matthake patiṭṭhāpehī’ti āha. Sā kesadhātuyo gahetvā tattheva patiṭṭhahantu’ti adhiṭṭhānaṃ akāsi. Tasmiṃ khaṇe kesadhātuyo karaṇḍato nabhaṃ uggantvā mayūragīvasaṃkāsanīlaraṃsiyo vissajjentī ākāsato otaritvā buddhapaṭimāya uttamaṅge sirasmiṃ patiṭṭhahiṃsu. O rei tomou as relíquias de cabelo das mãos do ministro chamado Mahānanda, entregou-as à rainha Vihāradevī e disse: 'Estabelece estas relíquias de cabelo no topo da cabeça do Dasabala, que nunca foi olhado de cima.' Ela, tomando as relíquias de cabelo, fez uma determinação: 'Que elas se estabeleçam exatamente ali.' Naquele instante, as relíquias de cabelo subiram do cofre ao céu, emitindo raios azuis semelhantes à cor do pescoço de um pavão, e, descendo do firmamento, estabeleceram-se no topo da cabeça da imagem do Buda. Tato rājā therena saddhiṃ dhātugabbhaṃ pavisitvā dibbacandanacuṇṇasamākiṇṇaṃ pāricchattakakoviḷārādi sugandhapupphasantharaṃ viyūhitvā pabhāsamudayasamākiṇṇe cattāro maṇi pāsāṇe ṭhapesi. Tesaṃ ālokābhibhūto dhātugabbho ativiya virocittha. Sabbanāṭakitthīyo attano attano ābharaṇāni omuñcitvā dhātugabbheyeva pūjesuṃ. Tato rājā dhātunidhānaṃ katvā buddharūpassa pādatale sīsaṃ ṭhapetvā nipanno evaṃ paridevi; mayhaṃ pitupitāmahaparamparāgatādhātu ajja ādiṃ katvā ito paṭṭhāya viyogā jātā ahaṃ dāni tumhākaṃ aticiraṃ (ṭhītā) ramaṇīyā rohaṇajanapadā āharitvā imasmiṃ ṭhāne patiṭṭhāpesinti vatvā sineru muddhani samujjalamahāpadīpo viya tumhe idheva ṭhītā. Idāni na gamissāma mayaṃ khamatha bhagavā’ti paridevamāno dhātu gabbheyeva patitvā āha? Em seguida, o rei, junto com o Thera, entrou na câmara das relíquias e, após espalhar pó de sândalo celestial e preparar um leito de flores perfumadas como pāricchatta e koviḷāra, colocou as quatro pedras preciosas que irradiavam imenso brilho. Superada pela luz delas, a câmara das relíquias resplandeceu extraordinariamente. Todas as dançarinas da corte retiraram seus próprios ornamentos e os ofereceram dentro da própria câmara das relíquias. Então, o rei, tendo realizado a entronização das relíquias, colocou sua cabeça aos pés da imagem do Buda e, deitando-se, lamentou assim: 'A relíquia que me foi transmitida pela linhagem de meus pais e avós, a partir de hoje, está separada de mim. Eu vos trouxe da bela região de Rohaṇa e vos estabeleci neste lugar para que permaneçais por muito tempo. Como uma grande lâmpada brilhando no topo do monte Sineru, vós estais estabelecidos aqui. Agora não iremos embora; perdoa-nos, ó Abençoado!' Lamentando-se assim, ele caiu prostrado na própria câmara das relíquias e disse: Aho viyogaṃ dukkhaṃ me etā bādhenti dhātuyo; Vatvā so paridevanto dhātugabbhe sayī tadā. 'Ah, a dor da separação! Estas relíquias me afligem.' Dizendo isso e lamentando-se, ele deitou-se então na câmara das relíquias. Marissāmi no gamissaṃ ayyaṃ hitvā idheva’haṃ; Dullabhaṃ dassanaṃ tassa saṃsāre carato mamā’ti. 'Morrerei aqui mesmo, não irei embora deixando o Nobre Senhor; raro é o seu vislumbre para mim que vagueio no saṃsāra.' Vatvā paridevanto nipajji. Tassa pana bhikkhusaṅghassa antare sahadevo nāma thero rājānaṃ dhātugabbhe rodamānaṃ nipannaṃ disvā kimajjhāsayo etassā’ti cetopariyañāṇena samantāharitvā idha nipanno marissāmī’ti nipannabhāvaṃ jānitvā iddhiyā saṃsaraṃ piyarūpaṃ māpetvā dhātugabbhato taṃ bahi akāsi. Dizendo isso, ele permaneceu deitado, lamentando-se. No entanto, entre a comunidade de monges, o Thera chamado Sahadeva, vendo o rei deitado e chorando na câmara das relíquias, pensou: 'Qual é a intenção dele?' Usando o conhecimento de ler a mente alheia, ele percebeu que o rei estava deitado ali com a firme intenção de morrer. Então, por meio de poderes psíquicos, ele criou uma forma agradável e o retirou da câmara das relíquias. (Iddhiyā so vasipatto chaḷabhiñño visārado; Taṃ khaṇaññeva sappañño rājānaṃ taṃ bahiṃ akā.) (Aquele sábio Thera, mestre dos poderes psíquicos, dotado das seis formas de conhecimento superior e destemido, naquele mesmo instante retirou o rei dali.) Tato paṭhamānītajotiraṅga pāsāṇaṃ dhātugabbhassa upari vitānaṃ viya ṭhapetvā arahantā? Dhātugabbho samantato caturassamañcaṃ viya ekaghano hotu. Dhātu gabbhe gandhā mā sussantu, pupphāni mā milāyantu, ratanāni mā vivaṇṇā hontu, pūjanīyabhaṇḍāni mā nassantu, paccatthikapaccāmittānaṃ okāso vā vivaro vā mā hotu’ti adhiṭṭhahiṃsu. Tato rājā dhātuyo mahantaṃ pūjaṃ katvā maṅgalacetiye caturassakoṭṭhakaṃ atimanoramaṃ chattakammañca kelāsakūṭaṃ viya sudhākammañca vālukapādato paṭṭhāya sabbañca kattabbaṃ kammaṃ niṭṭhāpesi. So pana seta nimmalacandaraṃsi viya udakabubbuḷakelāsakūṭapaṭibhāgo chattadharo acalappatiṭṭhito sujanappasādako aññatitthīya maddanakaro maṅgalathūpo virocittha. Em seguida, colocando a primeira pedra brilhante trazida como um dossel sobre a câmara das relíquias, os Arahants fizeram uma determinação: 'Que a câmara das relíquias se torne sólida em todos os lados como um bloco único e quadrado. Que os perfumes na câmara das relíquias não sequem, que as flores não murchem, que as joias não percam a cor, que os objetos de oferenda não se destruam, e que não haja entrada ou abertura para inimigos ou adversários.' Depois disso, o rei, tendo feito uma grande oferenda às relíquias, concluiu toda a obra necessária a partir da base de areia, incluindo a belíssima estrutura quadrada do Maṅgalacetiya, a instalação do guarda-sol e o reboco branco brilhante como o pico do monte Kelāsa. E assim, o Maṅgalathūpa resplandeceu, assemelhando-se aos raios puros da lua branca, a uma bolha de água e ao pico do monte Kelāsa, portando o guarda-sol, firmemente estabelecido, inspirando devoção nas pessoas de bem e esmagando os heréticos. Vilāsamāno aṭṭhāsi tosayanto mahājane; Maṅgalakelāsathūpo acalo suppatiṭṭhito. Resplandecente ele permaneceu, agradando a grande multidão, o Maṅgalakelāsathūpa, firme e bem estabelecido. Sujanappasādanakaro titthiyadiṭṭhimaddano; Bhavi saddhākaro seṭṭho sabbajanapasādako. Inspirando devoção nas pessoas de bem, esmagando as visões dos heréticos, tornou-se um gerador de fé, nobre e agradável a todas as pessoas. Cetiyo pavaro loke mahājananisevito; Dhajapupphasamākiṇṇo sadā pūjāraho bhavi. O nobre cetiya no mundo, frequentado pela grande multidão, repleto de bandeiras e flores, tornou-se para sempre digno de adoração. Bahū janā samāgamma nānā desā samāgatā; Pūjesuṃ taṃ mahāthūpaṃ sabbadāpi atanditā. Muitas pessoas, reunindo-se de várias regiões, adoravam aquele Mahāthūpa sempre com incansável devoção. Īdiso patirūpavāso so deso dullabho bhave; Appamattā sadā santā vinātha kusalaṃ bahunti. Uma morada tão adequada assim é difícil de encontrar; sempre diligentes e pacíficos, acumulai muito mérito. Rājā kappāsikasukhumavatthena mahārahaṃ cetiyaṃ veṭhetvā, sirivaḍḍhanaṃ nāma mahābodhiṃ patiṭṭhapetvā tattha bodhigharañca kārāpetvā tibhūmakaṃ uposathāgāraṃ kārāpetvā rattiṭṭhāna divāṭṭhānādīni katvā sabbaṃ vihāre kattabbaṃ kāresi. Ettakaṃ kārāpetvā vihāraṃ dakkhiṇodakaṃ dassāmī’ti cintetvā asītisahassamattānaṃ bhikkhūnaṃ sattadivasāni nānāvidha sūpavyañjanehi mahādānaṃ datvā sattame divase mahābhikkhu saṅghassa ticīvaratthāya vatthāni dāpetvā pātova pātarāsabhattaṃ bhuñjitvā therassa santikaṃ gantvā vanditvā ekamantaṃ ṭhīto evamāha? Ayyā, cātuddasike mahābhikkhusaṅghassa dakkhiṇaṃ dātumicchāmī’ti. So panāyasmā evamāha; upakaṭṭha puṇṇamāyaṃ uposathadivase assayujanakkhattena dakkhiṇaṃ dhātuṃ bhaddakanti. So therassa vacanaṃ sutvā pañcapatiṭṭhitena theraṃ vanditvā somanagare attano bhaginiṃ deviṃ kathesi? Bhagini, dasabalassa nalāṭadhātuṃ nidahitvā maṅgalamahācetiyānurūpaṃ pāsādaṃ alaṅkatadvāraṭṭālakatoraṇaṃ seta vattha anekadhajasamākiṇṇaṃ vihārañca kārāpetvā dakkhiṇaṃ dassāmī’ti ayyassa kathesiṃ. So panāyasmā; upakaṭṭha puṇṇamāya uposathadivase dātuṃ yuttanti āhā’ti. Deva, kiṃ kathesi, ayyassa kathītaniyāmeneva upakaṭṭha puṇṇamāya uposathadivase dakkhiṇaṃ dehī’ti āha. So tassā kathaṃ sutvā somanassapatto sādhu bhadde’ti sampaṭicchitvā somanagare viharanto, upakaṭṭha puṇṇamāya uposathe sampatteyeva ajjuposatho’ti ñatvā giriabhayaṃ pakkosāpetvā, tāta sve dakkhiṇaṃ dātabbaṃ tvaṃ senaṅgaṃ alaṅkaritvā sve amhehi saddhiṃ ehī’ti vatvā serunagare sivarañño loṇanagare mahānāgarañño paṇṇaṃ pahiṇī. Sve tumhākaṃ hatthiassarathapattādīni suvaṇṇālaṅkārehi alaṅkaritvā sve amhehi saddhiṃ chaṇa vesaṃ gāhāpetvā ayyassa tissattherassa dakkhiṇaṃ dīyamānaṃ samosarantuti. Te pana rājāno sāsanaṃ sutvā attano attano vibhavānurūpena hatthiassarathapattādīni alaṅkaritvā gandhapañcaṅgulikaṃ datvā suvaṇṇamālādīni pilandhāpetvā mahā goṇepi tatheva alaṅkaritvā siṅgesu suvaṇṇakañcukaṃ (paṭi) muñcāpetvā amaccagahapati-brāhmaṇaputta-ajagopaka-khujjavāmanaka-senāpatiādayo ca vicittavatthāni nivāsetvā nānāvidhavilepanāni vilimpetvā āgantvā rañño dassayiṃsu. Rājāpi caturaṅginiyā senāya parivuto