| বাংলা | |||
| পালি | অট্ঠকথা | টীকা | অন্ন |
| 1101 পারাজিক পালি 1102 পাচিত্তিয় পালি 1103 মহাবগ্গ পালি (বিনয়) 1104 চূলবগ্গ পালি 1105 পরিবার পালি | 1201 পারাজিককণ্ড অট্ঠকথা-১ 1202 পারাজিককণ্ড অট্ঠকথা-২ 1203 পাচিত্তিয় অট্ঠকথা 1204 মহাবগ্গ অট্ঠকথা (বিনয়) 1205 চূলবগ্গ অট্ঠকথা 1206 পরিবার অট্ঠকথা | 1301 সারত্থদীপনী টীকা-১ 1302 সারত্থদীপনী টীকা-২ 1303 সারত্থদীপনী টীকা-৩ | 1401 দ্বেমাতিকাপালি 1402 বিনয়সংগহ অট্ঠকথা 1403 বজিরবুদ্ধি টীকা 1404 বিমতিবিনোদনী টীকা-১ 1405 বিমতিবিনোদনী টীকা-২ 1406 বিনয়ালংকার টীকা-১ 1407 বিনয়ালংকার টীকা-২ 1408 কঙ্খাবিতরণীপুরাণ টীকা 1409 বিনয়বিনিচ্ছয়-উত্তরবিনিচ্ছয় 1410 বিনয়বিনিচ্ছয় টীকা-১ 1411 বিনয়বিনিচ্ছয় টীকা-২ 1412 পাচিত্যাদিযোজনাপালি 1413 খুদ্ধসিক্খা-মূলসিক্খা 8401 বিসুদ্ধিমগ্গ-১ 8402 বিসুদ্ধিমগ্গ-২ 8403 বিসুদ্ধিমগ্গ-মহাটীকা-১ 8404 বিসুদ্ধিমগ্গ-মহাটীকা-২ 8405 বিসুদ্ধিমগ্গ নিদানকথা 8406 দীঘনিকায় (পু-বি) 8407 মজ্ঝিমনিকায় (পু-বি) 8408 সংযুত্তনিকায় (পু-বি) 8409 অঙ্গুত্তরনিকায় (পু-বি) 8410 বিনয়পিটক (পু-বি) 8411 অভিধম্মপিটক (পু-বি) 8412 অট্ঠকথা (পু-বি) 8413 নিরুত্তিদীপনী 8414 পরমত্থদীপনী সংগহমহাটীকাপাঠ 8415 অনুদীপনীপাঠ 8416 পট্ঠানুদ্দেস দীপনীপাঠ 8417 নমক্কারটীকা 8418 মহাপণামপাঠ 8419 লক্খণাতো বুদ্ধথোমনাগাথা 8420 সুতবন্দনা 8421 কমলাঞ্জলি 8422 জিনালংকার 8423 পজ্জমধু 8424 বুদ্ধগুণগাথাবলী 8425 চূলগন্থবংস 8426 মহাবংস 8427 সাসনবংস 8428 কচ্চায়নব্যাকরণং 8429 মোগ্গল্লানব্যাকরণং 8430 সদ্দনীতিপ্পকরণং (পদমালা) 8431 সদ্দনীতিপ্পকরণং (ধাতুমালা) 8432 পদরূপসিদ্ধি 8433 মোগ্গল্লানপঞ্চিকা 8434 পযোগসিদ্ধিপাঠ 8435 বুত্তোদয়পাঠ 8436 অভিধানপ্পদীপিকাপাঠ 8437 অভিধানপ্পদীপিকাটীকা 8438 সুবোধালংকারপাঠ 8439 সুবোধালংকারটীকা 8440 বালাবতার গণ্ঠিপদত্থবিনিচ্ছয়সার 8441 লোকনীতি 8442 সুত্তন্তনীতি 8443 সূরস্সতীনীতি 8444 মহারহনীতি 8445 ধম্মনীতি 8446 কবিদপ্পণনীতি 8447 নীতিমঞ্জরী 8448 নরদক্খদীপনী 8449 চতুরারক্খদীপনী 8450 চাণক্যনীতি 8451 রসবাহিনী 8452 সীমাবিসোধনীপাঠ 8453 বেস্সন্তরগীতি 8454 মোগ্গল্লান বুত্তিবিবরণপঞ্চিকা 8455 থূপবংস 8456 দাঠাবংস 8457 ধাতুপাঠবিলাসিনিয়া 8458 ধাতুবংস 8459 হত্থবনগল্লবিহারবংস 8460 জিনচরিতয় 8461 জিনবংসদীপং 8462 তেলকটাহগাথা 8463 মিলিদটীকা 8464 পদমঞ্জরী 8465 পদসাধনং 8466 সদ্দবিন্দুপকরণং 8467 কচ্চায়নধাতুমঞ্জুসা 8468 সামন্তকূটবণ্ণনা |
| 2101 সীলক্খন্ধবগ্গ পালি 2102 মহাবগ্গ পালি (দীঘ) 2103 পাথিকবগ্গ পালি | 2201 সীলক্খন্ধবগ্গ অট্ঠকথা 2202 মহাবগ্গ অট্ঠকথা (দীঘ) 2203 পাথিকবগ্গ অট্ঠকথা | 2301 সীলক্খন্ধবগ্গ টীকা 2302 মহাবগ্গ টীকা (দীঘ) 2303 পাথিকবগ্গ টীকা 2304 সীলক্খন্ধবগ্গ-অভিনবটীকা-১ 2305 সীলক্খন্ধবগ্গ-অভিনবটীকা-২ | |
| 3101 মূলপণ্ণাস পালি 3102 মজ্ঝিমপণ্ণাস পালি 3103 উপরিপণ্ণাস পালি | 3201 মূলপণ্ণাস অট্ঠকথা-১ 3202 মূলপণ্ণাস অট্ঠকথা-২ 3203 মজ্ঝিমপণ্ণাস অট্ঠকথা 3204 উপরিপণ্ণাস অট্ঠকথা | 3301 মূলপণ্ণাস টীকা 3302 মজ্ঝিমপণ্ণাস টীকা 3303 উপরিপণ্ণাস টীকা | |
| 4101 সগাথাবগ্গ পালি 4102 নিদানবগ্গ পালি 4103 খন্ধবগ্গ পালি 4104 সলায়তনবগ্গ পালি 4105 মহাবগ্গ পালি (সংযুত্ত) | 4201 সগাথাবগ্গ অট্ঠকথা 4202 নিদানবগ্গ অট্ঠকথা 4203 খন্ধবগ্গ অট্ঠকথা 4204 সলায়তনবগ্গ অট্ঠকথা 4205 মহাবগ্গ অট্ঠকথা (সংযুত্ত) | 4301 সগাথাবগ্গ টীকা 4302 নিদানবগ্গ টীকা 4303 খন্ধবগ্গ টীকা 4304 সলায়তনবগ্গ টীকা 4305 মহাবগ্গ টীকা (সংযুত্ত) | |
| 5101 এককনিপাত পালি 5102 দুকনিপাত পালি 5103 তিকনিপাত পালি 5104 চতুক্কনিপাত পালি 5105 পঞ্চকনিপাত পালি 5106 ছক্কনিপাত পালি 5107 সত্তকনিপাত পালি 5108 অট্ঠকাদিনিপাত পালি 5109 নবকনিপাত পালি 5110 দশকনিপাত পালি 5111 একাদশকনিপাত পালি | 5201 এককনিপাত অট্ঠকথা 5202 দুক-তিক-চতুক্কনিপাত অট্ঠকথা 5203 পঞ্চক-ছক্ক-সত্তকনিপাত অট্ঠকথা 5204 অট্ঠকাদিনিপাত অট্ঠকথা | 5301 এককনিপাত টীকা 5302 দুক-তিক-চতুক্কনিপাত টীকা 5303 পঞ্চক-ছক্ক-সত্তকনিপাত টীকা 5304 অট্ঠকাদিনিপাত টীকা | |
| 6101 খুদ্ধকপাঠ পালি 6102 ধম্মপদ পালি 6103 উদান পালি 6104 ইতিবুত্তক পালি 6105 সুত্তনিপাত পালি 6106 বিমানবত্থু পালি 6107 পেতবত্থু পালি 6108 থেরগাথা পালি 6109 থেরীগাথা পালি 6110 অপদান পালি-১ 6111 অপদান পালি-২ 6112 বুদ্ধবংস পালি 6113 চরিয়াপিটক পালি 6114 জাতক পালি-১ 6115 জাতক পালি-২ 6116 মহানিদ্দেস পালি 6117 চূলনিদ্দেস পালি 6118 পটিসম্ভিদামগ্গ পালি 6119 নেত্তিপ্পকরণ পালি 6120 মিলিন্দপঞ্হ পালি 6121 পেটকোপদেস পালি | 6201 খুদ্ধকপাঠ অট্ঠকথা 6202 ধম্মপদ অট্ঠকথা-১ 6203 ধম্মপদ অট্ঠকথা-২ 6204 উদান অট্ঠকথা 6205 ইতিবুত্তক অট্ঠকথা 6206 সুত্তনিপাত অট্ঠকথা-১ 6207 সুত্তনিপাত অট্ঠকথা-২ 6208 বিমানবত্থু অট্ঠকথা 6209 পেতবত্থু অট্ঠকথা 6210 থেরগাথা অট্ঠকথা-১ 6211 থেরগাথা অট্ঠকথা-২ 6212 থেরীগাথা অট্ঠকথা 6213 অপদান অট্ঠকথা-১ 6214 অপদান অট্ঠকথা-২ 6215 বুদ্ধবংস অট্ঠকথা 6216 চরিয়াপিটক অট্ঠকথা 6217 জাতক অট্ঠকথা-১ 6218 জাতক অট্ঠকথা-২ 6219 জাতক অট্ঠকথা-৩ 6220 জাতক অট্ঠকথা-৪ 6221 জাতক অট্ঠকথা-৫ 6222 জাতক অট্ঠকথা-৬ 6223 জাতক অট্ঠকথা-৭ 6224 মহানিদ্দেস অট্ঠকথা 6225 চূলনিদ্দেস অট্ঠকথা 6226 পটিসম্ভিদামগ্গ অট্ঠকথা-১ 6227 পটিসম্ভিদামগ্গ অট্ঠকথা-২ 6228 নেত্তিপ্পকরণ অট্ঠকথা | 6301 নেত্তিপ্পকরণ টীকা 6302 নেত্তিবিভাবিনী | |
| 7101 ধম্মসংগণী পালি 7102 বিভঙ্গ পালি 7103 ধাতুকথা পালি 7104 পুগ্গলপঞ্ঞাত্তি পালি 7105 কথাবত্থু পালি 7106 যমক পালি-১ 7107 যমক পালি-২ 7108 যমক পালি-৩ 7109 পট্ঠান পালি-১ 7110 পট্ঠান পালি-২ 7111 পট্ঠান পালি-৩ 7112 পট্ঠান পালি-৪ 7113 পট্ঠান পালি-৫ | 7201 ধম্মসংগণি অট্ঠকথা 7202 সম্মোহবিনোদনী অট্ঠকথা 7203 পঞ্চপকরণ অট্ঠকথা | 7301 ধম্মসংগণী-মূলটীকা 7302 বিভঙ্গ-মূলটীকা 7303 পঞ্চপকরণ-মূলটীকা 7304 ধম্মসংগণী-অনুটীকা 7305 পঞ্চপকরণ-অনুটীকা 7306 অভিধম্মাবতারো-নামরূপপরিচ্ছেদো 7307 অভিধম্মত্থসংগহো 7308 অভিধম্মাবতার-পুরাণটীকা 7309 অভিধম্মমাতিকাপালি | |
| 中文 | |||
| 巴利 | 義註 | 複註 | 藏外典籍 |
| 1101 巴拉基咖(波羅夷) 1102 巴吉帝亞(波逸提) 1103 大品(律藏) 1104 小品 1105 附隨 | 1201 巴拉基咖(波羅夷)義註-1 1202 巴拉基咖(波羅夷)義註-2 1203 巴吉帝亞(波逸提)義註 1204 大品義註(律藏) 1205 小品義註 1206 附隨義註 | 1301 心義燈-1 1302 心義燈-2 1303 心義燈-3 | 1401 疑惑度脫 1402 律攝註釋 1403 金剛智疏 1404 疑難解除疏-1 1405 疑難解除疏-2 1406 律莊嚴疏-1 1407 律莊嚴疏-2 1408 古老解惑疏 1409 律抉擇-上抉擇 1410 律抉擇疏-1 1411 律抉擇疏-2 1412 巴吉帝亞等啟請經 1413 小戒學-根本戒學 8401 清淨道論-1 8402 清淨道論-2 8403 清淨道大複註-1 8404 清淨道大複註-2 8405 清淨道論導論 8406 長部問答 8407 中部問答 8408 相應部問答 8409 增支部問答 8410 律藏問答 8411 論藏問答 8412 義注問答 8413 語言學詮釋手冊 8414 勝義顯揚 8415 隨燈論誦 8416 發趣論燈論 8417 禮敬文 8418 大禮敬文 8419 依相讚佛偈 8420 經讚 8421 蓮花供 8422 勝者莊嚴 8423 語蜜 8424 佛德偈集 8425 小史 8427 佛教史 8426 大史 8429 目犍連文法 8428 迦旃延文法 8430 文法寶鑑(詞幹篇) 8431 文法寶鑑(詞根篇) 8432 詞形成論 8433 目犍連五章 8434 應用成就讀本 8435 音韻論讀本 8436 阿毗曇燈讀本 8437 阿毗曇燈疏 8438 妙莊嚴論讀本 8439 妙莊嚴論疏 8440 初學入門義抉擇精要 8446 詩王智論 8447 智論花鬘 8445 法智論 8444 大羅漢智論 8441 世間智論 8442 經典智論 8443 勇士百智論 8450 考底利耶智論 8448 人眼燈 8449 四護衛燈 8451 妙味之流 8452 界清淨 8453 韋桑達拉頌 8454 目犍連語釋五章 8455 塔史 8456 佛牙史 8457 詞根讀本注釋 8458 舍利史 8459 象頭山寺史 8460 勝者行傳 8461 勝者宗燈 8462 油鍋偈 8463 彌蘭王問疏 8464 詞花鬘 8465 詞成就論 8466 正理滴論 8467 迦旃延詞根注 8468 邊境山注釋 |
| 2101 戒蘊品 2102 大品(長部) 2103 波梨品 | 2201 戒蘊品註義註 2202 大品義註(長部) 2203 波梨品義註 | 2301 戒蘊品疏 2302 大品複註(長部) 2303 波梨品複註 2304 戒蘊品新複註-1 2305 戒蘊品新複註-2 | |
| 3101 根本五十經 3102 中五十經 3103 後五十經 | 3201 根本五十義註-1 3202 根本五十義註-2 3203 中五十義註 3204 後五十義註 | 3301 根本五十經複註 3302 中五十經複註 3303 後五十經複註 | |
| 4101 有偈品 4102 因緣品 4103 蘊品 4104 六處品 4105 大品(相應部) | 4201 有偈品義注 4202 因緣品義注 4203 蘊品義注 4204 六處品義注 4205 大品義注(相應部) | 4301 有偈品複註 4302 因緣品註 4303 蘊品複註 4304 六處品複註 4305 大品複註(相應部) | |
| 5101 一集經 5102 二集經 5103 三集經 5104 四集經 5105 五集經 5106 六集經 5107 七集經 5108 八集等經 5109 九集經 5110 十集經 5111 十一集經 | 5201 一集義註 5202 二、三、四集義註 5203 五、六、七集義註 5204 八、九、十、十一集義註 | 5301 一集複註 5302 二、三、四集複註 5303 五、六、七集複註 5304 八集等複註 | |
| 6101 小誦 6102 法句經 6103 自說 6104 如是語 6105 經集 6106 天宮事 6107 餓鬼事 6108 長老偈 6109 長老尼偈 6110 譬喻-1 6111 譬喻-2 6112 諸佛史 6113 所行藏 6114 本生-1 6115 本生-2 6116 大義釋 6117 小義釋 6118 無礙解道 6119 導論 6120 彌蘭王問 6121 藏釋 | 6201 小誦義注 6202 法句義注-1 6203 法句義注-2 6204 自說義注 6205 如是語義註 6206 經集義注-1 6207 經集義注-2 6208 天宮事義注 6209 餓鬼事義注 6210 長老偈義注-1 6211 長老偈義注-2 6212 長老尼義注 6213 譬喻義注-1 6214 譬喻義注-2 6215 諸佛史義注 6216 所行藏義注 6217 本生義注-1 6218 本生義注-2 6219 本生義注-3 6220 本生義注-4 6221 本生義注-5 6222 本生義注-6 6223 本生義注-7 6224 大義釋義注 6225 小義釋義注 6226 無礙解道義注-1 6227 無礙解道義注-2 6228 導論義注 | 6301 導論複註 6302 導論明解 | |
| 7101 法集論 7102 分別論 7103 界論 7104 人施設論 7105 論事 7106 雙論-1 7107 雙論-2 7108 雙論-3 7109 發趣論-1 7110 發趣論-2 7111 發趣論-3 7112 發趣論-4 7113 發趣論-5 | 7201 法集論義註 7202 分別論義註(迷惑冰消) 7203 五部論義註 | 7301 法集論根本複註 7302 分別論根本複註 7303 五論根本複註 7304 法集論複註 7305 五論複註 7306 阿毘達摩入門 7307 攝阿毘達磨義論 7308 阿毘達摩入門古複註 7309 阿毘達摩論母 | |
| English | |||
| Pali Canon | Commentaries | Sub-commentaries | Other |
| 1101 Pārājika Pāḷi 1102 Pācittiya Pāḷi 1103 Mahāvagga Pāḷi (Vinaya) 1104 Cūḷavagga Pāḷi 1105 Parivāra Pāḷi | 1201 Pārājikakaṇḍa Aṭṭhakathā-1 1202 Pārājikakaṇḍa Aṭṭhakathā-2 1203 Pācittiya Aṭṭhakathā 1204 Mahāvagga Aṭṭhakathā (Vinaya) 1205 Cūḷavagga Aṭṭhakathā 1206 Parivāra Aṭṭhakathā | 1301 Sāratthadīpanī Ṭīkā-1 1302 Sāratthadīpanī Ṭīkā-2 1303 Sāratthadīpanī Ṭīkā-3 | 1401 Dvemātikāpāḷi 1402 Vinayasaṅgaha Aṭṭhakathā 1403 Vajirabuddhi Ṭīkā 1404 Vimativinodanī Ṭīkā-1 1405 Vimativinodanī Ṭīkā-2 1406 Vinayālaṅkāra Ṭīkā-1 1407 Vinayālaṅkāra Ṭīkā-2 1408 Kaṅkhāvitaraṇīpurāṇa Ṭīkā 1409 Vinayavinicchaya-uttaravinicchaya 1410 Vinayavinicchaya Ṭīkā-1 1411 Vinayavinicchaya Ṭīkā-2 1412 Pācityādiyojanāpāḷi 1413 Khuddasikkhā-mūlasikkhā 8401 Visuddhimagga-1 8402 Visuddhimagga-2 8403 Visuddhimagga-mahāṭīkā-1 8404 Visuddhimagga-mahāṭīkā-2 8405 Visuddhimagga nidānakathā 8406 Dīghanikāya (pu-vi) 8407 Majjhimanikāya (pu-vi) 8408 Saṃyuttanikāya (pu-vi) 8409 Aṅguttaranikāya (pu-vi) 8410 Vinayapiṭaka (pu-vi) 8411 Abhidhammapiṭaka (pu-vi) 8412 Aṭṭhakathā (pu-vi) 8413 Niruttidīpanī 8414 Paramatthadīpanī Saṅgahamahāṭīkāpāṭha 8415 Anudīpanīpāṭha 8416 Paṭṭhānuddesa dīpanīpāṭha 8417 Namakkāraṭīkā 8418 Mahāpaṇāmapāṭha 8419 Lakkhaṇāto buddhathomanāgāthā 8420 Sutavandanā 8421 Kamalāñjali 8422 Jinālaṅkāra 8423 Pajjamadhu 8424 Buddhaguṇagāthāvalī 8425 Cūḷaganthavaṃsa 8427 Sāsanavaṃsa 8426 Mahāvaṃsa 8429 Moggallānabyākaraṇaṃ 8428 Kaccāyanabyākaraṇaṃ 8430 Saddanītippakaraṇaṃ (padamālā) 8431 Saddanītippakaraṇaṃ (dhātumālā) 8432 Padarūpasiddhi 8433 Mogallānapañcikā 8434 Payogasiddhipāṭha 8435 Vuttodayapāṭha 8436 Abhidhānappadīpikāpāṭha 8437 Abhidhānappadīpikāṭīkā 8438 Subodhālaṅkārapāṭha 8439 Subodhālaṅkāraṭīkā 8440 Bālāvatāra gaṇṭhipadatthavinicchayasāra 8446 Kavidappaṇanīti 8447 Nītimañjarī 8445 Dhammanīti 8444 Mahārahanīti 8441 Lokanīti 8442 Suttantanīti 8443 Sūrassatinīti 8450 Cāṇakyanīti 8448 Naradakkhadīpanī 8449 Caturārakkhadīpanī 8451 Rasavāhinī 8452 Sīmavisodhanīpāṭha 8453 Vessantaragīti 8454 Moggallāna vuttivivaraṇapañcikā 8455 Thūpavaṃsa 8456 Dāṭhāvaṃsa 8457 Dhātupāṭhavilāsiniyā 8458 Dhātuvaṃsa 8459 Hatthavanagallavihāravaṃsa 8460 Jinacaritaya 8461 Jinavaṃsadīpaṃ 8462 Telakaṭāhagāthā 8463 Milidaṭīkā 8464 Padamañjarī 8465 Padasādhanaṃ 8466 Saddabindupakaraṇaṃ 8467 Kaccāyanadhātumañjusā 8468 Sāmantakūṭavaṇṇanā |
| 2101 Sīlakkhandhavagga Pāḷi 2102 Mahāvagga Pāḷi (Dīgha) 2103 Pāthikavagga Pāḷi | 2201 Sīlakkhandhavagga Aṭṭhakathā 2202 Mahāvagga Aṭṭhakathā (Dīgha) 2203 Pāthikavagga Aṭṭhakathā | 2301 Sīlakkhandhavagga Ṭīkā 2302 Mahāvagga Ṭīkā (Dīgha) 2303 Pāthikavagga Ṭīkā 2304 Sīlakkhandhavagga-abhinavaṭīkā-1 2305 Sīlakkhandhavagga-abhinavaṭīkā-2 | |
| 3101 Mūlapaṇṇāsa Pāḷi 3102 Majjhimapaṇṇāsa Pāḷi 3103 Uparipaṇṇāsa Pāḷi | 3201 Mūlapaṇṇāsa Aṭṭhakathā-1 3202 Mūlapaṇṇāsa Aṭṭhakathā-2 3203 Majjhimapaṇṇāsa Aṭṭhakathā 3204 Uparipaṇṇāsa Aṭṭhakathā | 3301 Mūlapaṇṇāsa Ṭīkā 3302 Majjhimapaṇṇāsa Ṭīkā 3303 Uparipaṇṇāsa Ṭīkā | |
| 4101 Sagāthāvagga Pāḷi 4102 Nidānavagga Pāḷi 4103 Khandhavagga Pāḷi 4104 Saḷāyatanavagga Pāḷi 4105 Mahāvagga Pāḷi (Saṃyutta) | 4201 Sagāthāvagga Aṭṭhakathā 4202 Nidānavagga Aṭṭhakathā 4203 Khandhavagga Aṭṭhakathā 4204 Saḷāyatanavagga Aṭṭhakathā 4205 Mahāvagga Aṭṭhakathā (Saṃyutta) | 4301 Sagāthāvagga Ṭīkā 4302 Nidānavagga Ṭīkā 4303 Khandhavagga Ṭīkā 4304 Saḷāyatanavagga Ṭīkā 4305 Mahāvagga Ṭīkā (Saṃyutta) | |
| 5101 Ekakanipāta Pāḷi 5102 Dukanipāta Pāḷi 5103 Tikanipāta Pāḷi 5104 Catukkanipāta Pāḷi 5105 Pañcakanipāta Pāḷi 5106 Chakkanipāta Pāḷi 5107 Sattakanipāta Pāḷi 5108 Aṭṭhakādinipāta Pāḷi 5109 Navakanipāta Pāḷi 5110 Dasakanipāta Pāḷi 5111 Ekādasakanipāta Pāḷi | 5201 Ekakanipāta Aṭṭhakathā 5202 Duka-tika-catukkanipāta Aṭṭhakathā 5203 Pañcaka-chakka-sattakanipāta Aṭṭhakathā 5204 Aṭṭhakādinipāta Aṭṭhakathā | 5301 Ekakanipāta Ṭīkā 5302 Duka-tika-catukkanipāta Ṭīkā 5303 Pañcaka-chakka-sattakanipāta Ṭīkā 5304 Aṭṭhakādinipāta Ṭīkā | |
| 6101 Khuddakapāṭha Pāḷi 6102 Dhammapada Pāḷi 6103 Udāna Pāḷi 6104 Itivuttaka Pāḷi 6105 Suttanipāta Pāḷi 6106 Vimānavatthu Pāḷi 6107 Petavatthu Pāḷi 6108 Theragāthā Pāḷi 6109 Therīgāthā Pāḷi 6110 Apadāna Pāḷi-1 6111 Apadāna Pāḷi-2 6112 Buddhavaṃsa Pāḷi 6113 Cariyāpiṭaka Pāḷi 6114 Jātaka Pāḷi-1 6115 Jātaka Pāḷi-2 6116 Mahāniddesa Pāḷi 6117 Cūḷaniddesa Pāḷi 6118 Paṭisambhidāmagga Pāḷi 6119 Nettippakaraṇa Pāḷi 6120 Milindapañha Pāḷi 6121 Peṭakopadesa Pāḷi | 6201 Khuddakapāṭha Aṭṭhakathā 6202 Dhammapada Aṭṭhakathā-1 6203 Dhammapada Aṭṭhakathā-2 6204 Udāna Aṭṭhakathā 6205 Itivuttaka Aṭṭhakathā 6206 Suttanipāta Aṭṭhakathā-1 6207 Suttanipāta Aṭṭhakathā-2 6208 Vimānavatthu Aṭṭhakathā 6209 Petavatthu Aṭṭhakathā 6210 Theragāthā Aṭṭhakathā-1 6211 Theragāthā Aṭṭhakathā-2 6212 Therīgāthā Aṭṭhakathā 6213 Apadāna Aṭṭhakathā-1 6214 Apadāna Aṭṭhakathā-2 6215 Buddhavaṃsa Aṭṭhakathā 6216 Cariyāpiṭaka Aṭṭhakathā 6217 Jātaka Aṭṭhakathā-1 6218 Jātaka Aṭṭhakathā-2 6219 Jātaka Aṭṭhakathā-3 6220 Jātaka Aṭṭhakathā-4 6221 Jātaka Aṭṭhakathā-5 6222 Jātaka Aṭṭhakathā-6 6223 Jātaka Aṭṭhakathā-7 6224 Mahāniddesa Aṭṭhakathā 6225 Cūḷaniddesa Aṭṭhakathā 6226 Paṭisambhidāmagga Aṭṭhakathā-1 6227 Paṭisambhidāmagga Aṭṭhakathā-2 6228 Nettippakaraṇa Aṭṭhakathā | 6301 Nettippakaraṇa Ṭīkā 6302 Nettivibhāvinī | |
| 7101 Dhammasaṅgaṇī Pāḷi 7102 Vibhaṅga Pāḷi 7103 Dhātukathā Pāḷi 7104 Puggalapaññatti Pāḷi 7105 Kathāvatthu Pāḷi 7106 Yamaka Pāḷi-1 7107 Yamaka Pāḷi-2 7108 Yamaka Pāḷi-3 7109 Paṭṭhāna Pāḷi-1 7110 Paṭṭhāna Pāḷi-2 7111 Paṭṭhāna Pāḷi-3 7112 Paṭṭhāna Pāḷi-4 7113 Paṭṭhāna Pāḷi-5 | 7201 Dhammasaṅgaṇi Aṭṭhakathā 7202 Sammohavinodanī Aṭṭhakathā 7203 Pañcapakaraṇa Aṭṭhakathā | 7301 Dhammasaṅgaṇī-mūlaṭīkā 7302 Vibhaṅga-mūlaṭīkā 7303 Pañcapakaraṇa-mūlaṭīkā 7304 Dhammasaṅgaṇī-anuṭīkā 7305 Pañcapakaraṇa-anuṭīkā 7306 Abhidhammāvatāro-nāmarūpaparicchedo 7307 Abhidhammatthasaṅgaho 7308 Abhidhammāvatāra-purāṇaṭīkā 7309 Abhidhammamātikāpāḷi | |
| Français | |||
| Canon Pali | Commentaires | Sous-commentaires | Autres |
| 1101 Pārājika Pāḷi 1102 Pācittiya Pāḷi 1103 Mahāvagga Pāḷi (Vinaya) 1104 Cūḷavagga Pāḷi 1105 Parivāra Pāḷi | 1201 Pārājikakaṇḍa Aṭṭhakathā-1 1202 Pārājikakaṇḍa Aṭṭhakathā-2 1203 Pācittiya Aṭṭhakathā 1204 Mahāvagga Aṭṭhakathā (Vinaya) 1205 Cūḷavagga Aṭṭhakathā 1206 Parivāra Aṭṭhakathā | 1301 Sāratthadīpanī Ṭīkā-1 1302 Sāratthadīpanī Ṭīkā-2 1303 Sāratthadīpanī Ṭīkā-3 | 1401 Dvemātikāpāḷi 1402 Vinayasaṅgaha Aṭṭhakathā 1403 Vajirabuddhi Ṭīkā 1404 Vimativinodanī Ṭīkā-1 1405 Vimativinodanī Ṭīkā-2 1406 Vinayālaṅkāra Ṭīkā-1 1407 Vinayālaṅkāra Ṭīkā-2 1408 Kaṅkhāvitaraṇīpurāṇa Ṭīkā 1409 Vinayavinicchaya-uttaravinicchaya 1410 Vinayavinicchaya Ṭīkā-1 1411 Vinayavinicchaya Ṭīkā-2 1412 Pācityādiyojanāpāḷi 1413 Khuddasikkhā-mūlasikkhā 8401 Visuddhimagga-1 8402 Visuddhimagga-2 8403 Visuddhimagga-mahāṭīkā-1 8404 Visuddhimagga-mahāṭīkā-2 8405 Visuddhimagga nidānakathā 8406 Dīghanikāya (pu-vi) 8407 Majjhimanikāya (pu-vi) 8408 Saṃyuttanikāya (pu-vi) 8409 Aṅguttaranikāya (pu-vi) 8410 Vinayapiṭaka (pu-vi) 8411 Abhidhammapiṭaka (pu-vi) 8412 Aṭṭhakathā (pu-vi) 8413 Niruttidīpanī 8414 Paramatthadīpanī Saṅgahamahāṭīkāpāṭha 8415 Anudīpanīpāṭha 8416 Paṭṭhānuddesa dīpanīpāṭha 8417 Namakkāraṭīkā 8418 Mahāpaṇāmapāṭha 8419 Lakkhaṇāto buddhathomanāgāthā 8420 Sutavandanā 8421 Kamalāñjali 8422 Jinālaṅkāra 8423 Pajjamadhu 8424 Buddhaguṇagāthāvalī 8425 Cūḷaganthavaṃsa 8427 Sāsanavaṃsa 8426 Mahāvaṃsa 8429 Moggallānabyākaraṇaṃ 8428 Kaccāyanabyākaraṇaṃ 8430 Saddanītippakaraṇaṃ (padamālā) 8431 Saddanītippakaraṇaṃ (dhātumālā) 8432 Padarūpasiddhi 8433 Mogallānapañcikā 8434 Payogasiddhipāṭha 8435 Vuttodayapāṭha 8436 Abhidhānappadīpikāpāṭha 8437 Abhidhānappadīpikāṭīkā 8438 Subodhālaṅkārapāṭha 8439 Subodhālaṅkāraṭīkā 8440 Bālāvatāra gaṇṭhipadatthavinicchayasāra 8446 Kavidappaṇanīti 8447 Nītimañjarī 8445 Dhammanīti 8444 Mahārahanīti 8441 Lokanīti 8442 Suttantanīti 8443 Sūrassatinīti 8450 Cāṇakyanīti 8448 Naradakkhadīpanī 8449 Caturārakkhadīpanī 8451 Rasavāhinī 8452 Sīmavisodhanīpāṭha 8453 Vessantaragīti 8454 Moggallāna vuttivivaraṇapañcikā 8455 Thūpavaṃsa 8456 Dāṭhāvaṃsa 8457 Dhātupāṭhavilāsiniyā 8458 Dhātuvaṃsa 8459 Hatthavanagallavihāravaṃsa 8460 Jinacaritaya 8461 Jinavaṃsadīpaṃ 8462 Telakaṭāhagāthā 8463 Milidaṭīkā 8464 Padamañjarī 8465 Padasādhanaṃ 8466 Saddabindupakaraṇaṃ 8467 Kaccāyanadhātumañjusā 8468 Sāmantakūṭavaṇṇanā |
| 2101 Sīlakkhandhavagga Pāḷi 2102 Mahāvagga Pāḷi (Dīgha) 2103 Pāthikavagga Pāḷi | 2201 Sīlakkhandhavagga Aṭṭhakathā 2202 Mahāvagga Aṭṭhakathā (Dīgha) 2203 Pāthikavagga Aṭṭhakathā | 2301 Sīlakkhandhavagga Ṭīkā 2302 Mahāvagga Ṭīkā (Dīgha) 2303 Pāthikavagga Ṭīkā 2304 Sīlakkhandhavagga-abhinavaṭīkā-1 2305 Sīlakkhandhavagga-abhinavaṭīkā-2 | |
| 3101 Mūlapaṇṇāsa Pāḷi 3102 Majjhimapaṇṇāsa Pāḷi 3103 Uparipaṇṇāsa Pāḷi | 3201 Mūlapaṇṇāsa Aṭṭhakathā-1 3202 Mūlapaṇṇāsa Aṭṭhakathā-2 3203 Majjhimapaṇṇāsa Aṭṭhakathā 3204 Uparipaṇṇāsa Aṭṭhakathā | 3301 Mūlapaṇṇāsa Ṭīkā 3302 Majjhimapaṇṇāsa Ṭīkā 3303 Uparipaṇṇāsa Ṭīkā | |
| 4101 Sagāthāvagga Pāḷi 4102 Nidānavagga Pāḷi 4103 Khandhavagga Pāḷi 4104 Saḷāyatanavagga Pāḷi 4105 Mahāvagga Pāḷi (Saṃyutta) | 4201 Sagāthāvagga Aṭṭhakathā 4202 Nidānavagga Aṭṭhakathā 4203 Khandhavagga Aṭṭhakathā 4204 Saḷāyatanavagga Aṭṭhakathā 4205 Mahāvagga Aṭṭhakathā (Saṃyutta) | 4301 Sagāthāvagga Ṭīkā 4302 Nidānavagga Ṭīkā 4303 Khandhavagga Ṭīkā 4304 Saḷāyatanavagga Ṭīkā 4305 Mahāvagga Ṭīkā (Saṃyutta) | |
| 5101 Ekakanipāta Pāḷi 5102 Dukanipāta Pāḷi 5103 Tikanipāta Pāḷi 5104 Catukkanipāta Pāḷi 5105 Pañcakanipāta Pāḷi 5106 Chakkanipāta Pāḷi 5107 Sattakanipāta Pāḷi 5108 Aṭṭhakādinipāta Pāḷi 5109 Navakanipāta Pāḷi 5110 Dasakanipāta Pāḷi 5111 Ekādasakanipāta Pāḷi | 5201 Ekakanipāta Aṭṭhakathā 5202 Duka-tika-catukkanipāta Aṭṭhakathā 5203 Pañcaka-chakka-sattakanipāta Aṭṭhakathā 5204 Aṭṭhakādinipāta Aṭṭhakathā | 5301 Ekakanipāta Ṭīkā 5302 Duka-tika-catukkanipāta Ṭīkā 5303 Pañcaka-chakka-sattakanipāta Ṭīkā 5304 Aṭṭhakādinipāta Ṭīkā | |
| 6101 Khuddakapāṭha Pāḷi 6102 Dhammapada Pāḷi 6103 Udāna Pāḷi 6104 Itivuttaka Pāḷi 6105 Suttanipāta Pāḷi 6106 Vimānavatthu Pāḷi 6107 Petavatthu Pāḷi 6108 Theragāthā Pāḷi 6109 Therīgāthā Pāḷi 6110 Apadāna Pāḷi-1 6111 Apadāna Pāḷi-2 6112 Buddhavaṃsa Pāḷi 6113 Cariyāpiṭaka Pāḷi 6114 Jātaka Pāḷi-1 6115 Jātaka Pāḷi-2 6116 Mahāniddesa Pāḷi 6117 Cūḷaniddesa Pāḷi 6118 Paṭisambhidāmagga Pāḷi 6119 Nettippakaraṇa Pāḷi 6120 Milindapañha Pāḷi 6121 Peṭakopadesa Pāḷi | 6201 Khuddakapāṭha Aṭṭhakathā 6202 Dhammapada Aṭṭhakathā-1 6203 Dhammapada Aṭṭhakathā-2 6204 Udāna Aṭṭhakathā 6205 Itivuttaka Aṭṭhakathā 6206 Suttanipāta Aṭṭhakathā-1 6207 Suttanipāta Aṭṭhakathā-2 6208 Vimānavatthu Aṭṭhakathā 6209 Petavatthu Aṭṭhakathā 6210 Theragāthā Aṭṭhakathā-1 6211 Theragāthā Aṭṭhakathā-2 6212 Therīgāthā Aṭṭhakathā 6213 Apadāna Aṭṭhakathā-1 6214 Apadāna Aṭṭhakathā-2 6215 Buddhavaṃsa Aṭṭhakathā 6216 Cariyāpiṭaka Aṭṭhakathā 6217 Jātaka Aṭṭhakathā-1 6218 Jātaka Aṭṭhakathā-2 6219 Jātaka Aṭṭhakathā-3 6220 Jātaka Aṭṭhakathā-4 6221 Jātaka Aṭṭhakathā-5 6222 Jātaka Aṭṭhakathā-6 6223 Jātaka Aṭṭhakathā-7 6224 Mahāniddesa Aṭṭhakathā 6225 Cūḷaniddesa Aṭṭhakathā 6226 Paṭisambhidāmagga Aṭṭhakathā-1 6227 Paṭisambhidāmagga Aṭṭhakathā-2 6228 Nettippakaraṇa Aṭṭhakathā | 6301 Nettippakaraṇa Ṭīkā 6302 Nettivibhāvinī | |
| 7101 Dhammasaṅgaṇī Pāḷi 7102 Vibhaṅga Pāḷi 7103 Dhātukathā Pāḷi 7104 Puggalapaññatti Pāḷi 7105 Kathāvatthu Pāḷi 7106 Yamaka Pāḷi-1 7107 Yamaka Pāḷi-2 7108 Yamaka Pāḷi-3 7109 Paṭṭhāna Pāḷi-1 7110 Paṭṭhāna Pāḷi-2 7111 Paṭṭhāna Pāḷi-3 7112 Paṭṭhāna Pāḷi-4 7113 Paṭṭhāna Pāḷi-5 | 7201 Dhammasaṅgaṇi Aṭṭhakathā 7202 Sammohavinodanī Aṭṭhakathā 7203 Pañcapakaraṇa Aṭṭhakathā | 7301 Dhammasaṅgaṇī-mūlaṭīkā 7302 Vibhaṅga-mūlaṭīkā 7303 Pañcapakaraṇa-mūlaṭīkā 7304 Dhammasaṅgaṇī-anuṭīkā 7305 Pañcapakaraṇa-anuṭīkā 7306 Abhidhammāvatāro-nāmarūpaparicchedo 7307 Abhidhammatthasaṅgaho 7308 Abhidhammāvatāra-purāṇaṭīkā 7309 Abhidhammamātikāpāḷi | |
| Deutsch | |||
| Pali-Kanon | Kommentare | Subkommentare | Sonstige |
| 1101 Pārājika Pāḷi 1102 Pācittiya Pāḷi 1103 Mahāvagga Pāḷi (Vinaya) 1104 Cūḷavagga Pāḷi 1105 Parivāra Pāḷi | 1201 Pārājikakaṇḍa Aṭṭhakathā-1 1202 Pārājikakaṇḍa Aṭṭhakathā-2 1203 Pācittiya Aṭṭhakathā 1204 Mahāvagga Aṭṭhakathā (Vinaya) 1205 Cūḷavagga Aṭṭhakathā 1206 Parivāra Aṭṭhakathā | 1301 Sāratthadīpanī Ṭīkā-1 1302 Sāratthadīpanī Ṭīkā-2 1303 Sāratthadīpanī Ṭīkā-3 | 1401 Dvemātikāpāḷi 1402 Vinayasaṅgaha Aṭṭhakathā 1403 Vajirabuddhi Ṭīkā 1404 Vimativinodanī Ṭīkā-1 1405 Vimativinodanī Ṭīkā-2 1406 Vinayālaṅkāra Ṭīkā-1 1407 Vinayālaṅkāra Ṭīkā-2 1408 Kaṅkhāvitaraṇīpurāṇa Ṭīkā 1409 Vinayavinicchaya-uttaravinicchaya 1410 Vinayavinicchaya Ṭīkā-1 1411 Vinayavinicchaya Ṭīkā-2 1412 Pācityādiyojanāpāḷi 1413 Khuddasikkhā-mūlasikkhā 8401 Visuddhimagga-1 8402 Visuddhimagga-2 8403 Visuddhimagga-mahāṭīkā-1 8404 Visuddhimagga-mahāṭīkā-2 8405 Visuddhimagga nidānakathā 8406 Dīghanikāya (pu-vi) 8407 Majjhimanikāya (pu-vi) 8408 Saṃyuttanikāya (pu-vi) 8409 Aṅguttaranikāya (pu-vi) 8410 Vinayapiṭaka (pu-vi) 8411 Abhidhammapiṭaka (pu-vi) 8412 Aṭṭhakathā (pu-vi) 8413 Niruttidīpanī 8414 Paramatthadīpanī Saṅgahamahāṭīkāpāṭha 8415 Anudīpanīpāṭha 8416 Paṭṭhānuddesa dīpanīpāṭha 8417 Namakkāraṭīkā 8418 Mahāpaṇāmapāṭha 8419 Lakkhaṇāto buddhathomanāgāthā 8420 Sutavandanā 8421 Kamalāñjali 8422 Jinālaṅkāra 8423 Pajjamadhu 8424 Buddhaguṇagāthāvalī 8425 Cūḷaganthavaṃsa 8427 Sāsanavaṃsa 8426 Mahāvaṃsa 8429 Moggallānabyākaraṇaṃ 8428 Kaccāyanabyākaraṇaṃ 8430 Saddanītippakaraṇaṃ (padamālā) 8431 Saddanītippakaraṇaṃ (dhātumālā) 8432 Padarūpasiddhi 8433 Mogallānapañcikā 8434 Payogasiddhipāṭha 8435 Vuttodayapāṭha 8436 Abhidhānappadīpikāpāṭha 8437 Abhidhānappadīpikāṭīkā 8438 Subodhālaṅkārapāṭha 8439 Subodhālaṅkāraṭīkā 8440 Bālāvatāra gaṇṭhipadatthavinicchayasāra 8446 Kavidappaṇanīti 8447 Nītimañjarī 8445 Dhammanīti 8444 Mahārahanīti 8441 Lokanīti 8442 Suttantanīti 8443 Sūrassatinīti 8450 Cāṇakyanīti 8448 Naradakkhadīpanī 8449 Caturārakkhadīpanī 8451 Rasavāhinī 8452 Sīmavisodhanīpāṭha 8453 Vessantaragīti 8454 Moggallāna vuttivivaraṇapañcikā 8455 Thūpavaṃsa 8456 Dāṭhāvaṃsa 8457 Dhātupāṭhavilāsiniyā 8458 Dhātuvaṃsa 8459 Hatthavanagallavihāravaṃsa 8460 Jinacaritaya 8461 Jinavaṃsadīpaṃ 8462 Telakaṭāhagāthā 8463 Milidaṭīkā 8464 Padamañjarī 8465 Padasādhanaṃ 8466 Saddabindupakaraṇaṃ 8467 Kaccāyanadhātumañjusā 8468 Sāmantakūṭavaṇṇanā |
| 2101 Sīlakkhandhavagga Pāḷi 2102 Mahāvagga Pāḷi (Dīgha) 2103 Pāthikavagga Pāḷi | 2201 Sīlakkhandhavagga Aṭṭhakathā 2202 Mahāvagga Aṭṭhakathā (Dīgha) 2203 Pāthikavagga Aṭṭhakathā | 2301 Sīlakkhandhavagga Ṭīkā 2302 Mahāvagga Ṭīkā (Dīgha) 2303 Pāthikavagga Ṭīkā 2304 Sīlakkhandhavagga-abhinavaṭīkā-1 2305 Sīlakkhandhavagga-abhinavaṭīkā-2 | |
| 3101 Mūlapaṇṇāsa Pāḷi 3102 Majjhimapaṇṇāsa Pāḷi 3103 Uparipaṇṇāsa Pāḷi | 3201 Mūlapaṇṇāsa Aṭṭhakathā-1 3202 Mūlapaṇṇāsa Aṭṭhakathā-2 3203 Majjhimapaṇṇāsa Aṭṭhakathā 3204 Uparipaṇṇāsa Aṭṭhakathā | 3301 Mūlapaṇṇāsa Ṭīkā 3302 Majjhimapaṇṇāsa Ṭīkā 3303 Uparipaṇṇāsa Ṭīkā | |
| 4101 Sagāthāvagga Pāḷi 4102 Nidānavagga Pāḷi 4103 Khandhavagga Pāḷi 4104 Saḷāyatanavagga Pāḷi 4105 Mahāvagga Pāḷi (Saṃyutta) | 4201 Sagāthāvagga Aṭṭhakathā 4202 Nidānavagga Aṭṭhakathā 4203 Khandhavagga Aṭṭhakathā 4204 Saḷāyatanavagga Aṭṭhakathā 4205 Mahāvagga Aṭṭhakathā (Saṃyutta) | 4301 Sagāthāvagga Ṭīkā 4302 Nidānavagga Ṭīkā 4303 Khandhavagga Ṭīkā 4304 Saḷāyatanavagga Ṭīkā 4305 Mahāvagga Ṭīkā (Saṃyutta) | |
| 5101 Ekakanipāta Pāḷi 5102 Dukanipāta Pāḷi 5103 Tikanipāta Pāḷi 5104 Catukkanipāta Pāḷi 5105 Pañcakanipāta Pāḷi 5106 Chakkanipāta Pāḷi 5107 Sattakanipāta Pāḷi 5108 Aṭṭhakādinipāta Pāḷi 5109 Navakanipāta Pāḷi 5110 Dasakanipāta Pāḷi 5111 Ekādasakanipāta Pāḷi | 5201 Ekakanipāta Aṭṭhakathā 5202 Duka-tika-catukkanipāta Aṭṭhakathā 5203 Pañcaka-chakka-sattakanipāta Aṭṭhakathā 5204 Aṭṭhakādinipāta Aṭṭhakathā | 5301 Ekakanipāta Ṭīkā 5302 Duka-tika-catukkanipāta Ṭīkā 5303 Pañcaka-chakka-sattakanipāta Ṭīkā 5304 Aṭṭhakādinipāta Ṭīkā | |
| 6101 Khuddakapāṭha Pāḷi 6102 Dhammapada Pāḷi 6103 Udāna Pāḷi 6104 Itivuttaka Pāḷi 6105 Suttanipāta Pāḷi 6106 Vimānavatthu Pāḷi 6107 Petavatthu Pāḷi 6108 Theragāthā Pāḷi 6109 Therīgāthā Pāḷi 6110 Apadāna Pāḷi-1 6111 Apadāna Pāḷi-2 6112 Buddhavaṃsa Pāḷi 6113 Cariyāpiṭaka Pāḷi 6114 Jātaka Pāḷi-1 6115 Jātaka Pāḷi-2 6116 Mahāniddesa Pāḷi 6117 Cūḷaniddesa Pāḷi 6118 Paṭisambhidāmagga Pāḷi 6119 Nettippakaraṇa Pāḷi 6120 Milindapañha Pāḷi 6121 Peṭakopadesa Pāḷi | 6201 Khuddakapāṭha Aṭṭhakathā 6202 Dhammapada Aṭṭhakathā-1 6203 Dhammapada Aṭṭhakathā-2 6204 Udāna Aṭṭhakathā 6205 Itivuttaka Aṭṭhakathā 6206 Suttanipāta Aṭṭhakathā-1 6207 Suttanipāta Aṭṭhakathā-2 6208 Vimānavatthu Aṭṭhakathā 6209 Petavatthu Aṭṭhakathā 6210 Theragāthā Aṭṭhakathā-1 6211 Theragāthā Aṭṭhakathā-2 6212 Therīgāthā Aṭṭhakathā 6213 Apadāna Aṭṭhakathā-1 6214 Apadāna Aṭṭhakathā-2 6215 Buddhavaṃsa Aṭṭhakathā 6216 Cariyāpiṭaka Aṭṭhakathā 6217 Jātaka Aṭṭhakathā-1 6218 Jātaka Aṭṭhakathā-2 6219 Jātaka Aṭṭhakathā-3 6220 Jātaka Aṭṭhakathā-4 6221 Jātaka Aṭṭhakathā-5 6222 Jātaka Aṭṭhakathā-6 6223 Jātaka Aṭṭhakathā-7 6224 Mahāniddesa Aṭṭhakathā 6225 Cūḷaniddesa Aṭṭhakathā 6226 Paṭisambhidāmagga Aṭṭhakathā-1 6227 Paṭisambhidāmagga Aṭṭhakathā-2 6228 Nettippakaraṇa Aṭṭhakathā | 6301 Nettippakaraṇa Ṭīkā 6302 Nettivibhāvinī | |
| 7101 Dhammasaṅgaṇī Pāḷi 7102 Vibhaṅga Pāḷi 7103 Dhātukathā Pāḷi 7104 Puggalapaññatti Pāḷi 7105 Kathāvatthu Pāḷi 7106 Yamaka Pāḷi-1 7107 Yamaka Pāḷi-2 7108 Yamaka Pāḷi-3 7109 Paṭṭhāna Pāḷi-1 7110 Paṭṭhāna Pāḷi-2 7111 Paṭṭhāna Pāḷi-3 7112 Paṭṭhāna Pāḷi-4 7113 Paṭṭhāna Pāḷi-5 | 7201 Dhammasaṅgaṇi Aṭṭhakathā 7202 Sammohavinodanī Aṭṭhakathā 7203 Pañcapakaraṇa Aṭṭhakathā | 7301 Dhammasaṅgaṇī-mūlaṭīkā 7302 Vibhaṅga-mūlaṭīkā 7303 Pañcapakaraṇa-mūlaṭīkā 7304 Dhammasaṅgaṇī-anuṭīkā 7305 Pañcapakaraṇa-anuṭīkā 7306 Abhidhammāvatāro-nāmarūpaparicchedo 7307 Abhidhammatthasaṅgaho 7308 Abhidhammāvatāra-purāṇaṭīkā 7309 Abhidhammamātikāpāḷi | |
| हिंदी | |||
| पाली कैनन | कमेंट्री | उप-टिप्पणियाँ | अन्य |
| 1101 पाराजिक पाळि 1102 पाचित्तिय पाळि 1103 महावग्ग पाळि (विनय) 1104 चूळवग्ग पाळि 1105 परिवार पाळि | 1201 पाराजिककण्ड अट्ठकथा-1 1202 पाराजिककण्ड अट्ठकथा-2 1203 पाचित्तिय अट्ठकथा 1204 महावग्ग अट्ठकथा (विनय) 1205 चूळवग्ग अट्ठकथा 1206 परिवार अट्ठकथा | 1301 सारत्थदीपनी टीका-1 1302 सारत्थदीपनी टीका-2 1303 सारत्थदीपनी टीका-3 | 1401 द्वेमातिकापाळि 1402 विनयसंगह अट्ठकथा 1403 वजिरबुद्धि टीका 1404 विमतिविनोदनी टीका-1 1405 विमतिविनोदनी टीका-2 1406 विनयालंकार टीका-1 1407 विनयालंकार टीका-2 1408 कंखावितरणीपुराण टीका 1409 विनयविनिच्छय-उत्तरविनिच्छय 1410 विनयविनिच्छय टीका-1 1411 विनयविनिच्छय टीका-2 1412 पाचित्यादियोजनापाळि 1413 खुद्दसिक्खा-मूलसिक्खा 8401 विसुद्धिमग्ग-1 8402 विसुद्धिमग्ग-2 8403 विसुद्धिमग्ग-महाटीका-1 8404 विसुद्धिमग्ग-महाटीका-2 8405 विसुद्धिमग्ग निदानकथा 8406 दीघनिकाय (पु-वि) 8407 मज्झिमनिकाय (पु-वि) 8408 संयुत्तनिकाय (पु-वि) 8409 अङ्गुत्तरनिकाय (पु-वि) 8410 विनयपिटक (पु-वि) 8411 अभिधम्मपिटक (पु-वि) 8412 अट्ठकथा (पु-वि) 8413 निरुत्तिदीपनी 8414 परमत्थदीपनी सङ्गहमहाटीकापाठ 8415 अनुदीपनीपाठ 8416 पट्ठानुद्देस दीपनीपाठ 8417 नमक्कारटीका 8418 महापणामपाठ 8419 लक्खणातो बुद्धथोमनागाथा 8420 सुतवन्दना 8421 कमलाञ्जलि 8422 जिनालंकार 8423 पज्जमधु 8424 बुद्धगुणगाथावली 8425 चूळगन्थवंस 8427 सासनवंस 8426 महावंस 8429 मोग्गल्लानब्याकरणं 8428 कच्चायनब्याकरणं 8430 सद्दनीतिप्पकरणं (पदमाला) 8431 सद्दनीतिप्पकरणं (धातुमाला) 8432 पदरूपसिद्धि 8433 मोग्गल्लानपञ्चिका 8434 पयोगसिद्धिपाठ 8435 वुत्तोदयपाठ 8436 अभिधानप्पदीपिकापाठ 8437 अभिधानप्पदीपिकाटीका 8438 सुबोधालंकारपाठ 8439 सुबोधालंकारटीका 8440 बालावतार गण्ठिपदत्थविनिच्छयसार 8446 कविदप्पणनीति 8447 नीतिमञ्जरी 8445 धम्मनीति 8444 महारहनीति 8441 लोकनीति 8442 सुत्तन्तनीति 8443 सूरस्सतीनीति 8450 चाणक्यनीति 8448 नरदक्खदीपनी 8449 चतुरारक्खदीपनी 8451 रसवाहिनी 8452 सीमविसोधनीपाठ 8453 वेस्सन्तरगीति 8454 मोग्गल्लान वुत्तिविवरणपञ्चिका 8455 थूपवंस 8456 दाठावंस 8457 धातुपाठविलासिनिया 8458 धातुवंस 8459 हत्थवनगल्लविहारवंस 8460 जिनचरितय 8461 जिनवंसदीपं 8462 तेलकटाहगाथा 8463 मिलिदटीका 8464 पदमञ्जरी 8465 पदसाधनं 8466 सद्दबिन्दुपकरणं 8467 कच्चायनधातुमञ्जुसा 8468 सामन्तकूटवण्णना |
| 2101 सीलक्खन्धवग्ग पाळि 2102 महावग्ग पाळि (दीघ) 2103 पाथिकवग्ग पाळि | 2201 सीलक्खन्धवग्ग अट्ठकथा 2202 महावग्ग अट्ठकथा (दीघ) 2203 पाथिकवग्ग अट्ठकथा | 2301 सीलक्खन्धवग्ग टीका 2302 महावग्ग टीका (दीघ) 2303 पाथिकवग्ग टीका 2304 सीलक्खन्धवग्ग-अभिनवटीका-1 2305 सीलक्खन्धवग्ग-अभिनवटीका-2 | |
| 3101 मूलपण्णास पाळि 3102 मज्झिमपण्णास पाळि 3103 उपरिपण्णास पाळि | 3201 मूलपण्णास अट्ठकथा-1 3202 मूलपण्णास अट्ठकथा-2 3203 मज्झिमपण्णास अट्ठकथा 3204 उपरिपण्णास अट्ठकथा | 3301 मूलपण्णास टीका 3302 मज्झिमपण्णास टीका 3303 उपरिपण्णास टीका | |
| 4101 सगाथावग्ग पाळि 4102 निदानवग्ग पाळि 4103 खन्धवग्ग पाळि 4104 सळायतनवग्ग पाळि 4105 महावग्ग पाळि (संयुत्त) | 4201 सगाथावग्ग अट्ठकथा 4202 निदानवग्ग अट्ठकथा 4203 खन्धवग्ग अट्ठकथा 4204 सळायतनवग्ग अट्ठकथा 4205 महावग्ग अट्ठकथा (संयुत्त) | 4301 सगाथावग्ग टीका 4302 निदानवग्ग टीका 4303 खन्धवग्ग टीका 4304 सळायतनवग्ग टीका 4305 महावग्ग टीका (संयुत्त) | |
| 5101 एककनिपात पाळि 5102 दुकनिपात पाळि 5103 तिकनिपात पाळि 5104 चतुक्कनिपात पाळि 5105 पञ्चकनिपात पाळि 5106 छक्कनिपात पाळि 5107 सत्तकनिपात पाळि 5108 अट्ठकादिनिपात पाळि 5109 नवकनिपात पाळि 5110 दसकनिपात पाळि 5111 एकादसकनिपात पाळि | 5201 एककनिपात अट्ठकथा 5202 दुक-तिक-चतुक्कनिपात अट्ठकथा 5203 पञ्चक-छक्क-सत्तकनिपात अट्ठकथा 5204 अट्ठकादिनिपात अट्ठकथा | 5301 एककनिपात टीका 5302 दुक-तिक-चतुक्कनिपात टीका 5303 पञ्चक-छक्क-सत्तकनिपात टीका 5304 अट्ठकादिनिपात टीका | |
| 6101 खुद्दकपाठ पाळि 6102 धम्मपद पाळि 6103 उदान पाळि 6104 इतिवुत्तक पाळि 6105 सुत्तनिपात पाळि 6106 विमानवत्थु पाळि 6107 पेतवत्थु पाळि 6108 थेरगाथा पाळि 6109 थेरीगाथा पाळि 6110 अपदान पाळि-1 6111 अपदान पाळि-2 6112 बुद्धवंस पाळि 6113 चरियापिटक पाळि 6114 जातक पाळि-1 6115 जातक पाळि-2 6116 महानिद्देस पाळि 6117 चूळनिद्देस पाळि 6118 पटिसम्भिदामग्ग पाळि 6119 नेत्तिप्पकरण पाळि 6120 मिलिन्दपञ्ह पाळि 6121 पेटकोपदेस पाळि | 6201 खुद्दकपाठ अट्ठकथा 6202 धम्मपद अट्ठकथा-1 6203 धम्मपद अट्ठकथा-2 6204 उदान अट्ठकथा 6205 इतिवुत्तक अट्ठकथा 6206 सुत्तनिपात अट्ठकथा-1 6207 सुत्तनिपात अट्ठकथा-2 6208 विमानवत्थु अट्ठकथा 6209 पेतवत्थु अट्ठकथा 6210 थेरगाथा अट्ठकथा-1 6211 थेरगाथा अट्ठकथा-2 6212 थेरीगाथा अट्ठकथा 6213 अपदान अट्ठकथा-1 6214 अपदान अट्ठकथा-2 6215 बुद्धवंस अट्ठकथा 6216 चरियापिटक अट्ठकथा 6217 जातक अट्ठकथा-1 6218 जातक अट्ठकथा-2 6219 जातक अट्ठकथा-3 6220 जातक अट्ठकथा-4 6221 जातक अट्ठकथा-5 6222 जातक अट्ठकथा-6 6223 जातक अट्ठकथा-7 6224 महानिद्देस अट्ठकथा 6225 चूळनिद्देस अट्ठकथा 6226 पटिसम्भिदामग्ग अट्ठकथा-1 6227 पटिसम्भिदामग्ग अट्ठकथा-2 6228 नेत्तिप्पकरण अट्ठकथा | 6301 नेत्तिप्पकरण टीका 6302 नेत्तिविभाविनी | |
| 7101 धम्मसङ्गणी पाळि 7102 विभङ्ग पाळि 7103 धातुकथा पाळि 7104 पुग्गलपञ्ञत्ति पाळि 7105 कथावत्थु पाळि 7106 यमक पाळि-1 7107 यमक पाळि-2 7108 यमक पाळि-3 7109 पट्ठान पाळि-1 7110 पट्ठान पाळि-2 7111 पट्ठान पाळि-3 7112 पट्ठान पाळि-4 7113 पट्ठान पाळि-5 | 7201 धम्मसङ्गणि अट्ठकथा 7202 सम्मोहविनोदनी अट्ठकथा 7203 पञ्चपकरण अट्ठकथा | 7301 धम्मसङ्गणी-मूलटीका 7302 विभङ्ग-मूलटीका 7303 पञ्चपकरण-मूलटीका 7304 धम्मसङ्गणी-अनुटीका 7305 पञ्चपकरण-अनुटीका 7306 अभिधम्मावतारो-नामरूपपरिच्छेदो 7307 अभिधम्मत्थसङ्गहो 7308 अभिधम्मावतार-पुराणटीका 7309 अभिधम्ममातिकापाळि | |
| Indonesia | |||
| Kanon Pali | Komentar | Sub-komentar | Lainnya |
| 1101 Pārājika Pāḷi 1102 Pācittiya Pāḷi 1103 Mahāvagga Pāḷi (Vinaya) 1104 Cūḷavagga Pāḷi 1105 Parivāra Pāḷi | 1201 Pārājikakaṇḍa Aṭṭhakathā-1 1202 Pārājikakaṇḍa Aṭṭhakathā-2 1203 Pācittiya Aṭṭhakathā 1204 Mahāvagga Aṭṭhakathā (Vinaya) 1205 Cūḷavagga Aṭṭhakathā 1206 Parivāra Aṭṭhakathā | 1301 Sāratthadīpanī Ṭīkā-1 1302 Sāratthadīpanī Ṭīkā-2 1303 Sāratthadīpanī Ṭīkā-3 | 1401 Dvemātikāpāḷi 1402 Vinayasaṅgaha Aṭṭhakathā 1403 Vajirabuddhi Ṭīkā 1404 Vimativinodanī Ṭīkā-1 1405 Vimativinodanī Ṭīkā-2 1406 Vinayālaṅkāra Ṭīkā-1 1407 Vinayālaṅkāra Ṭīkā-2 1408 Kaṅkhāvitaraṇīpurāṇa Ṭīkā 1409 Vinayavinicchaya-uttaravinicchaya 1410 Vinayavinicchaya Ṭīkā-1 1411 Vinayavinicchaya Ṭīkā-2 1412 Pācityādiyojanāpāḷi 1413 Khuddasikkhā-mūlasikkhā 8401 Visuddhimagga-1 8402 Visuddhimagga-2 8403 Visuddhimagga-mahāṭīkā-1 8404 Visuddhimagga-mahāṭīkā-2 8405 Visuddhimagga nidānakathā 8406 Dīghanikāya (pu-vi) 8407 Majjhimanikāya (pu-vi) 8408 Saṃyuttanikāya (pu-vi) 8409 Aṅguttaranikāya (pu-vi) 8410 Vinayapiṭaka (pu-vi) 8411 Abhidhammapiṭaka (pu-vi) 8412 Aṭṭhakathā (pu-vi) 8413 Niruttidīpanī 8414 Paramatthadīpanī Saṅgahamahāṭīkāpāṭha 8415 Anudīpanīpāṭha 8416 Paṭṭhānuddesa dīpanīpāṭha 8417 Namakkāraṭīkā 8418 Mahāpaṇāmapāṭha 8419 Lakkhaṇāto buddhathomanāgāthā 8420 Sutavandanā 8421 Kamalāñjali 8422 Jinālaṅkāra 8423 Pajjamadhu 8424 Buddhaguṇagāthāvalī 8425 Cūḷaganthavaṃsa 8427 Sāsanavaṃsa 8426 Mahāvaṃsa 8429 Moggallānabyākaraṇaṃ 8428 Kaccāyanabyākaraṇaṃ 8430 Saddanītippakaraṇaṃ (padamālā) 8431 Saddanītippakaraṇaṃ (dhātumālā) 8432 Padarūpasiddhi 8433 Mogallānapañcikā 8434 Payogasiddhipāṭha 8435 Vuttodayapāṭha 8436 Abhidhānappadīpikāpāṭha 8437 Abhidhānappadīpikāṭīkā 8438 Subodhālaṅkārapāṭha 8439 Subodhālaṅkāraṭīkā 8440 Bālāvatāra gaṇṭhipadatthavinicchayasāra 8446 Kavidappaṇanīti 8447 Nītimañjarī 8445 Dhammanīti 8444 Mahārahanīti 8441 Lokanīti 8442 Suttantanīti 8443 Sūrassatinīti 8450 Cāṇakyanīti 8448 Naradakkhadīpanī 8449 Caturārakkhadīpanī 8451 Rasavāhinī 8452 Sīmavisodhanīpāṭha 8453 Vessantaragīti 8454 Moggallāna vuttivivaraṇapañcikā 8455 Thūpavaṃsa 8456 Dāṭhāvaṃsa 8457 Dhātupāṭhavilāsiniyā 8458 Dhātuvaṃsa 8459 Hatthavanagallavihāravaṃsa 8460 Jinacaritaya 8461 Jinavaṃsadīpaṃ 8462 Telakaṭāhagāthā 8463 Milidaṭīkā 8464 Padamañjarī 8465 Padasādhanaṃ 8466 Saddabindupakaraṇaṃ 8467 Kaccāyanadhātumañjusā 8468 Sāmantakūṭavaṇṇanā |
| 2101 Sīlakkhandhavagga Pāḷi 2102 Mahāvagga Pāḷi (Dīgha) 2103 Pāthikavagga Pāḷi | 2201 Sīlakkhandhavagga Aṭṭhakathā 2202 Mahāvagga Aṭṭhakathā (Dīgha) 2203 Pāthikavagga Aṭṭhakathā | 2301 Sīlakkhandhavagga Ṭīkā 2302 Mahāvagga Ṭīkā (Dīgha) 2303 Pāthikavagga Ṭīkā 2304 Sīlakkhandhavagga-abhinavaṭīkā-1 2305 Sīlakkhandhavagga-abhinavaṭīkā-2 | |
| 3101 Mūlapaṇṇāsa Pāḷi 3102 Majjhimapaṇṇāsa Pāḷi 3103 Uparipaṇṇāsa Pāḷi | 3201 Mūlapaṇṇāsa Aṭṭhakathā-1 3202 Mūlapaṇṇāsa Aṭṭhakathā-2 3203 Majjhimapaṇṇāsa Aṭṭhakathā 3204 Uparipaṇṇāsa Aṭṭhakathā | 3301 Mūlapaṇṇāsa Ṭīkā 3302 Majjhimapaṇṇāsa Ṭīkā 3303 Uparipaṇṇāsa Ṭīkā | |
| 4101 Sagāthāvagga Pāḷi 4102 Nidānavagga Pāḷi 4103 Khandhavagga Pāḷi 4104 Saḷāyatanavagga Pāḷi 4105 Mahāvagga Pāḷi (Saṃyutta) | 4201 Sagāthāvagga Aṭṭhakathā 4202 Nidānavagga Aṭṭhakathā 4203 Khandhavagga Aṭṭhakathā 4204 Saḷāyatanavagga Aṭṭhakathā 4205 Mahāvagga Aṭṭhakathā (Saṃyutta) | 4301 Sagāthāvagga Ṭīkā 4302 Nidānavagga Ṭīkā 4303 Khandhavagga Ṭīkā 4304 Saḷāyatanavagga Ṭīkā 4305 Mahāvagga Ṭīkā (Saṃyutta) | |
| 5101 Ekakanipāta Pāḷi 5102 Dukanipāta Pāḷi 5103 Tikanipāta Pāḷi 5104 Catukkanipāta Pāḷi 5105 Pañcakanipāta Pāḷi 5106 Chakkanipāta Pāḷi 5107 Sattakanipāta Pāḷi 5108 Aṭṭhakādinipāta Pāḷi 5109 Navakanipāta Pāḷi 5110 Dasakanipāta Pāḷi 5111 Ekādasakanipāta Pāḷi | 5201 Ekakanipāta Aṭṭhakathā 5202 Duka-tika-catukkanipāta Aṭṭhakathā 5203 Pañcaka-chakka-sattakanipāta Aṭṭhakathā 5204 Aṭṭhakādinipāta Aṭṭhakathā | 5301 Ekakanipāta Ṭīkā 5302 Duka-tika-catukkanipāta Ṭīkā 5303 Pañcaka-chakka-sattakanipāta Ṭīkā 5304 Aṭṭhakādinipāta Ṭīkā | |
| 6101 Khuddakapāṭha Pāḷi 6102 Dhammapada Pāḷi 6103 Udāna Pāḷi 6104 Itivuttaka Pāḷi 6105 Suttanipāta Pāḷi 6106 Vimānavatthu Pāḷi 6107 Petavatthu Pāḷi 6108 Theragāthā Pāḷi 6109 Therīgāthā Pāḷi 6110 Apadāna Pāḷi-1 6111 Apadāna Pāḷi-2 6112 Buddhavaṃsa Pāḷi 6113 Cariyāpiṭaka Pāḷi 6114 Jātaka Pāḷi-1 6115 Jātaka Pāḷi-2 6116 Mahāniddesa Pāḷi 6117 Cūḷaniddesa Pāḷi 6118 Paṭisambhidāmagga Pāḷi 6119 Nettippakaraṇa Pāḷi 6120 Milindapañha Pāḷi 6121 Peṭakopadesa Pāḷi | 6201 Khuddakapāṭha Aṭṭhakathā 6202 Dhammapada Aṭṭhakathā-1 6203 Dhammapada Aṭṭhakathā-2 6204 Udāna Aṭṭhakathā 6205 Itivuttaka Aṭṭhakathā 6206 Suttanipāta Aṭṭhakathā-1 6207 Suttanipāta Aṭṭhakathā-2 6208 Vimānavatthu Aṭṭhakathā 6209 Petavatthu Aṭṭhakathā 6210 Theragāthā Aṭṭhakathā-1 6211 Theragāthā Aṭṭhakathā-2 6212 Therīgāthā Aṭṭhakathā 6213 Apadāna Aṭṭhakathā-1 6214 Apadāna Aṭṭhakathā-2 6215 Buddhavaṃsa Aṭṭhakathā 6216 Cariyāpiṭaka Aṭṭhakathā 6217 Jātaka Aṭṭhakathā-1 6218 Jātaka Aṭṭhakathā-2 6219 Jātaka Aṭṭhakathā-3 6220 Jātaka Aṭṭhakathā-4 6221 Jātaka Aṭṭhakathā-5 6222 Jātaka Aṭṭhakathā-6 6223 Jātaka Aṭṭhakathā-7 6224 Mahāniddesa Aṭṭhakathā 6225 Cūḷaniddesa Aṭṭhakathā 6226 Paṭisambhidāmagga Aṭṭhakathā-1 6227 Paṭisambhidāmagga Aṭṭhakathā-2 6228 Nettippakaraṇa Aṭṭhakathā | 6301 Nettippakaraṇa Ṭīkā 6302 Nettivibhāvinī | |
| 7101 Dhammasaṅgaṇī Pāḷi 7102 Vibhaṅga Pāḷi 7103 Dhātukathā Pāḷi 7104 Puggalapaññatti Pāḷi 7105 Kathāvatthu Pāḷi 7106 Yamaka Pāḷi-1 7107 Yamaka Pāḷi-2 7108 Yamaka Pāḷi-3 7109 Paṭṭhāna Pāḷi-1 7110 Paṭṭhāna Pāḷi-2 7111 Paṭṭhāna Pāḷi-3 7112 Paṭṭhāna Pāḷi-4 7113 Paṭṭhāna Pāḷi-5 | 7201 Dhammasaṅgaṇi Aṭṭhakathā 7202 Sammohavinodanī Aṭṭhakathā 7203 Pañcapakaraṇa Aṭṭhakathā | 7301 Dhammasaṅgaṇī-mūlaṭīkā 7302 Vibhaṅga-mūlaṭīkā 7303 Pañcapakaraṇa-mūlaṭīkā 7304 Dhammasaṅgaṇī-anuṭīkā 7305 Pañcapakaraṇa-anuṭīkā 7306 Abhidhammāvatāro-nāmarūpaparicchedo 7307 Abhidhammatthasaṅgaho 7308 Abhidhammāvatāra-purāṇaṭīkā 7309 Abhidhammamātikāpāḷi | |
| 日文 | |||
| パーリ仏典 | 註釈書 | 副註釈書 | その他 |
| 1101 パーラージカ・パーリ 1102 パーチッティヤ・パーリ 1103 マハーヴァッガ・パーリ(ヴィナヤ) 1104 チューラヴァッガ・パーリ 1105 パリヴァーラ・パーリ | 1201 パーラージカカンダ・アッタカター-1 1202 パーラージカカンダ・アッタカター-2 1203 パーチッティヤ・アッタカター 1204 マハーヴァッガ・アッタカター(ヴィナヤ) 1205 チューラヴァッガ・アッタカター 1206 パリヴァーラ・アッタカター | 1301 サーラッタディーパニー・ティーカー-1 1302 サーラッタディーパニー・ティーカー-2 1303 サーラッタディーパニー・ティーカー-3 | 1401 ドヴェマーティカー・パーリ 1402 ヴィナヤサンガハ・アッタカター 1403 ヴァジラブッディ・ティーカー 1404 ヴィマティヴィノーダニー・ティーカー-1 1405 ヴィマティヴィノーダニー・ティーカー-2 1406 ヴィナヤーランカーラ・ティーカー-1 1407 ヴィナヤーランカーラ・ティーカー-2 1408 カンカーウィタラニープラーナ・ティーカー 1409 ヴィナヤヴィニッチャヤ-ウッタラヴィニッチャヤ 1410 ヴィナヤヴィニッチャヤ・ティーカー-1 1411 ヴィナヤヴィニッチャヤ・ティーカー-2 1412 パーチッティヤーディヨージャナー・パーリ 1413 クッダシッカー-ムーラシッカー 8401 ヴィスッディマッガ-1 8402 ヴィスッディマッガ-2 8403 ヴィスッディマッガ・マハーティーカー-1 8404 ヴィスッディマッガ・マハーティーカー-2 8405 ヴィスッディマッガ・ニダーナカター 8406 ディーガニカーヤ(プ・ヴィ) 8407 マッジマニカーヤ(プ・ヴィ) 8408 サンユッタニカーヤ(プ・ヴィ) 8409 アングッタラニカーヤ(プ・ヴィ) 8410 ヴィナヤピタカ(プ・ヴィ) 8411 アビダンマピタカ(プ・ヴィ) 8412 アッタカター(プ・ヴィ) 8413 ニルッティディーパニー 8414 パラマッタディーパニー・サンガハマハーティカーパータ 8415 アヌディーパニーパータ 8416 パッターヌッデーサ・ディーパニーパータ 8417 ナマッカラ・ティーカー 8418 マハーパナーマ・パータ 8419 ラッカナート・ブッダトーマナーガーター 8420 スタヴァンダナー 8421 カマラーニャジャリ 8422 ジナランカーラ 8423 パッジャマドゥ 8424 ブッダグナガーター・ヴァリー 8425 チューラガンタヴァンサ 8427 サーサナヴァンサ 8426 マハーヴァンサ 8429 モッガラーナ・ビャーカラナン 8428 カッチャーヤナ・ビャーカラナン 8430 サッダニーティッパカラナン(パダマーラー) 8431 サッダニーティッパカラナン(ダートゥマーラー) 8432 パダルーパシッディ 8433 モッガラーナ・パンチカー 8434 パヨーガシッディ・パータ 8435 ヴットーダヤ・パータ 8436 アビダーナッパディーピカー・パータ 8437 アビダーナッパディーピカー・ティーカー 8438 スボーダーランカーラ・パータ 8439 スボーダーランカーラ・ティーカー 8440 バーラーヴァターラ・ガンティパダッタヴィニッチャヤサーラ 8446 カヴィダッパナニーティ 8447 ニーティマンジャリー 8445 ダンマニーティ 8444 マハーラハニーティ 8441 ローカニーティ 8442 スタンタニーティ 8443 スーラッサティニーティ 8450 チャーナキャニーティ 8448 ナラダッカディーパニー 8449 チャトゥラーラッカディーパニー 8451 ラサヴァーヒニー 8452 シーマヴィソーダニー・パータ 8453 ヴェッサンタラ・ギーティ 8454 モッガラーナ・ヴッティヴィヴァラナパンチカー 8455 トゥーパヴァンサ 8456 ダーターヴァンサ 8457 ダートゥパータヴィラーヴィシニヤー 8458 ダートゥヴァンサ 8459 ハッタヴァナッガラヴィハーラヴァンサ 8460 ジナチャリタヤ 8461 ジナヴァンサディーパン 8462 テーラカターガーター 8463 ミリダ・ティーカー 8464 パダマンジャリー 8465 パダサーダナン 8466 サッダビンドゥパカラナン 8467 カッチャーヤナ・ダートゥマンジューサー 8468 サーマンタクータ・ヴァンナナー |
| 2101 シーラッカンダワッガ・パーリ 2102 マハーワッガ・パーリ(ディーガ) 2103 パーティカワッガ・パーリ | 2201 シーラッカンダワッガ・アッタカター 2202 マハーワッガ・アッタカター(ディーガ) 2203 パーティカワッガ・アッタカター | 2301 シーラッカンダワッガ・ティーカー 2302 マハーワッガ・ティーカー(ディーガ) 2303 パーティカワッガ・ティーカー 2304 シーラッカンダワッガ・アビナワティーカー-1 2305 シーラッカンダワッガ・アビナワティーカー-2 | |
| 3101 ムーラパンナーサ・パーリ 3102 マッジマパンナーサ・パーリ 3103 ウパリパンナーサ・パーリ | 3201 ムーラパンナーサ・アッタカター-1 3202 ムーラパンナーサ・アッタカター-2 3203 マッジマパンナーサ・アッタカター 3204 ウパリパンナーサ・アッタカター | 3301 ムーラパンナーサ・ティーカー 3302 マッジマパンナーサ・ティーカー 3303 ウパリパンナーサ・ティーカー | |
| 4101 サガーター・ワッガ・パーリ 4102 ニダーナ・ワッガ・パーリ 4103 カンダ・ワッガ・パーリ 4104 サラーヤタナ・ワッガ・パーリ 4105 マハーワッガ・パーリ(サンユッタ) | 4201 サガーター・ワッガ・アッタカター 4202 ニダーナ・ワッガ・アッタカター 4203 カンダ・ワッガ・アッタカター 4204 サラーヤタナ・ワッガ・アッタカター 4205 マハーワッガ・アッタカター(サンユッタ) | 4301 サガーター・ワッガ・ティーカー 4302 ニダーナ・ワッガ・ティーカー 4303 カンダ・ワッガ・ティーカー 4304 サラーヤタナ・ワッガ・ティーカー 4305 マハーワッガ・ティーカー(サンユッタ) | |
| 5101 エーカカニパータ・パーリ 5102 ドゥカニパータ・パーリ 5103 ティカニパータ・パーリ 5104 チャトゥッカニパータ・パーリ 5105 パンチャカニパータ・パーリ 5106 チャッカニパータ・パーリ 5107 サッタカニパータ・パーリ 5108 アッタカーディニパータ・パーリ 5109 ナヴァカニパータ・パーリ 5110 ダサカニパータ・パーリ 5111 エーカーダサカニパータ・パーリ | 5201 エーカカニパータ・アッタカター 5202 ドゥカ・ティカ・チャトゥッカニパータ・アッタカター 5203 パンチャカ・チャッカ・サッタカニパータ・アッタカター 5204 アッタカーディニパータ・アッタカター | 5301 エーカカニパータ・ティーカー 5302 ドゥカ・ティカ・チャトゥッカニパータ・ティーカー 5303 パンチャカ・チャッカ・サッタカニパータ・ティーカー 5304 アッタカーディニパータ・ティーカー | |
| 6101 クッダカパータ・パーリ 6102 ダンマパダ・パーリ 6103 ウダーナ・パーリ 6104 イティヴッタカ・パーリ 6105 スッタニパータ・パーリ 6106 ヴィマーナヴァットゥ・パーリ 6107 ペーヴァットゥ・パーリ 6108 テーラガーター・パーリ 6109 テーリーガーター・パーリ 6110 アパダーナ・パーリ-1 6111 アパダーナ・パーリ-2 6112 ブッダヴァンサ・パーリ 6113 チャリヤーピタカ・パーリ 6114 ジャータカ・パーリ-1 6115 ジャータカ・パーリ-2 6116 マハーニッデーサ・パーリ 6117 チューラニッデーサ・パーリ 6118 パティサンビダーマッガ・パーリ 6119 ネッティッパカラナ・パーリ 6120 ミリンダパンハ・パーリ 6121 ペータコーパデーサ・パーリ | 6201 クッダカパータ・アッタカター 6202 ダンマパダ・アッタカター-1 6203 ダンマパダ・アッタカター-2 6204 ウダーナ・アッタカター 6205 イティヴッタカ・アッタカター 6206 スッタニパータ・アッタカター-1 6207 スッタニパータ・アッタカター-2 6208 ヴィマーナヴァットゥ・アッタカター 6209 ペータヴァットゥ・アッタカター 6210 テーラガーター・アッタカター-1 6211 テーラガーター・アッタカター-2 6212 テーリーガーター・アッタカター 6213 アパダーナ・アッタカター-1 6214 アパダーナ・アッタカター-2 6215 ブッダヴァンサ・アッタカター 6216 チャリヤーピタカ・アッタカター 6217 ジャータカ・アッタカター-1 6218 ジャータカ・アッタカター-2 6219 ジャータカ・アッタカター-3 6220 ジャータカ・アッタカター-4 6221 ジャータカ・アッタカター-5 6222 ジャータカ・アッタカター-6 6223 ジャータカ・アッタカター-7 6224 マハーニッデーサ・アッタカター 6225 チューラニッデーサ・アッタカター 6226 パティサンビダーマッガ・アッタカター-1 6227 パティサンビダーマッガ・アッタカター-2 6228 ネッティッパカラナ・アッタカター | 6301 ネッティッパカラナ・ティーカー 6302 ネッティヴィバーヴィニー | |
| 7101 ダンマサンガニー・パーリ 7102 ヴィバンガ・パーリ 7103 ダートゥカター・パーリ 7104 プッガラパンニャッティ・パーリ 7105 カター・ヴァットゥ・パーリ 7106 ヤマカ・パーリ-1 7107 ヤマカ・パーリ-2 7108 ヤマカ・パーリ-3 7109 パッターナ・パーリ-1 7110 パッターナ・パーリ-2 7111 パッターナ・パーリ-3 7112 パッターナ・パーリ-4 7113 パッターナ・パーリ-5 | 7201 ダンマサンガニ・アッタカター 7202 サンモーハヴィノーダニー・アッタカター 7203 パンチャパカラナ・アッタカター | 7301 ダンマサンガニー・ムーラティーカー 7302 ヴィバンガ・ムーラティーカー 7303 パンチャパカラナ・ムーラティーカー 7304 ダンマサンガニー・アヌティーカー 7305 パンチャパカラナ・アヌティーカー 7306 アビダンマーヴァターロ・ナーマルーパパリッチェード 7307 アビダンマッタ・サンガホ 7308 アビダンマーヴァターラ・プラーナティーカー 7309 アビダンマ・マーティカーパーリ | |
| ខ្មែរ | |||
| ព្រះត្រៃបិដកបាលី | អដ្ឋកថា | ដីកា | ផ្សេងទៀត |
| 1101 បារាជិកបាឡិ 1102 បាចិត្តិយបាឡិ 1103 មហាវគ្គបាឡិ (វិន័យ) 1104 ចូឡវគ្គបាឡិ 1105 បរិវារបាឡិ | 1201 បារាជិកកណ្ឌអដ្ឋកថា-១ 1202 បារាជិកកណ្ឌអដ្ឋកថា-២ 1203 បាចិត្តិយអដ្ឋកថា 1204 មហាវគ្គអដ្ឋកថា (វិន័យ) 1205 ចូឡវគ្គអដ្ឋកថា 1206 បរិវារអដ្ឋកថា | 1301 សារត្ថទីបនីដីកា-១ 1302 សារត្ថទីបនីដីកា-២ 1303 សារត្ថទីបនីដីកា-៣ | 1401 ទ្វេមាតិកាបាឡិ 1402 វិនយសង្គហអដ្ឋកថា 1403 វជិរពុទ្ធិដីកា 1404 វិមតិវិនោទនីដីកា-១ 1405 វិមតិវិនោទនីដីកា-២ 1406 វិនយាលង្ការដីកា-១ 1407 វិនយាលង្ការដីកា-២ 1408 កង្ខាវិតរណីបុរាណដីកា 1409 វិនយវិនិច្ឆយ-ឧត្តរវិនិច្ឆយ 1410 វិនយវិនិច្ឆយដីកា-១ 1411 វិនយវិនិច្ឆយដីកា-២ 1412 បាចិត្យាទិយោជនាបាឡិ 1413 ខុទ្ទសិក្ខា-មូលសិក្ខា 8401 វិសុទ្ធិមគ្គ-១ 8402 វិសុទ្ធិមគ្គ-២ 8403 វិសុទ្ធិមគ្គ-មហាដីកា-១ 8404 វិសុទ្ធិមគ្គ-មហាដីកា-២ 8405 វិសុទ្ធិមគ្គ និទានកថា 8406 ទីឃនិកាយ (បុ-វិ) 8407 មជ្ឈិមនិកាយ (បុ-វិ) 8408 សំយុត្តនិកាយ (បុ-វិ) 8409 អង្គុត្តរនិកាយ (បុ-វិ) 8410 វិនយបិដក (បុ-វិ) 8411 អភិធម្មបិដក (បុ-វិ) 8412 អដ្ឋកថា (បុ-វិ) 8413 និរុត្តិទីបនី 8414 បរមត្ថទីបនី សង្គហមហាដីកាបាឋ 8415 អនុទីបនីបាឋ 8416 បដ្ឋានុទ្ទេស ទីបនីបាឋ 8417 នមក្ការដីកា 8418 មហាបណាមបាឋ 8419 លក្ខណាតោ ពុទ្ធថោមនាគាថា 8420 សុតវន្ទនា 8421 កមលាញ្ជលិ 8422 ជិនាលង្ការ 8423 បជ្ជមធុ 8424 ពុទ្ធគុណគាថាវលី 8425 ចូឡគន្ថវង្ស 8427 សាសនវង្ស 8426 មហាវង្ស 8429 មោគ្គល្លានព្យាករណំ 8428 កច្ចាយនព្យាករណំ 8430 សទ្ទនីតិប្បករណំ (បទមាលា) 8431 សទ្ទនីតិប្បករណំ (ធាតុមាលា) 8432 បទរូបសិទ្ធិ 8433 មោគ្គល្លានបញ្ចិកា 8434 បយោគសិទ្ធិបាឋ 8435 វុត្តោទយបាឋ 8436 អភិធានប្បទីបិកាបាឋ 8437 អភិធានប្បទីបិកាដីកា 8438 សុពោធាលង្ការបាឋ 8439 សុពោធាលង្ការដីកា 8440 បាលាវតារ គណ្ឋិបទត្ថវិនិច្ឆយសារ 8446 កវិទប្បណនីតិ 8447 នីតិមញ្ជរី 8445 ធម្មនីតិ 8444 មហារហនីតិ 8441 លោកនីតិ 8442 សុត្តន្តនីតិ 8443 សូរស្សតិនីតិ 8450 ចាណក្យនីតិ 8448 នរទក្ខទីបនី 8449 ចតុរារក្ខទីបនី 8451 រសវាហិនី 8452 សីមវិសោធនីបាឋ 8453 វេស្សន្តរគីតិ 8454 មោគ្គល្លាន វុត្តិវិវរណបញ្ចិកា 8455 ថូបវង្ស 8456 ទាឋាវង្ស 8457 ធាតុបាឋវិលាសិនិយា 8458 ធាតុវង្ស 8459 ហត្ថវនគល្លវិហារវង្ស 8460 ជិនចរិតយ 8461 ជិនវង្សទីបំ 8462 តេលកដាហគាថា 8463 មិលិទដីកា 8464 បទមញ្ជរី 8465 បទសាធនំ 8466 សទ្ទពិន្ទុបករណំ 8467 កច្ចាយនធាតុមញ្ជុសា 8468 សាមន្តកូដវណ្ណនា |
| 2101 សីលក្ខន្ធវគ្គបាឡិ 2102 មហាវគ្គបាឡិ (ទីឃ) 2103 បាថិកវគ្គបាឡិ | 2201 សីលក្ខន្ធវគ្គអដ្ឋកថា 2202 មហាវគ្គអដ្ឋកថា (ទីឃ) 2203 បាថិកវគ្គអដ្ឋកថា | 2301 សីលក្ខន្ធវគ្គដីកា 2302 មហាវគ្គដីកា (ទីឃ) 2303 បាថិកវគ្គដីកា 2304 សីលក្ខន្ធវគ្គ-អភិនវដីកា-១ 2305 សីលក្ខន្ធវគ្គ-អភិនវដីកា-២ | |
| 3101 មូលបណ្ណាសបាឡិ 3102 មជ្ឈិមបណ្ណាសបាឡិ 3103 ឧបរិបណ្ណាសបាឡិ | 3201 មូលបណ្ណាសអដ្ឋកថា-១ 3202 មូលបណ្ណាសអដ្ឋកថា-២ 3203 មជ្ឈិមបណ្ណាសអដ្ឋកថា 3204 ឧបរិបណ្ណាសអដ្ឋកថា | 3301 មូលបណ្ណាសដីកា 3302 មជ្ឈិមបណ្ណាសដីកា 3303 ឧបរិបណ្ណាសដីកា | |
| 4101 សគាថាវគ្គបាឡិ 4102 និទានវគ្គបាឡិ 4103 ខន្ធវគ្គបាឡិ 4104 សឡាយតនវគ្គបាឡិ 4105 មហាវគ្គបាឡិ (សំយុត្ត) | 4201 សគាថាវគ្គអដ្ឋកថា 4202 និទានវគ្គអដ្ឋកថា 4203 ខន្ធវគ្គអដ្ឋកថា 4204 សឡាយតនវគ្គអដ្ឋកថា 4205 មហាវគ្គអដ្ឋកថា (សំយុត្ត) | 4301 សគាថាវគ្គដីកា 4302 និទានវគ្គដីកា 4303 ខន្ធវគ្គដីកា 4304 សឡាយតនវគ្គដីកា 4305 មហាវគ្គដីកា (សំយុត្ត) | |
| 5101 ឯកកនិបាតបាឡិ 5102 ទុកនិបាតបាឡិ 5103 តិកនិបាតបាឡិ 5104 ចតុក្កនិបាតបាឡិ 5105 បញ្ចកនិបាតបាឡិ 5106 ឆក្កនិបាតបាឡិ 5107 សត្តកនិបាតបាឡិ 5108 អដ្ឋកាទិនិបាតបាឡិ 5109 នវកនិបាតបាឡិ 5110 ទសកនិបាតបាឡិ 5111 ឯកាទសកនិបាតបាឡិ | 5201 ឯកកនិបាតអដ្ឋកថា 5202 ទុក-តិក-ចតុក្កនិបាតអដ្ឋកថា 5203 បញ្ចក-ឆក្ក-សត្តកនិបាតអដ្ឋកថា 5204 អដ្ឋកាទិនិបាតអដ្ឋកថា | 5301 ឯកកនិបាតដីកា 5302 ទុក-តិក-ចតុក្កនិបាតដីកា 5303 បញ្ចក-ឆក្ក-សត្តកនិបាតដីកា 5304 អដ្ឋកាទិនិបាតដីកា | |
| 6101 ខុទ្ទកបាឋបាឡិ 6102 ធម្មបទបាឡិ 6103 ឧទានបាឡិ 6104 ឥតិវុត្តកបាឡិ 6105 សុត្តនិបាតបាឡិ 6106 វិមានវត្ថុបាឡិ 6107 បេតវត្ថុបាឡិ 6108 ថេរគាថាបាឡិ 6109 ថេរីគាថាបាឡិ 6110 អបទានបាឡិ-១ 6111 អបទានបាឡិ-២ 6112 ពុទ្ធវង្សបាឡិ 6113 ចរិយាបិដកបាឡិ 6114 ជាតកបាឡិ-១ 6115 ជាតកបាឡិ-២ 6116 មហានិទ្ទេសបាឡិ 6117 ចូឡនិទ្ទេសបាឡិ 6118 បដិសម្ភិទាមគ្គបាឡិ 6119 នេត្តិប្បករណបាឡិ 6120 មិលិន្ទបញ្ហាបាឡិ 6121 បេដកោបទេសបាឡិ | 6201 ខុទ្ទកបាឋអដ្ឋកថា 6202 ធម្មបទអដ្ឋកថា-១ 6203 ធម្មបទអដ្ឋកថា-២ 6204 ឧទានអដ្ឋកថា 6205 ឥតិវុត្តកអដ្ឋកថា 6206 សុត្តនិបាតអដ្ឋកថា-១ 6207 សុត្តនិបាតអដ្ឋកថា-២ 6208 វិមានវត្ថុអដ្ឋកថា 6209 បេតវត្ថុអដ្ឋកថា 6210 ថេរគាថាអដ្ឋកថា-១ 6211 ថេរគាថាអដ្ឋកថា-២ 6212 ថេរីគាថាអដ្ឋកថា 6213 អបទានអដ្ឋកថា-១ 6214 អបទានអដ្ឋកថា-២ 6215 ពុទ្ធវង្សអដ្ឋកថា 6216 ចរិយាបិដកអដ្ឋកថា 6217 ជាតកអដ្ឋកថា-១ 6218 ជាតកអដ្ឋកថា-២ 6219 ជាតកអដ្ឋកថា-៣ 6220 ជាតកអដ្ឋកថា-៤ 6221 ជាតកអដ្ឋកថា-៥ 6222 ជាតកអដ្ឋកថា-៦ 6223 ជាតកអដ្ឋកថា-៧ 6224 មហានិទ្ទេសអដ្ឋកថា 6225 ចូឡនិទ្ទេសអដ្ឋកថា 6226 បដិសម្ភិទាមគ្គអដ្ឋកថា-១ 6227 បដិសម្ភិទាមគ្គអដ្ឋកថា-២ 6228 នេត្តិប្បករណអដ្ឋកថា | 6301 នេត្តិប្បករណដីកា 6302 នេត្តិវិភាវិនី | |
| 7101 ធម្មសង្គណីបាឡិ 7102 វិភង្គបាឡិ 7103 ធាតុកថាបាឡិ 7104 បុគ្គលបញ្ញត្តិបាឡិ 7105 កថាវត្ថុបាឡិ 7106 យមកបាឡិ-១ 7107 យមកបាឡិ-២ 7108 យមកបាឡិ-៣ 7109 បដ្ឋានបាឡិ-១ 7110 បដ្ឋានបាឡិ-២ 7111 បដ្ឋានបាឡិ-៣ 7112 បដ្ឋានបាឡិ-៤ 7113 បដ្ឋានបាឡិ-៥ | 7201 ធម្មសង្គណិអដ្ឋកថា 7202 សម្មោហវិនោទនីអដ្ឋកថា 7203 បញ្ចបករណអដ្ឋកថា | 7301 ធម្មសង្គណី-មូលដីកា 7302 វិភង្គ-មូលដីកា 7303 បញ្ចបករណ-មូលដីកា 7304 ធម្មសង្គណី-អនុដីកា 7305 បញ្ចបករណ-អនុដីកា 7306 អភិធម្មាវតារោ-នាមរូបបរិច្ឆេទោ 7307 អភិធម្មត្ថសង្គហោ 7308 អភិធម្មាវតារ-បុរាណដីកា 7309 អភិធម្មមាតិកាបាឡិ | |
| 한국인 | |||
| 팔리 대장경 | 주석서 | 부주석서 | 기타 |
| 1101 빠라지카 빨리 1102 빠찟띠야 빨리 1103 마하왁가 빨리 (비나야) 1104 출라왁가 빨리 1105 빠리와라 빨리 | 1201 빠라지까깐다 앗타카타-1 1202 빠라지까깐다 앗타카타-2 1203 빠찟띠야 앗타카타 1204 마하왁가 앗타카타 (비나야) 1205 출라왁가 앗타카타 1206 빠리와라 앗타카타 | 1301 사랏타디빠니 띠까-1 1302 사랏타디빠니 띠까-2 1303 사랏타디빠니 띠까-3 | 1401 드베마띠까빨리 1402 위나야상가하 앗타카타 1403 와지라붓디 띠까 1404 위마띠위노다니 띠까-1 1405 위마띠위노다니 띠까-2 1406 위나야랑까라 띠까-1 1407 위나야랑까라 띠까-2 1408 깡카위따라니뿌라나 띠까 1409 위나야위닛차야-웃따라위닛차야 1410 위나야위닛차야 띠까-1 1411 위나야위닛차야 띠까-2 1412 빠찟땨디요자나빨리 1413 쿳닷시카-물라시카 8401 위숟디막가-1 8402 위숟디막가-2 8403 위숟디막가-마하띠까-1 8404 위숟디막가-마하띠까-2 8405 위숟디막가 니다나까타 8406 디가니까야 (뿌-위) 8407 맛지마니까야 (뿌-위) 8408 삼윳따니까야 (뿌-위) 8409 앙굳따라니까야 (뿌-위) 8410 위나야삐따까 (뿌-위) 8411 아비담마삐따까 (뿌-위) 8412 앗타카타 (뿌-위) 8413 니룻띠디빠니 8414 빠라맛타디빠니 상가하마하띠까빠타 8415 아누디빠니빠타 8416 빳타누ㄸ데사 디빠니빠타 8417 나막까라띠까 8418 마하빠나마빠타 8419 락카나또 붓다토마나가타 8420 수타완다나 8421 까말란자리 8422 지나랑까라 8423 빳자마두 8424 붓다구나가타왈리 8425 출라간타왕사 8427 사사나왕사 8426 마하왕사 8429 목갈라나뱌까라낭 8428 깟차야나뱌까라낭 8430 삿다니띠빠까라낭 (빠다말라) 8431 삿다니띠빠까라낭 (다두말라) 8432 빠다루빠싣디 8433 목갈라나빤찌까 8434 빠요가싣디빠타 8435 붇또다야빠타 8436 아비다나빠디피까빠타 8437 아비다나빠디피까띠까 8438 수보다랑까라빠타 8439 수보다랑까라띠까 8440 발라와따라 간티빠닷타위닛차야사라 8446 까위닷빠나니띠 8447 니띠만자리 8445 담마니띠 8444 마하라하니띠 8441 로까니띠 8442 숫딴따니띠 8443 수랏사띠니띠 8450 짜낙야니띠 8448 나라닥카디빠니 8449 짜뚜라락카디빠니 8451 라사와히니 8452 시마위소다니빠타 8453 웨산따라기띠 8454 목갈라나 붇띠위와라나빤찌까 8455 투빠왕사 8456 다타왕사 8457 다두빠타윌라시니야 8458 다두왕사 8459 핟타와나갈라위하라왕사 8460 지나짜리따야 8461 지나왕사디빵 8462 떼라까타하가타 8463 밀리다띠까 8464 빠다만자리 8465 빠다사다낭 8466 삿다빈두빠까라낭 8467 깟차야나다두만주사 8468 사만따꿋타완나나 |
| 2101 실락칸다왁가 빨리 2102 마하왁가 빨리 (디가) 2103 빠티까왁가 빨리 | 2201 실락칸다왁가 앗타카타 2202 마하왁가 앗타카타 (디가) 2203 빠티까왁가 앗타카타 | 2301 실락칸다왁가 띠까 2302 마하왁가 띠까 (디가) 2303 빠티까왁가 띠까 2304 실락칸다왁가-아비나와띠까-1 2305 실락칸다왁가-아비나와띠까-2 | |
| 3101 물라빤나사 빨리 3102 맛지마빤나사 빨리 3103 우빠리빤나사 빨리 | 3201 물라빤나사 앗타카타-1 3202 물라빤나사 앗타카타-2 3203 맛지마빤나사 앗타카타 3204 우빠리빤나사 앗타카타 | 3301 물라빤나사 띠까 3302 맛지마빤나사 띠까 3303 우빠리빤나사 띠까 | |
| 4101 사가타왁가 빨리 4102 니다나왁가 빨리 4103 칸다왁가 빨리 4104 살라야따나왁가 빨리 4105 마하왁가 빨리 (삼윳따) | 4201 사가타왁가 앗타카타 4202 니다나왁가 앗타카타 4203 칸다왁가 앗타카타 4204 살라야따나왁가 앗타카타 4205 마하왁가 앗타카타 (삼윳따) | 4301 사가타왁가 띠까 4302 니다나왁가 띠까 4303 칸다왁가 띠까 4304 살라야따나왁가 띠까 4305 마하왁가 띠까 (삼윳따) | |
| 5101 에까까니빠따 빨리 5102 두까니빠따 빨리 5103 띠까니빠따 빨리 5104 짜뚝까니빠따 빨리 5105 빤짜까니빠따 빨리 5106 착까니빠따 빨리 5107 삿따까니빠따 빨리 5108 앗타까디니빠따 빨리 5109 나와까니빠따 빨리 5110 다사까니빠따 빨리 5111 에까다사까니빠따 빨리 | 5201 에까까니빠따 앗타카타 5202 두까-띠까-짜뚝까니빠따 앗타카타 5203 빤짜까-착까-삿따까니빠따 앗타카타 5204 앗타까디니빠따 앗타카타 | 5301 에까까니빠따 띠까 5302 두까-띠까-짜뚝까니빠따 띠까 5303 빤짜까-착까-삿따까니빠따 띠까 5304 앗타까디니빠따 띠까 | |
| 6101 쿳닥까빠타 빨리 6102 담마빠다 빨리 6103 우다나 빨리 6104 이띠웃따까 빨리 6105 숫따니빠따 빨리 6106 위마나왓투 빨리 6107 베따왓투 빨리 6108 테라가타 빨리 6109 테리가타 빨리 6110 아빠다나 빨리-1 6111 아빠다나 빨리-2 6112 붓다왕사 빨리 6113 짜리야삐따까 빨리 6114 자따까 빨리-1 6115 자따까 빨리-2 6116 마하닷데사 빨리 6117 출라닷데사 빨리 6118 빠티삼비다막가 빨리 6119 넷띠빠까라나 빨리 6120 밀린다빤하 빨리 6121 뻬따꼬빠데사 빨리 | 6201 쿳닥까빠타 앗타카타 6202 담마빠다 앗타카타-1 6203 담마빠다 앗타카타-2 6204 우다나 앗타카타 6205 이띠웃따까 앗타카타 6206 숫따니빠따 앗타카타-1 6207 숫따니빠따 앗타카타-2 6208 위마나왓투 앗타카타 6209 베따왓투 앗타카타 6210 테라가타 앗타카타-1 6211 테라가타 앗타카타-2 6212 테리가타 앗타카타 6213 아빠다나 앗타카타-1 6214 아빠다나 앗타카타-2 6215 붓다왕사 앗타카타 6216 짜리야삐따까 앗타카타 6217 자따까 앗타카타-1 6218 자따까 앗타카타-2 6219 자따까 앗타카타-3 6220 자따까 앗타카타-4 6221 자따까 앗타카타-5 6222 자따까 앗타카타-6 6223 자따까 앗타카타-7 6224 마하닷데사 앗타카타 6225 출라닷데사 앗타카타 6226 빠티삼비다막가 앗타카타-1 6227 빠티삼비다막가 앗타카타-2 6228 넷띠빠까라나 앗타카타 | 6301 넷띠빠까라나 띠까 6302 넷띠위바비니 | |
| 7101 담마상가니 빨리 7102 위방가 빨리 7103 다뚜까타 빨리 7104 뿍갈라빤냣띠 빨리 7105 까타왓투 빨리 7106 야마까 빨리-1 7107 야마까 빨리-2 7108 야마까 빨리-3 7109 빳타나 빨리-1 7110 빳타나 빨리-2 7111 빳타나 빨리-3 7112 빳타나 빨리-4 7113 빳타나 빨리-5 | 7201 담마상가니 앗타카타 7202 삼모하위노다니 앗타카타 7203 빤짜빠까라나 앗타카타 | 7301 담마상가니-물라띠까 7302 위방가-물라띠까 7303 빤짜빠까라나-물라띠까 7304 담마상가니-아누띠까 7305 빤짜빠까라나-아누띠까 7306 아비담마와따로-나마루빠빠릳체도 7307 아비담맛타상가호 7308 아비담마와따라-뿌라나띠까 7309 아비담마마띠까빨리 | |
| ອັກສອນລາວ | |||
| ປາລີ | ອັດຖະກະຖາ | ຏີກາ | ອັນຍາ |
| 1101 ປາຣາຊິກະ ປາລີ 1102 ປາຈິດຕິຍະ ປາລີ 1103 ມະຫາວັກຄະ ປາລີ (ວິໄນ) 1104 ຈູລະວັກຄະ ປາລີ 1105 ປະລິວາລະ ປາລີ | 1201 ປາຣາຊິກະກັນທະ ອັດຖະກະຖາ-1 1202 ປາຣາຊິກະກັນທະ ອັດຖະກະຖາ-2 1203 ປາຈິດຕິຍະ ອັດຖະກະຖາ 1204 ມະຫາວັກຄະ ອັດຖະກະຖາ (ວິໄນ) 1205 ຈູລະວັກຄະ ອັດຖະກະຖາ 1206 ປະລິວາລະ ອັດຖະກະຖາ | 1301 ສາຣັດຖະທີປະນີ ຏີກາ-1 1302 ສາຣັດຖະທີປະນີ ຏີກາ-2 1303 ສາຣັດຖະທີປະນີ ຏີກາ-3 | 1401 ທເວມາຕິກາປາລີ 1402 ວິນະຍະສັງຄະຫະ ອັດຖະກະຖາ 1403 ວະຊິລະພຸດທິ ຏີກາ 1404 ວິມະຕິວິໂນທະນີ ຏີກາ-1 1405 ວິມະຕິວິໂນທະນີ ຏີກາ-2 1406 ວິນະຍາລັງກາລະ ຏີກາ-1 1407 ວິນະຍາລັງກາລະ ຏີກາ-2 1408 ກັງຂາວິຕະຣະນີປຸຣານະ ຏີກາ 1409 ວິນະຍະວິນິດສະຍະ-ອຸຕຕະຣະວິນິດສະຍະ 1410 ວິນະຍະວິນິດສະຍະ ຏີກາ-1 1411 ວິນະຍະວິນິດສະຍະ ຏີກາ-2 1412 ປາຈິຕະຍາທິໂຍຊະນາປາລີ 1413 ຂຸທະທະສິກຂາ-ມູລະສິກຂາ 8401 ວິສຸດທິມັກຄະ-1 8402 ວິສຸດທິມັກຄະ-2 8403 ວິສຸດທິມັກຄະ-ມະຫາຏີກາ-1 8404 ວິສຸດທິມັກຄະ-ມະຫາຏີກາ-2 8405 ວິສຸດທິມັກຄະ ນິທານະກະຖາ 8406 ທີຆະນິກາຍະ (ປຸ-ວິ) 8407 ມັດຊິມະນິກາຍະ (ປຸ-ວິ) 8408 ສັງຍຸຕຕະນິກາຍະ (ປຸ-ວິ) 8409 ອັງຄຸຕຕະລະນິກາຍະ (ປຸ-ວິ) 8410 ວິນະຍະປິຕະກະ (ປຸ-ວິ) 8411 ອະພິທັມມະປິຕະກະ (ປຸ-ວິ) 8412 ອັດຖະກະຖາ (ປຸ-ວິ) 8413 ນິລຸຕຕິທີປະນີ 8414 ປະຣະມັດຖະທີປະນີ ສັງຄະຫະມະຫາຏີກາປາຖະ 8415 ອະນຸທີປະນີປາຖະ 8416 ປັດຖານຸທເທສະ ທີປະນີປາຖະ 8417 ນະມັກກາລະຏີກາ 8418 ມະຫາປະຖາມະປາຖະ 8419 ລັກຂະນາໂຕ ພຸດທະຖະມະນາຄາຖາ 8420 ສຸຕະວັນທະນາ 8421 ກະມະລາຍຈະລິ 8422 ຊິນາລັງກາລະ 8423 ປັດຊະມະທຸ 8424 ພຸດທະຄຸນະຄາຖາວະລີ 8425 ຈູລະຄັນຖະວັງສະ 8426 ມະຫາວັງສະ 8427 ສາສະນະວັງສະ 8428 ກັດຈາຍະນະພະຍາກະລະນັງ 8429 ມົກຄັນທານະພະຍາກະລະນັງ 8430 ສັດທະນີຕິປະກະລະນັງ (ປະທະມາລາ) 8431 ສັດທະນີຕິປະກະລະນັງ (ຘາຕຸມາລາ) 8432 ປະທະຣູປະສິດທິ 8433 ໂມຄັນທານະປັນຈິກາ 8434 ປະໂຍຄະສິດທິປາຖະ 8435 ວຸຕະໂທຍະປາຖະ 8436 ອະພິທານະປະປະທີປິກາປາຖະ 8437 ອະພິທານະປະປະທີປິກາຏີກາ 8438 ສຸໂພທາລັງກາລະປາຖະ 8439 ສຸໂພທາລັງກາລະຏີກາ 8440 ພາລາວະຕາລະ ຄັນຖິປະທັດຖະວິນິດສະຍະສາລະ 8441 ໂລກະນີຕິ 8442 ສຸດຕັນຕະນີຕິ 8443 ສູລັດສະຕິນີຕິ 8444 ມະຫາລະຫະນີຕິ 8445 ທັມມະນີຕິ 8446 ກະວິທັບປະຖານີຕິ 8447 ນີຕິມັນຊະລີ 8448 ນະລະທັກຂະທີປະນີ 8449 ຈະຕຸຣາລັກຂະທີປະນີ 8450 ຈານັກຍະນີຕິ 8451 ລະສະວາຫິນີ 8452 ສີມາວິໂສທະນີປາຖະ 8453 ເວສສັນຕະລະຄີຕິ 8454 ໂມຄັນທານະ ວຸຕຕິວິວະລະນະປັນຈິກາ 8455 ຖູປະວັງສະ 8456 ທາຐາວັງສະ 8457 ຘາຕຸປາຖະວິລາສິນີຍາ 8458 ຘາຕຸວັງສະ 8459 ຫັດຖະວະນະຄັນລະວິຫາລະວັງສະ 8460 ຊິນະຈະລິຕະຍະ 8461 ຊິນະວັງສະທີປັງ 8462 ເຕລະກະຕາຫາຄາຖາ 8463 ມິລິທະຏີກາ 8464 ປະທະມັນຊະລີ 8465 ປະທະສາຘະນັງ 8466 ສັດທະພິນທຸປະກະລະນັງ 8467 ກັດຈາຍະນະຘາຕຸມັນຊຸສາ 8468 ສາມັນຕະກູຏະວັນນະນາ |
| 2101 ສີລັກຂັນທະວັກຄະ ປາລີ 2102 ມະຫາວັກຄະ ປາລີ (ທີຆະ) 2103 ປາຖິກະວັກຄະ ປາລີ | 2201 ສີລັກຂັນທະວັກຄະ ອັດຖະກະຖາ 2202 ມະຫາວັກຄະ ອັດຖະກະຖາ (ທີຆະ) 2203 ປາຖິກະວັກຄະ ອັດຖະກະຖາ | 2301 ສີລັກຂັນທະວັກຄະ ຏີກາ 2302 ມະຫາວັກຄະ ຏີກາ (ທີຆະ) 2303 ປາຖິກະວັກຄະ ຏີກາ 2304 ສີລັກຂັນທະວັກຄະ-ອະພິນະວະຏີກາ-1 2305 ສີລັກຂັນທະວັກຄະ-ອະພິນະວະຏີກາ-2 | |
| 3101 ມູລະປັນຍາສະ ປາລີ 3102 ມັດຊິມະປັນຍາສະ ປາລີ 3103 ອຸປະລິປັນຍາສະ ປາລີ | 3201 ມູລະປັນຍາສະ ອັດຖະກະຖາ-1 3202 ມູລະປັນຍາສະ ອັດຖະກະຖາ-2 3203 ມັດຊິມະປັນຍາສະ ອັດຖະກະຖາ 3204 ອຸປະລິປັນຍາສະ ອັດຖະກະຖາ | 3301 ມູລະປັນຍາສະ ຏີກາ 3302 ມັດຊິມະປັນຍາສະ ຏີກາ 3303 ອຸປະລິປັນຍາສະ ຏີກາ | |
| 4101 ສະຄາຖາວັກຄະ ປາລີ 4102 ນິທານະວັກຄະ ປາລີ 4103 ຂັນທະວັກຄະ ປາລີ 4104 ສະຫຼາຍາຕະນະວັກຄະ ປາລີ 4105 ມະຫາວັກຄະ ປາລີ (ສັງຍຸຕຕະ) | 4201 ສະຄາຖາວັກຄະ ອັດຖະກະຖາ 4202 ນິທານະວັກຄະ ອັດຖະກະຖາ 4203 ຂັນທະວັກຄະ ອັດຖະກະຖາ 4204 ສະຫຼາຍາຕະນະວັກຄະ ອັດຖະກະຖາ 4205 ມະຫາວັກຄະ ອັດຖະກະຖາ (ສັງຍຸຕຕະ) | 4301 ສະຄາຖາວັກຄະ ຏີກາ 4302 ນິທານະວັກຄະ ຏີກາ 4303 ຂັນທະວັກຄະ ຏີກາ 4304 ສະຫຼາຍາຕະນະວັກຄະ ຏີກາ 4305 ມະຫາວັກຄະ ຏີກາ (ສັງຍຸຕຕະ) | |
| 5101 ເອກະກະນິປາຕະ ປາລີ 5102 ທຸກະນິປາຕະ ປາລີ 5103 ຕິກະນິປາຕະ ປາລີ 5104 ຈະຕຸກກະນິປາຕະ ປາລີ 5105 ປັຈຈະກະນິປາຕະ ປາລີ 5106 ຉັກກະນິປາຕະ ປາລີ 5107 ສັດຕະກະນິປາຕະ ປາລີ 5108 ອັດຖະກາທິນິປາຕະ ປາລີ 5109 ນະວະກະນິປາຕະ ປາລີ 5110 ທະສະກະນິປາຕະ ປາລີ 5111 ເອກາທະສະກະນິປາຕະ ປາລີ | 5201 ເອກະກະນິປາຕະ ອັດຖະກະຖາ 5202 ທຸກະ-ຕິກະ-ຈະຕຸກກະນິປາຕະ ອັດຖະກະຖາ 5203 ປັຈຈະກະ-ຉັກກະ-ສັດຕະກະນິປາຕະ ອັດຖະກະຖາ 5204 ອັດຖະກາທິນິປາຕະ ອັດຖະກະຖາ | 5301 ເອກະກະນິປາຕະ ຏີກາ 5302 ທຸກະ-ຕິກະ-ຈະຕຸກກະນິປາຕະ ຏີກາ 5303 ປັຈຈະກະ-ຉັກກະ-ສັດຕະກະນິປາຕະ ຏີກາ 5304 ອັດຖະກາທິນິປາຕະ ຏີກາ | |
| 6101 ຂຸທະທະກະປາຖະ ປາລີ 6102 ທຳມະປະທະ ປາລີ 6103 ອຸທານະ ປາລີ 6104 ອິຕິວຸຕຕະກະ ປາລີ 6105 ສຸດຕະນິປາຕະ ປາລີ 6106 ວິມານະວັດຖຸ ປາລີ 6107 ເປຕະວັດຖຸ ປາລີ 6108 ເຖລະຄາຖາ ປາລີ 6109 ເຖລີຄາຖາ ປາລີ 6110 ອະປະທານະ ປາລີ-1 6111 ອະປະທານະ ປາລີ-2 6112 ພຸດທະວັງສະ ປາລີ 6113 ຈະຣິຍາປິຕະກະ ປາລີ 6114 ຊາຕະກະ ປາລີ-1 6115 ຊາຕະກະ ປາລີ-2 6116 ມະຫານິທເທສະ ປາລີ 6117 ຈູລະນິທເທສະ ປາລີ 6118 ປະຕິສັມພິທາມັກຄະ ປາລີ 6119 ເນຕຕິປະກະລະນະ ປາລີ 6120 ມິລິນທະປັນຫາ ປາລີ 6121 ເປຏະກົປເທສະ ປາລີ | 6201 ຂຸທະທະກະປາຖະ ອັດຖະກະຖາ 6202 ທຳມະປະທະ ອັດຖະກະຖາ-1 6203 ທຳມະປະທະ ອັດຖະກະຖາ-2 6204 ອຸທານະ ອັດຖະກະຖາ 6205 ອິຕິວຸຕຕະກະ ອັດຖະກະຖາ 6206 ສຸດຕະນິປາຕະ ອັດຖະກະຖາ-1 6207 ສຸດຕະນິປາຕະ ອັດຖະກະຖາ-2 6208 ວິມານະວັດຖຸ ອັດຖະກະຖາ 6209 ເປຕະວັດຖຸ ອັດຖະກະຖາ 6210 ເຖລະຄາຖາ ອັດຖະກະຖາ-1 6211 ເຖລະຄາຖາ ອັດຖະກະຖາ-2 6212 ເຖລີຄາຖາ ອັດຖະກະຖາ 6213 ອະປະທານະ ອັດຖະກະຖາ-1 6214 ອະປະທານະ ອັດຖະກະຖາ-2 6215 ພຸດທະວັງສະ ອັດຖະກະຖາ 6216 ຈະຣິຍາປິຕະກະ ອັດຖະກະຖາ 6217 ຊາຕະກະ ອັດຖະກະຖາ-1 6218 ຊາຕະກະ ອັດຖະກະຖາ-2 6219 ຊາຕະກະ ອັດຖະກະຖາ-3 6220 ຊາຕະກະ ອັດຖະກະຖາ-4 6221 ຊາຕະກະ ອັດຖະກະຖາ-5 6222 ຊາຕະກະ ອັດຖະກະຖາ-6 6223 ຊາຕະກະ ອັດຖະກະຖາ-7 6224 ມະຫານິທເທສະ ອັດຖະກະຖາ 6225 ຈູລະນິທເທສະ ອັດຖະກະຖາ 6226 ປະຕິສັມພິທາມັກຄະ ອັດຖະກະຖາ-1 6227 ປະຕິສັມພິທາມັກຄະ ອັດຖະກະຖາ-2 6228 ເນຕຕິປະກະລະນະ ອັດຖະກະຖາ | 6301 ເນຕຕິປະກະລະນະ ຏີກາ 6302 ເນຕຕິວິພາວິນີ | |
| 7101 ທຳມະສັງຄະນີ ປາລີ 7102 ວິພັງຄະ ປາລີ 7103 ຘາຕຸກະຖາ ປາລີ 7104 ປຸກຄະລະປັນຍັດຕິ ປາລີ 7105 ກະຖາວັດຖຸ ປາລີ 7106 ຍະມະກະ ປາລີ-1 7107 ຍະມະກະ ປາລີ-2 7108 ຍະມະກະ ປາລີ-3 7109 ປັດຖານະ ປາລີ-1 7110 ປັດຖານະ ປາລີ-2 7111 ປັດຖານະ ປາລີ-3 7112 ປັດຖານະ ປາລີ-4 7113 ປັດຖານະ ປາລີ-5 | 7201 ທຳມະສັງຄະນິ ອັດຖະກະຖາ 7202 ສັມໂມຫະວິໂນທະນີ ອັດຖະກະຖາ 7203 ປັຈຈະປະກະລະນະ ອັດຖະກະຖາ | 7301 ທຳມະສັງຄະນີ-ມູລະຏີກາ 7302 ວິພັງຄະ-ມູລະຏີກາ 7303 ປັຈຈະປະກະລະນະ-ມູລະຏີກາ 7304 ທຳມະສັງຄະນີ-ອະນຸຏີກາ 7305 ປັຈຈະປະກະລະນະ-ອະນຸຏີກາ 7306 ອະພິທັມມາວະຕາໂຣ-ນາມະຣູປະປະຣິຈເທໂທ 7307 ອະພິທັມມັດຖະສັງຄະໂຫ 7308 ອະພິທັມມາວະຕາລະ-ປຸຣານະຏີກາ 7309 ອະພິທັມມາມາຕິກາປາລີ | |
| मराठी | |||
| पाळी | अट्ठकथा | टीका | अन्य |
| 1101 पाराजिक पाळी 1102 पाचित्तिय पाळी 1103 महावग्ग पाळी (विनय) 1104 चूळवग्ग पाळी 1105 परिवार पाळी | 1201 पाराजिककंड अट्ठकथा-१ 1202 पाराजिककंड अट्ठकथा-२ 1203 पाचित्तिय अट्ठकथा 1204 महावग्ग अट्ठकथा (विनय) 1205 चूळवग्ग अट्ठकथा 1206 परिवार अट्ठकथा | 1301 सारत्थदीपनी टीका-१ 1302 सारत्थदीपनी टीका-२ 1303 सारत्थदीपनी टीका-३ | 1401 द्वेमातिकापाळी 1402 विनयसंगह अट्ठकथा 1403 वजिरबुद्धि टीका 1404 विमतिविनोदनी टीका-१ 1405 विमतिविनोदनी टीका-२ 1406 विनयालंकार टीका-१ 1407 विनयालंकार टीका-२ 1408 कंखावितरणीपुराण टीका 1409 विनयविनिच्छय-उत्तरविनिच्छय 1410 विनयविनिच्छय टीका-१ 1411 विनयविनिच्छय टीका-२ 1412 पाचित्यादियोजनापाळी 1413 खुद्दसिक्खा-मूलसिक्खा 8401 विसुद्धिमग्ग-१ 8402 विसुद्धिमग्ग-२ 8403 विसुद्धिमग्ग-महाटीका-१ 8404 विसुद्धिमग्ग-महाटीका-२ 8405 विसुद्धिमग्ग निदानकथा 8406 दीघनिकाय (पु-वि) 8407 मज्झिमनिकाय (पु-वि) 8408 संयुत्तनिकाय (पु-वि) 8409 अंगुत्तरनिकाय (पु-वि) 8410 विनयपिटक (पु-वि) 8411 अभिधम्मपिटक (पु-वि) 8412 अट्ठकथा (पु-वि) 8413 निरुत्तिदीपनी 8414 परमत्थदीपनी संगहमहाटीकापाठ 8415 अनुदीपनीपाठ 8416 पट्ठानुद्देस दीपनीपाठ 8417 नमक्कारटीका 8418 महापणामपाठ 8419 लक्खणातो बुद्धथोमनागाथा 8420 सुतवंदना 8421 कमलांजलि 8422 जिनालंकार 8423 पज्जमधु 8424 बुद्धगुणगाथावली 8425 चूळगंथवंस 8426 महावंस 8427 सासनवंस 8428 कच्चायनव्याकरणं 8429 मोग्गल्लानव्याकरणं 8430 सद्दनीतिप्पकरणं (पदमाला) 8431 सद्दनीतिप्पकरणं (धातुमाला) 8432 पदरूपसिद्धि 8433 मोग्गल्लानपंचिका 8434 पयोगसिद्धिपाठ 8435 वुत्तोदयपाठ 8436 अभिधानप्पदीपिकापाठ 8437 अभिधानप्पदीपिकाटीका 8438 सुबोधालंकारपाठ 8439 सुबोधालंकारटीका 8440 बालावतार गंठिपदत्थविनिच्छयसार 8441 लोकनीति 8442 सुत्तंतनीति 8443 सूरस्सतीनीति 8444 महारहनीति 8445 धम्मनीति 8446 कविदप्पणनीति 8447 नीतिमंजरी 8448 नरदक्खदीपनी 8449 चतुरारक्खदीपनी 8450 चाणक्यनीति 8451 रसवाहिनी 8452 सीमाविसोधनीपाठ 8453 वेस्संतरगीति 8454 मोग्गल्लान वुत्तिविवरणपंचिका 8455 थूपवंस 8456 दाठावंस 8457 धातुपाठविलासिनिया 8458 धातुवंस 8459 हत्थवनगल्लविहारवंस 8460 जिनचरितय 8461 जिनवंसदीपं 8462 तेलकटाहगाथा 8463 मिलिदटीका 8464 पदमंजरी 8465 पदसाधनं 8466 सद्दबिंदुपकरणं 8467 कच्चायनधातुमंजुसा 8468 सामंतकूटवण्णना |
| 2101 सीलक्खंधवग्ग पाळी 2102 महावग्ग पाळी (दीघ) 2103 पाथिकवग्ग पाळी | 2201 सीलक्खंधवग्ग अट्ठकथा 2202 महावग्ग अट्ठकथा (दीघ) 2203 पाथिकवग्ग अट्ठकथा | 2301 सीलक्खंधवग्ग टीका 2302 महावग्ग टीका (दीघ) 2303 पाथिकवग्ग टीका 2304 सीलक्खंधवग्ग-अभिनवटीका-१ 2305 सीलक्खंधवग्ग-अभिनवटीका-२ | |
| 3101 मूलपण्णास पाळी 3102 मज्झिमपण्णास पाळी 3103 उपरिपण्णास पाळी | 3201 मूलपण्णास अट्ठकथा-१ 3202 मूलपण्णास अट्ठकथा-२ 3203 मज्झिमपण्णास अट्ठकथा 3204 उपरिपण्णास अट्ठकथा | 3301 मूलपण्णास टीका 3302 मज्झिमपण्णास टीका 3303 उपरिपण्णास टीका | |
| 4101 सगाथावग्ग पाळी 4102 निदानवग्ग पाळी 4103 खंधवग्ग पाळी 4104 सळायतनवग्ग पाळी 4105 महावग्ग पाळी (संयुत्त) | 4201 सगाथावग्ग अट्ठकथा 4202 निदानवग्ग अट्ठकथा 4203 खंधवग्ग अट्ठकथा 4204 सळायतनवग्ग अट्ठकथा 4205 महावग्ग अट्ठकथा (संयुत्त) | 4301 सगाथावग्ग टीका 4302 निदानवग्ग टीका 4303 खंधवग्ग टीका 4304 सळायतनवग्ग टीका 4305 महावग्ग टीका (संयुत्त) | |
| 5101 एककनिपात पाळी 5102 दुकनिपात पाळी 5103 तिकनिपात पाळी 5104 चतुक्कनिपात पाळी 5105 पंचकनिपात पाळी 5106 छक्कनिपात पाळी 5107 सत्तकनिपात पाळी 5108 अट्ठकादिनिपात पाळी 5109 नवकनिपात पाळी 5110 दसकनिपात पाळी 5111 एकादसकनिपात पाळी | 5201 एककनिपात अट्ठकथा 5202 दुक-तिक-चतुक्कनिपात अट्ठकथा 5203 पंचक-छक्क-सत्तकनिपात अट्ठकथा 5204 अट्ठकादिनिपात अट्ठकथा | 5301 एककनिपात टीका 5302 दुक-तिक-चतुक्कनिपात टीका 5303 पंचक-छक्क-सत्तकनिपात टीका 5304 अट्ठकादिनिपात टीका | |
| 6101 खुद्दकपाठ पाळी 6102 धम्मपद पाळी 6103 उदान पाळी 6104 इतिवुत्तक पाळी 6105 सुत्तनिपात पाळी 6106 विमानवत्थु पाळी 6107 पेतवत्थु पाळी 6108 थेरगाथा पाळी 6109 थेरीगाथा पाळी 6110 अपदान पाळी-१ 6111 अपदान पाळी-२ 6112 बुद्धवंस पाळी 6113 चरियापिटक पाळी 6114 जातक पाळी-१ 6115 जातक पाळी-२ 6116 महानिद्देस पाळी 6117 चूळनिद्देस पाळी 6118 पटिसंभिदामग्ग पाळी 6119 नेत्तिप्पकरण पाळी 6120 मिलिंदपंह पाळी 6121 पेटकोपदेस पाळी | 6201 खुद्दकपाठ अट्ठकथा 6202 धम्मपद अट्ठकथा-१ 6203 धम्मपद अट्ठकथा-२ 6204 उदान अट्ठकथा 6205 इतिवुत्तक अट्ठकथा 6206 सुत्तनिपात अट्ठकथा-१ 6207 सुत्तनिपात अट्ठकथा-२ 6208 विमानवत्थु अट्ठकथा 6209 पेतवत्थु अट्ठकथा 6210 थेरगाथा अट्ठकथा-१ 6211 थेरगाथा अट्ठकथा-२ 6212 थेरीगाथा अट्ठकथा 6213 अपदान अट्ठकथा-१ 6214 अपदान अट्ठकथा-२ 6215 बुद्धवंस अट्ठकथा 6216 चरियापिटक अट्ठकथा 6217 जातक अट्ठकथा-१ 6218 जातक अट्ठकथा-२ 6219 जातक अट्ठकथा-३ 6220 जातक अट्ठकथा-४ 6221 जातक अट्ठकथा-५ 6222 जातक अट्ठकथा-६ 6223 जातक अट्ठकथा-७ 6224 महानिद्देस अट्ठकथा 6225 चूळनिद्देस अट्ठकथा 6226 पटिसंभिदामग्ग अट्ठकथा-१ 6227 पटिसंभिदामग्ग अट्ठकथा-२ 6228 नेत्तिप्पकरण अट्ठकथा | 6301 नेत्तिप्पकरण टीका 6302 नेत्तिविभाविनी | |
| 7101 धम्मसंगणी पाळी 7102 विभंग पाळी 7103 धातुकथा पाळी 7104 पुग्गलपंयत्ति पाळी 7105 कथावत्थु पाळी 7106 यमक पाळी-१ 7107 यमक पाळी-२ 7108 यमक पाळी-३ 7109 पट्ठान पाळी-१ 7110 पट्ठान पाळी-२ 7111 पट्ठान पाळी-३ 7112 पट्ठान पाळी-४ 7113 पट्ठान पाळी-५ | 7201 धम्मसंगणि अट्ठकथा 7202 सम्मोहविनोदनी अट्ठकथा 7203 पंचपकरण अट्ठकथा | 7301 धम्मसंगणी-मूलटीका 7302 विभंग-मूलटीका 7303 पंचपकरण-मूलटीका 7304 धम्मसंगणी-अनुटीका 7305 पंचपकरण-अनुटीका 7306 अभिधम्मावतारो-नामरूपपरिच्छेदो 7307 अभिधम्मत्थसंगहो 7308 अभिधम्मावतार-पुराणटीका 7309 अभिधम्ममातिकापाळी | |
| မြန်မာ | |||
| ပါဠိတော် | အဋ္ဌကထာ | ဋီကာ | အခြား |
| 1101 ပါရာဇိက ပါဠိ 1102 ပါစိတ္တိယ ပါဠိ 1103 မဟာဝဂ္ဂ ပါဠိ (ဝိနယ) 1104 စူဠဝဂ္ဂ ပါဠိ 1105 ပရိဝါရ ပါဠိ | 1201 ပါရာဇိကကဏ္ဍ အဋ္ဌကထာ-၁ 1202 ပါရာဇိကကဏ္ဍ အဋ္ဌကထာ-၂ 1203 ပါစိတ္တိယ အဋ္ဌကထာ 1204 မဟာဝဂ္ဂ အဋ္ဌကထာ (ဝိနယ) 1205 စူဠဝဂ္ဂ အဋ္ဌကထာ 1206 ပရိဝါရ အဋ္ဌကထာ | 1301 သာရတ္ထဒီပနီ ဋီကာ-၁ 1302 သာရတ္ထဒီပနီ ဋီကာ-၂ 1303 သာရတ္ထဒီပနီ ဋီကာ-၃ | 1401 ဒွေမာတိကာပါဠိ 1402 ဝိနယသင်္ဂဟ အဋ္ဌကထာ 1403 ဝဇိရဗုဒ္ဓိ ဋီကာ 1404 ဝိမတိဝိနောဒနီ ဋီကာ-၁ 1405 ဝိမတိဝိနောဒနီ ဋီကာ-၂ 1406 ဝိနယာလင်္ကာရ ဋီကာ-၁ 1407 ဝိနယာလင်္ကာရ ဋီကာ-၂ 1408 ကင်္ခာဝိတရဏီပုရာဏ ဋီကာ 1409 ဝိနယဝိနိစ္ဆယ-ဥတ္တရဝိနိစ္ဆယ 1410 ဝိနယဝိနိစ္ဆယ ဋီကာ-၁ 1411 ဝိနယဝိနိစ္ဆယ ဋီကာ-၂ 1412 ပါစိတျာဒိယောဇနာပါဠိ 1413 ခုဒ္ဒသိက္ခာ-မူလသိက္ခာ 8401 ဝိသုဒ္ဓိမဂ္ဂ-၁ 8402 ဝိသုဒ္ဓိမဂ္ဂ-၂ 8403 ဝိသုဒ္ဓိမဂ္ဂ-မဟာဋီကာ-၁ 8404 ဝိသုဒ္ဓိမဂ္ဂ-မဟာဋီကာ-၂ 8405 ဝိသုဒ္ဓိမဂ္ဂ နိဒါနကထာ 8406 ဒီဃနိကာယ (ပု-ဝိ) 8407 မဇ္ဈိမနိကာယ (ပု-ဝိ) 8408 သံယုတ္တနိကာယ (ပု-ဝိ) 8409 အင်္ဂုတ္တရနိကာယ (ပု-ဝိ) 8410 ဝိနယပိဋက (ပု-ဝိ) 8411 အဘိဓမ္မပိဋက (ပု-ဝိ) 8412 အဋ္ဌကထာ (ပု-ဝိ) 8413 နိရုတ္တိဒီပနီ 8414 ပရမတ္ထဒီပနီ သင်္ဂဟမဟာဋီကာပါဌ 8415 အနုဒီပနီပါဌ 8416 ပဋ္ဌာနုဒ္ဒေသ ဒီပနီပါဌ 8417 နမက္ကာရဋီကာ 8418 မဟာပဏာမပါဌ 8419 လက္ခဏာတော ဗုဒ္ဓထောမနာဂါထာ 8420 သုတဝန္ဒနာ 8421 ကမလာဉ္ဇလိ 8422 ဇိနာလင်္ကာရ 8423 ပဇ္ဇမဓု 8424 ဗုဒ္ဓဂုဏဂါထာဝလီ 8425 စူဠဂန္ထဝံသ 8427 သာသနဝံသ 8426 မဟာဝံသ 8429 မောဂ္ဂလ္လာနဗျာကရဏံ 8428 ကစ္စာယနဗျာကရဏံ 8430 သဒ္ဒနီတိပ္ပကရဏံ (ပဒမာလာ) 8431 သဒ္ဒနီတိပ္ပကရဏံ (ဓါတုမာလာ) 8432 ပဒရူပသိဒ္ဓိ 8433 မောဂလ္လာနပဉ္စိကာ 8434 ပယောဂသိဒ္ဓိပါဌ 8435 ဝုတ္တောဒယပါဌ 8436 အဘိဓါနပ္ပဒီပိကာပါဌ 8437 အဘိဓါနပ္ပဒီပိကာဋီကာ 8438 သုဗောဓါလင်္ကာရပါဌ 8439 သုဗောဓါလင်္ကာရဋီကာ 8440 ဗာလာဝတာရ ဂဏ္ဌိပဒတ္ထဝိနိစ္ဆယသာရ 8446 ကဝိဒပ္ပဏနီတိ 8447 နီတိမဉ္ဇရီ 8445 ဓမ္မနီတိ 8444 မဟာရဟနီတိ 8441 လောကနီတိ 8442 သုတ္တန္တနီတိ 8443 သူရဿတိနီတိ 8450 စာဏကျနီတိ 8448 နရဒက္ခဒီပနီ 8449 စတုရာရက္ခဒီပနီ 8451 ရသဝါဟိနီ 8452 သီမဝိသောဓနီပါဌ 8453 ဝေဿန္တရဂီတိ 8454 မောဂ္ဂလ္လာန ဝုတ္တိဝိဝရဏပဉ္စိကာ 8455 ထူပဝံသ 8456 ဒါဌာဝံသ 8457 ဓါတုပါဌဝိလာသိနိယာ 8458 ဓါတုဝံသ 8459 ဟတ္ထဝနဂလ္လဝိဟာရဝံသ 8460 ဇိနစရိတယ 8461 ဇိနဝံသဒီပံ 8462 တေလကဋာဟဂါထာ 8463 မိလိဒဋီကာ 8464 ပဒမဉ္ဇရီ 8465 ပဒသာဓနံ 8466 သဒ္ဒဗိန္ဒုပကရဏံ 8467 ကစ္စာယနဓါတုမဉ္ဇုသာ 8468 သာမန္တကူဋဝဏ္ဏနာ |
| 2101 သီလက္ခန္ဓဝဂ္ဂ ပါဠိ 2102 မဟာဝဂ္ဂ ပါဠိ (ဒီဃ) 2103 ပါထိကဝဂ္ဂ ပါဠိ | 2201 သီလက္ခန္ဓဝဂ္ဂ အဋ္ဌကထာ 2202 မဟာဝဂ္ဂ အဋ္ဌကထာ (ဒီဃ) 2203 ပါထိကဝဂ္ဂ အဋ္ဌကထာ | 2301 သီလက္ခန္ဓဝဂ္ဂ ဋီကာ 2302 မဟာဝဂ္ဂ ဋီကာ (ဒီဃ) 2303 ပါထိကဝဂ္ဂ ဋီကာ 2304 သီလက္ခန္ဓဝဂ္ဂ-အဘိနဝဋီကာ-၁ 2305 သီလက္ခန္ဓဝဂ္ဂ-အဘိနဝဋီကာ-၂ | |
| 3101 မူလပဏ္ဏာသ ပါဠိ 3102 မဇ္ဈိမပဏ္ဏာသ ပါဠိ 3103 ဥပရိပဏ္ဏာသ ပါဠိ | 3201 မူလပဏ္ဏာသ အဋ္ဌကထာ-၁ 3202 မူလပဏ္ဏာသ အဋ္ဌကထာ-၂ 3203 မဇ္ဈိမပဏ္ဏာသ အဋ္ဌကထာ 3204 ဥပရိပဏ္ဏာသ အဋ္ဌကထာ | 3301 မူလပဏ္ဏာသ ဋီကာ 3302 မဇ္ဈိမပဏ္ဏာသ ဋီကာ 3303 ဥပရိပဏ္ဏာသ ဋီကာ | |
| 4101 သဂါထာဝဂ္ဂ ပါဠိ 4102 နိဒါနဝဂ္ဂ ပါဠိ 4103 ခန္ဓဝဂ္ဂ ပါဠိ 4104 သဠာယတနဝဂ္ဂ ပါဠိ 4105 မဟာဝဂ္ဂ ပါဠိ (သံယုတ္တ) | 4201 သဂါထာဝဂ္ဂ အဋ္ဌကထာ 4202 နိဒါနဝဂ္ဂ အဋ္ဌကထာ 4203 ခန္ဓဝဂ္ဂ အဋ္ဌကထာ 4204 သဠာယတနဝဂ္ဂ အဋ္ဌကထာ 4205 မဟာဝဂ္ဂ အဋ္ဌကထာ (သံယုတ္တ) | 4301 သဂါထာဝဂ္ဂ ဋီကာ 4302 နိဒါနဝဂ္ဂ ဋီကာ 4303 ခန္ဓဝဂ္ဂ ဋီကာ 4304 သဠာယတနဝဂ္ဂ ဋီကာ 4305 မဟာဝဂ္ဂ ဋီကာ (သံယုတ္တ) | |
| 5101 ဧကကနိပါတ ပါဠိ 5102 ဒုကနိပါတ ပါဠိ 5103 တိကနိပါတ ပါဠိ 5104 စတုက္ကနိပါတ ပါဠိ 5105 ပဉ္စကနိပါတ ပါဠိ 5106 ဆက္ကနိပါတ ပါဠိ 5107 သတ္တကနိပါတ ပါဠိ 5108 အဋ္ဌကာဒိနိပါတ ပါဠိ 5109 နဝကနိပါတ ပါဠိ 5110 ဒသကနိပါတ ပါဠိ 5111 ဧကာဒသကနိပါတ ပါဠိ | 5201 ဧကကနိပါတ အဋ္ဌကထာ 5202 ဒုက-တိက-စတုက္ကနိပါတ အဋ္ဌကထာ 5203 ပဉ္စက-ဆက္က-သတ္တကနိပါတ အဋ္ဌကထာ 5204 အဋ္ဌကာဒိနိပါတ အဋ္ဌကထာ | 5301 ဧကကနိပါတ ဋီကာ 5302 ဒုက-တိက-စတုက္ကနိပါတ ဋီကာ 5303 ပဉ္စက-ဆက္က-သတ္တကနိပါတ ဋီကာ 5304 အဋ္ဌကာဒိနိပါတ ဋီကာ | |
| 6101 ခုဒ္ဒကပါဌ ပါဠိ 6102 ဓမ္မပဒ ပါဠိ 6103 ဥဒါန ပါဠိ 6104 ဣတိဝုတ္တက ပါဠိ 6105 သုတ္တနိပါတ ပါဠိ 6106 ဝိမာနဝတ္ထု ပါဠိ 6107 ပေတဝတ္ထု ပါဠိ 6108 ထေရဂါထာ ပါဠိ 6109 ထေရီဂါထာ ပါဠိ 6110 အပဒါန ပါဠိ-၁ 6111 အပဒါန ပါဠိ-၂ 6112 ဗုဒ္ဓဝံသ ပါဠိ 6113 စရိယာပိဋက ပါဠိ 6114 ဇာတက ပါဠိ-၁ 6115 ဇာတက ပါဠိ-၂ 6116 မဟာနိဒ္ဒေသ ပါဠိ 6117 စူဠနိဒ္ဒေသ ပါဠိ 6118 ပဋိသမ္ဘိဒါမဂ္ဂ ပါဠိ 6119 နေတ္တိပ္ပကရဏ ပါဠိ 6120 မိလိန္ဒပဉှ ပါဠိ 6121 ပေဋကောပဒေသ ပါဠိ | 6201 ခုဒ္ဒကပါဌ အဋ္ဌကထာ 6202 ဓမ္မပဒ အဋ္ဌကထာ-၁ 6203 ဓမ္မပဒ အဋ္ဌကထာ-၂ 6204 ဥဒါန အဋ္ဌကထာ 6205 ဣတိဝုတ္တက အဋ္ဌကထာ 6206 သုတ္တနိပါတ အဋ္ဌကထာ-၁ 6207 သုတ္တနိပါတ အဋ္ဌကထာ-၂ 6208 ဝိမာနဝတ္ထု အဋ္ဌကထာ 6209 ပေတဝတ္ထု အဋ္ဌကထာ 6210 ထေရဂါထာ အဋ္ဌကထာ-၁ 6211 ထေရဂါထာ အဋ္ဌကထာ-၂ 6212 ထေရီဂါထာ အဋ္ဌကထာ 6213 အပဒါန အဋ္ဌကထာ-၁ 6214 အပဒါန အဋ္ဌကထာ-၂ 6215 ဗုဒ္ဓဝံသ အဋ္ဌကထာ 6216 စရိယာပိဋက အဋ္ဌကထာ 6217 ဇာတက အဋ္ဌကထာ-၁ 6218 ဇာတက အဋ္ဌကထာ-၂ 6219 ဇာတက အဋ္ဌကထာ-၃ 6220 ဇာတက အဋ္ဌကထာ-၄ 6221 ဇာတက အဋ္ဌကထာ-၅ 6222 ဇာတက အဋ္ဌကထာ-၆ 6223 ဇာတက အဋ္ဌကထာ-၇ 6224 မဟာနိဒ္ဒေသ အဋ္ဌကထာ 6225 စူဠနိဒ္ဒေသ အဋ္ဌကထာ 6226 ပဋိသမ္ဘိဒါမဂ္ဂ အဋ္ဌကထာ-၁ 6227 ပဋိသမ္ဘိဒါမဂ္ဂ အဋ္ဌကထာ-၂ 6228 နေတ္တိပ္ပကရဏ အဋ္ဌကထာ | 6301 နေတ္တိပ္ပကရဏ ဋီကာ 6302 နေတ္တိဝိဘာဝိနီ | |
| 7101 ဓမ္မသင်္ဂဏီ ပါဠိ 7102 ဝိဘင်္ဂ ပါဠိ 7103 ဓါတုကထာ ပါဠိ 7104 ပုဂ္ဂလပညတ္တိ ပါဠိ 7105 ကထာဝတ္ထု ပါဠိ 7106 ယမက ပါဠိ-၁ 7107 ယမက ပါဠိ-၂ 7108 ယမက ပါဠိ-၃ 7109 ပဋ္ဌာန ပါဠိ-၁ 7110 ပဋ္ဌာန ပါဠိ-၂ 7111 ပဋ္ဌာန ပါဠိ-၃ 7112 ပဋ္ဌာန ပါဠိ-၄ 7113 ပဋ္ဌာန ပါဠိ-၅ | 7201 ဓမ္မသင်္ဂဏိ အဋ္ဌကထာ 7202 သမ္မောဟဝိနောဒနီ အဋ္ဌကထာ 7203 ပဉ္စပကရဏ အဋ္ဌကထာ | 7301 ဓမ္မသင်္ဂဏီ-မူလဋီကာ 7302 ဝိဘင်္ဂ-မူလဋီကာ 7303 ပဉ္စပကရဏ-မူလဋီကာ 7304 ဓမ္မသင်္ဂဏီ-အနုဋီကာ 7305 ပဉ္စပကရဏ-အနုဋီကာ 7306 အဘိဓမ္မာဝတာရော-နာမရူပပရိစ္ဆေဒေါ 7307 အဘိဓမ္မတ္ထသင်္ဂဟော 7308 အဘိဓမ္မာဝတာရ-ပုရာဏဋီကာ 7309 အဘိဓမ္မမာတိကာပါဠိ | |
| português | |||
| Páli | Aṭṭhakathā | Ṭīkā | Outro |
| 1101 Ofensas Graves (Pārājika) 1102 Ofensas Leves (Pācittiya) 1103 Grande Seção do Vīnaya (Mahāvagga) 1104 Pequena Seção do Vīnaya (Cūḷavagga) 1105 Apêndice do Vīnaya (Parivāra) | 1201 Comentário das Ofensas Graves - Vol. 1 1202 Comentário das Ofensas Graves - Vol. 2 1203 Comentário das Ofensas Leves 1204 Comentário da Grande Seção do Vīnaya 1205 Comentário da Pequena Seção do Vīnaya 1206 Comentário do Apêndice do Vīnaya | 1301 Subcomentário que Elucida o Sentido Essencial - Vol. 1 1302 Subcomentário que Elucida o Sentido Essencial - Vol. 2 1303 Subcomentário que Elucida o Sentido Essencial - Vol. 3 | 1401 Texto das Duas Matrizes 1402 Comentário do Compêndio do Vīnaya 1403 Subcomentário de Vajirabuddhi 1404 Subcomentário que Dissipa Dúvidas - Vol. 1 1405 Subcomentário que Dissipa Dúvidas - Vol. 2 1406 Subcomentário do Ornamento do Vīnaya - Vol. 1 1407 Subcomentário do Ornamento do Vīnaya - Vol. 2 1408 Antigo Subcomentário que Supera Dúvidas 1409 Decisão sobre o Vīnaya e Decisão Superior 1410 Subcomentário da Decisão sobre o Vīnaya - Vol. 1 1411 Subcomentário da Decisão sobre o Vīnaya - Vol. 2 1412 Texto da Aplicação das Regras 1413 Pequeno Treinamento e Treinamento Fundamental 8401 Caminho da Purificação - Vol. 1 8402 Caminho da Purificação - Vol. 2 8403 Grande Subcomentário do Caminho da Purificação - Vol. 1 8404 Grande Subcomentário do Caminho da Purificação - Vol. 2 8405 História da Origem do Caminho da Purificação 8406 Coleção dos Longos Discursos (índice Pāli-Vietnamita) 8407 Coleção dos Discursos Médios (índice Pāli-Vietnamita) 8408 Coleção dos Discursos Agrupados (índice Pāli-Vietnamita) 8409 Coleção dos Discursos Numerados (índice Pāli-Vietnamita) 8410 Cesto da Disciplina (índice Pāli-Vietnamita) 8411 Cesto do Abhidhamma (índice Pāli-Vietnamita) 8412 Comentários (índice Pāli-Vietnamita) 8413 Elucidação da Etimologia 8414 Grande Subcomentário do Compêndio que Elucida o Sentido Supremo 8415 Texto do Subcomentário Elucidativo 8416 Texto Elucidativo sobre a Exposição das Condições 8417 Subcomentário da Saudação 8418 Grande Texto de Saudação 8419 Versos de Louvor a Buda pelos Sinais 8420 Saudação com Recitação 8421 Oferenda de Lótus 8422 Ornamento dos Vencedores 8423 Mel dos Versos 8424 Coleção de Versos sobre as Qualidades de Buda 8425 Pequena Crônica dos Livros 8427 Crônica do Ensinamento 8426 Grande Crônica 8429 Gramática de Moggallāna 8428 Gramática de Kaccāyana 8430 Tratado sobre a Gramática - Série de Palavras 8431 Tratado sobre a Gramática - Série de Raízes 8432 Realização das Formas das Palavras 8433 Comentário de Moggallāna 8434 Texto sobre a Realização da Aplicação 8435 Texto sobre a Origem dos Versos 8436 Texto do Dicionário Iluminado 8437 Subcomentário do Dicionário Iluminado 8438 Texto sobre o Ornamento da Boa Compreensão 8439 Subcomentário do Ornamento da Boa Compreensão 8440 Essência da Decisão sobre os Termos do Glossário de Bālāvatāra 8446 Ética do Poeta 8447 Coleção de Ética 8445 Ética do Dhamma 8444 Grande Ética Secreta 8441 Ética do Mundo 8442 Ética dos Suttas 8443 Ética do Herói 8450 Ética de Cāṇakya 8448 Elucidação sobre os Perigos para os Homens 8449 Elucidação sobre as Quatro Proteções 8451 O Fluxo do Sabor - Histórias Edificantes 8452 Texto sobre a Purificação dos Limites 8453 Canto de Vessantara 8454 Explicação do Comentário de Moggallāna 8455 Crônica das Estupas 8456 Crônica da Relíquia do Dente 8457 O Esplendor da Leitura dos Elementos 8458 Crônica das Relíquias 8459 Crônica do Mosteiro de Hatthavanagalla 8460 História do Vencedor 8461 Ilha da Linhagem dos Vencedores 8462 Versos da Panela de Óleo 8463 Subcomentário de Milinda 8464 Cacho de Flores de Palavras 8465 Realização das Palavras 8466 Tratado sobre os Pontos da Gramática 8467 Coleção de Raízes de Kaccāyana 8468 Descrição do Pico de Sāmantakūṭa |
| 2101 Seção da Moralidade - Dīgha 2102 Grande Seção - Dīgha 2103 Seção de Pāthika - Dīgha | 2201 Comentário da Seção da Moralidade - Dīgha 2202 Comentário da Grande Seção - Dīgha 2203 Comentário da Seção de Pāthika - Dīgha | 2301 Subcomentário da Seção da Moralidade - Dīgha 2302 Subcomentário da Grande Seção - Dīgha 2303 Subcomentário da Seção de Pāthika - Dīgha 2304 Novo Subcomentário da Seção da Moralidade - Vol. 1 2305 Novo Subcomentário da Seção da Moralidade - Vol. 2 | |
| 3101 Cinquenta Discursos Fundamentais - Majjhima 3102 Cinquenta Discursos Médios - Majjhima 3103 Cinquenta Discursos Superiores - Majjhima | 3201 Comentário dos Cinquenta Fundamentais - Vol. 1 3202 Comentário dos Cinquenta Fundamentais - Vol. 2 3203 Comentário dos Cinquenta Médios 3204 Comentário dos Cinquenta Superiores | 3301 Subcomentário dos Cinquenta Fundamentais 3302 Subcomentário dos Cinquenta Médios 3303 Subcomentário dos Cinquenta Superiores | |
| 4101 Seção com Versos - Saṃyutta 4102 Seção das Causas - Saṃyutta 4103 Seção dos Agregados - Saṃyutta 4104 Seção das Seis Bases dos Sentidos - Saṃyutta 4105 Grande Seção - Saṃyutta | 4201 Comentário da Seção com Versos - Saṃyutta 4202 Comentário da Seção das Causas - Saṃyutta 4203 Comentário da Seção dos Agregados - Saṃyutta 4204 Comentário da Seção das Seis Bases - Saṃyutta 4205 Comentário da Grande Seção - Saṃyutta | 4301 Subcomentário da Seção com Versos - Saṃyutta 4302 Subcomentário da Seção das Causas - Saṃyutta 4303 Subcomentário da Seção dos Agregados - Saṃyutta 4304 Subcomentário da Seção das Seis Bases - Saṃyutta 4305 Subcomentário da Grande Seção - Saṃyutta | |
| 5101 Grupos de Um - Aṅguttara 5102 Grupos de Dois - Aṅguttara 5103 Grupos de Três - Aṅguttara 5104 Grupos de Quatro - Aṅguttara 5105 Grupos de Cinco - Aṅguttara 5106 Grupos de Seis - Aṅguttara 5107 Grupos de Sete - Aṅguttara 5108 Grupos de Oito, etc. - Aṅguttara 5109 Grupos de Nove - Aṅguttara 5110 Grupos de Dez - Aṅguttara 5111 Grupos de Onze - Aṅguttara | 5201 Comentário dos Grupos de Um - Aṅguttara 5202 Comentário dos Grupos de Dois, Três e Quatro 5203 Comentário dos Grupos de Cinco, Seis e Sete 5204 Comentário dos Grupos de Oito, etc. | 5301 Subcomentário dos Grupos de Um - Aṅguttara 5302 Subcomentário dos Grupos de Dois, Três e Quatro 5303 Subcomentário dos Grupos de Cinco, Seis e Sete 5304 Subcomentário dos Grupos de Oito, etc. | |
| 6101 Pequena Leitura (Khuddakapāṭha) 6102 Versos do Dhamma (Dhammapada) 6103 Exclamações Inspiradas (Udāna) 6104 Assim Foi Dito (Itivuttaka) 6105 Coleção de Discursos (Suttanipāta) 6106 Histórias das Mansões Celestiais 6107 Histórias dos Fantasmas 6108 Versos dos Monges Anciãos 6109 Versos das Monjas Anciãs 6110 Histórias Passadas - Vol. 1 6111 Histórias Passadas - Vol. 2 6112 História dos Budas (Buddhavaṃsa) 6113 Cesto das Condutas (Cariyāpiṭaka) 6114 Histórias de Nascimentos - Vol. 1 6115 Histórias de Nascimentos - Vol. 2 6116 Grande Exposição (Mahāniddesa) 6117 Pequena Exposição (Cūḷaniddesa) 6118 Caminho da Discriminação Analítica 6119 O Guia (Nettippakaraṇa) 6120 As Perguntas de Milinda 6121 Instrução do Cesto (Peṭakopadesa) | 6201 Comentário da Pequena Leitura 6202 Comentário do Dhammapada - Vol. 1 6203 Comentário do Dhammapada - Vol. 2 6204 Comentário do Udāna 6205 Comentário do Itivuttaka 6206 Comentário do Suttanipāta - Vol. 1 6207 Comentário do Suttanipāta - Vol. 2 6208 Comentário das Histórias das Mansões 6209 Comentário das Histórias dos Fantasmas 6210 Comentário dos Versos dos Monges - Vol. 1 6211 Comentário dos Versos dos Monges - Vol. 2 6212 Comentário dos Versos das Monjas 6213 Comentário das Histórias Passadas - Vol. 1 6214 Comentário das Histórias Passadas - Vol. 2 6215 Comentário da História dos Budas 6216 Comentário do Cesto das Condutas 6217 Comentário das Histórias de Nascimentos - Vol. 1 6218 Comentário das Histórias de Nascimentos - Vol. 2 6219 Comentário das Histórias de Nascimentos - Vol. 3 6220 Comentário das Histórias de Nascimentos - Vol. 4 6221 Comentário das Histórias de Nascimentos - Vol. 5 6222 Comentário das Histórias de Nascimentos - Vol. 6 6223 Comentário das Histórias de Nascimentos - Vol. 7 6224 Comentário da Grande Exposição 6225 Comentário da Pequena Exposição 6226 Comentário do Caminho da Discriminação - Vol. 1 6227 Comentário do Caminho da Discriminação - Vol. 2 6228 Comentário do Guia | 6301 Subcomentário do Guia 6302 Elucidação do Guia | |
| 7101 Enumeração dos Fenômenos (Dhammasaṅgaṇī) 7102 Análise (Vibhaṅga) 7103 Discurso sobre os Elementos (Dhātukathā) 7104 Designação das Pessoas (Puggalapaññatti) 7105 Pontos da Discussão (Kathāvatthu) 7106 O Livro dos Pares - Vol. 1 7107 O Livro dos Pares - Vol. 2 7108 O Livro dos Pares - Vol. 3 7109 Condições de Originação - Vol. 1 7110 Condições de Originação - Vol. 2 7111 Condições de Originação - Vol. 3 7112 Condições de Originação - Vol. 4 7113 Condições de Originação - Vol. 5 | 7201 Comentário da Enumeração dos Fenômenos 7202 Comentário que Dissipa a Confusão 7203 Comentário dos Cinco Tratados | 7301 Subcomentário Principal da Enumeração dos Fenômenos 7302 Subcomentário Principal da Análise 7303 Subcomentário Principal dos Cinco Tratados 7304 Subcomentário Secundário da Enumeração dos Fenômenos 7305 Subcomentário Secundário dos Cinco Tratados 7306 Introdução ao Abhidhamma - Análise de Nome e Forma 7307 Compêndio do Abhidhamma 7308 Antigo Subcomentário da Introdução ao Abhidhamma 7309 Matriz do Abhidhamma | |
| русский | |||
| Палийский канон | Комментарии | Субкомментарии | Другое |
| 1101 Параджика-пали 1102 Пачиттия-пали 1103 Махавагга-пали (Виная) 1104 Чулавагга-пали 1105 Паривара-пали | 1201 Параджиканда-аттхакатха-1 1202 Параджиканда-аттхакатха-2 1203 Пачиттия-аттхакатха 1204 Махавагга-аттхакатха (Виная) 1205 Чулавагга-аттхакатха 1206 Паривара-аттхакатха | 1301 Сараттхадипани-тика-1 1302 Сараттхадипани-тика-2 1303 Сараттхадипани-тика-3 | 1401 Двематика-пали 1402 Винаясангаха-аттхакатха 1403 Ваджирабуддхи-тика 1404 Вимативинодани-тика-1 1405 Вимативинодани-тика-2 1406 Винаяланкара-тика-1 1407 Винаяланкара-тика-2 1408 Канкхавитаранипурана-тика 1409 Винаявиниччая-уттаравиниччая 1410 Винаявиниччая-тика-1 1411 Винаявиниччая-тика-2 1412 Пачиттиядийоджана-пали 1413 Кхуддасиккха-муласиккха 8401 Висуддхимагга-1 8402 Висуддхимагга-2 8403 Висуддхимагга-махатика-1 8404 Висуддхимагга-махатика-2 8405 Висуддхимагга-ниданакатха 8406 Дигханикая (пу-ви) 8407 Мадджхиманикая (пу-ви) 8408 Самъюттаникая (пу-ви) 8409 Ангуттараникая (пу-ви) 8410 Винаяпитака (пу-ви) 8411 Абхидхаммапитака (пу-ви) 8412 Аттхакатха (пу-ви) 8413 Нируттидипани 8414 Параматтхадипани Сангахамахатикапатха 8415 Анудипанипатха 8416 Паттхануддеса дипанипатха 8417 Намаккаратика 8418 Махапанамапатха 8419 Лаккханато буддхатхоманагатха 8420 Сутавандана 8421 Камаланджали 8422 Джиналанкара 8423 Паджамадху 8424 Буддхагунагатхавали 8425 Чулагантхавамса 8427 Сасанавамса 8426 Махавамса 8429 Моггалланабьякарана 8428 Каччаянабьякарана 8430 Садданитиппакарана (падамала) 8431 Садданитиппакарана (дхатумала) 8432 Падарупасиддхи 8433 Могалланапанчика 8434 Пайогасиддхипатха 8435 Вуттодаяпатха 8436 Абхидханаппадипикапатха 8437 Абхидханаппадипикатика 8438 Субодхаланкарапатха 8439 Субодхаланкаратика 8440 Балаватара гантхипадаттхавиниччаясара 8446 Кавидаппананити 8447 Нитиманджари 8445 Дхамманити 8444 Махараханити 8441 Локанити 8442 Суттантанити 8443 Сурассатинити 8450 Чанакьянити 8448 Нарадаккхадипани 8449 Чатурараккхадипани 8451 Расавахини 8452 Симависодханипатха 8453 Вессантарагити 8454 Моггаллана вуттививаранапанчика 8455 Тхупавамса 8456 Датхавамса 8457 Дхатупатхавиласиния 8458 Дхатувамса 8459 Хаттхаванагаллавихаравамса 8460 Джиначаритая 8461 Джинавамсадипа 8462 Телакатахагатха 8463 Милидатика 8464 Падаманджари 8465 Падасадхана 8466 Саддабиндупакарана 8467 Каччаянадхатуманджуса 8468 Самантакутаваннана |
| 2101 Силаккхандхавагга-пали 2102 Махавагга-пали (Дигха) 2103 Патхикавагга-пали | 2201 Силаккхандхавагга-аттхакатха 2202 Махавагга-аттхакатха (Дигха) 2203 Патхикавагга-аттхакатха | 2301 Силаккхандхавагга-тика 2302 Махавагга-тика (Дигха) 2303 Патхикавагга-тика 2304 Силаккхандхавагга-абхинаватика-1 2305 Силаккхандхавагга-абхинаватика-2 | |
| 3101 Мулапаннаса-пали 3102 Мадджхимапаннаса-пали 3103 Упарипаннаса-пали | 3201 Мулапаннаса-аттхакатха-1 3202 Мулапаннаса-аттхакатха-2 3203 Мадджхимапаннаса-аттхакатха 3204 Упарипаннаса-аттхакатха | 3301 Мулапаннаса-тика 3302 Мадджхимапаннаса-тика 3303 Упарипаннаса-тика | |
| 4101 Сагатхавагга-пали 4102 Ниданавагга-пали 4103 Кхандхавагга-пали 4104 Салаятанавагга-пали 4105 Махавагга-пали (Самъютта) | 4201 Сагатхавагга-аттхакатха 4202 Ниданавагга-аттхакатха 4203 Кхандхавагга-аттхакатха 4204 Салаятанавагга-аттхакатха 4205 Махавагга-аттхакатха (Самъютта) | 4301 Сагатхавагга-тика 4302 Ниданавагга-тика 4303 Кхандхавагга-тика 4304 Салаятанавагга-тика 4305 Махавагга-тика (Самъютта) | |
| 5101 Экаканипата-пали 5102 Дуканипата-пали 5103 Тиканипата-пали 5104 Чатукканипата-пали 5105 Панчаканипата-пали 5106 Чхакканипата-пали 5107 Саттаканипата-пали 5108 Аттхакадинипата-пали 5109 Наваканипата-пали 5110 Дасаканипата-пали 5111 Экадасаканипата-пали | 5201 Экаканипата-аттхакатха 5202 Дука-тика-чатукканипата-аттхакатха 5203 Панчака-чхакка-саттаканипата-аттхакатха 5204 Аттхакадинипата-аттхакатха | 5301 Экаканипата-тика 5302 Дука-тика-чатукканипата-тика 5303 Панчака-чхакка-саттаканипата-тика 5304 Аттхакадинипата-тика | |
| 6101 Кхуддакапатха-пали 6102 Дхаммапада-пали 6103 Удана-пали 6104 Итивуттака-пали 6105 Суттанипата-пали 6106 Виманаваттху-пали 6107 Петаваттху-пали 6108 Тхерагатха-пали 6109 Тхеригатха-пали 6110 Ападана-пали-1 6111 Ападана-пали-2 6112 Буддхавамса-пали 6113 Чарияпитака-пали 6114 Джатака-пали-1 6115 Джатака-пали-2 6116 Маханиддеса-пали 6117 Чуланиддеса-пали 6118 Патисамбхидамагга-пали 6119 Неттиппакарана-пали 6120 Милиндапаньха-пали 6121 Петакопадеса-пали | 6201 Кхуддакапатха-аттхакатха 6202 Дхаммапада-аттхакатха-1 6203 Дхаммапада-аттхакатха-2 6204 Удана-аттхакатха 6205 Итивуттака-аттхакатха 6206 Суттанипата-аттхакатха-1 6207 Суттанипата-аттхакатха-2 6208 Виманаваттху-аттхакатха 6209 Петаваттху-аттхакатха 6210 Тхерагатха-аттхакатха-1 6211 Тхерагатха-аттхакатха-2 6212 Тхеригатха-аттхакатха 6213 Ападана-аттхакатха-1 6214 Ападана-аттхакатха-2 6215 Буддхавамса-аттхакатха 6216 Чарияпитака-аттхакатха 6217 Джатака-аттхакатха-1 6218 Джатака-аттхакатха-2 6219 Джатака-аттхакатха-3 6220 Джатака-аттхакатха-4 6221 Джатака-аттхакатха-5 6222 Джатака-аттхакатха-6 6223 Джатака-аттхакатха-7 6224 Маханиддеса-аттхакатха 6225 Чуланиддеса-аттхакатха 6226 Патисамбхидамагга-аттхакатха-1 6227 Патисамбхидамагга-аттхакатха-2 6228 Неттиппакарана-аттхакатха | 6301 Неттиппакарана-тика 6302 Неттивибхавини | |
| 7101 Дхаммасангани-пали 7102 Вибханга-пали 7103 Дхатукатха-пали 7104 Пуггалапаннятти-пали 7105 Катхаваттху-пали 7106 Ямака-пали-1 7107 Ямака-пали-2 7108 Ямака-пали-3 7109 Паттхана-пали-1 7110 Паттхана-пали-2 7111 Паттхана-пали-3 7112 Паттхана-пали-4 7113 Паттхана-пали-5 | 7201 Дхаммасангани-аттхакатха 7202 Саммохивинодани-аттхакатха 7203 Панчапакарана-аттхакатха | 7301 Дхаммасангани-мулатика 7302 Вибханга-мулатика 7303 Панчапакарана-мулатика 7304 Дхаммасангани-анутика 7305 Панчапакарана-анутика 7306 Абхидхаммаватаро-намарупапариччхедо 7307 Абхидхамматтхасангахо 7308 Абхидхаммаватара-пуранатика 7309 Абхидхаммаматика-пали | |
| සිංහල | |||
| පාලි කැනනය | විවරණ | අටුවා | වෙනත් |
| 1101 පාරාජික පාළි 1102 පාචිත්තිය පාළි 1103 මහාවග්ග පාළි (විනය) 1104 චූළවග්ග පාළි 1105 පරිවාර පාළි | 1201 පාරාජිකකණ්ඩ අට්ඨකථා-1 1202 පාරාජිකකණ්ඩ අට්ඨකථා-2 1203 පාචිත්තිය අට්ඨකථා 1204 මහාවග්ග අට්ඨකථා (විනය) 1205 චූළවග්ග අට්ඨකථා 1206 පරිවාර අට්ඨකථා | 1301 සාරත්ථදීපනී ටීකා-1 1302 සාරත්ථදීපනී ටීකා-2 1303 සාරත්ථදීපනී ටීකා-3 | 1401 ද්වෙමාතිකාපාළි 1402 විනයසංගහ අට්ඨකථා 1403 වජිරබුද්ධි ටීකා 1404 විමතිවිනෝදනී ටීකා-1 1405 විමතිවිනෝදනී ටීකා-2 1406 විනයාලංකාර ටීකා-1 1407 විනයාලංකාර ටීකා-2 1408 කඞ්ඛාවිතරණීපුරාණ ටීකා 1409 විනයවිනිච්ඡය-උත්තරවිනිච්ඡය 1410 විනයවිනිච්ඡය ටීකා-1 1411 විනයවිනිච්ඡය ටීකා-2 1412 පාචිත්යාදියෝජනාපාළි 1413 ඛුද්දසික්ඛා-මූලසික්ඛා 8401 විසුද්ධිමග්ග-1 8402 විසුද්ධිමග්ග-2 8403 විසුද්ධිමග්ග-මහාටීකා-1 8404 විසුද්ධිමග්ග-මහාටීකා-2 8405 විසුද්ධිමග්ග නිදානකථා 8406 දීඝනිකාය (පු-වි) 8407 මජ්ඣිමනිකාය (පු-වි) 8408 සංයුත්තනිකාය (පු-වි) 8409 අඞ්ගුත්තරනිකාය (පු-වි) 8410 විනයපිටක (පු-වි) 8411 අභිධම්මපිටක (පු-වි) 8412 අට්ඨකථා (පු-වි) 8413 නිරුත්තිදීපනී 8414 පරමත්ථදීපනී සඞ්ගහමහාටීකාපාඨ 8415 අනුදීපනීපාඨ 8416 පට්ඨානුද්දේස දීපනීපාඨ 8417 නමක්කාරටීකා 8418 මහාපණාමපාඨ 8419 ලක්ඛණාතෝ බුද්ධථෝමනාගාථා 8420 සුතවන්දනා 8421 කමලාඤ්ජලි 8422 ජිනාලඞ්කාර 8423 පජ්ජමධු 8424 බුද්ධගුණගාථාවලී 8425 චූළගන්ථවංස 8427 සාසනවංස 8426 මහාවංස 8429 මොග්ගල්ලානබ්යාකරණං 8428 කච්චායනබ්යාකරණං 8430 සද්දනීතිප්පකරණං (පදමාලා) 8431 සද්දනීතිප්පකරණං (ධාතුමාලා) 8432 පදරූපසිද්ධි 8433 මොග්ගල්ලානපඤ්චිකා 8434 පයෝගසිද්ධිපාඨ 8435 වුත්තෝදයපාඨ 8436 අභිධානප්පදීපිකාපාඨ 8437 අභිධානප්පදීපිකාටීකා 8438 සුබෝධාලඞ්කාරපාඨ 8439 සුබෝධාලඞ්කාරටීකා 8440 බාලාවතාර ගණ්ඨිපදත්ථවිනිච්ඡයසාර 8446 කවිදප්පණනීති 8447 නීතිමඤ්ජරී 8445 ධම්මනීති 8444 මහාරහනීති 8441 ලෝකනීති 8442 සුත්තන්තනීති 8443 සූරස්සතිනීති 8450 චාණක්යනීති 8448 නරදක්ඛදීපනී 8449 චතුරාරක්ඛදීපනී 8451 රසවාහිනී 8452 සීමවිසෝධනීපාඨ 8453 වෙස්සන්තරගීති 8454 මොග්ගල්ලාන වුත්තිවිවරණපඤ්චිකා 8455 ථූපවංස 8456 දාඨාවංස 8457 ධාතුපාඨවිලාසිනියා 8458 ධාතුවංස 8459 හත්ථවනගල්ලවිහාරවංස 8460 ජිනචරිතය 8461 ජිනවංසදීපං 8462 තේලකටාහගාථා 8463 මිලිදටීකා 8464 පදමඤ්ජරී 8465 පදසාධනං 8466 සද්දබින්දුපකරණං 8467 කච්චායනධාතුමඤ්ජුසා 8468 සාමන්තකූටවණ්ණනා |
| 2101 සීලක්ඛන්ධවග්ග පාළි 2102 මහාවග්ග පාළි (දීඝ) 2103 පාථිකවග්ග පාළි | 2201 සීලක්ඛන්ධවග්ග අට්ඨකථා 2202 මහාවග්ග අට්ඨකථා (දීඝ) 2203 පාථිකවග්ග අට්ඨකථා | 2301 සීලක්ඛන්ධවග්ග ටීකා 2302 මහාවග්ග ටීකා (දීඝ) 2303 පාථිකවග්ග ටීකා 2304 සීලක්ඛන්ධවග්ග-අභිනවටීකා-1 2305 සීලක්ඛන්ධවග්ග-අභිනවටීකා-2 | |
| 3101 මූලපණ්ණාස පාළි 3102 මජ්ඣිමපණ්ණාස පාළි 3103 උපරිපණ්ණාස පාළි | 3201 මූලපණ්ණාස අට්ඨකථා-1 3202 මූලපණ්ණාස අට්ඨකථා-2 3203 මජ්ඣිමපණ්ණාස අට්ඨකථා 3204 උපරිපණ්ණාස අට්ඨකථා | 3301 මූලපණ්ණාස ටීකා 3302 මජ්ඣිමපණ්ණාස ටීකා 3303 උපරිපණ්ණාස ටීකා | |
| 4101 සගාථාවග්ග පාළි 4102 නිදානවග්ග පාළි 4103 ඛන්ධවග්ග පාළි 4104 සළායතනවග්ග පාළි 4105 මහාවග්ග පාළි (සංයුත්ත) | 4201 සගාථාවග්ග අට්ඨකථා 4202 නිදානවග්ග අට්ඨකථා 4203 ඛන්ධවග්ග අට්ඨකථා 4204 සළායතනවග්ග අට්ඨකථා 4205 මහාවග්ග අට්ඨකථා (සංයුත්ත) | 4301 සගාථාවග්ග ටීකා 4302 නිදානවග්ග ටීකා 4303 ඛන්ධවග්ග ටීකා 4304 සළායතනවග්ග ටීකා 4305 මහාවග්ග ටීකා (සංයුත්ත) | |
| 5101 එකකනිපාත පාළි 5102 දුකනිපාත පාළි 5103 තිකනිපාත පාළි 5104 චතුක්කනිපාත පාළි 5105 පඤ්චකනිපාත පාළි 5106 ඡක්කනිපාත පාළි 5107 සත්තකනිපාත පාළි 5108 අට්ඨකාදිනිපාත පාළි 5109 නවකනිපාත පාළි 5110 දසකනිපාත පාළි 5111 එකාදසකනිපාත පාළි | 5201 එකකනිපාත අට්ඨකථා 5202 දුක-තික-චතුක්කනිපාත අට්ඨකථා 5203 පඤ්චක-ඡක්ක-සත්තකනිපාත අට්ඨකථා 5204 අට්ඨකාදිනිපාත අට්ඨකථා | 5301 එකකනිපාත ටීකා 5302 දුක-තික-චතුක්කනිපාත ටීකා 5303 පඤ්චක-ඡක්ක-සත්තකනිපාත ටීකා 5304 අට්ඨකාදිනිපාත ටීකා | |
| 6101 ඛුද්දකපාඨ පාළි 6102 ධම්මපද පාළි 6103 උදාන පාළි 6104 ඉතිවුත්තක පාළි 6105 සුත්තනිපාත පාළි 6106 විමානවත්ථු පාළි 6107 පේතවත්ථු පාළි 6108 ථේරගාථා පාළි 6109 ථේරීගාථා පාළි 6110 අපදාන පාළි-1 6111 අපදාන පාළි-2 6112 බුද්ධවංස පාළි 6113 චරියාපිටක පාළි 6114 ජාතක පාළි-1 6115 ජාතක පාළි-2 6116 මහානිද්දේස පාළි 6117 චූළනිද්දේස පාළි 6118 පටිසම්භිදාමග්ග පාළි 6119 නෙත්තිප්පකරණ පාළි 6120 මිලින්දපඤ්හ පාළි 6121 පේටකෝපදේස පාළි | 6201 ඛුද්දකපාඨ අට්ඨකථා 6202 ධම්මපද අට්ඨකථා-1 6203 ධම්මපද අට්ඨකථා-2 6204 උදාන අට්ඨකථා 6205 ඉතිවුත්තක අට්ඨකථා 6206 සුත්තනිපාත අට්ඨකථා-1 6207 සුත්තනිපාත අට්ඨකථා-2 6208 විමානවත්ථු අට්ඨකථා 6209 පේතවත්ථු අට්ඨකථා 6210 ථේරගාථා අට්ඨකථා-1 6211 ථේරගාථා අට්ඨකථා-2 6212 ථේරීගාථා අට්ඨකථා 6213 අපදාන අට්ඨකථා-1 6214 අපදාන අට්ඨකථා-2 6215 බුද්ධවංස අට්ඨකථා 6216 චරියාපිටක අට්ඨකථා 6217 ජාතක අට්ඨකථා-1 6218 ජාතක අට්ඨකථා-2 6219 ජාතක අට්ඨකථා-3 6220 ජාතක අට්ඨකථා-4 6221 ජාතක අට්ඨකථා-5 6222 ජාතක අට්ඨකථා-6 6223 ජාතක අට්ඨකථා-7 6224 මහානිද්දේස අට්ඨකථා 6225 චූළනිද්දේස අට්ඨකථා 6226 පටිසම්භිදාමග්ග අට්ඨකථා-1 6227 පටිසම්භිදාමග්ග අට්ඨකථා-2 6228 නෙත්තිප්පකරණ අට්ඨකථා | 6301 නෙත්තිප්පකරණ ටීකා 6302 නෙත්තිවිභාවිනී | |
| 7101 ධම්මසංගණී පාළි 7102 විභඞ්ග පාළි 7103 ධාතුකථා පාළි 7104 පුග්ගලපඤ්ඤත්ති පාළි 7105 කථාවත්ථු පාළි 7106 යමක පාළි-1 7107 යමක පාළි-2 7108 යමක පාළි-3 7109 පට්ඨාන පාළි-1 7110 පට්ඨාන පාළි-2 7111 පට්ඨාන පාළි-3 7112 පට්ඨාන පාළි-4 7113 පට්ඨාන පාළි-5 | 7201 ධම්මසංගණි අට්ඨකථා 7202 සම්මෝහවිනෝදනී අට්ඨකථා 7203 පඤ්චපකරණ අට්ඨකථා | 7301 ධම්මසංගණී-මූලටීකා 7302 විභඞ්ග-මූලටීකා 7303 පඤ්චපකරණ-මූලටීකා 7304 ධම්මසංගණී-අනුටීකා 7305 පඤ්චපකරණ-අනුටීකා 7306 අභිධම්මාවතාරෝ-නාමරූපපරිච්ඡේදෝ 7307 අභිධම්මත්ථසංගහෝ 7308 අභිධම්මාවතාර-පුරාණටීකා 7309 අභිධම්මමාතිකාපාළි | |
| Español | |||
| El Canon Pali | Los Comentarios | Los Subcomentarios | Otros |
| 1101 Pārājika Pāḷi 1102 Pācittiya Pāḷi 1103 Mahāvagga Pāḷi (Vinaya) 1104 Cūḷavagga Pāḷi 1105 Parivāra Pāḷi | 1201 Pārājikakaṇḍa Aṭṭhakathā-1 1202 Pārājikakaṇḍa Aṭṭhakathā-2 1203 Pācittiya Aṭṭhakathā 1204 Mahāvagga Aṭṭhakathā (Vinaya) 1205 Cūḷavagga Aṭṭhakathā 1206 Parivāra Aṭṭhakathā | 1301 Sāratthadīpanī Ṭīkā-1 1302 Sāratthadīpanī Ṭīkā-2 1303 Sāratthadīpanī Ṭīkā-3 | 1401 Dvemātikāpāḷi 1402 Vinayasaṅgaha Aṭṭhakathā 1403 Vajirabuddhi Ṭīkā 1404 Vimativinodanī Ṭīkā-1 1405 Vimativinodanī Ṭīkā-2 1406 Vinayālaṅkāra Ṭīkā-1 1407 Vinayālaṅkāra Ṭīkā-2 1408 Kaṅkhāvitaraṇīpurāṇa Ṭīkā 1409 Vinayavinicchaya-uttaravinicchaya 1410 Vinayavinicchaya Ṭīkā-1 1411 Vinayavinicchaya Ṭīkā-2 1412 Pācityādiyojanāpāḷi 1413 Khuddasikkhā-mūlasikkhā 8401 Visuddhimagga-1 8402 Visuddhimagga-2 8403 Visuddhimagga-mahāṭīkā-1 8404 Visuddhimagga-mahāṭīkā-2 8405 Visuddhimagga nidānakathā 8406 Dīghanikāya (pu-vi) 8407 Majjhimanikāya (pu-vi) 8408 Saṃyuttanikāya (pu-vi) 8409 Aṅguttaranikāya (pu-vi) 8410 Vinayapiṭaka (pu-vi) 8411 Abhidhammapiṭaka (pu-vi) 8412 Aṭṭhakathā (pu-vi) 8413 Niruttidīpanī 8414 Paramatthadīpanī Saṅgahamahāṭīkāpāṭha 8415 Anudīpanīpāṭha 8416 Paṭṭhānuddesa dīpanīpāṭha 8417 Namakkāraṭīkā 8418 Mahāpaṇāmapāṭha 8419 Lakkhaṇāto buddhathomanāgāthā 8420 Sutavandanā 8421 Kamalāñjali 8422 Jinālaṅkāra 8423 Pajjamadhu 8424 Buddhaguṇagāthāvalī 8425 Cūḷaganthavaṃsa 8427 Sāsanavaṃsa 8426 Mahāvaṃsa 8429 Moggallānabyākaraṇaṃ 8428 Kaccāyanabyākaraṇaṃ 8430 Saddanītippakaraṇaṃ (padamālā) 8431 Saddanītippakaraṇaṃ (dhātumālā) 8432 Padarūpasiddhi 8433 Mogallānapañcikā 8434 Payogasiddhipāṭha 8435 Vuttodayapāṭha 8436 Abhidhānappadīpikāpāṭha 8437 Abhidhānappadīpikāṭīkā 8438 Subodhālaṅkārapāṭha 8439 Subodhālaṅkāraṭīkā 8440 Bālāvatāra gaṇṭhipadatthavinicchayasāra 8446 Kavidappaṇanīti 8447 Nītimañjarī 8445 Dhammanīti 8444 Mahārahanīti 8441 Lokanīti 8442 Suttantanīti 8443 Sūrassatinīti 8450 Cāṇakyanīti 8448 Naradakkhadīpanī 8449 Caturārakkhadīpanī 8451 Rasavāhinī 8452 Sīmavisodhanīpāṭha 8453 Vessantaragīti 8454 Moggallāna vuttivivaraṇapañcikā 8455 Thūpavaṃsa 8456 Dāṭhāvaṃsa 8457 Dhātupāṭhavilāsiniyā 8458 Dhātuvaṃsa 8459 Hatthavanagallavihāravaṃsa 8460 Jinacaritaya 8461 Jinavaṃsadīpaṃ 8462 Telakaṭāhagāthā 8463 Milidaṭīkā 8464 Padamañjarī 8465 Padasādhanaṃ 8466 Saddabindupakaraṇaṃ 8467 Kaccāyanadhātumañjusā 8468 Sāmantakūṭavaṇṇanā |
| 2101 Sīlakkhandhavagga Pāḷi 2102 Mahāvagga Pāḷi (Dīgha) 2103 Pāthikavagga Pāḷi | 2201 Sīlakkhandhavagga Aṭṭhakathā 2202 Mahāvagga Aṭṭhakathā (Dīgha) 2203 Pāthikavagga Aṭṭhakathā | 2301 Sīlakkhandhavagga Ṭīkā 2302 Mahāvagga Ṭīkā (Dīgha) 2303 Pāthikavagga Ṭīkā 2304 Sīlakkhandhavagga-abhinavaṭīkā-1 2305 Sīlakkhandhavagga-abhinavaṭīkā-2 | |
| 3101 Mūlapaṇṇāsa Pāḷi 3102 Majjhimapaṇṇāsa Pāḷi 3103 Uparipaṇṇāsa Pāḷi | 3201 Mūlapaṇṇāsa Aṭṭhakathā-1 3202 Mūlapaṇṇāsa Aṭṭhakathā-2 3203 Majjhimapaṇṇāsa Aṭṭhakathā 3204 Uparipaṇṇāsa Aṭṭhakathā | 3301 Mūlapaṇṇāsa Ṭīkā 3302 Majjhimapaṇṇāsa Ṭīkā 3303 Uparipaṇṇāsa Ṭīkā | |
| 4101 Sagāthāvagga Pāḷi 4102 Nidānavagga Pāḷi 4103 Khandhavagga Pāḷi 4104 Saḷāyatanavagga Pāḷi 4105 Mahāvagga Pāḷi (Saṃyutta) | 4201 Sagāthāvagga Aṭṭhakathā 4202 Nidānavagga Aṭṭhakathā 4203 Khandhavagga Aṭṭhakathā 4204 Saḷāyatanavagga Aṭṭhakathā 4205 Mahāvagga Aṭṭhakathā (Saṃyutta) | 4301 Sagāthāvagga Ṭīkā 4302 Nidānavagga Ṭīkā 4303 Khandhavagga Ṭīkā 4304 Saḷāyatanavagga Ṭīkā 4305 Mahāvagga Ṭīkā (Saṃyutta) | |
| 5101 Ekakanipāta Pāḷi 5102 Dukanipāta Pāḷi 5103 Tikanipāta Pāḷi 5104 Catukkanipāta Pāḷi 5105 Pañcakanipāta Pāḷi 5106 Chakkanipāta Pāḷi 5107 Sattakanipāta Pāḷi 5108 Aṭṭhakādinipāta Pāḷi 5109 Navakanipāta Pāḷi 5110 Dasakanipāta Pāḷi 5111 Ekādasakanipāta Pāḷi | 5201 Ekakanipāta Aṭṭhakathā 5202 Duka-tika-catukkanipāta Aṭṭhakathā 5203 Pañcaka-chakka-sattakanipāta Aṭṭhakathā 5204 Aṭṭhakādinipāta Aṭṭhakathā | 5301 Ekakanipāta Ṭīkā 5302 Duka-tika-catukkanipāta Ṭīkā 5303 Pañcaka-chakka-sattakanipāta Ṭīkā 5304 Aṭṭhakādinipāta Ṭīkā | |
| 6101 Khuddakapāṭha Pāḷi 6102 Dhammapada Pāḷi 6103 Udāna Pāḷi 6104 Itivuttaka Pāḷi 6105 Suttanipāta Pāḷi 6106 Vimānavatthu Pāḷi 6107 Petavatthu Pāḷi 6108 Theragāthā Pāḷi 6109 Therīgāthā Pāḷi 6110 Apadāna Pāḷi-1 6111 Apadāna Pāḷi-2 6112 Buddhavaṃsa Pāḷi 6113 Cariyāpiṭaka Pāḷi 6114 Jātaka Pāḷi-1 6115 Jātaka Pāḷi-2 6116 Mahāniddesa Pāḷi 6117 Cūḷaniddesa Pāḷi 6118 Paṭisambhidāmagga Pāḷi 6119 Nettippakaraṇa Pāḷi 6120 Milindapañha Pāḷi 6121 Peṭakopadesa Pāḷi | 6201 Khuddakapāṭha Aṭṭhakathā 6202 Dhammapada Aṭṭhakathā-1 6203 Dhammapada Aṭṭhakathā-2 6204 Udāna Aṭṭhakathā 6205 Itivuttaka Aṭṭhakathā 6206 Suttanipāta Aṭṭhakathā-1 6207 Suttanipāta Aṭṭhakathā-2 6208 Vimānavatthu Aṭṭhakathā 6209 Petavatthu Aṭṭhakathā 6210 Theragāthā Aṭṭhakathā-1 6211 Theragāthā Aṭṭhakathā-2 6212 Therīgāthā Aṭṭhakathā 6213 Apadāna Aṭṭhakathā-1 6214 Apadāna Aṭṭhakathā-2 6215 Buddhavaṃsa Aṭṭhakathā 6216 Cariyāpiṭaka Aṭṭhakathā 6217 Jātaka Aṭṭhakathā-1 6218 Jātaka Aṭṭhakathā-2 6219 Jātaka Aṭṭhakathā-3 6220 Jātaka Aṭṭhakathā-4 6221 Jātaka Aṭṭhakathā-5 6222 Jātaka Aṭṭhakathā-6 6223 Jātaka Aṭṭhakathā-7 6224 Mahāniddesa Aṭṭhakathā 6225 Cūḷaniddesa Aṭṭhakathā 6226 Paṭisambhidāmagga Aṭṭhakathā-1 6227 Paṭisambhidāmagga Aṭṭhakathā-2 6228 Nettippakaraṇa Aṭṭhakathā | 6301 Nettippakaraṇa Ṭīkā 6302 Nettivibhāvinī | |
| 7101 Dhammasaṅgaṇī Pāḷi 7102 Vibhaṅga Pāḷi 7103 Dhātukathā Pāḷi 7104 Puggalapaññatti Pāḷi 7105 Kathāvatthu Pāḷi 7106 Yamaka Pāḷi-1 7107 Yamaka Pāḷi-2 7108 Yamaka Pāḷi-3 7109 Paṭṭhāna Pāḷi-1 7110 Paṭṭhāna Pāḷi-2 7111 Paṭṭhāna Pāḷi-3 7112 Paṭṭhāna Pāḷi-4 7113 Paṭṭhāna Pāḷi-5 | 7201 Dhammasaṅgaṇi Aṭṭhakathā 7202 Sammohavinodanī Aṭṭhakathā 7203 Pañcapakaraṇa Aṭṭhakathā | 7301 Dhammasaṅgaṇī-mūlaṭīkā 7302 Vibhaṅga-mūlaṭīkā 7303 Pañcapakaraṇa-mūlaṭīkā 7304 Dhammasaṅgaṇī-anuṭīkā 7305 Pañcapakaraṇa-anuṭīkā 7306 Abhidhammāvatāro-nāmarūpaparicchedo 7307 Abhidhammatthasaṅgaho 7308 Abhidhammāvatāra-purāṇaṭīkā 7309 Abhidhammamātikāpāḷi | |