alaṅkatahatthikkhandhaṃ āruhi. Sesarājāno ca attano attano senaṅgehi parivāretvā hatthikkhandhe nisīditvā rājānaṃ majjhe katvā vāmadakkhiṇapassato namassamānā nikkhamiṃsu. Tassa pana gamanaṃ ajātasattuno tathāgatassa dassanatthāya jīvakambavanagamanaṃ viya tiṃsayojanappamāṇaṃ erāvaṇahatthikkhandhaṃ āruhitvā dvīsu devalokesu devehi parivāretvā sakkassa devānamindassa nandanavanagamanakālo viya ca ahosi. So vaḍḍhamāsakacchāyāya sampattāya somanagarato nikkhamitvā serudahassa ante nānāvidha alaṅkatapaṭiyattanāṭakitthīnaṃ pañcaṅgikaturiyaṃ paggaṇhāpayamāno aṭṭhāsi. O rei, tendo envolvido o precioso cetiya com um fino tecido de algodão, tendo estabelecido a grande árvore Bodhi chamada Sirivaḍḍhana e ali mandado construir uma casa para a Bodhi (bodhighara), tendo mandado construir um salão de Uposatha de três andares, e tendo estabelecido locais para a noite, locais para o dia, etc., fez tudo o que devia ser feito no vihara. Tendo mandado construir tudo isso, pensando: 'Darei a doação de água (dakkhiṇodaka) para o vihara', ofereceu uma grande esmola com vários tipos de sopas e acompanhamentos a cerca de oitenta mil bhikkhus durante sete dias. No sétimo dia, tendo mandado dar tecidos para o conjunto de três mantos (ticīvara) para a grande comunidade de bhikkhus, tendo tomado a refeição matinal bem cedo, foi à presença do Thera, prestou-lhe homenagem e, de pé a um lado, disse assim: 'Senhores, desejo dar a doação à grande comunidade de bhikkhus no décimo quarto dia'. Aquele venerável, porém, disse assim: 'É bom dar a doação no dia de Uposatha da lua cheia que se aproxima, sob a constelação de Assayuja'. Ouvindo as palavras do Thera, ele prestou homenagem ao Thera com a prostração dos cinco pontos e, em Somanagara, disse à sua irmã, a rainha: 'Irmã, eu disse ao senhor: "Tendo depositado a relíquia da testa do Dasabala, mandando construir um palácio adequado ao auspicioso grande cetiya, com portas, torres e portais decorados, e um vihara coberto com tecidos brancos e muitas bandeiras, darei a doação". Aquele venerável, porém, disse: "É apropriado dar no dia de Uposatha da lua cheia que se aproxima"'. Ela disse: 'Ó rei, o que dizes? Dá a doação no dia de Uposatha da lua cheia que se aproxima, exatamente da maneira dita pelo senhor'. Ouvindo as palavras dela, ele ficou cheio de alegria e, aceitando com um "Muito bem, nobre senhora!", residindo em Somanagara, quando o Uposatha da lua cheia que se aproxima chegou, sabendo "Hoje é o Uposatha", mandou chamar Giriabhaya e disse: 'Meu caro, amanhã a doação deve ser dada. Tu, tendo decorado o exército, vem amanhã conosco'. E enviou uma carta ao rei Siva em Serunagara e ao grande rei Nāga em Loṇanagara: 'Amanhã, tendo decorado vossos elefantes, cavalos, carruagens, infantaria, etc., com ornamentos de ouro, e tendo amanhã assumido trajes festivos conosco, reuni-vos para a doação que será dada ao Venerável Tissa Thera'. Aqueles reis, ouvindo a mensagem, decoraram seus respectivos elefantes, cavalos, carruagens, infantaria, etc., de acordo com suas riquezas, aplicaram a marca dos cinco dedos com perfume, adornaram-nos com guirlandas de ouro, etc., e decoraram os grandes bois da mesma forma, colocando capas de ouro em seus chifres. E os ministros, chefes de família, filhos de brâmanes, pastores de cabras, corcundas, anões, generais, etc., vestindo roupas coloridas e ungindo-se com vários tipos de unguentos, vieram e apresentaram-se ao rei. O rei também, cercado por seu exército de quatro divisões, montou no dorso de um elefante decorado. Os demais reis, cercados por suas respectivas divisões do exército, sentaram-se no dorso de elefantes e, colocando o rei no meio, saíram prestando homenagens pelos lados esquerdo e direito. A sua partida foi como a ida de Ajātasattu ao bosque de mangas de Jīvaka para ver o Tathāgata, ou como o momento em que Sakka, o senhor dos deuses, montado no dorso do elefante Erāvaṇa de trinta yojanas de tamanho, cercado pelos deuses nos dois mundos celestiais, vai ao bosque Nandana. Ele, tendo saído de Somanagara quando a sombra da tarde chegou, parou à beira do lago Seru, fazendo com que as atrizes de teatro, decoradas e preparadas de várias maneiras, tocassem a música de cinco instrumentos. Mahāpathavī bhijjamānā viya pabbatā parivattamānā viya mahāsamuddo (thalaṃ) avattharitvā bhijjamānakālo viya ca ahosi. Brāhmaṇā jayamukhamaṅgalikā sotthi vacanaṃ vadiṃsu. Sabbālaṅkārapatimaṇḍitā nāṭakitthiyo pañcaṅgikaturiyaṃ pavattayiṃsu. Mahājano velukkhepasahassāni pavattesi. Tato rājā bahū gandhadīpadhūpādayo gāhāpetvā uṭṭhāya senāya parivuto therassa vasanaṭṭhānaṃ pavisitvā theraṃ vanditvā nisinno āha? Ayya rājāno ca sampiṇḍitvā dakkhiṇodakassa dīyamānassa kālo’ti. Thero tassa kathaṃ sutvā bhaddakaṃ mahārājā’ti sampaṭicchi. Tasmiṃ dakkhiṇodakassa dānadivase nānāvidhavicittamaṇidaṇḍakesu nānāvidha dhajapatākādīni bandhāpetvā samussitāni ahesuṃ. Purimādī disāsu manuññavātā vāyiṃsu. Tathā mahāraṃsijālasamujjalito sahassaraṃsibhākaro atthaṅgato ahosi. Vipphuritakiraṇarajadhūmarāhuabbhādīhi uparodhehi virahito tārāgaṇaparivuto puṇṇacando samujjalarajatamayaṃ ādāsamaṇḍalaṃ viya pācīnadisato samuggato. Tasmiṃ khaṇe daṇḍadīpikādayo samujjalāpesuṃ. Mahāmaṅgalacetiyaṃ pana jātisumanamālādāmena parikkhipitvā ekamālāguṇaṃ viya alaṅkari. Yathā tārāgaṇaparivuto puṇṇacando tathā padīpamālālaṅkato mahācetiyo ativiya virocati. Sakala laṅkādīpe pana sabbe rukkhāpi vicittadhajena alaṅkatā viya akālaphalapallavehi vicittā ahesuṃ. Mahāsamuddaloṇasāgarādayo’pi pañcavidhapadumasañchannā ahesuṃ. Foi como se a grande terra estivesse se partindo, como se as montanhas estivessem virando, ou como o momento em que o grande oceano transborda e inunda a terra seca. Os brâmanes pronunciaram palavras de bênção, vitória e bem-estar. As atrizes de teatro, adornadas com todos os ornamentos, tocaram a música de cinco instrumentos. A grande multidão lançou milhares de gritos de alegria. Então o rei, tendo mandado trazer muitos perfumes, lâmpadas, incensos, etc., levantou-se e, cercado por seu exército, entrou no local de residência do Thera, prestou-lhe homenagem e, sentando-se, disse: 'Senhor, os reis se reuniram; é o momento de dar a água da doação'. O Thera, ouvindo as palavras dele, aceitou dizendo: 'Muito bem, grande rei'. Naquele dia da doação da água, vários tipos de bandeiras e estandartes foram amarrados e erguidos em hastes de joias variadas e coloridas. Ventos agradáveis sopraram do leste e de outras direções. Da mesma forma, o sol de mil raios, resplandecente com uma grande rede de luz, pôs-se. Livre de obstruções como poeira, fumaça, Rahu ou nuvens, a lua cheia, cercada por uma multidão de estrelas, surgiu na direção leste como um espelho de prata brilhante. Naquele momento, tochas e lâmpadas foram acesas. O grande e auspicioso cetiya foi circundado com guirlandas de jasmim, decorado como se fosse uma única fileira de flores. Assim como a lua cheia cercada por estrelas, o grande cetiya, decorado com fileiras de lâmpadas, brilhava intensamente. Em toda a ilha de Lanka, todas as árvores ficaram adornadas com frutos e brotos fora de época, como se estivessem decoradas com bandeiras coloridas. Até mesmo o grande oceano, o mar salgado e outros ficaram cobertos com os cinco tipos de lótus. Vicitravatthābharaṇehi sabbe,Alaṅkatā devasamānavaṇṇā; Anekasaṅkhyā sumanā patītā,Janā samantā parivārayiṃsu. Todos adornados com roupas e joias coloridas, Com uma aparência semelhante à dos deuses; Inumeráveis pessoas, alegres e satisfeitas, Reuniram-se ao redor, cercando o local. Sabbeva ujjalāpesuṃ daṇḍadīpaṃ manoramaṃ; Sakalampi idaṃ dīpaṃ āsi obhāsitaṃ tadā. Todos acenderam belas tochas; Toda esta ilha ficou então iluminada. Tārāgaṇasamākiṇṇo puṇṇacandova jotayī; Sārade nabhamajjhamhi ṭhito ruciraraṃsiyā. Brilhava como a lua cheia cercada por estrelas, Situada no meio do céu de outono com seus belos raios. Tathā ayaṃ thūpavaro suppabhāso alaṅkato; Mālāpadīpamajjhamhi bhāti bhutilakuttamo. Da mesma forma, esta excelente estupa, resplandecente e decorada, Brilhava no meio de guirlandas e lâmpadas, como o supremo adorno da terra. Sabbe’pi pādapā assa laṅkādīpassa sabbaso; Dhajehi’va samākiṇṇā āsuṃ pupphaphalandadā. Todas as árvores desta ilha de Lanka, por toda parte, Ficaram repletas de flores e frutos, como se estivessem cobertas de bandeiras. Sacetanā yathā sabbe akā pūjaṃ akā tadā; Tathā acetanā sabbe akā pūjaṃ anappakaṃ. Assim como todos os seres sencientes prestaram homenagem naquela ocasião, Da mesma forma, todas as coisas insensíveis prestaram uma homenagem não pequena. Yebhuyyena bhumaṭṭhe deve upādāya yāva akaṇiṭṭhakā devā brahmā dibbamālāpāricchattakakoviḷāracandanacuṇṇaṃ gahetvā āgatādevāti vā manussāti vā jānituṃ asakkonti. Ukkaṭṭhamahāsamāgamo ahosi. Tasmimpi