Padasādhanaṃ La formación de las palabras (Padasādhana). Namo tassa bhagavato arahato sammāsambuddhassa Homenaje a aquel Bienaventurado, el Arahant, el Perfectamente Iluminado. Buddhambujaṃ namassitvā saddhammamadhu bhājanaṃ,Guṇamopadapadaṃ saṅghamadhubbatanisevitaṃ; Habiendo rendido homenaje al Buda, que es como un loto y el recipiente de la miel de la verdadera Doctrina, y al Sangha, que es como un loto de virtudes frecuentado por abejas que son los monjes que guardan los votos; Moggallāyanācariya carañca yena dhīmatā,Kataṃ laghumayandiddhamanunaṃ saddalakkhaṇaṃ; Y por el sabio maestro Moggallāna, de excelente conducta, fue elaborada esta gramática concisa y completa; Ārabhissaṃ samāsena bālatthaṃ padasādhanaṃ,Moggallāyanasaddattharatanākarapaddhatiṃ; Comenzaré brevemente 'La formación de las palabras' para beneficio de los principiantes, siguiendo el método de la mina de joyas del significado de las palabras de Moggallāna; Saññāpariggaheneva lakkhaṇesu sarādayo,Ñāyantiti tamevādo dassayissaṃ vibhāgato; Puesto que mediante la comprensión de las designaciones se conocen las vocales y demás en las definiciones, mostraré primeramente eso de forma detallada; Aādayo titāḷīsa vaṇaṇā. Los cuarenta y tres fonemas que comienzan con la 'a'. Jinavacanānurūpā akāradeyo niggahitantā tecattāḷī sakkharā paccekaṃ vaṇṇā nāma honti yathā - a ā i ī u ū e o ka kha ga gha ṅa ca cha ja jha ña ṭa ṭha ṇa ta tha da dha na pa pha ba bha ma ya ra la va sa ha ḷa aṃ iti-kakārādisvakāro uccāraṇattho = vaṇaṇīyati attho etehīti vaṇṇā-aādi mariyādā bhūto yesanto aādayo. Acorde a las palabras del Conquistador (Jina), estas cuarenta y tres letras, comenzando con 'a' y terminando con 'niggahīta', son individualmente llamadas fonemas (vaṇṇā). A saber: a ā i ī u ū e o ka kha ga gha ṅa ca cha ja jha ña ṭa ṭha ḍa ḍha ṇa ta tha da dha na pa pha ba bha ma ya ra la va sa ha ḷa aṃ. La vocal 'a' en la 'k' y demás es para facilitar la pronunciación. Se llaman fonemas (vaṇṇā) porque mediante ellos se describen los significados. Los que terminan con ellas y comienzan con 'a' son 'aādayo'. Aādayoti vattate yāva ‘‘binduniggahīta’’nti-tañcakhoattha vasā vibhatticīparināmoti sattamyantamabhisambandhīyate. El término 'comenzando con a' se aplica hasta el 'niggahīta de punto'; de hecho, debido al sentido, se conecta con el caso locativo mediante el cambio de la desinencia flexiva. Dasādo sarā Las primeras diez son vocales. Aādisvādimhi niddiṭṭhā odantā dasavaṇṇā sarā nāma honti-yathā-a ā i ī u ū e o = saranti pavattantīti sarā-dasā doti vattate tīsu cakkamānesu. Los diez fonemas indicados al principio, desde 'a' hasta 'o', se denominan vocales (sarā). A saber: a ā i ī u ū e o. Se llaman vocales porque suenan por sí mismas. El término 'diez primeras' se aplica en las tres secciones siguientes. Dve dve savaṇṇā. De dos en dos son de sonido similar (savaṇṇā). Aāsvādimesu dassu dve dve savaṇṇā nāma honti. Yathākkamaṃ-yathā-aā iti, uū iti, e iti, o iti = samānā sādisā vaṇṇā savaṇṇā-samānattañca ṭhānato. Entre las diez primeras, cada par sucesivo se denomina de 'sonido similar' (savaṇṇā). Respectivamente: a y ā, i e ī, u y ū, e, o. Son 'savaṇṇā' porque son sonidos iguales y semejantes; y la igualdad se debe al lugar de articulación. Cha vaṇṇānaṃhi uppattiṭṭhānāni kaṇṭhātālumuddhadantaoṭṭhānā sikāvasena-tesu avaṇṇakavaggahānaṃ kaṇṭhoṭhānaṃ-ivaṇṇa cavaggayānaṃ tālu-ṭavaggaraḷānaṃ muddhā-tavaggalasānaṃ dantā-u vaṇṇapavaggānaṃ oṭṭhā-evaṇṇassa kaṇṭhatālu-ovaṇṇassa kaṇṭhoṭṭhaṃ-vakārassa dantoṭṭhaṃ-niggahitassa nāsikā-ṅañaṇanamānaṃ sakaṭṭhānaṃ nāsikā ca-dvedveti vattate. Los lugares de origen de los fonemas son seis: la garganta, el paladar, la cabeza, los dientes y los labios, según la enseñanza. Entre ellos, el lugar de la garganta corresponde al grupo de la 'a', el grupo de la 'ka' y la 'ha'; el paladar al grupo de la 'i', el grupo de la 'ca' y la 'ya'; la cabeza al grupo de la 'ṭa', la 'ra' y la 'ḷa'; los dientes al grupo de la 'ta', la 'la' y la 'sa'; los labios al grupo de la 'u' y el grupo de la 'pa'; la garganta y el paladar a la 'e'; la garganta y los labios a la 'o'; los dientes y los labios a la 'va'; la nariz al 'niggahīta'; y para las nasales ṅ, ñ, ṇ, n, m, tanto su propio lugar como la nariz. El término 'de dos en dos' continúa aplicándose. Pubbo rasso La primera es breve. Tesceva dasasu ye dve dve savaṇṇā tesu yo yo pubbo so so rassasañño hoti-yathā-a i u e o-tesu saṃyoga pubbāca dissanti dve panantimā dīpetuṃ tattha sādhuttaṃ tesampi idha saṅgaho = rassakālayogā tabbantatāya vā rassā-tathā dīghā-idhāpidvedveti vattate. De esas mismas diez, en cada par de sonidos similares, la que es anterior tiene la designación de 'breve' (rasso). A saber: a, i, u, e, o. Entre ellas, las dos últimas también se consideran breves cuando preceden a un grupo de consonantes; aquí se incluyen para mostrar que esto es correcto en tales casos. Se llaman breves por tener la duración de un tiempo o por poseer dicha cualidad. Así también las largas. Aquí también continúa el término 'de dos en dos'. Paro dīgho. La siguiente es larga. Aādisvādibhutesu dasasu ye dve dve savaṇṇā tesu yo yo paro so so dīghasañño hoti-yathā-ā ī ū. De las diez que comienzan con 'a', en cada par de sonidos similares, la que es posterior tiene la designación de 'larga' (dīgho). A saber: ā, ī, ū. Kādayo byañjanā. Las que comienzan con 'ka' son consonantes. Aādisu kādayo niggahītapariyantā tettiṃsa byañjanānāma honti-yathā-ka kha ga gha ṅa ca cha ja jha ña ṭa ṭha ḍa ṇa ta tha da dha na pa pha ba bha ma ya ra lava sa ha ḷa aṃ = byañjīyati attho etehīti byañjanā-kādayoti vattate. Las treinta y tres letras que comienzan con 'ka' y terminan en 'niggahīta' se denominan consonantes (byañjanā). A saber: ka kha ga gha ṅa ca cha ja jha ña ṭa ṭha ḍa ḍha ṇa ta tha da dha na pa pha ba bha ma ya ra la va sa ha ḷa aṃ. Se llaman consonantes porque el significado se manifiesta mediante ellas. El término 'comenzando con ka' continúa aplicándose. Pañca pañcakā vaggā. Cinco grupos de cinco. Aādasu kakārādayo makārantā pañca pañcakā vaggā nāma honti-yathā-kakhagaghaṅa, cachajajhaña, ṭaṭhaḍaḍhaṇa, tathadadhana, paphababhama. = Vajjenti yakārādayoti vaggā. Entre las consonantes, las que comienzan con 'k' y terminan en 'm' forman cinco grupos de cinco llamados 'vaggā'. A saber: el grupo de ka (ka-kha-ga-gha-ṅa), el grupo de ca (ca-cha-ja-jha-ña), el grupo de ṭa (ṭa-ṭha-ḍa-ḍha-ṇa), el grupo de ta (ta-tha-da-dha-na) y el grupo de pa (pa-pha-ba-bha-ma). Se llaman grupos porque excluyen a la 'ya' y las siguientes. Bindu niggahitaṃ El punto es el niggahīta. Akārādīsuyavāyaṃ vaṇṇo bindumatto so niggahitasaññohoti = rassasaraṃ nissāya gahitamuccāritaṃ niggahītaṃ. Aquel fonema que aparece después de la 'a' y demás, que consiste solo en un punto, tiene la designación de 'niggahīta'. Se llama niggahīta (retenido) porque se pronuncia apoyándose en una vocal breve. Saññā vidhānaṃ. La prescripción de las designaciones. Sandhi vuccate-purisa uttamo, paññā indriyaṃ. Satiārakkho,bhogi indo, cakkhu āyatanaṃ, abhibhu āyatanaṃ, dhanamme atthi, kuto etthā’ tidha-saro lopo sare. Se explica la unión (sandhi): 'purisa uttamo', 'paññā indriyaṃ', 'sati ārakkho', 'bhogi indo', 'cakkhu āyatanaṃ', 'abhibhū āyatanaṃ', 'dhanam me atthi', 'kuto ettha'. Aquí: la vocal se elide ante una vocal. Saro saro lopanīyo hoti-saretopasilesikādhārasattamī tato vaṇṇakālavyavadhāne kāriyaṃ na hoti-tvamasi, katamā cānanda aniccasaññā’ti-aññatthāpi saṃhatāyamopasilesakādhā reyeva sattamī-vidhīti vattamāne. Una vocal debe ser elidida ante otra vocal. La forma del locativo indica una base de contacto inmediato; por tanto, si hay una separación en el tiempo de los fonemas, la regla no se aplica. Como en 'tvam asi' y 'katamā cānanda aniccasaññā'. En otros casos también, la forma del locativo se refiere únicamente a una base de contacto inmediato. Mientras se esté exponiendo la regla: Sattamiyaṃ pubbassa. En el caso locativo, [la regla se aplica] a lo anterior. Sattamīniddese pubbasseva vidhiti pubbasaralopo-purisuttamo,paññindriyaṃ, satārakkho, bhogindo, cakkhāyatanaṃ. Abhibhāyatanaṃ, dhanammatthi, kutettha. Pubbassa kāriyavidhānā sattamīniddiṭṭhassa paratāva gamyateti paretuparivacanampi ghaṭate-so ahaṃ, cattāro ime, yato udakaṃ, pāto evaṃ’tīdha-‘‘saro lopo sare’’ti vattate. Cuando hay una indicación en locativo, la regla se aplica solo a lo anterior; así se produce la elisión de la vocal anterior: 'purisuttamo', 'paññindriyaṃ', 'satārakkho', 'bhogindo', 'cakkhāyatanaṃ', 'abhibhāyatanaṃ', 'dhanammatthi', 'kutettha'. Puesto que la regla se prescribe para lo anterior, se entiende que lo indicado por el locativo sigue a lo anterior, por lo que la expresión 'lo que sigue' también es adecuada. 'so ahaṃ', 'cattāro ime', 'yato udakaṃ', 'pāto evaṃ'. Aquí rige: 'elisión de vocal ante vocal'. Paro kvaci. A veces la siguiente. Saramhā paro saro kvaci lopanīyo hoti-sohaṃ, cattārome, yatodakaṃ. Pātoca-kvacitikiṃ?-Paññindriyaṃ-assādhikāro sabbasandhisu-tassa idaṃ, tassa idaṃ, vāta īritaṃ, vāta īritaṃ, sīta udakaṃ, sīta udakaṃ, vāma ūru,vāma ūru, itidha-pubbasara lope-sare veti ca vattate. Después de una vocal, la vocal siguiente a veces debe elidirse. Ejemplos: sohaṃ, cattārome, yatodakaṃ. Pātoca. ¿Por qué se dice 'a veces'? Paññindriyaṃ. El término 'sucedido por una vocal' es la autoridad en todas las uniones de arena. Ejemplos de esto: tassa idaṃ, tassa idaṃ; vāta īritaṃ, vāta īritaṃ; sīta udakaṃ, sīta udakaṃ; vāma ūru, vāma ūru. En itidha, se aplica la elisión de la vocal anterior y rige 'ante una vocal'. Yuvaṇaṇānamño luttā. Las vocales i y u se convierten en e y o cuando han sido elididas. Luttā sarāparesaṃ ivaṇṇavaṇṇānaṃ ño honti vāyathākkamaṃ. Cuando las vocales precedentes son elididas, las siguientes letras de la clase i y de la clase u se convierten en e y o respectivamente. Vaṇṇaparena savaṇṇepi. Incluso con un sonido homogéneo cuando es seguido por el término 'vaṇṇa'. Vaṇṇasaddo paro yasmā tena savaṇṇopi gayhati sayaṃ ceti ī ū nampi e o-tassedaṃ, tassidaṃ-vāteritaṃ. Vātiritaṃ-sītodakaṃ, ‘‘byañjane dīgarassā’’ti dīghe-sītudakaṃ-vāmoru,vāmūru-luttetikiṃ-dasa ime. Puesto que la palabra 'vaṇṇa' es posterior, por ella también se toma el sonido homogéneo, y por sí misma [la regla se aplica] a ī y ū convirtiéndose en e y o. Ejemplos: tassedaṃ, tassidaṃ; vāteritaṃ, vātiritaṃ; sītodakaṃ, y por la regla 'largo o corto ante consonante', con alargamiento: sītudakaṃ; vāmoru, vāmūru. ¿Por qué se dice 'elidida'? Dasa ime. Atippasaṅgabādhakassa kvacisaddassānuvattanato na vikappavidhī niyatā-tena upeto’ti evamādīsu vikakeppā nārakitādisu vidhi ca na hoti-ci akāsi, ci akāsi. Su āgataṃ, su āgataṃ’tidhayuvaṇṇānaṃ ve’ti ca vattate. Debido a la presencia de la palabra 'kvaci' (a veces) para evitar la aplicación excesiva, las reglas facultativas no son fijas; por lo tanto, en casos como upeto, etc., no hay opción, y en nārakita, etc., la regla no ocurre. Ejemplos: ci akāsi, ci akāsi; su āgataṃ, su āgataṃ. Aquí rige la regla de las letras i y u [convirtiéndose en v] y la opción. Yavā sare. Se convierten en y y v ante una vocal. Sare pare iva ṇṇuvaṇṇānaṃ yakāravakārā honti vā yathākkamaṃ-akārassa dīghe-vyākāsi, ‘‘vanataragāvā gāmā’’ti yāgame-viyākāsi-svāgataṃ. Sāgataṃ-kvacitveva-yānīdha. Cuando sigue una vocal, las letras de la clase i y de la clase u se convierten en las letras y y v opcionalmente y en orden respectivo. Con el alargamiento de la a: vyākāsi; por la regla de la inserción de y: viyākāsi; svāgataṃ, sāgataṃ. Debido a 'kvaci': yānīdha. Te ajja, te ajja, so ayaṃ, so ayaṃ, itīdha-‘‘yavāsare’’ ‘ve’ti ca vattate. Te ajja, te ajja; so ayaṃ, so ayaṃ. Aquí rigen las reglas 'yavāsare' y la opción. Ñonaṃ De e y o. Ñonaṃ yakāravakārā honti vā sare pare yathākkamaṃ. Las letras e y o se convierten opcionalmente en las letras y y v ante una vocal en orden respectivo. Tyajja, tejja-‘‘byañjane dīgharassā’’tidīghe-svāyaṃ, soyaṃ. Tyajja, tejja; por la regla 'largo o corto ante consonante', con alargamiento: svāyaṃ, soyaṃ. Kvacītveva-dhanammatthī-go eḷakamitidha-sare’ti vattate. Solo a veces: dhanammatthī, go eḷakaṃ. En este contexto, rige 'ante una vocal'. Gossāvaṅa. Sustitución de go por avaṅa. Sare pare gossa avaṅa ādeso hoti-saca‘‘ṭanubandhāneka vaṇṇāsabbassā’’ti sabbassappasaṅge-antasse’ti vattamāne. Cuando sigue una vocal, hay una sustitución de la palabra go por avaṅa. Y dado que se aplica la regla 'un sustituto de múltiples letras con marcador ṭ reemplaza al todo', aquí rige 'al final'. Ṅanu bandho. El marcador es ṅa. Ṅakāronubandho yassa so nekavaṇṇopi antassa hotiti औkārasseva hoti,-‘‘saṅketonavayavonu bandho’’tivacanā ṅakārassāppayogo-payojanaṃ‘‘ṅanubandho’’ti saṅketo-gaveḷakaṃ. Aquello que tiene a la letra ṅ como marcador, aunque tenga múltiples letras, se aplica al final; por lo tanto, ocurre solo para la letra o. Según la declaración 'el marcador no es una parte constituyente del signo convencional', la letra ṅ no se emplea; el propósito es el signo convencional 'ṅanubandho'. Ejemplo: gaveḷakaṃ. Iti eva, iti evā ‘‘tīdha- En iti eva, iti evā: Vitisseve vā Opcionalmente v para iti ante eva. Evasadde pare itissa vo hoti vā-saca. Cuando sigue la palabra eva, ocurre opcionalmente v en lugar de iti. Chaṭṭhiyantassa. De lo que termina en el caso genitivo. Chaṭṭhinaddiṭṭhassa yaṃ kāriyaṃ tadantassa viññeyyanti ikārassādeso hoti = ṭhānīnamāmaddiyadissati uccāriyati’ti ādeso-itveva, aññatra yādese-‘‘tavaggavaraṇanaṃ ye cavaggabayañā’’ti takārassa vo-‘‘vaggalayehi te’’ti yassa ca cakāro, icceva-du aṅgikaṃ, ci itvā, ajja agge, pātu ahesuṃ, pā eva, idha ijjhati, pari antaṃ, atta atthamitidha-‘‘mayadāsare’’ti vattate. Debe entenderse que la operación indicada por el genitivo se aplica al final de aquello. Se produce la sustitución de la letra i; el sustituto es aquello que se pronuncia en lugar de la base original. Ejemplo: itveva. En otros casos hay sustitución por y. Según 'las letras del grupo ta [se convierten en] el grupo ca ante ya', la letra t se convierte en v, y por 'después de los grupos...', y se convierte en c. Así: icceva. Ejemplos: du aṅgikaṃ, ci itvā, ajja agge, pātu ahesuṃ, pā eva, idha ijjhati, pari antaṃ, atta attham. Aquí rige 'ma-ya-da ante vocal'. Vatataragā cāgamā. Los aumentos ma, ya, va, da, ra, la, ga, sa. Ete mayadā vāgamā honti vā sare kvaci,-āgamino aniyamepi saroyevāgamī hoti vanādinantu ñāpakā-aññathāhi padādīnaṃ yukvīdhāna manatthakaṃ-duvaṅgikaṃ, cinitvā, ajjatagge, pāturahesuṃ, -‘‘byañjanedīgharassā’’ti rasse-pageva, idhamijjhati, pariyantaṃ, attadatthaṃ-vātveva-attatthaṃ. Estos aumentos ma, ya, da, va, ra, la, ga, sa ocurren opcionalmente ante una vocal en algunos casos. Aunque no hay una regla fija para los que reciben el aumento, solo una vocal es el receptor del aumento según los indicadores de vana, etc. De lo contrario, la provisión de y y v al principio de las palabras sería inútil. Ejemplos: duvaṅgikaṃ, cinitvā, ajjatagge, pāturahesuṃ. Con acortamiento por 'largo o corto ante consonante': pageva, idhamijjhati, pariyantaṃ, attadatthaṃ. Con la opción: attattha. Cha abhiññā, cha abhiññā,’tīdha-vā sare āgamo’ti ca vattate. Cha abhiññā, cha abhiññā. Aquí rige 'aumento opcional ante vocal'. Chā ḷo. Después de cha, el aumento es ḷa. Cha saddā parassa sarassa ḷakāro āgamo hoti vā-chaḷabhiññā, chaabhiññā. Después de la palabra cha, la letra ḷa es opcionalmente el aumento para la vocal siguiente. Ejemplos: chaḷabhiññā, chaabhiññā. Sarasandhi. Unión de vocales (Sarasandhi). Kaññā iva-kaññā ivā tīdha-pubbaparasarānaṃ lope sampatte-saro paroti ca vattate. Kaññā iva, kaññā ivā. Aquí, cuando se produce la elisión de las vocales precedente y siguiente, rige 'la vocal siguiente'. Nadvevā. No doble, opcionalmente. Pubbaparasarā dvepi vā kvaci na lupyante-kaññāiva, kaññeva, kaññāva. A veces, tanto la vocal precedente como la posterior no se eliden: kaññāiva, kaññeva, kaññāva. Sarasandhi nisedho. Prohibición de la combinación de vocales (Sarasandhi). Tatra abhirati, khanti paramaṃ, sammā akkhāto’tīdha- En expresiones como: "Tatra abhirati", "khanti paramaṃ", "sammā akkhāto"— Byañchane dīgharassā. Alargamiento y acortamiento ante una consonante. Rassadīghānaṃ kvaci dīgharassā honti byañjane-tatrābhirati, khantīparamaṃ,’ sammadakkhāto’ tidāgame rasso-kvacītveca-tyajja-kathaṃ yāniva antalikkhe’ti -dīgharassāti yogavibhāgā. Las vocales cortas y largas a veces se vuelven largas o cortas ante una consonante: "tatrābhirati", "khantīparamaṃ". En "sammadakkhāto", hay un acortamiento en la inserción de la "d". Mediante el término "kvaci" y la división de la regla (yogavibhāga) de "largo y corto", se aplican en casos como "tyajja", "kathaṃ yāniva antalikkhe". Ci gaho, tatiya jhānaṃ. Vi khopo, itidha-byañjane’ti vattate. En los ejemplos "[vi]ggaho", "tatiya[j]jhānaṃ", "[vi]kkhepo", el término "ante una consonante" continúa aplicándose. Saramhā dve. Duplicación después de una vocal. Saramhā parassa byañjanassa kvaci dverūpāni honti-viggaho. Después de una vocal, la consonante posterior a veces toma formas dobles: viggaho. Catuttha dutiyesvesaṃ tatiya paṭhamā. En lugar de la cuarta y la segunda [consonantes de un grupo], se emplean la tercera y la primera. Catutthadutiyesu paresvesaṃ catutthadutiyānaṃ tabbagge tatiya paṭhamā honti paccāsatyāti pubbajhakārakhakārānaṃ jakārakakarā-tatiyajjhānaṃ, vikkhepo-saramhā’tikiṃ?-Taṃ vanaṃ. Akarambhasete, akarambhasete, eso attho, eso attho, itidha-ce’tivattate. Cuando les siguen la cuarta y la segunda [consonantes], en lugar de la cuarta y la segunda, se emplean la tercera y la primera de su respectivo grupo por proximidad fonética; así, en lugar de jh y kh, aparecen j y k: tatiyajjhānaṃ, vikkhepo. ¿Por qué se dice "después de una vocal"? Para casos como: "Taṃ vanaṃ". En "akarambhasete", "eso attho", el término "ca" (y) continúa aplicándose. E o na ma vaṇṇe. Sobre los sonidos "e" y "o". E o naṃ vaṇṇe kvaci a hoti vā-akarambhasane, akaramha sete-esaattho, esoattho-vaṇṇetikiṃ?-So. Los sonidos "e" y "o" a veces se convierten en "a": "akarambhasane", "akaramha sete", "esa attho", "eso attho". ¿Por qué se especifica "sonido"? Para el caso: "So". Sarabyañjanasandhi. Combinación de vocal y consonante (Sarabyañjanasandhi). Ata yantaṃ. Tatha yaṃ. Mada yaṃ, budhi yati, dhana yaṃ. Seva yo, payesanā, pokkharaṇa yo, itidha- En casos como: "ati-antaṃ", "tatha-yaṃ", "madu-yaṃ", "budhi-yati", "dhana-yaṃ", "sebu-yo", "payesanā", "pokkharaṇi-yo"— Tavaggavaraṇanaṃye cavaggakhayañā. Las consonantes del grupo "ta" seguidas de "ya" se convierten en el grupo "ca" y en "ñ". Tavaggavaraṇanaṃ cavaggabayañā honti yathākkamaṃ yakāre, ‘‘vaggalasehi te’’ti vaggā parassa yassa pubbarūpaṃ-accantaṃ. Tacchaṃ, majjaṃ, bujjhati, dhaññaṃ, sebbo, payyesanā, pokkharañño-kvacītveca, matyā-yeti vattate vakkhamānesu tīsu. Saka yate, ruca yate, paṭyate, lupyate, salyate, disyate’tīdha. Las consonantes del grupo "ta" se convierten gradualmente en las del grupo "ca" ante el sonido "ya". Según la regla "vaggalasehi te", el sonido "ya" posterior asume la forma de la consonante precedente: accantaṃ, tacchaṃ, majjaṃ, bujjhati, dhaññaṃ, sebbo, payyesanā, pokkharañño. Mediante el término "kvaci", el sonido "ya" se mantiene en los siguientes tres casos: saka yate, ruca yate, paṭyate, lupyate, salyate, disyate. Vaggalasehi te Mediante las consonantes de grupo, la "l" y la "s", aquellos. Vaggalasehi parassa yakārassa kvaci te vaggalasā honti. Después de las consonantes de grupo, la "l" o la "s", el sonido "ya" posterior a veces se convierte en esas mismas consonantes [de grupo, "l" o "s"]. Sakkate, ruccate,paṭṭate, luppate, sallate, dissate. Kvacitveva-kyāhaṃ-muha = yatī’tīdha- Ejemplos: sakkate, ruccate, paṭṭate, luppate, sallate, dissate. A veces: kyāhaṃ. En "muh-yati"— Hassa vipallāso Inversión de la "h". Hassa vipallāso hoti yakāro-muyhati, Se produce la inversión de la "h" con el sonido "ya": muyhati. Bahuābādho, bahu ābādho’tīdha-ussavakāre ‘‘hassa vipallāso’’ti vattate. En "bahu ābādho", la regla de "inversión de la h" se aplica respecto al sonido "va". Vevā. O con "va". Hassa vipallāso hotivā vakāre-bavhābādho, bahvābādho. La inversión de la "h" ocurre opcionalmente con el sonido "va": bavhābādho, bahvābādho. Byañjana sandhi. Combinación de consonantes (Byañjanasandhi). Akkhirujati. Akkhirujatī’tīdha-veti vattate yāva‘‘mayadāsare’’ti. En "akkhirujati", el término "vā" (opcionalmente) se aplica hasta la regla "mayadāsare". Niggahitaṃ. El Niggahita (sonido nasal). Niggahītamāgamo hotivā kvaci = ṭhānīnamāliṅgiya gacchati pavattatī’ti āgamo-akkhiṃ rujati,akkhi rujati-‘‘yāvadvidhā’’ti ādo niccaṃ vavatthita vibhāsattā vādhikārassa-vāsaddo hi atthavaye vattate katthaci vikappe katthaci yathāvavatthitarūpa pariggaheti-yadā pacchime tadā naccamaniccamasantañca vidhiṃ dīpeti-ettha pana kva cisaddassānu vattanato tenevāsantavidhi siddho’ti vāsadde nitaradvayaṃ-saṃ ramho, saṃramho, puṃ liṅgaṃ,puṃ liṅgamitīdha-niggahītādhikāro ā ‘‘mayadā sareti’’. A veces ocurre opcionalmente la inserción del Niggahita. Se denomina "āgamo" (inserción) porque surge algo que no estaba presente, como el acto de abrazar a alguien que está de pie. Ejemplos: "akkhiṃ rujati", "akkhi rujati". Debido a que el término "vā" funciona como una opción establecida (vavatthita vibhāsā) en pasajes como "yāvadvidhā", este denota tres significados: en algunos casos denota opción, en otros la adopción de una forma fija, y en este último caso indica una regla que a veces es constante, a veces no constante y a veces inexistente. Aquí, al seguir el término "kvaci", la regla de inexistencia ya está establecida, por lo que el término "vā" tiene un doble propósito. Ejemplos: saṃramho, saṃramho, puṃ liṅgaṃ, puṃ liṅgaṃ. El tema del Niggahita continúa hasta la regla "mayadā sare". Lopo. Elisión. Niggahītassa lopo hoti vā kvaci-dīghadittāni, sāramho, sāramho-pulliṅgaṃ, puṃliṅgaṃ-paṭisallāṇe pātukāmo’tiādisu niccaṃ-pupphaṃ assā, pupphaṃ assā, kiṃ iti, kiṃ itī’tīdha- La elisión del Niggahita ocurre opcionalmente a veces: dīghadittāni, sāramho, sāramho, pulliṅgaṃ, puṃliṅgaṃ. Es constante en casos como "paṭisallāṇe pātukāmo". En ejemplos como "pupphaṃ assā", "kiṃ iti"— Parasarassa. De la vocal siguiente. Niggahītamhā parassa sarassa lopo hoti vā kvaci. Después de un niggahīta, a veces ocurre la elisión de la vocal siguiente. Saṃyogādi lopo. Elisión del inicio de un conjunto de consonantes. Anantarā byañjanā saṃyogo-atra yo ādabhutāvayavo tassa vā kvaci lopo hotī’ti sassādissa lopo-pupphaṃsā, ‘‘mayadā sare’’ti niggahītassa makāro-pupphamassā, ‘‘vagge vagga’nto’’ti no naggahītassa-kinti, kimiti. Las consonantes inmediatas forman un conjunto (saṃyoga); de este, lo que constituye la parte inicial a veces se elide. Así, hay elisión del comienzo de 'sassa' en 'pupphaṃsā'. Por la regla 'mayadā sare', el niggahīta se convierte en la letra 'm' en 'pupphamassā'. Por la regla 'vagge vagganto', el niggahīta se convierte en 'n' en 'kinti' de 'kimiti'. Taṃ kha ṇaṃ, taṃ khaṇaṃ, dhammaṃ care, dhammaṃ care, taṃ ḍahati, taṃ ḍahati, taṃ dānaṃ, taṃ dānaṃ, taṃ phalaṃ, taṃ elamitīdha- Taṃ khaṇaṃ, taṃ khaṇaṃ; dhammaṃ care, dhammaṃ care; taṃ ḍahati, taṃ ḍahati; taṃ dānaṃ, taṃ dānaṃ; taṃ phalaṃ, taṃ phalaṃ. En casos como... Vagge vagganto. En un grupo, la consonante final del grupo. Naggahītassa kho vagge vagganto vā hoti paccāsatyā-taṅkaṇaṃ,taṃkhaṇaṃ-dhammañcare, dhammaṃcare-taṇḍahati, taṃḍahati-tandānaṃ, taṃdānaṃ-tamphalaṃ, taṃphalaṃ-gantvā sammatoti’ādisu niccaṃ-ānantarikaṃ yamāhu, ānantarikaṃ yamāhu, paccattaṃ eva, paccattaṃ eva, tañhi. Tañhi, itidha- Para un niggahīta seguido de una consonante de un grupo (varga), opcionalmente se convierte en la nasal final de dicho grupo por proximidad: taṅkaṇaṃ, taṃkhaṇaṃ; dhammañcare, dhammaṃcare; taṇḍahati, taṃḍahati; tandānaṃ, taṃdānaṃ; tamphalaṃ, taṃphalaṃ. Es obligatorio en palabras como 'gantvā' o 'sammato'. 'Ānantarikaṃ yamāhu', 'ānantarikaṃ yamāhu'; 'paccattaṃ eva', 'paccattaṃ eva'; 'tañhi', 'tañhi'. Como aquí... Yevahisuñño. Para 'ye', 'eva' e 'hi', se convierte en 'ñ'. Yaevahisaddesu niggahītassaño vā hoti-‘‘vaggalasehi te’ti yassa ñakāre-ānantarikañña māhu. Ānantarikaṃ yamāhu, ñassa dvitte-paccattaññeva, paccattaṃeva-tañhi, taṃhī-eva saddasahacariyāyeti yasaddasseva gahaṇaṃ-saṃyato, saṃyato’tīdha En las palabras 'ya', 'eva' e 'hi', el niggahīta opcionalmente se convierte en 'ñ'. Con la letra 'ñ' para 'ya': 'ānantarikañña māhu' o 'ānantarikaṃ yamāhu'. Con la duplicación de 'ñ': 'paccattaññeva', 'paccattaṃeva'; 'tañhi', 'taṃhi'. Por asociación con la palabra 'eva', solo se toma la palabra 'ya'. En casos como 'saṃyato', 'saṃyato'... Ye saṃssa Para 'ye' y 'saṃ'. Saṃsaddassa yaṃ niggahītaṃ tassa vā ño hoti yakāre- El niggahīta de la palabra 'saṃ' opcionalmente se convierte en 'ñ' ante la letra 'y'. Saññato, saṃyato-idhayakāramattova gayhate punabbacanā. 'Saññato', 'saṃyato'. Aquí solo se toma la letra 'y' debido a la repetición. Taṃ eva, taṃ eva, taṃ idaṃ, taṃ idaṃ, taṃ iminā, taṃ iminātīdha- Taṃ eva, taṃ eva; taṃ idaṃ, taṃ idaṃ; taṃ iminā, taṃ iminā. Como aquí... Mayadāsare. 'm', 'y', 'd' ante vocal. Niggahītassa mayadā honti vā sare kvaci-tameva, taṃeva-tayidaṃ’ taṃidaṃ-tadaminā, taṃ iminā ettha-‘‘tadaminādīnī’’tinipātanā ikārassa akāro-lakkhaṇantarenāvihitādesalopāgamavipallāsā sabbattha imināva daṭṭhabbā-tena nijako. Niyako,’tiādi siddhaṃ-buddhama saraṇamiccādisu yogavibhāgā. Para el niggahīta, a veces ocurren 'm', 'y' o 'd' ante vocal: 'tameva', 'taṃeva'; 'tayidaṃ', 'taṃidaṃ'; 'tadaminā', 'taṃ iminā'. Aquí, por la regla facultativa 'tadaminādīni', la letra 'i' se convierte en 'a'. Las sustituciones, elisiones, aumentos e inversiones no prescritos por otras reglas deben entenderse en todas partes mediante esta. Por ello se establece 'nijako', 'niyako', etc. En 'buddhama saraṇaṃ', etc., ocurre por la división de la regla (yogavibhāga). Niggahita sandhi. Sandhi del Niggahīta. Atha nāmāni vuccante. Ahora se exponen los nombres (sustantivos). Tāni vividhāni saligāligavasena-tattha saligeyu tāva akārantato pulliṅgā buddhasaddā sattavibhattiyo parā yojīyanto-buddha iti ṭhite. Estos son de diversos tipos según su género. Entre aquellos con género, primero, a la palabra 'Buddha', que termina en 'a' y es de género masculino, se le aplican las siete declinaciones. Estando la forma 'Buddha'... Dve dve kānekesu nāmasmā siyo aṃyo nāhi yanaṃ smāsanaṃ smiṃsu Dos por dos en singular y plural, después de un nombre: si-yo, aṃ-yo, nā-hi, ya-naṃ, smā-hi, sa-naṃ, smiṃ-su. Etesaṃ dvedve honti ekānekatthesu vattamānato nāma smāti yathākkamaṃ ekamhi cattabbo ekavacanānaṃ bahumhi vattabbe bahuvacanānaṃ cātiyamenappayaṅge-nāmasmā’tiadhikāro. Estas declinaciones se dan de dos en dos según se refieran a uno o a muchos significados. Después de un nombre, respectivamente, se emplean los casos singulares para expresar la unidad y los casos plurales para expresar la multiplicidad. La regla rectora es 'nāmasmā' (después de un nombre). Paṭhamātthamatte En el mero sentido del primer caso (nominativo). Sakatthadabbaliṅgāni saṅkhyākammādipañcakaṃ El significado propio, la sustancia, el género, el número y el grupo de cinco que comienza con el objeto (karma). Nāmattho tassa sāmaññamattamattaṃ pavuccate. Se dice que el significado del nombre es solo su sentido general. Nāmassābhidheyya matte paṭhamāvibhatti hoti’ti vatticchāvasā paṭhamāyekavacanabahuvacanāni. En el mero sentido de lo designado por el nombre ocurre el primer caso (paṭhamā vibhatti). Según el deseo de expresión, se emplean el singular y el plural de la paṭhamā. Siyoiti paṭhamā, sissikārassānubandhattappeyogo-payojanaṃ‘‘ki maṃ sīsū’’ti saṅketo-tathā aṃ vacanassakārassa-si-ato’ti vattate-tassa nāmavisesanattā ‘‘vidhibbisesanantassā’’ti tadantato vidhi. 'Si-yo' es la paṭhamā. El uso de la 'i' en 'si' es un indicador (anubandha); el propósito es la convención 'ki maṃ sīsū'. Lo mismo ocurre con la letra 'a' de 'aṃ'. Rige la regla 'si-ato'. Por ser un calificador del nombre, mediante la regla 'vidhi bisesanantassa', la operación se aplica a lo que termina en ello. Sisso. De 'si', 'o'. Akārantato nāmasmā parassa sissa ohoti-pubbasaralopo buddho tiṭṭhati-yo. Después de un nombre terminado en 'a', la declinación 'si' se convierte en 'o'. Por elisión de la vocal anterior: 'Buddho tiṭṭhati'. 'Yo'... Ato yonaṃ ṭāṭe. Después de 'a', para las terminaciones 'yo', 'ā' y 'e'. Akārantato nāmasmā paresaṃ paṭhamādutiyāyonaṃ ṭāṭe honti yathākkamaṃ-ṭakārānubandhattā‘‘ṭanubandhānekavaṇṇā sabbassā’’ti sabbādeso-buddhā tiṭṭhanti. ‘Paṭhamātthamatte’’tivattate. Después de un nombre terminado en 'a', las terminaciones 'yo' del primer y segundo caso se convierten en 'ā' y 'e' respectivamente. Debido al indicador 'ṭ', por la regla 'ṭanubandhānekavaṇṇā sabbassa', es una sustitución de toda la terminación: 'Buddhā tiṭṭhanti'. Continúa la regla 'paṭhamātthamatte'. Āmantaṇe. En el vocativo. Saddenābhimukhī kāro vijjamānassa vatthunoĀmantaṇaṃ vidhātabbe natthi rājā bhaveti taṃ; La acción de dirigirse mediante el sonido hacia un objeto existente es lo que se prescribe como vocativo; la expresión «el rey existe» no constituye tal apelación. Āmantaṇadhike atthamatte paṭhamā vibhatti hotī’ti ekasmiṃ ekavacanaṃ si. Cuando existe el sentido adicional de apelación (vocativo), se emplea la primera declinación; en el singular, se aplica el sufijo «si». Gosyālapaṇe. Respecto a «go» y «si» en el vocativo. Ālapaṇe si gasañño hoti-lopo’ti vattate En el vocativo, el sufijo «si» recibe la designación técnica «ga»; se aplica la regla de «elisión» (lopo). Gasīnaṃ. De los sufijos «ga» y «si». Nāmasmāgasīnaṃlopohoti-bhobuddhamaṃpālaya-ge’tivattate. Después de un nombre, ocurre la elisión de los sufijos «ga» y «si». Ejemplo: «¡Oh Buda, protégeme!». Se aplica la regla referente a «ge». Ayunaṃ vā dīgho. Alargamiento opcional de las vocales «a» e «u». ऐu iccesaṃ vā dīgho hoti gepare tiliṅge’tidīgho-buddhā, keci dīghaṃ dūrālapaṇe yevicchanti samīpālapaṇepi dassato taṃ na gahetabbaṃ-yomhi,-buddhā maṃ pāletha. ऐ Ocurre opcionalmente el alargamiento de las vocales «a» e «u» cuando precede a «ge» en los tres géneros. Ejemplo: «buddhā». Algunos sostienen que el alargamiento solo debe darse en la apelación a distancia; dado que también se observa en la apelación cercana, tal restricción no debe aceptarse. Ante el sufijo «yo»: «¡Oh Budas, protegedme!». Kamme dutiyā La segunda declinación se emplea para el objeto (acusativo). Kattukriyābhisambandhaṃ kārakaṃ kammamuccate; Nibbatti vikatippatti bhedā taṃ tividhaṃ bhave. Se define como objeto (kamma) al factor gramatical relacionado con la acción del agente; este puede ser de tres tipos: de producción, de transformación o de destino. Asmiṃ dutiyā vibhattihoti-aṃyo iti dutiyā-aṃ-buddhaṃpaṇamāmi, yossaṭe-buddhe. En este sentido de objeto se emplea la segunda declinación. «Aṃ» y «yo» son los sufijos de la segunda declinación. Con «aṃ»: «Venero al Buda» (buddhaṃ paṇamāmi); cuando «yo» se transforma en «e»: «buddhe». Kattukaraṇesu tatiyā. La tercera declinación se emplea para el agente y el instrumento. Kriyaṃ yo kurute mukhyo sa kattā yojito na vā karaṇaṃ taṃ visesena yaṃ kriyāsiddhihetukaṃ. Aquel que realiza la acción es el agente principal, ya sea instigado o no. El instrumento es aquello que es el medio eminente para la consecución de la acción. Tesu kārakesu tatiyā vibhatti hoti-nābhi iti tatiyā-nā-nāssā’ti vattate. En estos factores gramaticales se aplica la tercera declinación. «Nā» y «bhi» constituyen la tercera declinación. Se aplica la regla de «nā». Atena Sustitución por el sufijo «ena». Akārantato nāmasmā parassa nāvacanassa enādeso hoti-buddhena desito dhammo-hi- Después de un nombre terminado en «a», el sufijo «nā» es sustituido por «ena». Ejemplo: «El Dhamma es enseñado por el Buda» (buddhena desito dhammo). Respecto a «hi»... Suhisvasesa. Cambio a «e» ante los sufijos «su» y «hi». Akārantassa suhīsvehoti-buddhehi-ve’ti vattate. En las raíces terminadas en «a», se produce el cambio a «e» ante «su» y «hi». Ejemplo: «buddhehi». Se aplica el término «opcionalmente». Smāhisminnaṃ mhābhīmhi. Sustitución de «smā», «hi» y «smiṃ» por «mhā», «bhī» y «mhi» respectivamente. Nāmasmā paresaṃ smāhisminnaṃ mhābhīmhi vā honti yathākkamaṃ-hissa bhiyādeso-buddhebhī, karaṇe-buddhena loko sucarati, buddhehi, buddhehi, vā. Después de un nombre, los sufijos «smā», «hi» y «smiṃ» se convierten opcionalmente en «mhā», «bhī» y «mhi» según el orden correspondiente. El sufijo «hi» es sustituido por «bhī»: «buddhebhī». En sentido instrumental: «El mundo progresa rectamente gracias al Buda» (buddhena), «buddhehi» o «buddhebhī». Catutthī sampadāne. La cuarta declinación se emplea para el receptor (dativo). Anumantvanirākattujjhesakānaṃ vasā tadhā; Dadāti kammanā yuttaṃ sampadānamudiritaṃ. Se denomina receptor (sampadāna) a aquel que está vinculado con el objeto de la acción de dar, así como por la voluntad de quien consiente, no rechaza o solicita. Tasmiṃ sampadānakārake catutthi siyā-sanaṃ iti catutthī-sa. En dicho factor gramatical de receptor se emplea la cuarta declinación. «Sa» y «naṃ» son los sufijos de la cuarta declinación. Suñsassa. Sustitución de «sa» por «suñ». Nāmasmā parassa sassa suñhoti-saca-chaṭṭhiyā’tivattamāne Después de un nombre, el sufijo «sa» se convierte en «suñ». Esto ocurre mientras se aplica también para la sexta declinación (genitivo). Ñakānubandhādyantā. Aquéllos que poseen los marcadores técnicos «ñ» y «k» al principio o al final. Chaṭṭhīniddiṭāṭhassa ñānubandhakānubandhādyantā hontī’tiādibhuto hoti-ukāro uccāraṇattho-ñākāro ettheva saṅketattho-buddhassa pupphaṃ dehi.-Ato vā bahulamitica vattate. Para el sentido indicado por la sexta declinación, se añaden los marcadores técnicos «ñ» o «k» al principio o al final. La vocal «u» es para facilitar la pronunciación y la letra «ñ» es una marca técnica. Ejemplo: «Ofrece la flor al Buda» (buddhassa pupphaṃ dehi). Se aplican los términos «de la vocal a» y «opcionalmente en abundancia». Sassāya catutthiyā Sustitución de «sa» por «āya» en la cuarta declinación. Akārantato parassa sassa catutthiyā āyo hoti vā bahulaṃ-buddhāya, yebhuyyena tādatthe yevāyamāyo dissatī’ti itoparaṃ nodāharīyate-naṃ-dīgho’tivattate. Después de una raíz terminada en «a», el sufijo «sa» de la cuarta declinación se convierte opcionalmente en «āya» con frecuencia. Ejemplo: «buddhāya». Dado que generalmente este «āya» se observa en el sentido de propósito (tādattha), no se proporcionan más ejemplos aquí. Respecto a «naṃ», se aplica la regla de «alargamiento». Sunaṃhisu Ante los sufijos «su», «naṃ» y «hi». Esu nāmassa dīgho hoti-buddhānaṃ. Antes de los sufijos que comienzan con su y naṃ, el final del nombre se vuelve largo. Por ejemplo: buddhānaṃ. Pañcamyavadhismā. El quinto caso [ablativo] se usa para expresar el límite o punto de partida. Sīmābhuto padatthānaṃ yo calo niccalo’tha vā; Accuto pubbakā rūpā namāhuravadhimbudhā. Aquello que sirve de punto de referencia para los términos, ya sea móvil o inmóvil, o aquello de cuya forma original se parte sin cambio, los sabios lo llaman el límite (avadhi). Etasmā kārakā pañcamīvibhatti hoti-smā hī iti pañcamī-smā-ato yonaṃ ṭāṭe veti dva vatta te. A partir de esta función causal se emplea el quinto caso flexivo (pañcamī-vibhatti). Los sufijos de la pañcamī son smā e hi. [Regla:] 'Después de una vocal a, para el sufijo smā, se dan opcionalmente las sustituciones ā y e'. Smāsmintaṃ. [Tratamiento de] smā y smiṃ. Akārantato nāmasmā paresaṃ smāsminnaṃ ṭāṭe vā honti yathākkamaṃ. Después de un nombre terminado en a, los sufijos smā y smiṃ son reemplazados por ā y e respectivamente, de manera opcional y en el orden correspondiente. Buddhā pahā niccharati. Buddhamhā, buddhasmāvā-hi-buddhehi, buddhebhi. La luz emana del Buddha (buddhā). También: buddhamhā, buddhasmā. Plural con hi: buddhehi, buddhebhi. Chaṭṭhi sambandhe El sexto caso [genitivo] se emplea para la relación. Kriyākārakasañjāto assedamhāvahetuko; Sambandho’ti pavutto so sambandhidvayanissito. Se dice que la relación es aquello que surge de la acción y de sus factores gramaticales, pero que carece de una causa directa propia, dependiendo de la conexión entre dos términos. Sambandhittāvisesepi chaṭṭhī hedakato siyā; Tato hi jātā sambandhaṃ vadeyya na panaññato. Aunque no haya una distinción especial en el hecho de ser una relación, el sexto caso se aplica por su causa; pues habiendo surgido de ella, expresa la relación y no otra cosa. Sambandhe chaṭṭhi vibhatti hoti-sa naṃ iti chaṭṭhi-sa-buddhassa vihāro-naṃ-buddhānaṃ. El sexto caso flexivo se emplea en el sentido de relación. Los sufijos del sexto caso son sa y naṃ. Con sa: buddhassa vihāro (el monasterio del Buddha); con naṃ: buddhānaṃ. Sattamyādhāre. El séptimo caso [locativo] se usa para el soporte. Kiriyā kattukammaṭṭhā ādhārīyati yena so; Ādhāro catudhā vutto vyāpakādippabhedato. Aquello por lo cual la acción, situada en el agente o en el objeto, es sostenida, se denomina soporte (ādhāra). Se dice que es de cuatro tipos, según su clasificación como omnipresente y otros. Ādhārakārake sattamī vibhatti hoti- El séptimo caso flexivo se emplea para la función causal de soporte (ādhāra-kāraka). Smiṃ su iti sattamī-smiṃ-buddhe pasanno-buddhamhi, buddhasmiṃ, vā-su buddhesu. Los sufijos del séptimo caso son smiṃ y su. Con smiṃ: buddhe pasanno (devoto en el Buddha), también buddhamhi, buddhasmiṃ; opcionalmente con su: buddhesu. Buddho sabbatthadāyī bhavati hi bhajataṃ buddha buddhaṃ na taṃ kiṃ dinnaṃ buddhena loke sivapadamapi te yanti buddhena yasmā asmā buddhassa pītiṃ parahitavidhayaṃdeti buddhānapeto mañño buddhassa niccaṃ ghaṭayati matimā konu bhattiṃ na buddhe. El Buddha es el dador de todo beneficio para quienes le rinden culto. ¡Oh Buddha!, no hay nada que no haya sido dado por el Buddha en el mundo; por el Buddha, de hecho, se alcanza el estado de paz. Por esta razón, el sabio ofrece deleite al Buddha mediante la práctica del beneficio ajeno; sin apartarse del Buddha, él aplica siempre su mente al Buddha. ¿Quién no tendría devoción en el Buddha? Evamaññeyampi ghaṭapaṭādīnamakārantānaṃ pulliṅgānaṃ rūpanayo kriyābhisambandho ca-visesanampana vakkhāma-ito paraṃ chaṭṭhiyā catutthīsamattā pañcamībahuvacanassa ca tatiyāsamattā na tā dassīyante-gumbasi-ato sissāti ca vattate. Del mismo modo deben entenderse las formas y la relación con la acción de otras palabras masculinas terminadas en a, como ghaṭa (vasija) o paṭa (paño). Explicaremos ahora los calificativos. De aquí en adelante, puesto que el genitivo es igual al dativo y el plural del ablativo es igual al del instrumental, no se mostrarán por separado. En el sutra 'gumbasi', los términos 'de a' y 'de si' continúan su aplicación. Kvace vā. A veces u opcionalmente. Akārantato nāmasmā parassa sissa e hoti vā kvacī-gumbe, gumbo-sesaṃ buddhasamaṃ-evaṃ vattabbe, vattabbo iccādi. Después de un nombre terminado en a, el sufijo si se convierte a veces opcionalmente en e. Por ejemplo: gumbe, gumbo. El resto es igual a la declinación de buddha. Así ocurre en vattabbe, vattabbo, etc. Yossa ṭe’ti ca vattate. La regla 'para el sufijo yo, la sustitución es e' continúa su aplicación. Ekaccādīhato. Después de palabras como ekacca (algunos). Akārantehi ekaccādīhi yonaṃ ṭe hoti-ekacce,(bho)ekacce, ekacce-evaṃ paṭhamasaddassa-nāssa sā ve’ti ca vattate. Después de las palabras terminadas en a como ekacca, los sufijos yo se convierten en e. Por ejemplo: ekacce (nom. pl.), (bho) ekacce (voc. pl.), ekacce (acc. pl.). Del mismo modo para la primera palabra. La regla 'para nā, la sustitución es sā opcionalmente' continúa. Kodhādīhi. Después de palabras como kodha (ira). Ehi nāssa sā hoti vā-kodhasā, kodhena, atthasā, attheneccādi-veti vattate. Después de estas palabras, el sufijo nā se convierte opcionalmente en sā. Por ejemplo: kodhasā, kodhena, atthasā, atthena, etc. El término 'opcionalmente' continúa aplicándose. Manādīhi smiṃsannāsmānaṃ sisoosāsā. Para las palabras como mana (mente), las terminaciones smiṃ, sa, nā y smā se convierten en si, so, osā y sā. Manādīhi smamādinaṃ sisomasāsā honti vā yathākkamaṃ-mano, manaṃ-manasā, manena-manaso, manassa-manasā, manā, manamhā, manasmā-manasi, mane, manamhi, manasmiṃ. Después de palabras como mana, los sufijos smiṃ y otros se convierten en si, so, ā y sā opcionalmente y en el orden correspondiente. Ejemplos: mano, manaṃ; manasā, manena; manaso, manassa; manasā, manā, manamhā, manasmā; manasi, mane, manamhi, manasmiṃ. Tama tapa teja ura sirappabhutayo manādayo. Palabras como tama (oscuridad), tapa (ascetismo), teja (esplendor), ura (pecho), sira (cabeza), entre otras, pertenecen al grupo de mana. Gacchantasi-sissa ve’ti ca vattate-parato bhiyyo nānu vattayissāma vuttiyāyevānuvuttassagamyamānattā. En el sutra 'gacchantasi', la regla 'para el sufijo si, la sustitución es e' continúa aplicándose. De aquí en adelante, no repetiremos estas continuaciones frecuentemente, pues su aplicación se entiende a partir del propio comentario (vutti). Ntassaṃ. Sustitución de nta por aṃ. Simhi ntappaccayassa aṃ hoti vā-‘‘gasīna’’nti silope-gacchaṃ-aññatra-gacchanto. Ante el sufijo si, el sufijo ntappaccaya se convierte opcionalmente en aṃ. Al elidirse el sufijo si mediante la regla 'gasīnaṃ', resulta gacchaṃ; de lo contrario, resulta gacchanto. Ntantunaṃ nto yomhi paṭhame. Para los temas terminados en -ntu, se sustituye por -nto en el primer caso plural (yo). Paṭhame yomhi ntantunaṃ savibhattīnaṃ nto iccādeso vā hoti-bahulādhikārā pumeyeva-gacchanto, gacchantā. En el primer caso plural (yo), el sufijo -ntu junto con sus desinencias se sustituye por -nto; por la autoridad de la regla de generalidad (bahula), esto ocurre solo en el género masculino: gacchanto, gacchantā. Ṭaṭāaṃ ge. Sustituciones por ṭa, ṭā y aṃ en el vocativo (ge). Ge pare ntantunaṃ savibhattīnaṃ ṭaṭāaṃ iccādesā honti bahulaṃ-(bho)gaccha, gacchā, gacchaṃ, gacchanto, gacchantā. En el vocativo (ge), para los temas en -ntu junto con sus desinencias, las sustituciones ṭa, ṭā y aṃ ocurren frecuentemente: (bho) gaccha, gacchā, gacchaṃ, gacchanto, gacchantā. Ntassa ca ṭa vaṃse. Y ṭa en lugar de nt ante la desinencia aṃ. Aṃsesu ntappaccayassa ṭa hoti vā ntussa ca-vavatthitavibhāsāyāyaṃ-gacchaṃ, gacchantaṃ. Ante la desinencia aṃ (acusativo singular), el sufijo -nt se convierte opcionalmente en ṭa; se trata de una opción establecida (vavatthitavibhāsā): gacchaṃ, gacchantaṃ. Totātitā sasmāsmiṃnāsu. Sustituciones por to, tā, ti y tā ante las desinencias sa, smā, smiṃ y nā. Sādisu ntantunaṃ savibhattīnaṃ totātitā honti vā yathākkamaṃ-gacchatā, gaccantena-gacchato, gacchassa, gacchantassa. Ante sa y las demás desinencias, para los temas en -ntu junto con sus desinencias, ocurren opcionalmente las sustituciones to, tā, ti y tā respectivamente: gacchatā, gacchantena; gacchato, gacchassa, gacchantassa. Naṃ namhi. Sustitución por taṃ ante la desinencia naṃ. Namhi ntantunaṃ savibhattīnaṃ taṃ vā hoti-gaccataṃ. Gacchantānaṃ-gacchatā, gacchantā, gacchantamhā,gacchantasmā-gacchati,gacchante, gacchantamhi, gaccantasmiṃ-evaṃ tapanta japantādayo-bhavantasi. Ante la desinencia naṃ (genitivo plural), para los temas en -ntu junto con sus desinencias, se sustituye opcionalmente por taṃ: gaccataṃ. [Otros ejemplos:] gacchantānaṃ; gacchatā, gacchantā, gacchantamhā, gacchantasmā; gacchati, gacchante, gacchantamhi, gacchantasmiṃ. Así también tapanta, japanta, etc., y la palabra bhavant. Bhuto. Sustitución por aṃ a partir de la raíz bhū. Bhudhātuto ntassa aṃ hoti simhi niccampunabbidhānā-bhavaṃ. A partir de la raíz bhū, el sufijo -nt se convierte invariablemente en aṃ ante la desinencia si (nominativo singular) por una disposición especial: bhavaṃ. Bhavato vā bhonto gayonāse. Opcionalmente bhonto para la palabra bhavant ante ga, yo y nas. Bhavantasaddassa bhontādeso vā hoti gayonāse-bhonto, bhontā, bhavanto, bhavantā-evamālapanepi-ge pana-(bho) bhonta, bhontā, bhava, bhavā, bhavaṃ-bhavaṃ, bhavantaṃ, bhonte, bhavante-bhotā, bhontena, bhavatā, bhavantena-bhoto, bhontassa, bhavato, bhavassa, bhavantassa. Para la palabra bhavant, ocurre opcionalmente la sustitución bhonto ante las desinencias ga, yo y nas: bhonto, bhontā, bhavanto, bhavantā. De igual modo en el vocativo (ge): (bho) bhonta, bhontā, bhava, bhavā, bhavaṃ. [Otras formas:] bhavaṃ, bhavantaṃ, bhonte, bhavante; bhotā, bhontena, bhavatā, bhavantena; bhoto, bhontassa, bhavato, bhavassa, bhavantassa. Satosabbhe. Sustitución por sabbha para la palabra santa ante bhi. Santasaddassa sabbhavati bhakāre-sabbhi. Para la palabra santa, ocurre la sustitución sabbha cuando le sigue la desinencia bhi: sabbhi. Mahantārahantānaṃ vā ṭā Opcionalmente ṭā para mahanta y arahanta. Simhi mahantārahantānaṃ natassa ṭā vā hoti-mahā, mahaṃ, mahanto-arahā, arahaṃ, arahanto-bhavantādīnaṃ sesaṃ gacchantasamaṃ-asmasi. Ante la desinencia si (nominativo singular), el sufijo -nt de mahanta y arahanta se convierte opcionalmente en ṭā: mahā, mahaṃ, mahanto; arahā, arahaṃ, arahanto. El resto de las formas para bhavant y otros es similar a gacchantu. [Regla para] asma ante si. Rājādiyuvāditvā. A partir de rāja, yuva y otros. Rājādihi yuvādīhi ca parassa sissa ā hoti-asmā. Después de las palabras rāja, yuva y similares, la desinencia si se convierte en ā: asmā. Yonamāno. Opcionalmente āno para la desinencia yo. Rājādīhi yuvādīhi ca yonamāno vā hoti-asmāno, asmā-(bho)asma, asmā, asmāno, asmā. Después de rāja, yuva y similares, la desinencia yo se convierte opcionalmente en āno: asmāno, asmā. En el vocativo: (bho) asma, asmā, asmāno, asmā. Vāmhā naṅa. Opcionalmente anaṃ ante naṃ. Rājādinaṃ yuvādanaṃ cānaṅhoti vāmhi-asmānaṃ, asmiṃ, asmāno, asme. Para rāja, yuva y similares, ocurre la sustitución anaṃ ante la desinencia naṃ: asmānaṃ, asmiṃ, asmāno, asme. Nāsseno Opcionalmente eno para la desinencia nā. Kammādito nāvacanassa eno vā hoti-asmena, asmanā. Después de kamma y otros, la desinencia nā se convierte opcionalmente en eno: asmena, asmanā. Kammādito. A partir de kamma y otros. Kammādito smino ni hoti vā-asmani, asme, asmamhi, asmasmiṃ-sesaṃ buddhasaddasamaṃ-muddha gāṇḍīvadhatva anima laghimādayo asmāsamā-evaṃ rājā kāladdhānavācī addhāca paṭhamādutiyāsu attātu māno tatiyāsattamyekavacanesuca. Después de