divase mahāpathavi ākāsayugandharacakkavāḷapabbatuttamādayo kampiṃsu. Taṃ disvā rājā ativiya somanassappatto there ca avasesa mahāmattādayo sannipātetvā nāṭakādayo ca gahetvā, idānevāhaṃ vihāradakkhiṇaṃ dassāmi’ti cetiyaṅgaṇaṃ agamāsi. Theropi bhikkhusaṅghaṃ gahetvā cetiyaṅgaṇe alaṅkatamaṇḍape nisīdi. Rājā vāsitagandhodakasuvaṇṇabhiṅkāraṃ gahetvā udakaṃ therassa hatthe āsiñcitvā dakkhiṇaṃ adāsi. Datvā ca pana evamāha; ayyā esā dhātu mayhaṃ pitāmahavaṃsena āgatā. Idāni amhākaṃ atiruciraramaṇiyā rohaṇajanapadā āharitvā suvaṇṇena dhātugabbhaṃ, sattaratanena dhātumaṇḍapaṃ kārāpetvā tasmiṃ suvaṇṇamayaṃ buddhapaṭimaṃ nisīdāpetvā amhākaṃ dasabalassa nalāṭadhātuṃ nidahitvā ayyassa cīvarādīnamatthāya idāni soḷasagāmavarāni dassāmi’ti gāmavarāni datvā samantato tigāvutappamāṇe serudahe bheriṃ carāpetvā ārāmikaṃ katvā āha? Bhante, tumhākaṃ mayā dinnasoḷasagāmaṃ ajjeva gantabbaṃ. Gantvā ca pana ajjeva pariggahaṃ karothāti vatvā tattheva vāsupagato puna divase samāgantvā sattāhaṃ mahādānaṃ datvā sattame divase mahābhikkhusaṅghassa tīcīvarappahonakasāṭakaṃ paṇītaṃ bhojanaṃ datvā therassa santikaṃ āgato, ayya vihāre kattabbaṃ aparihāpetvā mayā kataṃ, gehaṃ gamissāmīti (nivedesi). Thero tassa kathaṃ sutvā sādhu mahārājāti sampaṭicchi. Em sua maioria, desde os deuses da terra até os deuses de Akaniṭṭha e os Brahmas, vieram trazendo guirlandas divinas, flores de Pāricchattaka e Koviḷāra, e pó de sândalo, de modo que não se podia distinguir quem era deus e quem era humano. Foi uma assembleia extraordinária e grandiosa. Naquele dia também, a grande terra, o céu, o monte Yugandhara, as excelentes montanhas de Cakkavāḷa e outros tremeram. Vendo isso, o rei ficou extremamente alegre e, tendo reunido os Theras, os demais ministros e outros, e levando os atores de teatro e outros, foi ao pátio do cetiya pensando: 'Agora mesmo darei a doação do vihara'. O Thera também, acompanhado pela comunidade de bhikkhus, sentou-se no pavilhão decorado no pátio do cetiya. O rei, pegando um jarro de ouro com água perfumada, derramou a água na mão do Thera e entregou a doação. Tendo-a entregado, disse assim: 'Senhores, esta relíquia veio através da linhagem de meus antepassados. Agora, tendo-a trazido de nossa belíssima e agradável região de Rohaṇa, tendo mandado fazer uma câmara de relíquias de ouro e um pavilhão de relíquias com as sete joias, tendo colocado ali uma imagem de ouro do Buda e depositado a relíquia da testa de nosso Dasabala, dou agora dezesseis excelentes aldeias para o sustento de mantos e outras necessidades do senhor'. Tendo doado as excelentes aldeias, mandou anunciar por tambor ao redor do lago Seru, numa extensão de três gāvutas, designando-o como propriedade do mosteiro, e disse: 'Venerável senhor, as dezesseis aldeias dadas por mim devem ser visitadas por vós hoje mesmo. Tendo ido, tomai posse delas hoje mesmo'. Tendo dito isso, ele passou a noite ali mesmo. No dia seguinte, tendo retornado, deu uma grande esmola durante sete dias. No sétimo dia, tendo oferecido tecidos suficientes para o conjunto de três mantos à grande comunidade de bhikkhus e comida excelente, foi à presença do Thera e informou: 'Senhor, fiz tudo o que devia ser feito no vihara sem negligência; irei para casa'. O Thera, ouvindo as palavras dele, aceitou dizendo: 'Muito bem, grande rei'. So pana cetiyassa pūjanatthāya pupphārāmaṃ kārāpetvā mālākārānaṃ paribbayaṃ dāpesi. Tathā bherivādakanāṭakānampi vihārasīmante suvaṇṇanaṅgalena paricchinditvā ārāmikānampi gāmaṃ kārāpesi. Bhikkhusaṅghassa veyyāvaccatthāya attano santike pañcasataamaccadhītaro tattake amaccaputte dāsadāsiyo ca datvā paribbayatthāya tesaṃ tesaṃ pañcasatasahassakahāpaṇe ca dāpesi. Bhikkhusaṅghassa ca dhātupujanatthāya soḷasasahassaṃ kahāpaṇaṃ dāpesi. Ele, para a adoração do cetiya, mandou fazer um jardim de flores e proveu o sustento dos jardineiros. Da mesma forma, tendo delimitado os limites do vihara com um arado de ouro, mandou construir uma aldeia para os tocadores de tambor, atores e também para os trabalhadores do mosteiro. Para o serviço à comunidade de bhikkhus, ele deu, de sua própria comitiva, quinhentas filhas de ministros, igual número de filhos de ministros, servos e servas, e para as despesas deles, deu quinhentos mil kahāpaṇas a cada grupo. E para a adoração da relíquia pela comunidade de bhikkhus, deu dezesseis mil kahāpaṇas. Tato giriabhayaṃ pakkosāpetvā, tāta tumhe idheva niccaṃ vasatha. Amhākaṃ vihāre ca ārāmikesu ca ayyesu ca appamatto hohīti ovaditvā sabbaṃ tassa niyyādesi. Thero tassa evamāha? Mahārāja samantato mahāsīmaṃ bandhitabbanti. Bandhatha bhanteti vutte? Mahārāja akittitena nimittena sīmaṃ bandhituṃ nasakkā, vihārassa pācīna pacchimuttaradakkhiṇato mahāsīmaṃ bandhanāya nimittaṃ sallakkhetvā dehi, mayaṃ sīmaṃ bandhissāmāti āha. Rājā tuṭṭho satta amacce sabbālaṅkārena alaṅkaritvā sīmānimittaṃ kittetvā āgamanatthaṃ pesesi. Te pana satta amaccā catusu disāsu nimittaṃ sallakkhetvā paṇṇe likhitvā āharitvā rañño adaṃsu. Rājā ekekaṃ satakahāpaṇaṃ datvā catusu disāsu ārakkhaṃ dāpetvā sīmaṃ bandhantūti mahābhikkhusaṅghassa nivedesi. Atha thero bhikkhusaṅghaparivuto cetiyaṅgaṇe nisīditvā vappamāsakāḷapakkhadvādasadivase sīmaṃ bandhitvā niṭṭhapesi. Depois, mandando chamar Giriabhaya, aconselhou-o: 'Meu caro, vós deveis residir aqui constantemente. Sê diligente em relação ao nosso vihara, aos trabalhadores do mosteiro e aos senhores', e entregou-lhe tudo. O Thera disse-lhe assim: 'Grande rei, um grande limite (mahāsīma) deve ser estabelecido ao redor'. Quando o rei disse: 'Estabelecei-o, venerável senhor', o Thera disse: 'Grande rei, não é possível estabelecer um limite sem marcos declarados. Determina e indica os marcos para estabelecer o grande limite a leste, oeste, norte e sul do vihara, e nós estabeleceremos o limite'. O rei, satisfeito, adornou sete ministros com todos os ornamentos e enviou-os para declarar os marcos do limite e retornar. Aqueles sete ministros, tendo determinado os marcos nas quatro direções, escreveram-nos em folhas, trouxeram-nos e entregaram-nos ao rei. O rei, dando cem kahāpaṇas a cada um e providenciando guarda nas quatro direções, informou à grande comunidade de bhikkhus: 'Estabelecei o limite'. Então o Thera, cercado pela comunidade de bhikkhus, sentou-se no pátio do cetiya e, no décimo segundo dia da quinzena escura do mês de Vappa, estabeleceu e concluiu a demarcação do limite. Tattha sīmānimittaṃ evaṃ jānitabbaṃ; purimāya disāya sigāla pāsāṇaṃ gato. Tato macchaselagāmassa vāma passena koṭasīmā nāma gāmakkhettaṃ vissajjetvā gaṇadvāragāmaṃ gato. Cittavāpiyā uttaravāna koṭito varagāmakkhette piṭṭhipāsāṇaṃ gato. Tato sālikaṃ nāma madhukarukkhe ṭhītapāsāṇathūpassa gato. Tato vuttika nāma vāpiyā dakkhiṇavāna koṭito kaṇikāra selassa gato. Tato channajjhāpitaselassa gato. Tato kukkuṭasiva nāma upāsakassa madhukarukkhe ṭhītaṃ thūpaṃ gato. Tato soṇḍaṃ nāma selaṃ gato. Tato sabaraṃ nāma pāsāṇaṃ gato. Tato elālatitthassa gato. Tato sobbha majjhimena gantvā assabandhanaṃ nāma ṭhānaṃ gato. Tato pāsāṇassa matthake udaka kākaṃ nāma nigrodhaṃ gato. So rukkho udaka kākānaṃ vusita bhāvena evaṃ nāma jāto. Tato tambatitthaṃ nāma gantā mahācārikassanāma thūpamaggassa gato. Tato assamaṇḍalapiṭṭhiṃ gato. Tato mahā kadamba passe ṭhītaṃ pāsāṇathūpaṃ gato. Tato mahā rājuvāpiyā uttarakoṭiyā ṭhītaṃ mahānigrodharukkhaṃ gato. Tato mahāvanapiṭṭhiṃ gato. Tato loṇasāgarassa ante rajataselaṃ gato. Puna āvattitvā sigāla pāsāṇeyeva ṭhīto. Imaṃ ettakaṃ padesaṃ samantato paricchindāpetvā rājā adāsi. Vihārassa bahū ārāmike ca (tesaṃ) vividhāni upakaraṇāni (ca) dāpetvā sabbe pākāratoraṇādayo kārāpetvā vihāraṃ niṭṭhāpetvā rohaṇameva gato. Ali, os marcos de fronteira devem ser conhecidos assim: na direção leste, foi até a rocha do chacal. Dali, pelo lado esquerdo da aldeia de Macchasela, deixando de fora o campo da aldeia chamado Koṭasīmā, foi até a aldeia de Gaṇadvāra. Do canto norte do reservatório de Cittavāpi, no campo da excelente aldeia, foi até a rocha plana. Dali, foi até a estupa de pedra situada junto à árvore madhuka chamada Sālika. Dali, do canto sul do reservatório chamado Vuttika, foi até a rocha Kaṇikāra. Dali, foi até a rocha Channajjhāpita. Dali, foi até a estupa situada junto à árvore madhuka do devoto leigo chamado Kukkuṭasiva. Dali, foi até a rocha chamada Soṇḍa. Dali, foi até a rocha chamada Sabara. Dali, foi até o porto de Elāla. Dali, passando pelo meio da depressão, foi até o local chamado Assabandhana. Dali, foi até a figueira-da-índia chamada Udakakāka, no topo de uma rocha. Essa árvore recebeu esse nome devido ao fato de corvos d'água habitarem nela. Dali, indo para o porto de Tamba, foi até o caminho da estupa de Mahācārika. Dali, foi até o platô de Assamaṇḍala. Dali, foi até a estupa de pedra