kamma y otros, la desinencia smiṃ se convierte opcionalmente en ni: asmani, asme, asmamhi, asmasmiṃ. El resto de la declinación es similar a la palabra buddha. Las palabras muddha, gāṇḍīvadhanva, anima, laghima, etc., declinan igual que asma. Así también rāja y addhā (camino/tiempo) en el primer y segundo caso, y la palabra attā (uno mismo) en el tercer y séptimo caso del singular. Rājassi nāmhi. Sustitución por rāji para rāja ante nā. Rājassi vā hoti nāmhi-rājinā-aññatra- Para la palabra rāja, ocurre opcionalmente la sustitución rāji ante la desinencia nā: rājinā; de lo contrario [se aplican otras reglas]. Nāsmāsuraññā. Nā, smā y su (son reemplazados por) raññā. Nāsmāsu rājassa savibhattissa raññā hoti-raññā. Ante las desinencias nā, smā y su, el término rāja junto con su propia desinencia se convierte en raññā: raññā. Sunaṃ hisū. Ante su, naṃ y hi. Rājassa ū hoti vā sunaṃhisu-rājūbhi, rājehi, rājūbhi, rājebhi. La vocal del término rāja opcionalmente se convierte en ū ante su, naṃ y hi: rājūbhi, rājehi, rājūbhi, rājebhi. Rañño raññassa rājino se. Rañño, raññassa y rājino ocurren ante la desinencia sa. Se rājassa savibhattissa ete ādesā honti-rañño raññassa, rājino, rājūnaṃ. Ante la desinencia sa, rāja junto con su desinencia es reemplazado por estas formas: rañño, raññassa, rājino; (y ante naṃ) rājūnaṃ. Rājassa raññaṃ. Para rāja, (el reemplazo es) raññaṃ. Namhi rājasaddassa savibhattissa raññaṃ hoti vā-raññaṃ, rājānaṃ-raññā. Ante la desinencia naṃ, el término rāja junto con su desinencia opcionalmente se convierte en raññaṃ: raññaṃ, rājānaṃ, raññā. Smimhi raññerājini. Ante smim, raññe y rājini. Smimhi rājassa savibhattissa raññerājinī honti-raññe, rājini, rājusu, rājesu ‘‘samāse vā’’ti rājassa nāsasmāsmiṃsu yaṃ vuttaṃ taṃ vā hoti-yathā-kāsiraññā, kāsirājena = kāsirañño, kāsiraññassa, kāsirājino, kāsirājassa-kāsiraññā, kāsirājā, kāsirājamhā, kāsirājasmā-kāsiraññe, kāsirājini, kāsirāje, kāsirājamhi, kāsirājasmiṃ-addhato nāmhi. Ante la desinencia smim, el término rāja junto con su desinencia se convierte en raññe o rājini: raññe, rājini, rājusu, rājesu. Bajo la regla 'opcionalmente en compuestos', lo prescrito para rāja ante nā, sa, smā, smim y su ocurre opcionalmente, como en: kāsiraññā, kāsirājena; kāsirañño, kāsiraññassa, kāsirājino, kāsirājassa; kāsiraññā, kāsirājā, kāsirājamhā, kāsirājasmā; kāsiraññe, kāsirājini, kāsirāje, kāsirājamhi, kāsirājasmiṃ. (Luego) ante naṃ para el término addha. Pumakammathāmaddhānaṃ vā sasmāsuca pumādinamuhoti vā sasamāsunāmhi ceti utte-addhunā-aññatra kammādittā vā ene-addhena-addhanā-se ukāre ca. Para puma, kamma, thāma y addhāna, ante sa y smā (y su), ocurre opcionalmente la sustitución por u. Para puma y otros, también ante sa, smā, su y naṃ: addhunā. Excepto en kamma y otros, ocurre opcionalmente ena: addhena, addhanā. Y la vocal u ante sa. Iyuvaṇṇājjhalā nāmassaneka. Las vocales i, ī, u, ū al final de un nombre (se designan como) jha y la. Nāmassante vattamānā ivaṇṇuvaṇṇājhalasaññā honti yathākkamaṃ. Las vocales i/ī y u/ū que aparecen al final de un nombre reciben respectivamente las designaciones de jha y la. Jhalā sassa no. Después de jha y la, la desinencia sa se convierte en no. Jhalato sassa no vā hoti-addhuno, addhussa, addhassa. Después de jha y la, sa opcionalmente se convierte en no: addhuno, addhussa, addhassa. Nā smāssa Nā en lugar de smā. Jhalato smāssa nā hoti vā-addhunā, addhumhā, addusmā, addhā, addhamhā, addhasmā-addhani, addhe, addhamhi, addhasmiṃ-attasaddanohamhi Después de jha y la, smā opcionalmente se convierte en nā: addhunā, addhumhā, addusmā, addhā, addhamhā, addhasmā; (para smim) addhani, addhe, addhamhi, addhasmiṃ. Para el término atta, ocurre no ante hi. Suhīsu naka. Naka ante su y hi. Attaātumānaṃ suhīsu vā naka hoti-kakāro antāvayavattho. Attanehi, attanebhi, attehi, attehi. Para atta y ātuma, ante su y hi, ocurre opcionalmente naka; la letra ka indica que es un incremento final: attanehi, attanebhi, attehi, attehi. Notatātumā. No para atta y ātuma. Attaātumehi sassa no hoti vā-attano, attassa. Después de atta y ātuma, sa opcionalmente se convierte en no: attano, attassa. Smāssa nā bra mā ca. Para smā, se convierte en nā después de brahma y mā. Brahmā attaātumehi ca parassa smāssa nā hoti-attanā-attanesu, attesu-ātumā attāva-brahma ge. Después de brahma, atta y ātuma, la desinencia smā se convierte en nā: attanā. Ante su: attanesu, attesu. El término ātuma se declina como atta. Para brahma ante el vocativo (ge). Ghabrahmādite Ante el vocativo (ge) para brahma y otros. Ghasaññato brahma kattu isi sakhādīhi ca gasse vā hoti-brahme, brahma, brahmā. Después de lo que tiene la designación gha, para brahma, kattu, isi, sakhā y otros, el vocativo opcionalmente se convierte en e: brahme, brahma, brahmā. Nāmhī. Ante la desinencia nā. Brahmassu hoti nāmhi-brahmunā. Para brahma, se convierte en u ante nā: brahmunā. Brahmasasu vā. Para brahma, la vocal u ocurre opcionalmente ante sa y su. Brahmassu vā hoti sanaṃsu-brahmuno, brahamussa, brahmassa, brahmūnaṃ,brahmānaṃ-brahamunā-‘‘ambādihī’’ti smino nihoti vā-brahmani. Brahme, brahmamhi, brahmasmiṃ-sesaṃ asmasamaṃ. Para brahma, u ocurre opcionalmente ante sa, naṃ y su: brahmuno, brahmussa, brahmassa, brahmūnaṃ, brahmānaṃ, brahmunā. Según la regla 'ambādihi', la desinencia smim opcionalmente se convierte en ni: brahmani. O: brahme, brahmamhi, brahmasmiṃ. El resto es igual que el pronombre asma. Sakhā-rājādittā sissa ā. Para sakhā, la desinencia si se convierte en ā, como en rāja y otros. Āyono ca sakhā. Y para la palabra sakha (amigo), se sustituye por ā antes del sufijo plural yo. Sakhato yonamāyo no honti vā āno ca-sakhāyo, sakhāno. Después de sakha, los sufijos yo se convierten en āyo o no, y también en āno; como en sakhāyo y sakhāno. Nonāsesmi. Antes de los sufijos no, nā y se. Sakhassa i hoti nonāsesu-sakhino-aññatra- La vocal de sakha se convierte en i antes de no, nā y se; como en sakhino, salvo en otros casos. Yosvaṃhisu cāraṅa. Y ocurre la sustitución āraṅa antes de yo, su, aṃ y hi. Sakhassa vā āraṅa hoti yosvaṃhisu smānaṃsu ca. Para la palabra sakha, ocurre opcionalmente la sustitución āraṅa antes de yo, su, aṃ y hi, así como antes de smā, naṃ y su. Āraṅsmā Después de la sustitución āraṅa. Āraṅādesato paresaṃ yonaṃ ṭo hoti-sakhāro-āraddhādo. Después de la sustitución āraṅa, el sufijo yo de los términos siguientes se convierte en o; como en sakhāro y āraddhādo. Sabhāve-sakhā-evamālapane-getu-sakho, sakha, sakhā-amhi-sakhānaṃ, sakhāraṃ, sakhaṃ, sakhāyo, sakhā no, sakhino. En el estado natural: sakhā. Así mismo en el vocativo: sakho, sakha, sakhā. En el acusativo: sakhānaṃ, sakhāraṃ, sakhaṃ, sakhāyo, sakhā no, sakhino. Ṭoṭe vā. Se convierte en o o e opcionalmente. Āraṅādesamhā yonaṃ ṭoṭe vā honti yathākkamanti ṭe-pakkhe-‘‘āraṅismā’’ tiṭo-sakhāre, sakhāro, sakhe-sakhīnā, sakhārehi, sakhehi, sakhārehi, sakhehi-sakhino, sakhissa, sakhārānaṃ. Después de la sustitución āraṅa, los sufijos yo se convierten opcionalmente en o o e de manera respectiva. En la variante con e: sakhāre; en la variante con o: sakhāro. También: sakhe, sakhīnā, sakhārehi, sakhehi, sakhārehi, sakhehi, sakhino, sakhissa, sakhārānaṃ. Samānaṃsu vā. Opcionalmente antes de smā, naṃ y su. Sakhassa vā i hoti smānaṃsu-sakhīnaṃ, sakhānaṃ. Para sakha, ocurre opcionalmente i antes de smā, naṃ y su; como en sakhīnaṃ y sakhānaṃ. Ṭā nāsmānaṃ. Se convierte en ā para los sufijos nā y smā. Āraṅādesamhā nāsmānaṃ ṭā hoti-sakhārā-bahulādhikārā sakhārasmā-sakhīnā, sakhīmhā,sakhismā, sakhā, sakhamhā, sakhasmā. Después de la sustitución āraṅa, nā y smā se convierten en ā; como en sakhārā. Debido a la aplicación diversa de las reglas (bahula), también sakhārasmā, sakhīnā, sakhīmhā, sakhismā, sakhā, sakhamhā y sakhasmā. Ṭe smino. Se convierte en e para el sufijo smi. Sakhato smino ṭe hoti niccaṃ-sakhe, sakhāresu, sakhesu-‘‘dhammovāññatthe’ti rājādīyu pāṭhā daḷhadhammādayo vā asmasamā. Después de sakha, el sufijo smi se convierte invariablemente en e; como en sakhe, sakhāresu y sakhesu. Según la lectura 'dhammovāññatthe' para rāja y otros, términos como daḷhadhamma y similares son tratados como asma. Yonaṃ none vā. Para los sufijos yo, opcionalmente se convierten en no y ne. Yuvādihi yonaṃ none vā honti yathākkamaṃ. Después de yuva y términos similares, los sufijos yo se convierten opcionalmente en no y ne de manera respectiva. Nonānesmā. Antes de los sufijos no, nā, ne y smā. Esu yuvādinamā hoti-yuvāno, yuvā-yuvānaṃ, yuvaṃ, yuvāne, yuve-yuvānā. Ante estos sufijos, ocurre la sustitución por ā para yuva y otros términos; como en yuvāno, yuvā, yuvānaṃ, yuvaṃ, yuvāne, yuve y yuvānā. Yuvādinaṃ suhisvānaṅi. Para yuva y otros términos, ante su y hi, se añade el aumento ānaṅi. Suhisu yuvādinamānaṅihoti-yuvānehi, yuvānebhi. Ante su y hi, ocurre el aumento ānaṅi para yuva y otros términos; como en yuvānehi y yuvānebhi. Yuvā sassino. Para yuva, el sufijo sa se convierte en ino. Yuvā sassa vā ino hoti-yuvano, yuvassa. Para yuva, el sufijo sa se convierte opcionalmente en ino; como en yuvano y yuvassa. Samāsaminnaṃ nāne. Para smā y smi, se convierten en nā y ne. Yuvādihi smāsminnaṃ nāne honti yathākkamaṃ-yuvānaṃ-yuvāne,yuvānesu-rūpasiddhiyaṃ panassa aññathā rūpanayo dassito neso gahetabbo-amūlattā-nahi tatthāgamādimūlamatthi-evamidī samaññampi-maghavapumavattahasaddā yuvasaddasamā-ayantu viseso. Después de yuva y otros términos, smā y smi se convierten en nā y ne respectivamente; como en yuvānaṃ, yuvāne y yuvānesu. No obstante, en el Rūpasiddhi se muestra otro método de formación, pero este no debe ser aceptado por carecer de fundamento, pues no existe allí una base para tales aumentos. Así, esta es la regla general; las palabras maghava, puma y vattaha son similares al término yuva. Esta es la distinción. Gassaṃ. Para el sufijo ga, se convierte en aṃ. Pumasaddato gassa aṃ vā hoti-pumaṃ, puma, pumā. A partir de la palabra puma, el sufijo ga se convierte opcionalmente en aṃ; como en pumaṃ, puma y pumā. Nāmhi. Antes del sufijo nā. Nāmhi pumassa vā ā hoti-pumānā-aññatra-vā utte = pumunā, pumena-pumuno, pumussa, pumassa-pumunā, pumānā-‘‘pumā’’ti smino ne vā hoti-pumāne, pume, pumamhi, pumasmiṃ. En el sufijo nā, para puma, opcionalmente hay ā: pumānā. En otros casos, opcionalmente hay u: pumunā, pumena. Para el dativo y genitivo: pumuno, pumussa, pumassa. Para el instrumental y ablativo: pumunā, pumānā. Con respecto a pumā, para el sufijo smiṃ, opcionalmente hay ne: pumāne, pume, pumamhi, pumasmiṃ. Sumhā ca. Y después de su. Pumassa sumhi yaṃ vuttaṃ taṃ ā ca vā hotīti ānaṅi ā ca hoti-pumānesu pumāsu pumesu. Para puma ante el sufijo su, aquello que se ha dicho como ānaṅ opcionalmente se convierte en ā y ānaṅ: pumānesu, pumāsu, pumesu. Vattahā sanannaṃ nonānaṃ. Para vattahā, para los sufijos sa y naṃ, se aplican no y nānaṃ. Vattahā sanannaṃ nonānaṃ honti yathākkamaṃ-vattahāno vattahānānaṃ. Para vattahā, para los sufijos sa y naṃ, ocurren no y nānaṃ respectivamente: vattahāno, vattahānānaṃ. Akārantaṃ. Fin de las palabras terminadas en a. Sāsi La palabra sā (perro). Ekavacanayosvaghonaṃ. En el singular y ante los sufijos yo, para los nombres que no terminan en gha o a. Ekavacane yosu ca ghaokārantavajjitānaṃ nāmānaṃ rasso hoti tiliṅge’ti rasse sampatte-‘‘sisminnānapuṃsakassā‘‘ti anapuṃsakassa simhi tuna hoti-sā-yuvādittā sissa ā-sāno, nottābhāvapakkhe-‘‘yonamāno‘‘ti vādhikārassa vavatthita vibhā sattāniccamāno-sāno-tathā nottābhāva pakkhe. En el singular y ante los sufijos yo, para los nombres de los tres géneros, exceptuando los que terminan en gha y a, ocurre el acortamiento vocálico. Al producirse el acortamiento, por la regla 'en si, para lo que no es neutro', para el masculino ante si, no hay cambio: sā. Por la regla de yuva, para si hay ā: sāno. En el caso de no haber cambio a o: por la regla 'para los sufijos yo, hay āno', debido a la distinción establecida, hay permanentemente āno: sāno. Así también en el caso de no haber cambio a o. Sāssaṃse cānaṅi. Para sā, ante el sufijo aṃ y en el vocativo, ocurre ānaṅ. Sāsaddassa ānaṅi hoti aṃse ge ca-(bho)sāna, sānā, sāno, sānaṃ, sāne, sāno-sesaṃ yuvasaddasamaṃ-setu-sānassa-suvāyuvāva-‘‘ekavacanayosvaghonaṃ’’tira- ssattaṃva viseso-getu. Para la palabra sā, ocurre ānaṅ ante el sufijo aṃ y en el vocativo: (¡oh!) sāna, sānā, sāno; acusativo sānaṃ, sāne, sāno. El resto es igual a la palabra yuva. Para sa: sānassa. Como suva y yuva, la diferencia es solo el acortamiento por la regla 'en el singular y ante los sufijos yo, para los que no terminan en gha'. Para el vocativo... Ge vā. Opcionalmente en el vocativo. Aghonaṃ ge vā rasso hoti tiliṅge-(ho)suva, suvā. Para los que no terminan en gha, en el vocativo ocurre opcionalmente el acortamiento en los tres géneros: (¡oh!) suva, suvā. Ākārantaṃ. Fin de las palabras terminadas en ā. Muni. La palabra muni (sabio). Yosujjhissa pume. Ante los sufijos yo, para la i (denominada jha), en el masculino. Jhasaññassa issa yosu vā ṭa hoti pulliṅge-munayo-ato’ti sāmaññaniddesā ato yonaṃ ṭāṭe sampattāpi avidhāna sāmatthiyā na honti-aññatra- Para la i denominada jha, ante los sufijos yo, opcionalmente ocurre el cambio ay en el género masculino: munayo. Debido a la designación general 'después de a', aunque se presentaran los cambios de los sufijos yo en ā y e después de a, por la capacidad de no ser prescritos, no ocurren. Excepto en otros casos. Lopo. Elisión. Jhalato yonaṃ lopo hotī’ti yo lope. Después de jha y la, ocurre la elisión de los sufijos yo. Tras la elisión de yo. Yolopanisu dīgho. Al ocurrir la elisión de yo y ante el sufijo su, hay alargamiento. Yonaṃ lopo nisu ca dīgho hoti-munī-(bho)munī, munayo, munī-muniṃ munayo munī = muninā munīhi munībhi-yolopa nīsu vī mantuvantunamiccādi ñāpakā ikārā kārānaṃ ‘‘sunaṃhisūti’’dīgha ssāniccattā munihaccādīpi hoti-munino, munissa munīnaṃ, muninā munimhāmunismā, munimhi munismiṃ munīsu-evaṃ kavikapigiri ādayo-aggiisīnaṃ ayaṃ vaseso. Ocurre la elisión de los sufijos yo y el alargamiento ante su: munī. (¡Oh!) munī, munayo, munī. Acusativo: muniṃ, munayo, munī. Instrumental: muninā, munīhi, munībhi. Debido a que los indicadores como mantū, vantu, etc., muestran que el alargamiento de las vocales i y u ante la elisión de yo y ante su no es permanente por la regla 'ante su, naṃ, hi', también ocurre munihi, etc. Dativo y genitivo: munino, munissa, munīnaṃ. Instrumental y ablativo: muninā, munimhā, munismā. Locativo: munimhi, munismiṃ, munīsu. Así también kavi, kapi, giri, etc. Esta es la distinción para aggi e isi. Sassāggi to ni. Para el sufijo sa después de aggi, ocurre ni. Aggismā sissa ni hoti vā-aggini. Aggi, aggayo, aggī. Después de aggi, para el sufijo sa, opcionalmente hay ni: aggini. Nominativo: aggi, aggayo, aggī. Ṭe sissisismā. Hay e para el sufijo si después de isi. Isismā sissa ṭe vā hoti-ise, isi-brahmādittā gasse vā-(bho)ise isi isī. Después de isi, para el sufijo si, opcionalmente hay e: ise, isi. Por la regla de brahma, etc., opcionalmente para el vocativo: (¡oh!) ise, isi, isī. Dutiyassa yossa. Para el sufijo yo del segundo caso (acusativo). Isasmā parassa dutiyā yossa ṭe vā hoti-ise, isayo, isi, sesaṃmunisaddasamaṃ-ādisaddano smimhi-ratyādihi ṭo smino. Después de isi, para el sufijo yo de la segunda declinación (acusativo), opcionalmente hay e: ise, isayo, isi. El resto es igual a la palabra muni. Para la palabra ādi en el sufijo smiṃ: para rati, etc., hay o para el sufijo smiṃ. Ratyādīhi smino ṭo hoti vā-ādo, ādimhi, ādismiṃ. Samāse ikārantato yosmiṃsu viseso. Después de rati y otros, para el sufijo smiṃ opcionalmente hay o: ādo, ādimhi, ādismiṃ. En compuestos, hay una distinción para los terminados en i ante los sufijos yo, smiṃ y su. Itoññatthe pume. Después de i, cuando tiene otro significado, en el masculino. Aññapadatthe vattamānā ikārantato nāmasmā yonaṃ no ne vā honti yathākkamaṃ pulliṅge-ariyavuttino, ariyavuttayo, ariyavutti-evamālapane-ariyavuttine, ariyavuttayo ariyavuttī. Cuando un nombre terminado en i se refiere al significado de otra palabra, para los sufijos yo, ocurren opcionalmente no y ne respectivamente en el género masculino: ariyavuttino, ariyavuttayo, ariyavutti. Así también en el vocativo: ariyavuttine, ariyavuttayo, ariyavuttī. Ne smino kvaci. Ne [sustituye] a smiṃ a veces. Aññapadatthe vattamānā ikārantato nāmasmā smino ne hoti vā kvaci-ariyavuttine, ariyavuttimhi, ariyavuttismiṃ, ‘‘kvacī‘‘ti vuttattā yathādassanaṃ na sabbatta ne ādeso. Cuando [un nombre] que termina en i funciona con el significado de otra palabra (como adjetivo), el sufijo locativo smiṃ se convierte opcionalmente en ne a veces: ariyavuttine, ariyavuttimhi, ariyavuttismiṃ. Debido al uso de la palabra 'a veces' (kvaci), la sustitución por ne no ocurre de manera universal, sino según se observe [en el uso]. Ikārantaṃ. [Nombres que terminan en] i. Daddhī, silopo, anapuṃsakattā na rasso. Daddhī [el que posee cuajada]; se elide el sufijo si y, por no ser de género neutro, no hay acortamiento [de la vocal final]. Yonaṃ none pume. No y ne [sustituyen] a yo en el género masculino. Jhasaññito yonaṃ nonevāhonti yathākkamaṃ pulliṅge. Daddhino. A partir de lo designado como jha, los sufijos de yo se convierten en no y ne respectivamente en el género masculino. [Ejemplo:] Daddhino. Jantuhetvīghapehi vā. Opcionalmente [se elide el sufijo yo] después de jantu, hetu, terminados en ī, y los designados como gha y pa. Jantuhetuhi īkārantehi ghapasaññehi ca paresaṃ yonaṃ vā lopo hoti-daddhī, daddhiyo-evamālapane-getu-daddhi, daddhī. Después de jantu, hetu, terminados en ī, y de los designados como gha y pa, el sufijo plural yo se elide opcionalmente: daddhī, daddhiyo. Lo mismo ocurre en el vocativo: re daddhi, re daddhī. Na jhīko. No [se aplica la regla] jhīko [al sufijo aṃ]. Jhasaññito aṃvacanassa naṃ vā hoti-daṇḍinaṃ, daṇḍiṃ, daṇḍine. A partir de lo designado como jha, el sufijo acusativo aṃ se convierte opcionalmente en naṃ: daṇḍinaṃ, daṇḍiṃ, daṇḍine. No. [El sufijo yo se convierte en] no. Jhito yonaṃ no vā hoti pulliṅgehi dutiyā yossa no daṇḍino, daṇḍi, daṇḍinā, daṇḍīhi, daṇḍībhi-daṇḍino, daṇḍissa, daṇḍinaṃ-daṇḍinā, daṇḍimhā, daṇḍismā. Después de lo designado como jha, el sufijo yo se convierte opcionalmente en no en el género masculino; para el acusativo plural, yo es no: daṇḍino, daṇḍi. [Otros casos:] daṇḍinā, daṇḍīhi, daṇḍībhi; daṇḍino, daṇḍissa, daṇḍinaṃ; daṇḍinā, daṇḍimhā, daṇḍismā. Smino ni. Ni [sustituye] a smiṃ. Jhito smiṃvacanassa ni hoti vā-daṇḍini. Daṇḍimhi, daṇḍismiṃ, daṇḍīsuevaṃ saṅghi gaṇi gāmaṇippabhutayo. Después de lo designado como jha, el sufijo locativo smiṃ se convierte opcionalmente en ni: daṇḍini. También: daṇḍimhi, daṇḍismiṃ, daṇḍīsu. Del mismo modo se declinan saṅghi, gaṇi, gāmaṇi, etc. Īkārantaṃ. [Nombres que terminan en] ī larga. Bhikkhu. Bhikkhu [monje]. Lā yonaṃ vo pume. Después de la, vo [sustituye] a yo en el género masculino. Lato yonaṃ vo hoti vā pulliṅge. A partir de lo designado como la, el sufijo yo se convierte opcionalmente en vo en el género masculino. Vevosu lussa [Sustitución de] la u de la ante ve y vo. Lasaññassa ussa vevosu ṭa hoti-bhikkhavo-aññatra-yo lope dīgho-bhikkhu (bho)bhikkhu. La u de lo designado como la se convierte en o (indicado por el marcador ṭa) ante ve y vo: bhikkhavo. En otros casos, ante la elisión de yo, hay alargamiento: bhikkhū, [vocativo] bho bhikkhu. Pumālapane vevo. En el vocativo masculino, [se usan] ve y vo. Lasaññato uto yossālapane vevo honti vā pulliṅge-bhikkhave, bhikkhavo, bhikkhu-bhikkhuṃ, bhikkhavo, bhikkhu-bhikkhunā, bhikkhuhi,bhikkhūbhi-bhikkhuno, bhikkhussa, bhikkhūnaṃ-bhikkhunā, bhikkhumhā. Bhikkhusmā-bhikkhumhi. Bhikkhusmiṃ, bhikkhūsu-evaṃ setu ketu bhānu ādayo-jantuhetūnaṃ yosvayamhedo-jantvādinā vā yossa lope-jantu. A partir de la u de lo designado como la, ante el vocativo, el sufijo yo se convierte opcionalmente en ve o vo en el masculino: bhikkhave, bhikkhavo, bhikkhu. Acusativo: bhikkhuṃ, bhikkhavo, bhikkhu. Instrumental: bhikkhunā, bhikkhuhi, bhikkhūbhi. Dativo y Genitivo: bhikkhuno, bhikkhussa, bhikkhūnaṃ. Ablativo: bhikkhunā, bhikkhumhā, bhikkhusmā. Locativo: bhikkhumhi, bhikkhusmiṃ, bhikkhūsu. Del mismo modo se declinan setu, ketu, bhānu, etc. En los casos de jantu y hetu, existe esta distinción en yo; por la elisión de yo según la regla de jantvādinaṃ: jantu. Cantvādito no ca. Y no después de jantu, etc. Jantvādito yonaṃ no hoti vo ca vā pulliṅge-jantuno, jantavo, jantuyo-evaṃ dutiyāyomhi-(bho) jantu, jantu, jantuno jantavo-‘‘pumālapane vevo’’tivā ve vo ca jantave, jantavo, jantuyo-hetu, hetavo, hetu. Hetuyo-‘‘yomhivā kvacī‘‘tī yosulasaññassa ussa vā ṭā deso hetayo, hetuyo-(bho)hetu, hetu, hetave, hetavo, hetayo, hetuyo-hetuṃ, hetu, hetavo, hetayo, hetuyo bahusaddā namhi. A partir de jantu, etc., el sufijo yo se convierte opcionalmente en no y también en vo en el género masculino: jantuno, jantavo, jantuyo. Lo mismo ocurre en el acusativo plural. Vocativo: [bho] jantu, jantu, jantuno, jantavo. Por la regla 'en el vocativo masculino ve y vo', opcionalmente se usan ve, vo y yo: jantave, jantavo, jantuyo. Para hetu: hetu, hetavo, hetu, hetuyo. Por la regla 'en yo opcionalmente a veces', la u de lo designado como la se sustituye por a (marcado por ṭa): hetayo, hetuyo. Vocativo: [bho] hetu, hetu, hetave, hetavo, hetayo, hetuyo. En la palabra bahu ante el sufijo naṃ: Bahukatinnaṃ [El aumento nuka en] bahu y kati. Namhī bahuno katissa ca nuka hoti tiliṅge-bahunnaṃsesaṃ bhikkhusamaṃ-bahu. Bahavo, bahū-(bho) bahu, bahu, bahave, bahavo, bahu bahuṃ, bahavo, bahu-bahunā. Bahuhi,bahūbhi-bahuno, bahussa, bahunnaṃ-bahunā, bahumhā. Bahusmā-bahumhi, bahusmiṃ, bahusu-vattusi. Ante el sufijo naṃ, se aplica el aumento nuka a las palabras bahu y kati en los tres géneros: bahunnaṃ. El resto de la declinación es igual a bhikkhu: bahu, bahavo, bahū. Vocativo: [bho] bahu, bahu, bahave, bahavo, bahu. Acusativo: bahuṃ, bahavo, bahu. Instrumental: bahunā, bahūhi, bahūbhi. Dativo y Genitivo: bahuno, bahussa, bahunnaṃ. Ablativo: bahunā, bahumhā, bahusmā. Locativo: bahumhi, bahusmiṃ, bahusu. Sigue la declinación de vattu ante el sufijo si. Latupitādinamā simhi. [La vocal final de] los terminados en el sufijo latu, de pitu, etc., se convierte en ā ante si. Latuppaccayantānaṃ pitu mātu bhātu dhītu duhitu jāmātu nattu hotu potunañcā hoti simhi-vattā. En los nombres terminados en el sufijo latu, y en pitu [padre], mātu [madre], bhātu [hermano], dhītu [hija], duhitu [hija], jāmātu [yerno], nattu [nieto], hotu [el que ofrece sacrificios], potu [purificador], la vocal final se convierte en ā ante el sufijo si: vattā [el que habla]. Latupitādinamase. [La vocal final de] los terminados en latu, de pitu, etc., ante [otros casos excepto] si. Latuppaccayantānaṃ pitādinaṃ cāraṅi hoti satoññatra-‘‘āraṅismā’’ti ṭo-vattāro. En los nombres terminados en el sufijo latu y en pitu, etc., se produce la sustitución por el incremento āraṅ en los casos distintos a si. Por la regla de āraṅ, la vocal se convierte en o (indicado por ṭa): vattāro. Ge ā ca. Y en el vocativo 'Ge' también se convierte en 'ā'. Latupitādīnaṃ a hoti ge ā ca-(bho) vatta, vattā. Vattāro, vattāraṃ. Vattāre, vattāro-nāvacanassa ‘‘ṭānāsmāna’’nti ṭā-vattārā. Para las raíces latu, pitā y otras, se convierte en 'a' y en el vocativo 'ge' se convierte en 'ā'. (Vocativo) 'bho' vatta, vattā. Vattāro, vattāraṃ. Vattāre, vattāro; por la regla 'ṭānāsmānaṃ', para el caso instrumental es 'ṭā-vattārā'. Suhisvāraṅi En 'su' e 'hi' se convierte en 'āraṅ'. Subhisu tupitādīnamāraṅi vā hoti-vattārehi, vattārebhi, vattūhi, vattūbhi. En 'su' e 'hi', para tupitā y otros, ocurre opcionalmente 'āraṅ': vattārehi, vattārebhi, vattūhi, vattūbhi. Salopo. Elisión de 'sa'. Latupitādīhisassa lopo vā hoti-vattu, navattuno, vattussa. Después de latu, pitā y otros, la elisión de 'sa' ocurre opcionalmente: vattu, navattuno, vattussa. Namhi vā. En 'naṃ' ocurre opcionalmente. Namhi latupatādinamāraṅi vā hoti-vattārānaṃaññatra. En 'naṃ', para latupatā y otros, ocurre opcionalmente 'āraṅ': vattārānaṃ; de lo contrario [vattūnaṃ]. Ā Se convierte en 'ā'. Namhi latupitādīnamāvā hoti-vattānaṃ. Vattunaṃ-smāssa vā-vattārā. En 'naṃ', para latupitā y otros, ocurre opcionalmente 'ā': vattānaṃ. Vattunaṃ. De 'smā' opcionalmente: vattārā. Ṭismino. De 'smiṃ' se convierte en 'ṭi'. Āraṅādesamhāsmano ṭi hoti. A partir del sustituto 'āraṅ', el caso 'smiṃ' se convierte en 'ṭi'. Rassāra ṅi. Breve 'āra' ante 'ṅi'. Smimhi āro rasso hoti-vattari, vattāresu, vattusu-evaṃ bhattu hottu ādayo-satthusaddassa pana namhi bahulādhikārā vā āraṅādese-satthārā, satthunā-pitā. En 'smiṃ', 'āra' se vuelve breve: vattari, vattāresu, vattusu. Así también bhattu, hottu y otros. Pero para la palabra 'satthu', en 'naṃ', debido a la regla de frecuencia (bahulādhikāra), ocurre opcionalmente la sustitución 'āraṅ': satthārā, satthunā, pitā. Pitādinamanatvādinaṃ Para pitā y otros, excluyendo natvā y otros. Natvādivajjitānaṃ pitādinamāro rasso hoti sabbāsu vibhattisu-pitaro iccādi cattusamaṃ-rassova viseso-natvādi nantu rassābhāvā nattāro iccādi guṇavantusi. Excluyendo los que terminan en natvā, para pitā y otros, 'āra' se vuelve breve en todas las declinaciones: pitaro, etc. Los cuatro casos son iguales, siendo la brevedad la única distinción; dado que en natvā y otros no hay brevedad, se forma nattāro, etc., como en guṇavantu. Ntussa. De 'ntu'. Simhi ntussa ṭā hoti-guṇavā-ntuva vantvādi sambandhiyeva gayhate ntuvantumantvāvantutavantusambandhi’ti vacanato na jantutanatvādinaṃ-yo-ntantunamādināvānto-guṇavanto aññatra. En 'si', para 'ntu' se convierte en 'ṭā': guṇavā. Se toma solo en relación con ntu, vantu, etc. Según la regla 'relación con ntu, vantu, mantu, āvantu, tavantu', no se aplica a jantu, tana, tva, etc. El final es 'a' para ntu y otros: guṇavanto; de lo contrario [guṇavā]. Yvādo ntussa. En 'yo' y otros, para 'ntu'. Yavādisu ntussa a hoti-akārantattā ṭā-guṇavantā-na ce ha avidhānasāmatthiyā aptti avidhānassa caritatthatāya guṇavantassāti-(bho) guṇava,guṇavā, guṇavaṃ, guṇavanto, guṇavantā-guṇavaṃ, guṇavantaṃ, guṇavante-guṇavatā, guṇavantena, guṇavantehi, guṇavantebhi-guṇavato, guṇavassa, guṇavantassa, guṇavataṃ. Guṇavantānaṃ-guṇavatā, guṇavantā, guṇavantamhā, guṇavantasmā-guṇavati, guṇavante, guṇavantamhi. Guṇavantasmiṃ, guṇavantesu-evaṃ maghavantu bhagavantuppabhutayo. En 'yo' y otros, para 'ntu' ocurre 'a'. Al terminar en 'akāra', se vuelve 'ṭā': guṇavantā. Por la efectividad de no prescribir 'a' aquí, se aplica 'guṇavantassa'. (Vocativo) bho guṇava, guṇavā, guṇavaṃ, guṇavanto, guṇavantā. (Acusativo) guṇavaṃ, guṇavantaṃ, guṇavante. (Instrumental) guṇavatā, guṇavantena, guṇavantehi, guṇavantebhi. (Dativo/Genitivo) guṇavato, guṇavassa, guṇavantassa, guṇavataṃ, guṇavantānaṃ. (Ablativo) guṇavatā, guṇavantā, guṇavantamhā, guṇavantasmā. (Locativo) guṇavati, guṇavante, guṇavantamhi, guṇavantasmiṃ, guṇvantesu. Así también maghavantu, bhagavantu, etc. Himavato vā o. Para himavantu, opcionalmente 'o'. Himavato simhi ntussa o vā hoti-himavanto, himavā-sesaṃ guṇavāva. En 'si', para el 'ntu' de himavantu, ocurre opcionalmente 'o': himavanto, himavā. El resto es como guṇavā. Ukārantaṃ. Terminación en 'u'. Vessabhu. Vessabhuvo, vessabhu-(bho) vessabhu, vessabhuve, vessabhuvo, vessabhu-sesaṃ bhikkhusaddasamaṃ-evaṃ sayambhu parābhibhu abhibhuādayo-gotrabhu sahabhu saddehipanayonaṃ‘‘jantvādito no ve’’ti no vo vā-gotrabhuno, gotrabhuvo, gotrabhu-sabhabhuno, sahabhuvo. Sahabhu-sabbaññusaddassayosveva viseso. Vessabhu. Vessabhuvo, vessabhu. (Vocativo) bho vessabhu, vessabhuve, vessabhuvo, vessabhu. El resto es igual a la palabra bhikkhu. Así sayambhu, parābhibhu, abhibhu, etc. Sin embargo, para las palabras gotrabhu y sahabhu, en 'yo', por la regla 'jantvādito no ve', ocurre 'no' o 'vo': gotrabhuno, gotrabhuvo, gotrabhu; sahabhuno, sahabhuvo, sahabhu. Solo hay distinción en los casos 'yo' de la palabra sabbaññu. Kuto. Del sufijo 'ku'. Kuppaccayantato yonaṃ no vā hoti pulliṅge-sabbaññuno-aññatra lopo ca-‘‘lā yonaṃ vo pume’’ti na vo ‘‘kuto’’ti jantvādīhi puthakkaraṇa-sabbaññu-evaṃ viññuvidu vedagu pāragu ādayo kuppaccayantā. Para lo que termina en el sufijo 'ku', en el caso 'yo', ocurre opcionalmente 'no' en masculino: sabbaññuno. En otros casos hay elisión. Por la regla 'lā yonaṃ vo pume', no ocurre 'vo'. Por 'kuto', se distingue de jantu y otros: sabbaññu. Así viññu, vidu, vedagu, pāragu y otros que terminan en el sufijo 'ku'. Ūkārantaṃ. Terminación en 'ū'. Go. La palabra 'go'. Gossāgayihinaṃsu gāvagavā. Para 'go', en 'sā', 'ga', 'yi', 'hi', 'naṃ', 'su', se convierte en gāva y gava. Gasihinaṃvajjitāsu vibhattisu gosaddassa gāvagavā honti. En las terminaciones flexivas, excepto ga, si, hi y naṃ, para la palabra go ocurren las formas gāva y gava. Abhagohi ṭo A partir de ambos 'go', el sufijo es 'ṭo'. Ubhagohi yonaṃ ṭo hoti-gāvo, gavo-(bho) go, gāvo, gavo. A partir de ambos 'go', para los sufijos 'yo', ocurre 'ṭo': gāvo, gavo. En el vocativo: go, gāvo, gavo. Gāvumhi. En el caso de 'gāvu'. Aṃvacanegossa gāvuvāhoti-gāvuṃ, gāvaṃ, gavaṃ, gāvo, gavo. Ante el sufijo acusativo 'aṃ', para 'go' ocurre 'gāvu' opcionalmente: gāvuṃ, gāvaṃ, gavaṃ, gāvo, gavo. Nāssā. De 'nā', ocurre 'ā'. Goto nāssa ā hoti vā-gāvā, gāvena, gavā, gavena gohi, gobhi. A partir de 'go', para el sufijo instrumental 'nā', ocurre 'ā' opcionalmente: gāvā, gāvena, gavā, gavena. En plural: gohi, gobhi. Gavaṃ sena 'Gavaṃ' ante el sufijo 'se'. Gossa se vā gavaṃ hoti saha sena-gavaṃ, gāvassa, gavassa. Para 'go', ante el sufijo 'se', ocurre 'gavaṃ' opcionalmente junto con 'se': gavaṃ, gāvassa, gavassa. Gunnañca nantā. Y 'gunnaṃ' con la terminación 'naṃ'. Naṃvacanena saha gossa gunnaṃ hoti gavañca vā-gunnaṃ gamaṃ, gonaṃ-gāvā, gāvamhā, gāvasmā, gavā, gavamhā, gavasmā-gāve, gāvamhi, gāvasmiṃ, gave, gavamhi, gavasmiṃ. Con el sufijo genitivo 'naṃ', para 'go' ocurre 'gunnaṃ' y también 'gavaṃ' opcionalmente: gunnaṃ, gavaṃ, gonaṃ. En ablativo: gāvā, gāvamhā, gāvasmā, gavā, gavamhā, gavasmā. En locativo: gāve, gāvamhi, gāvasmiṃ, gave, gavamhi, gavasmiṃ. Sumhi vā. Ante el sufijo 'su' opcionalmente. Gossa sumhi gāvagavā honti vā-gāvesu, gavesu, gosu. Para 'go', ante el sufijo locativo 'su', ocurren las formas 'gāva' y 'gava' opcionalmente: gāvesu, gavesu, gosu. Okārantaṃ-pulliṅgaṃ. Sustantivos de género masculino terminados en 'o'. Kaññā. Kaññā (joven mujer). Sā. La designación 'sā'. Itthiyaṃ vattamānassa nāmassante vattamāno ākāro ghasañño hoti-jantvādinā vāyolopo-kaññā, kaññāyo-‘‘ghabrahmādite’’ti gassevā-kaññe, kaññā-yomhi-kaññā, kaññāyo. La vocal 'ā' final de un nombre que denota el género femenino recibe la designación 'gha'. Por la regla 'jantvādi', hay elisión opcional de 'yo': kaññā, kaññāyo. Por 'ghabrahmādite', para 'gha' ocurre la forma 'e': kaññe, kaññā. Ante 'yo': kaññā, kaññāyo. Gho ssaṃsasāsasāyaṃtiṃsu La designación 'gha' se abrevia ante 'ssaṃ', 'sa', 'sā', 'sa', 'āyaṃ', 'tiṃ' y 'su'. Ssamādisu gho rasso hoti-kaññaṃ, kaññā, kaññāyo- Ante 'ssaṃ' y demás sufijos, 'gha' se vuelve corto: kaññaṃ, kaññā, kaññāyo. Ghapatekasmiṃ nadīnaṃ yayā. A partir de 'gha' y 'pa', en singular, para los términos tipo 'nadī' ocurren 'ya' y 'ā'. Ghapato nadīnamekasmiṃ yayā honti yathākkamaṃ-kaññāya, kaññāhi, kaññābhi-kaññāya, kaññānaṃ, -smimhi- A partir de 'gha' y 'pa', para los términos tipo 'nadī' en singular, ocurren 'ya' y 'ā' respectivamente: kaññāya. En plural: kaññāhi, kaññābhi. Dativo y genitivo: kaññāya, kaññānaṃ. Ante 'smiṃ': Yaṃ. Sustitución por 'yaṃ'. Ghapato smino yaṃ vā hoti-kaññāyaṃ. Kaññāya, kaññāsu. Evaṃ saddhā sudhā sukhāādayo-‘‘nāmmādīhī’’ti ammā annā ambāhi gassa ekārābhāve. A partir de 'gha' y 'pa', para el sufijo 'smiṃ', ocurre 'yaṃ' opcionalmente: kaññāyaṃ, kaññāya, kaññāsu. Del mismo modo se declinan saddhā (fe), sudhā (néctar), sukhā (felicidad), etc. Por la regla 'nāmmādīhi', para ammā, annā y ambā, en ausencia de la forma en 'e' de 'gha'. Rasso vā. Vocal corta opcionalmente. Ammādinaṃ ge rasso vā hoti-amma, ammā iccādi-sesaṃkaññāva-sahāparisāhi smino’’ti sabhāparisāyā’’ti tiṃ vā hoti ‘‘ghossa’’ miccādinā rasse-sahatiṃ-aññatra-sahāyaṃ, sahāya-parisatiṃ, parisāyaṃ, parisāya. Para 'ammā' y otros, ante el vocativo 'ge', ocurre vocal corta opcionalmente: amma, ammā, etc. El resto es igual a 'kaññā'. Por 'sabhāparisāhi smino', para 'smiṃ' ocurre 'tiṃ' opcionalmente; al abreviarse por 'ghossa', etc.: sahatiṃ; en otros casos: sahāyaṃ, sahāya; parisatiṃ, parisāyaṃ, parisāya. Ākārantaṃ. Terminación en vocal 'ā'. Mati-yomhi- Mati (sabiduría). Ante el sufijo 'yo': Pitthiyaṃ. La designación 'pa' en género femenino. Itthiyaṃ vattamānassa nāmassante vattamānā ivaṇṇuvaṇṇā pasaññā honti. Las terminaciones 'i' y 'u' al final de un nombre en género femenino reciben la designación 'pa'. Yepassavaṇṇassa. Para la designación 'pa', respecto a la vocal final, ante 'ya'. Pasaññassa ivaṇṇassa lopo vā hoti yakāre-vacatthitavi bhāsāyaṃ-matyo-aññatra-jantvādinā vā yolope-matī, matiyo-(bho)mati, matyo, mati, matiyo-matiṃ, matyo, matī, matiyo ‘‘ghapa’’iccādinā yādese-matyā, matiyā, matīhi, matihi-matyā, matiyā, matīnaṃ-smimhi-matyaṃ, matiyaṃ, matyā, matiyā, matīsu-evaṃ kitti kanti tantippabhutayo-rattiyā smino ‘‘ratyādīhivo smino’’ratyādīhivo smino’’ti ṭo vā-ratte-aññatra-ratyaṃ, rattiyaṃ, ratyā, rattiyā-sesaṃ matiyā samaṃ. Para la vocal 'i' con designación 'pa', ocurre elisión opcional ante la letra 'y' según una opción establecida: matyo. En otros casos, por la elisión opcional de 'yo' según 'jantvādi': matī, matiyo. Vocativo: mati, matyo, mati, matiyo. Acusativo: matiṃ, matyo, matī, matiyo. Por la sustitución por 'yā' según 'ghapa', etc.: matyā, matiyā. Plural instrumental: matīhi, matihi. Dativo y genitivo: matyā, matiyā, matīnaṃ. Ante 'smiṃ': matyaṃ, matiyaṃ, matyā, matiyā. Plural locativo: matīsu. Así también kitti (fama), kanti (belleza), tanti (linaje), etc. Para 'ratti' (noche), ante 'smiṃ', por 'ratyādīhivo smino', ocurre 'ṭo' opcionalmente: ratte. En otros casos: ratyaṃ, rattiyaṃ, ratyā, rattiyā. El resto es igual a 'mati'. Ikārantaṃ. Termina en -i [femenino]. Dāsī, dāsyo, dāsī, dāsiyo-(bho)dāsi, dāsī, dāsyo, dāsī, dāsiyo. Dāsī, dāsyo, dāsī, dāsiyo; [en vocativo]: (bho) dāsi, dāsī, dāsyo, dāsī, dāsiyo. Yaṃ pīto. Lo que ha sido bebido. Pasaññito aṃvacanassa yaṃ vā hoti-dāsyaṃ, dāsiyaṃ, dāsiṃ, dāsyo, dāsī, dāsiyo-dāsyā, dāsiyā, dāsīhi, dāsībhi-dāsyā, dāsiyā, dāsīnaṃ-dāsyaṃ, dāsiyaṃ, dāsyā, dāsiyā, dāsīsu-evamosadhī pokkharaṇī ādayo-nadisaddā yosu- Cuando se designa con la letra 'pa', ante el sufijo acusativo singular 'aṃ', ocurre 'yaṃ' opcionalmente: dāsyaṃ, dāsiyaṃ, dāsiṃ, dāsyo, dāsī, dāsiyo; dāsyā, dāsiyā, dāsīhi, dāsībhi; dāsyā, dāsiyā, dāsīnaṃ; dāsyaṃ, dāsiyaṃ, dāsyā, dāsiyā, dāsīsu. Del mismo modo para osadhī (hierba), pokkharaṇī (estanque), etc. Para la palabra nadī ante los sufijos 'yo'— Najjā yosvāma. «Najjā yosvāma» [Sutta: Para la palabra nadī, ante los sufijos 'yo', ocurre 'āma']. Yosu nadisaddassa āma vā hoti-saca. Ante los sufijos 'yo', para la palabra nadī, ocurre opcionalmente la sustitución por 'āma', si... Manubandho sarānamantā paro. «Manubandho sarānamantā paro» [Sutta: El anubandha 'ma' se coloca después del final de las vocales]. Makāronubandho yassa so sarānamantā sarā paro hotī’ti īkārā paro-‘‘yavā sare’’ti yakāre dassa cavaggo yassa pubba rūpaṃ-najjāyo-aññatra-vā palopayolopesu-najjo, nadī, nadiyo iccādi. Aquel que tiene el anubandha 'ma' se coloca después de la vocal final; así, después de la vocal 'ī', por la regla «yavā sare», se convierte en la semivocal 'ya', y la letra 'da' se transforma en el grupo palatal (cavagga) con su forma previa: najjāyo. En otros casos, por la elisión de 'yo' o de 'pa': najjo, nadī, nadiyo, etc. Īkārantaṃ. Termina en -ī [femenino]. Yāgu, yāgu, yāguyo-(bho)yāgu, yāgu, yāguyo-yāguṃ, yāgu, yāguyo-yāguyā, yāguhi, yāgubhi-yāguyā, yāgunaṃ-yāguyaṃ, yāguyā, yāgusu-evaṃ dhenu sassu piyaṅguppabhutayo-mātu dhītu duhitu saddā pitusaddasamā-salopābhāvapakkhe yādese mātusaddassa pana ‘‘ye passā’’ti yogavibhāgā vā palopo-matyā, mātuyā. Yāgu (papilla), yāgu, yāguyo; [en vocativo]: (bho) yāgu, yāgu, yāguyo; yāguṃ, yāgu, yāguyo; yāguyā, yāguhi, yāgubhi; yāguyā, yāgunaṃ; yāguyaṃ, yāguyā, yāgusu. Del mismo modo dhenu (vaca), sassu (suegra), piyaṅgu (planta de mijo), etc. Las palabras mātu (madre), dhītu (hija) y duhitu (hija) son similares a la palabra pitu (padre); en el caso de la elisión de 'sa', se sustituye por 'yā', pero para la palabra mātu, por la regla «ye passā», ocurre opcionalmente la elisión: matyā, mātuyā. Ukārantaṃ. Termina en -u [femenino]. Vadhū, vadhū, vadhuyo-(bho)vadhu, vadhu, vadhuyo-vadhuṃ, vadhū, vadhuyo-vadhuyā, vadhūhi, vadhūbhi-vadhuyā, vadhūnaṃ-vadhuyaṃ, vadhuyā, vadhūsu-evaṃ jambu vāmorū sarabhu ādayo. Vadhū (nuera), vadhū, vadhuyo; [en vocativo]: (bho) vadhu, vadhu, vadhuyo; vadhuṃ, vadhū, vadhuyo; vadhuyā, vadhūhi, vadhūbhi; vadhuyā, vadhūnaṃ; vadhuyaṃ, vadhuyā, vadhūsu. Del mismo modo jambu (árbol de jambu), vāmorū (mujer de muslos bellos), sarabhu (río Sarabhu), etc. Ūkārantaṃ. Termina en -ū [femenino]. Go iccādi pumena samaṃ. La palabra «go» (vaca), etc., es igual que en el masculino. Itthiliṅgaṃ. Fin del género femenino. Cittasi. Citta (mente), ante el sufijo 'si'. Aṃ napuṃsake. «Aṃ napuṃsake» [Sutta: Se convierte en 'aṃ' en el neutro]. Akārantato nāmasmā sissa aṃ hoti napuṃsakaliṅge-mittaṃ-yomhi. Después de un nombre terminado en 'a', el sufijo 'si' se convierte en 'aṃ' en el género neutro: mittaṃ (el amigo). Ante el sufijo 'yo'. Yonanti. «Yonanti» [Sutta: Para los sufijos 'yo', se convierten en 'ni']. Akārantato nāmasmā yonaṃ nī hoti napuṃsake’ti ni ādeso. Después de un nombre terminado en 'a', los sufijos 'yo' se convierten en 'ni' en el neutro; esta es la sustitución por 'ni'. Nīnaṃ vā. «Nīnaṃ vā» [Sutta: Para los sufijos 'ni', ocurre opcionalmente]. Akārantato nāmasmā nīnaṃ ṭāṭe vā honti yathākkamaṃ-cittā, aññatra-‘‘yolopanīsu dīgho’’tidīghe-cittāni-(bho) citta, cittā, cittā, cittāni-cittaṃ, citte, cittāni-citteneccādi buddhasaddasamaṃ-evaṃ pānadānappabhutayo-ekaccādinaṃ tu paṭhamānimhi viseso. Después de un nombre terminado en 'a', para los sufijos 'ni', ocurren 'ṭā' o 'ṭe' opcionalmente y en orden: cittā; de lo contrario, por la regla «yolopanīsu dīgho» (alargamiento tras elisión de yo o ni): cittāni; [vocativo]: (bho) citta, cittā, cittā, cittāni; cittaṃ, citte, cittāni; cittena, etc., es igual a la palabra buddha. Del mismo modo pāna (bebida), dāna (donación), etc. Para palabras como ekacca, hay una distinción en el primer caso [nominativo] ante 'ni'. Na nissa ṭā. «Na nissa ṭā» [Sutta: No hay sustitución por 'ṭā' para 'ni']. Ekaccādīhi parassa nissa ṭā na hoti-ekaccāni, paṭhamāni-padādīhi nāsmiṃsu. Después de ekacca, etc., no ocurre la sustitución por 'ṭā' para el sufijo 'ni': ekaccāni, paṭhamāni. Después de pada, etc., ante 'nā' y 'smiṃ'. Nāssa sā. «Nāssa sā» [Sutta: Para el sufijo 'nā', se convierte en 'sā']. Padādihi nāssa sā hoti vā-padasā, padesa-bilasā, bilena. Después de pada, etc., el sufijo 'nā' se convierte opcionalmente en 'sā': padasā, padesa; bilasā, bilena. Padādihi si. Después de pada, etc., ocurre 'si'. Ehi smino si hoti vā-padasi, pade, padamhi, padasmiṃ-kamma saddato nāssa‘‘nāsseno’’ti eno vā-kammena-aññatra pumādinā vā utte-kammunā, kammanā-imināva sasmāsu uttaṃ-tassa lasaññāyaṃ-sasmānaṃ yathāyogaṃ nonā niccaṃ-vavatthitavibhāsāyaṃ-kammuno, kammassa-kammunā, kammā, kammamhā, kammasmā-‘‘kammādito’’ti smino vā nimhi-kammani, kamme, kammamhi, kammasmiṃ-sesaṃ cittasamaṃ-camma vesma bhasmādayo kammasmā uttatoññatra-gacchantasi-‘‘ntassaṃ’’ti vā amhisilopo-gacchaṃ-aññatra sissa aṃ-gacchantaṃ, gacchantā gacchantāni-(bho)gaccha, gacchā, gacchaṃ, gacchantā, gacchantāni-gacchaṃ, gacchantaṃ, gacchante, gacchantāni-nādisu pulliṅgasmaṃ-evaṃ yajanta vajantādayo. Después de estos, el sufijo 'smiṃ' se convierte opcionalmente en 'si': padasi, pade, padamhi, padasmiṃ. Para la palabra kamma (acción), ante el sufijo 'nā', por la regla «nāsseno», ocurre opcionalmente 'eno': kammena; de lo contrario, como en el masculino, se convierte en 'u': kammunā, kammanā. Del mismo modo se convierte en 'u' ante 'sa' y 'smā'. Al designarse como 'la', ante 'sa' y 'smā', ocurre 'no' y 'nā' respectivamente y de forma permanente; por distribución facultativa: kammuno, kammassa; kammunā, kammā, kammamhā, kammasmā. Por la regla «kammādito», ante el sufijo 'smiṃ', ocurre opcionalmente 'ni': kammani, kamme, kammamhi, kammasmiṃ. El resto es igual a la palabra citta. Camma (piel), vesma (morada), bhasma (ceniza), etc., son como kamma excepto por la transformación en 'u'. Gacchanta (yendo) ante el sufijo 'si': por la regla «ntassaṃ», ocurre elisión de 'si' ante 'aṃ': gacchaṃ; de lo contrario, 'si' se convierte en 'aṃ': gacchantaṃ, gacchantā, gacchantāni; [vocativo]: (bho) gaccha, gacchā, gacchaṃ, gacchantā, gacchantāni; gacchaṃ, gacchantaṃ, gacchante, gacchantāni. En los casos como 'nā', es igual al masculino. Del mismo modo yajanta (el que ofrece sacrificio), vajanta (el que va), etc. Akārantaṃ. Termina en -a [neutro]. Aṭṭhi Aṭṭhi (hueso). Jhalā vā. O de [las terminaciones] jha y la. Jhalato yonaṃ ni hoti vā napuṃsakaliṅge-aṭṭhini-yo lopadighesu-aṭṭhi-(bho)aṭṭhi, aṭṭhīni, aṭṭhī-aṭṭhiṃ, aṭṭhini, aṭṭhi = tatiyādisu munisaddasamaṃ-evamacchi akkhi dadhi satthi ādayo. Después de jha y la, [el sufijo] yo se convierte en ni opcionalmente en el género neutro; [con] la elisión de yo, etc.: aṭṭhi, (vocativo) aṭṭhi, aṭṭhīni, aṭṭhī; [acusativo] aṭṭhiṃ, aṭṭhini, aṭṭhi. Desde el tercer caso en adelante es igual a la palabra muni. Del mismo modo: acchi, akkhi, dadhi, satthi, etc. Ikārantaṃ. Terminación en -i. Daṇḍī-‘‘ekavacane’’ccādinā rasso-silopo-daṇḍīni, daddhī-(bho)daṇḍi, daṇḍī, daṇḍīni, daddhī-daṇḍinaṃ,daṇḍiṃ, daṇḍīni, daṇḍī-sesaṃ pulliṅgasmaṃ-evaṃ sukhakārī sīghayāyī ādayo. Daṇḍī: por la regla 'en singular', etc., ocurre el acortamiento y la elisión de si: [nominativo] daṇḍīni, daṇḍī; (vocativo) daṇḍi, daṇḍī, daṇḍīni, daṇḍī; [acusativo] daṇḍinaṃ, daṇḍiṃ, daṇḍīni, daṇḍī. El resto es como en el género masculino. Del mismo modo: sukhakārī, sīghayāyī, etc. Īkārantaṃ. Terminación en -ī. Cakkhu, cakkhuni, cakkhu-aṭṭhisaddasama-evamāyu madhu matthu dhanu cittaguppabhutayo-āyusāti kodhādittā nāssa sā vā-ambusaddā smino‘‘ambavādīhī’’ti vā ni ādesā-ambuni, ambumhi, ambusmiṃ. Cakkhu, cakkhuni, cakkhu: igual a la palabra aṭṭhi. Del mismo modo: āyu, madhu, matthu, dhanu, cittagu, etc. En āyusā, por pertenecer a la clase kodhādi, se añade sā o sã opcionalmente. De la palabra ambu, para el sufijo smi, por la regla 'ambavādīhi', ni es el sustituto opcional: ambuni, ambumhi, ambusmiṃ. Guṇavantusi. Guṇavantu + si. Addhaṃnapuṃsake. Addhaṃ en el género neutro. Ntussa addhaṃ hoti simhi napuṃsake-guṇavaṃ, guṇavantaṃ-yomhi-‘‘yavādontussā’’ti akāre‘‘yonaṃ nī’’ti ni tassa vā ṭādese-guṇavanatāniccādi-gacchantasamaṃ-evaṃ yasavantu dhanavantu gomantvādayo. Para el sufijo ntu, ocurre addhaṃ en el caso si del neutro: guṇavaṃ, guṇavantaṃ. En el caso yo, por la regla 'yavādontussa', con la a, por la regla 'yonaṃ ni', ocurre ni, o hay una sustitución por ṭa para este: guṇavantāni, etc. Es igual que gacchantu. Del mismo modo: yasavantu, dhanavantu, gomantu, etc. Ukārantaṃ. Terminación en -u. Gotrabhu, gotrabhuti, gotrabhu-(bho)gotrabhu, gotrabhuni, gotrabhu-gotrabhuṃ, gotrabhuti, gotrabhu-gotrabhunā iccādi pulliṅge vessabhusaddasamaṃ-evaṃ abhibhu sayamabhu dhammañña ādayo. Gotrabhu, gotrabhuni, gotrabhu; (vocativo) gotrabhu, gotrabhuni, gotrabhu; [acusativo] gotrabhuṃ, gotrabhuni, gotrabhu; gotrabhunā, etc., es igual a la palabra vessabhu en el género masculino. Del mismo modo: abhibhu, sayambhu, dhammaññū, etc. Ūkārantaṃ-napuṃsakaliṅgaṃ. Terminación en -ū, género neutro. Atha sabbādīnaṃ rūpanayo niddisīyate-sabba katara katama ubhaya itara añña aññatara aññatama pubba parāpara dakkhiṇuttarādha rānivavatthāyamasaññāyaṃ-ya tya ta eta ima amu kiṃ eka tumhaamha iccete sabbādayo-sabbo. A continuación se describe la declinación de las palabras que comienzan con sabba: sabba, katara, katama, ubhaya, itara, añña, aññatara, aññatama, pubba, para, apara, dakkhiṇa, uttara, adhara (cuando no son nombres propios y se refieren a una posición); ya, tya, ta, eta, ima, amu, kiṃ, eka, tumha, amha. Estas son las palabras del grupo sabba: sabbo. Yonameṭa. E es el sustituto de yo. Akārantehi sabbādihi yonameṭa hoti-sabbe-evamālapana dutiyāyosu. Después de las palabras del grupo sabba terminadas en a, e es el sustituto de yo: sabbe. Del mismo modo en el vocativo y en el segundo caso (acusativo). Sabbādīnaṃ namhi ca. Y para las palabras del grupo sabba antes de naṃ. Akārantānaṃ sabbādīnaṃ e hoti namhi suhisu ca. Para las palabras del grupo sabba que terminan en a, ocurre la e ante naṃ, su y hi. Saṃsānaṃ. Saṃ y sānaṃ. Sabbādito naṃvacanassa saṃsānaṃ honti-sabbesaṃ, sabbesānaṃ-sesaṃ buddhasamaṃ-itthiyaṃ ‘‘itthiyamatvā’’ti āppaccaye saralope ca kate ākārassa ghasaññāyaṃ kaññāsaddasseva rūpanayo, ayantu viseso. Después de la palabra sabba, saṃ y sānaṃ son los sustitutos del sufijo naṃ: sabbesaṃ, sabbesānaṃ. El resto es igual a la palabra buddha. En el femenino, por la regla 'itthiyamatvā', al aplicarse el sufijo ā y realizarse la elisión vocálica, al tener la vocal ā la designación de gha, la declinación es igual a la de la palabra kaññā. Sin embargo, existe esta distinción: Ghapā sassa ssā vā. Después de gha y pa, ssā es opcionalmente el sustituto de sa. Sabbādīnaṃ ghapato sassa ssā vā hoti-‘‘ghossa’’miccādanā rasse-sabbassā. Sabbāya-namhi-sabbāsaṃ. Sabbāsānaṃ. Para las palabras del grupo sabba, después de gha y pa, ssā es opcionalmente el sustituto de sa; con el acortamiento por la regla 'ghossa', etc.: sabbassā, sabbāya. En el caso naṃ: sabbāsaṃ, sabbāsānaṃ. Smino ssaṃ. Ssaṃ es el sustituto de smi. Sabbādinaṃ ghapato smino ssaṃ vā hoti-sabbassaṃ, sabbāyaṃ, sabbāya-napuṃsake-sabbaṃ-yossa nimhi- Para las palabras del grupo sabba, después de gha y pa, ssaṃ es opcionalmente el sustituto de smi: sabbassaṃ, sabbāyaṃ, sabbāya. En el neutro: sabbaṃ. En el caso ni, para el sufijo yo: Sabbādīhi. Después de las palabras del grupo sabba. Sabbādihi parassa nissa ṭā na hoti-sabbāni-(bho)sabba, sabbā, sabbāni-sabbaṃ, sabbe, sabbāni-nādisu pumeva-katarādayo tayo tīsu liṅgesu sabbasamā-evaṃ itara aññasaddā-ssāssaṃsu viseso. Después de las palabras del grupo sabba, el ni que sigue no se convierte en ṭā: sabbāni; (vocativo) sabba, sabbā, sabbāni; [acusativo] sabbaṃ, sabbe, sabbāni. En los casos que comienzan con nā, es igual al masculino. Las tres palabras katara, etc., son iguales a sabba en los tres géneros. Así también las palabras itara y añña. Hay una distinción en ssā y ssaṃ: Ssaṃssāsyāyesvitarekaññetimānami. En ssaṃ, ssā, syā y ye, se produce la i para itara, eka, añña, eta e ima. Ssamādisu itaraekaaññaeta imैññesaṃ i hoti-itarissā, itarissaṃ-aññissā, aññissaṃ-aññataraaññatamasaddā liṅgattaye sabbasamā-pubbo-yo. En ssaṃ y otros casos, se produce la i para itara, eka, añña, eta e ima: itarissā, itarissaṃ; aññissā, aññissaṃ. Las palabras aññatara y aññatama son iguales a sabba en los tres géneros. Pubba + yo. Pubbādīhi chahi. Después de las seis palabras que comienzan con pubba. Etehi chahi savisaye eṭa vā hoti’ti yosseṭa-pubbe, pubbā-(bho)pubba, pubbā, pubbe, pubbā-pubbaṃ, pubbe, pubbā-sesaṃ sabbaliṅge sabbasamaṃ-evaṃ parādayo pañca-yo, yā, yamiccādi sabbasamaṃ-yādinamālapane rūpaṃ na sambhavati-tyasi. De estas seis, en su propio ámbito, ocurre e opcionalmente para yo: pubbe, pubbā; (vocativo) pubba, pubbā, pubbe, pubbā; [acusativo] pubbaṃ, pubbe, pubbā. El resto es igual a sabba en todos los géneros. Del mismo modo las cinco palabras que comienzan con para. El pronombre ya, yā, yaṃ, etc., es igual a sabba. Para ya y otros, no existe forma en el vocativo. Tya + si. Tyatetānaṃ tassa so. Para tya, ta y eta, el sonido ta se convierte en sa. Tyatetānamanapuṃsakānaṃ tassa so hoti simhi-syo, syātyamiccādi-so. Para los pronombres ta y eta, en el género no neutro, la base se convierte en 'so' cuando sigue el sufijo 'si'; [así se forman] 'so' y 'eso' por la regla 'syātyamiccādi'. Ta tassa no sabbāsu. El pronombre 'ta' se convierte opcionalmente en 'no' en todos los casos. Tasaddassa tassa no vā hoti sabbāsu vibhattisu-ne, te-naṃ taṃ, ne, te-nena, tena, nehi, tehi, nebhi, tebhi- Para el pronombre 'ta', se convierte opcionalmente en 'no' en todas las declinaciones: ne, te; naṃ, taṃ; ne, te; nena, tena; nehi, tehi; nebhi, tebhi. Ṭa sasmāsmiṃssāyassaṃssāsaṃmhāmhismimimassa ca. La sustitución 'ṭa' ocurre para los sufijos sa, smā, smiṃ, ssā, yassaṃ, ssā, saṃ, mhā, mhi, smiṃ, i, y para el pronombre 'ima'. Sādasvimassa tasaddatakārassa ca ṭo vā hoti-pubbasara lope-assa, nassa, tassa-nesaṃ, nesānaṃ, tesaṃ, tesānaṃ-amhā, asmā, namhā, nasmā, tamhā, tasmā-amhi, asmiṃ, namhi, nasmiṃ, tambhi, tasmiṃ, nesu. Tesu-itthiyaṃ-sā, nā, nāyo, tā, tāyo-naṃ, taṃ, nā, nāyo, tā, tāyo-nāmhi kate- Ante 'sā' y otros sufijos, para el pronombre 'ima' y para la letra 't' del pronombre 'ta', ocurre opcionalmente la sustitución 'ṭo'; tras la elisión de la vocal precedente: assa, nassa, tassa; nesaṃ, nesānaṃ, tesaṃ, tesānaṃ; amhā, asmā, namhā, nasmā, tamhā, tasmā; amhi, asmiṃ, namhi, nasmiṃ, tambhi, tasmiṃ, nesu. En estos casos, en el femenino: sā, nā, nāyo, tā, tāyo; naṃ, taṃ, nā, nāyo, tā, tāyo; cuando se ha realizado 'nāmhi'. Ssā vā tetimāmūhi. El sufijo 'ssā' ocurre opcionalmente después de ta, eta, ima y amu. Ghapasaññehi tā etā imā amūhi nādanamekasmiṃ ssā vā hoti-vā ṭā dese-assā, nassā, nāya. Después de las bases con la designación 'ghapa' (tā, etā, imā, amū), ocurre opcionalmente 'ssā' en el singular en lugar de 'nā' y otros; o bien la sustitución 'ṭā': assā, nassā, nāya. Tāya vā. O la forma 'tāya'. Ssaṃssāssāyesu tassa vā i hoti-tissā, tassā, tāya-nāhi, nābhi, tāhi, tābhi-sassa vā ssāmhi-assā, nassā, tissā, tassā, ssādesābhāvapakkhe. Para el pronombre 'ta', ocurre opcionalmente 'i' ante ssaṃ, ssā y ssāye: tissā, tassā, tāya; nāhi, nābhi, tāhi, tābhi; opcionalmente para 'sassa' ante 'ssā': assā, nassā, tissā, tassā, en ausencia de la sustitución 'ssā'. Tetimāto sassa ssāya. Después de ta, eta e ima, el sufijo 'sa' se convierte en 'ssāya'. Tā etā imāto sassa ssāyo hoti vā-assāya, nassāya, Después de tā, etā e imā, el sufijo 'sa' se convierte opcionalmente en 'ssāyo': assāya, nassāya. Tissāya, tassāya-dvihi muttapakkhe-tāya tāya-naṃvacanassa samādese takārassa ca vā ṭādese ‘‘sunaṃhisu‘‘ti dīghe ca kate-āsaṃ, nāsaṃ, nāsānaṃ, tāsaṃ, tāsānaṃ-sattamiyaṃ-assaṃ, assā, nassaṃ, nassā, nāyaṃ, nāya, tissaṃ, tissā, tassaṃ, tassā, tāyaṃ, tāya, nāsu, tāsu-napuṃsake-naṃ, taṃ, nāti, tāti, naṃ, taṃ,ne, nā, ni, te, tāni-nādisu pumeva-evametasaddassa tīsu liṅgesu-ṭanādesābhāvo’va viseso-imasi. Tissāya, tassāya; en la alternativa de los otros dos casos: tāya, tāya; habiéndose realizado la sustitución del término 'naṃ' y la sustitución opcional de la letra 't' por 'ṭa', y el alargamiento por la regla 'sunaṃhisu': āsaṃ, nāsaṃ, nāsānaṃ, tāsaṃ, tāsānaṃ; en el locativo: assaṃ, assā, nassaṃ, nassā, nāyaṃ, nāya, tissaṃ, tissā, tassaṃ, tassā, tāyaṃ, tāya, nāsu, tāsu; en el neutro: naṃ, taṃ, nāti, tāti, naṃ, taṃ, ne, nā, ni, te, tāni; en 'nā' y otros, es como en el masculino; así ocurre con el pronombre 'eta' en los tres géneros; la única diferencia es la ausencia de la sustitución 'ṭa' y 'na': imasi. Simhi napuṃsakassāyaṃ. En el sufijo 'si', para el neutro, el pronombre 'ima' se convierte en 'ayaṃ'. Imasaddassānapuṃsakassāyaṃ hotisimhi-ayaṃ, ime, imaṃ, imenā. Para el pronombre 'ima', en el género no neutro, se convierte en 'ayaṃ' ante el sufijo 'si': ayaṃ, ime, imaṃ, imenā. Nāmhinimi. Ante el sufijo 'nā', la base se convierte en 'imi'. Imasaddassānitthiyaṃ nāmhi anैmiccādesā honti-anena, iminā-hi- Para el pronombre 'ima', en el género no femenino, ante 'nā', ocurren las sustituciones 'ana' e 'imi': anena, iminā; ante 'hi'— Imassā nitthiyaṃ ṭe. Para el pronombre 'ima', en el género no femenino, ocurre la sustitución 'ṭe'. Imasaddassānitthiyaṃ ṭe hotivā sunaṃhisu-ehi, ehi, imehi, imehi-sa-ṭasasmāsmi miccādinā sabbassimassa vā ṭādese-assa, imassa, esaṃ, esānaṃ. Imesaṃ, imesānaṃ-amhā, asmā, imamhā, imasmā-amhi, asmiṃ, imamhi, imasmiṃ, esu, imesu-itthiyaṃ-ayaṃ, imā, imāyo-imaṃ, imā, imāyo-nā-‘‘ssā vā tetimāmūhī’’ti ssā vā, ṭādese ssamiccādinā i ā dese ca-assā, imissā-aññatra = imāya, imāhi, imāhi-sa-assā, imissā, assāya, imissāya, imāya, naṃvacanassa samādese imassa ca ṭādese ‘‘sunaṃhasū’’ti dīghe ca kane-āsaṃ, imāyaṃ-sānamādese-imāsānaṃ-sattamiyaṃ-assaṃ, imissaṃ. Assāya, imissāya, imāyaṃ, imāya, imāsu-napuṃsake. Para el pronombre 'ima', en el género no femenino, hay opcionalmente la sustitución 'ṭe' ante su, naṃ y hi: ehi, ehi, imehi, imehi; para el sufijo 'sa', por la regla 'ṭasasmāsmiṃ', hay opcionalmente la sustitución 'ṭa' para toda la base 'ima': assa, imassa, esaṃ, esānaṃ, imesaṃ, imesānaṃ; amhā, asmā, imamhā, imasmā; amhi, asmiṃ, imamhi, imasmiṃ, esu, imesu; en el femenino: ayaṃ, imā, imāyo; imaṃ, imā, imāyo; para el sufijo 'nā', por la regla 'ssā vā tetimāmūhi', hay opcionalmente 'ssā'; tras la sustitución 'ṭā' y la sustitución de 'i' por 'ssamiccādi': assā, imissā; en otros casos: imāya, imāhi, imāhi; para 'sa': assā, imissā, assāya, imissāya, imāya; habiéndose realizado la sustitución del término 'naṃ' y la sustitución 'ṭa' de 'ima' y el alargamiento por 'sunaṃhasu': āsaṃ, imāyaṃ; con la sustitución 'sānaṃ': imāsānaṃ; en el locativo: assaṃ, imissaṃ, assāya, imissāya, imāyaṃ, imāya, imāsu; en el neutro— Imassidaṃ vā. Para el pronombre 'ima', ocurre opcionalmente la forma 'idaṃ'. Aṃsisu saha tehi imassidaṃ vā hoti napuṃsake-idaṃ, imaṃ, imā, imāni-idaṃ, imaṃ, ime, imāni-tatiyādisu pulliṅgasmaṃ-amusi. En los sufijos 'aṃ' y 'si', junto con ellos, para el pronombre 'ima' existe opcionalmente 'idaṃ' en el género neutro: idaṃ, imaṃ, imā, imāni; idaṃ, imaṃ, ime, imāni; desde el instrumental en adelante es como en el masculino. Respecto a 'amu'— Massāmussa. La sustitución 'sa' para la letra 'm' de 'amu'. Anapuṃsakassāmussa makārassa so bhoti simhi-asu-yo- Para la letra 'm' del pronombre 'amu' en el género no neutro, hay la sustitución 'so' ante el sufijo 'si': asu; ante 'yo'— Lopo musmā. Elisión tras la sílaba 'mu'. Amusaddato yonaṃ lopo vā hoti pulliṅge’ti niccaṃyo lope digho-amu-amuṃ, amū-amunā, amūhi, amūbhi- Después del pronombre 'amu', hay opcionalmente elisión de los sufijos 'yo'; en el masculino la elisión de 'yo' es obligatoria y se produce el alargamiento: amu, amuṃ, amū; amunā, amūhi, amūbhi. Na no sassa. Las sustituciones 'na' y 'no' para el sufijo 'sa'. Amusmā sassa no na hoti-amussa, amusaṃ, amusānaṃ-amunā, amumhā, amusmā-amumhi,amusmiṃ, amusu-itthiyaṃ-asu, amu, amuyo- Después de 'amu', para el sufijo 'sa' ocurren 'no' y 'na': amussa, amusaṃ, amusānaṃ; amunā, amumhā, amusmā; amumhi, amusmiṃ, amusu; en el femenino: asu, amu, amuyo. Amuṃ, amū, amuyo-nā-‘‘ssāvā, tetimāmūhī’’ti ssā vā-amussā, amuyā, amūhi, amūbhi-amussā, amuyā, amusaṃ, amūsānaṃ-sattamiyaṃamussā. Amussaṃ. Amuyaṃ, amuyā, amusu-napuṃsake- Amuṃ, amū, amuyo; ante 'nā', por la regla 'ssā vā tetimāmūhi', ocurre opcionalmente 'ssā': amussā, amuyā; amūhi, amūbhi; amussā, amuyā, amusaṃ, amūsānaṃ; en el locativo: amussā, amussaṃ, amuyaṃ, amuyā, amusu; en el neutro— Amussāduṃ. Para 'amu', se forma 'aduṃ'. Aṃsisu saha tehi amussa aduṃ hoti vā napuṃsake-aduṃ-añña En los sufijos 'aṃ' y 'si', junto con ellos, para 'amu' ocurre opcionalmente 'aduṃ' en el neutro: aduṃ; en otros casos— Tra silope-amu, amuna, amū, aduṃ, amuṃ, amuni, amū-sesaṃ pumeva-kiṃsi. En la elisión de 'si': amu, amuna, amū, aduṃ, amuṃ, amuni, amū; lo restante es como en el masculino. Respecto a 'kiṃ'— Kissa ko sabbāsu. Para [el pronombre] 'ki', se sustituye por 'ko' en todas las declinaciones. Sabbāsu vibhattīsu kissa ko hoti-sisso-ko, ke, kaṃ, ke, kena, kahi, kehi. En todas las declinaciones, 'ko' es el sustituto de 'ki': ko, ke, kaṃ, ke, kena, kahi, kehi. Ki sasmiṃsu vā nitthiyaṃ. Opcionalmente 'ki' ante 'sa' y 'smiṃ' en los géneros no femeninos. Anitthiyaṃ kissa ki vā hoti sasmiṃsu-kissa, kassa, kesaṃ, kesānaṃ, kamhā, kasmā, kimhi, kismiṃ, kamhi, kasmiṃ, kesu-itthiyaṃ-kaādese akārantattā āppaccayo-kā, kā, kāyo iccādi sabbāva-napuṃsake. En los géneros no femeninos, ante las terminaciones 'sa' y 'smiṃ', 'ki' se convierte opcionalmente en 'ki': kissa, kassa, kesaṃ, kesānaṃ, kamhā, kasmā, kimhi, kismiṃ, kamhi, kasmiṃ, kesu. En el género femenino, debido a la sustitución por 'ka' y su naturaleza terminada en 'a', se añade el sufijo 'ā': kā, kā, kāyo, etc. Lo mismo ocurre en el género neutro. Kimaṃsisu saha napuṃsake. El pronombre 'ki', junto con 'si' y 'aṃ', se convierte en 'kiṃ' en el género neutro. Aṃsisu saha tehi kiṃsaddassa kiṃ hoti napuṃsake-kiṃ, kāni, kiṃ, ke, kāni-keneccādi pumeva-ekasaddo saṅkhyātulyaññā sahāyavacano-atra saṅkhyāsaddo saṃkheyyavāci-yadā saṅkheyya vācī tadekavacananto aññatra bahuvacanantopi-eko ekā ekamiccādi-sabbasamaṃ tiliṅgesu-ssāssaṃsu pana-ssamādinā imhi ekissā ekissaṃ-tumha ambhasaddā aliṅgā-tathā ubha katiñci saddā pañcādayo aṭṭhārasantā ca-tumhasi amhasi. Junto con 'si' y 'aṃ', el pronombre 'ki' se convierte en 'kiṃ' en el neutro: kiṃ, kāni, kiṃ, ke, kāni. Las demás formas como 'kena' son iguales al masculino. La palabra 'eka' (uno) es equivalente a un numeral y también significa 'compañero' (sahāya). Aquí la palabra 'saṅkhyā' se refiere a lo que es contado (saṅkheyya). Cuando significa lo contado, termina en singular, aunque en otros contextos también puede tener terminación plural: eko, ekā, ekaṃ, etc. Es similar en los tres géneros. Sin embargo, ante 'ssā' y 'ssaṃ', por la regla que empieza con 'ssamā', se convierte en 'ekissā', 'ekissaṃ'. Los términos 'tumha' (tú) y 'amha' (yo) no tienen género. De igual modo ocurre con las palabras 'ubha' (ambos), 'kati' (cuántos), y los numerales desde el cinco (pañca) hasta el dieciocho (aṭṭhārasa). Ante 'si' para 'tumha' y 'si' para 'amha'-- Tumhassa tuvaṃ tvamamhi ca. Para 'tumha', se sustituye por 'tuvaṃ' y 'tvaṃ' ante 'si' y 'aṃ'. Amhisimhi ca tumhassa savihattissa tuvaṃ tvaṃ honti-tuvaṃ tvaṃ. Ante 'si' y 'aṃ', 'tumha' junto con su desinencia se convierte en 'tuvaṃ' y 'tvaṃ': tuvaṃ, tvaṃ. Simhi haṃ. Ante 'si', se sustituye por 'haṃ' [para el pronombre 'amha']. Simhi amhassa savibhattissa ahaṃ hoti-ahaṃ-yo-tumhe. Ante 'si', 'amha' junto con su desinencia se convierte en 'ahaṃ': ahaṃ. Ante 'yo' [nominativo plural], se convierte en 'tumhe'. Mayamasamāmhassa. 'mayaṃ' y 'asmā' son los sustitutos de 'amha' [ante 'yo']. Yosvamhassa savibhattissa mayamasmā vā honti yathākkamaṃ-mayaṃ, asmā, amhe-aṃ-tuvaṃ. Tvaṃ. Ante el sufijo 'yo', 'amha' junto con su desinencia se convierte en 'mayaṃ' o 'asmā' opcionalmente y de forma respectiva: mayaṃ, asmā, amhe. Ante 'aṃ': tuvaṃ, tvaṃ. Amhi taṃ maṃ tavaṃ mamaṃ. Ante 'aṃ', se convierten en 'taṃ', 'maṃ', 'tavaṃ' y 'mamaṃ'. Amhi tumhaamhasaddānaṃ savibhattīnaṃ taṃ maṃ tavaṃ mamaṃ honti yathākkamaṃ-taṃ, tavaṃ, maṃ, mamaṃ. Ante 'aṃ', 'tumha' y 'amha' junto con sus desidencias se convierten en 'taṃ', 'maṃ', 'tavaṃ', 'mamaṃ' respectivamente: taṃ, tavaṃ, maṃ, mamaṃ. Dutiye yomhi vā. Opcionalmente ante 'yo' en el segundo caso [acusativo]. Tumhaamhasaddānaṃ savihattīnaṃ paccekaṃ ṅaṃ ṅākaṃ vā honti dutiye yomhi-tumhākaṃ tumhe, amhaṃ, amhākaṃ, asmā, amhe. Para los términos 'tumha' y 'amha' con sus desidencias, cada uno se convierte en 'ṅaṃ' o 'ṅākaṃ' opcionalmente ante 'yo' en el segundo caso: tumhākaṃ, tumhe; amhaṃ, amhākaṃ, asmā, amhe. Nāsmāsu tayā mayā. Ante 'nā' y 'smā', [los sustitutos son] 'tayā' y 'mayā'. Nāsmāsu tumhaamhasaddānaṃ savibhattīnaṃ tayā mayā honti yathākkamaṃ. Ante 'nā' y 'smā', 'tumha' y 'amha' junto con sus desidencias se convierten en 'tayā' y 'mayā' respectivamente. Tayātayinaṃ tva vā tassa. Opcionalmente 'tva' en lugar de la 't' de 'tayā' y 'tayi'. Tumhassa tayātayīnaṃ takārassa tva hoti vā-tvayā, tayā, mayā, tumhehi, tumhebhi. Amhehi, amhebhi. La letra 't' de 'tumha' en las formas 'tayā' y 'tayi' se convierte opcionalmente en 'tva': tvayā, tayā, mayā, tumhehi, tumhebhi. Amhehi, amhebhi. Tava mama tuyhaṃ mayhaṃ se. 'tava', 'mama', 'tuyhaṃ' y 'mayhaṃ' ante 'se' [sa]. Se tumhaamhasaddānaṃ svibhattīnaṃ tava mama tuyhaṃ mayhaṃ honti yathākkamaṃ-tava tuyhaṃ mama mayhaṃ. Ante 'se' [sa], 'tumha' y 'amha' junto con sus desidencias se convierten en 'tava', 'mama', 'tuyhaṃ' y 'mayhaṃ' respectivamente: tava, tuyhaṃ, mama, mayhaṃ. Naṃsesva samākaṃ mamaṃ. Ante 'naṃ' y 'sa', [los sustitutos para 'amha' son] 'asmākaṃ' y 'mamaṃ'. Naṃsesvamhassa savibhattissa asmākaṃ mamaṃ honti yathākkamaṃ-mamaṃ. Ante 'naṃ' y 'sa', 'amha' junto con su desidencia se convierte en 'asmākaṃ' y 'mamaṃ' respectivamente: mamaṃ. Ṅaṃ ṅākaṃ namhi. 'ṅaṃ' y 'ṅākaṃ' ante 'naṃ'. Namhi tumhaamhasaddānaṃ savibhattīnaṃ ṅaṃ ṅākaṃ honti paccekaṃ-tumhaṃ tumhākaṃ amhaṃ amhākaṃ asmākaṃ. Ante 'naṃ', 'tumha' y 'amha' junto con sus desidencias se convierten en 'ṅaṃ' y 'ṅākaṃ' respectivamente: tumhaṃ, tumhākaṃ, amhaṃ, amhākaṃ, asmākaṃ. Smāmhi tvamhā. Ante 'smā', se convierte en 'tvamhā'. Smāmhi tumhassa savibhattissa tvamhā hoti vā-tvamhā tvayātayā mayā. Ante 'smā', 'tumha' junto con su desidencia se convierte opcionalmente en 'tvamhā': tvamhā, tvayā, tayā, mayā. Smimhi tumhāmhānaṃ tayi mayi. Ante 'smiṃ', para 'tumha' y 'amha', [los sustitutos son] 'tayi' y 'mayi'. Smimhi tumha amhasaddānaṃ savibhattīnaṃ tayi mayi honti yathākkamaṃ-tvayi tayi mayi, tumhesu. Ante 'smiṃ', 'tumha' y 'amha' junto con sus desidencias se convierten en 'tayi' y 'mayi' respectivamente: tvayi, tayi, mayi, tumhesu. Sumhāmhasayāsmā. De [las bases] tumha y amha, [hay sustitución por] asmā. Amhassa asmā hoti vā sumhi-asmāsu amhesu. Para amha, opcionalmente ocurre asmā ante [las terminaciones] su y mhi de la misma base amha. ‘‘Apādādo padatekavākye’’ti adhikāro. La regla rectora es: ‘No al comienzo de un pie de verso o de una oración’. Yonaṃ hisvapañcamyā vo no. Para las terminaciones yo e hi, excepto en el ablativo, hay [sustitución por] vo y no. Apañcamiyā yonaṃ hisvapādādo vattamānānaṃ padasmā paresa mekavākye ṭhitānaṃ tumhaambhasaddānaṃ savibhattīnaṃ vo no honti vā yathākkamaṃ-tiṭṭhatha vo, tiṭṭhatha tumhe, tiṭṭhāma no, tiṭṭhāma mayaṃ-passati vo, passati tumhe, passati no, passati amhe-diyate vo, diyate tumhaṃ, diyate no, diyate amhaṃ-dhanaṃ vo, dhanaṃ tumhaṃ,dhanaṃ no, dhanaṃ amhaṃ-kataṃ vo, kataṃ tumhehi, kataṃ no, kataṃ amhehi. Excepto en el ablativo (quinta declinación), para las terminaciones yo e hi, cuando no están al comienzo de un pie de verso, siguiendo a otra palabra y situadas en la misma oración, las palabras tumha y amha junto con sus terminaciones se convierten opcionalmente en vo y no respectivamente. Por ejemplo: tiṭṭhatha vo, tiṭṭhatha tumhe (permaneced vosotros); tiṭṭhāma no, tiṭṭhāma mayaṃ (permanecemos nosotros); passati vo, passati tumhe (él os ve); passati no, passati amhe (él nos ve); diyate vo, diyate tumhaṃ (se os da); diyate no, diyate amhaṃ (se nos da); dhanaṃ vo, dhanaṃ tumhaṃ (vuestra riqueza); dhanaṃ no, dhanaṃ amhaṃ (nuestra riqueza); kataṃ vo, kataṃ tumhehi (hecho por vosotros); kataṃ no, kataṃ amhehi (hecho por nosotros). Te me nā se. Te y me [ocurren] en el instrumental (nā) y en el dativo-genitivo (sa). Nāmhi se ca apādādo vattamānānaṃ padasmā paresaṃ ekavākye ṭhitānaṃ tumhaamhasaddānaṃ savihattīnaṃ te me vā honti yathākkamaṃ-kataṃ te, kataṃ tayā, kataṃ me, kataṃ mayā-diyate te, dīyate tava, dīyate me, diyate mama-dhanaṃ te, dhanaṃ tava, dhanaṃ me, dhanaṃ mama. En el instrumental (nā) y en el dativo-genitivo (sa), cuando no están al comienzo de un pie de verso, siguiendo a otra palabra y situadas en la misma oración, las palabras tumha y amha junto con sus terminaciones se convierten opcionalmente en te y me respectivamente. Por ejemplo: kataṃ te, kataṃ tayā (hecho por ti); kataṃ me, kataṃ mayā (hecho por mí); diyate te, dīyate tava (se te da); diyate me, diyate mama (se me da); dhanaṃ te, dhanaṃ tava (tu riqueza); dhanaṃ me, dhanaṃ mama (mi riqueza). Nacavāhāhevayoge. No [hay sustitución] en conexión con ca, vā, ha, aha y eva. Cavāhaahaevehiyoge tumhaamhasaddānamādesāna honti. Gacchāma tumhe ca, mayañca-passati tumhe ca, amhe ca-kataṃ tumhehi ca, amhehi ca-diyate tumhañca, amhañca-dhanaṃ tumhañca, amhañca-kataṃ tayā ca, mayā ca-dīyate tava ca, mama ca-dhanaṃ tava ca mama ca-vādiyogepyevaṃ ñeyyaṃ-ubha kati saddā bahuvacanattā-‘‘ubhagohi ṭo‘‘ti yonaṃ ṭo-ubho, ubho-suhisubhasso. En conexión con ca, vā, ha, aha y eva, no ocurren las sustituciones para las palabras tumha y amha. Por ejemplo: gacchāma tumhe ca, mayañca (vamos vosotros y nosotros); passati tumhe ca, amhe ca (ve a vosotros y a nosotros); kataṃ tumhehi ca, amhehi ca (hecho por vosotros y por nosotros); diyate tumhañca, amhañca (se os da a vosotros y a nosotros); dhanaṃ tumhañca, amhañca (vuestra riqueza y la nuestra); kataṃ tayā ca, mayā ca (hecho por ti y por mí); dīyate tava ca, mama ca (se te da a ti y a mí); dhanaṃ tava ca mama ca (tu riqueza y la mía). Del mismo modo debe entenderse en conexión con vā. Las palabras ubha y kati son siempre plurales. Por la regla ‘ubhagohi ṭo’, la terminación yo se convierte en ṭo: ubho, ubho. Ante su y hi, hay sustitución de la base [ubha]. Ubhassa suhisvo hoti-ubhohi ubhohi- Para ubha, ante su y hi, ocurre [la forma] o: ubhohi, ubhohi. Ubhinnaṃ. Ubhinnaṃ [es la forma]. Ubhā naṃvacanassa innaṃ hoti-ubhinnaṃ, ubhosu. Para la base ubha ante la terminación naṃ, ocurre innaṃ: ubhinnaṃ. [En el locativo:] ubhosu. Ṭi katimhā [La terminación] ṭi ocurre después de kati. Katimhāyonaṃṭi hoti-kati,kati,katīhi,katībhi, katinnaṃ katīsu. Después de kati, la terminación yo se convierte en ṭi: kati, kati. [Otras formas:] katīhi, katībhi, katinnaṃ, katīsu. Atha saṅkhyāsaddā vuccante. A continuación se declaran las palabras numerales. Ekādayo aṭṭhārasantā saṅkheyyavacanā-vīsatiādayo pana saṅkhyānavacanāca-ekasaddo sabbādisu vuttova-dvādinamaṭṭhārasantānaṃ bahuvacanantattā ekavacanābhāvo-dvisaddā yomhi. Desde el uno hasta el dieciocho, expresan lo que se cuenta; a partir de veinte, expresan la numeración misma. La palabra eka ya ha sido explicada entre las palabras sabba, etc. Puesto que los números desde el dos hasta el dieciocho son inherentemente plurales, carecen de formas en singular. [A continuación,] la palabra dvi ante la terminación yo. Yomhi dvinnaṃ duve dve. Ante yo, [las formas de] dvi son duvinnaṃ, duve y dve. Yomhi dvissa savibhattissa duve dve honti paccekaṃ-duve dve, dvīhi dvībhi. Ante yo, la palabra dvi junto con su terminación se convierte respectivamente en duve y dve: duve, dve. [Otras formas:] dvīhi, dvībhi. Duvinnaṃ namhi vā. Opcionalmente, duvinnaṃ ante naṃ. Namhi dvissa savibhattissa duvinnaṃ hoti vā-duvinnaṃ-aññatra. Ante la terminación naṃ, la palabra dvi junto con su terminación se convierte opcionalmente en duvinnaṃ: duvinnaṃ. En otros casos: Namhi nuka dvādīnaṃ sattarasantaṃ. [Se inserta el aumento] nuk para los números desde el dos hasta el diecisiete ante naṃ. Dvādīnaṃ sattarasannaṃ saṅkhyānaṃ nukhoti namhi vibhattimhi. Ukārouccāraṇattho-kakāro antāvayavattho-tena nambhīna dīgho-dvinnaṃ,dvīsu-tisaddā yomhi. Para los numerales desde el dos hasta el diecisiete, se inserta el aumento nuk ante la terminación de caso naṃ. La vocal ‘u’ tiene el propósito de facilitar la pronunciación, y la consonante ‘k’ indica que es un aumento final. Por ello, no hay alargamiento ante naṃ: dvinnaṃ. [En locativo:] dvīsu. [A continuación,] la palabra ti ante la terminación yo. Pume tayo cattāro. En masculino, [las formas son] tayo y cattāro. Yomhi savibhattīnaṃ tivatunnaṃ tayo cattāro honti yathākkamaṃ pulliṅge-tayo, tayo, tīhi, tībhi. Ante la terminación yo, las palabras ti y catu junto con sus terminaciones se convierten respectivamente en tayo y cattāro en el género masculino: tayo, tayo; tīhi, tībhi. Ṇṇaṃ ṇṇannaṃ titojjhā. De ti, [la terminación naṃ se convierte en] ṇṇaṃ y ṇṇannaṃ después de jha. Jhasaññato tito naṃvacanassa ṇṇaṃ ṇṇannaṃ honti-tiṇṇaṃ tinṇannaṃ,tīsu-itthīyaṃ. A partir de la base ti, que posee la designación jha, la terminación naṃ se convierte en ṇṇaṃ y ṇṇannaṃ: tiṇṇaṃ, tiṇṇannaṃ. [En locativo:] tīsu. En femenino: Tisso catasso yomhi savibhattīnaṃ. Tisso y catasso ante yo junto con sus terminaciones. Vibhattisahitānaṃ tivatunnaṃ yomhi tisso catasso hontitthiyaṃ yathākkamaṃ-tisso, tisso, tīhi tībhi. Para las palabras ti y catu junto con sus terminaciones ante yo, las formas son respectivamente tisso y catasso en el femenino: tisso, tisso; tīhi, tībhi. Namhi ticatunnamitthiyaṃ tissacatassā. Ante naṃ, para ti y catu en femenino, [las formas son] tissa y catassā. Namhi ticatunnaṃ tissa catassā hontitthiyaṃ yathākkamaṃ-tissannaṃ, tīsu-napuṃsake. Ante la terminación naṃ, para las palabras ti y catu, las formas son respectivamente tissa y catassā en el género femenino: tissannaṃ. [En locativo:] tīsu. En neutro: Tīṇi cattāri napuṃsake. Tīṇi y cattāri en el género neutro. Yomhi savibhattīnaṃ ticatunnaṃ yathākkamaṃ tīṇi cattāri honti napuṃsake-tīṇi tīṇi-sesaṃ pulliṅgasamaṃ-catu yo. Cuando el sufijo yo está presente, para ti y catu con sus respectivas desinencias, se convierten en tīṇi y cattāri en el neutro: tīṇi, tīṇi; el resto es igual al masculino: catu + yo. Caturo vā catussa. O caturo para catu. Catusaddassa savibhattissa yomhi caturo vā hoti pulliṅge-caturo, caturo-aññatra-cattāro, cattāro-catūhi catūbhi. Para la palabra catu con desinencia, cuando sigue yo, opcionalmente se convierte en caturo en el masculino: caturo, caturo; de lo contrario: cattāro, cattāro; catūhi, catūbhi. Ṭa pañcādīhi cuddasahi. El sufijo ṭa para pañca y los otros catorce numerales. Pañcādīhi cuddasahi saṅkhyāhi yonaṃ ṭo hoti-pañca, pañca. Para los numerales desde pañca hasta el catorce, el sufijo yo se convierte en ṭa: pañca, pañca. Pañcādīnaṃ cuddasannama. De pañca y los otros catorce. Pañcādīnaṃ cuddasannaṃ sunaṃhisva hoti-ettāpavādoyaṃ-pañcahi pañcabhi, pañcantaṃ pañcasu-evaṃ chādayo aṭṭhārasantā-eko ca da sa cāti catthasamāse ekena adhikā dasāti tatiyāsamāse vā kate ‘‘ekatthatāya’’nti vibhattilopo-evamupari ca. Para los numerales desde pañca hasta el catorce, antes de su, naṃ e hi, se mantiene la vocal a. Esta es una regla de excepción: pañcahi, pañcabhi, pañcannaṃ, pañcasu. Así también desde cha (seis) hasta el dieciocho. En un compuesto como eka y dasa, o al formarse un compuesto instrumental indicando 'uno más que diez', ocurre la elisión de la desinencia por la unidad de significado; lo mismo sucede con los números superiores. Ekaṭṭhānamā. Eka y aṭṭha se convierten en ā. Ekaaṭṭhānaṃ ā hoti dase pare. Eka y aṭṭha se convierten en ā cuando les sigue dasa. Ra saṅdhyāto vā. Opcionalmente ra después de un numeral. Saṅkhyāto parassa dasassa ra hoti vibhāsā-saca‘‘pañcamiyaṃ parasse’’ti anuvattamāne ‘‘ādissā‘‘ti dakārasseva hoti-ekā rasa, ekādasa. La letra d de dasa que sigue a un numeral se convierte opcionalmente en r. Siguiendo los principios de análisis gramatical, esta sustitución se aplica específicamente al sonido inicial d: ekārasa, ekādasa. Ā saṅkhyāyāsatādo’naññatthe. Sustitución por ā para un numeral, excepto ante sata y otros, en otros contextos semánticos. Saṅkhyāyamuttarapade dvissa ā hotasatādo’naññatthe-dvādasa. Cuando un numeral es el miembro posterior de un compuesto, dvi se convierte en dvā, excepto ante sata y otros: dvādasa. Khā cattāḷīsādo. Khā (o bā) desde cattāḷīsā en adelante. Dvissa khā vā hotacattāḷīsādo’naññatthe-bārasa. Para dvi, opcionalmente ocurre la forma bā desde cattāḷīsā en adelante, excepto en otros contextos: bārasa. Tisse. Te para ti. Saṅkhyāyamuttarapade tissa e hotasatādo’naññatthe. Cuando un numeral es el miembro posterior, ti se convierte en te, excepto ante sata y otros. Chatīhi ḷo ca. Con cha y ti, también ocurre la sustitución por ḷo. Chatihi parassa dasassa ḷo hoti ro ca-teḷasa-terasa. La d de dasa que sigue a cha y ti se convierte en ḷ y r: teḷasa, terasa. Catussa cuco honti vā dasasadde pare-dvitte-cuddasa coddasa catuddasa. Para catu, opcionalmente ocurren cu y co cuando sigue la palabra dasa, con duplicación de la consonante: cuddasa, coddasa, catuddasa. Vīsatidasesu pañcassa paṇṇupaṇṇā. Ante vīsati y dasa, para pañca se usan paṇṇu y paṇṇa. Vīsatidasesu paresu pañcassa paṇṇupaṇṇā honti vā yathākkamaṃ-paṇṇarasa pañcadasa. Cuando siguen vīsati y dasa, para pañca opcionalmente se usan paṇṇu y paṇṇa respectivamente: paṇṇarasa, pañcadasa. Chasasa so. Para cha, la sustitución por so. Chassa so iccayamādeso hoti dasasadde pare-soḷasa sorasa, sattarasa sattadasa, aṭṭhārasa aṭṭhādasa-ekena ūnā vīsatīti visesanasamāsagabbhe tatiyāsamāse. Esta sustitución so ocurre para cha cuando sigue la palabra dasa: soḷasa, sorasa; asimismo sattarasa, sattadasa, aṭṭhārasa, aṭṭhādasa. La expresión 'uno menos de veinte' (ekūnavīsati) se analiza como un compuesto descriptivo dentro de un compuesto instrumental. Itthiyamhāsitapumitthi pumevekatthe. En el género femenino, un término que originalmente era masculino se mantiene como masculino cuando expresa el mismo significado. Itthiyaṃ vattamāne ekatthe samānādhikaraṇe uttarapade pare bhāsitapumitthi pumeva hotīti pumbhāvā āppaccayo nivattate-ekūnavīsati-itthiliṅgekavacananto-vīsatiādayo hi ānavutiyā ekavacanantā itthiliṅgā-(bho) ekūnavīsati ekūnavīsatimiccādi-evaṃ vīsati ekavīsati dvāvīsati bāvīsati tevīsatippabhutayo. Al referirse al femenino en una relación de correferencia ante un miembro posterior, lo que se expresaba como masculino permanece como tal; por tanto, el sufijo femenino ā se elimina debido a este estado masculino: ekūnavīsati. Este numeral termina en femenino singular. Los numerales desde vīsati (veinte) hasta navuti (noventa) son de género femenino y se declinan en singular: ekūnavīsati, ekūnavīsatiṃ, etc. Del mismo modo: vīsati, ekavīsati, dvāvīsati, bāvīsati, tevīsati, y así sucesivamente. Vīsatayaṃ pañcassa vā paṇṇaādese-paṇṇuvīsati, pañcavīsati-ekena ūnā tiṃsati tiṃsā vā ekunatiṃsati ekunatiṃsā-matikaññā samā-evaṃ tiṃsati tiṃsāppabhutayo-tiṃsāsaddassa pana silope-dīgharassāti yogavibhāgā rasse-tiṃsa-niggahītāgame ca tiṃsantipi hoti-evamupari ca yathāsambhavaṃ-dvattiṃsatiādinaṃ rassañcattāni-cattāḷīsāya samhi-cattāḷīsā cattāḷīsa cattāḷīsaṃ vā,evaṃ cattārīsā cattārisa cattārīsaṃ. En vīsati, para pañca ocurre opcionalmente la sustitución por paṇṇa: paṇṇuvīsati, pañcavīsati. 'Uno menos de treinta' es ekunatiṃsati o ekunatiṃsā, declinándose de manera similar a mati y kaññā. Así también tiṃsati, tiṃsā, etc. Para la palabra tiṃsā, al elidir el sufijo si, la vocal se acorta por división de regla: tiṃsa; y con la adición de niggahīta, también se encuentra tiṃsaṃ. Así ocurre con los números superiores según corresponda. Para dvattiṃsati y otros, hay acortamiento de vocal. Para cattāḷīsā, se comporta como sā: cattāḷīsā, cattāḷīsa o cattāḷīsaṃ; igualmente cattārīsā, cattārisa, cattārīsaṃ. Dvissā ca. Y la sustitución por ā para dvi. Asatādo’naññatthe cattāḷīsādo dvissa e hoti vā ā ca-dve cattāḷīsa dvācattāḷīsa dvīcattāḷīsa-evaṃ dvevattārisa dvācattārīsa dvicattārīsa, dvecattāḷīsati dvācattāḷīsati dvicattāḷīsati. Excepto ante sata y otros, desde cattāḷīsā en adelante, para dvi ocurren opcionalmente e y ā: dvecattāḷīsa, dvācattāḷīsa, dvicattāḷīsa; igualmente dvecattārīsa, dvācattārīsa, dvicattārīsa; dvecattāḷīsati, dvācattāḷīsati, dvicattāḷīsati. Cattāḷīsādo vā. O [el prefijo] cattāḷīsa y otros. Asatādo’naññatthe cattāḷīsādo tisse vā hoti-tecattāḷīsa tivattāḷīsa tecattāḷīsati ticattāḷīsati-tecattārīsa ticattārīsa-dvepaññāsa dvāpaññāsa dvipaññāsa dvepaṇṇāsati paṇṇāsa, dvesaṭṭhi dvāsaṭṭhi dvisaṭṭhi, tesaṭṭhi tisaṭṭhi, dvesattati dvā sattati dvīsattati dvesattari dvāsattari dvisattari, tesattati tisattati tesattari tisattari, dvñasīti dvāasīti dvīyāsīti-yāgamo-tñasīti tiyāsīti, dvenavuti dvānavuti dvinavuti, tenavuti tinavuti-sataṃ, napuṃsaka mekavacanantaṃ-evaṃ sahassadayo-koṭi pakoṭi koṭippakoṭi akkhohiṇiyo itthiliṅgekavacanantā-vaggabhede tu sabbāsampi saṅkhyānaṃ bahuvacanañca hoteva-yathā-dve visatiyo, tisso vīsatiyo iccādi-dasa asakaṃ sataṃ nāma,dasasataṃ sahassaṃ, dasasahassaṃ nahutaṃ, dasanahutaṃ lakkhaṃ, satasahassantipi vuccati-lakkhasataṃ koṭi, koṭilakkhasataṃ pakoṭi, pakoṭilakkhasataṃ koṭippakoṭi-evaṃ nahutaṃ ninnahutaṃ akkhohiṇī bindu abbudaṃ nirabbudaṃ ahakahaṃ ababaṃ aṭaṭaṃ sogandhikaṃ uppalaṃ kumudaṃ puṇḍarikaṃ padumaṃ kathānaṃ mahākathānaṃ asaṅkheyyanti yathākkamaṃ satalakkhaguṇaṃ veditabbaṃ. En el sentido de no ser otro que la negación de la falsedad, cattāḷīsa se convierte opcionalmente en tisse: tecattāḷīsa, tivattāḷīsa, tecattāḷīsati, ticattāḷīsati, tecattārīsa, ticattārīsa; dvepaññāsa, dvāpaññāsa, dvipaññāsa, dvepaṇṇāsati, paṇṇāsa; dvesaṭṭhi, dvāsaṭṭhi, dvisaṭṭhi; tesaṭṭhi, tisaṭṭhi; dvesattati, dvā sattati, dvīsattati, dvesattari, dvāsattari, dvisattari; tesattati, tisattati, tesattari, tisattari; dvñasīti, dvāasīti, dvīyāsīti (con el aumento y), tñasīti, tiyāsīti; dvenavuti, dvānavuti, dvinavuti; tenavuti, tinavuti. Sataṃ (cien) es neutro singular, así como sahassa (mil), etc. Koṭi (diez millones), pakoṭi, koṭippakoṭi y akkhohiṇī terminan en femenino singular. Sin embargo, cuando hay una división en grupos, se emplea el plural para todos los números, como en: dve vīsatiyo (dos veintes), tisso vīsatiyo (tres veintes), etc. Diez veces diez se llama sataṃ; diez satas es sahassaṃ; diez sahassas es nahutaṃ; diez nahutas es lakkhaṃ, también llamado satasahassa; cien lakkhas es koṭi; cien lakkhas de koṭis es pakoṭi; cien lakkhas de pakoṭis es koṭippakoṭi. De la misma manera, nahutaṃ, ninnahutaṃ, akkhohiṇī, bindu, abbudaṃ, nirabbudaṃ, ahakahaṃ, ababaṃ, aṭaṭaṃ, sogandhikaṃ, uppalaṃ, kumudaṃ, puṇḍarikaṃ, padumaṃ, kathānaṃ, mahākathānaṃ y asaṅkheyyaṃ deben entenderse como cien mil veces superiores progresivamente. Athāsaṅkhyamuccate. Ahora se explica el indeclinable (asaṅkhya). Taṃ duvidhaṃ pādicādibhedena-tattha-pa parā apa saṃ anu ava o ni du vi adhi api ati su u abhi pati pari upa ā-ime vīsati pādayo-cādayo pana-ca vā ha aha eva evamiccādayo-ime dvepi liṅgasaṅkhyārahitā-etehi pana yathāsambhavaṃ vihitānaṃ vibhattinaṃ. Este es de dos tipos según la distinción de pādi y otros. Allí, los veinte prefijos (pādi) son: pa, parā, apa, saṃ, anu, ava, o, ni, du, vi, adhi, api, ati, su, u, abhi, pati, pari, upa, ā. Los cādi, por su parte, son: ca, vā, ha, aha, eva, evaṃ, etc. Estos dos tipos carecen de género y de número; a estos se les aplican las desinencias (vibhatti) según corresponda. Asaṅkhyehi sabbāsaṃ. Después de los indeclinables, de todas [las desinencias]. Avijjamānasaṅkhyohi parāsaṃ sabbāsaṃ vibhattīnaṃ lopo hotīti lopo ca. Se produce la elisión de todas las desinencias que siguen a las palabras que carecen de número (indeclinables); por tanto, ocurre la elisión. Vibhattiyā tato bhedo saliṅgānaṃ bhave tathā tumhādinaṃ tvaliṅgesu nevatthi pādivādinaṃ. Así, la distinción de la desinencia se produce en las palabras con género; del mismo modo en tumha y otros, pero en los casos sin género no existe para los prefijos y otros. Vutatāni syādyantāni. Se han explicado las palabras terminadas en si y otras desinencias. Athekatthamuccate-upasaddā paṭhamekavacanaṃ si-tassa ‘‘asaṅkhyehi sabbāsaṃ’’ti lopo-kumbhasaddā chaṭṭhayekavacanaṃ sa-upa kuma asa iti ṭhite ‘‘aviggabho niccasamāso padantaraviggaho ve’’ti samīpaṃ kumbhasseti padantaraciggahe-‘‘syādi syādinekattha’’nti sabbatthekatthe vattate. Ahora se explica la unidad de sentido (ekattha). De la palabra upa se añade la primera desinencia singular si, la cual se elide por la regla 'después de los indeclinables, de todas'. De la palabra kumbha se añade la sexta desinencia singular sa. Estando presentes upa, kumbha y sa, por la regla 'el compuesto es constante sin análisis, o bien hay análisis en otra palabra', en el análisis con otra palabra 'cerca de la vasija' (kumbhassa samīpaṃ), se aplica 'lo que empieza por si y otros tiene un solo sentido' en todos los sentidos unificados. Asaṅkhyaṃ vibhatti sampatti samipa sākalyāhāva yathāpacchā yugapadatthe. Lo indeclinable forma compuesto en el sentido de desinencia, prosperidad, proximidad, totalidad, ausencia, conformidad, posterioridad y simultaneidad. Asaṅkhyaṃ syādyantaṃ vibhattyādinamatthevattamānaṃ syādyantena sahekatthambhavati. Un indeclinable que termina en desinencia, cuando ocurre en los sentidos de desinencia y otros, adquiere un sentido único junto con otra palabra terminada en desinencia. Ekatthatāyaṃ. En este estado de unidad de sentido. Īyādiṇadisamāsehi ekatthibhāvo ekatthatā-tasmiṃ syādi lopo hoti-‘‘taṃ napuṃsaka’’mitinapuṃsakaliṅgaṃ-tato syādi-‘‘pubbasmāmādito’’ti lope sampatte. La unidad de sentido (ekatthatā) es el estado de convertirse en un solo significado mediante los sufijos īya, ṇadi y los compuestos. En este caso, se produce la elisión de las desinencias si y otras. Según la regla 'eso es neutro', toma el género neutro. Luego, cuando procedería la elisión por la regla 'desde el anterior a y otros'... Nāto mapañcamiyā. No hay elisión después de a, sino que se convierte en am, excepto en el ablativo. Amādekatthā pubbaṃ yadekatthamakārantaṃ tato parāsaṃ sabbāsaṃ vibhattīnaṃ lopo na hoti aṃtu bhavatyapañcamiyā-upakumbhaṃ tiṭṭhati-kumbhassa samīpaṃ tiṭṭhatīti attho-upakumbhaṃ pakassa. Antes de una desinencia acusativa (am) y otras con sentido único, si el término anterior termina en 'a', no hay elisión de todas las desinencias que le siguen, sino que se convierten en am, excepto en el ablativo. Por ejemplo: upakumbhaṃ tiṭṭhati (está cerca de la vasija), lo cual significa 'está cerca de la vasija'. Upakumbhaṃ passa. Vā tatiyāsattamīnaṃ. Opcionalmente para el instrumental y el locativo. Amādekatthā pubbaṃ yadekatthamakārantaṃ tato parāsaṃ tatiyā sattamīnaṃ aṃ hoti vā-upakumbhaṃ kataṃ, upakumbhena vā, upa kumbhaṃ dehi-pañcamiyaṃ amabhāvā-upakumbhā apehi-upakumbhamāyattaṃ-upakumbhaṃ nīdhehi, upakumbhe vā-evamupanagaramiccādi-samīpaṃ agginoupaggi-etthapana-‘‘pubbasmāmādito’’ti sabbasyādi lopova-evamupaguru-veti sabbattha vattate. Antes de una desinencia acusativa (am) y otras con sentido único, si el término anterior termina en 'a', las desinencias del instrumental y el locativo se convierten en am opcionalmente. Por ejemplo: upakumbhaṃ kataṃ, o bien upakumbhena; upakumbhaṃ dehi. En el ablativo, por no haber transformación a am: upakumbhā apehi. Upakumbhamāyattaṃ. Upakumbhaṃ nīdhehi, o bien upakumbhe. Del mismo modo upanagaram, etc. 'Cerca del fuego' es upaggi; aquí, sin embargo, solo hay elisión de todas las desinencias por la regla 'desde el anterior a y otros'. Del mismo modo upaguru. La regla 'opcionalmente' se aplica en todo. Amādi. Los compuestos que comienzan con la desinencia acusativa am y otras. Amādi syādyantaṃ syādyantena saha bahulamekatthaṃ hoti-gāmaṃ gato gāmagato, muhuttaṃ sukhaṃ muhuttasukhaṃ-vuttiyevopapadasa māse-kumbhakāro, ettha bahulādhikārā asyādyantenāpi samāso. Ntamānaktavantūhi vākya-dhammaṃ suṇanto, dhammaṃ suṇamāno, odanaṃ bhuttavā, rañgñā bhato rājahato, asinā jinno asicchinno, pitarāsadisopitusadiso, dadhinā upasittaṃ bhojanaṃ dadhibhojanaṃ, guḷena misso odano guḷodano-iha pana vutti padenevopasittādi kriyāyākhyāpanato na tatthāyuttatthatā-kvacivuttiyeva-urago-kvaci vākyameva-erasunā chinnavā, dassanena pahātabbā, brāhmaṇassa deyyaṃbrāhmaṇadeyyaṃyupāya dāru yupadāru, idha nahoti saṅghassa dātabbaṃ-gāmā niggato gāma niggato, kvacivutti yeva-kammajaṃ-idha na hoti rukkhā patito-rañño puriso rājapuriso-bahulādhikārā ntamānaniddhāriyapuraṇa bhāvati bhāvati ttatthehi nahoti-mamānukubbaṃ, mamānukurukamāno, gunnaṃkaṇhā sampannakhīratamā, sissānaṃ pañcamo, paṭassa sukkatā-kvaci hoteva-vattamānasāmīpyaṃ, phalānaṃ titto, phalānaṃ suhito, brāhmaṇassa kaṇhā dantā iccatra dantāpekkhā chaṭṭhiti kaṇhenasambandhābhāvā na samāso-aññamaññasambandhānaṃhi samāsoyadā tu kaṇhā ca te dantā ceti visesanasmāso tadā chaṭṭhi kaṇhadantāpekkāti brāhmaṇakaṇhadantāti hoteva-rañño māgadhassa dhanamiccatra raññoti chaṭṭhi dhanamapekkhate na māgadhaṃ rājā eva māgadhasadadena vuccateti bhedābhāvā sambandhābhāvoti tulyādhikaraṇena māgadhena saha rājā na samasyate-rañño asso ca puriso cāti ettha rañño asso purisoti ca paccekaṃ sambandhato sāpekkatāya na samāso-asso ca puriso cāti catthasamāse kate tu rājassapurisāti hotevaññānapekkhattā-rañño garuputtoti ettha pana rājāpekkhinopi garuno puttena saha samāso gamakattā-gamakattampihi samāsassa nibandhanaṃ-dāne soṇḍo dānasoṇḍo-kvaci vuttiyeva-pabbataṭṭho-kvacī samāsepi vibhatyalopo-jane suto. Una palabra que termina en la desinencia am u otras desinencias frecuentemente adquiere un sentido único con otra palabra que también termina en desinencia. Por ejemplo: gāmaṃ gato es gāmagato (ido a la aldea); muhuttaṃ sukhaṃ es muhuttasukhaṃ (felicidad por un momento). En la formación de compuestos con palabras dependientes (upapada): kumbhakāro (fabricante de vasijas); aquí, debido a la autoridad de la regla 'frecuentemente' (bahula), se forma el compuesto incluso con una palabra que no termine en desinencia nominal. En oraciones con participios como nta, māna, kta, vantū: dhammaṃ suṇanto (escuchando el Dhamma), dhammaṃ suṇamāno, odanaṃ bhuttavā (habiendo comido arroz). Raññā hato es rājahato (matado por el rey); asinā chinno es asichinno (cortado con la espada); pitarā sadiso es pitusadiso (parecido al padre); dadhinā upasittaṃ bhojanaṃ es dadhibhojanaṃ (comida rociada con yogur); guḷena misso odano es guḷodano (arroz mezclado con melaza). Aquí, sin embargo, como la acción de rociar y otras se explican por la propia palabra del compuesto, no hay falta de conexión de sentido. A veces solo existe la forma compuesta: urago (serpiente). A veces solo existe la forma de oración: pharasunā chinnavā, dassanena pahātabbā. Brāhmaṇassa deyyaṃ es brāhmaṇadeyyaṃ (lo que debe darse a un brahmán). Yūpāya dāru es yūpadāru (madera para el poste de sacrificio); aquí no ocurre: 'lo que debe ser dado a la Sangha'. Gāmā niggato es gāmaniggato (salido de la aldea). A veces solo existe la forma compuesta: kammajaṃ (nacido del karma). Aquí no ocurre: 'caído del árbol'. Rañño puriso es rājapuriso (el hombre del rey). Debido a la regla de 'frecuencia', no ocurre con participios (nta, māna), términos de selección (niddhāraṇa), numerales ordinales o sustantivos abstractos: mamānukubbaṃ, mamānukurukamāno, gunnaṃ kaṇhā sampannakhīratamā (de las vacas, la negra es la que más leche da), sissānaṃ pañcamo (el quinto de los alumnos), paṭassa sukkatā (la blancura de la tela). A veces sí ocurre: vattamānasāmīpyaṃ (proximidad al presente), phalānaṃ titto (saciado de frutas), phalānaṃ suhito. En el caso de 'los dientes del brahmán son negros' (brāhmaṇassa kaṇhā dantā), no hay compuesto porque la sexta desinencia (genitivo) se refiere a 'dientes' y no tiene relación con 'negro'. Pues el compuesto es para términos relacionados entre sí. Pero cuando se trata de un compuesto descriptivo como 'esos dientes negros', entonces, al referirse a los dientes negros del brahmán, sí resulta brāhmaṇakaṇhadantā. En 'la riqueza del rey de Magadha' (rañño māgadhassa dhanaṃ), la sexta desinencia de 'rey' se refiere a la 'riqueza', no a 'Magadha'; dado que el rey es expresado por el propio término 'Magadha', no hay distinción ni relación de dependencia, por lo que el rey no se compone con la palabra Magadha que está en aposición. En 'el caballo y el hombre del rey' (rañño asso ca puriso ca), como ambos se relacionan individualmente con 'rey', no hay compuesto por ser dependientes. Pero al formarse el compuesto con el sentido de 'y' (ca), resulta rājassapurisā por no depender de otros. En 'el hijo del maestro del rey' (rañño garuputto), se forma el compuesto con el hijo incluso para el maestro que depende del rey por ser inteligible (gamakattā); pues la inteligibilidad es fundamento para el compuesto. 