situada ao lado da grande árvore kadamba. Dali, foi até a grande figueira-da-índia situada na margem norte do grande reservatório real. Dali, foi até o platô da grande floresta. Dali, foi até a rocha de prata na borda do oceano salgado. Retornando novamente, parou exatamente na rocha do chacal. Tendo feito delimitar toda essa área ao redor, o rei a doou. Tendo providenciado muitos trabalhadores do mosteiro e vários utensílios para eles, e tendo feito construir todos os muros, portais e demais estruturas, e concluído o mosteiro, ele partiu para Rohaṇa. Rājā pasannahadayo mahāpuñño mahābalo; Kāretvā uttamaṃ thūpaṃ kañcanagghīka sobhitaṃ. O rei, de coração devoto, de grande mérito e grande poder, tendo feito construir uma estupa suprema, adornada com pináculos de ouro, Bandhāpetvā tato sīmaṃ vaṭṭagāmañca soḷasa; Datvā ārāmikānañca sabbupakaraṇāni ca. tendo então estabelecido o limite e doado dezesseis aldeias circundantes, bem como todos os utensílios para os trabalhadores do mosteiro, Tato so rohaṇaṃ gantvā mahāsenāpurakkhato; Vihāradeviyā saddhiṃ modamāno vasī tahiṃ. partiu dali para Rohaṇa, acompanhado por um grande exército, e ali viveu alegremente junto com a rainha Vihāradevī. Thero pana tattheva viharanto yo imasmiṃ vihāre vasanto tathāgatassa ekagandhakuṭiyaṃ vuttho viya bhavissatīti khyākaritvā tato paṭṭhāya sīlācārasamādhisamāpattipaṭiladdhajaḷabhiññāpaṭisambhidappattehi khīṇāsavehi parivāretvā sabba buddhaguṇaṃ anussaranto ciraṃ vasitvā tattheva anupādisesāya nibbānadhātuyā parinibbāyi. O Ancião, no entanto, residindo ali mesmo, declarou: 'Aquele que residir neste mosteiro será como se estivesse vivendo na própria câmara perfumada do Tathāgata'. A partir de então, cercado por aqueles cujas impurezas haviam sido destruídas, que possuíam boa conduta moral, haviam alcançado a concentração e as realizações meditativas, e obtido os seis conhecimentos diretos e as discriminações analíticas, ele viveu por muito tempo recordando todas as qualidades do Buda, e ali mesmo alcançou o parinibbāna no elemento do nibbāna sem resíduo. Anekaguṇasampanno tissatthero bahussuto; Janānaṃ saṅgahaṃkatvā nibbuto so anāsavo. Dotado de inúmeras virtudes, o Ancião Tissa, de grande conhecimento, tendo prestado assistência às pessoas, alcançou a extinção, livre de influxos impuros. Therāpi te sīlasamādhiyuttā,Bahussutā sādhuguṇābhirāmā; Paññāpabhāvāyuppannacittā,Guṇākarā tānayutā janānaṃ. Aqueles Anciãos, dotados de virtude moral e concentração, de grande conhecimento, que se deleitavam em excelentes qualidades, cujas mentes eram dotadas do poder da sabedoria, minas de virtudes, guiaram dezenas de milhares de pessoas. Pahīnabhavasaṃsārā pabhinnapaṭisambhidā; Nāmarūpaṃ samāsanto pesalā chinnabandhanā. Tendo abandonado o ciclo de existências, dotados de discriminações analíticas detalhadas, acalmando a mente e o corpo, amáveis e com os laços rompidos, Sattānaṃ uttamaṃ santiṃ katvā ca janasaṅgahaṃ; Nibbutā te mahāpaññā padīpoca sumānasā. tendo proporcionado a paz suprema aos seres e prestado assistência às pessoas, aqueles de grande sabedoria, mentes puras e semelhantes a lâmpadas, alcançaram a extinção. Iti ariyajanappasādanatthāya kate dhātuvaṃse Assim, na Crônica das Relíquias, composta para a inspiração das pessoas nobres, Dhātunidhānādhikāro nāma o capítulo intitulado 'A Consagração das Relíquias' Pañcamo paricchedo. é o quinto capítulo. Iminā kārāpitavihārā kathetabbā; vihāradevīmahāvihāraṃ, chātapabbata vihāraṃ, samuddavihāraṃ, cittalapabbatavihāraṃ, bhaddapāsāṇadvāravihāraṃ, acchagalla vihāraṃ, koḷambatissapabbatavihāraṃ, gaṇavihāraṃ, kālakavihāraṃ, dukkhapālaka vihāraṃ, uccaṅgaṇavihāraṃ, koṭitissavihāraṃ, tassa pana ekanāmaṃ katvā kārāpite mahāgāme tissamahāvihārādiṃ katvā ekasataaṭṭhavīsavihārāni katāni ahesuṃ. Devem ser mencionados os mosteiros construídos por ele: o Vihāradevī-mahāvihāra, o Chātapabbata-vihāra, o Samudda-vihāra, o Cittalapabbata-vihāra, o Bhaddapāsāṇadvāra-vihāra, o Acchagalla-vihāra, o Koḷambatissapabbata-vihāra, o Gaṇa-vihāra, o Kālaka-vihāra, o Dukkhapālaka-vihāra, o Uccaṅgaṇa-vihāra, o Koṭitissa-vihāra; e, unindo-os sob um único nome, incluindo o Tissamahāvihāra em Mahāgāma, foram construídos cento e vinte e oito mosteiros. Aṭṭhavīsaekasatavihārañca mahārahaṃ; Vihāradeviyā saddhiṃ kārāpesi mahāyaso. O rei de grande fama, junto com a rainha Vihāradevī, fez construir cento e vinte e oito mosteiros de grande valor. Tato paṭṭhāya rājā mahādānaṃ datvā puññāni katvā tato cuto devaloke nibbatti. A partir de então, o rei, tendo oferecido grandes doações e realizado atos de mérito, ao falecer dali, renasceu no mundo celestial. Katvāni puññakammāni anekāni mahāyaso; Atthaṃ janassa katvāna gantvāna tusitaṃ puraṃ. Tendo realizado inúmeras ações meritórias, o rei de grande fama, após promover o bem-estar das pessoas, partiu para a cidade de Tusita. So tattha dibbasampattiṃ cīraṃ bhuñjiya nandito; Mahāvībhavasampanno devatānaṃ purakkhato. Ali, desfrutando da glória celestial por muito tempo com alegria, dotado de grande esplendor, ele foi honrado pelas divindades. Tampi sampattimohāya jīvavaloke manorame; Lokuttaraṃ sivaṃ khemaṃ icchanto āgamissati. Deixando de lado o apego àquela glória no aprazível mundo dos seres vivos, desejando a paz e a segurança supramundanas, ele virá novamente. So tato cuto jambudīpe nibbattitvā metteyya bhagavato pitā subrahmā nāma bhavissati. Vihāradevī tasseva mātā brahmavatī nāma brāhmaṇī bhavissati. Abhayagāmaṇīkumāro tasseva metteyyassa bhagavato paṭhamaggasāvako bhavissati. Kaniṭṭho saddhātisso dutiyaggasāvako bhavissati. Ao falecer dali, renascendo no Jambudīpa, ele se tornará o pai do Abençoado Metteyya, chamado Subrahmā. A rainha Vihāradevī será a mãe dele, uma brâmane chamada Brahmavatī. O príncipe Abhayagāmaṇī será o primeiro discípulo principal daquele mesmo Abençoado Metteyya. O irmão mais novo, Saddhātissa, será o segundo discípulo principal. Ettāvatā nalāṭadhātu saṃvaṇṇanā samattā. Com isso, conclui-se a elucidação sobre a Relíquia da Testa. Dhātuvaṃso samatto. A Crônica das Relíquias está concluída. Anena puññakammena saṃsaranto bhavābhave; Sabbattha paṇḍito homī sāriputtova paññavā. Por este ato de mérito, enquanto eu transitar de existência em existência, que eu seja sábio em todos os lugares, dotado de sabedoria como Sāriputta. Arimedassa buddhassa pabbajitvāna sāsane; Nibbānaṃ pāpuṇitvāna muñcemi bhavabandhanā. Tendo me ordenado na dispensação do Buda Arimeda, e alcançado o Nibbāna, que eu me liberte dos laços da existência. Anena me sabbabhavābhave’haṃ,Bhaveyyamekantaparānukampī; Kulī balī ceva satī matī ca,Kavīhisantehi sadā samaṅgī. Por meio disso, em todas as minhas existências, que eu seja inteiramente compassivo com os outros, nobre, forte, atento e inteligente, sempre associado a sábios e poetas. Paññāvantānaṃ aggo bhavatu. Que ele seja o supremo entre os dotados de sabedoria. | |||
| русский | |||
| Палийский канон | Комментарии | Субкомментарии | Другое |
| 1101 Параджика-пали 1102 Пачиттия-пали 1103 Махавагга-пали (Виная) 1104 Чулавагга-пали 1105 Паривара-пали | 1201 Параджиканда-аттхакатха-1 1202 Параджиканда-аттхакатха-2 1203 Пачиттия-аттхакатха 1204 Махавагга-аттхакатха (Виная) 1205 Чулавагга-аттхакатха 1206 Паривара-аттхакатха | 1301 Сараттхадипани-тика-1 1302 Сараттхадипани-тика-2 1303 Сараттхадипани-тика-3 | 1401 Двематика-пали 1402 Винаясангаха-аттхакатха 1403 Ваджирабуддхи-тика 1404 Вимативинодани-тика-1 1405 Вимативинодани-тика-2 1406 Винаяланкара-тика-1 1407 Винаяланкара-тика-2 1408 Канкхавитаранипурана-тика 1409 Винаявиниччая-уттаравиниччая 1410 Винаявиниччая-тика-1 1411 Винаявиниччая-тика-2 1412 Пачиттиядийоджана-пали 1413 Кхуддасиккха-муласиккха 8401 Висуддхимагга-1 8402 Висуддхимагга-2 8403 Висуддхимагга-махатика-1 8404 Висуддхимагга-махатика-2 8405 Висуддхимагга-ниданакатха 8406 Дигханикая (пу-ви) 8407 Мадджхиманикая (пу-ви) 8408 Самъюттаникая (пу-ви) 8409 Ангуттараникая (пу-ви) 8410 Винаяпитака (пу-ви) 8411 Абхидхаммапитака (пу-ви) 8412 Аттхакатха (пу-ви) 8413 Нируттидипани 8414 Параматтхадипани Сангахамахатикапатха 8415 Анудипанипатха 8416 Паттхануддеса дипанипатха 8417 Намаккаратика 8418 Махапанамапатха 8419 Лаккханато буддхатхоманагатха 8420 Сутавандана 8421 Камаланджали 8422 Джиналанкара 8423 Паджамадху 8424 Буддхагунагатхавали 8425 Чулагантхавамса 8427 Сасанавамса 8426 Махавамса 8429 Моггалланабьякарана 8428 Каччаянабьякарана 8430 Садданитиппакарана (падамала) 8431 Садданитиппакарана (дхатумала) 8432 Падарупасиддхи 8433 Могалланапанчика 8434 Пайогасиддхипатха 8435 Вуттодаяпатха 8436 Абхидханаппадипикапатха 8437 Абхидханаппадипикатика 8438 Субодхаланкарапатха 8439 Субодхаланкаратика 8440 Балаватара гантхипадаттхавиниччаясара 8446 Кавидаппананити 8447 Нитиманджари 8445 Дхамманити 8444 Махараханити 8441 Локанити 8442 Суттантанити 8443 Сурассатинити 8450 Чанакьянити 8448 Нарадаккхадипани 8449 Чатурараккхадипани 8451 Расавахини 8452 Симависодханипатха 8453 Вессантарагити 8454 Моггаллана вуттививаранапанчика 8455 Тхупавамса 8456 Датхавамса 8457 Дхатупатхавиласиния 8458 Дхатувамса 8459 Хаттхаванагаллавихаравамса 8460 Джиначаритая 8461 Джинавамсадипа 8462 Телакатахагатха 8463 Милидатика 8464 Падаманджари 8465 Падасадхана 8466 Саддабиндупакарана 8467 Каччаянадхатуманджуса 8468 Самантакутаваннана |