'Experto en dar' es dānasoṇḍo. A veces solo existe la forma compuesta: pabbataṭṭho (que está en la montaña). A veces en el compuesto no hay elisión de la desinencia: janesuto (famoso entre la gente). Visesanamekatthena. Un adjetivo descriptivo forma un compuesto con un término de sentido único. Visesanaṃ syādyantaṃ vasessena syādyantena samānādhikāraṇena sahekatthaṃ hoti-nīlañca taṃ uppalaṃ ceti niluppalaṃ-vākye tulyādhikaraṇabhāvappakāsanatthaṃ catasaddappayogo-vuttiyantu samāseneva tappakāsanato na tappayogo-eva maññatrāpi vuttaṭṭhānamappayogo-bahulādhikārā kvaci upamānabhutaṃ visesanamparaṃ bhavati-sīho’ca sīho-muni ca so sīho cāti munisīho-munisaddoyeva vā visesanaṃ-tathāhi-sīhoti vutte upacaritānupacaritasīhānaṃ sāmaññappatītiyaṃ munisaddo viseseti-sīlameva dhanaṃ sīladhanaṃ-dhammoti sammato dhammasammato-mahanti ca sā saddhā cāti samāse kate-‘‘itthiyambhāsitapumitthi pumevekattha’’ta pumbhāvā ṅīppaccayābhāvo-‘‘ṭantantunanti’’ntassa ṭe-‘‘byañjane dīgharassā’’ti dighe-mahāsaddhā. Un adjetivo (visesana) terminado en una terminación de caso se une en un solo significado con un sustantivo (visessena) que tiene el mismo caso gramatical (samānādhikāraṇa). Por ejemplo: 'aquello que es azul y es un loto' se convierte en niluppalaṃ (loto azul). El uso de la palabra 'ca' (y) en la oración es para manifestar la relación de concordancia gramatical, pero en el compuesto no se emplea porque dicha relación se expresa mediante la composición misma; lo mismo ocurre en otros casos donde lo ya expresado no se repite. Debido a la autoridad de la regla de generalidad (bahulādhikāra), a veces el adjetivo que funciona como comparación se coloca después: sīho'ca sīho-muni ca so sīho cāti munisīho (el sabio león, lit. el sabio que es como un león); o bien, la palabra muni es en sí misma el adjetivo calificativo, pues al decir 'león', para distinguir entre un león real y uno metafórico, la palabra muni lo califica. Otros ejemplos: sīlameva dhanaṃ sīladhanaṃ (la riqueza de la virtud); dhammoti sammato dhammasammato (considerado como el Dhamma). En el caso de mahāsaddhā (gran fe), al formarse el compuesto de mahanti (grande) y saddhā (fe), se aplica la forma masculina (pumbhāva) según la regla 'itthiyambhāsitapumitthi pumevekattha', lo que resulta en la desaparición del sufijo femenino ṅī, la sustitución de la terminación anta por a, y el alargamiento de la vocal por la regla 'byañjane dīgharassā', resultando en mahāsaddhā. Naña. El prefijo negativo na. Nañiccetaṃ syādyantaṃ syādyantena sahekatthaṃ hoti-ñakāro‘‘ṭanaññassā’’ti visesanattho-pāmanaputtādīsu mā hotūti. Este prefijo na, terminado en una terminación de caso, se une en un solo significado con otra palabra terminada en una terminación de caso. La letra ñ en nañ es para fines de la regla 'ṭanaññassa' y para evitar que se aplique erróneamente en palabras como pāmanaputta. Ṭanaññassa. La sustitución por a (ṭa) para el prefijo nañ. Uttarapade nañsaddassa ṭa hoti-na brāhmaṇo abrāhmaṇo, nañayaṃ pariyudāsavutti pasajjappaṭisedhavutti ca-paṭhamapakkhe-brāhmaṇa añño brāhmaṇantānajjhāsino khattiyādi brāhmaṇa sadisoyeva abrāhmaṇeti vutte patiyate-itarasmiṃ pana pakkhe kenaci saṃsayanimittena khattiyādo brāhmaṇeti pavantassa micchāñāṇanivutti karīyati-brāhmaṇe yaṃ’na bhavati brāhmaṇeti brāhmaṇantajjhāsito na bhavatīti attho-tattha vinā sadisattaṃ micchāñāṇasambhavā payogasāmatthiyā ca sadisapaṭippatti taggatāca liṅgasaṅkhyā bhavanti-atoyevoccate nañivayutta maññasadisādhikaraṇe tathā hi atthasampaccayoti-tadevaṃ pakkhañcayeva pubbapadatthappadhānattaṃ-evamanasso-ihatu. Cuando le sigue un miembro posterior (uttarapada), el prefijo na se convierte en a (ṭa): na brāhmaṇo resulta en abrāhmaṇo (el que no es brahmán). Esta negación tiene dos funciones: exclusión (pariyudāsa) y negación absoluta (pasajjappaṭisedha). En el primer caso (exclusión), al decir 'no brahmán', se entiende a alguien diferente de un brahmán pero similar a él, como un kshatriya que no tiene la intención de ser un brahmán. En el segundo caso, se utiliza para corregir el conocimiento erróneo de alguien que, por alguna duda, llama brahmán a un kshatriya. Significa 'lo que no es brahmán no es un brahmán'. En tal situación, dada la similitud y la eficacia del uso, el compuesto adquiere el género y número del sustantivo al que se refiere. Por esto se dice que la asociación con na indica algo diferente pero similar en su base gramatical. En este sentido, el significado del primer miembro es predominante. Lo mismo ocurre en anasso (sin caballo). Ahora bien: Ana sare. El prefijo ana ante una vocal. Sarādo uttarapade nañsaddassa ana hotīti nassa ana. Cuando el miembro posterior comienza con una vocal, el prefijo na se convierte en ana. Kupādayo niccamasyādividhimhi. Las palabras ku, pa y otras se combinan siempre, excepto en el ámbito de las reglas de afijos de caso. Kusaddo pādayo ca syādyantena sahekatthā honti niccaṃ syādividhivisayato’ññattha-kucchito brāhmaṇo kubrāhmaṇo-evaṃkupuriso-‘‘purise vā’’ti pakkhe kādese-kāpuriso-īsakaṃ uṇhaṃ kaduṇhaṃ-‘‘sare kada kussuttaratthe’’ti kussa kadādeso-appakaṃ lavaṇaṃ kālavaṇaṃ-‘‘kāppatthe’’ti kādeso. La palabra ku y los prefijos como pa, etc., se unen en un solo significado con una palabra terminada en una terminación de caso fuera del ámbito de otras reglas. Kucchito brāhmaṇo resulta en kubrāhmaṇo (un brahmán despreciable). De igual modo, kupuriso. Según la regla 'purise vā', en la opción de sustitución por kā: kāpuriso (un hombre ruin). Īsakaṃ uṇhaṃ resulta en kaduṇhaṃ (un poco tibio); según la regla 'sare kada kussuttaratthe', el término ku se cambia por kada. Appakaṃ lavaṇaṃ resulta en kālavaṇaṃ (poca sal); según la regla 'kāppatthe', se cambia por kā. Pādayo gatādyatthe paṭhamāya. Los prefijos pa y otros en el sentido de 'ido', etc., con el caso nominativo. Pagato ācariyo pācariyo-evaṃ pantevāsī-suṭṭhukataṃ sukataṃ-kicchena kataṃ dukkataṃ. Pagato ācariyo resulta en pācariyo (un maestro eminente). De igual modo, pantevāsī (un discípulo cercano). Suṭṭhukataṃ es sukataṃ (bien hecho). Kicchena kataṃ es dukkataṃ (hecho con dificultad o mal hecho). Accādayo kantādyatthe dutiyāya. Los prefijos ati y otros en el sentido de 'sobrepasado', etc., con el caso acusativo. Atikkanto mālamatimālo. Atikkanto mālaṃ resulta en atimālo (aquel que ha sobrepasado la guirnalda). Ghapassāntasyāppakānassa. Sobre el acortamiento de las vocales finales subordinadas gha y pa. Antabhutassāppadhānassa ghapassa syādisu rasso hotīti rasso. La vocal final de un término subordinado que termina en gha o pa se acorta ante las terminaciones de caso. Avavādayo kuṭṭhādyatthe tatiyāya. Los prefijos ava y otros en el sentido de 'anunciado por', etc., con el caso instrumental. Avakuṭṭhaṃ kokilāya vanamavakokilaṃ-avakuṭṭhanti pariccattaṃ. Avakuṭṭhaṃ kokilāya vanaṃ resulta en avakokilaṃ (el bosque resonado por el cuco). Avakuṭṭhaṃ significa abandonado o resonado. Pariyādayo gilānādyatthe catutthiyā. Los prefijos pari y otros en el sentido de 'fatigado por', etc., con el caso dativo. Parigilāno’jjhenāya pariyajjheno. Parigilāno ajjhenāya resulta en pariyajjheno (fatigado por el estudio). Nyādayo kantādyatthe pañcamiyā. Los prefijos ni y otros en el sentido de 'salido de', etc., con el caso ablativo. Nikkanto kosambiyā nikkosambi-ghapādinā rasso. Nikkanto kosambiyā resulta en nikkosambi (aquel que ha salido de Kosambi); la vocal se acorta por la regla de gha, pa, etc. Vā nekaññatthe. Opcionalmente, múltiples términos en el sentido de otra palabra. Anekaṃ syādyanta maññassa padassatthe ekatthaṃ vā hoti-o tiṇṇo haṃso yaṃ so otiṇṇahaṃso-(jalāsayo). Varios términos con terminación de caso se unen opcionalmente en un solo significado para referirse a otra palabra (Bahubbīhi). Por ejemplo: otiṇṇo haṃso yaṃ so es otiṇṇahaṃso (un estanque al que han descendido los cisnes). Jito māro yena so jitamāro-(bhagavā)-jinnotaru yena so chinnataru(pharasu)dinno suṅko yassaso dinnasuṅko(rājā)-apagataṃ kālakaṃ yasmā so apagatakālako (paṭo)pahutaṃ dhanaṃ yassa so pahutadhano-(puriso)-natthi samo yassa so asamo-nassa ṭādeso-cittā gāvo yassāti samāse kate. Jito māro yena so es jitamāro (el Bienaventurado por quien ha sido vencido Māra); chinno taru yena so es chinnataru (el hacha con la cual el árbol ha sido cortado); dinno suṅko yassaso es dinnasuṅko (el rey a quien se le ha entregado el tributo); apagataṃ kālakaṃ yasmā so es apagatakālako (una tela de la cual se ha ido la mancha negra); pahutaṃ dhanaṃ yassa so es pahutadhano (un hombre que posee mucha riqueza); natthi samo yassa so es asamo (aquel que no tiene igual), donde ocurre la sustitución de na por a (ṭa). En el caso de cittā gāvo yassa (aquel que tiene vacas moteadas), una vez formado el compuesto: Gossu Sobre el término go. Antabhutassāppadhānassa gossa syādīsu u hoti-cittagu-(gomā)-mattāneke gajā yasmiṃ taṃ mattānekagajaṃ-(vanaṃ) saha puttena vattamāno saputto saha putto vā-‘‘sahassa so’ññatthe‘‘ti pakkhe sahassa so-dhavā ca badirā ca palāsā ceti viggahe. La palabra go (vaca), cuando es el miembro final y subordinado, se convierte en u ante las terminaciones de caso: cittagu (el que posee vacas moteadas). Mattāneke gajā yasmiṃ taṃ resulta en mattānekagajaṃ (un bosque en el que hay muchos elefantes ebrios). Saha puttena vattamāno resulta en saputto o sahaputto (acompañado de su hijo); según la regla 'sahassa so’ññatthe', saha se convierte opcionalmente en sa. En el análisis de dhavā ca badirā ca palāsā ca (árboles Dhava, Badira y Palasa): Catthe. En el sentido de 'ca' (y). Anekaṃ syādyantaṃ catthe ekatthaṃ vā bhavati-samuccayo’nvāvayo itarītarayogo samāhāro ceti catatāro catthā-tattha itarītarayoge samāhāre ca ekatthībhāvo sambhavati padānaṃ aññamaññasambandhato-na samuccaye nāpyanvācaye tadabhāvato, casaddanivutti. Varios términos con terminación de caso se unen opcionalmente en un solo significado en el sentido de la partícula ca (y). Existen cuatro sentidos de ca: acumulación (samuccaya), adición secundaria (anvāvaya), conexión individual (itarītarayogo) y agregación colectiva (samāhāro). De estos, la unidad de sentido (composición) solo ocurre en la conexión individual y en la agregación colectiva debido a la relación mutua de los términos; no ocurre en la acumulación ni en la adición secundaria por la ausencia de tal relación. Se elimina la palabra ca. Samāhāre napuṃsakaṃ. En el sentido de agregación colectiva, el género es neutro. Catthe samāhāre yadekatthaṃ taṃ napuṃsakaliṅgaṃ bhavati-samāhārassekattā ekavacanameva-dhavakhadirapalāsaṃ-kattha ci na hoti’sabhāparisāyā’ti ñāpakā-ādhipaccaparivāro-itarītarayoge avayavappadhānattā bahuvacanaṃ-dhavakhadirapalāsā-samāse yaṃ pubbaṃ vūttaṃ tadeva pubbaṃ nipatati-kamātikkame payojanābhāvā-kvaci vipallāsopi hoti bahulādhikārato-dantānaṃ rājā rājadanto-pāpā bhumi yasmiṃ pāpā ca sābhumi ceti vā viggayha samāse samāsantveccādhikāro. En el sentido de agregación colectiva (samāhāra), lo que se ha unido en un solo significado toma el género neutro. Debido a la unidad de la agregación, se emplea solo el singular: dhavakhadirapalāsaṃ. En algunos casos esto no ocurre, como se indica en el uso de 'sabhāparisāyā': ādhipaccaparivāro. En la conexión individual (itarītarayoga), debido a la importancia de los componentes individuales, se usa el plural: dhavakhadirapalāsā. En el compuesto, el término mencionado primero se coloca al principio, pues no hay razón para alterar el orden; sin embargo, a veces ocurre una inversión debido a la autoridad de la regla de generalidad (bahulādhikāra): dantānaṃ rājā resulta en rājadanto (el diente principal, lit. el rey de los dientes). También ocurre en pāpā bhumi o pāpā ca sā bhumi; aquí comienza la sección sobre las reglas de final de compuesto (samāsanta). Pāpādīhi bhumiyā. [El sufijo de fin de compuesto -a se añade] después de pāpa, etc., para la palabra bhumi. Pāpādīhi parā yā bhumi tassā samāsanto a hoti-pāpabhumaṃ, (ṭhānaṃ)-itthiyamiccādināāppaccayo nivattane-jātiyā upa lakkhitā bhumi jātibhumaṃ. Después de pāpa, etc., cuando la palabra bhumi es el miembro final de un compuesto, ocurre el sufijo de fin de compuesto a: pāpabhumaṃ (lugar malo); por la regla que comienza con itthiyamiccādinā el sufijo ā no se aplica en el sentido de cese; jātibhumaṃ (suelo de nacimiento) es la palabra bhumi caracterizada por el nacimiento. Saṅkhyāhi [El sufijo -a se añade] después de los numerales. Saṅkhyāhi parā yā bhumi tassā samāsanto ahoti-dve bhumiyo assāti dvībhumaṃ-evaṃ tibhumaṃ, catubhumaṃ-bahulādhikārā kvaci na hekāti-catubhumi. Después de los numerales, cuando la palabra bhumi es el miembro final, ocurre el sufijo de fin de compuesto a: dvībhumaṃ (de dos niveles), de igual modo tibhumaṃ, catubhumaṃ. Debido a la autoridad de la diversidad de reglas, a veces no ocurre: catubhumi. Dīghāhovassekadesehi ca ratyā. [El sufijo -a se añade] después de dīgha, aho, vassa y partes [de la noche], con respecto a la palabra ratti. Dīghādīhi asaṅkhyehi saṅkhyāhi ca parasmā rattisaddā anaññāsaṅkhyatthesu samasitā samāsanto a hoti-dīghā ca sā ratti cāti dīgharattaṃ-aho ca ratti ca ahorattaṃ-ahassa apādittā ‘‘manādyapādīnamo maye cā’’ti o-vassāsu ratti vassārattaṃ-pubbā ca sā ratti cātī pubbarattaṃ-evaṃ apararattaṃ, aḍḍharattaṃ-atikkanto rattiṃ atiratto-dvinnaṃ rattīnaṃ samāhāro dvirattaṃ-anaññāsaṅkhyatthesutveva-digharatti-(hemanto)-upa ratti-kvaci hoteva bahulaṃ vidhānā-yathārattaṃ. Después de dīgha, etc., y de numerales, cuando se unen a la palabra ratti en sentidos no numéricos, ocurre el sufijo de fin de compuesto a: dīgharattaṃ (largo tiempo). Ahorattaṃ (día y noche); por la regla 'manādyapādīnamo maye ca', el final de ahar se convierte en o. Vassārattaṃ (la estación de lluvias). Pubbarattaṃ (la primera parte de la noche); así también apararattaṃ, aḍḍharattaṃ. Atiratto (que ha pasado la noche). Dvirattaṃ (un período de dos noches). Solo en sentidos no numéricos: dīgharatti (invierno), uparatti. A veces ocurre por la regla de diversidad de aplicaciones: yathārattaṃ. Gotva catthe cālope. [El sufijo -a se añade] para la palabra go, cuando no hay elisión y no tiene el sentido de la conjunción ca. Gosaddā alopacisayā samāsanto a hoti na ce catthe Para la palabra go, en casos donde no hay elisión, ocurre el sufijo de fin de compuesto a, siempre que no sea en el sentido de ca ('y'). Samāso aññapadatthe asaṅkhyatte ca-rañño go rājagavo-avaṅa-pañca gāvo dhanamassa pañcagavadhano-visesanasamāsagabbho aññapadatthasamāso-dasannaṃ gunnaṃ samāhārodasagavaṃ-alopeti kiṃ?-Pañcahigobhi kīto pañcagu-visesanasamāse-‘‘tena kataṃ kīta’’miccādinā ṇike ‘‘lopo’’ti tassa lope ca kane ‘‘gossuti ukāro-avattheti kiṃ?-Ajassagāvo-anaññāsaṅkhyattheyutveva-cittagu, upagu-visālāni akkhīni assāti aññapadatthasamāse‘‘akkhismāññatthe’’ti akāre-visālakkho-padhānatthatāvasena catubbidhamekattaṃ tividhanti keci-vuttahi. El compuesto ocurre en el sentido de otra palabra y en sentidos no numéricos: rājagavo (el buey del rey), con el cambio de la vocal a ava. Pañcagavadhano (aquel cuya riqueza son cinco vacas), un compuesto de sentido externo (aññapadattha) que contiene un calificativo. Dasagavaṃ (un grupo de diez vacas). ¿Por qué se dice 'sin elisión'?: pañcagu (comprado con cinco vacas); en el compuesto calificativo, por la elisión del sufijo ṇika mediante la regla 'lopo', y ante el sufijo ka, el final de go se convierte en u por 'gossu'. ¿Por qué 'no en el sentido de ca'?: ajassagāvo (cabras y vacas). Solo en sentidos no numéricos: cittagu, upagu. Visālakkho (el de ojos grandes); en el sentido de otra palabra, se añade a por 'akkhismāññatthe'. Algunos dicen que la unidad del compuesto es de cuatro tipos según la prominencia del significado, otros que de tres tipos. Pubbuttarobhayaññatthamiccekatthaṃ catubbidhaṃ visessaññobhayatthatā tidhā vakkhanti taṃ pare. Otros dicen que la unidad del significado es de cuatro tipos: cuando el sentido reside en el primer miembro, en el último, en ambos o en otro miembro; y de tres tipos según sea calificativo, posesivo o colectivo. Ekatthaṃ. Unificación de significados (Ekattha). Atha itthippaccayantā niddisīyante. A continuación se exponen los sufijos femeninos. Itthiyamatvā. [El sufijo] ā [se añade] en el género femenino. Itthiyaṃ vattamānato akārantato nāmasmā āppaccayo hoti-devadattā, ajā, kokilā, iccādi. A partir de un nombre que termina en a y expresa el femenino, se añade el sufijo ā: devadattā, ajā (cabra), kokilā (cuco), etc. Nadādito ṅī. [El sufijo] ṅī [se añade] después de nadī, etc. Ākatigaṇe’yaṃ-nadādīhi itthiyaṃ ṅīppaccayo hoti ṅakāro ‘‘ntantunaṃ ṅimhi to ve’’ti saṅketattho-nadī, mahī, kumārī, taruṇi, vāruṇi, gotamī, gacchanti-‘‘ntantunaṃ ṅimhi to ve’’ti vā takāre-gacchatī-gacchatī-evaṃ guṇavanti, guṇavatī-‘‘gotovā‘‘ti nadādisu pāṭhā vā ṅīmhi ‘‘gossāvaṅa’’ti gosaddassa āvaṅa-gāvī, go. Esto pertenece a un grupo abierto (ākatigaṇa). El sufijo ṅī se añade a nadī, etc., en femenino; la ṅ tiene un propósito técnico por la regla 'ntantunaṃ ṅimhi to ve': nadī, mahī, kumārī, taruṇī, vāruṇī, gotamī, gacchanti. Por la regla 'ntantunaṃ...', la t puede aparecer opcionalmente: gacchatī. Así también guṇavanti, guṇavatī. Por estar go incluido en la lista de nadī, etc., ante ṅī, el término go cambia a ava por 'gossāvaṅa': gāvī, o simplemente go. Yakkhāditvinī ca. Después de yakkha, etc., también se añaden inī y ṅī. Yakkhādito itthīyaminī hoti ṅī ca-yakkhinī,yakkhī-nāginī,nāgī. Después de yakkha, etc., en femenino se añaden inī y ṅī: yakkhinī, yakkhī; nāginī, nāgī. Yuvaṇṇehi nī. Después de los fonemas i y u [se añade] nī. Itthiyamivaṇṇuvaṇṇantehi nī hoti bahulaṃ-payatapāṇinī, daṇḍinī, bhikkhunī, paracittavidunī. En el femenino, frecuentemente se añade nī tras palabras que terminan en i o u: payatapāṇinī, daṇḍinī, bhikkhunī (monja), paracittavidunī. Yuvā tī. De yuvā [se añade] tī. Yuvasaddato tī hotitthiyaṃ-yuvatī. El sufijo tī se añade a la palabra yuva en el femenino: yuvatī. Itthippaccayantā. [Aquí concluyen] los sufijos femeninos. Atha ṇadayo vuccante-raghussāpaccamīti viggahe. Ahora se explican ṇa y otros sufijos. En el análisis de 'descendiente de Raghu': Ṇe vāpacce. El sufijo ṇa se añade opcionalmente en el sentido de descendencia. Chaṭṭhiyantā nāmasmā vā ṇappaccayo hotapacce’bhidheyye-ṇakāro ṇanubandhakāriyattho-ṇeneva apaccatthassa vuttattā apaccasaddāppayogo-‘‘ekatthatāya’’miti syādi lopo. El sufijo ṇa se añade opcionalmente a un nombre con terminación de genitivo para expresar el descendiente. La letra ṇ sirve para las funciones técnicas de los sufijos con ṇ. Como el sentido de descendencia ya es expresado por el sufijo ṇa, no se emplea la palabra apacca (prole); las terminaciones de caso se eliden por la 'unificación de significado'. Sarānamādissāyuvaṇṇassā e o ṇanubandhe. Las vocales iniciales a, i, u se convierten en ā, e, o ante un anexo que contenga el indicativo ṇ. Sarānamādibhuta ye akārivaṇṇavaṇṇā tesaṃ ā e o honti yathākkamaṃ ṇanubandheti akārassa akāro. Las vocales iniciales a, i, u se convierten en ā, e, o respectivamente cuando sigue un anexo con ṇ; por tanto, la vocal a [de Raghu] se convierte en ā. Uvaṇṇassāvaṅa sare La vocal u se convierte en ava ante una vocal. Sarādo ṇanubandhe uvaṇṇassa avaṅhoti-tato syādi-rāghavoccādi-itthiyaṃ-rāghavaccādi-vā vidhānā raghussāpaccaṃ ragvapaccantipi hoti. Ante un anexo con ṇ que comienza con vocal, la vocal u se convierte en ava; de ahí resulta rāghavo (descendiente de Raghu), etc. En femenino, rāghavī, etc. Por ser una regla opcional, la descendencia de Raghu también puede expresarse como ragvapacco. Ṇadayo’bhidheyyaliṅgā apacce tvanapuṃsakāNapuṃsake sakatthe ṇyo bhiyyo bhāvasamūhajā; Tā tutthiyamasaṅakkhyāne tvādi cippaccayantakāNapuṃsakena liṅgena saddā’dāhu pumene vāNiddissatīti ñatabbamavisese panicchite. Los sufijos que comienzan con 'ṇ' toman el género de aquello que describen (adjetivales). En el sentido de descendencia (apacca), no son neutros. El sufijo 'ṇyo' se usa frecuentemente en sentido neutro para indicar el propio estado (sakattha), así como en los sentidos de estado (bhāva) y colectividad (samūha). Los sufijos que comienzan con 'tā', 'tva', etc., y aquellos que terminan en 'ci', se emplean para indicar estado en género femenino y neutro respectivamente. Se debe entender que las palabras se indican en género neutro o masculino cuando se desea expresar una falta de distinción específica. Vā apacceti vādhikāro. La expresión 'vā apacce' (opcionalmente en el sentido de descendencia) es una regla gobernante (adhikāra). Vacchādito ṇana ṇayanā. Después de 'Vaccha', etc., se aplican los sufijos 'ṇana' y 'ṇayana'. Vacchādito gottādibhutā gaṇato ca ṇana ṇayanappaccayā honti paputtādo’pacce-paputtappabhuti gottaṃ-vacchassā paccaṃ vacchāno, vacchāyano-‘saṃyoge kvacī’ti vuttattā na vuddhi-katissāpaccaṃ kaccāno, kaccāyano-yakāracavaggapubba rūpāni-yāgame-kātiyāno. Después del grupo que comienza con 'Vaccha' y otros grupos de linaje, se aplican los sufijos 'ṇana' y 'ṇayana' en el sentido de descendencia de un nieto o posterior (gotta). La descendencia de Vaccha es Vacchāno o Vacchāyano. Debido a lo expresado en la regla 'saṃyoge kvaci', no hay incremento (vuddhi). La descendencia de Kati es Kaccāno o Kaccāyano (donde hay asimilación de la 'y' con la clase palatal precedente). Con el aumento de 'y' (yāgama), resulta Kātiyāno. Kattikāya apaccamiccevamādi viggahe. En el análisis de 'la descendencia de Kattikā', etc., se aplica lo siguiente: Kattikāvidhavādīhi ṇeyyaṇerā. Después de 'Kattikā', 'Vidhavā', etc., se aplican los sufijos 'ṇeyya' y 'ṇerā'. Kattikādīhi vidhavādīhi ca ṇeyyaṇerā vā yathākkamaṃ, honta pacce-kattikeyyo, veṇateyyo-vedhavero, sāmaṇero. Después de 'Kattikā', etc., y 'Vidhavā', etc., se aplican opcionalmente los sufijos 'ṇeyya' y 'ṇerā' respectivamente en el sentido de descendencia. Ejemplos: Kattikeyyo (hijo de Kattikā), Veṇateyyo (hijo de Vinatā), Vedhavero (hijo de una viuda), Sāmaṇero (hijo o discípulo de un asceta). Ṇya diccādīhi El sufijo 'ṇya' se aplica después de 'Diti', etc. Ditippabhutīhi ṇyo vā gotapacce. Después de 'Diti' y otros, se aplica opcionalmente el sufijo 'ṇyo' en el sentido de descendencia de linaje (gotapacce). Saṃyoge kvaci. A veces ocurre ante una consonante conjunta (saṃyoge kvaci). Sarānamādibhutā ye ayuvaṇṇā tesaṃ ā e o honti kvaci deva saṃyogavisaye ṇanubandheti visayasattamiyā niddiṭṭhattā saṃyogato pubbeva ekāro. Las vocales 'a', 'i', 'u' que están al inicio se convierten en 'ā', 'e', 'o' respectivamente cuando hay un sufijo con el indicador 'ṇ'. En el caso de una consonante conjunta, debido a la especificación del caso locativo de esfera (visayasattami), la transformación a 'e' ocurre antes de la conjunción. Lopo’vaṇṇivaṇṇānaṃ. Elisión de las vocales 'a' e 'i'. Yakārādo paccaye avaṇṇivaṇṇānaṃ lopo hoti-ditiyā apaccaṃ decco, kuṇḍaniyā apaccaṃ koṇḍañño-nassa ñe pubbarūpaṃ-bhātuno apaccaṃ bhātabbo-ettha- Ante un sufijo que comienza con 'y', ocurre la elisión de las vocales 'a' e 'i'. Ejemplos: la descendencia de Diti es Decco; la descendencia de Kuṇḍanī es Koṇḍañño (donde hay asimilación de 'n' con 'ñ'); la descendencia de un hermano es bhātabbo. Aquí también: Yamhi gossa ca. Y ante 'y', también para 'go'. Yakārādo paccaye gossuvaṇṇassa ca avaṅa hotīti ukārassa avaṅa. Ante un sufijo que comienza con 'y', la vocal 'u' de la palabra 'go' se transforma en 'ava'. Ā ṇi. El sufijo 'ā' se convierte en 'ṇi'. Akārantato ṇi vā hotapacce bahulaṃ-dakkassāpaccaṃ dakkhi-evaṃ vāruṇi-bahulaṃ vidhānā na sabbehi akārantehi-te neva vasiṭṭhassāpaccaṃ vāsiṭṭho tveva hoti. Después de una raíz terminada en 'a', el sufijo 'ṇi' se aplica frecuentemente en el sentido de descendencia. La descendencia de Dakka es Dakkhi; igualmente Vāruṇi. Debido a que la regla es 'frecuente' (bahulaṃ), no se aplica a todos los términos que terminan en 'a'; por ejemplo, la descendencia de Vasiṭṭha es simplemente Vāsiṭṭho. Rājato ñño jātiyaṃ Después de 'Rāja', el sufijo 'ñño' para indicar casta (jāti). Rājasaddato ñño vā hotapacce jātiyaṃ gammamānāyaṃ-rañño apaccaṃ rājañño-jātiyanti kiṃ?-Rājāpaccaṃ. Después de la palabra 'Rāja', se aplica opcionalmente el sufijo 'ñño' en el sentido de descendencia cuando se refiere a la casta: la descendencia de un rey es Rājañño. ¿Por qué se especifica 'para casta'? Compárese con Rājāpacca (simple descendencia de un rey). Khattā yīyā. Después de 'Khatta', los sufijos 'yo' e 'iyo'. Khattasaddā yeyā hontapacce jātiyaṃ-khattassāpaccaṃ khattyo, khattiyo-jātiyantveva-khatti. Después de la palabra 'Khatta', se aplican los sufijos 'yo' e 'iyo' en el sentido de descendencia referente a la casta: la descendencia de un Khatta es Khattyo o Khattiyo. Solo cuando se refiere a la casta; de lo contrario, Khatti. Manuto ssa saṇa. Después de 'Manu', los sufijos 'ssa' y 'saṇa'. Manusaddato jātiyaṃ ssa saṇa hotapacce-makanuno apaccaṃ manusso, mānuso-jātiyantveva-mānavo. Después de la palabra 'Manu', en el sentido de casta o especie, se aplican los sufijos 'ssa' y 'saṇa' en el sentido de descendencia: la descendencia de Manu es Manusso o Mānuso. Solo cuando se refiere a la especie humana; de lo contrario, Mānavo. Janapadanāmasmā khattiyā raññe ca ṇo. Después del nombre de un país (janapada), el sufijo 'ṇo' para el guerrero (khattiya) y el rey. Janapadassa yaṃ nāma, tannāmasmā khattiyāpacce raññe ca ṇe hoti-pañcālānaṃ apaccaṃ rājā vā pañcālo, māgadho-janapadanāmasmāti kiṃ?-Dāsarathi-khantiyāti kiṃ? Pañcālassabrāhmaṇassāpaccaṃ pañcāli. A partir del nombre de un país, se aplica el sufijo 'ṇo' para designar a un descendiente guerrero o a su rey. Ejemplo: el rey o guerrero de los Pañcālas es Pañcālo; el de Magadha es Māgadho. ¿Por qué se dice 'nombre de un país'? Compárese con Dāsarathi. ¿Por qué 'guerrero'? El descendiente de un brahmán de Pañcāla es Pañcāli. Ṇya kurusivīhi. El sufijo 'ṇya' después de 'Kuru' y 'Sivi'. Kurusivīhapacce raññe ca ṇyo hoti-kurunaṃ apaccaṃ rājāvā korabbo, sebbo. En el sentido de descendencia de un rey o guerrero, se aplica el sufijo 'ṇyo' después de 'Kuru' y 'Sivi'. Ejemplo: el rey de los Kurus es Korabbo; el de los Sivis es Sebbo. Ṇa rāgātena rattaṃ. El sufijo 'ṇa' para aquello teñido por un tinte (rāga). Rajjate yena so rāgo-tato rāgavācitatiyantato rattamiccetasmiṃ attheṇe hoti-kasāvena rattaṃ kāsāvaṃ, kosumhaṃ-idha kasmā na hoti’ nīlaṃ pītanti? Guṇavacanattā vināpi ṇena ṇatthassābhidhānato. Aquello con lo que algo se colorea es 'rāga' (tinte). Después de una palabra en caso instrumental que denote un tinte, se aplica el sufijo 'ṇe' en el sentido de 'teñido por eso'. Ejemplo: teñido con decocción (kasāva) es kāsāvaṃ; teñido con flores es kosumhaṃ. ¿Por qué no ocurre aquí en palabras como nīlaṃ (azul) o pītaṃ (amarillo)? Porque al ser palabras que ya expresan una cualidad, el significado ya está implícito sin necesidad del sufijo 'ṇa'. Nakkhato ninduyuttena kāle. Después de una constelación (nakkhatta), cuando está unida a la luna, para indicar el tiempo. Tatiyattato nakkhattā tena lakkhite kāle ṇe hoti tañce nakkhattaminduyuttaṃ hoti-phussena induyuttena lakkhitā puṇṇamāsī phussī, pusso (aho)-maghāya induyuttāyalakkhitā puṇṇamāsī māghī, māgho (aho) A partir de una constelación en el tercer caso [instrumental], el sufijo ṇe ocurre en el sentido del tiempo marcado por ella, si dicha constelación está en conjunción con la luna. Por ejemplo: la luna llena marcada por la conjunción con Phussa es phussī; el día es pusso. La luna llena marcada por la conjunción con Maghā es māghī; el día es māgho. Yā ssa devatā puṇṇamāsi. Aquella deidad que le pertenece es la de la luna llena. Seti paṭhamantā asseti chaṭṭhatthe ṇe hoti yaṃ paṭhamantaṃ sā dve devatā puṇṇamāsī vā-sugato devatā asseti sogato-māhindo, yāmo, cāruṇo-phussī pusṇamāsī assa sambandhinīti phusso, (māso) evammāgho. A partir del nominativo, el sufijo ṇe ocurre en el sentido del genitivo 'es suyo' (asseti). Aquello que termina en nominativo es la deidad o la luna llena. 'Sugato es su deidad' resulta en sogato; otros ejemplos son māhindo, yāmo, cāruṇo. 'La luna llena Phussī es su mes relacionado' resulta en phusso; del mismo modo, māgho (el mes). Vyākaraṇamadhite jānāti vātvevamādivaggahe. Estudia la gramática o la conoce; tal es el análisis gramatical, etc. Tamadhīte tañjānāti kaṇikā ca. En los sentidos de 'lo estudia' o 'lo conoce', se emplean los sufijos ka, ṇi y ka. Dutiyantato tamadhīte tañjānātīti etesvattesu ṇehoti koṇiko ca-veyyākaraṇe-katayādesassikārassa‘‘tadā desā tadiva bhavanti‘‘ti ñāyā sarānamaccādinā ekāre yāgamadvittāni-ke-kamako, padako-ṇike-suttantiko, venayiko-‘‘tena nibbatte’’ti tatiyantā nibbattattheṇe-kusambena nibbattā kosambī, (nagarī.) A partir del acusativo, en los sentidos de 'lo estudia' o 'lo conoce', ocurre el sufijo ṇe, así como ka, ṇi y ka. Ejemplos: veyyākaraṇe (gramático), donde se aplican las reglas de sustitución de sonidos y duplicación de consonantes; kamako, padako. Con ṇika: suttantiko, venayiko. En el sentido de 'producido por ello', a partir del instrumental, ocurre ṇe: 'producido en Kosambī' es kosambī (la ciudad). Tatra bhave. En el sentido de 'que existe allí'. Sattamyantā bhavatthe ṇe hoti-udake bhavo odako-‘‘ajjādīhi tano’’ti bhavatthe tano-ajjabhavo ajjatano-evaṃ hīyattano-‘‘ñonamavaṇṇe’’ti akāro-‘‘sarambhā dve’’ti tassa dvibhāvo. A partir del locativo, en el sentido de existencia, ocurre el sufijo ṇe. 'Que existe en el agua' es odako. Según la regla 'de ajja, etc., ocurre tano', en el sentido de existencia: 'existente hoy' es ajjatano; del mismo modo hīyattano (de ayer). Por el cambio de ño a na, la vocal se vuelve breve y hay duplicación tras una vocal. Purātoṇo ca De la palabra purā, también ocurre el sufijo ṇo. Purā iccetasmā bhavatthe ṇe hoti tano va-purā bhavo purāṇe, purātano. A partir de purā, en el sentido de existencia, ocurre ṇe o tano: 'existente en el pasado' es purāṇe o purātano. Amātvacco. De la palabra amā, ocurre el sufijo acco. Amā saddato acco hoti bhavatthe-amā bhavo amacco. A partir de la palabra amā, ocurre el sufijo acco en el sentido de existencia: 'el que está en casa/junto a uno' es amacco (ministro). Majjhāditvimo. A partir de majjha, etc., ocurre el sufijo imo. Majjhādīhi sattamyantehi bhavatthe imo hoti-majjhe bhavo majjhimo, antimo-kusiṇarāyaṃ bhavo ccevamādiviggahe. A partir de majjha y otros términos en locativo, en el sentido de existencia, ocurre el sufijo imo: 'que está en el medio' es majjhimo; 'que está al final' es antimo. Lo mismo aplica para análisis como 'que está en Kusinārā', etc. Kaṇṇeyya ṇeyyakayyā. Los sufijos ka, ṇeyya, ṇeyyaka y ya. Sattamyantā ete paccayā honti bahulaṃ bhavatthe-kaṇa-kosiṇarako-ṇeyya-gaṅgeyyo, vāneyyo-ṇeyyaka-koleyyako-ya-gammo-rassākāralopapu- bbarūpāni-iya-gamiyo, udariyaṃ-‘‘ṇiko’’ti sattamyantā bhavatthe ṇiko hoti sarade bhāvo sāradiko, hemantiko. A partir del locativo, estos sufijos ocurren frecuentemente en el sentido de existencia. Con ka: kosiṇarako. Con ṇeyya: gaṅgeyyo, vāneyyo. Con ṇeyyaka: koleyyako. Con ya: gammo, con elisión de vocal y asimilación. Con iya: gamiyo, udariyaṃ. Con ṇika, a partir del locativo en el sentido de existencia: 'que existe en otoño' es sāradiko; 'en invierno' es hemantiko. Tamassa sippaṃ sīlampaṇyampaharaṇampayojanaṃ. Eso es su arte, su hábito, su mercancía, su arma o su propósito. Paṭhamantā sippādivācakā asseti chaṭṭhatthe ṇiko hoti-vīṇāvādanaṃ sippamassa veṇiko. Paṃjasukūladhāraṇaṃ sīlamassa pakaṃsukuliko, gandho paṇyamassa gandhiko, vāpo paharaṇamassa vāpiko, sataṃ payojanamassa sātikaṃ‘‘taṃhantārahati gacchatuñchaticarati’’ti dutiyantā bhanticcevamādisavatthesu ṇiko hoti-pakkhīnobhantiti pakkhiko-sākuṇīko-satamarahatīti sātikaṃ-paradāraṃ gacchatītipāradāriko-badare uñchatīti bādariko-dhammaṃ caratīti dhammiko-adhammiko-‘‘tena kataṃ kītaṃ baddhamabhiyaṅkhataṃ kasaṃsaṭṭhaṃ hataṃ hanti jitaṃ jayati dibbati khanati tarati carati vahati jīvati’’ti tatiyantā katādisvatthesu ṇiko hoti-kāyena kataṃvakāyikaṃ-satena kītaṃ sātikaṃ-varattāya baddhovā rattiko-ghatena abhisaṅkhataṃ kasaṃsaṭṭhaṃ vā ghātikaṃ-(abhisaṅkhataṃ katābhisaṅkhāraṃ, kasaṃsaṭṭhaṃ missitaṃ)-jālena hato bhantītivā cāliko-akkhehi jitamakkhikaṃ-akkhehi jayati dibbatīti vā akkhiko-khanittiyā khanatīti khānittiko-iha nabhavati ‘‘aṅguliyā khantī’’ti anabhidhānā abhidhānalakkhaṇa hi tabbādi ṇadisamāsā-uḷumpena taratīti oḷumpiko-sakaṭena caratīti sākaṭiko-khandhena vahatīti khandhiko-vetanena jīvatīti vetaniko-‘‘tassa saṃvattatī’’ti catutthyantā saṃvattatīti ponobhaviko-‘‘manādyapādinamo maye ce’’ti dutiyokāro. A partir del nominativo, para términos que denotan arte, etc., ocurre el sufijo ṇika en el sentido del genitivo 'es suyo'. 'Tocar el laúd es su arte' es veṇiko. 'Vestir trapos es su hábito' es paṃsukūliko. 'El perfume es su mercancía' es gandhiko. 'El arco es su arma' es vāpiko. 'Cien es su propósito' es sātikaṃ. En los sentidos de 'lo mata', 'lo merece', 'va', 'desea' o 'practica', a partir del acusativo ocurre ṇika: 'el que vive de las aves' es pakkhiko o sākuṇiko; 'merece cien' es sātikaṃ; 'va tras la mujer de otro' es pāradāriko; 'busca azufaifas' es bādariko; 'practica el Dhamma' es dhammiko. En los sentidos de 'hecho por ello', 'comprado', 'atado', 'preparado', 'mezclado', 'matado', 'ganado', 'juega', 'vaca', 'cruza', 'viaja', 'transporta' o 'vive', a partir del instrumental ocurre ṇika: 'hecho con el cuerpo' es kāyikaṃ; 'comprado por cien' es sātikaṃ; 'atado con correa' es vārat tiko; 'preparado o mezclado con mantequilla' es ghātikaṃ; 'atrapado o movido por red' es jāliko; 'ganado con dados' es akkhikaṃ; 'juega con dados' es akkhiko; 'cava con herramienta' es khānittiko. No se aplica a 'cava con el dedo' por no ser un término convencional. 'Cruza con balsa' es oḷumpiko; 'viaja en carro' es sākaṭiko; 'transporta al hombro' es khandhiko; 'vive de salario' es vetaniko. Conduce a ello, en dativo: 'conduce a una nueva existencia' es ponobhaviko. Tatosambhutamāgataṃ. Surgido de ello o venido de ello. Pañcamyantā sambhu tamāgatanti etesvatthesuṇiko hoti-mātito sambhutamāgataṃ vā mattikaṃ, pettikaṃ. A partir del ablativo, en los sentidos de 'surgido de ello' o 'venido de ello', ocurre el sufijo ṇika: 'surgido de la madre' es mattikaṃ; 'del padre', pettikaṃ. Surabhito samabhutanti naviggahe. En el análisis 'surgido de Surabhi', no se aplica. Dissantaññepi paccayā. También se observan otros sufijos. Vuttato’ññepi paccayā dissanti vuttāvuttatthesutiṇyo-sorabbhaṃ-‘‘tattha vasati kaviditobhatto niyutto’’ti ṇiko-rukkhamūle vasatīti rukkhamūliko, loke vidito lokiko, catumahārājesu bhattā catummahārājikā-dvāre niyutto dovāriko-dassoka tadaminādipāṭhā. Se observan otros sufijos además de los mencionados en sentidos diversos. Con ṇya: sorabbhaṃ. Con ṇika en sentidos como 'reside allí', 'es conocido', 'devoto' o 'asignado': 'reside al pie de un árbol' es rukkhamūliko; 'conocido en el mundo' es lokiko; 'devoto de los Cuatro Grandes Reyes' es catummahārājikā; 'asignado a la puerta' es dovāriko. Tassidaṃ. Esto es de él/ella. Chaṭṭhiyantā idamiccasmiṃ atthe ṇiko hoti-saṅghassa idaṃ saṅghikaṃ, puggalikaṃ-‘‘ṇe’’ti chaṭṭhiyantā idamiccatasmiṃ attheṇe-moggallāyanassa idaṃ moggallāyanaṃ, (vyākaraṇaṃ)-sogataṃ, (sāsanaṃ). A partir del genitivo, en el sentido de 'esto es suyo', ocurre el sufijo ṇika: 'esto es de la Sangha' es saṅghikaṃ; 'de un individuo', puggalikaṃ. Con el sufijo ṇe, en el mismo sentido: 'esto es de Moggallāyana' es moggallāyanaṃ (la gramática); 'de Sugata' es sogataṃ (la enseñanza). Pitito bhātari reyyaṇa. A partir de pitu (padre), para referirse a su hermano, ocurre el sufijo reyyaṇa. Pitusaddā tassa bhātari reyyaṇa hoti-ronu’bandho. De la palabra pitu, para su hermano, se usa reyyaṇa con el marcador ra. Rānubandhe’ntasarādissa. Ante el marcador ra, se elide la parte que inicia con la vocal final. Anto saro ādi yassāvayavassa tassa lopo hoti rānubandheti ulopo-pitu bhātā petteyyo. El componente que empieza con la vocal final se elide ante el marcador ra, en este caso la u. 'El hermano del padre' es petteyyo. Mātito ca haginiyaṃ cho. A partir de mātu (madre), para referirse a su hermana, ocurre el sufijo cho. Mātuto ce pituto ca tesaṃ bhaginiyaṃ cho hoti-mātubhagini mātucchā-‘‘itthiyamatvā’’ti ā-evampitucchā. Cuando se trata de la madre o del padre, la hermana de estos es designada mediante el sufijo 'cho': mātucchā (hermana de la madre o tía materna); debido a la naturaleza femenina se añade 'ā', y de la misma manera se forma pitucchā (hermana del padre o tía paterna). Mātāpitusvāmaho. [El término] mātāpitusvāmaho [se refiere a los abuelos maternos y paternos]. Mātāpituhi tesaṃ mātāpitusvāmaho hoti-mātu mātā mātāmahī-mātu pitā mātāmaho-pitu mātā pitāmahī-pitu pitāpi nāmaho. Respecto a la madre y el padre, sus respectivos progenitores son mātāpitusvāmaho: la madre de la madre es mātāmahī; el padre de la madre es mātāmaho; la madre del padre es pitāmahī; y el padre del padre es también llamado pitāmaho. Hite reyyaṇa. El sufijo 'reyyaṇa' se emplea en el sentido de 'lo que es beneficioso para'. Mātāpitūhi hite reyyaṇa hoti-mātu hito matteyyo, pitu hito petteyyo. En el sentido de ser beneficioso para la madre y el padre se añade 'reyyaṇa': lo que es beneficioso para la madre es matteyyo, y lo que es beneficioso para el padre es petteyyo. Tamasya parimāṇaṃ ṇiko ca. Se añade el sufijo 'ṇika' en el sentido de 'esto es su medida'. Paṭhamantā asseti asmiṃ atthe ṇiko hoti kova tañce paṭhamantaṃ parimāṇambhavati. A partir de un término en nominativo (paṭhamantā), el sufijo 'ṇika' se aplica en el sentido de 'esto es suyo', siempre que dicho término en nominativo actúe como una medida. Doṇe parimāṇamassa doṇiko, (vīhi)-ekamparimāṇamassa ekakaṃ-dvikaṃ, tikaṃ, catukkaṃ, pañcakamiccādi. Cuya medida es un 'doṇa' es doṇiko (aplicado al arroz); cuya medida es uno es ekaka; así también dvika (dos), tika (tres), catukka (cuatro), pañcaka (cinco), y así sucesivamente. Sañjātā tārakāditvito [El sufijo 'ito' se añade] a partir de 'tārakā' y términos similares en el sentido de 'producido' o 'surgido'. Tārakādihi paṭhamantehi asseti chaṭṭhatthe ito hoti te Después de 'tārakā' y otros términos en nominativo, se añade el sufijo 'ito' en el sentido del sexto caso (posesivo). Ce sañjātā honti-tārakā sañjātā assa tārakitaṃ-(gaganaṃ)-pupchito-(rukkho). Si estos han surgido: aquello en lo que han surgido estrellas es tārakitaṃ (el cielo); aquello en lo que han surgido flores es pupphito (el árbol). Māne matto. El sufijo 'matto' se emplea en el sentido de medida. Paṭhamantā mānavuttito asseti asmiṃ atthe matto hoti-phakhalaṃ ummānamassa khaphalamattaṃ. Hattho parimāṇamassa hatthamattaṃ, sataṃ mānamassa satamattaṃ. A partir de un término en nominativo que expresa una medida, se añade 'matto' en el sentido de 'esto es su medida': cuya medida es un bocado es khalamattaṃ; cuya medida es un codo es hatthamattaṃ; cuya medida es cien es satamattaṃ. Ṇe ca purisā Y el sufijo 'ṇe' se añade a la palabra 'purisa'. Purisā paṭhamantā uddhamānavuttito asseti asmiṃ atthe ṇe hoti matta tagghā ca-puriso ummānamassa porisaṃ, purisamattaṃ. Purisatagghaṃ. A partir del término 'purisa' en nominativo, en el sentido de una medida de altura hacia arriba, se añaden los sufijos 'ṇe', 'matta' y 'taggha': cuya medida es un hombre es porisaṃ, purisamattaṃ o purisatagghaṃ. Tassa bhāvakammesu tta tā ttanaṇyaṇeyya ṇigha ṇiyā. Para expresar 'su estado' (bhāva) o 'su acción' (kamma), se utilizan los sufijos tta, tā, ttana, ṇa, ṇya, ṇeyya, ṇi, gha y ṇiya. Bhavanti etasmā saddabuddhīti bhāvo saddappavatti nimittaṃ-kammaṃ kriyā-chaṭāṭhiyantā bhāve kamme ca tta tādayo honti bahulaṃ-sāmaññavidhayo payogamanusārayantiti kuto ci dvīsukuto ci bhāve yeva-na ca sabbe sabbato honti aññatra ttatāhi-nīlassa paṭāssa bhāvo nīlattaṃ nīlatāti guṇe bhāvo-iha guṇavasā nilasaddonīlaguṇayutte dabbe vattate nimittassarupānugatāñcabuddhi-evamaññatrāpi yathānurūpaṃñātabbaṃ nīlassaguṇassa bhāvo nīlattaṃnīlatāti nīlaguṇajāti-gottaṃ gotāti gojāti-pācakattatti pacanakriyāsambandho-rājapurisattanti rājasambandho-devadattaṃ candattaṃ sūriyattanti tadavatthāvisesa sāmaññaṃ-ākāsattaṃ abhāvattanti upacaritabhedasāmaññaṃ-alasassa bhāvo kammaṃ vā alasattaṃ alasatā-ttana, puthujjanattanaṃ-ṇya, cāpakalyaṃ‘‘sakatthetī‘‘sakatthepi-akiñcanameva ākiñcaññaṃ-ṇeyya, soceyyaṃ-ṇa, pāṭavaṃ-avaṅa-iya, naggiyaṃ-ṇi ya, porohitiyaṃ. 'Bhāvo' es aquello por lo cual surge la noción del significado de una palabra, es decir, la causa de su aplicación; 'kammaṃ' es la acción. Los sufijos 'tta', 'tā', etc., se añaden frecuentemente a términos en el sexto caso para denotar estado o acción. Estas reglas generales se aplican según el uso: en algunos casos para ambos sentidos y en otros solo para el estado; además, no todos se aplican a todas las palabras, excepto 'tta' y 'tā'. El estado de una tela azul es nīlattaṃ o nīlatā (estado de una cualidad). Aquí, por la cualidad, la palabra 'azul' se refiere a la sustancia azul; la percepción sigue la forma de esa causa; lo mismo debe entenderse en otros casos según corresponda. El estado de la cualidad azul es nīlattaṃ o nīlatā (la clase de azul); el estado de vaca es gottaṃ o gotā (la esencia de vaca); pācakattaṃ implica la relación con la acción de cocinar; rājapurisattaṃ implica la relación con un hombre del rey; devadattaṃ, candattaṃ, sūriyattaṃ representan la generalidad de esos estados específicos; ākāsattaṃ y abhāvattaṃ representan una generalidad metafórica. El estado o acción de un perezoso es alasattaṃ o alasatā. Con ttana: puthujjanattanaṃ. Con ṇya: cāpalyaṃ; también en el sentido del propio término: ākiñcaññaṃ (de akiñcana). Con ṇeyya: soceyyaṃ. Con ṇa: pāṭavaṃ. Con iya: naggiyaṃ. Con ṇiya: porohitiyaṃ. Tara tamissikiyiṭṭhātisaye. Los sufijos tara, tama, issika, iya e iṭṭha se utilizan para expresar el grado superlativo o exceso. Atisaye vattamānanato hontete paccayā-atisayena pāpo pāpataro, pāpatamo, pāpissiko. Pāpiyo. Pāpiṭṭho-atisayantāpi atisayappaccayo-atisayena pāpiṭṭho pāpiṭṭhataro-udumbarassa vikāro’vayavotvevamādiviggahe. Estos sufijos se aplican cuando hay un sentido de exceso: uno que es excesivamente malvado es pāpataro, pāpatamo, pāpissiko, pāpiyo o pāpiṭṭho. Incluso a un término que ya expresa exceso se le puede añadir otro sufijo de exceso: excesivamente más malvado que el más malvado es pāpiṭṭhataro. En el análisis de 'la transformación o parte de un árbol Udumbara', se procede así: Tassa vikārāvayavesu ṇa ṇika ṇeyya mayā. En el sentido de 'su transformación' o 'su parte' se emplean los sufijos ṇa, ṇika, ṇeyya y maya. Pakatiyā uttaramavatthantaraṃ vikāro-chaṭṭhiyantā nāmasmā vikāre’vayave ca ṇadayo honti bahulaṃ-ṇa, odumbaraṃ-(bhasmaṃ paṇṇaṃ vā)-ṇika, kappāsikaṃ-neyya, eṇeyyaṃ-maya. Tiṇamayaṃ-‘‘aññasminti’’ atthantarepi-gunnaṃ karisaṃ gomayaṃ. La transformación (vikāra) es un estado diferente que surge de la materia original. Los sufijos ṇa y otros se añaden frecuentemente a nombres en el sexto caso para indicar transformación o parte: con ṇa, odumbaraṃ (ceniza u hoja de Udumbara); con ṇika, kappāsikaṃ (de algodón); con ṇeyya, eṇeyyaṃ (del antílope); con maya, tiṇamayaṃ (hecho de hierba). También se aplica en otros sentidos, como gomayaṃ (estiércol de vaca). Manussānaṃ samuhotvevamādiviggahe. En el análisis de 'un grupo de seres humanos', y otros similares: Samuhe kaṇṇaṇikā. Para expresar la idea de grupo (samūha) se añaden ka, ṇa y ṇika. Chaṭṭhiyantā samūhe kaṇṇaṇikā honti-mānussakaṃ. Kākaṃ, āpupikaṃ-‘‘janādīhi tā’’ti samūhe tā-janānaṃ samūho janatā. Gajatā, bandhutā. Los sufijos ka, ṇa y ṇika se añaden a términos en el sexto caso en el sentido de grupo: mānussakaṃ (grupo de humanos), kākaṃ (grupo de cuervos), āpupikaṃ (grupo de pasteles). Con la regla 'después de jana, etc., se añade tā', para expresar grupo: un grupo de personas es janatā; de elefantes, gajatā; de parientes, bandhutā. Ekā kākyasahāye. Los sufijos 'ka' y 'ākī' se añaden al término 'eka' en el sentido de estar sin compañía. Ekasmā asahāyatthe ka ākī honti-eko’va ekako, ekākī. A partir de 'eka', en el sentido de soledad, se forman ekako y ekākī (solo, único). Ayubhadvitīhaṃse. El sufijo 'aya' se añade a 'ubha', 'dvi' y 'ti' en el sentido de partes o componentes. Upadvitīhi avayavavuttīhi paṭhamantehi asseti chaṭṭhatthe ayo hoti-ubho aṃsā assa ubhayaṃ. Dvayaṃ. Tayaṃ-cintaṃ puraṇeccā diviggahe-‘‘catutthadutiyesvesaṃ tatiyapaṭhamā’’ti nipātanā pūraṇatthe dvito tiyo dvissa du ca ticatuhi atiyattāca-dutiyo. Tatiyo. Catuttho. A los términos ubha, dvi y ti en nominativo, cuando funcionan como partes, se les añade 'aya' en el sentido del sexto caso (de esto): lo que tiene dos partes es ubhayaṃ o dvayaṃ; lo que tiene tres partes es tayaṃ. En el análisis de los ordinales: por irregularidad (nipātana), para expresar la completitud de una serie, de dvi surge dutiyo (segundo), de ti surge tatiyo (tercero) y de catu surge catuttho (cuarto). Ma pañcādihi katīhi. El sufijo 'ma' se añade a los números a partir de cinco y a la palabra 'kati'. Chaṭṭhiyantāya pañcādikāya saṅkhyāya katismā ca mo hoti pūraṇatthe-pañcannaṃ puraṇe pañcamo-evaṃ sattamo, aṭṭhamo, iccādi. A partir de los números del cinco en adelante en el sexto caso y de la palabra 'kati', se añade el sufijo 'ma' en el sentido de número ordinal: el que completa cinco es pañcamo (quinto); igualmente sattamo (séptimo), aṭṭhamo (octavo), etc. Chāṭṭha ṭṭhamā. De [la palabra] cha [se añaden los sufijos] -ṭṭha y -ṭṭhama. Chasaddā ṭṭha ṭṭhamā honti puraṇatthe-channaṃ pūraṇe chaṭṭho, chaṭṭhamo vā. A partir de la palabra cha (seis), se añaden [los sufijos] -ṭṭha y -ṭṭhama en el sentido de número ordinal: para completar seis, [se dice] chaṭṭho o chaṭṭhamo (sexto). Tassa puraṇekādasādito vā. Para el sentido ordinal, a partir de ekādasa (once) y otros, [se añade el sufijo -ḍa] opcionalmente. Chaṭṭhiyantāyekādasādikāya saṅkhyāya ḍo hoti pūraṇatthe vibhāsā-ḍakāro’nubandho-ekādasantaṃ pūraṇe ekādaso-aññatra-ekādasamoccādi-evaṃ dvādaso iccādi-ekūnavīsatyādihituḍe. A partir de un numeral terminado en el sexto caso (genitivo) que comienza con ekādasa (once), se añade opcionalmente el sufijo -ḍo en el sentido de ordinal; la letra ḍ es un indicador (anubandha). Para completar once, [es] ekādaso (undécimo); de lo contrario, [es] ekādasamo, etc. Del mismo modo, dvādaso (duodécimo), etc. A partir de ekūnavīsati (diecinueve) y otros, se añade el sufijo -ḍe. Se satissa tissa. Cuando sigue [el sufijo] -sa, la parte ti de vīsati se elide. Se pare satyantassa tikārassa lopo hotīti tilopo. Ekunavīso. Cuando sigue [el sufijo] -sa, se produce la elisión del sonido ti (tilopa) al final de vīsati. [Así resulta] ekūnavīso (decimonoveno). Satādīnami ca. Y a partir de sata (cien) y otros, [se añade el sufijo -mo] con el aumento de la vocal i. Satādikāya saṅkhyāya chaṭṭhiyantāya puranatthe mo hoti satā dinami cāntādeso-satassa pūraṇe satimo, sahassimo. Vīsati adhikā asmiṃ sate sahasse vāti evamādiviggahe. A partir de un numeral terminado en el sexto caso que comienza con sata (cien), se añade el sufijo -mo en el sentido de ordinal, con la sustitución final de i. Para completar cien, [es] satimo (centésimo); para mil, sahassimo (milésimo). En el análisis gramatical (viggahe), se dice: 'veinte más en este centenar o millar', etc. Saṅkhyāya saccutīsāsadasantāyādhikāsmiṃ satasahasse ḍo. A partir de numerales que terminan en sa, tu, tī, sā o dasa, cuando representan un exceso en un centenar (sata), millar (sahassa) o cien mil (satasahassa), se añade el sufijo -ḍo. Satyantāya mutyantāya īsantāya āsantāya dasantāya ca saṅkhyāya paṭhamantāya asminti sattamyatthe ḍo hoti sā ce saṅkhyā adhikā hoti yadasminti tañce sataṃ sahassaṃ satasahassaṃ vā hoti-tilope-vīsaṃ-sataṃ, sahassaṃ, satasahassaṃ vā-utyantāya-nahutaṃ-sataṃ. Sahassaṃ, satasahassaṃ vā-īsantāya-cattārīsaṃ-sataṃ. Sahassaṃ, satasahassaṃ vā-āsantāya-paññāsaṃ-sataṃ, sahassaṃ. Satasahassaṃ vā-dasantāya-ekādasaṃ-sataṃ, sahassaṃ, satasahassaṃ vā-saccutīsāsadasantāyāti kiṃ? Cha adhikā asmiṃ sate-adhiketi kiṃ? Pañcadasa hīnā asmiṃ sate-asminti kiṃ?Vīsati adhikā etasmā satā-satasahasseti kiṃ? Ekādasādhikā assaṃ vīsatiyaṃ. A partir de numerales que terminan en sa, tu, tī, sā o dasa en el primer caso (nominativo), se añade el sufijo -ḍo en el sentido del séptimo caso (locativo) 'en esto', si ese numeral representa un exceso sobre el centenar, millar o cien mil referido. Con la elisión de ti: vīsaṃ-sataṃ (un ciento con veinte [120]), sahassaṃ o satasahassaṃ. Para los que terminan en tu: nahutaṃ-sataṃ, sahassaṃ o satasahassaṃ. Para los que terminan en tī: cattārīsaṃ-sataṃ, sahassaṃ o satasahassaṃ. Para los que terminan en sā: paññāsaṃ-sataṃ, sahassaṃ o satasahassaṃ. Para los que terminan en dasa: ekādasaṃ-sataṃ, sahassaṃ o satasahassaṃ. ¿Por qué se dice 'que terminan en sa, tu, tī, sā o dasa'? [Por ejemplo]: 'seis más en este centenar'. ¿Por qué se dice 'en exceso'? [Por ejemplo]: 'quince menos en este centenar'. ¿Por qué se dice 'en esto'? [Por ejemplo]: 'veinte más que este centenar'. ¿Por qué se dice 'centenar o cien mil'? [Por ejemplo]: 'once más en estas veinte'. Tametthassatthīti mantu. [Se añade el sufijo] -mantu en los sentidos de 'eso está aquí' o 'eso es de él/esto'. Paṭhamantā ettha assa atthīti etesvatthesu mantu hoti-itisaddassa vivakkhāniyamanatthattā pahutādiyutteyeva atthyatthe hoti-vuttaṃhi. A partir de un término en el primer caso (nominativo), se añade el sufijo -mantu en los sentidos de 'esto está aquí' o 'esto es de él'. Debido a que la palabra iti restringe el significado, el sentido de posesión ocurre solo cuando hay abundancia, etc. Como se ha dicho: Pahute ca pasaṃsāyaṃ nindāyadvātisāyane; Niccayoge ca saṃsagge hontime mantuādayo. Estos [sufijos] -mantu y otros se emplean en los sentidos de abundancia, alabanza, censura, exceso, conexión constante y contacto. Pahutā gāvo ettha dese assa vā purisassa santīti sagomāpasaṃsāyaṃ. Pasatthā jāti assa atthīti jātimā-nindāyaṃ, valimāatisāyane, buddhimā-niccayoge, jutimā-saṃsagge, haliddimā. Tametthassatthīti adhikāro. [Abundancia]: 'Hay muchas vacas en este lugar o pertenecen a este hombre', así [se dice] gomā (poseedor de vacas). [Alabanza]: 'Él tiene un nacimiento excelente', así jātimā (de noble nacimiento). [Censura]: valimā (arrugado). [Exceso]: buddhimā (muy inteligente). [Conexión constante]: jutimā (radiante). [Contacto]: haliddimā (manchado de cúrcuma). La frase 'eso está aquí o es de él' es