| 2101 Силаккхандхавагга-пали 2102 Махавагга-пали (Дигха) 2103 Патхикавагга-пали | 2201 Силаккхандхавагга-аттхакатха 2202 Махавагга-аттхакатха (Дигха) 2203 Патхикавагга-аттхакатха | 2301 Силаккхандхавагга-тика 2302 Махавагга-тика (Дигха) 2303 Патхикавагга-тика 2304 Силаккхандхавагга-абхинаватика-1 2305 Силаккхандхавагга-абхинаватика-2 | |
| 3101 Мулапаннаса-пали 3102 Мадджхимапаннаса-пали 3103 Упарипаннаса-пали | 3201 Мулапаннаса-аттхакатха-1 3202 Мулапаннаса-аттхакатха-2 3203 Мадджхимапаннаса-аттхакатха 3204 Упарипаннаса-аттхакатха | 3301 Мулапаннаса-тика 3302 Мадджхимапаннаса-тика 3303 Упарипаннаса-тика | |
| 4101 Сагатхавагга-пали 4102 Ниданавагга-пали 4103 Кхандхавагга-пали 4104 Салаятанавагга-пали 4105 Махавагга-пали (Самъютта) | 4201 Сагатхавагга-аттхакатха 4202 Ниданавагга-аттхакатха 4203 Кхандхавагга-аттхакатха 4204 Салаятанавагга-аттхакатха 4205 Махавагга-аттхакатха (Самъютта) | 4301 Сагатхавагга-тика 4302 Ниданавагга-тика 4303 Кхандхавагга-тика 4304 Салаятанавагга-тика 4305 Махавагга-тика (Самъютта) | |
| 5101 Экаканипата-пали 5102 Дуканипата-пали 5103 Тиканипата-пали 5104 Чатукканипата-пали 5105 Панчаканипата-пали 5106 Чхакканипата-пали 5107 Саттаканипата-пали 5108 Аттхакадинипата-пали 5109 Наваканипата-пали 5110 Дасаканипата-пали 5111 Экадасаканипата-пали | 5201 Экаканипата-аттхакатха 5202 Дука-тика-чатукканипата-аттхакатха 5203 Панчака-чхакка-саттаканипата-аттхакатха 5204 Аттхакадинипата-аттхакатха | 5301 Экаканипата-тика 5302 Дука-тика-чатукканипата-тика 5303 Панчака-чхакка-саттаканипата-тика 5304 Аттхакадинипата-тика | |
| 6101 Кхуддакапатха-пали 6102 Дхаммапада-пали 6103 Удана-пали 6104 Итивуттака-пали 6105 Суттанипата-пали 6106 Виманаваттху-пали 6107 Петаваттху-пали 6108 Тхерагатха-пали 6109 Тхеригатха-пали 6110 Ападана-пали-1 6111 Ападана-пали-2 6112 Буддхавамса-пали 6113 Чарияпитака-пали 6114 Джатака-пали-1 6115 Джатака-пали-2 6116 Маханиддеса-пали 6117 Чуланиддеса-пали 6118 Патисамбхидамагга-пали 6119 Неттиппакарана-пали 6120 Милиндапаньха-пали 6121 Петакопадеса-пали | 6201 Кхуддакапатха-аттхакатха 6202 Дхаммапада-аттхакатха-1 6203 Дхаммапада-аттхакатха-2 6204 Удана-аттхакатха 6205 Итивуттака-аттхакатха 6206 Суттанипата-аттхакатха-1 6207 Суттанипата-аттхакатха-2 6208 Виманаваттху-аттхакатха 6209 Петаваттху-аттхакатха 6210 Тхерагатха-аттхакатха-1 6211 Тхерагатха-аттхакатха-2 6212 Тхеригатха-аттхакатха 6213 Ападана-аттхакатха-1 6214 Ападана-аттхакатха-2 6215 Буддхавамса-аттхакатха 6216 Чарияпитака-аттхакатха 6217 Джатака-аттхакатха-1 6218 Джатака-аттхакатха-2 6219 Джатака-аттхакатха-3 6220 Джатака-аттхакатха-4 6221 Джатака-аттхакатха-5 6222 Джатака-аттхакатха-6 6223 Джатака-аттхакатха-7 6224 Маханиддеса-аттхакатха 6225 Чуланиддеса-аттхакатха 6226 Патисамбхидамагга-аттхакатха-1 6227 Патисамбхидамагга-аттхакатха-2 6228 Неттиппакарана-аттхакатха | 6301 Неттиппакарана-тика 6302 Неттивибхавини | |
| 7101 Дхаммасангани-пали 7102 Вибханга-пали 7103 Дхатукатха-пали 7104 Пуггалапаннятти-пали 7105 Катхаваттху-пали 7106 Ямака-пали-1 7107 Ямака-пали-2 7108 Ямака-пали-3 7109 Паттхана-пали-1 7110 Паттхана-пали-2 7111 Паттхана-пали-3 7112 Паттхана-пали-4 7113 Паттхана-пали-5 | 7201 Дхаммасангани-аттхакатха 7202 Саммохивинодани-аттхакатха 7203 Панчапакарана-аттхакатха | 7301 Дхаммасангани-мулатика 7302 Вибханга-мулатика 7303 Панчапакарана-мулатика 7304 Дхаммасангани-анутика 7305 Панчапакарана-анутика 7306 Абхидхаммаватаро-намарупапариччхедо 7307 Абхидхамматтхасангахо 7308 Абхидхаммаватара-пуранатика 7309 Абхидхаммаматика-пали | |
| සිංහල | |||
| පාලි කැනනය | විවරණ | අටුවා | වෙනත් |
| 1101 පාරාජික පාළි 1102 පාචිත්තිය පාළි 1103 මහාවග්ග පාළි (විනය) 1104 චූළවග්ග පාළි 1105 පරිවාර පාළි | 1201 පාරාජිකකණ්ඩ අට්ඨකථා-1 1202 පාරාජිකකණ්ඩ අට්ඨකථා-2 1203 පාචිත්තිය අට්ඨකථා 1204 මහාවග්ග අට්ඨකථා (විනය) 1205 චූළවග්ග අට්ඨකථා 1206 පරිවාර අට්ඨකථා | 1301 සාරත්ථදීපනී ටීකා-1 1302 සාරත්ථදීපනී ටීකා-2 1303 සාරත්ථදීපනී ටීකා-3 | 1401 ද්වෙමාතිකාපාළි 1402 විනයසංගහ අට්ඨකථා 1403 වජිරබුද්ධි ටීකා 1404 විමතිවිනෝදනී ටීකා-1 1405 විමතිවිනෝදනී ටීකා-2 1406 විනයාලංකාර ටීකා-1 1407 විනයාලංකාර ටීකා-2 1408 කඞ්ඛාවිතරණීපුරාණ ටීකා 1409 විනයවිනිච්ඡය-උත්තරවිනිච්ඡය 1410 විනයවිනිච්ඡය ටීකා-1 1411 විනයවිනිච්ඡය ටීකා-2 1412 පාචිත්යාදියෝජනාපාළි 1413 ඛුද්දසික්ඛා-මූලසික්ඛා 8401 විසුද්ධිමග්ග-1 8402 විසුද්ධිමග්ග-2 8403 විසුද්ධිමග්ග-මහාටීකා-1 8404 විසුද්ධිමග්ග-මහාටීකා-2 8405 විසුද්ධිමග්ග නිදානකථා 8406 දීඝනිකාය (පු-වි) 8407 මජ්ඣිමනිකාය (පු-වි) 8408 සංයුත්තනිකාය (පු-වි) 8409 අඞ්ගුත්තරනිකාය (පු-වි) 8410 විනයපිටක (පු-වි) 8411 අභිධම්මපිටක (පු-වි) 8412 අට්ඨකථා (පු-වි) 8413 නිරුත්තිදීපනී 8414 පරමත්ථදීපනී සඞ්ගහමහාටීකාපාඨ 8415 අනුදීපනීපාඨ 8416 පට්ඨානුද්දේස දීපනීපාඨ 8417 නමක්කාරටීකා 8418 මහාපණාමපාඨ 8419 ලක්ඛණාතෝ බුද්ධථෝමනාගාථා 8420 සුතවන්දනා 8421 කමලාඤ්ජලි 8422 ජිනාලඞ්කාර 8423 පජ්ජමධු 8424 බුද්ධගුණගාථාවලී 8425 චූළගන්ථවංස 8427 සාසනවංස 8426 මහාවංස 8429 මොග්ගල්ලානබ්යාකරණං 8428 කච්චායනබ්යාකරණං 8430 සද්දනීතිප්පකරණං (පදමාලා) 8431 සද්දනීතිප්පකරණං (ධාතුමාලා) 8432 පදරූපසිද්ධි 8433 මොග්ගල්ලානපඤ්චිකා 8434 පයෝගසිද්ධිපාඨ 8435 වුත්තෝදයපාඨ 8436 අභිධානප්පදීපිකාපාඨ 8437 අභිධානප්පදීපිකාටීකා 8438 සුබෝධාලඞ්කාරපාඨ 8439 සුබෝධාලඞ්කාරටීකා 8440 බාලාවතාර ගණ්ඨිපදත්ථවිනිච්ඡයසාර 8446 කවිදප්පණනීති 8447 නීතිමඤ්ජරී 8445 ධම්මනීති 8444 මහාරහනීති 8441 ලෝකනීති 8442 සුත්තන්තනීති 8443 සූරස්සතිනීති 8450 චාණක්යනීති 8448 නරදක්ඛදීපනී 8449 චතුරාරක්ඛදීපනී 8451 රසවාහිනී 8452 සීමවිසෝධනීපාඨ 8453 වෙස්සන්තරගීති 8454 මොග්ගල්ලාන වුත්තිවිවරණපඤ්චිකා 8455 ථූපවංස 8456 දාඨාවංස 8457 ධාතුපාඨවිලාසිනියා 8458 ධාතුවංස 8459 හත්ථවනගල්ලවිහාරවංස 8460 ජිනචරිතය 8461 ජිනවංසදීපං 8462 තේලකටාහගාථා 8463 මිලිදටීකා 8464 පදමඤ්ජරී 8465 පදසාධනං 8466 සද්දබින්දුපකරණං 8467 කච්චායනධාතුමඤ්ජුසා 8468 සාමන්තකූටවණ්ණනා |
| 2101 සීලක්ඛන්ධවග්ග පාළි 2102 මහාවග්ග පාළි (දීඝ) 2103 පාථිකවග්ග පාළි | 2201 සීලක්ඛන්ධවග්ග අට්ඨකථා 2202 මහාවග්ග අට්ඨකථා (දීඝ) 2203 පාථිකවග්ග අට්ඨකථා | 2301 සීලක්ඛන්ධවග්ග ටීකා 2302 මහාවග්ග ටීකා (දීඝ) 2303 පාථිකවග්ග ටීකා 2304 සීලක්ඛන්ධවග්ග-අභිනවටීකා-1 2305 සීලක්ඛන්ධවග්ග-අභිනවටීකා-2 | |
| 3101 මූලපණ්ණාස පාළි 3102 මජ්ඣිමපණ්ණාස පාළි 3103 උපරිපණ්ණාස පාළි | 3201 මූලපණ්ණාස අට්ඨකථා-1 3202 මූලපණ්ණාස අට්ඨකථා-2 3203 මජ්ඣිමපණ්ණාස අට්ඨකථා 3204 උපරිපණ්ණාස අට්ඨකථා | 3301 මූලපණ්ණාස ටීකා 3302 මජ්ඣිමපණ්ණාස ටීකා 3303 උපරිපණ්ණාස ටීකා | |
| 4101 සගාථාවග්ග පාළි 4102 නිදානවග්ග පාළි 4103 ඛන්ධවග්ග පාළි 4104 සළායතනවග්ග පාළි 4105 මහාවග්ග පාළි (සංයුත්ත) | 4201 සගාථාවග්ග අට්ඨකථා 4202 නිදානවග්ග අට්ඨකථා 4203 ඛන්ධවග්ග අට්ඨකථා 4204 සළායතනවග්ග අට්ඨකථා 4205 මහාවග්ග අට්ඨකථා (සංයුත්ත) | 4301 සගාථාවග්ග ටීකා 4302 නිදානවග්ග ටීකා 4303 ඛන්ධවග්ග ටීකා 4304 සළායතනවග්ග ටීකා 4305 මහාවග්ග ටීකා (සංයුත්ත) | |
| 5101 එකකනිපාත පාළි 5102 දුකනිපාත පාළි 5103 තිකනිපාත පාළි 5104 චතුක්කනිපාත පාළි 5105 පඤ්චකනිපාත පාළි 5106 ඡක්කනිපාත පාළි 5107 සත්තකනිපාත පාළි 5108 අට්ඨකාදිනිපාත පාළි 5109 නවකනිපාත පාළි 5110 දසකනිපාත පාළි 5111 එකාදසකනිපාත පාළි | 5201 එකකනිපාත අට්ඨකථා 5202 දුක-තික-චතුක්කනිපාත අට්ඨකථා 5203 පඤ්චක-ඡක්ක-සත්තකනිපාත අට්ඨකථා 5204 අට්ඨකාදිනිපාත අට්ඨකථා | 5301 එකකනිපාත ටීකා 5302 දුක-තික-චතුක්කනිපාත ටීකා 5303 පඤ්චක-ඡක්ක-සත්තකනිපාත ටීකා 5304 අට්ඨකාදිනිපාත ටීකා | |
| 6101 ඛුද්දකපාඨ පාළි 6102 ධම්මපද පාළි 6103 උදාන පාළි 6104 ඉතිවුත්තක පාළි 6105 සුත්තනිපාත පාළි 6106 විමානවත්ථු පාළි 6107 පේතවත්ථු පාළි 6108 ථේරගාථා පාළි 6109 ථේරීගාථා පාළි 6110 අපදාන පාළි-1 6111 අපදාන පාළි-2 6112 බුද්ධවංස පාළි 6113 චරියාපිටක පාළි 6114 ජාතක පාළි-1 6115 ජාතක පාළි-2 6116 මහානිද්දේස පාළි 6117 චූළනිද්දේස පාළි 6118 පටිසම්භිදාමග්ග පාළි 6119 නෙත්තිප්පකරණ පාළි 6120 මිලින්දපඤ්හ පාළි 6121 පේටකෝපදේස පාළි | 6201 ඛුද්දකපාඨ අට්ඨකථා 6202 ධම්මපද අට්ඨකථා-1 6203 ධම්මපද අට්ඨකථා-2 6204 උදාන අට්ඨකථා 6205 ඉතිවුත්තක අට්ඨකථා 6206 සුත්තනිපාත අට්ඨකථා-1 6207 සුත්තනිපාත අට්ඨකථා-2 6208 විමානවත්ථු අට්ඨකථා 6209 පේතවත්ථු අට්ඨකථා 6210 ථේරගාථා අට්ඨකථා-1 6211 ථේරගාථා අට්ඨකථා-2 6212 ථේරීගාථා අට්ඨකථා 6213 අපදාන අට්ඨකථා-1 6214 අපදාන අට්ඨකථා-2 6215 බුද්ධවංස අට්ඨකථා 6216 චරියාපිටක අට්ඨකථා 6217 ජාතක අට්ඨකථා-1 6218 ජාතක අට්ඨකථා-2 6219 ජාතක අට්ඨකථා-3 6220 ජාතක අට්ඨකථා-4 6221 ජාතක අට්ඨකථා-5 6222 ජාතක අට්ඨකථා-6 6223 ජාතක අට්ඨකථා-7 6224 මහානිද්දේස අට්ඨකථා 6225 චූළනිද්දේස අට්ඨකථා 6226 පටිසම්භිදාමග්ග අට්ඨකථා-1 6227 පටිසම්භිදාමග්ග අට්ඨකථා-2 6228 නෙත්තිප්පකරණ අට්ඨකථා | 6301 නෙත්තිප්පකරණ ටීකා 6302 නෙත්තිවිභාවිනී | |