una regla rectora (adhikāra). Vantvavaṇṇā. A partir de [una palabra] que termina en el sonido a o ā, se añade el sufijo -vantu en el sentido de mantu. Paṭhamantato avaṇṇantā mantvatthe vantu hoti-sīlavā, dayāvā-avaṇṇāti kiṃ? Buddhimā. A partir de un término en el primer caso que termina en a o ā, se añade el sufijo -vantu en el sentido de mantu: sīlavā (virtuoso), dayāvā (compasivo). ¿Por qué se especifica 'que termina en a o ā'? [Compárese con] buddhimā (inteligente). Daṇḍāditvikaī. A partir de daṇḍa (vara) y otros, se añaden opcionalmente los sufijos -ika e -ī en el sentido de mantu. Daṇḍādīhi ika ī honti vā mantvatthe-daṇḍiko, daṇḍī-gandhiko gandhi-itisaddassa visasaniyamantthattā kuto ci dve kutoce kamekaṃva-nāviko, sukhī. A partir de daṇḍa y otros, se añaden -ika e -ī opcionalmente en el sentido de mantu: daṇḍiko o daṇḍī (el que lleva una vara); gandhiko o gandhī (el que tiene fragancia). Debido a que la palabra iti tiene un significado restrictivo, en algunos casos se usan ambos [sufijos] y en otros solo uno: nāviko (marinero), sukhī (feliz). Tapādihi ssī. A partir de tapa (ascetismo) y otros, se añade opcionalmente el sufijo -ssī en el sentido de mantu. Tapādito vā ssī hoti mantvatthe-tapassī, yasassī-vātveca-yasavā. A partir de tapa y otros, se añade opcionalmente -ssī en el sentido de mantu: tapassī (asceta), yasassī (famoso). Al ser opcional, también se dice yasavā. Saddhāditva. A partir de saddhā (fe) y otros, se añade opcionalmente el sufijo -a en el sentido de mantu. Saddhādīhimantvatthaahotivā-saddho, pañño-vātveva-paññavā. A partir de saddhā y otros, el sufijo -a se añade opcionalmente en el sentido de mantu: saddho (fiel), pañño (sabio). Al ser opcional, también se dice paññavā. Ṇe tapā. A partir de la palabra tapas, se añade el sufijo -ṇa en el sentido de mantu. Tapasaddā ṇe hoti mantvatthe-tāpaso-manādittā ‘‘manādīnaṃ saka’’iti ṇanubandhe saka-‘‘māyāmedhāhi vī’’ti mantvatthe vī-māyāvi, medhāvī. A partir de la palabra tapas, se añade -ṇa en el sentido de mantu: tāpaso (un asceta). Debido a su pertenencia al grupo manādi, se aplica la regla 'de los términos que comienzan con mana, se añade el aumento sa'. Cuando el sufijo tiene el indicador ṇ (ṇanubandhe), se añade sa. Según la regla 'a partir de māyā y medhā, se añade -vī', en el sentido de mantu se obtiene: māyāvi (ilusionista), medhāvī (sabio). To pañcamyā. A partir de un término en el quinto caso (ablativo), se añade frecuentemente el sufijo -to. Pañcamyantā bahulaṃ to hoti-gāmasmā gāmato-imena kiṃ saddehi tomhi-‘‘ito tetto kuto’’ti imassa ṭi nipaccate etassa ṭaeta kassa kuttañca-imasmā ito, etasmā ato etto, kasmā kuto. A partir de un término terminado en el quinto caso, se añade el sufijo -to frecuentemente: de gāmasmā [se obtiene] gāmato (del pueblo). ¿Qué ocurre con los pronombres ima, eta y kiṃ cuando se añade -to? Según la regla para ito, etto, kuto, la porción ti de ima se elide, eta se convierte en a o e, y kiṃ se convierte en ku. De imasmā resulta ito (de esto); de etasmā resulta ato o etto (de eso); de kasmā resulta kuto (de qué/de dónde). Abhyādihi. [Se añade el sufijo -to] a partir de abhi y otros. Abhiādīhi to hoti-apañcamyantehipi vidhānatto’yaṃ-abhito, parito, pacchato, heṭṭhato. A partir de abhi y otros se añade -to; esta regla se aplica incluso a términos que no están en el quinto caso: abhito (alrededor/delante), parito (por todas partes), pacchato (detrás), heṭṭhato (abajo). Ādyādīhi. [Se añade el sufijo -to] a partir de ādi y otros. Ādippabhutīhi to hoti-ādo ādito, majjhe majjhato, yaṃ yato. A partir de ādi y otros se añade -to: de ādo resulta ādito (desde el principio); de majjhe, majjhato (desde el medio); de yaṃ, yato (de lo cual/desde donde). Sabbādito sattamyā tratthā. De 'sabba' y otros términos, tras el caso locativo, se añaden los sufijos 'tra' y 'ttha'. Sabbādīhi sattamyantehi tratthā honti-sabbasmiṃ sabbatra, sabbattha-yasmiṃ yatra, yattha-bahulādhikārā na tumhāmhehi. De 'sabba' y otros términos que terminan en locativo, se forman 'tra' y 'ttha': de 'sabbasmiṃ' resultan 'sabbatra' y 'sabbattha'; de 'yasmiṃ', 'yatra' y 'yattha'. Debido a la autoridad de la regla de diversidad (bahula), esto no se aplica a 'tumha' ni a 'amha'. Katthettha kutrātra kvehidha. Kattha, ettha, kutra, atra, kva, iha e idha. Ete saddā nipaccante-kasmiṃ kattha, kutra, kva-etasmiṃ ettha, atra-asmiṃ iha, idha. Estas palabras se forman irregularmente: para 'kasmiṃ' resultan 'kattha', 'kutra' y 'kva'; para 'etasmiṃ', 'ettha' y 'atra'; para 'asmiṃ', 'iha' e 'idha'. Dhī sabbā vā. El sufijo 'dhi' se añade opcionalmente a 'sabba'. Sattamyantato sabbasmā dhivā hoti-sabbadhi-vātikiṃ, sabbatra. Después de 'sabba' terminando en locativo, ocurre opcionalmente 'dhi': 'sabbadhi'. ¿Por qué opcionalmente? Para permitir 'sabbatra'. Yā hiṃ. De 'ya', se añade 'hiṃ'. Sattamyantā yasaddā hiṃ vā hoti-yahiṃ-vātveva-yatra. De la palabra 'ya' terminando en locativo, ocurre opcionalmente 'hiṃ': 'yahiṃ'. Al decir opcionalmente, también ocurre 'yatra'. Tā haca. De 'ta', se añaden 'haṃ' y 'ca'. Sattamyantā tato vāhaṃ hoti hiñca-tahaṃ, tahiṃ-vātveva-tatra. De 'ta' terminando en locativo, ocurren opcionalmente 'tahaṃ' y 'tahiṃ'. Al decir opcionalmente, también ocurre 'tatra'. Kuhiṃkataṃ. Kuhiṃ y kahaṃ. Kiṃsaddā sattamyantā hiṃ haṃ nipaccante kissa kukā ca-kuhiṃ kahaṃ-sabbasmiṃ kāleccevamādi viggahe. De la palabra 'kiṃ' terminando en locativo, se forman irregularmente 'hiṃ' y 'haṃ', y 'ki' se convierte en 'ku' y 'ka': 'kuhiṃ' y 'kahaṃ'; esto se aplica en el análisis de 'en todo tiempo' y otros casos similares. Sabbekaññayatehi kāle dā. De 'sabba', 'eka', 'añña', 'ya' y 'ta', para expresar tiempo, se añade el sufijo 'dā'. Etehi sattamyantehi kāle dā hoti-sabbadā ekadā, aññadā, yadā, tadā. De estos términos terminando en locativo, ocurre 'dā' para el tiempo: 'sabbadā', 'ekadā', 'aññadā', 'yadā' y 'tadā'. Kadā kudā sadā dhunedāni. Kadā, kudā, sadā, adhunā e idāni. Ete saddā nipaccante-kasmiṃ kāle kadā, kudā-sabbasmiṃ kāle sadā-imasmiṃ kāle adhunā, idāni. Estas palabras se forman irregularmente: para 'kasmiṃ kāle' (en qué tiempo), 'kadā' y 'kudā'; para 'sabbasmiṃ kāle' (en todo tiempo), 'sadā'; para 'imasmiṃ kāle' (en este tiempo), 'adhunā' e 'idāni'. Ajja sajjavaparajjevatarahi karahā. Ajja, sajju, aparajju, etarahi y karahā. Ete saddā nipaccante- Estas palabras se forman irregularmente: Pakati paccayo ādeso kālavisesoti sabbametaṃ nipātanā labbhati-imassa ṭo jjo vāhani nipaccate-asmiṃ ahani ajja-samānassa sabhāvojju vāhati-samāne ahati sajju-aparasmā jju vāhati-aparasmiṃ ahati aparajju-imasseto kālerahi ca-imasmiṃ kālñetarahi-kiṃsaddassa ko raha vānajjatane-kasmiṃ kāle karaha. La base, el sufijo, la sustitución y la distinción de tiempo se obtienen mediante formación irregular (nipātanā): para 'ima' se sustituye el día por 'ajja' (hoy); para 'samāna' resulta 'sajju' (el mismo día); de 'apara' resulta 'aparajju' (al día siguiente); para 'ima' se emplean 'eto' y el sufijo 'rahi' para 'etarahi' (ahora); para la palabra 'kiṃ' se emplea 'ka' y el sufijo 'raha' en sentido no presente para 'karaha' (en qué tiempo). Sabbādīhi pakāre thā. De 'sabba' y otros, para expresar modo, se añade 'thā'. Sāmaññassa bhedako viseso pakāro, tattha vattamānehi sabbādīhi thā hoti-sabbena pakārena sabbathā-yathā, tathā. El modo es una distinción que diferencia lo general; de 'sabba' y otros términos que lo expresan, ocurre 'thā': 'sabbathā' (de todo modo), 'yathā' (como) y 'tathā' (así). Kathamitthaṃ. Kathaṃ e itthaṃ. Ete saddā nipaccante pakāreti kimimehi thaṃpaccayoketa tesaṃ yathākkamaṃ-kena pakārena kathaṃ, iminā pakārena itthaṃ. Estas palabras se forman irregularmente en el sentido de modo: de 'kiṃ' e 'ima' se añade el sufijo 'thaṃ' con sus respectivas sustituciones: 'kathaṃ' (de qué modo) e 'itthaṃ' (de este modo). Ekena pakārena ekaṃ vā pakāraṃ karoticcevamādiviggahe. 'De un modo' o 'hace de un modo', etc., en tales análisis gramaticales. Dhā saṅkhyāhi. De los numerales, se añade el sufijo 'dhā'. Saṅkhyāvācīhi pakāre dhā paro hoti-ekadhā karoti-dvidhā,tidhā, catudhā, pañcadhā karoticcevamādiviggaho-bahusaddā vepullavācī saṅkhyāvācī ca-yadā saṅkhyāvācī tadā bahudhā karoti. Después de las palabras que expresan número, sigue 'dhā' en el sentido de modo: 'ekadhā' (de una manera), 'dvidhā', 'tidhā', 'catudhā', 'pañcadhā'. La palabra 'bahu' expresa tanto abundancia como número; cuando expresa número, se forma 'bahudhā'. Vekā jjhaṃ. De 'eka', se añade opcionalmente 'jjhaṃ'. Ekasmā pakāre jjhaṃ vā hoti-ekajjhaṃ-vāti kiṃ, ekadhā. De 'eka', en el sentido de modo, ocurre opcionalmente 'jjhaṃ': 'ekajjhaṃ'. ¿Por qué opcionalmente? Para permitir 'ekadhā'. Dvitīhedhā. De 'dvi' y 'ti', se añade 'edhā'. Dvitīhi pakāre edhā vā hoti-medhā, tedhā-vātveva-dvidhā, tidhā-ekaṃ vāraṃ bhuñjaticcevamādiviggahe. De 'dvi' y 'ti', en el sentido de modo, ocurre opcionalmente 'edhā': 'dvedhā' y 'tedhā'. Al decir opcionalmente, también ocurre 'dvidhā' y 'tidhā', como en el análisis 'come una vez', etc. Vāra saṅkhyāya kkhattuṃ. El sufijo -kkhattuṃ se añade a un numeral para expresar el número de veces (vāra). Vārasambandhitiyā katisaṅkhyāya kkhattuṃ hoti-kativāre bhujati katikkhattuṃ bhuñjati. Para indicar la relación de veces con el interrogativo 'kati' (cuánto), se emplea -kkhattuṃ: ¿cuántas veces come? (katikkhattuṃ bhuñjati). Bahumhā dhā ca paccāsattiyaṃ. Después de 'bahu' (mucho/muchos), se añade el sufijo -dhā y también [-kkhattuṃ] cuando se indica proximidad o frecuencia. Vārasambandhiniyā bahusaṅkhyāya dhā hoti kkhattuñca vārānañce paccāsatti hoti-bahuvāre buñjati bahudhā vā divasassa buñjati, khahukkhattuṃ vā, paccāsattiyanti kiṃ, bahukkhattuṃ makāsassa bhuñjati. En relación con el número de veces, de 'bahu' se derivan -dhā y -kkhattuṃ cuando hay proximidad de veces: come muchas veces (bahuvāre bhuñjati), come de muchas maneras o veces al día (bahudhā vā divasassa bhuñjati) o muchas veces (bahukkhattuṃ). ¿Por qué se dice 'proximidad'? [Como en:] come muchas veces al mes (bahukkhattuṃ māsassa). Sakiṃ vā. O bien, la forma 'sakiṃ' (una vez). Ekaṃ vāramiccasmiṃ atthe sakinti vā nipaccate ekasmā kiṃ ekassa ca sādeso-ekaṃ vāraṃ bhuñjati sakiṃ bhuñjati-vāti kiṃ, ekakkhattuṃ bhuñjati. En el sentido de 'una vez' (ekaṃ vāraṃ), la partícula 'sakiṃ' se prescribe irregularmente a partir de 'eka'; la forma 'sakiṃ' es la sustitución de 'eka'. Come una vez: sakiṃ bhuñjati. ¿Por qué se añade 'vā' (o)? Para permitir la forma 'ekakkhattuṃ bhuñjati'. So vīcchāppakāresu. El sufijo -so se utiliza en los sentidos de repetición (vīcchā) y modo (pakāra). Kriyāya guṇena dabbena vā bhinne atthe vyāpitumicchā vīcchāvīcchāyampakāre ca so hoti bahulaṃ-sāmaññaniddesā yathāsambhavaṃ vibhattyantā yato kuto visaddā hoti-vicchāyaṃ-khaṇḍaṃ khaṇḍaṃ karoti khaṇḍaso karoti-sabbena pakārena sabbaso. El deseo de abarcar objetos distintos mediante la acción, la cualidad o la sustancia es la repetición (vīcchā); en los sentidos de repetición y modo, el sufijo -so se aplica frecuentemente. Debido a la indicación general, se añade según sea posible a términos con desinencia de caso o a cualquier palabra. En repetición: lo hace pedazo por pedazo (khaṇḍaso karoti). En modo: de todas las maneras (sabbaso). Abhuta tabbhāve karāyabhuyoge vikārā cī. El sufijo -cī se añade a un término que denota transformación (vikāra) cuando algo que no era tal se convierte en ello (abhūtatabbhāva), en conexión con las raíces 'kar' (hacer), 'as' (ser) o 'bhū' (llegar a ser). Avatthāvato’vatthantarenābhutassa tāyāvatthāya bhāve karāsabhūhi sambandhe sati vakāravācakācī hoti-cakāro‘‘cī kriyatthehī’’ti visesanattho-adhavalaṃ dhavalaṃ karotīti dhavalīkaroti-adhavalo dhavalo siyā bhavati vā dhavalīsiyā. Dhavalībhavati-abhutatabbhā veti kiṃ, ghaṭaṃ karoti-karāsabhuyogeti kiṃ. Adhavalo dhavalo jātate-vikārāti kiṃ, suvaṇṇaṃ kuṇḍalīkaroti. Cuando algo que no estaba en un estado pasa a ese estado, se añade -cī al término que indica el cambio si hay conexión con kar, as o bhū. La partícula 'ca' tiene el propósito de distinguir. Lo que no es blanco lo hace blanco: dhavalīkaroti. Lo que no es blanco llegaría a ser o es blanco: dhavalīsiyā, dhavalībhavati. ¿Por qué 'lo que no era tal'? [Ejemplo:] hace una vasija (ghaṭaṃ karoti). ¿Por qué 'conexión con kar, as, bhū'? Lo que no es blanco nace blanco (adhavalo dhavalo jāyate). ¿Por qué 'transformación'? Hace del oro un pendiente (suvaṇṇaṃ kuṇḍalīkaroti). Ṇada yo. Los sufijos que comienzan con Ṇa y otros. Atha tabbādayo vuccante kriyatthehi ‘‘kriyatthā’’ti adhikārato, kriyā attho etassāti kriyāttho(dhātu)-so ca dvividho sakammakā kamakmakavasena-tatta yasmiṃ kriyatthe kattuvācini kammaṃ gavesīyate, so sakammako itaro akammako-tesu yathārahaṃ sakamma kato kammādo kārake kammāvacanicchāyambhāve ca tabbādayo veditabbā-akammakato pana bhāvo kammavajjite ca kārake-kriyāti ca gamanapacanādiko asattasammato kattarī kammevā patiṭṭhito kārakasamūhasādhiyo padattho vuccati, vuttaṃhi. A continuación se explican los sufijos tabba y otros que siguen a las raíces (kriyattha), bajo la regla rectora de 'raíces'. Una raíz (dhātu) es aquello que tiene la acción como significado, y es de dos tipos: transitiva (sakammaka) e intransitiva (akammaka). Es transitiva cuando se busca un objeto para el agente; de lo contrario, es intransitiva. En estas, según corresponda, se entienden los sufijos tabba y otros en los sentidos de objeto y otros, y en el sentido abstracto (bhāva) tras raíces transitivas; de las intransitivas, en sentido abstracto y en casos que no sean el objeto. La 'acción' se refiere a procesos como ir o cocinar, que no son sustancias, residen en el agente o el objeto, y son el significado de la palabra logrado por el conjunto de factores de la acción (kāraka). Pues se ha dicho: ‘‘Addabbabhutaṃ kattādi-kārakaggāmasādhiyaṃ; Padatthaṃ kattukammaṭāṭhaṃ-kriyamicchanti tabbidu’’. 'Los sabios consideran la acción como el significado de la palabra que no es una sustancia, que se logra mediante el conjunto de factores de la acción como el agente y otros, y que reside en el agente o en el objeto'. Kara karaṇe-akāro uccāraṇattho-evamuttaratrāpi-kariti ṭhite-bahulamiti sabbattha vattate. La raíz 'kara' se usa en el sentido de hacer; la 'a' es para facilitar la pronunciación, y así en los casos siguientes. Estando la forma 'kar', el término 'bahulaṃ' (frecuentemente) se aplica a todo lo que sigue. Bhāvakammesu tabbānīyā. Los sufijos tabba y anīya se aplican frecuentemente en los sentidos de estado (bhāva) y objeto (kamma). Tabbaaniyā kriyatthā pare bhāvakammesu bahulaṃ bhavanti-paccayeti paccayavidhānatoññasmiṃ sabbatthādhikāro. Los sufijos tabba y anīya siguen a las raíces frecuentemente en los sentidos de estado y objeto. El término 'paccaya' (sufijo) es una regla rectora para todas las disposiciones de sufijos. Tuṃtunatabbesu vā. Opcionalmente ante los sufijos tuṃ, tuna y tabba. Tumādisu paccayesu vā karassa ā hoti-aññatra. Ante los sufijos tuṃ y otros, la raíz 'kar' opcionalmente se convierte en 'ā', o en otros casos. Pararūpamayakāre byañjane. Se produce asimilación al sonido siguiente (pararūpa) ante una consonante que no sea 'ya'. Kriyatthānamantabyañjanassa pararūpaṃ hoti yakārato’ññasmiṃ byañjanādo paccayeti pararūpaṃ-karaṇaṃ kātabbaṃ. Kattabbaṃ vā-napuṃsakaliṅgaṃ-bhāvassekattāpi tabbādyabhihito bhāvo dabbamiva pakāsatīti bahuvacanañca hoti-kamme-karīyatīti kātabboka kattabbo-abhidheyyasseva liṅgavacanāni. La consonante final de las raíces se asimila a la inicial del sufijo, excepto ante 'ya'. [Ejemplos:] debe ser hecho: kātabbaṃ o kattabbaṃ (en neutro). Aunque el sentido abstracto (bhāva) es singular, el estado expresado por tabba y otros aparece como una sustancia, por lo que también ocurre en plural. En el sentido de objeto (kamma): lo que es hecho es kātabbo o kattabbo; el género y número concuerdan con el objeto. Visessaliṅgā tabbādi tatthādo pañca bhāvajā,Napuṃsake siyuṃ bhāve kto cāno akantarī; Bhāvasmiṃ ghyaṇa pume evaṃ iyuvaṇṇagahādijo,Appaccayo’pi cāsaṅakkhyā tumādi katvāntakā siyuṃ. Los sufijos tabba y otros toman el género de lo que califican. Los primeros cinco derivados en sentido abstracto están en neutro. Los sufijos kta, cāna y aka, cuando no expresan al agente, están en neutro en el sentido de estado. Los sufijos gha y yaṇa en masculino en sentido de estado, así como los derivados de 'gah' y otros. El sufijo 'a' también, excepto en numerales. Los sufijos tuṃ, etc., y los terminados en 'tvā' son indeclinables. Anīye- Con respecto al sufijo anīya: Rā nassa ṇe. Después de 'r', la 'n' se convierte en 'ṇ'. Rāntato kriyatthā parassa paccayanakārassa ṇo hoti-karaṇīyaṃ-bahulādhikārā karaṇādisupi bhavantī-sinā soceyye-divā diseso-sināyante’nenāti sinānīyaṃ(cuṇṇaṃ)-dā dāne-diyate assāti dānīyo-(brāhmaṇe)-ṭhā gatinivuttiyaṃ-upa pubbo-upatiṭṭhatīti upaṭṭhānīyo-(sisso)-dhātunamanekatthattāyeva ṭhā iccasmiṃ dhātumhi santamevopaṭṭhānatthaṃ upasaddo joteti-vuttaṃhi. La 'n' del sufijo que sigue a una raíz terminada en 'r' se convierte en 'ṇ': karaṇīyaṃ. Debido a 'bahulaṃ', esto ocurre también en 'karaṇa', etc. En 'sinā' (bañar), para limpieza: aquello con lo que uno se baña es sinānīyaṃ (polvo de baño). En 'dā' (dar): aquello que se da es dānīyo (a un brahmán). En 'ṭhā' (estar/servir), con el prefijo 'upa': el que sirve es upaṭṭhānīyo (un discípulo). Dado que las raíces tienen múltiples significados, el prefijo 'upa' simplemente manifiesta el sentido de servicio ya presente en la raíz 'ṭhā'. Pues se ha dicho: ‘‘Santameva hi nīlādi-vaṇṇaṃ dīpādayo viya; Dhātusmiṃ santamevatthaṃ upasaggā pakāsako’’. 'Como una lámpara revela un color azul u otro ya existente, así el prefijo manifiesta un significado que ya reside en la raíz'. Vaca byattavacane- La raíz 'vaca' se usa en el sentido de habla articulada. Ghyaṇa. Los sufijos gha y yaṇa. Bhāvakammesu kriyatthā paro ghyaṇa hoti bahulaṃ-ghakāraṇakārānubandhā. Los sufijos gha y yaṇa se añaden frecuentemente tras las raíces en los sentidos de estado y objeto. Estos tienen 'gh' y 'ṇ' como letras indicadoras. Kagā cajānaṃ ghānubandhe. Las raíces terminadas en 'c' y 'j' cambian a 'k' y 'g' ante un sufijo con la letra indicadora 'gh'. Ghānubandhe cakārajakārantānaṃ kriyatthānaṃ kagā honti yathākkamanti vassa ko. Ante un sufijo con la indicadora 'gh', las raíces terminadas en cakāra y jakāra se convierten en kakāra y gakāra respectivamente; así, la 'c' de 'vac' se convierte en 'k'. Assā ṇanubandhe. Sobre [la vocal final de la raíz] ante el anexo 'ṇ'. Ṇakārānubandhe paccaye pare upantassa akārassa ā hoti-vuccatīti vākyaṃ-ci vaye-ghyaṇa. Cuando sigue un sufijo con el anexo 'ṇ', la 'a' de la penúltima sílaba se convierte en 'ā'. 'Lo que se dice es un discurso' (vākyaṃ). De la raíz 'ci' (reunir), el sufijo 'ghyaṇa'. Yuvaṇṇānamño paccaye. De las vocales 'i' y 'u' ante un sufijo. Ivaṇṇuvaṇṇantānaṃ kriyattānaṃ e o honti yathākkamaṃ paccayeti issekāre‘‘saramhā dve’’ti yassa dvibhāve ca-cayanaṃ ciyatīti vā ceyyaṃ-dā dāne. Para las raíces que terminan en 'i' o 'u', estas se convierten en 'e' y 'o' respectivamente ante un sufijo. Con 'i' convirtiéndose en 'e', y mediante la regla 'saramhā dve' para la duplicación de 'y', se obtiene 'cayanaṃ' (el acto de reunir) o 'ceyyaṃ' (lo que debe ser reunido). De la raíz 'dā' en el sentido de dar. Āsse ca. Y de la 'ā' [se convierte en 'e']. Ākārantato ghyaṇa hoti bhāvakammesu āssa e ca-dānaṃ dīyatīti vā deyyaṃ-vada pacane‘‘vadādīhi yo’’ti bhāvakammesu yocavaggapubbarūpesu-vadanaṃ vaditabbaṃ vā vajjaṃ-ama gama gamane vadādittā ye-gamanaṃ gamyateti vā gamyaṃ-guha saṃvaraṇe-‘‘guhādīhiyaka’’iti bhāvakammesu yaka-kakāro kānubandhakāriyattho. Después de una raíz terminada en 'ā', se emplea el sufijo 'ghyaṇa' en los sentidos de estado (bhāva) y acción (kamma), y la 'ā' se transforma en 'e'. 'Dānaṃ' (la donación) o 'deyyaṃ' (lo que debe ser dado). De la raíz 'vada' (hablar), por la regla 'vadādīhi yo', en sentidos de estado y acción, con el sufijo 'ya' y la asimilación del grupo consonántico: 'vadanaṃ' (el habla) o 'vajjaṃ' (lo que debe ser dicho). De la raíz 'ama' o 'gama' (ir), por pertenecer al grupo 'vadādi', con el sufijo 'ya': 'gamanaṃ' (la marcha) o 'gamyaṃ' (lo que debe ser ido). De la raíz 'guha' (ocultar), por la regla 'guhādīhi yaka', en sentidos de estado y acción se añade 'yaka'; la letra 'k' es un anexo con propósito gramatical. Lahussupantassa De la penúltima sílaba ligera. Lahubhutassa upantassa yuvaṇṇassa e o honti yathākkamaṃ paccayeti sampattasso kārassa ‘‘nate kānubandhanāgamesu’’ti paṭisedho-guhaṇaṃ guhitabbaṃ kavā guyhaṃ-vipallāso-sāsa anusaṭṭhiyaṃ-yaka. Para una penúltima sílaba que es ligera, 'i' y 'u' se convierten en 'e' y 'o' respectivamente ante un sufijo. Sin embargo, existe la prohibición 'na te kānubandhanāgamesu' (esto no ocurre ante anexos 'k' o aumentos). 'Guhaṇa' (el acto de ocultar), 'guhitabba' o, con el sufijo 'ya' (donde 'k' fue un anexo), 'guyha' (lo que debe ser ocultado) por metátesis. De la raíz 'sāsa' (instruir), con 'yaka'. Sāsasya sisa vā. De 'sāsa', opcionalmente se convierte en 'sisa'. Sāsassa vā sisa hoti kānubandhe-pubbarūpe-sāsīyatīti sisso-sisādesābhāvapakkhe- La raíz 'sāsa' se convierte opcionalmente en 'sisa' ante un anexo 'k'. Con la asimilación: 'sāsīyatīti sisso' (el que es instruido es un discípulo). En el caso donde no ocurre la sustitución por 'sisa': Ei byañjanassa. 'E' e 'i' ante una consonante. Kriyatthā parassa byañjanādippaccayassa ñi vā hoti-ñakāro ‘‘ñi lasse’’ti visesanattho,sāsiyo-vavatthitavibhāsattā vādhikārassa kvaci ñissābhāvo-kattabbaṃ. Después de una raíz, ante un sufijo que comienza con consonante, opcionalmente se inserta 'ñi'. El anexo 'ñ' tiene un propósito distintivo. 'Sāsiyo' (digno de instrucción). Debido a la aplicación opcional de la regla, en algunos casos no hay 'ñi', como en 'kattabba' (lo que debe ser hecho). Kattari latuṇakā. En sentido de agente, los sufijos 'la', 'tu' y 'ṇaka'. Kattari kārake kriyatthā latuṇakā honti-lakāro ‘‘latupitādanamā simhī’’ti visesanattho-dadātīti dātā-ṇake- En el rol de agente, después de una raíz se emplean los sufijos 'la', 'tu' y 'ṇaka'. La letra 'l' es un distintivo gramatical. 'Dadātīti dātā' (el que da es un dador). Con el sufijo 'ṇaka': Assāṇapimhi yuka. De la 'ā', ante 'ṇaka' y 'āpi', se inserta 'yuka'. Akārantassa kriyatthassa yuka hoti ṇapito’ññasmiṃ ṇanubandhe, dāyako-vadhahiṃsāyaṃ-‘‘ñibyañjanassā’’ti ñi-vadhetītivadhitā,ṇake-‘‘assānanubandhe’’ti upantassa assa āttesampatte- Para una raíz terminada en 'ā', se inserta el aumento 'yuka' ante el sufijo 'ṇaka' o cualquier otro con el anexo 'ṇ'. 'Dāyako' (donante). De la raíz 'vadha' (herir/matar), con 'ñi': 'vadhetīti vadhitā' (el que hiere es un matador). Con 'ṇaka', cuando la 'a' de la penúltima sílaba debería alargarse a 'ā' por la regla 'assānanubandhe': Aññatrāpi. También en otros casos. Kānubandhanāgamato’ññasmimpi te e o ā kvaci na hontīki paṭāsedho-vadhako-lucchedane. Incluso en casos distintos a los anexos 'k' o aumentos, 'e', 'o' y 'ā' a veces no se producen por prohibición. 'Vadhako' (asesino). De la raíz 'lu' (cortar). Kvavaṇa. A veces el sufijo 'aṇa'. Kammato parā kriyatthā kvaci aṇa hoti kattari-okāre- Después de un objeto (kamma), a la raíz a veces se le añade 'aṇa' en el sentido de agente. Con el cambio a 'o': Āyāvā ṇanubandhe. 'Āya' y 'āva' ante el anexo 'ṇ'. Ñonamāyāvā honti yathākkamaṃ sarādo ṇanubandheti tassā vādeso-saraṃ luṇatīti saralāvo, kumbhaṃ karotīti kumbhakāro-kvacīti kiṃ, kammakāro-ettha‘‘bhāvakārakesva ghaṇaghakā’’ti appaccayo-disa pekkhaṇe. 'I' y 'u' se convierten en 'āya' y 'āva' respectivamente ante un anexo 'ṇ' seguido de vocal. Mediante la sustitución por 'āva': 'saraṃ luṇatīti saralāvo' (el que corta juncos). 'Kumbhaṃ karotīti kumbhakāro' (el que hace vasijas es un alfarero). ¿Por qué se dice 'a veces' (kvaci)? Para excluir casos como 'kammakāro' (trabajador), donde se aplica el sufijo 'a'. De la raíz 'disa' (ver). Samānaññabhavantayāditupamānā disā kamme rīrikkhakā samānādihi yādīhi copamānehi parā disā kammakārake rīrikkhakā honti-‘‘rānubande’ntasarādissā’’ti disassa isabhāgassa lope‘‘rīrikkhakesū’’-ti samānassa sādese ca-samāno viya dassatīti sadī, sadikkho-ke- Después de 'samāna', 'añña', 'bhavanta', 'yā' (relativo), etc., cuando hay una comparación, la raíz 'disa' toma los sufijos 'rī', 'rikkha' y 'ka' en el rol de objeto. Por la regla del anexo 'r', se elide la parte 'isa' de 'disa', y por la regla de los sufijos 'rī' y 'rikkha', 'samāna' se convierte en 'sa'. 'Samāno viya dassatīti sadī' (el que se ve como igual es 'sadī'), 'sadikkho'. Con el sufijo 'ka': Na te kānubandhanāgamesu. No ocurre 'e', 'o' o 'ā' ante el anexo 'k' o aumentos. Te e o ā kānubandhe nāgame ca na hontīti ettābhāve, sadiso. Puesto que 'e', 'o' y 'ā' no ocurren ante 'k' o aumentos, al no haber formación de 'e', resulta 'sadiso'. Samānā ro rīrikkhake. De 'samāna' se convierte en 'ra' ante 'rī' o 'rikkha'. Samānasaddato parassa disassa ra hoti vā rīrikkakesūti pakkhe dassa rādese-sarī, sarikkho, sariso. Después de la palabra 'samāna', la raíz 'disa' opcionalmente se convierte en 'ra' ante 'rī' o 'rikkha'. En ese caso, al sustituir la 'd' por 'r': 'sarī', 'sarikkho', 'sariso'. Sabbādīnamā. De 'sabba' y otros, se convierte en 'ā'. Rīrikkhakesu sabbādīnamā hoti-aññādī, aññādikko, aññādiso. Ante 'rī', 'rikkha' y 'ka', el final de 'sabba' y otros se convierte en 'ā': 'aññādī', 'aññādikko', 'aññādiso'. Ntakimimānaṃ ṭā kī ṭī. De 'nta', 'kiṃ' e 'ima', se convierten en 'ṭā', 'kī' y 'ṭī'. Rīrikkakesu nta kiṃ ima saddānaṃ ṭā kī ṭī honti yathākkamaṃ ṭakārā sabbādesatthā-bhavādī, bhavādikkho, bhavādiso-yādi, yādikkho, yādiso-tyādi, tyādikkho, tyādisoccādi-tumhāmhā nantu ayaṃ viseso. En los sufijos como ri, rikka, ka, etc., los sustitutos ṭā, kī, ṭī ocurren respectivamente para estas palabras; la letra 'ṭ' indica una sustitución total. Ejemplos: bhavādi, bhavādikkho, bhavādiso; yādi, yādikkho, yādiso; tyādi, tyādikkho, tyādiso, etc. Sin embargo, hay una distinción para tumha (tú) y amha (yo). Tumhāmhānaṃ tā mekasmiṃ. Para tumha y amha, ocurre la sustitución tā en el número singular. Rīrikkhakesutumhaamhānaṃ tā mā honte kasmiṃ yathākkamaṃ-tādi, mādi, tādikkho, mādikkho, tādiso, mādiso-ekैsminti kiṃ, tumhādiso, amhādiso-ci caye. En los sufijos ri, rikka, ka, etc., para tumha y amha, ocurren tā y mā respectivamente: tādi, mādi, tādikkho, mādikkho, tādiso, mādiso. ¿Por qué se especifica 'en el singular'? Para casos como tumhādiso y amhādiso. La raíz ci se usa en el sentido de acumular (caye). Bhāvakāra kesvaghaṇaghakā. Los sufijos a, ghaṇa, gha y ka se emplean en los sentidos de estado (bhāva) y de relación gramatical (kāraka). Bhave kārake ca kriyatthā a ghaṇa gha kā honti bahulaṃ-a-issekāre. En los sentidos de estado (bhāva) y de relación gramatical (kāraka), los sufijos a, ghaṇa, gha y ka se añaden frecuentemente a las raíces verbales. El sufijo a se observa en issekāre. Ñonamayavā sare. Las sustituciones aya, ava, etc., ocurren ante una vocal. Sare pare ñonamayavā honti yathākkamanti tassa ayādeso ca-vayanaṃ ciyatīti vācayo-nīpāpuṇane-vi pubbovinayanaṃ vinetīti vā vinayo-ru sadde-ravanaṃ ravo-bhu sattāyaṃ. Bhavanaṃ bhavo-gaha upādāne-pa pubbo-paggaṇhaṇaṃ paggaho-gaha mada dapa raṇa sara vara carādayo gahādayo-kara karaṇe, kicchatthe dumhi akicchatthesu īsaṃ susu cuppadesu-dukkhena karīyatīti karaṇaṃ vā dukkaraṃ-sukhena karīyatīti karaṇaṃ vā īsakkaraṃ, sukaraṃ-caja hāniyaṃ-ghaṇa-cajanaṃ cāgo-paca pāke-ni pubbogha,nipacatīti nipako-khipa peraṇe-ka-khipatīti khipako-pītappaṇe. Cuando sigue una vocal, ocurren respectivamente las sustituciones aya, ava, etc. Por ejemplo, para la raíz ci (reunir), hay sustitución por aya: ciyatīti vācayo (lo que se reúne es una acumulación). Para nī (guiar) con el prefijo vi: vinetīti vā vinayo (lo que disciplina es el vinayo). Para ru (sonar): ravanaṃ ravo (el sonido es ravo). Para bhu (ser): bhavanaṃ bhavo (el proceso de ser es bhavo). Para gaha (tomar) con el prefijo pa: paggaṇhaṇaṃ paggaho (el esfuerzo es paggaho). Para raíces como mada, dapa, raṇa, sara, vara, cara, etc. Para kara (hacer), en el sentido de dificultad con du y facilidad con su e īsaṃ: dukkaraṃ (difícil de hacer), sukaraṃ o īsakkaraṃ (fácil de hacer). Para caja (abandonar) con el sufijo ghaṇa: cajanaṃ cāgo (el abandono es la generosidad). Para paca (cocinar) con el prefijo ni y el sufijo gha: nipako (prudente). Para khipa (lanzar) con el sufijo ka: khipako (el que lanza). La raíz pī se usa en el sentido de satisfacción. Yuvaṇaṇānamiyaddhuvaṅa sare. Sustituciones iy y uv para las raíces terminadas en i y u ante vocales. Ivaṇṇuvaṇṇantānaṃ kriyatthānamiyabuddhavaṅa honti sare kvacīti iyaṅa-ṇetīti piyo-bhu sattāyaṃ-abhi pubbo. Para las raíces verbales que terminan en los sonidos i y u, las sustituciones iya y uva ocurren a veces ante una vocal. Por ejemplo, de nī (guiar): piyo (querido). Para bhu (ser) con el prefijo abhi. Kvi El sufijo kvi. Kriyatthā kvi hoti bahulaṃ bhāvakārakesu. El sufijo kvi se añade frecuentemente a las raíces verbales en los sentidos de estado (bhāva) y de relación gramatical (kāraka). Kvīssa. Respecto a la elisión de kvi. Kriyatthā parassa kvissa lopo hotīti kvilope-abhibhavatīti abhibhu-evaṃ sayambhu-ama gama gamane-kvimhi-‘‘kvimhi lopo’ntabyañjanassā’’ti malopo-urasā gacchatīti urago-dā dā ne-‘‘ano’’ti kriyatthā bhāvakārakesvāno-datti diyatīti vādānaṃ-saṃpa pubbe-sammā padīyate yassa taṃ sampadānaṃ-apa ā pubbe-apādadāti etasmāti apādānaṃ-kara karaṇe-adhi pubbo-‘‘rā nassa ṇe’’-ti ṇe-adhikarīyati etasminti adhikaraṇaṃ-gaha upādāne. El sufijo kvi que sigue a una raíz verbal se elide. Tras la elisión de kvi: abhibhu (el que vence), igualmente sayambhū (el que surge por sí mismo). Para gama (ir), con el sufijo kvi, ocurre la elisión de la consonante final: urago (el que va sobre el pecho, una serpiente). Con el sufijo ana en los sentidos de estado y relación gramatical: dānaṃ (el acto de dar). Con los prefijos saṃ y pa: sampadānaṃ (ofrenda). Con los prefijos apa y ā: apādānaṃ (procedencia). Para kara (hacer) con el prefijo adhi y el sufijo ana: adhikarīyati etasminti adhikaraṇaṃ (aquello en lo que se actúa es la base). Para gaha (tomar) en el sentido de asir. Tathanarānaṃ ṭaṭhaṇaḷā. Sustitución de las dentales t, th, n, r por las retroflejas ṭ, ṭh, ṇ, ḷ. Tathanarānaṃ ṭaṭhaṇaḷā honti vā yathākkamanti nassa ṇadese-gaṇhitabbaṃ gahaṇaṃ-pada gamane-nipubbo. Las letras t, th, n, r se convierten opcionalmente en ṭ, ṭh, ṇ, ḷ respectivamente. Como la sustitución de n por ṇ: gahaṇaṃ (el acto de tomar). Para la raíz pada (ir) con el prefijo ni. Padādīnaṃ kvaci. Para la raíz pada y otras, ocurre a veces. Padādīnaṃ yuka hoti kvaci paccaye-nīpatti nipajjanaṃ-pī tappaṇe-anamhi vanādinā nāgame ca’na te’ iccādinā e na hoti-pīti pīṇanaṃ-viji bhaya calanesu-saṃ pubbo-saṃvinti saṃvejanaṃ-‘‘aññatrāpī’’ti ettābhāve-saṃvijanaṃ-kudha kope-kujjhati sīlenāti kodhano-bhikkha yācane. Para pada y similares, el aumento yuk (la letra 'y') ocurre a veces con ciertos sufijos: nipatti (logro), nipajjanaṃ (acostarse). Para pī (satisfacer) con el sufijo ana, por reglas gramaticales especiales, no ocurre el cambio a la vocal e: pīti o pīṇanaṃ (satisfacción). Para viji (temblar) con el prefijo saṃ: saṃvejanaṃ o, sin el cambio vocálico, saṃvijanaṃ (conmoción). Para kudha (enojar): kodhano (alguien propenso al enojo). Para bhikkha (pedir). Itthiyama ṇa kti ka yaka yā ca. En el género femenino, se usan los sufijos a, ṇa, kti, ka, yaka, yā y ana. Itthilaṅge bhāve kārake ca kriyatthā aādayo hontyano ca bahulaṃ-a-bhikkanaṃ bhikkhīyatīti vā bhikkhā-āpaccayo-ṇo-kāraṇaṃ kārā-cārakaṃ-yathākathañci saddanipphanti rūḷhito atthaniccayo-bhida vidāraṇe-kti-bhedanaṃ bhijjateti vā bhitti-rūja bhaṅge-ko-rujatīti rujā-vida ñāṇe-yaka-vedanaṃ vidanti etāyāti vā vijjā-aja vaja gamane-pa puddho-yo-pabbaja naṃ pabbajjā-‘‘cavaggabayañā’’ti yogavibhāgā vassa bakāre ñcittaṃ-vanda abhivādanatthutisu-ano-vandanaṃ vandanā. En el género femenino, en los sentidos de estado (bhāva) y relación gramatical (kāraka), los sufijos a y otros, incluido ana, se usan frecuentemente. Con a: bhikkhā (limosna). Con el sufijo ā: kārā (prisión). Con ana: cārakaṃ. El significado se determina por el uso convencional (rūḷhi). Para bhida (romper) con kti: bhitti (muro). Para rūja (quebrar) con ka: rujā (dolor). Para vida (saber) con yaka: vijjā (conocimiento). Para aja y vaja (ir) con el prefijo pa y el sufijo ya: pabbajjā (renuncia monástica). Tras la aplicación de reglas fonéticas para vanda (venerar) con el sufijo ana: vandanā (veneración). I kiti sarūpe. Los sufijos i, ki, ti se usan para denotar la forma propia de la palabra. Kriyatthassa sarūpe’bhidheyye kriyatthā pare i ki tī honti-i-vaca iccayaṃ dhātu eva vaci-kimhi-yudhi-ti-sarupe timhi karo tissa khoti vikaraṇassa ñātattā ‘‘kattari lo’’ti lo-pacati-kathamakāro iccādi? Ghaṇantena kārasaddena chaṭṭhisamāso-assa kāro akāro-bhuja pālanajjhohāresu. Cuando se denota la forma misma de la raíz verbal, los sufijos i, ki, ti se añaden después de la raíz. Ejemplo con i: la raíz vaca se menciona como vaci. Con ki: yudhi. Con ti: en la forma pacati, el sufijo marcador es ti. ¿Cómo se explica la palabra akāro (la letra 'a')? Es un compuesto con la palabra kāra tras un sufijo ghaṇa: akāro. La raíz bhuja se usa en los sentidos de proteger y consumir. Sīlābhikkhaññāvassakesu ṇī. El sufijo ṇī se emplea en los sentidos de hábito, frecuencia y necesidad. Kriyatthāṇi hoti sīlādīsu patīyamānesu-uṇhaṃ bhuñjati sīlenāti uṇhabhojī-pā pāne-‘‘assāṇapimhi yuka’’iti-yuka-khīrambhikkhaññampibatīti khīrapāyī-avassaṃ karotīti avassakārī, satamavassaṃ dadātīti satandāyī. El sufijo ṇī ocurre cuando se indican sentidos como el hábito: uṇhabhojī (el que acostumbra comer comida caliente). Para pā (beber) con el aumento yuk: khīrapāyī (el que frecuentemente bebe leche). avassakārī (el que actúa por necesidad), satandāyī (el que inevitablemente da cien). Kattari bhūte ktavantu ktāvi. Los sufijos ktavantu y ktāvi se usan en tiempo pasado y en voz activa (kattari). Bhute parisamatte atte vattamānato kriyatthāktantuktāvī honti kattara-abhuñjīti bhuttavā, bhuttāvī-susavakaṇe-asuṇi tisutavā, sutāvī. Para una acción completada en el pasado, los sufijos ktavantu y ktāvi se añaden a la raíz verbal en sentido activo. De bhuñj (comer): bhuttavā, bhuttāvī (el que ha comido). De su (oír): sutavā, sutāvī (el que ha oído). Kto bhāvakammesu El sufijo kto (ta) se emplea en los sentidos de estado (bhāva) y de objeto (kamma). Bhāve kammeca bhute kto hoti-āsa upavesane-āsanamāsitaṃ-ñi-ruda rodane. En el pasado, el sufijo kto se usa para los sentidos de estado y objeto. De āsa (sentarse): āsitaṃ (sentado). De ruda (llorar). Vā kvaci. Opcionalmente en ciertos casos. Te e o ā kvaci vā na honti kānubandhanāgamesu-rodanaṃ ruditaṃ, roditaṃ-karīyitthāti kato, Los cambios vocálicos a e, o, ā opcionalmente no ocurren con ciertos aumentos y sufijos. De ruda: ruditaṃ o roditaṃ. De kara (hacer): kato (hecho). Gamādirānaṃ lopo’ntassa. Ocurre la elisión de la consonante final de raíces como gama y otras similares. Gamādinaṃ rakārantānañcāntassa lopo hoti takārādo De las raíces como gam y aquellas que terminan en la letra r, se produce la elisión de la parte final antes de un sufijo que comienza con t. Kānubandhe paccaye katvānakatvāvajjiteti ralopo-yā pā puṇane. Cuando se aplica un sufijo que tiene la letra indicativa k, con excepción de katvāna y katvā, hay elisión de r. Las raíces yā y pā se usan en el sentido de obtener. Gamanatthākammakādhāre ca. Y en el sentido de movimiento, en los verbos intransitivos y en el sentido de receptáculo (lugar). Gamanatthato akammakato ca kriyatthā ādhāre kto hoti kattari bhāvakammesu ca-yātavanto’sminti yātaṃ-(ṭhānaṃ)-yā tavanto yānā-yānaṃ yātaṃ-yāyitthāti yāto-(patho)-āsitavanto’sminti āsitaṃ-(ṭhānaṃ)-āsitavanto āsitā-āsana māsitaṃ-ñi. A partir de los verbos de movimiento e intransitivos, el sufijo kta se emplea en los sentidos de receptáculo, agente, estado y objeto. Ejemplos: yātaṃ (el lugar donde se ha ido), yānā, yānaṃ, yātaṃ; yāto (el camino recorrido); āsitaṃ (el lugar donde se ha sentado), āsitā, āsanaṃ, āsitaṃ; ñi. Netā kattari vattamāne. Los sufijos na y ta se emplean para el agente en el tiempo presente. Āraddhāparisamatte atthe vattamānato kriyatthā nto hoti kattari. En el sentido de una acción iniciada pero no completada (presente), el sufijo nta se añade a la raíz para el agente. Kattari lo. El marcador lo se emplea para el agente. Kuyatthato aparokkhesu kattuvihitamānantadisu lo hoti-lakāro‘‘ñi lasse‘‘-ti visesanattho-pavatīti pavanto-‘‘māno‘‘ti kattari māno-pacamāno. De la raíz, en los tiempos no remotos, para lo que se prescribe para el agente como māna, nta, etc., se aplica lo. El marcador l es para la distinción. pavanto (fluyendo); māna para el agente: pacamāno (cocinando). Bhāvakammesu En los sentidos de estado y objeto. Vattamānatthe vattamānato kriyatthā bhāve kamme ca māno hoti. En el sentido del tiempo presente, el sufijo māna se añade a la raíz en los sentidos de estado (impersonal) y objeto (pasivo). Kyo bhāvakammesvaparokkhesu mānantatyādisu El sufijo kyo se emplea en los sentidos de estado y objeto en tiempos no remotos ante māna, nta y otros. Bhāvakammavihitesu parokkhāvajjitesu mānantādisu paresu kyo hoti kriyatthā-kakāro avuddhattho-bhāve-bhuyateti bhuyamānaṃ-kamme-paccateti paccamāno. Cuando los sufijos prescritos para el estado y el objeto (a excepción de los remotos) como māna y otros le siguen, se añade kyo a la raíz. La letra k es para evitar el fortalecimiento vocálico (vuddhi). En el estado: bhuyamānaṃ (siendo); en el objeto: paccamāno (siendo cocinado). Te ssapubbānāgate Los sufijos te y otros precedidos por ssa se aplican al futuro. Anāraddhe atthe vattamānato kriyatthā te ntamānā ssapubbā honti savisaye-ñi-kattari-pacissatīti pacissanto,pacissamāno-hāve-bhuyissatīti bhuyissamānaṃ-kamme-paccissa teti paccissamāno-kara karaṇe. En el sentido de una acción aún no iniciada (futuro), a partir de la raíz se añaden nta y māna precedidos por ssa en sus respectivos ámbitos. ñi. En el agente: pacissanto, pacissamāno (el que cocinará). En el estado: bhuyissamānaṃ (lo que llegará a ser). En el objeto: paccissamāno (lo que será cocinado). Raíz kara en el sentido de hacer. Tuṃ tāye tave bhāve bhavissatikriyāyaṃ tadatthāyaṃ. Los sufijos tuṃ, tāye y tave se emplean en el sentido de estado para una acción futura con el propósito de realizar otra acción. Bhavissatiatthe vattamānato kriyatthā bhāve tuṃ tāye tave honti kriyāyaṃ tadatthāyaṃ patīyamānāyaṃ-‘‘tuṃtunatabbesu vā’’ti vā akāro-aññatra pararūpaṃ-karaṇaya gacchati kātuṃ gacchati kattuṃ, kattāye vā-tave-‘‘karassā tave’’-ti ā-kātave-bhāveti kiṃ, karissāmīti gacchati-kriyāyanti kiṃ, bhikkhissaṃ iccassa jaṭā-tadatthāyanti kiṃ, gacchissato te bhavissati bhattaṃ bhojanāya-gaha upādāne. En el sentido de futuro, a partir de la raíz se añaden tuṃ, tāye y tave en el sentido de estado, cuando se percibe una acción con ese propósito. Por la regla 'opcionalmente hay una a en tuṃ, tuna y tabba', ocurre el sandhi de la vocal posterior. 'Va para hacer': kātuṃ gacchati o kattuṃ, o kattāye; tave: por la regla 'kā tave para karasā', resulta kātave. ¿Por qué 'en el estado'? 'Iré a hacer' (karissāmīti gacchati). ¿Por qué 'una acción'? 'Es su intención mendigar' (bhikkhissaṃ iccassa jaṭā). ¿Por qué 'con ese propósito'? 'Habrá comida para que comas' (gacchissato te bhavissati bhattaṃ bhojanāya). Raíz gaha en el sentido de asir. Pubbekakattukānaṃ. De aquellas acciones que poseen un mismo agente. Eko kattā yesaṃ byāpārānaṃ tesu yo pubbo tadatthato kriyatthā tunakatvāna katvā honti bhāve-ñi. De aquellas acciones que tienen un solo agente, a partir de la raíz que expresa la acción previa, se añaden los sufijos tūna, ktvāna y ktvā en el sentido de estado. ñi. Ei lassa ca. Y la sustitución de e e i por l. Eilāname hoti kvaci-gaṇhaṇaṃ katvā yāti gahetūna yāti, gahetvāna, gahetvā vā-assa rudhādittā. A veces ocurre la sustitución de e e i por l. 'Habiendo tomado': gahetūna yāti, gahetvāna o gahetvā. De la raíz as, por pertenecer al grupo rudhādi. Maṃ vā rudhādīnaṃ. Opcionalmente se añade maṃ a las raíces de la clase rudha. Rudhādīnaṃ kvaci maṃ vā hoti paccayeti pakkhe maṃ bhavaṃ api manubandhattā akārā paro. A las raíces de la clase rudha, a veces se les añade opcionalmente maṃ en el sufijo. En el caso en que se añade maṃ, por tener la letra indicativa m, se coloca después de la vocal a. Ṇe niggahītassa. El sufijo ṇe se aplica para el niggahīta. Gahassa niggahītassa ṇe hoti-gaṇhi tuna, gaṇhitvāna, gaṇhitvā-ekakattukānanti kiṃ, bhuttasmiṃ devadatte yañña datto vajati-pubbāti kiṃ, bhuñjati ca pacati ca-appatvā nadiṃ pabbato bhavati atikkamma pakabbataṃ nadīti bhudhātussa sabbattha sambhavā ekakattukatā pubbakālatā ca gamyate. El niggahīta de la raíz gah se convierte en ṇe: gaṇhitūna, gaṇhitvāna, gaṇhitvā. ¿Por qué 'que tienen un solo agente'? 'Habiendo comido Devadatta, Yaññadatta se va' (aquí hay dos agentes). ¿Por qué 'la anterior'? 'Come y cocina'. Debido a que la raíz bhū puede aplicarse en todos los contextos, se entiende la unidad de agente y la anterioridad temporal. Yebhuyyavuttiyā liṅgaṃ dassitaṃ tattha sabbaso; Viseso pana viññahi ñeyyo pāṭhānusārato. Generalmente se ha mostrado el género de forma total; sin embargo, las distinciones específicas deben ser comprendidas por el sabio siguiendo el texto tradicional. Tabbādayo. Los sufijos tabba y otros. Idāni tyādayo vuccante-paca pāke-paca iti ṭhite-kriyatthā bahulamiti ca sabbattha vattate. Ahora se explican los sufijos ti y otros. pac en el sentido de cocinar. Estando la raíz pac, la regla 'abundantemente de la raíz' se aplica universalmente. Vattamāneti anti sithamimate ante se vega emhe. En el presente: ti, anti, si, tha, mi, ma; te, ante, se, vhe, e, mhe. Vattamāne āraddhā parisamatte atthe vattamānato kriyatthātyādayo honti-tesampaniyame. En el sentido de una acción iniciada pero no completada (presente), a partir de la raíz se añaden los sufijos ti y otros; y para ellos existe una regla de restricción. Pubbaparacchakkānamekānekesu tumhāmhasesesu dvedve majjhimuttamapaṭhamā. De los dos grupos de seis (anterior y posterior), para uno y para muchos, cuando se refieren a tumha, amha y los restantes, se clasifican en grupos de dos como segunda, primera y tercera persona. Ekānekesutumhāmhasaddavacanīyesutadaññasaddavacanīyesu ca kārakesu pubbacchakkānaṃ paracchakkanañca majjhimuttamapaṭhamā dvedve honti yathākkamaṃ kriyatthāti ekamhi vattabbe ekavacanaṃ ti-ti anti iti paṭhamo ādo niddiṭṭhattā-si tha iti majjhimo majjhi niddiṭṭhettā-mi ma iti uttamo-uttamasaddoyaṃ sabhāvato tippabhutīnamantadvayamāha-evaṃ paracchakkepaki yathākkamaṃ yojanīyaṃ-tyādisu parabhutesu kattukammabhāva vihitesu kyalādayobhavantīti ‘‘kyo bhāvakammesvakakaparokkhesu mānanta tyādisu kattarī lo’’iccādinā tesaṃ vidhānā tyādayo kattu kammabhāvesceva viññāyantīti kattari timhi lo-pacati-bahumhi cattabbe antiṃ Cuando se deben expresar uno o muchos agentes, respecto a los vocablos 'tumha' (tú/vosotros), 'amha' (yo/nosotros) y otros, existen respectivamente dos sufijos para las series de seis anteriores [Parassapada] y las series de seis posteriores [Attanopada] en las personas media, superior y primera. Para expresar la unidad de la raíz verbal, se utiliza el número singular: 'ti'. 'Ti' y 'anti' son la primera [persona], por ser indicadas al inicio. 'Si' y 'tha' son la persona media, por ser indicadas en el medio. 