| 7101 ධම්මසංගණී පාළි 7102 විභඞ්ග පාළි 7103 ධාතුකථා පාළි 7104 පුග්ගලපඤ්ඤත්ති පාළි 7105 කථාවත්ථු පාළි 7106 යමක පාළි-1 7107 යමක පාළි-2 7108 යමක පාළි-3 7109 පට්ඨාන පාළි-1 7110 පට්ඨාන පාළි-2 7111 පට්ඨාන පාළි-3 7112 පට්ඨාන පාළි-4 7113 පට්ඨාන පාළි-5 | 7201 ධම්මසංගණි අට්ඨකථා 7202 සම්මෝහවිනෝදනී අට්ඨකථා 7203 පඤ්චපකරණ අට්ඨකථා | 7301 ධම්මසංගණී-මූලටීකා 7302 විභඞ්ග-මූලටීකා 7303 පඤ්චපකරණ-මූලටීකා 7304 ධම්මසංගණී-අනුටීකා 7305 පඤ්චපකරණ-අනුටීකා 7306 අභිධම්මාවතාරෝ-නාමරූපපරිච්ඡේදෝ 7307 අභිධම්මත්ථසංගහෝ 7308 අභිධම්මාවතාර-පුරාණටීකා 7309 අභිධම්මමාතිකාපාළි | |
| Español | |||
| El Canon Pali | Los Comentarios | Los Subcomentarios | Otros |
| 1101 Pārājika Pāḷi 1102 Pācittiya Pāḷi 1103 Mahāvagga Pāḷi (Vinaya) 1104 Cūḷavagga Pāḷi 1105 Parivāra Pāḷi | 1201 Pārājikakaṇḍa Aṭṭhakathā-1 1202 Pārājikakaṇḍa Aṭṭhakathā-2 1203 Pācittiya Aṭṭhakathā 1204 Mahāvagga Aṭṭhakathā (Vinaya) 1205 Cūḷavagga Aṭṭhakathā 1206 Parivāra Aṭṭhakathā | 1301 Sāratthadīpanī Ṭīkā-1 1302 Sāratthadīpanī Ṭīkā-2 1303 Sāratthadīpanī Ṭīkā-3 | 1401 Dvemātikāpāḷi 1402 Vinayasaṅgaha Aṭṭhakathā 1403 Vajirabuddhi Ṭīkā 1404 Vimativinodanī Ṭīkā-1 1405 Vimativinodanī Ṭīkā-2 1406 Vinayālaṅkāra Ṭīkā-1 1407 Vinayālaṅkāra Ṭīkā-2 1408 Kaṅkhāvitaraṇīpurāṇa Ṭīkā 1409 Vinayavinicchaya-uttaravinicchaya 1410 Vinayavinicchaya Ṭīkā-1 1411 Vinayavinicchaya Ṭīkā-2 1412 Pācityādiyojanāpāḷi 1413 Khuddasikkhā-mūlasikkhā 8401 Visuddhimagga-1 8402 Visuddhimagga-2 8403 Visuddhimagga-mahāṭīkā-1 8404 Visuddhimagga-mahāṭīkā-2 8405 Visuddhimagga nidānakathā 8406 Dīghanikāya (pu-vi) 8407 Majjhimanikāya (pu-vi) 8408 Saṃyuttanikāya (pu-vi) 8409 Aṅguttaranikāya (pu-vi) 8410 Vinayapiṭaka (pu-vi) 8411 Abhidhammapiṭaka (pu-vi) 8412 Aṭṭhakathā (pu-vi) 8413 Niruttidīpanī 8414 Paramatthadīpanī Saṅgahamahāṭīkāpāṭha 8415 Anudīpanīpāṭha 8416 Paṭṭhānuddesa dīpanīpāṭha 8417 Namakkāraṭīkā 8418 Mahāpaṇāmapāṭha 8419 Lakkhaṇāto buddhathomanāgāthā 8420 Sutavandanā 8421 Kamalāñjali 8422 Jinālaṅkāra 8423 Pajjamadhu 8424 Buddhaguṇagāthāvalī 8425 Cūḷaganthavaṃsa 8427 Sāsanavaṃsa 8426 Mahāvaṃsa 8429 Moggallānabyākaraṇaṃ 8428 Kaccāyanabyākaraṇaṃ 8430 Saddanītippakaraṇaṃ (padamālā) 8431 Saddanītippakaraṇaṃ (dhātumālā) 8432 Padarūpasiddhi 8433 Mogallānapañcikā 8434 Payogasiddhipāṭha 8435 Vuttodayapāṭha 8436 Abhidhānappadīpikāpāṭha 8437 Abhidhānappadīpikāṭīkā 8438 Subodhālaṅkārapāṭha 8439 Subodhālaṅkāraṭīkā 8440 Bālāvatāra gaṇṭhipadatthavinicchayasāra 8446 Kavidappaṇanīti 8447 Nītimañjarī 8445 Dhammanīti 8444 Mahārahanīti 8441 Lokanīti 8442 Suttantanīti 8443 Sūrassatinīti 8450 Cāṇakyanīti 8448 Naradakkhadīpanī 8449 Caturārakkhadīpanī 8451 Rasavāhinī 8452 Sīmavisodhanīpāṭha 8453 Vessantaragīti 8454 Moggallāna vuttivivaraṇapañcikā 8455 Thūpavaṃsa 8456 Dāṭhāvaṃsa 8457 Dhātupāṭhavilāsiniyā 8458 Dhātuvaṃsa 8459 Hatthavanagallavihāravaṃsa 8460 Jinacaritaya 8461 Jinavaṃsadīpaṃ 8462 Telakaṭāhagāthā 8463 Milidaṭīkā 8464 Padamañjarī 8465 Padasādhanaṃ 8466 Saddabindupakaraṇaṃ 8467 Kaccāyanadhātumañjusā 8468 Sāmantakūṭavaṇṇanā |
| 2101 Sīlakkhandhavagga Pāḷi 2102 Mahāvagga Pāḷi (Dīgha) 2103 Pāthikavagga Pāḷi | 2201 Sīlakkhandhavagga Aṭṭhakathā 2202 Mahāvagga Aṭṭhakathā (Dīgha) 2203 Pāthikavagga Aṭṭhakathā | 2301 Sīlakkhandhavagga Ṭīkā 2302 Mahāvagga Ṭīkā (Dīgha) 2303 Pāthikavagga Ṭīkā 2304 Sīlakkhandhavagga-abhinavaṭīkā-1 2305 Sīlakkhandhavagga-abhinavaṭīkā-2 | |
| 3101 Mūlapaṇṇāsa Pāḷi 3102 Majjhimapaṇṇāsa Pāḷi 3103 Uparipaṇṇāsa Pāḷi | 3201 Mūlapaṇṇāsa Aṭṭhakathā-1 3202 Mūlapaṇṇāsa Aṭṭhakathā-2 3203 Majjhimapaṇṇāsa Aṭṭhakathā 3204 Uparipaṇṇāsa Aṭṭhakathā | 3301 Mūlapaṇṇāsa Ṭīkā 3302 Majjhimapaṇṇāsa Ṭīkā 3303 Uparipaṇṇāsa Ṭīkā | |
| 4101 Sagāthāvagga Pāḷi 4102 Nidānavagga Pāḷi 4103 Khandhavagga Pāḷi 4104 Saḷāyatanavagga Pāḷi 4105 Mahāvagga Pāḷi (Saṃyutta) | 4201 Sagāthāvagga Aṭṭhakathā 4202 Nidānavagga Aṭṭhakathā 4203 Khandhavagga Aṭṭhakathā 4204 Saḷāyatanavagga Aṭṭhakathā 4205 Mahāvagga Aṭṭhakathā (Saṃyutta) | 4301 Sagāthāvagga Ṭīkā 4302 Nidānavagga Ṭīkā 4303 Khandhavagga Ṭīkā 4304 Saḷāyatanavagga Ṭīkā 4305 Mahāvagga Ṭīkā (Saṃyutta) | |
| 5101 Ekakanipāta Pāḷi 5102 Dukanipāta Pāḷi 5103 Tikanipāta Pāḷi 5104 Catukkanipāta Pāḷi 5105 Pañcakanipāta Pāḷi 5106 Chakkanipāta Pāḷi 5107 Sattakanipāta Pāḷi 5108 Aṭṭhakādinipāta Pāḷi 5109 Navakanipāta Pāḷi 5110 Dasakanipāta Pāḷi 5111 Ekādasakanipāta Pāḷi | 5201 Ekakanipāta Aṭṭhakathā 5202 Duka-tika-catukkanipāta Aṭṭhakathā 5203 Pañcaka-chakka-sattakanipāta Aṭṭhakathā 5204 Aṭṭhakādinipāta Aṭṭhakathā | 5301 Ekakanipāta Ṭīkā 5302 Duka-tika-catukkanipāta Ṭīkā 5303 Pañcaka-chakka-sattakanipāta Ṭīkā 5304 Aṭṭhakādinipāta Ṭīkā | |
| 6101 Khuddakapāṭha Pāḷi 6102 Dhammapada Pāḷi 6103 Udāna Pāḷi 6104 Itivuttaka Pāḷi 6105 Suttanipāta Pāḷi 6106 Vimānavatthu Pāḷi 6107 Petavatthu Pāḷi 6108 Theragāthā Pāḷi 6109 Therīgāthā Pāḷi 6110 Apadāna Pāḷi-1 6111 Apadāna Pāḷi-2 6112 Buddhavaṃsa Pāḷi 6113 Cariyāpiṭaka Pāḷi 6114 Jātaka Pāḷi-1 6115 Jātaka Pāḷi-2 6116 Mahāniddesa Pāḷi 6117 Cūḷaniddesa Pāḷi 6118 Paṭisambhidāmagga Pāḷi 6119 Nettippakaraṇa Pāḷi 6120 Milindapañha Pāḷi 6121 Peṭakopadesa Pāḷi | 6201 Khuddakapāṭha Aṭṭhakathā 6202 Dhammapada Aṭṭhakathā-1 6203 Dhammapada Aṭṭhakathā-2 6204 Udāna Aṭṭhakathā 6205 Itivuttaka Aṭṭhakathā 6206 Suttanipāta Aṭṭhakathā-1 6207 Suttanipāta Aṭṭhakathā-2 6208 Vimānavatthu Aṭṭhakathā 6209 Petavatthu Aṭṭhakathā 6210 Theragāthā Aṭṭhakathā-1 6211 Theragāthā Aṭṭhakathā-2 6212 Therīgāthā Aṭṭhakathā 6213 Apadāna Aṭṭhakathā-1 6214 Apadāna Aṭṭhakathā-2 6215 Buddhavaṃsa Aṭṭhakathā 6216 Cariyāpiṭaka Aṭṭhakathā 6217 Jātaka Aṭṭhakathā-1 6218 Jātaka Aṭṭhakathā-2 6219 Jātaka Aṭṭhakathā-3 6220 Jātaka Aṭṭhakathā-4 6221 Jātaka Aṭṭhakathā-5 6222 Jātaka Aṭṭhakathā-6 6223 Jātaka Aṭṭhakathā-7 6224 Mahāniddesa Aṭṭhakathā 6225 Cūḷaniddesa Aṭṭhakathā 6226 Paṭisambhidāmagga Aṭṭhakathā-1 6227 Paṭisambhidāmagga Aṭṭhakathā-2 6228 Nettippakaraṇa Aṭṭhakathā | 6301 Nettippakaraṇa Ṭīkā 6302 Nettivibhāvinī | |
| 7101 Dhammasaṅgaṇī Pāḷi 7102 Vibhaṅga Pāḷi 7103 Dhātukathā Pāḷi 7104 Puggalapaññatti Pāḷi 7105 Kathāvatthu Pāḷi 7106 Yamaka Pāḷi-1 7107 Yamaka Pāḷi-2 7108 Yamaka Pāḷi-3 7109 Paṭṭhāna Pāḷi-1 7110 Paṭṭhāna Pāḷi-2 7111 Paṭṭhāna Pāḷi-3 7112 Paṭṭhāna Pāḷi-4 7113 Paṭṭhāna Pāḷi-5 | 7201 Dhammasaṅgaṇi Aṭṭhakathā 7202 Sammohavinodanī Aṭṭhakathā 7203 Pañcapakaraṇa Aṭṭhakathā | 7301 Dhammasaṅgaṇī-mūlaṭīkā 7302 Vibhaṅga-mūlaṭīkā 7303 Pañcapakaraṇa-mūlaṭīkā 7304 Dhammasaṅgaṇī-anuṭīkā 7305 Pañcapakaraṇa-anuṭīkā 7306 Abhidhammāvatāro-nāmarūpaparicchedo 7307 Abhidhammatthasaṅgaho 7308 Abhidhammāvatāra-purāṇaṭīkā 7309 Abhidhammamātikāpāḷi | |
| แบบไทย | |||
| บาลีแคน | ข้อคิดเห็น | คำอธิบายย่อย | อื่น |
| 1101 ปาราชิกปาฬิ 1102 ปาจิตติยปาฬิ 1103 มหาวคฺคปาฬิ (วินัย) 1104 จูฬวคฺคปาฬิ 1105 ปริวารปาฬิ | 1201 ปาราชิกกณฺฑอฏฺฐกถา-๑ 1202 ปาราชิกกณฺฑอฏฺฐกถา-๒ 1203 ปาจิตฺติยอฏฺฐกถา 1204 มหาวคฺคอฏฺฐกถา (วินัย) 1205 จูฬวคฺคอฏฺฐกถา 1206 ปริวารอฏฺฐกถา | 1301 สารตฺถทีปนีฏีกา-๑ 1302 สารตฺถทีปนีฏีกา-๒ 1303 สารตฺถทีปนีฏีกา-๓ | 1401 ทเวมาติกาปาฬิ 1402 วินยสํคหอฏฺฐกถา 1403 วชิรพุทฺธิฏีกา 1404 วิมติวิโนทนีฏีกา-๑ 1405 วิมติวิโนทนีฏีกา-๒ 1406 วินยาลงฺการฏีกา-๑ 1407 วินยาลงฺการฏีกา-๒ 1408 กงฺขาวิตรณีปุราณฏีกา 1409 วินยวินิจฉย-อุตฺตรวินิจฉย 1410 วินยวินิจฉยฏีกา-๑ 1411 วินยวินิจฉยฏีกา-๒ 1412 ปาจิตฺยาทิโยชนาปาฬิ 1413 ขุทฺทสิกฺขา-มูลสิกฺขา 8401 วิสุทฺธิมคฺค-๑ 8402 วิสุทฺธิมคฺค-๒ 8403 วิสุทฺธิมคฺค-มหาฏีกา-๑ 8404 วิสุทฺธิมคฺค-มหาฏีกา-๒ 8405 วิสุทฺธิมคฺค-นิทานกถา 8406 ทีฆนิกาย (ปุ-วิ) 8407 มชฺฌิมนิกาย (ปุ-วิ) 8408 สํยุตฺตนิกาย (ปุ-วิ) 8409 องฺคุตฺตรนิกาย (ปุ-วิ) 8410 วินยปิฎก (ปุ-วิ) 8411 อภิธมฺมปิฎก (ปุ-วิ) 8412 อฏฺฐกถา (ปุ-วิ) 8413 นิรุตฺติทีปนี 8414 ปรมตฺถทีปนี สงฺคหมหาฏีกาปาฐ 8415 อนุทีปนีปาฐ 8416 ปฎฺฐานุทฺเทสทีปนีปาฐ 8417 นมกฺการฏีกา 8418 มหาปณามปาฐ 8419 ลกฺขณาโต พุทฺธโถมนาคาถา 8420 สุตวทน 8421 กมลาญฺชลิ 8422 ชินาลงฺการ 8423 ปชฺชมธุ 8424 พุทฺธคุณคาถาวลี 8425 จูฬคนฺถวํส 8427 สาสนวํส 8426 มหาวํส 8429 โมคฺคลฺลานพฺยากรณํ 8428 กจฺจายนพฺยากรณํ 8430 สทฺทานีติปฺปกรณํ (ปทมาลา) 8431 สทฺทานีติปฺปกรณํ (ธาตุมาลา) 8432 ปทรูปสิทฺธิ 8433 โมคคฺลานปญฺจิกา 8434 ปโยคสิทฺธิปาฐ 8435 วุตฺโตทยปาฐ 8436 อภิธานปฺปทีปิกาปาฐ 8437 อภิธานปฺปทีปิกาฏีกา 8438 สุโพธาลงฺการปาฐ 8439 สุโพธาลงฺการฏีกา 8440 พาลาวตาร คณฺฐิปทตฺถวินิจฺฉยสาร 8446 กวิทปฺปณนีติ 8447 นีติมญฺชรี 8445 ธมฺมนีติ 8444 มหารหนีติ 8441 โลกนีติ 8442 สุตฺตนฺตนีติ 8443 สูรสฺสตินีติ 8450 จาณกฺยนีติ 8448 นรทกฺขทีปนี 8449 จตุราวรกฺขทีปนี 8451 รสวาหินี 8452 สีมวิโสธนีปาฐ 8453 เวสฺสนฺตรคีติ 8454 โมคฺคลฺลาน วุตฺติวิวรณปญฺจิกา 8455 ถูปวํส 8456 ทาฐาวํส 8457 ธาตุปาฐวิลาสินิยา 8458 ธาตุวํส 8459 หตฺถวนคัลลวิหารวํส 8460 ชนจริตย 8461 ชนวํสทีปํ 8462 เตลกฏาหคาถา 8463 มิลิทฏีกา 8464 ปทมญฺชรี 8465 ปทสาธนํ 8466 สทฺทพินฺทุปกรณํ 8467 กจฺจายนธาตุมญฺชุสา 8468 สามนฺตกูฏวณฺณนา |
| 2101 สีลกฺขนฺธวคฺคปาฬิ 2102 มหาวคฺคปาฬิ (ทีฆ) 2103 ปาถิกวคฺคปาฬิ | 2201 สีลกฺขนฺธวคฺคอฏฺฐกถา 2202 มหาวคฺคอฏฺฐกถา (ทีฆ) 2203 ปาถิกวคฺคอฏฺฐกถา | 2301 สีลกฺขนฺธวคฺคฏีกา 2302 มหาวคฺคฏีกา (ทีฆ) 2303 ปาถิกวคฺคฏีกา 2304 สีลกฺขนฺธวคฺค-อภินวฏีกา-๑ 2305 สีลกฺขนฺธวคฺค-อภินวฏีกา-๒ | |
| 3101 มูลปณฺณาสปาฬิ 3102 มชฺฌิมปณฺณาสปาฬิ 3103 อุปริปณฺณาสปาฬิ | 3201 มูลปณฺณาสอฏฺฐกถา-๑ 3202 มูลปณฺณาสอฏฺฐกถา-๒ 3203 มชฺฌิมปณฺณาสอฏฺฐกถา 3204 อุปริปณฺณาสอฏฺฐกถา | 3301 มูลปณฺณาสฏีกา 3302 มชฺฌิมปณฺณาสฏีกา 3303 อุปริปณฺณาสฏีกา | |
| 4101 สคาถาวคฺคปาฬิ 4102 นิทานวคฺคปาฬิ 4103 ขนฺธวคฺคปาฬิ 4104 สฬายตนวคฺคปาฬิ 4105 มหาวคฺคปาฬิ (สํยุตฺต) | 4201 สคาถาวคฺคอฏฺฐกถา 4202 นิทานวคฺคอฏฺฐกถา 4203 ขนฺธวคฺคอฏฺฐกถา 4204 สฬายตนวคฺคอฏฺฐกถา 4205 มหาวคฺคอฏฺฐกถา (สํยุตฺต) | 4301 สคาถาวคฺคฏีกา 4302 นิทานวคฺคฏีกา 4303 ขนฺธวคฺคฏีกา 4304 สฬายตนวคฺคฏีกา 4305 มหาวคฺคฏีกา (สํยุตฺต) | |
| 5101 เอกกนิปาตปาฬิ 5102 ทุกนิปาตปาฬิ 5103 ติกนิปาตปาฬิ 5104 จตุกฺกนิปาตปาฬิ 5105 ปญฺจกนิปาตปาฬิ 5106 ฉกฺกนิปาตปาฬิ 5107 สตฺตกนิปาตปาฬิ 5108 อฏฺฐกาทินิปาตปาฬิ 5109 นวกนิปาตปาฬิ 5110 ทสกนิปาตปาฬิ 5111 เอกาทสกนิปาตปาฬิ | 5201 เอกกนิปาตอฏฺฐกถา 5202 ทุก-ติก-จตุกฺกนิปาตอฏฺฐกถา 5203 ปญฺจก-ฉกฺก-สตฺตกนิปาตอฏฺฐกถา 5204 อฏฺฐกาทินิปาตอฏฺฐกถา | 5301 เอกกนิปาตฏีกา 5302 ทุก-ติก-จตุกฺกนิปาตฏีกา 5303 ปญฺจก-ฉกฺก-สตฺตกนิปาตฏีกา 5304 อฏฺฐกาทินิปาตฏีกา | |
| 6101 ขุทฺทกปาฐปาฬิ 6102 ธมฺมปทปาฬิ 6103 อุทานปาฬิ 6104 อิติวุตฺตกปาฬิ 6105 สุตฺตนิบาตปาฬิ 6106 วิมานวตฺถุปาฬิ 6107 เปตวตฺถุปาฬิ 6108 เถรคาถาปาฬิ 6109 เถรีคาถาปาฬิ 6110 อปทานปาฬิ-๑ 6111 อปทานปาฬิ-๒ 6112 พุทธวงฺสปาฬิ 6113 จริยาปิฏกปาฬิ 6114 ชาตกปาฬิ-๑ 6115 ชาตกปาฬิ-๒ 6116 มหานิทฺเทสปาฬิ 6117 จูฬนิทฺเทสปาฬิ 6118 ปฏิสมฺภิทามคฺคปาฬิ 6119 เนตฺติปฺปกฺรณปาฬิ 6120 มิลินฺทปญฺหาปาฬิ 6121 เปฏโกปเทสปาฬิ | 6201 ขุทฺทกปาฐอฏฺฐกถา 6202 ธมฺมปทอฏฺฐกถา-๑ 6203 ธมฺมปทอฏฺฐกถา-๒ 6204 อุทานอฏฺฐกถา 6205 อิติวุตฺตกอฏฺฐกถา 6206 สุตฺตนิบาตอฏฺฐกถา-๑ 6207 สุตฺตนิบาตอฏฺฐกถา-๒ 6208 วิมานวตฺถุอฏฺฐกถา 6209 เปตวตฺถุอฏฺฐกถา 6210 เถรคาถาอฏฺฐกถา-๑ 6211 เถรคาถาอฏฺฐกถา-๒ 6212 เถรีคาถาอฏฺฐกถา 6213 อปทานอฏฺฐกถา-๑ 6214 อปทานอฏฺฐกถา-๒ 6215 พุทธวงฺสอฏฺฐกถา 6216 จริยาปิฏกอฏฺฐกถา 6217 ชาตกอฏฺฐกถา-๑ 6218 ชาตกอฏฺฐกถา-๒ 6219 ชาตกอฏฺฐกถา-๓ 6220 ชาตกอฏฺฐกถา-๔ 6221 ชาตกอฏฺฐกถา-๕ 6222 ชาตกอฏฺฐกถา-๖ 6223 ชาตกอฏฺฐกถา-๗ 6224 มหานิทฺเทสอฏฺฐกถา 6225 จูฬนิทฺเทสอฏฺฐกถา 6226 ปฏิสมฺภิทามคฺคอฏฺฐกถา-๑ 6227 ปฏิสมฺภิทามคฺคอฏฺฐกถา-๒ 6228 เนตฺติปฺปกฺรณอฏฺฐกถา | 6301 เนตฺติปฺปกฺรณฏีกา 6302 เนตฺติวิภาวินี | |
| 7101 ธมฺมสงฺคณีปาฬิ 7102 วิภงฺคปาฬิ 7103 ธาตุกถาปาฬิ 7104 ปุคฺคลปญฺญตฺติปาฬิ 7105 กถาวตฺถุปาฬิ 7106 ยมกปาฬิ-๑ 7107 ยมกปาฬิ-๒ 7108 ยมกปาฬิ-๓ 7109 ปฎฺฐานปาฬิ-๑ 7110 ปฎฺฐานปาฬิ-๒ 7111 ปฎฺฐานปาฬิ-๓ 7112 ปฎฺฐานปาฬิ-๔ 7113 ปฎฺฐานปาฬิ-๕ | 7201 ธมฺมสงฺคณิอฏฺฐกถา 7202 สมฺโมหวินิทนีอฏฺฐกถา 7203 ปญฺจปกรณอฏฺฐกถา | 7301 ธมฺมสงฺคณีมูลฏีกา 7302 วิภงฺคมูลฏีกา 7303 ปญฺจปกรณมูลฏีกา 7304 ธมฺมสงฺคณีอนุฏีกา 7305 ปญฺจปกรณอนุฏีกา 7306 อภิธมฺมาวตาโร-นามรูปปริจฺเฉโท 7307 อภิธมฺมตฺถสงฺคโห 7308 อภิธมฺมาวตาร-ปุราณฏีกา 7309 อภิธมฺมมาติกาปาฬิ | |
| བོད་མི | |||
| པཱ་ལི་གསུང་རབ། | འགྲེལ་བཤད། | འགྲེལ་བཤད་ཕྲན། | གཞན། |
| 1101 ཕ་ར་ཇི་ཀ་པཱ་ལི། 1102 པཱ་ཙི་ཏི་ཡ་པཱ་ལི། 1103 མ་ཧཱ་ཝག་ག་པཱ་ལི། (ཝི་ན་ཡ) 1104 ཙཱུ་ལ་ཝག་ག་པཱ་ལི། 1105 པ་རི་ཝཱ་ར་པཱ་ལི། | 1201 ཕ་ར་ཇི་ཀ་ཀཎྜ་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ-༡ 1202 ཕ་ར་ཇི་ཀ་ཀཎྜ་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ-༢ 1203 པཱ་ཙི་ཏི་ཡ་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ། 1204 མ་ཧཱ་ཝག་ག་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ། (ཝི་ན་ཡ) 1205 ཙཱུ་ལ་ཝག་ག་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ། 1206 པ་རི་ཝཱ་ར་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ། | 1301 སཱ་རཏྠ་དཱི་པ་ནཱི་ཊཱི་ཀཱ-༡ 1302 སཱ་རཏྠ་དཱི་པ་ནཱི་ཊཱི་ཀཱ-༢ 1303 སཱ་རཏྠ་དཱི་པ་ནཱི་ཊཱི་ཀཱ-༣ | 1401 དྭེ་མཱ་ཏི་ཀཱ་པཱ་ལི། 1402 ཝི་ན་ཡ་སངྒ་ཧ་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ། 1403 ཝ་ཇི་ར་བུད་དྷི་ཊཱི་ཀཱ། 1404 ཝི་མ་ཏི་ཝི་ནོ་ད་ནཱི་ཊཱི་ཀཱ-༡ 1405 ཝི་མ་ཏི་ཝི་ནོ་ད་ནཱི་ཊཱི་ཀཱ-༢ 1406 ཝི་ན་ཡཱ་ལངྐཱ་ར་ཊཱི་ཀཱ-༡ 1407 ཝི་ན་ཡཱ་ལངྐཱ་ར་ཊཱི་ཀཱ-༢ 1408 ཀངྑཱ་ཝི་ཏ་ར་ཎཱི་པུ་རཱ་ཎ་ཊཱི་ཀཱ། 1409 ཝི་ན་ཡ་ཝི་ནི་ཙ་ཡ་ཨུ་ཏྟ་ར་ཝི་ནི་ཙ་ཡ། 1410 ཝི་ན་ཡ་ཝི་ནི་ཙ་ཡ་ཊཱི་ཀཱ-༡ 1411 ཝི་ན་ཡ་ཝི་ནི་ཙ་ཡ་ཊཱི་ཀཱ-༢ 1412 པཱ་ཙི་ཏྱཱ་དི་ཡོ་ཇ་ནཱ་པཱ་ལི། 1413 ཁུད་ད་སིཀྑཱ་མཱུ་ལ་སིཀྑཱ། 8401 ཝི་སུད་དྷི་མགྒ-༡ 8402 ཝི་སུད་དྷི་མགྒ-༢ 8403 ཝི་སུད་དྷི་མགྒ་མ་ཧཱ་ཊཱི་ཀཱ-༡ 8404 ཝི་སུད་དྷི་མགྒ་མ་ཧཱ་ཊཱི་ཀཱ-༢ 8405 ཝི་སུད་དྷི་མགྒ་ནི་དཱ་ན་ཀ་ཐཱ། 8406 དཱི་གྷ་ནི་ཀཱ་ཡ། (པུ་ཝི) 8407 མཛྷི་མ་ནི་ཀཱ་ཡ། (པུ་ཝི) 8408 སཾ་ཡུཏྟ་ནི་ཀཱ་ཡ། (པུ་ཝི) 8409 ཨངྒུ་ཏྟ་ར་ནི་ཀཱ་ཡ། (པུ་ཝི) 8410 ཝི་ན་ཡ་པི་ཊ་ཀ། (པུ་ཝི) 8411 ཨ་བྷི་དྷམྨ་པི་ཊ་ཀ། (པུ་ཝི) 8412 ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ། (པུ་ཝི) 8413 ནི་རུཏྟི་དཱི་པ་ནཱི། 8414 པ་ར་མཏྠ་དཱི་པ་ནཱི་སངྒ་ཧ་མ་ཧཱ་ཊཱི་ཀཱ་པཱ་ཋ། 8415 ཨ་ནུ་དཱི་པ་ནཱི་པཱ་ཋ། 8416 པཊྛཱ་ནུདྡེ་ས་དཱི་པ་ནཱི་པཱ་ཋ། 8417 ན་མཀྐཱ་ར་ཊཱི་ཀཱ། 8418 མ་ཧཱ་པ་ཎཱ་མ་པཱ་ཋ། 8419 ལཀྑ་ཎཱ་ཏོ་བུདྡྷ་ཐོ་མ་ནཱ་གཱ་ཐཱ། 8420 སུ་ཏ་ཝནྡ་ནཱ། 8421 ཀ་མ་ལཱཉྫ་ལི། 8422 ཇི་ནཱ་ལངྐཱ་ར། 8423 པཛྫ་མ་དྷུ། 8424 བུདྡྷ་གུ་ཎ་གཱ་ཐཱ་ཝ་ལཱི། 8425 ཙཱུ་ལ་གནྠ་ཝཾ་ས། 8427 སཱ་ས་ན་ཝཾ་ས། 8426 མ་ཧཱ་ཝཾ་ས། 8429 མོགྒ་ལླཱ་ན་བྱཱ་ཀ་ར་ཎཾ། 8428 ཀཙྩཱ་ཡ་ན་བྱཱ་ཀ་ར་ཎཾ། 8430 སདྡ་ནཱི་ཏི་པྤ་ཀ་ར་ཎཾ། (པ་ད་མཱ་ལཱ) 8431 སདྡ་ནཱི་ཏི་པྤ་ཀ་ར་ཎཾ། (དྷཱ་ཏུ་མཱ་ལཱ) 8432 པ་ད་རཱུ་པ་སིད་དྷི། 8433 མོ་ག་ལླཱ་ན་པཉྩ་ཀཱ། 8434 པ་ཡོ་ག་སིད་དྷི་པཱ་ཋ། 8435 བུཏྟོ་ད་ཡ་པཱ་ཋ། 8436 ཨ་བྷི་དྷཱ་ན་པྤ་དཱི་པི་ཀཱ་པཱ་ཋ། 8437 ཨ་བྷི་དྷཱ་ན་པྤ་དཱི་པི་ཀཱ་ཊཱི་ཀཱ། 8438 སུ་བོ་དྷཱ་ལངྐཱ་ར་པཱ་ཋ། 8439 སུ་བོ་དྷཱ་ལངྐཱ་ར་ཊཱི་ཀཱ། 8440 བཱ་ལཱ་ཝ་ཏཱ་ར་གཎྛི་པ་དཏྠ་ཝི་ནི་ཙ་ཡ་སཱ་ར། 8446 ཀ་ཝི་དཔྤ་ཎ་ནཱི་ཏི། 8447 ནཱི་ཏི་མཉྫ་རཱི། 8445 དྷམྨ་ནཱི་ཏི། 8444 མ་ཧཱ་ར་ཧ་ནཱི་ཏི། 8441 ལོ་ཀ་ནཱི་ཏི། 8442 སུཏྟནྟ་ནཱ་ཏི། 8443 སཱུ་རསྶ་ཏི་ནཱི་ཏི། 8450 ཙཱ་ཎཀྱ་ནཱི་ཏི། 8448 ན་ར་དཀྑ་དཱི་པ་ནཱི། 8449 ཙ་ཏུ་རཱ་རཀྑ་དཱི་པ་ནཱི། 8451 ར་ས་ཝཱ་ཧི་ནཱི། 8452 སཱི་མ་ཝི་སོ་ད་ནཱི་པཱ་ཋ། 8453 ཝེསྶནྟ་ར་གཱི་ཏི། 8454 མོགྒ་ལླཱ་ན་བུཏྟི་ཝི་ཝ་ར་ཎ་པཉྩ་ཀཱ། 8455 ཐཱུ་པ་ཝཾ་ས། 8456 དཱ་ཊྷཱ་ཝཾ་ས། 8457 དྷཱ་ཏུ་པཱ་ཋ་ཝི་ལཱ་སི་ནི་ཡཱ། 8458 དྷཱ་ཏུ་ཝཾ་ས། 8459 ཧཏྠ་ཝ་ན་གལླ་ཝི་ཧཱ་ར་ཝཾ་ས། 8460 ཇི་ན་ཙ་རི་ཏ་ཡ། 8461 ཇི་ན་ཝཾ་ས་དཱི་པཾ། 8462 ཏེ་ལ་ཀ་ཊཱ་ཧ་གཱ་ཐཱ། 8463 མི་ལི་ད་ཊཱི་ཀཱ། 8464 པ་ད་མཉྫ་རཱི། 8465 པ་ད་སཱ་ད་ནཾ། 8466 སདྡ་བིནྡུ་པ་ཀ་ར་ཎཾ། 8467 ཀཙྩཱ་ཡ་ན་དྷཱ་ཏུ་མཉྫུ་སཱ། 8468 སཱ་མནྟ་ཀཱུ་ཊ་ཝཎྞ་ནཱ། |
| 2101 སཱི་ལཀྑནྡྷ་ཝག་ག་པཱ་ལི། 2102 མ་ཧཱ་ཝག་ག་པཱ་ལི། (དཱི་གྷ) 2103 པཱ་ཐི་ཀ་ཝག་ག་པཱ་ལི། | 2201 སཱི་ལཀྑནྡྷ་ཝག་ག་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ། 2202 མ་ཧཱ་ཝག་ག་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ། (དཱི་གྷ) 2203 པཱ་ཐི་ཀ་ཝག་ག་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ། | 2301 སཱི་ལཀྑནྡྷ་ཝག་ག་ཊཱི་ཀཱ། 2302 མ་ཧཱ་ཝག་ག་ཊཱི་ཀཱ། (དཱི་གྷ) 2303 པཱ་ཐི་ཀ་ཝག་ག་ཊཱི་ཀཱ། 2304 སཱི་ལཀྑནྡྷ་ཝག་ག་ཨ་བྷི་ན་ཝ་ཊཱི་ཀཱ-༡ 2305 སཱི་ལཀྑནྡྷ་ཝག་ག་ཨ་བྷི་ན་ཝ་ཊཱི་ཀཱ-༢ | |
| 3101 མཱུ་ལ་པཎྞཱ་ས་པཱ་ལི། 3102 མཛྷི་མ་པཎྞཱ་ས་པཱ་ལི། 3103 ཨུ་པ་རི་པཎྞཱ་ས་པཱ་ལི། | 3201 མཱུ་ལ་པཎྞཱ་ས་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ-༡ 3202 མཱུ་ལ་པཎྞཱ་ས་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ-༢ 3203 མཛྷི་མ་པཎྞཱ་ས་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ། 3204 ཨུ་པ་རི་པཎྞཱ་ས་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ། | 3301 མཱུ་ལ་པཎྞཱ་ས་ཊཱི་ཀཱ། 3302 མཛྷི་མ་པཎྞཱ་ས་ཊཱི་ཀཱ། 3303 ཨུ་པ་རི་པཎྞཱ་ས་ཊཱི་ཀཱ། | |
| 4101 ས་གཱ་ཐཱ་ཝག་ག་པཱ་ལི། 4102 ནི་དཱ་ན་ཝག་ག་པཱ་ལི། 4103 ཁནྡྷ་ཝག་ག་པཱ་ལི། 4104 ས་ལཱ་ཡ་ཏ་ན་ཝག་ག་པཱ་ལི། 4105 མ་ཧཱ་ཝག་ག་པཱ་ལི། (སཾ་ཡུཏྟ) | 4201 ས་གཱ་ཐཱ་ཝག་ག་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ། 4202 ནི་དཱ་ན་ཝག་ག་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ། 4203 ཁནྡྷ་ཝག་ག་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ། 4204 ས་ལཱ་ཡ་ཏ་ན་ཝག་ག་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ། 4205 མ་ཧཱ་ཝག་ག་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ། (སཾ་ཡུཏྟ) | 4301 ས་གཱ་ཐཱ་ཝག་ག་ཊཱི་ཀཱ། 4302 ནི་དཱ་ན་ཝག་ག་ཊཱི་ཀཱ། 4303 ཁནྡྷ་ཝག་ག་ཊཱི་ཀཱ། 4304 ས་ལཱ་ཡ་ཏ་ན་ཝག་ག་ཊཱི་ཀཱ། 4305 མ་ཧཱ་ཝག་ག་ཊཱི་ཀཱ། (སཾ་ཡུཏྟ) | |
| 5101 ཨེ་ཀ་ཀ་ནི་པཱ་ཏ་པཱ་ལི། 5102 དུ་ཀ་ནི་པཱ་ཏ་པཱ་ལི། 5103 ཏི་ཀ་ནི་པཱ་ཏ་པཱ་ལི། 5104 ཙ་ཏུཀྐ་ནི་པཱ་ཏ་པཱ་ལི། 5105 པཉྩ་ཀ་ནི་པཱ་ཏ་པཱ་ལི། 5106 ཆཀྐ་ནི་པཱ་ཏ་པཱ་ལི། 5107 སཏྟ་ཀ་ནི་པཱ་ཏ་པཱ་ལི། 5108 ཨཊྛ་ཀཱ་དི་ནི་པཱ་ཏ་པཱ་ལི། 5109 ན་ཝ་ཀ་ནི་པཱ་ཏ་པཱ་ལི། 5110 ད་ས་ཀ་ནི་པཱ་ཏ་པཱ་ལི། 5111 ཨེ་ཀཱ་ད་ས་ཀ་ནི་པཱ་ཏ་པཱ་ལི། | 5201 ཨེ་ཀ་ཀ་ནི་པཱ་ཏ་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ། 5202 དུ་ཀ་ཏི་ཀ་ཙ་ཏུཀྐ་ནི་པཱ་ཏ་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ། 5203 པཉྩ་ཀ་ཆཀྐ་སཏྟ་ཀ་ནི་པཱ་ཏ་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ། 5204 ཨཊྛ་ཀཱ་དི་ནི་པཱ་ཏ་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ། | 5301 ཨེ་ཀ་ཀ་ནི་པཱ་ཏ་ཊཱི་ཀཱ། 5302 དུ་ཀ་ཏི་ཀ་ཙ་ཏུཀྐ་ནི་པཱ་ཏ་ཊཱི་ཀཱ། 5303 པཉྩ་ཀ་ཆཀྐ་སཏྟ་ཀ་ནི་པཱ་ཏ་ཊཱི་ཀཱ། 5304 ཨཊྛ་ཀཱ་དི་ནི་པཱ་ཏ་ཊཱི་ཀཱ། | |
| 6101 ཁུད་ད་ཀ་པཱ་ཋ་པཱ་ལི། 6102 དྷམྨ་པ་ད་པཱ་ལི། 6103 ཨུ་དཱ་ན་པཱ་ལི། 6104 ཨི་ཏི་ཝུཏྟ་ཀ་པཱ་ལི། 6105 སུཏྟ་ནི་པཱ་ཏ་པཱ་ལི། 6106 ཝི་མཱ་ན་ཝཏྠུ་པཱ་ལི། 6107 པེ་ཏ་ཝཏྠུ་པཱ་ལི། 6108 ཐེ་ར་གཱ་ཐཱ་པཱ་ལི། 6109 ཐེ་རཱི་གཱ་ཐཱ་པཱ་ལི། 6110 ཨ་པ་དཱ་ན་པཱ་ལི-༡ 6111 ཨ་པ་དཱ་ན་པཱ་ལི-༢ 6112 བུདྡྷ་ཝཾ་ས་པཱ་ལི། 6113 ཙ་རི་ཡཱ་པི་ཊ་ཀ་པཱ་ལི། 6114 ཛཱ་ཏ་ཀ་པཱ་ལི-༡ 6115 ཛཱ་ཏ་ཀ་པཱ་ལི-༢ 6116 མ་ཧཱ་ནི་དྡེ་ས་པཱ་ལི། 6117 ཙཱུ་ལ་ནི་དྡེ་ས་པཱ་ལི། 6118 པ་ཊི་སམ་བྷི་དཱ་མགྒ་པཱ་ལི། 6119 ནེཏྟི་པྤ་ཀ་ར་ཎ་པཱ་ལི། 6120 མི་ལིནྡ་པཉྷ་པཱ་ལི། 6121 པེ་ཊ་ཀོ་པ་དེ་ས་པཱ་ལི། | 6201 ཁུད་ད་ཀ་པཱ་ཋ་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ། 6202 དྷམྨ་པ་ད་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ-༡ 6203 དྷམྨ་པ་ད་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ-༢ 6204 ཨུ་དཱ་ན་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ། 6205 ཨི་ཏི་ཝུཏྟ་ཀ་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ། 6206 སུཏྟ་ནི་པཱ་ཏ་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ-༡ 6207 སུཏྟ་ནི་པཱ་ཏ་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ-༢ 6208 ཝི་མཱ་ན་ཝཏྠུ་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ། 6209 པེ་ཏ་ཝཏྠུ་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ། 6210 ཐེ་ར་གཱ་ཐཱ་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ-༡ 6211 ཐེ་ར་གཱ་ཐཱ་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ-༢ 6212 ཐེ་རཱི་གཱ་ཐཱ་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ། 6213 ཨ་པ་དཱ་ན་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ-༡ 6214 ཨ་པ་དཱ་ན་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ-༢ 6215 བུདྡྷ་ཝཾ་ས་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ། 6216 ཙ་རི་ཡཱ་པི་ཊ་ཀ་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ། 6217 ཛཱ་ཏ་ཀ་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ-༡ 6218 ཛཱ་ཏ་ཀ་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ-༢ 6219 ཛཱ་ཏ་ཀ་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ-༣ 6220 ཛཱ་ཏ་ཀ་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ-༤ 6221 ཛཱ་ཏ་ཀ་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ-༥ 6222 ཛཱ་ཏ་ཀ་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ-༦ 6223 ཛཱ་ཏ་ཀ་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ-༧ 6224 མ་ཧཱ་ནི་དྡེ་ས་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ། 6225 ཙཱུ་ལ་ནི་དྡེ་ས་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ། 6226 པ་ཊི་སམ་བྷི་དཱ་མགྒ་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ-༡ 6227 པ་ཊི་སམ་བྷི་དཱ་མགྒ་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ-༢ 6228 ནེཏྟི་པྤ་ཀ་ར་ཎ་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ། | 6301 ནེཏྟི་པྤ་ཀ་ར་ཎ་ཊཱི་ཀཱ། 6302 ནེཏྟི་ཝི་བྷཱི་ནཱི། | |
| 7101 དྷམྨ་སངྒ་ཎཱི་པཱ་ལི། 7102 ཝི་བྷངྒ་པཱ་ལི། 7103 དྷཱ་ཏུ་ཀ་ཐཱ་པཱ་ལི། 7104 པུགྒ་ལ་པཉྙཏྟི་པཱ་ལི། 7105 ཀ་ཐཱ་ཝཏྠུ་པཱ་ལི། 7106 ཡ་མ་ཀ་པཱ་ལི-༡ 7107 ཡ་མ་ཀ་པཱ་ལི-༢ 7108 ཡ་མ་ཀ་པཱ་ལི-༣ 7109 པཊྛཱ་ན་པཱ་ལི-༡ 7110 པཊྛཱ་ན་པཱ་ལི-༢ 7111 པཊྛཱ་ན་པཱ་ལི-༣ 7112 པཊྛཱ་ན་པཱ་ལི-༤ 7113 པཊྛཱ་ན་པཱ་ལི-༥ | 7201 དྷམྨ་སངྒ་ཎི་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ། 7202 སམྨོ་ཧ་ཝི་ནོ་ད་ནཱི་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ། 7203 པཉྩ་པ་ཀ་ར་ཎ་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ། | 7301 དྷམྨ་སངྒ་ཎཱི་མཱུ་ལ་ཊཱི་ཀཱ། 7302 ཝི་བྷངྒ་མཱུ་ལ་ཊཱི་ཀཱ། 7303 པཉྩ་པ་ཀ་ར་ཎ་མཱུ་ལ་ཊཱི་ཀཱ། 7304 དྷམྨ་སངྒ་ཎཱི་ཨ་ནུ་ཊཱི་ཀཱ། 7305 པཉྩ་པ་ཀ་ར་ཎ་ཨ་ནུ་ཊཱི་ཀཱ། 7306 ཨ་བྷི་དྷམྨཱ་ཝ་ཏཱ་རོ་ནཱ་མ་རཱུ་པ་པ་རི་ཙྪེ་དོ། 7307 ཨ་བྷི་དྷམྨཏྠ་སངྒ་ཧོ། 7308 ཨ་བྷི་དྷམྨཱ་ཝ་ཏཱ་ར་པུ་རཱ་ཎ་ཊཱི་ཀཱ། 7309 ཨ་བྷི་དྷམྨ་མཱ་ཏི་ཀཱ་པཱ་ལི། | |
| Tiếng Việt | |||
| Kinh điển Pali | Chú giải | Phụ chú giải | Khác |
| 1101 Pārājika Pāḷi 1102 Pācittiya Pāḷi 1103 Mahāvagga Pāḷi (Tạng Luật) 1104 Cūḷavagga Pāḷi 1105 Parivāra Pāḷi | 1201 Chú Giải Pārājikakaṇḍa - 1 1202 Chú Giải Pārājikakaṇḍa - 2 1203 Chú Giải Pācittiya 1204 Chú Giải Mahāvagga (Tạng Luật) 1205 Chú Giải Cūḷavagga 1206 Chú Giải Parivāra | 1301 Phụ Chú Giải Sāratthadīpanī - 1 1302 Phụ Chú Giải Sāratthadīpanī - 2 1303 Phụ Chú Giải Sāratthadīpanī - 3 | 1401 Dvemātikāpāḷi 1402 Chú Giải Vinayasaṅgaha 1403 Phụ Chú Giải Vajirabuddhi 1404 Phụ Chú Giải Vimativinodanī - 1 1405 Phụ Chú Giải Vimativinodanī - 2 1406 Phụ Chú Giải Vinayālaṅkāra - 1 1407 Phụ Chú Giải Vinayālaṅkāra - 2 1408 Phụ Chú Giải Kaṅkhāvitaraṇīpurāṇa 1409 Vinayavinicchaya-uttaravinicchaya 1410 Phụ Chú Giải Vinayavinicchaya - 1 1411 Phụ Chú Giải Vinayavinicchaya - 2 1412 Pācityādiyojanāpāḷi 1413 Khuddasikkhā-mūlasikkhā 8401 Thanh Tịnh Đạo - 1 8402 Thanh Tịnh Đạo - 2 8403 Đại Phụ Chú Giải Thanh Tịnh Đạo - 1 8404 Đại Phụ Chú Giải Thanh Tịnh Đạo - 2 8405 Lời Tựa Thanh Tịnh Đạo 8406 Trường Bộ Kinh (Vấn Đáp) 8407 Trung Bộ Kinh (Vấn Đáp) 8408 Tương Ưng Bộ Kinh (Vấn Đáp) 8409 Tăng Chi Bộ Kinh (Vấn Đáp) 8410 Tạng Luật (Vấn Đáp) 8411 Tạng Vi Diệu Pháp (Vấn Đáp) 8412 Chú Giải (Vấn Đáp) 8413 Niruttidīpanī 8414 Paramatthadīpanī Saṅgahamahāṭīkāpāṭha 8415 Anudīpanīpāṭha 8416 Paṭṭhānuddesa dīpanīpāṭha 8417 Phụ Chú Giải Namakkāra 8418 Mahāpaṇāmapāṭha 8419 Lakkhaṇāto buddhathomanāgāthā 8420 Sutavandanā 8421 Kamalāñjali 8422 Jinālaṅkāra 8423 Pajjamadhu 8424 Buddhaguṇagāthāvalī 8425 Cūḷaganthavaṃsa 8426 Mahāvaṃsa 8427 Sāsanavaṃsa 8428 Kaccāyanabyākaraṇaṃ 8429 Moggallānabyākaraṇaṃ 8430 Saddanītippakaraṇaṃ (padamālā) 8431 Saddanītippakaraṇaṃ (dhātumālā) 8432 Padarūpasiddhi 8433 Mogallānapañcikā 8434 Payogasiddhipāṭha 8435 Vuttodayapāṭha 8436 Abhidhānappadīpikāpāṭha 8437 Phụ Chú Giải Abhidhānappadīpikā 8438 Subodhālaṅkārapāṭha 8439 Phụ Chú Giải Subodhālaṅkāra 8440 Bālāvatāra gaṇṭhipadatthavinicchayasāra 8441 Lokanīti 8442 Suttantanīti 8443 Sūrassatinīti 8444 Mahārahanīti 8445 Dhammanīti 8446 Kavidappaṇanīti 8447 Nītimañjarī 8448 Naradakkhadīpanī 8449 Caturārakkhadīpanī 8450 Cāṇakyanīti 8451 Rasavāhinī 8452 Sīmavisodhanīpāṭha 8453 Vessantaragīti 8454 Moggallāna vuttivivaraṇapañcikā 8455 Thūpavaṃsa 8456 Dāṭhāvaṃsa 8457 Dhātupāṭhavilāsiniyā 8458 Dhātuvaṃsa 8459 Hatthavanagallavihāravaṃsa 8460 Jinacaritaya 8461 Jinavaṃsadīpaṃ 8462 Telakaṭāhagāthā 8463 Phụ Chú Giải Milinda 8464 Padamañjarī 8465 Padasādhanaṃ 8466 Saddabindupakaraṇaṃ 8467 Kaccāyanadhātumañjusā 8468 Sāmantakūṭavaṇṇanā |
| 2101 Sīlakkhandhavagga Pāḷi 2102 Mahāvagga Pāḷi (Trường Bộ) 2103 Pāthikavagga Pāḷi | 2201 Chú Giải Sīlakkhandhavagga 2202 Chú Giải Mahāvagga (Trường Bộ) 2203 Chú Giải Pāthikavagga | 2301 Phụ Chú Giải Sīlakkhandhavagga 2302 Phụ Chú Giải Mahāvagga (Trường Bộ) 2303 Phụ Chú Giải Pāthikavagga 2304 Phụ Chú Giải Mới Sīlakkhandhavagga - 1 2305 Phụ Chú Giải Mới Sīlakkhandhavagga - 2 | |
| 3101 Mūlapaṇṇāsa Pāḷi 3102 Majjhimapaṇṇāsa Pāḷi 3103 Uparipaṇṇāsa Pāḷi | 3201 Chú Giải Mūlapaṇṇāsa - 1 3202 Chú Giải Mūlapaṇṇāsa - 2 3203 Chú Giải Majjhimapaṇṇāsa 3204 Chú Giải Uparipaṇṇāsa | 3301 Phụ Chú Giải Mūlapaṇṇāsa 3302 Phụ Chú Giải Majjhimapaṇṇāsa 3303 Phụ Chú Giải Uparipaṇṇāsa | |
| 4101 Sagāthāvagga Pāḷi 4102 Nidānavagga Pāḷi 4103 Khandhavagga Pāḷi 4104 Saḷāyatanavagga Pāḷi 4105 Mahāvagga Pāḷi (Tương Ưng Bộ) | 4201 Chú Giải Sagāthāvagga 4202 Chú Giải Nidānavagga 4203 Chú Giải Khandhavagga 4204 Chú Giải Saḷāyatanavagga 4205 Chú Giải Mahāvagga (Tương Ưng Bộ) | 4301 Phụ Chú Giải Sagāthāvagga 4302 Phụ Chú Giải Nidānavagga 4303 Phụ Chú Giải Khandhavagga 4304 Phụ Chú Giải Saḷāyatanavagga 4305 Phụ Chú Giải Mahāvagga (Tương Ưng Bộ) | |
| 5101 Ekakanipāta Pāḷi 5102 Dukanipāta Pāḷi 5103 Tikanipāta Pāḷi 5104 Catukkanipāta Pāḷi 5105 Pañcakanipāta Pāḷi 5106 Chakkanipāta Pāḷi 5107 Sattakanipāta Pāḷi 5108 Aṭṭhakādinipāta Pāḷi 5109 Navakanipāta Pāḷi 5110 Dasakanipāta Pāḷi 5111 Ekādasakanipāta Pāḷi | 5201 Chú Giải Ekakanipāta 5202 Chú Giải Duka-tika-catukkanipāta 5203 Chú Giải Pañcaka-chakka-sattakanipāta 5204 Chú Giải Aṭṭhakādinipāta | 5301 Phụ Chú Giải Ekakanipāta 5302 Phụ Chú Giải Duka-tika-catukkanipāta 5303 Phụ Chú Giải Pañcaka-chakka-sattakanipāta 5304 Phụ Chú Giải Aṭṭhakādinipāta | |
| 6101 Khuddakapāṭha Pāḷi 6102 Dhammapada Pāḷi 6103 Udāna Pāḷi 6104 Itivuttaka Pāḷi 6105 Suttanipāta Pāḷi 6106 Vimānavatthu Pāḷi 6107 Petavatthu Pāḷi 6108 Theragāthā Pāḷi 6109 Therīgāthā Pāḷi 6110 Apadāna Pāḷi - 1 6111 Apadāna Pāḷi - 2 6112 Buddhavaṃsa Pāḷi 6113 Cariyāpiṭaka Pāḷi 6114 Jātaka Pāḷi - 1 6115 Jātaka Pāḷi - 2 6116 Mahāniddesa Pāḷi 6117 Cūḷaniddesa Pāḷi 6118 Paṭisambhidāmagga Pāḷi 6119 Nettippakaraṇa Pāḷi 6120 Milindapañha Pāḷi 6121 Peṭakopadesa Pāḷi | 6201 Chú Giải Khuddakapāṭha 6202 Chú Giải Dhammapada - 1 6203 Chú Giải Dhammapada - 2 6204 Chú Giải Udāna 6205 Chú Giải Itivuttaka 6206 Chú Giải Suttanipāta - 1 6207 Chú Giải Suttanipāta - 2 6208 Chú Giải Vimānavatthu 6209 Chú Giải Petavatthu 6210 Chú Giải Theragāthā - 1 6211 Chú Giải Theragāthā - 2 6212 Chú Giải Therīgāthā 6213 Chú Giải Apadāna - 1 6214 Chú Giải Apadāna - 2 6215 Chú Giải Buddhavaṃsa 6216 Chú Giải Cariyāpiṭaka 6217 Chú Giải Jātaka - 1 6218 Chú Giải Jātaka - 2 6219 Chú Giải Jātaka - 3 6220 Chú Giải Jātaka - 4 6221 Chú Giải Jātaka - 5 6222 Chú Giải Jātaka - 6 6223 Chú Giải Jātaka - 7 6224 Chú Giải Mahāniddesa 6225 Chú Giải Cūḷaniddesa 6226 Chú Giải Paṭisambhidāmagga - 1 6227 Chú Giải Paṭisambhidāmagga - 2 6228 Chú Giải Nettippakaraṇa | 6301 Phụ Chú Giải Nettippakaraṇa 6302 Nettivibhāvinī | |
| 7101 Dhammasaṅgaṇī Pāḷi 7102 Vibhaṅga Pāḷi 7103 Dhātukathā Pāḷi 7104 Puggalapaññatti Pāḷi 7105 Kathāvatthu Pāḷi 7106 Yamaka Pāḷi - 1 7107 Yamaka Pāḷi - 2 7108 Yamaka Pāḷi - 3 7109 Paṭṭhāna Pāḷi - 1 7110 Paṭṭhāna Pāḷi - 2 7111 Paṭṭhāna Pāḷi - 3 7112 Paṭṭhāna Pāḷi - 4 7113 Paṭṭhāna Pāḷi - 5 | 7201 Chú Giải Dhammasaṅgaṇi 7202 Chú Giải Sammohavinodanī 7203 Chú Giải Pañcapakaraṇa | 7301 Phụ Chú Giải Gốc Dhammasaṅgaṇī 7302 Phụ Chú Giải Gốc Vibhaṅga 7303 Phụ Chú Giải Gốc Pañcapakaraṇa 7304 Phụ Chú Giải Tiếp Theo Dhammasaṅgaṇī 7305 Phụ Chú Giải Tiếp Theo Pañcapakaraṇa 7306 Abhidhammāvatāro-nāmarūpaparicchedo 7307 Abhidhammatthasaṅgaho 7308 Phụ Chú Giải Cổ Điển Abhidhammāvatāra 7309 Abhidhammamātikāpāḷi | |