'Mi' y 'ma' son la persona superior; el término 'superior' (uttama) se refiere por naturaleza a los dos últimos de las series que comienzan con 'ti'. De igual modo debe aplicarse respectivamente a la serie de seis posteriores. Con los sufijos que comienzan con 'ti' prescritos para el agente (kattu), el objeto (kamma) y el estado (bhāva), surgen 'kya', 'la', etc. Por la regla 'kyo bhāvakammesvakakaparokkhesu mānanta tyādisu kattarī lo', etc., su prescripción indica que 'ti', etc., se entienden en los sentidos de agente, objeto y estado. Con el sufijo 'ti' en sentido de agente y el marcador 'lo' (a), resulta 'pacati'. Cuando se debe expresar pluralidad, se usa 'anti'. Kvaci vikaraṇanaṃ. A veces ocurre la elisión de los sufijos derivativos (vikaraṇa). Vikaraṇanaṃ kvaci lopo hotīti lassākārassa lopo-pavanti-pacasi pacatha. Debido a que a veces ocurre la elisión de los sufijos derivativos, se produce la elisión de la vocal 'a' de la raíz. Por ejemplo: pacanti (pavanti), pacasi, pacatha. Himimesvassa. Se produce el alargamiento de la vocal 'a' ante los sufijos 'hi', 'mi' y 'ma'. Akārassa dīgho hoti himimesu-pacāmi pacāma-paracchakke-pacate pacante, pacase pacavhe,pace pacāmhe-kamme-kyo bhāvakammesvaccādinā kyo. La vocal 'a' se alarga ante 'mi' y 'ma'. Ejemplos: pacāmi, pacāma. En la serie de seis posteriores (Attanopada): pacate, pacante, pacase, pacavhe, pace, pacāmhe. En la voz pasiva (kamma), se aplica el sufijo 'kyo' por la regla 'kyo bhāvakammesu', etc. Kyassa. El cambio del sufijo 'kya'. Kriyatthā parassa kyassa īña vā hoti-ñakāro ādyavayavattho, pacīyati paccati. Después de una raíz verbal, el sufijo 'kya' se convierte opcionalmente en 'īñ'. La letra 'ñ' tiene el propósito de indicar que es una parte inicial. Ejemplos: pacīyati, paccati. Gurupubbā rassāre’nte’ntīnaṃ. Sustitución por 're' de los sufijos 'ante' y 'anti' tras una vocal corta precedida por una sílaba pesada (guru). Gurupubbasmā rassā paresaṃ ante’ntinaṃ re vā hoti-pacīyare pacīyanti paccare paccanti, pacīyasi paccasi pacīyatha paccatha, pacīyāmi paccāmi pacīyāma paccāma-pacīyate, paccate pacīyare pacīyante paccare paccante, pacīyase paccase pacīyavhe paccavhe, pacīye pacce pacīyāmhe paccāmhe-bhāve-bhu sattāyaṃ-bhāvassekattā ekavacanameva-tañca paṭhamapuriseyeva sambhavati-bhuyati devadattena, buyate vā-devadattassa sampati bhavananti attho-nehiña bahulaṃ vidhānā. Después de una vocal corta precedida por una sílaba pesada, los sufijos 'ante' y 'anti' opcionalmente se convierten en 're'. Ejemplos: pacīyare, pacīyanti, paccare, paccanti; pacīyasi, paccasi, pacīyatha, paccatha; pacīyāmi, paccāmi, pacīyāma, paccāma; pacīyate, paccate, pacīyare, pacīyante, paccare, paccante; pacīyase, paccase, pacīyavhe, paccavhe; pacīye, pacce, pacīyāmhe, paccāmhe. En el sentido de estado (bhāva), la raíz 'bhū' significa existencia. Debido a la unidad del estado, se usa únicamente el singular, y esto ocurre solo en la tercera persona (paṭhamapurisa). Ejemplo: 'bhuyati devadattena' o 'buyate' (es existido por Devadatta), lo que significa que ahora ocurre la existencia de Devadatta; esto se debe a la aplicación frecuente de la regla. Kriyatthā kattari tyādi kammasmiñca sakammakā,Bhāve cā’kammakākakammā’vacanicchāyamaññato; Los sufijos que comienzan con 'ti' se añaden a la raíz verbal en el sentido de agente (kattar) y en el sentido de objeto (kamma) para las raíces transitivas (sakamaka); y en el sentido de estado (bhāva) para las intransitivas (akammaka), o cuando no se desea expresar el objeto. Bhavissati ssati ssanti ssasi ssatha ssāmi ssāma ssate ssante ssase ssavhe ssaṃ ssāmhe. En el futuro (bhavissati): ssati, ssanti, ssasi, ssatha, ssāmi, ssāma, ssate, ssante, ssase, ssavhe, ssaṃ, ssāmhe. Bhavissati anāraddhe atthe vattamānato kriyatthā ssatyādayo honti. Los sufijos que comienzan con 'ssati' se añaden a la raíz verbal cuando el significado se refiere a una acción aún no iniciada (futuro). A īssādinaṃ byañjanassiña. La inserción de 'i' antes de las consonantes de los sufijos que comienzan con 'a', 'ī' y 'ssa'. Kriyatthā paresaṃ aādīnaṃ īādīnaṃssādīnañca byañjanassiñhekāti vā-vavatthītavibhāsāyaṃ sseti ssādīnaṃssaccādīnadvāvayo adhippeto-‘‘ñi byañjanassā’’ti siddhepi tyādisu parabhutesu ete samevāti niyamattoyamāramho-lassākārassa lope-pacissati pacissare pacissanti, pacissasi pacissatha, pacissāmi pacissāma-pacissate pacissare pacissante, pacissasepacissavhe, pacissaṃ pacissāmhe-kamme-paciyissati. Se inserta opcionalmente 'i' antes de la consonante de los sufijos que comienzan con 'a', 'ī' o 'ssa' tras una raíz verbal. En la distribución opcional, para 'sseti', etc., se entienden los dos primeros de 'ssati', etc. Aunque se establece mediante 'ñi byañjanassa', se inicia como una regla restrictiva de que estos ocurren solo cuando siguen 'ti', etc. Con la elisión de la vocal 'a' de la raíz: pacissati, pacissare, pacissanti, pacissasi, pacissatha, pacissāmi, pacissāma; pacissate, pacissere, pacissante, pacissase, pacissavhe, pacissaṃ, pacissāmhe. En la voz pasiva (kamma): paciyissati. Kyassa sse. La elisión de 'kya' ante 'sse'. Kyassa vā lopo hoti sse-pacissati paccissati, pacīyissare pacayissanti pacissare pacassanti paccissare paccissanticcādi-kattusamaṃ-kyova viseso-bhāve-bhuyissati bhavissati, bhuyissate bhavissate. El sufijo 'kya' se elide opcionalmente ante 'sse'. Ejemplos: pacissati, paccissati, pacīyissare, pacayissanti, pacissare, pacassanti, paccissare, paccissanti, etc. Es similar al agente, siendo 'kya' la única distinción. En el sentido de estado (bhāva): bhuyissati, bhavissati, bhuyissate, bhavissate. Nāme garahāvamhayesu. Uso de 'nāma' en contextos de reproche o asombro. Nāmasadde nipāte sati garahāyaṃ vimbhaye ca gamyamāne ssa tyādayo honti-garahāyaṃ-sāpi nāma pacissatīccādi-vimbaye-acchariyaṃ vata bho abbhūtaṃ vata bho andho nāma pacissaticcādi. Cuando existe la partícula 'nāma' y se expresa reproche o asombro, se emplean los sufijos que comienzan con 'ssa'. En el reproche: '¡Ciertamente ella cocinará!' (sāpi nāma pacissati), etc. En el asombro: '¡Qué maravilloso! ¡Qué extraordinario! ¡Ciertamente un ciego cocinará!' (andho nāma pacissati), etc. Bhute ī uṃ dha ttha iṃ mhā ā ū sevhaṃ a mhe. En el pasado (bhūta): ī, uṃ, dha, ttha, iṃ, mhā, ā, ū, sevhaṃ, a, mhe. Bhute parisamatte atthe vattamānato kriyatthā ī ādayo honti-bhutānajjatane vakkhamānattā ime bhutanajjatane bhutasāmaññe ca bhavanti. Los sufijos que comienzan con 'ī' se añaden a la raíz verbal cuando el significado se refiere a una acción completada en el pasado. Como se mencionará el pasado 'no de hoy' (anajjatana), estos ocurren tanto en el pasado no de hoy como en el pasado en general. Ahassubhayato aḍḍharattaṃ vāva tadupaḍḍhakaṃ,Anto katvāna viññeyyo aho ajjano iti; Se debe entender que el día 'de hoy' (ajjatana) abarca desde la medianoche anterior hasta la medianoche siguiente, o la mitad de ese periodo. Tadañño pana yo kālo so’najjatanasaññito. Cualquier otro tiempo fuera de ese se designa como 'no de hoy' (anajjatana). Āīssādisvaña vā. Inserción opcional de 'a' antes de los sufijos que comienzan con 'ā', 'ī' y 'ssa'. Āādo īādo ssāādo ca kriyatthassa aña vā hoti, Se inserta opcionalmente 'a' antes de la raíz verbal cuando siguen sufijos que empiezan con 'ā', 'ī' o 'ssa'. Eyyātha sse a ā ī thānaṃ o a aṃ ttha ttho vehāka. Sustitución de 'eyyātha', 'sse', 'a', 'ā', 'ī' y 'tha' por 'o', 'a', 'aṃ', 'ttha', 'ttho' y 'vehāka', respectivamente. Āsahacaritova akāro gayhate-na parokkhe vihito-tho pana’nte niddesā tvādisambandhiyeva tasseva vā nissitattā-nissayakaraṇampi hi suttakārāciṇṇaṃ-eyyāthādīnaṃ oādayo vā honti yathākkamanti īssavāttho-apacittho pacittho apavattho pacattho. Solo se toma la vocal 'a' que acompaña a 'ā'; no se prescribe para el pasado remoto (parokkha). Debido a la indicación al final, 'tho' se vincula solo con 'tvā', etc., o depende de ello; pues establecer dependencias es una práctica de los autores de los sutras. El significado es que para 'eyyātha', etc., se aplican opcionalmente 'o', etc., respectivamente. Ejemplos: apacittho, pacittho, apavattho, pacattho. Āīūmhāssāssamhānaṃ vā. Acortamiento opcional de 'ā', 'ī', 'ū', 'mhā', 'ssā' y 'ssamha'. Etesaṃ vā rasso hotīti pakkhe rasse ca-apaci paci apacī pacī. Ocurre opcionalmente el acortamiento de estos; en el caso del acortamiento: apaci, paci, [y sin acortamiento:] apacī, pacī. Uṃssiṃsvaṃsu. Sustitución de 'uṃ' por 'iṃsu' o 'aṃsu'. Umiccassa iṃsu aṃsu vā honti-apaviṃsu paviṃsu apacaṃsu pacaṃsu apavuṃ pacuṃ. En lugar de 'uṃ', ocurren opcionalmente 'iṃsu' o 'aṃsu'. Ejemplos: apaciṃsu, paciṃsu, apacaṃsu, pacaṃsu, apacuṃ, pacuṃ. Ossa a i ttha ttho. Para 'ossa' [están] 'a', 'i', 'ttha', 'ttho'. Ossa aādayo vā honti-apaca paca apaci paci apacittha pacittha apavattha pacattha apacitthe pacittho apacattho pacattho. Para 'ossa', 'a' y otros ocurren opcionalmente: apaca, paca, apaci, paci, apacittha, pacittha, apavattha, pacattha, apacitthe, pacittho, apacattho, pacattho. Si. 'Si'. Ossa si vā hoti-apacisi pacisi apacasi pacasi apaco paco. Para 'ossa', ocurre 'si' opcionalmente: apacisi, pacisi, apacasi, pacasi, apaco, paco. Mhātthāna muña. Para 'mha' y 'ttha' [está] 'u' (muña). Mhātthānamuña vā hoti-īādisambandhinameva gahaṇaṃ-apavuttha pacuttha. Ocurre 'u' (muña) opcionalmente para 'mha' y 'ttha' —la mención es solo para aquellos que están relacionados con [los sufijos] 'ī' y otros—: apavuttha, pacuttha. Iṃssa ca siña. Y para 'iṃ' [está] 'si' (siña). Imiccassa siña vā hoti mhātthānañca bahulaṃ-ñakāro ādyavaya vattho-apacasittha pacasittha apacittha pacittha apacattha pacattha, apacisiṃ pacisiṃ apacasiṃ pacasiṃ apaciṃ paciṃ, apacumha pacumha apacumhā pacumhā apacamha pacamha apacamhā pacamhā apacasimha pacasimha apacasimhā pacasimhā apacimha pacimha apacimhā pacimhā apacamha pacamha apacamhā pacamhā-paracchakke-apavittha pacittha apavattha pavattha apaca paca apacā pacā, apacu pacu apacu pacu, apacise pacise apacase pacase, apacivhaṃ pacivhaṃ apacavhaṃ pacavhaṃ-assa vā amādese-apacaṃ pacaṃ apaca paca apacimhe pacimhe apacamhe pacamhe-kamme-apacīyittho paciyittho apacīyattho pacīyattho apaccittho paccittho apaccattho paccattho apacīyi pacīyi apacīyī paciyī apacci pacci apacci pacci, apacīyiṃsu paciyiṃsu apacciṃsu pacciṃsu apaciyaṃsu pacīyaṃsu apaccaṃsu paccaṃsu apacīyuṃ pacīyuṃ apaccuṃ paccumiccādi-bhāve-abhuyittho bhuyittho abhuyattho bhuyattho abhuyi bhuyi abhuyī bhūyī, abhuyittha bhuyittha abhuyattha bhuyattha abhuya bhuya abhayā bhuyā-‘‘sambhāvanevā’’ti ito veti vattamāne. Para este 'iṃ' ocurre 'si' (siña) opcionalmente, y para 'mha' y 'ttha' [ocurre] frecuentemente —la letra 'ñ' tiene el propósito de indicar el inicio—: apacasittha, pacasittha, apacittha, pacittha, apacattha, pacattha, apacisiṃ, pacisiṃ, apacasiṃ, pacasiṃ, apaciṃ, paciṃ, apacumha, pacumha, apacumhā, pacumhā, apacamha, pacamha, apacamhā, pacamhā, apacasimha, pacasimha, apacasimhā, pacasimhā, apacimha, pacimha, apacimhā, pacimhā, apacamha, pacamha, apacamhā, pacamhā. En el conjunto de las otras seis terminaciones (parassapada): apavittha, pacittha, apavattha, pavattha, apaca, paca, apacā, pacā, apacu, pacu, apacu, pacu, apacise, pacise, apacase, pacase, apacivhaṃ, pacivhaṃ, apacavhaṃ, pacavhaṃ. Cuando 'am' se sustituye por 'assa': apacaṃ, pacaṃ, apaca, paca, apacimhe, pacimhe, apacamhe, pacamhe. En la voz pasiva (kamme): apacīyittho, paciyittho, apacīyattho, pacīyattho, apaccittho, paccittho, apaccattho, paccattho, apacīyi, pacīyi, apacīyī, paciyī, apacci, pacci, apacci, pacci, apacīyiṃsu, paciyiṃsu, apacciṃsu, pacciṃsu, apaciyaṃsu, pacīyaṃsu, apaccaṃsu, paccaṃsu, apacīyuṃ, pacīyuṃ, apaccuṃ, paccum, etc. En la voz intransitiva (bhāve): abhuyittho, bhuyittho, abhuyattho, bhuyattho, abhuyi, bhuyi, abhuyī, bhūyī, abhuyittha, bhuyittha, abhuyattha, bhuyattha, abhuya, bhuya, abhayā, bhuyā. [Esto ocurre] cuando se arrastra 'vā' (opcionalmente) del sūtra 'sambhāvane vā'. Māyoge īāādi. En unión con 'mā', [se usan] 'ī', 'ā' y otros. Māyoge sati īādayo āādayo ca vā honti-asakkāla tthoyamāramho-mā bhavaṃ punapi evarūpamapacittho iccādi-vāvi dhānato ssatyādi eyyādi tvādayopi honti-mābhavaṃ pacissati, mā bhavaṃ paceyya, mā bhavaṃ pacatu iccādi. Estando en unión con 'mā', ocurren opcionalmente tanto 'ī' y otros como 'ā' y otros —este es un comienzo con el propósito de un tiempo ilimitado—: 'mā bhavaṃ punapi evarūpamapacittho' ('que el señor no cocine de tal manera otra vez'), etc. Debido a la disposición de 'vā' (opcionalmente), también ocurren 'ssati' y otros, 'eyya' y otros, y 'tu' y otros: 'mā bhavaṃ pacissati', 'mā bhavaṃ paceyya', 'mā bhavaṃ pacatu', etc. Anajjatane ā ū o ttha a mhā ttha tthuṃ sevhaṃ iṃ mhase. Para el tiempo pasado no de hoy (anajjatane): ā, ū, o, ttha, a, mhā, ttha, tthuṃ, sevhaṃ, iṃ, mhase. Avijjamānajjatane bhutatthevattamānato kriyatthāāādayo honti-vātthe rasse ca-apacattha pavattha apaca paca apacā pacā, apacu pacu apacu pacū-o-apaca paca apaci paci apacattha pacattha apacattho pacattho apacasi pacasi apaco paco, apavattha pacattha apacaṃ pacaṃ apacapaca, apacamha pacamha apacamhā pacamhā-apacattha pacattha, apacatthuṃ pacatthuṃ, apacase pacase, apacavhaṃ pacavhaṃ. Apasiṃ pacasiṃ apaciṃ paciṃ, apacamhase pacamhase-kamme-apacīyattha pacīyattha apaccattha paccattha apacīya pacīya apacīyā pacīyā apacca pacca apaccā paccā, apacīyu pacīyu, apacīyu pacīyu, apaccu paccu apaccū paccūccādi-bhāve-abhuyattha bhuyattha abhuya bhuya abhuyā bhuyā-abhuyattha bhuyattha-‘‘māyoge īāādi’’ti iminā māyogepi āādayo honti-mā bhavaṃ apacittha iccādi. Cuando el significado es el pasado no presente (no de hoy), ocurren 'ā' y otros para expresar el significado de la acción —en el sentido de 'vā' (opcionalmente) y en el acortamiento—: apacattha, pavattha, apaca, paca, apacā, pacā, apacu, pacu, apacu, pacū. Para 'o': apaca, paca, apaci, paci, apacattha, pacattha, apacattho, pacattho, apacasi, pacasi, apaco, paco, apavattha, pacattha, apacaṃ, pacaṃ, apaca, paca, apacamha, pacamha, apacamhā, pacamhā, apacattha, pacattha, apacatthuṃ, pacatthuṃ, apacase, pacase, apacavhaṃ, pacavhaṃ. Apasiṃ, pacasiṃ, apaciṃ, paciṃ, apacamhase, pacamhase. En la voz pasiva (kamme): apacīyattha, pacīyattha, apaccattha, paccattha, apacīya, pacīya, apacīyā, pacīyā, apacca, pacca, apaccā, paccā, apacīyu, pacīyu, apacīyu, pacīyu, apaccu, paccu, apaccū, paccū, etc. En la voz intransitiva (bhāve): abhuyattha, bhuyattha, abhuya, bhuya, abhuyā, bhuyā, abhuyattha, bhuyattha. Por el sūtra 'māyoge īāādi', también ocurren 'ā' y otros en unión con 'mā': 'mā bhavaṃ apacittha', etc. Parokkhe a u e ttha amha tthare ttho vho imhe. Para el tiempo remoto (parokkhe): a, u, e, ttha, amha, tthare, ttho, vho, imhe. Apaccakkhe bhutānajjatanatthe vattamānato kriyatthā aādayo honti-aparokkhesūti vacanā na vikaraṇuppatti. Cuando el significado es el pasado no de hoy que no es percibido directamente (apaccakkhe), ocurren 'a' y otros para el significado de la acción. Por la palabra 'en el tiempo remoto' (parokkhesūti), no hay surgimiento de un prefijo de clase (vikaraṇa). Parokkhāyañca. Y en el tiempo remoto (parokkhāyañca). Parokkhāyaṃ paṭhamamekassaraṃ saddarūpaṃ dve bhavati. En el tiempo remoto, la primera forma de la palabra que posee una sola vocal se vuelve doble. Lopo’nādibyañjanassa. Elisión de la consonante que no es la inicial. Dvitte pubbassādito’ññassa byañjanassa lopo hoti-papaca ppacu’papace papacittha-iñabhāvapakkhe saṃyogādi lopopapacattha, papaca papacimha, papacittha papacattha papacire, papacittho papacattho papacivho, pakapaci papacimhe-evaṃ kammepi-bhāve-bhusya vuka. En la duplicación, ocurre la elisión de la consonante que es distinta a la inicial de la forma anterior: papaca, papacu, papace, papacittha. En el caso de la ausencia de 'i', ocurre la elisión del inicio del conjunto de consonantes: papacattha, papaca, papacimha, papacittha, papacattha, papacire, papacittho, papacattho, papacivho, pakapaci, papacimhe. Así también en la voz pasiva. En la voz intransitiva (bhāve): para 'bhū' [está] 'vuka'. Aādiyu bhussa vuka hoti. Antes de 'a' y otros, para 'bhū' ocurre 'vuka'. Pubbassa a. Para lo anterior, [está] 'a'. Aādisu dvatte pubbassa bhussa a hoti. Ante 'a' y otros, en la duplicación, la vocal de la raíz 'bhū' anterior se convierte en 'a'. Catutthadutiyānaṃ tatiyapaṭhamā. Para la cuarta y la segunda [consonante], [ocurren] la tercera y la primera. Dvitte pubbesaṃ catutthadutiyānaṃ tatiyapaṭhamā honti yathākkamanti bakāre-babhuva babhuvittha. En la duplicación, para las anteriores cuarta y segunda consonantes ocurren respectivamente la tercera y la primera; así en la letra 'b': babhuva, babhuvittha. Eyyādo vā’tipattiyaṃ ssā sasaṃsusse sasathassaṃ ssamhā ssathassiṃsu sasase ssavhe ssiṃ ssāmhase. En la imposibilidad de la acción (atipattiyaṃ), en el ámbito de 'eyya' y otros, [ocurren] opcionalmente: ssā, sasaṃ, susse, sasathassaṃ, ssamhā, ssathassiṃsu, sasase, ssavhe, ssiṃ, ssāmhase. Eyyādo visaye kriyātipattiyaṃ ssādayo honti vibhāsā-vidhurappaccayopanipātato kāraṇavekallato vā kriyāyātipatti anipphatti kriyātipatti-etecassādayo sāmatthiyā tītānāgate svevahonti-na vattamānena tatra kriyātipattyasambhavā-āīi ccādināvā rasse-apacissa pacissa apacissā pacissā, apacissaṃsu pacissaṃsu-ssessa eyyāthādīnā vā akāre-apacissa pacissa apacisse pacisse,apacissatha pacissatha,apacissaṃ pacissaṃ. Apacissamha, pacissamha, apacissamhā pacissamhā, apacissatha pacissatha, apacissiṃsu pacissiṃsu, apacissase pacissase, apacissavhe pacissavhe, apacissiṃpacissiṃ, apacissāmhaye pacissāmhase-kamme-apacīyissa paciyissaapacīyissā paciyissā-kyassa vā lope-apacissa pacissa apacissā pacissā apaccissa paccissa apaccissāna paccissā, apaciyissaṃsu pacīyissaṃsuapacissaṃsu pacissaṃsu. Apaccissaṃsu paccissaṃsu, iccādibhāve-abhuyissa bhuyissa abhuyissā bhuyissā, abhuyissatha bhuyissatha-vāti vakiṃ, dakkhiṇenana ce gamissati nāyakaṭampariyā bhavissati. En el ámbito de 'eyya' y otros, cuando hay imposibilidad de la realización de la acción (kriyātipattiyaṃ), ocurren opcionalmente (vibhāsā) 'ssā' y otros. La imposibilidad de la acción es el fracaso o la no realización de la acción debido a la llegada de circunstancias adversas o la deficiencia de causas. Y estos sufijos 'ssā' y otros, por su propia naturaleza, ocurren solo en el pasado y en el futuro, no en el presente, porque en este último no es posible la imposibilidad de la acción. Con 'ā', 'ī', 'i', etc., o en el acortamiento: apacissa, pacissa, apacissā, pacissā, apacissaṃsu, pacissaṃsu. O para 'ssessa', 'eyyātha' y otros, con la letra 'a': apacissa, pacissa, apacisse, pacisse, apacissatha, pacissatha, apacissaṃ, pacissaṃ, apacissamha, pacissamha, apacissamhā, pacissamhā, apacissatha, pacissatha, apacissiṃsu, pacissiṃsu, apacissase, pacissase, apacissavhe, pacissavhe, apacissiṃ, pacissiṃ, apacissāmhaye, pacissāmhase. En la voz pasiva (kamme): apacīyissa, paciyissa, apacīyissā, paciyissā. Al elidirse 'kyassa': apacissa, pacissa, apacissā, pacissā, apaccissa, paccissa, apaccissāna, paccissā, apaciyissaṃsu, pacīyissaṃsu, apacissaṃsu, pacissaṃsu, apaccissaṃsu, paccissaṃsu. Igualmente en la voz intransitiva (bhāve): abhuyissa, bhuyissa, abhuyissā, bhuyissā, abhuyissatha, bhuyissatha. ¿Qué se entiende por 'vā'? 'Dakkhiṇena ce gamissati na ayaṃ kaṭampariyā bhavissati' (Si hubiera ido por el sur, no habría sido comida para los gusanos). Hetuphalesveyya eyyuṃ eyyāsi eyyātha eyyāmi eyyāma etha eraṃ etho eyyavho eyyaṃ eyyāmhe. En causa y efecto [están]: eyya, eyyuṃ, eyyāsi, eyyātha, eyyāmi, eyyāma, etha, eraṃ, etho, eyyavho, eyyaṃ, eyyāmhe. Hetubhutāyaṃ phalabhūtāyañca kriyāyaṃ vattamānato kriyattha eyyādayo vā honti. Cuando la acción es una causa o un efecto, para el significado de la acción ocurren opcionalmente 'eyya' y otros. Eyyeyyāsentaṃ ṭe. Para 'eyya', 'eyyāsi' y otros, [está] el final 'e'. Eyya eyyāsi eyyamiccesaṃ ṭe vā hoti-pace paceyya. Para 'eyya', 'eyyāsi', 'eyyaṃ', etc., ocurre opcionalmente el final 'e': pace, paceyya. Eyyuṃssuṃ. Ellos deberían. Eyyumiccassa uṃ vā hoti-pacuṃ paceyyuṃ,pace paceyyāsi,-vā okāre-paceyyātho paceyyātha, paceyyāmi. De eyyum y otros similares, hay uṃ: paceyyuṃ. [También] pace, paceyyāsi. En lugar de o: paceyyātho, paceyyātha, paceyyāmi. Eyyāmassemu ca Y de eyyāma [surge] emu. Eyyāmassa emu vā hoti u ca-pacemu paceyyāmu paceyyāmaka, pacetha paceraṃ pacetho paceyyavho, pace paceyyaṃ paceyyāmhe-kamme-pacīye pacīyye pacce pacceyya, paciyuṃ pacīyeyyuṃ paccuṃ pacceyyumiccādi-bhāve-bhuye bhuyeyya, bhuyetha. De eyyāma hay opcionalmente emu y u: pacemu, paceyyāmu, paceyyāmaka. [Otras formas:] pacetha, paceraṃ, pacetho, paceyyavho, pace, paceyyaṃ, paceyyāmhe. En la voz pasiva (kamme): pacīye, pacīyye, pacce, pacceyya, paciyuṃ, pacīyeyyuṃ, paccuṃ, pacceyya, etc. En el sentido impersonal (bhāve): bhuye, bhuyeyya, bhuyetha. Pāto paceyya ce bhuñje iccettha pacanakriyā "Si cocinara por la mañana, comería"; aquí está el acto de cocinar. Hetubhutāti viññeyyā phalanatvanubhavakriyā. Debe entenderse que [una acción] es la causa, y la acción de experimentar [el resultado] es el fruto. Sattya rahesveyyādi. Eyyā y otros se usan en [el sentido de] capacidad e idoneidad. Sattiyaṃ arahattheva kriyatthā eyyādayo honti-bhavaṃ khalu bhattaṃ paceyya, bhavaṃ samattho, bhavaṃ arabho. En el sentido de capacidad e idoneidad, se emplean los sufijos verbales eyyā, etc.: "Usted ciertamente podría cocinar el arroz", "usted es capaz", "usted es apto". Sambhāvane vā. O en [el sentido de] suposición. Sambhāvane gamyamāne dhātunā vuccamāne ca eyyādayo honti navibhāsā-api bhavaṃ gilitaṃ pāsāṇaṃ paceyya udaragginā-samhāvemi saddahāmi bhavaṃ paceyya,bhavaṃ pacissati. Bhavaṃ apaci. Cuando se entiende una suposición o se expresa mediante la raíz, se usan eyyā, etc., no de forma obligatoria: "¿Podría usted digerir una piedra tragada con el fuego digestivo?". "Supongo o creo que usted cocinaría", "usted cocinará", "usted cocinó". Pañhapatthanāvidhisu. En preguntas, deseos y mandatos. Pañhādisu kriyattato eyyādayo honti. Los sufijos verbales eyyā, etc., se usan en preguntas y otros sentidos. Pañho sampucchanaṃ iṭṭhā siṃsanaṃ yācanaṃ duvePatthanā bhattiyā vātha na navā vyāpāraṇa vidhi; Pregunta es interrogar; el deseo es anhelar lo querido o pedir, ambos son patthanā; el mandato (vidhi) es la dirección de una actividad por devoción o de otra manera. Pañhe, kiṃ so bhattaṃ paceyya udāhu byañjanaṃ vā-patthanāyaṃ, aho vata so paceyya me-vidhimhi, bhavaṃ bhattaṃ paceyya. En una pregunta: "¿Cocinaría él arroz o curry?". En un deseo: "¡Oh, ojalá él cocinara para mí!". En un mandato: "Usted, cocine el arroz". Tu antu hi tha mi ma taṃ antaṃ ssu vho e āmase. Tu, antu, hi, tha, mi, ma, taṃ, antaṃ, ssu, vho, e, āmase. Pañhapattanāvidhisvete honti kriyatthato-pacatu pacantu. Estos se usan como sufijos verbales en preguntas, deseos y mandatos: pacatu, pacantu. Hissa’to lopo. Elisión de hi después de a. Ato parassa hissa vā lopo hoti-paca pacāhi-thassa vā vehāka-pacavho pacatha,pacāmi pacāma, pacataṃ pacantaṃ, pacassu pacavho, pace pacāmase-kamme-pacīyatu paccatu pacīyantu paccantu iccādi-bhāve, bhuyatu bhuyataṃ-pacituṃ payuttīti pacanicchāyaṃ. Hay opcionalmente elisión de hi después de a: paca, pacāhi. [También hay formas para] tha: pacavho, pacatha. [Y] pacāmi, pacāma, pacataṃ, pacantaṃ, pacassu, pacavho, pace, pacāmase. En la voz pasiva (kamme): pacīyatu, paccatu, pacīyantu, paccantu, etc. En el sentido impersonal (bhāve): bhuyatu, bhuyataṃ. "Se emplea para cocinar" es el deseo de cocinar (pacanicchāya). Payojakavyāpāre ṇapi ca. Y en la actividad del instigador [se usan] ṇi y ṇapi. Kattāraṃ yo payojeti tassa vyāpāre kriyatthā ṇi ṇpi honti bahulaṃ-‘‘assāṇanubandhe’’ti ā-payojakavyāpāre ṇiṇapinaṃ vidhānā tadantassa kriyatthatāti pācisaddato tyādayo. En la actividad de aquel que instiga a un agente, se usan frecuentemente los sufijos verbales ṇi y ṇapi. Debido a la regla "a es por el anubandha ṇa", por la prescripción de ṇi y ṇapi en la actividad instigadora, la naturaleza de la acción pertenece a lo que termina en ellos; así, desde la palabra pāci, [surgen] ti, etc. Ṇiṇapyāpihi vā. O también con ṇi y ṇapi. Ṇyādyantehi kriyatthehi aparokkesukattuvihita kamānantatyādisu lo hoti vibhāsā-‘‘yuvaṇṇāname oppaccaye’’ti ekāre ‘‘ñonamayavā sare’’ti ayādese ca-pācayati-aññatra-pāceti-pācayare pācayanti pācenticcādi-kamme- A partir de los sufijos verbales que terminan en ṇya, etc., en el sentido de pasado no presenciado, en el orden de lo prescrito para el agente, hay opcionalmente lo. Por la regla "e es para u y i ante el sufijo o", se convierte en e; y por "aya es el sustituto de e ante vocal", resulta en pācayati. De otro modo: pāceti. [Otras formas:] pācayare, pācayanti, pācentu, etc. En la voz pasiva (kamme)... Dīgho sarassa. Alargamiento de la vocal. Sarantassa kriyatthassa dīgho hāti kye-pācīyati pācīyare pācīyanticcādi-vuttanayena ñeyyaṃ-payojakavyāpāre ṇiṇapyantānaṃ sakammakattā na nabhāve rūpanayo. Hay un alargamiento de la vocal del sufijo verbal ante kya: pācīyati, pācīyare, pācīyanti, etc. Debe entenderse según el método explicado. En la actividad instigadora, para los que terminan en ṇi y ṇapi, no hay formación en el sentido impersonal (bhāve) debido a que son transitivos. Akammakāpi honteva ṇiṇapyantā sakammakā,Sakammakā dvīkammāssu dvikammā ca tikammakā; Incluso los intransitivos se vuelven transitivos al terminar en ṇi o ṇapi; los transitivos se vuelven de dos objetos, y los de dos objetos se vuelven de tres objetos. Bhavissati-pācayissati pācessati pācayissare pācayissanti pācessare pācessanticcādi-kamme-pācīyissati-kyalopo-pācissatīccādi-bhute-apācayittho pācayatto apācayattho pācayattho apācettho pācettho apācayi pācayi. Apācayī pācayī apācayiṃsu pācayiṃsu apācayaṃsu pācayaṃsu. En el futuro: pācayissatti, pācessati, pācayissare, pācayissanti, pācessare, pācessanti, etc. En la voz pasiva (kamme): pācīyissati. Con la elisión de kya: pācissatī, etc. En el pasado: apācayittho, pācayatto, apācayattho, pācayattho, apācettho, pācettho, apācayi, pācayi. Apācayī, pācayī, apācayiṃsu, pācayiṃsu, apācayaṃsu, pācayaṃsu. Ñottā suṃ. De ño y tā, [hay] suṃ. Ñādesato oādesato ca parassa umiccassa suṃ vā hoti-apācayasuṃ pācayasuṃ apācesuṃ pācesuṃ apācayuṃ pācayumiccādi-ussa sumeva viseso-kamme-apācīyittho pācīyittho apācīyattho pācīyattho apāciyi pācīyi apāciyī pācīyi iccādi-anajjatane-apācayattha pācayattha apācettha kapācettha apācaya pācaya apācayā pācayā apācayu pācayu apācayū pācayū iccādi-kamme-apācīyattha pācīyattha apācīya pācīya apācīyā pācīyā iccādi-parokkhe- Después del sustituto ña y del sustituto o, hay opcionalmente suṃ en lugar de uṃ: apācayasuṃ, pācayasuṃ, apācesuṃ, pācesuṃ, apācayuṃ, pācayum, etc. La distinción es solo suṃ en lugar de u. En la voz pasiva (kamme): apācīyittho, pācīyittho, apācīyattho, pācīyattho, apāciyi, pācīyi, apāciyī, pācīyi, etc. En el pasado reciente (anajjatane): apācayattha, pācayattha, apācettha, kapācettha, apācaya, pācaya, apācayā, pācayā, apācayu, pācayu, apācayū, pācayū, etc. En la voz pasiva: apācīyattha, pācīyattha, apācīya, pācīya, apācīyā, pācīyā, etc. En el pasado remoto (parokkhe)... Rasso pubbassa. Acortamiento de lo anterior. Dvitte pubbassa saro rasso hoti-papācaya papācayu papācaye papācayittha papācettha iccādi-kamme-sabbaṃ kattusamaṃ-atapattiyaṃapācayissa pācayissa apācayissā pācayissā apācayissaṃsu pācayissaṃsu iccādi-kamme-apāciyissa pāciyissa apācīyissā pāciyissa apācissa pācissa apācissā pācissā iccādi-hetuphalesu-pācaye pācayeyya pācayuṃ pācayeyayumiccādi-kamme-pācīye pācīyeyayumiccādi-tvādisu-pācayatu pācetu pācayantu pācentu iccādi-kamme-pācīyatu pācīyantu iccādi-ṇapimhi-pācāpayati pācāpeticcādi nyantasamaṃ-pācayitumpayuttiti ṇyantatopi ṇi. En la duplicación, la vocal de lo anterior se vuelve corta: papācaya, papācayu, papācaye, papācayittha, papācettha, etc. En la voz pasiva (kamme), todo es igual que en la activa (kattu). En el condicional (atapatti): apācayissa, pācayissa, apācayissā, pācayissā, apācayissaṃsu, pācayissaṃsu, etc. En la voz pasiva: apāciyissa, pāciyissa, apācīyissā, pāciyissa, apācissa, pācissa, apācissā, pācissā, etc. En el sentido de causa y efecto: pācaye, pācayeyya, pācayuṃ, pācayeyyuṃ, etc. En la voz pasiva: pācīye, pācīyeyyuṃ, etc. En el imperativo (tu-ādi): pācayatu, pācetu, pācayantu, pācentu, etc. En la voz pasiva: pācīyatu, pācīyantu, etc. Con ṇapi: pācāpayati, pācāpeti, etc., igual que el que termina en ṇya. De un causativo (ṇyanta) también surge ṇi en el sentido de "empleado para hacer cocinar". Ṇiṇapinaṃ tesu. De ṇi y ṇapi en esos [casos]. Ṇī ṇapinaṃ lopo nahoti tesu ṇī ṇapisu’tika pubbaṇilope-pācayati pāceticcādi sabbatthañeyyaṃ-ṇapicevaṃ. No ocurre la elisión de los sufijos ṇī y ṇapi cuando están presentes. En el caso de la elisión previa del sufijo ṇi, resultan formas como pācayati, pāceti, etc. Esto debe conocerse en todas partes, y lo mismo se aplica a ṇapi. Bhuvādi nayo. El método de la clase bhuvādi. Adhunā vikaraṇappabhedappakāsanatthaṃ rudhādīnaṃ aṭāṭhagaṇanamādibhutassekekassa kriyatthassa kāni ci rūpāni udāhariyante-rudha āvaraṇe-tyādi. Ahora, con el fin de explicar las distinciones de los afijos derivativos (vikaraṇa), se presentan algunos ejemplos de las formas de cada una de las raíces verbales, comenzando por las ocho clases como rudhādi, etc.: la raíz rudha en el sentido de obstruir, etc. Mañca rudhādīnaṃ. Y el sufijo ma para las raíces de la clase rudhādi. Rudhādito aparokkhesukattuvihitamānantatyādisu lohoti mañcāntasarā paro-rundhati rundhare rundhanticcādi-kamme-‘‘maṃ vā rudhādīna’’nti vā maṃ-rundhiyati rujjhatīcacādi-paciviya sabbattha ñeyyaṃ. Después de la clase rudhādi, en las terminaciones de voz activa no indirectas (aparokkha), etc., se inserta una nasal (ṃ) después de la última vocal de la raíz: rundhati, rundhare, rundhanti, etc. En la voz pasiva (kamma), según la regla ‘o maṃ para rudhādi’, se aplica opcionalmente maṃ: rundhiyati, rujjhati, etc. Esto debe conocerse en todos los casos, de manera similar a la raíz paci. Rudhādi nayo. El método de la clase rudhādi. Diva kīḷā vijigiṃsā vohārajjuti thuti gatīsu. La raíz diva en los sentidos de jugar, desear la victoria, comerciar, brillar, alabar y moverse. Divādīhi yaka. El sufijo yaka después de las raíces de la clase divādi. Divādīhi lavisaye yaka hoti-kakāro kānubandhakāriyattho-evamuparica-dibbati dibbare dibbanticcādi-kamme-kivīyati dibbati divīyare diviyanti dibbare dibbanticcādi. Después de la clase divādi, en el ámbito de las terminaciones de tiempo (la), se aplica el sufijo yaka; la letra ka tiene el propósito de una operación técnica (anubandha). Lo mismo ocurre en lo sucesivo: dibbati, dibbare, dibbanti, etc. En la voz pasiva (kamma): kivīyati, dibbati, divīyare, diviyanti, dibbare, dibbanti, etc. Divādi nayo. El método de la clase divādi. Tuda vyathane. La raíz tuda en el sentido de afligir. Tudādīhi ko. El sufijo ko después de las raíces de la clase tudādi. Tudādīhi lavisaye ko hoti-tudati tudanticcādi-kamme-tudīyati tujjati tudīyaretudiyanti tujjare tudyanticcādi. Después de la clase tudādi, en el ámbito de las terminaciones de tiempo (la), se aplica el sufijo ko: tudati, tudanti, etc. En la voz pasiva (kamma): tudīyati, tujjati, tudīyare, tudiyanti, tujjare, tudyanti, etc. Tudādi nayo. El método de la clase tudādi. Ji jaye. La raíz ji en el sentido de vencer. Jyādīhi ktā. El sufijo knā después de las raíces de la clase jyādi. Jiādīhi kalavisaye knā hoti-jināti jinanticcādi-kamme-jiyati jiyare jiyanticcādi. Después de la clase jiādi, en el ámbito de las terminaciones de tiempo (la), se aplica el sufijo knā: jināti, jinanti, etc. En la voz pasiva (kamma): jīyati, jiyare, jiyanti, etc. Jyādi nayo. El método de la clase jyādi. Kī dabbavinīmaye. La raíz kī en el sentido de intercambio de bienes. Kyādīhi kṇā. El sufijo kṇā después de las raíces de la clase kyādi. Kīādīhī lavisaye kaṇā hoti. Después de la clase kīādi, en el ámbito de las terminaciones de tiempo (la), se aplica el sufijo kaṇā. Nāṇasu rasso. Vocal corta antes de nā y ṇā. Nāṇasu kriyatthassa rasso hoti-kiṇati kiṇanticcādi-kamme-kīyati kīyare kīyanticcādī. Antes de los sufijos nā y ṇā, la vocal de la raíz verbal se vuelve corta: kiṇati, kiṇanti, etc. En la voz pasiva (kamma): kīyati, kīyare, kīyanti, etc. Kyādi nayo. El método de la clase kyādi. Su savaṇe. La raíz su en el sentido de oír. Svādīhi keṇā. El sufijo u-ṇā (keṇā) después de las raíces de la clase svādi. Svādīhi lavisaye keṇā hoti-suṇeti suṇanticcādi. Kamme-sūyati sūyare sūyanticcādi. Después de la clase svādi, en el ámbito de las terminaciones de tiempo (la), se aplica el sufijo u-ṇā (keṇā): suṇoti, suṇanti, etc. En la voz pasiva (kamma): sūyati, sūyare, sūyanti, etc. Svādi nayo. El método de la clase svādi. Tana vitthāre. La raíz tana en el sentido de extender. Tanāditvo. El sufijo o después de las raíces de la clase tanādi. Tanādīhi lavisaye o hoti-tanoti tanonticcādi. Paracchakke. En la clase de raíces tan-ādi, aparece 'o' en el dominio de 'la' [sufijos de tiempo]: tanoti (él expande), tanonti (ellos expanden), etc. En el segundo grupo de seis [desinencias reflexive/middle]. Ovikaraṇassu paracchakke. Hay una sustitución por 'u' del marcador 'o' en el segundo grupo de seis. Ovikaraṇassa u hoti paracchakkavisaye-tanute tatvante iccādi-kamme- En el dominio del segundo grupo de seis, la 'u' sustituye al marcador 'o': tanute, tanvante, etc.; en la voz pasiva (kamme): Tanassā vā. Opcionalmente, ocurre 'ā' para la raíz tan. Tanassa ā hoti vā kye-tāyati taññāti tāyare tāyanti taññare taññanticcāndi. Opcionalmente, aparece 'ā' para la raíz tan ante el sufijo kya: tāyati, taññāti, tāyare, tāyanti, taññare, taññanti, etc. Tanādi nayo. Este es el método para la clase tan-ādi. Vūra theyye. Vūra en el sentido de robar. Curādito ṇi. De la clase cur-ādi se añade el sufijo ṇi. Curādīhi kriyattehi sakatthe ṇi paro hoti bahulaṃ-corayati corati corayare corayanticorenticcādi-kamme-coriyati corīyare corīyanticcādi. Después de las raíces de la clase cur-ādi, en el sentido de la acción misma, el sufijo ṇi se añade frecuentemente: corayati, corati, corayare, corayanti, coranti, etc. En la voz pasiva: coriyati, corīyare, corīyanti, etc. Curādi nayo-tyādayo. Este es el método para la clase cur-ādi y las terminaciones ty-ādi. Paratthāya mayā laddhaṃ katvāna padasādhanaṃPuññena tena loko’yaṃ sādhetu padamaccunaṃ; Habiendo completado esta realización de las palabras (Padasādhana) para el beneficio de los demás, que el mundo, por este mérito, alcance el estado de lo Inmortal. Suddhāsayena parisuddhaguṇeditenaSārena sārayatisaṅghanisevitenaRamme’nurādhanagare vasatambujenaVidvālitaṃ nijavisuddha kuladdhajena; Compuesto por aquel de intención pura, distinguido por virtudes purísimas, por la esencia de la sabiduría, frecuentado por la Sangha, que reside como un loto en la encantadora ciudad de Anuradhapura, siendo la bandera de su propio y puro linaje; Mānentena tathāgataṃ paṭipadāyogena saddhālunāNiccākhaṇḍatapo’nalehi nikhilappāpārisantāpitāSaddhammavhayasīhatelaṭhatiyā cāmīkaratthālināNānāvādikudiṭṭhibhedapaṭunā navāṇi kanavadhū sāminā; Venerando al Tathāgata mediante la práctica de la senda, lleno de fe, cuyas aflicciones por el mal han sido consumidas por los fuegos de un ascetismo perpetuo e íntegro, que posee el aceite de león del Verdadero Dhamma en una vasija de oro, diestro en refutar las diversas doctrinas y visiones erróneas, maestro de la sabiduría; Satthānaṃ karuṇavatā gatavatā kapāramparaṃ dhīmatāTherenātumapādapañjaragato yo saddasattādisuMoggallāyanavissutetiha suvacchāpo vinīto kayathāSo’kāsī piyadassi nāma yatidaṃ byattaṃ sukhappattiyā; El Thera Moggallāna, compasivo como el Maestro, sabio, que ha alcanzado la otra orilla, experto en la ciencia de las palabras y otras, renombrado, disciplinado y virtuoso, ha compuesto esta obra clara llamada Piyadassi para el logro de la felicidad; Vuttova vuttamupabhoginiyā sakāyaPinappayodharavanāpagasevikāyaRamhāvihāravadhuyā tilakātulenaSantena kappiṇasamavhayamātulena; Tal como se ha dicho, para el deleite de la propia comunidad, por el pacífico tío llamado Kappiṇa, un adorno incomparable para la novia que es el encantador monasterio, rodeado de ríos y bosques; Padasādhanaṃ niṭṭhitaṃ. Aquí concluye el Padasādhana. | |||
| แบบไทย | |||
| บาลีแคน | ข้อคิดเห็น | คำอธิบายย่อย | อื่น |
| 1101 ปาราชิกปาฬิ 1102 ปาจิตติยปาฬิ 1103 มหาวคฺคปาฬิ (วินัย) 1104 จูฬวคฺคปาฬิ 1105 ปริวารปาฬิ | 1201 ปาราชิกกณฺฑอฏฺฐกถา-๑ 1202 ปาราชิกกณฺฑอฏฺฐกถา-๒ 1203 ปาจิตฺติยอฏฺฐกถา 1204 มหาวคฺคอฏฺฐกถา (วินัย) 1205 จูฬวคฺคอฏฺฐกถา 1206 ปริวารอฏฺฐกถา | 1301 สารตฺถทีปนีฏีกา-๑ 1302 สารตฺถทีปนีฏีกา-๒ 1303 สารตฺถทีปนีฏีกา-๓ | 1401 ทเวมาติกาปาฬิ 1402 วินยสํคหอฏฺฐกถา 1403 วชิรพุทฺธิฏีกา 1404 วิมติวิโนทนีฏีกา-๑ 1405 วิมติวิโนทนีฏีกา-๒ 1406 วินยาลงฺการฏีกา-๑ 1407 วินยาลงฺการฏีกา-๒ 1408 กงฺขาวิตรณีปุราณฏีกา 1409 วินยวินิจฉย-อุตฺตรวินิจฉย 1410 วินยวินิจฉยฏีกา-๑ 1411 วินยวินิจฉยฏีกา-๒ 1412 ปาจิตฺยาทิโยชนาปาฬิ 1413 ขุทฺทสิกฺขา-มูลสิกฺขา 8401 วิสุทฺธิมคฺค-๑ 8402 วิสุทฺธิมคฺค-๒ 8403 วิสุทฺธิมคฺค-มหาฏีกา-๑ 8404 วิสุทฺธิมคฺค-มหาฏีกา-๒ 8405 วิสุทฺธิมคฺค-นิทานกถา 8406 ทีฆนิกาย (ปุ-วิ) 8407 มชฺฌิมนิกาย (ปุ-วิ) 8408 สํยุตฺตนิกาย (ปุ-วิ) 8409 องฺคุตฺตรนิกาย (ปุ-วิ) 8410 วินยปิฎก (ปุ-วิ) 8411 อภิธมฺมปิฎก (ปุ-วิ) 8412 อฏฺฐกถา (ปุ-วิ) 8413 นิรุตฺติทีปนี 8414 ปรมตฺถทีปนี สงฺคหมหาฏีกาปาฐ 8415 อนุทีปนีปาฐ 8416 ปฎฺฐานุทฺเทสทีปนีปาฐ 8417 นมกฺการฏีกา 8418 มหาปณามปาฐ 8419 ลกฺขณาโต พุทฺธโถมนาคาถา 8420 สุตวทน 8421 กมลาญฺชลิ 8422 ชินาลงฺการ 8423 ปชฺชมธุ 8424 พุทฺธคุณคาถาวลี 8425 จูฬคนฺถวํส 8427 สาสนวํส 8426 มหาวํส 8429 โมคฺคลฺลานพฺยากรณํ 8428 กจฺจายนพฺยากรณํ 8430 สทฺทานีติปฺปกรณํ (ปทมาลา) 8431 สทฺทานีติปฺปกรณํ (ธาตุมาลา) 8432 ปทรูปสิทฺธิ 8433 โมคคฺลานปญฺจิกา 8434 ปโยคสิทฺธิปาฐ 8435 วุตฺโตทยปาฐ 8436 อภิธานปฺปทีปิกาปาฐ 8437 อภิธานปฺปทีปิกาฏีกา 8438 สุโพธาลงฺการปาฐ 8439 สุโพธาลงฺการฏีกา 8440 พาลาวตาร คณฺฐิปทตฺถวินิจฺฉยสาร 8446 กวิทปฺปณนีติ 8447 นีติมญฺชรี 8445 ธมฺมนีติ 8444 มหารหนีติ 8441 โลกนีติ 8442 สุตฺตนฺตนีติ 8443 สูรสฺสตินีติ 8450 จาณกฺยนีติ 8448 นรทกฺขทีปนี 8449 จตุราวรกฺขทีปนี 8451 รสวาหินี 8452 สีมวิโสธนีปาฐ 8453 เวสฺสนฺตรคีติ 8454 โมคฺคลฺลาน วุตฺติวิวรณปญฺจิกา 8455 ถูปวํส 8456 ทาฐาวํส 8457 ธาตุปาฐวิลาสินิยา 8458 ธาตุวํส 8459 หตฺถวนคัลลวิหารวํส 8460 ชนจริตย 8461 ชนวํสทีปํ 8462 เตลกฏาหคาถา 8463 มิลิทฏีกา 8464 ปทมญฺชรี 8465 ปทสาธนํ 8466 สทฺทพินฺทุปกรณํ 8467 กจฺจายนธาตุมญฺชุสา 8468 สามนฺตกูฏวณฺณนา |
| 2101 สีลกฺขนฺธวคฺคปาฬิ 2102 มหาวคฺคปาฬิ (ทีฆ) 2103 ปาถิกวคฺคปาฬิ | 2201 สีลกฺขนฺธวคฺคอฏฺฐกถา 2202 มหาวคฺคอฏฺฐกถา (ทีฆ) 2203 ปาถิกวคฺคอฏฺฐกถา | 2301 สีลกฺขนฺธวคฺคฏีกา 2302 มหาวคฺคฏีกา (ทีฆ) 2303 ปาถิกวคฺคฏีกา 2304 สีลกฺขนฺธวคฺค-อภินวฏีกา-๑ 2305 สีลกฺขนฺธวคฺค-อภินวฏีกา-๒ | |
| 3101 มูลปณฺณาสปาฬิ 3102 มชฺฌิมปณฺณาสปาฬิ 3103 อุปริปณฺณาสปาฬิ | 3201 มูลปณฺณาสอฏฺฐกถา-๑ 3202 มูลปณฺณาสอฏฺฐกถา-๒ 3203 มชฺฌิมปณฺณาสอฏฺฐกถา 3204 อุปริปณฺณาสอฏฺฐกถา | 3301 มูลปณฺณาสฏีกา 3302 มชฺฌิมปณฺณาสฏีกา 3303 อุปริปณฺณาสฏีกา | |
| 4101 สคาถาวคฺคปาฬิ 4102 นิทานวคฺคปาฬิ 4103 ขนฺธวคฺคปาฬิ 4104 สฬายตนวคฺคปาฬิ 4105 มหาวคฺคปาฬิ (สํยุตฺต) | 4201 สคาถาวคฺคอฏฺฐกถา 4202 นิทานวคฺคอฏฺฐกถา 4203 ขนฺธวคฺคอฏฺฐกถา 4204 สฬายตนวคฺคอฏฺฐกถา 4205 มหาวคฺคอฏฺฐกถา (สํยุตฺต) | 4301 สคาถาวคฺคฏีกา 4302 นิทานวคฺคฏีกา 4303 ขนฺธวคฺคฏีกา 4304 สฬายตนวคฺคฏีกา 4305 มหาวคฺคฏีกา (สํยุตฺต) | |
| 5101 เอกกนิปาตปาฬิ 5102 ทุกนิปาตปาฬิ 5103 ติกนิปาตปาฬิ 5104 จตุกฺกนิปาตปาฬิ 5105 ปญฺจกนิปาตปาฬิ 5106 ฉกฺกนิปาตปาฬิ 5107 สตฺตกนิปาตปาฬิ 5108 อฏฺฐกาทินิปาตปาฬิ 5109 นวกนิปาตปาฬิ 5110 ทสกนิปาตปาฬิ 5111 เอกาทสกนิปาตปาฬิ | 5201 เอกกนิปาตอฏฺฐกถา 5202 ทุก-ติก-จตุกฺกนิปาตอฏฺฐกถา 5203 ปญฺจก-ฉกฺก-สตฺตกนิปาตอฏฺฐกถา 5204 อฏฺฐกาทินิปาตอฏฺฐกถา | 5301 เอกกนิปาตฏีกา 5302 ทุก-ติก-จตุกฺกนิปาตฏีกา 5303 ปญฺจก-ฉกฺก-สตฺตกนิปาตฏีกา 5304 อฏฺฐกาทินิปาตฏีกา | |
| 6101 ขุทฺทกปาฐปาฬิ 6102 ธมฺมปทปาฬิ 6103 อุทานปาฬิ 6104 อิติวุตฺตกปาฬิ 6105 สุตฺตนิบาตปาฬิ 6106 วิมานวตฺถุปาฬิ 6107 เปตวตฺถุปาฬิ 6108 เถรคาถาปาฬิ 6109 เถรีคาถาปาฬิ 6110 อปทานปาฬิ-๑ 6111 อปทานปาฬิ-๒ 6112 พุทธวงฺสปาฬิ 6113 จริยาปิฏกปาฬิ 6114 ชาตกปาฬิ-๑ 6115 ชาตกปาฬิ-๒ 6116 มหานิทฺเทสปาฬิ 6117 จูฬนิทฺเทสปาฬิ 6118 ปฏิสมฺภิทามคฺคปาฬิ 6119 เนตฺติปฺปกฺรณปาฬิ 6120 มิลินฺทปญฺหาปาฬิ 6121 เปฏโกปเทสปาฬิ | 6201 ขุทฺทกปาฐอฏฺฐกถา 6202 ธมฺมปทอฏฺฐกถา-๑ 6203 ธมฺมปทอฏฺฐกถา-๒ 6204 อุทานอฏฺฐกถา 6205 อิติวุตฺตกอฏฺฐกถา 6206 สุตฺตนิบาตอฏฺฐกถา-๑ 6207 สุตฺตนิบาตอฏฺฐกถา-๒ 6208 วิมานวตฺถุอฏฺฐกถา 6209 เปตวตฺถุอฏฺฐกถา 6210 เถรคาถาอฏฺฐกถา-๑ 6211 เถรคาถาอฏฺฐกถา-๒ 6212 เถรีคาถาอฏฺฐกถา 6213 อปทานอฏฺฐกถา-๑ 6214 อปทานอฏฺฐกถา-๒ 6215 พุทธวงฺสอฏฺฐกถา 6216 จริยาปิฏกอฏฺฐกถา 6217 ชาตกอฏฺฐกถา-๑ 6218 ชาตกอฏฺฐกถา-๒ 6219 ชาตกอฏฺฐกถา-๓ 6220 ชาตกอฏฺฐกถา-๔ 6221 ชาตกอฏฺฐกถา-๕ 6222 ชาตกอฏฺฐกถา-๖ 6223 ชาตกอฏฺฐกถา-๗ 6224 มหานิทฺเทสอฏฺฐกถา 6225 จูฬนิทฺเทสอฏฺฐกถา 6226 ปฏิสมฺภิทามคฺคอฏฺฐกถา-๑ 6227 ปฏิสมฺภิทามคฺคอฏฺฐกถา-๒ 6228 เนตฺติปฺปกฺรณอฏฺฐกถา | 6301 เนตฺติปฺปกฺรณฏีกา 6302 เนตฺติวิภาวินี | |
| 7101 ธมฺมสงฺคณีปาฬิ 7102 วิภงฺคปาฬิ 7103 ธาตุกถาปาฬิ 7104 ปุคฺคลปญฺญตฺติปาฬิ 7105 กถาวตฺถุปาฬิ 7106 ยมกปาฬิ-๑ 7107 ยมกปาฬิ-๒ 7108 ยมกปาฬิ-๓ 7109 ปฎฺฐานปาฬิ-๑ 7110 ปฎฺฐานปาฬิ-๒ 7111 ปฎฺฐานปาฬิ-๓ 7112 ปฎฺฐานปาฬิ-๔ 7113 ปฎฺฐานปาฬิ-๕ | 7201 ธมฺมสงฺคณิอฏฺฐกถา 7202 สมฺโมหวินิทนีอฏฺฐกถา 7203 ปญฺจปกรณอฏฺฐกถา | 7301 ธมฺมสงฺคณีมูลฏีกา 7302 วิภงฺคมูลฏีกา 7303 ปญฺจปกรณมูลฏีกา 7304 ธมฺมสงฺคณีอนุฏีกา 7305 ปญฺจปกรณอนุฏีกา 7306 อภิธมฺมาวตาโร-นามรูปปริจฺเฉโท 7307 อภิธมฺมตฺถสงฺคโห 7308 อภิธมฺมาวตาร-ปุราณฏีกา 7309 อภิธมฺมมาติกาปาฬิ | |
| བོད་མི | |||
| པཱ་ལི་གསུང་རབ། | འགྲེལ་བཤད། | འགྲེལ་བཤད་ཕྲན། | གཞན། |
| 1101 ཕ་ར་ཇི་ཀ་པཱ་ལི། 1102 པཱ་ཙི་ཏི་ཡ་པཱ་ལི། 1103 མ་ཧཱ་ཝག་ག་པཱ་ལི། (ཝི་ན་ཡ) 1104 ཙཱུ་ལ་ཝག་ག་པཱ་ལི། 1105 པ་རི་ཝཱ་ར་པཱ་ལི། | 1201 ཕ་ར་ཇི་ཀ་ཀཎྜ་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ-༡ 1202 ཕ་ར་ཇི་ཀ་ཀཎྜ་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ-༢ 1203 པཱ་ཙི་ཏི་ཡ་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ། 1204 མ་ཧཱ་ཝག་ག་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ། (ཝི་ན་ཡ) 1205 ཙཱུ་ལ་ཝག་ག་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ། 1206 པ་རི་ཝཱ་ར་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ། | 1301 སཱ་རཏྠ་དཱི་པ་ནཱི་ཊཱི་ཀཱ-༡ 1302 སཱ་རཏྠ་དཱི་པ་ནཱི་ཊཱི་ཀཱ-༢ 1303 སཱ་རཏྠ་དཱི་པ་ནཱི་ཊཱི་ཀཱ-༣ | 1401 དྭེ་མཱ་ཏི་ཀཱ་པཱ་ལི། 1402 ཝི་ན་ཡ་སངྒ་ཧ་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ། 1403 ཝ་ཇི་ར་བུད་དྷི་ཊཱི་ཀཱ། 1404 ཝི་མ་ཏི་ཝི་ནོ་ད་ནཱི་ཊཱི་ཀཱ-༡ 1405 ཝི་མ་ཏི་ཝི་ནོ་ད་ནཱི་ཊཱི་ཀཱ-༢ 1406 ཝི་ན་ཡཱ་ལངྐཱ་ར་ཊཱི་ཀཱ-༡ 1407 ཝི་ན་ཡཱ་ལངྐཱ་ར་ཊཱི་ཀཱ-༢ 1408 ཀངྑཱ་ཝི་ཏ་ར་ཎཱི་པུ་རཱ་ཎ་ཊཱི་ཀཱ། 1409 ཝི་ན་ཡ་ཝི་ནི་ཙ་ཡ་ཨུ་ཏྟ་ར་ཝི་ནི་ཙ་ཡ། 1410 ཝི་ན་ཡ་ཝི་ནི་ཙ་ཡ་ཊཱི་ཀཱ-༡ 1411 ཝི་ན་ཡ་ཝི་ནི་ཙ་ཡ་ཊཱི་ཀཱ-༢ 1412 པཱ་ཙི་ཏྱཱ་དི་ཡོ་ཇ་ནཱ་པཱ་ལི། 1413 ཁུད་ད་སིཀྑཱ་མཱུ་ལ་སིཀྑཱ། 8401 ཝི་སུད་དྷི་མགྒ-༡ 8402 ཝི་སུད་དྷི་མགྒ-༢ 8403 ཝི་སུད་དྷི་མགྒ་མ་ཧཱ་ཊཱི་ཀཱ-༡ 8404 ཝི་སུད་དྷི་མགྒ་མ་ཧཱ་ཊཱི་ཀཱ-༢ 8405 ཝི་སུད་དྷི་མགྒ་ནི་དཱ་ན་ཀ་ཐཱ། 8406 དཱི་གྷ་ནི་ཀཱ་ཡ། (པུ་ཝི) 8407 མཛྷི་མ་ནི་ཀཱ་ཡ། (པུ་ཝི) 8408 སཾ་ཡུཏྟ་ནི་ཀཱ་ཡ། (པུ་ཝི) 8409 ཨངྒུ་ཏྟ་ར་ནི་ཀཱ་ཡ། (པུ་ཝི) 8410 ཝི་ན་ཡ་པི་ཊ་ཀ། (པུ་ཝི) 8411 ཨ་བྷི་དྷམྨ་པི་ཊ་ཀ། (པུ་ཝི) 8412 ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ། (པུ་ཝི) 8413 ནི་རུཏྟི་དཱི་པ་ནཱི། 8414 པ་ར་མཏྠ་དཱི་པ་ནཱི་སངྒ་ཧ་མ་ཧཱ་ཊཱི་ཀཱ་པཱ་ཋ། 8415 ཨ་ནུ་དཱི་པ་ནཱི་པཱ་ཋ། 8416 པཊྛཱ་ནུདྡེ་ས་དཱི་པ་ནཱི་པཱ་ཋ། 8417 ན་མཀྐཱ་ར་ཊཱི་ཀཱ། 8418 མ་ཧཱ་པ་ཎཱ་མ་པཱ་ཋ། 8419 ལཀྑ་ཎཱ་ཏོ་བུདྡྷ་ཐོ་མ་ནཱ་གཱ་ཐཱ། 8420 སུ་ཏ་ཝནྡ་ནཱ། 8421 ཀ་མ་ལཱཉྫ་ལི། 8422 ཇི་ནཱ་ལངྐཱ་ར། 8423 པཛྫ་མ་དྷུ། 8424 བུདྡྷ་གུ་ཎ་གཱ་ཐཱ་ཝ་ལཱི། 8425 ཙཱུ་ལ་གནྠ་ཝཾ་ས། 8427 སཱ་ས་ན་ཝཾ་ས། 8426 མ་ཧཱ་ཝཾ་ས། 8429 མོགྒ་ལླཱ་ན་བྱཱ་ཀ་ར་ཎཾ། 8428 ཀཙྩཱ་ཡ་ན་བྱཱ་ཀ་ར་ཎཾ། 8430 སདྡ་ནཱི་ཏི་པྤ་ཀ་ར་ཎཾ། (པ་ད་མཱ་ལཱ) 8431 སདྡ་ནཱི་ཏི་པྤ་ཀ་ར་ཎཾ། (དྷཱ་ཏུ་མཱ་ལཱ) 8432 པ་ད་རཱུ་པ་སིད་དྷི། 8433 མོ་ག་ལླཱ་ན་པཉྩ་ཀཱ། 8434 པ་ཡོ་ག་སིད་དྷི་པཱ་ཋ། 8435 བུཏྟོ་ད་ཡ་པཱ་ཋ། 8436 ཨ་བྷི་དྷཱ་ན་པྤ་དཱི་པི་ཀཱ་པཱ་ཋ། 8437 ཨ་བྷི་དྷཱ་ན་པྤ་དཱི་པི་ཀཱ་ཊཱི་ཀཱ། 8438 སུ་བོ་དྷཱ་ལངྐཱ་ར་པཱ་ཋ། 8439 སུ་བོ་དྷཱ་ལངྐཱ་ར་ཊཱི་ཀཱ། 8440 བཱ་ལཱ་ཝ་ཏཱ་ར་གཎྛི་པ་དཏྠ་ཝི་ནི་ཙ་ཡ་སཱ་ར། 8446 ཀ་ཝི་དཔྤ་ཎ་ནཱི་ཏི། 8447 ནཱི་ཏི་མཉྫ་རཱི། 8445 དྷམྨ་ནཱི་ཏི། 8444 མ་ཧཱ་ར་ཧ་ནཱི་ཏི། 8441 ལོ་ཀ་ནཱི་ཏི། 8442 སུཏྟནྟ་ནཱ་ཏི། 8443 སཱུ་རསྶ་ཏི་ནཱི་ཏི། 8450 ཙཱ་ཎཀྱ་ནཱི་ཏི། 8448 ན་ར་དཀྑ་དཱི་པ་ནཱི། 8449 ཙ་ཏུ་རཱ་རཀྑ་དཱི་པ་ནཱི། 8451 ར་ས་ཝཱ་ཧི་ནཱི། 8452 སཱི་མ་ཝི་སོ་ད་ནཱི་པཱ་ཋ། 8453 ཝེསྶནྟ་ར་གཱི་ཏི། 8454 མོགྒ་ལླཱ་ན་བུཏྟི་ཝི་ཝ་ར་ཎ་པཉྩ་ཀཱ། 8455 ཐཱུ་པ་ཝཾ་ས། 8456 དཱ་ཊྷཱ་ཝཾ་ས། 8457 དྷཱ་ཏུ་པཱ་ཋ་ཝི་ལཱ་སི་ནི་ཡཱ། 8458 དྷཱ་ཏུ་ཝཾ་ས། 8459 ཧཏྠ་ཝ་ན་གལླ་ཝི་ཧཱ་ར་ཝཾ་ས། 8460 ཇི་ན་ཙ་རི་ཏ་ཡ། 8461 ཇི་ན་ཝཾ་ས་དཱི་པཾ། 8462 ཏེ་ལ་ཀ་ཊཱ་ཧ་གཱ་ཐཱ། 8463 མི་ལི་ད་ཊཱི་ཀཱ། 8464 པ་ད་མཉྫ་རཱི། 8465 པ་ད་སཱ་ད་ནཾ། 8466 སདྡ་བིནྡུ་པ་ཀ་ར་ཎཾ། 8467 ཀཙྩཱ་ཡ་ན་དྷཱ་ཏུ་མཉྫུ་སཱ། 8468 སཱ་མནྟ་ཀཱུ་ཊ་ཝཎྞ་ནཱ། |
| 2101 སཱི་ལཀྑནྡྷ་ཝག་ག་པཱ་ལི། 2102 མ་ཧཱ་ཝག་ག་པཱ་ལི། (དཱི་གྷ) 2103 པཱ་ཐི་ཀ་ཝག་ག་པཱ་ལི། | 2201 སཱི་ལཀྑནྡྷ་ཝག་ག་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ། 2202 མ་ཧཱ་ཝག་ག་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ། (དཱི་གྷ) 2203 པཱ་ཐི་ཀ་ཝག་ག་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ། | 2301 སཱི་ལཀྑནྡྷ་ཝག་ག་ཊཱི་ཀཱ། 2302 མ་ཧཱ་ཝག་ག་ཊཱི་ཀཱ། (དཱི་གྷ) 2303 པཱ་ཐི་ཀ་ཝག་ག་ཊཱི་ཀཱ། 2304 སཱི་ལཀྑནྡྷ་ཝག་ག་ཨ་བྷི་ན་ཝ་ཊཱི་ཀཱ-༡ 2305 སཱི་ལཀྑནྡྷ་ཝག་ག་ཨ་བྷི་ན་ཝ་ཊཱི་ཀཱ-༢ | |
| 3101 མཱུ་ལ་པཎྞཱ་ས་པཱ་ལི། 3102 མཛྷི་མ་པཎྞཱ་ས་པཱ་ལི། 3103 ཨུ་པ་རི་པཎྞཱ་ས་པཱ་ལི། | 3201 མཱུ་ལ་པཎྞཱ་ས་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ-༡ 3202 མཱུ་ལ་པཎྞཱ་ས་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ-༢ 3203 མཛྷི་མ་པཎྞཱ་ས་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ། 3204 ཨུ་པ་རི་པཎྞཱ་ས་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ། | 3301 མཱུ་ལ་པཎྞཱ་ས་ཊཱི་ཀཱ། 3302 མཛྷི་མ་པཎྞཱ་ས་ཊཱི་ཀཱ། 3303 ཨུ་པ་རི་པཎྞཱ་ས་ཊཱི་ཀཱ། | |
| 4101 ས་གཱ་ཐཱ་ཝག་ག་པཱ་ལི། 4102 ནི་དཱ་ན་ཝག་ག་པཱ་ལི། 4103 ཁནྡྷ་ཝག་ག་པཱ་ལི། 4104 ས་ལཱ་ཡ་ཏ་ན་ཝག་ག་པཱ་ལི། 4105 མ་ཧཱ་ཝག་ག་པཱ་ལི། (སཾ་ཡུཏྟ) | 4201 ས་གཱ་ཐཱ་ཝག་ག་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ། 4202 ནི་དཱ་ན་ཝག་ག་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ། 4203 ཁནྡྷ་ཝག་ག་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ། 4204 ས་ལཱ་ཡ་ཏ་ན་ཝག་ག་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ། 4205 མ་ཧཱ་ཝག་ག་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ། (སཾ་ཡུཏྟ) | 4301 ས་གཱ་ཐཱ་ཝག་ག་ཊཱི་ཀཱ། 4302 ནི་དཱ་ན་ཝག་ག་ཊཱི་ཀཱ། 4303 ཁནྡྷ་ཝག་ག་ཊཱི་ཀཱ། 4304 ས་ལཱ་ཡ་ཏ་ན་ཝག་ག་ཊཱི་ཀཱ། 4305 མ་ཧཱ་ཝག་ག་ཊཱི་ཀཱ། (སཾ་ཡུཏྟ) | |
| 5101 ཨེ་ཀ་ཀ་ནི་པཱ་ཏ་པཱ་ལི། 5102 དུ་ཀ་ནི་པཱ་ཏ་པཱ་ལི། 5103 ཏི་ཀ་ནི་པཱ་ཏ་པཱ་ལི། 5104 ཙ་ཏུཀྐ་ནི་པཱ་ཏ་པཱ་ལི། 5105 པཉྩ་ཀ་ནི་པཱ་ཏ་པཱ་ལི། 5106 ཆཀྐ་ནི་པཱ་ཏ་པཱ་ལི། 5107 སཏྟ་ཀ་ནི་པཱ་ཏ་པཱ་ལི། 5108 ཨཊྛ་ཀཱ་དི་ནི་པཱ་ཏ་པཱ་ལི། 5109 ན་ཝ་ཀ་ནི་པཱ་ཏ་པཱ་ལི། 5110 ད་ས་ཀ་ནི་པཱ་ཏ་པཱ་ལི། 5111 ཨེ་ཀཱ་ད་ས་ཀ་ནི་པཱ་ཏ་པཱ་ལི། | 5201 ཨེ་ཀ་ཀ་ནི་པཱ་ཏ་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ། 5202 དུ་ཀ་ཏི་ཀ་ཙ་ཏུཀྐ་ནི་པཱ་ཏ་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ། 5203 པཉྩ་ཀ་ཆཀྐ་སཏྟ་ཀ་ནི་པཱ་ཏ་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ། 5204 ཨཊྛ་ཀཱ་དི་ནི་པཱ་ཏ་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ། | 5301 ཨེ་ཀ་ཀ་ནི་པཱ་ཏ་ཊཱི་ཀཱ། 5302 དུ་ཀ་ཏི་ཀ་ཙ་ཏུཀྐ་ནི་པཱ་ཏ་ཊཱི་ཀཱ། 5303 པཉྩ་ཀ་ཆཀྐ་སཏྟ་ཀ་ནི་པཱ་ཏ་ཊཱི་ཀཱ། 5304 ཨཊྛ་ཀཱ་དི་ནི་པཱ་ཏ་ཊཱི་ཀཱ། | |
| 6101 ཁུད་ད་ཀ་པཱ་ཋ་པཱ་ལི། 6102 དྷམྨ་པ་ད་པཱ་ལི། 6103 ཨུ་དཱ་ན་པཱ་ལི། 6104 ཨི་ཏི་ཝུཏྟ་ཀ་པཱ་ལི། 6105 སུཏྟ་ནི་པཱ་ཏ་པཱ་ལི། 6106 ཝི་མཱ་ན་ཝཏྠུ་པཱ་ལི། 6107 པེ་ཏ་ཝཏྠུ་པཱ་ལི། 6108 ཐེ་ར་གཱ་ཐཱ་པཱ་ལི། 6109 ཐེ་རཱི་གཱ་ཐཱ་པཱ་ལི། 6110 ཨ་པ་དཱ་ན་པཱ་ལི-༡ 6111 ཨ་པ་དཱ་ན་པཱ་ལི-༢ 6112 བུདྡྷ་ཝཾ་ས་པཱ་ལི། 6113 ཙ་རི་ཡཱ་པི་ཊ་ཀ་པཱ་ལི། 6114 ཛཱ་ཏ་ཀ་པཱ་ལི-༡ 6115 ཛཱ་ཏ་ཀ་པཱ་ལི-༢ 6116 མ་ཧཱ་ནི་དྡེ་ས་པཱ་ལི། 6117 ཙཱུ་ལ་ནི་དྡེ་ས་པཱ་ལི། 6118 པ་ཊི་སམ་བྷི་དཱ་མགྒ་པཱ་ལི། 6119 ནེཏྟི་པྤ་ཀ་ར་ཎ་པཱ་ལི། 6120 མི་ལིནྡ་པཉྷ་པཱ་ལི། 6121 པེ་ཊ་ཀོ་པ་དེ་ས་པཱ་ལི། | 6201 ཁུད་ད་ཀ་པཱ་ཋ་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ། 6202 དྷམྨ་པ་ད་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ-༡ 6203 དྷམྨ་པ་ད་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ-༢ 6204 ཨུ་དཱ་ན་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ། 6205 ཨི་ཏི་ཝུཏྟ་ཀ་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ། 6206 སུཏྟ་ནི་པཱ་ཏ་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ-༡ 6207 སུཏྟ་ནི་པཱ་ཏ་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ-༢ 6208 ཝི་མཱ་ན་ཝཏྠུ་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ། 6209 པེ་ཏ་ཝཏྠུ་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ། 6210 ཐེ་ར་གཱ་ཐཱ་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ-༡ 6211 ཐེ་ར་གཱ་ཐཱ་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ-༢ 6212 ཐེ་རཱི་གཱ་ཐཱ་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ། 6213 ཨ་པ་དཱ་ན་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ-༡ 6214 ཨ་པ་དཱ་ན་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ-༢ 6215 བུདྡྷ་ཝཾ་ས་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ། 6216 ཙ་རི་ཡཱ་པི་ཊ་ཀ་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ། 6217 ཛཱ་ཏ་ཀ་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ-༡ 6218 ཛཱ་ཏ་ཀ་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ-༢ 6219 ཛཱ་ཏ་ཀ་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ-༣ 6220 ཛཱ་ཏ་ཀ་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ-༤ 6221 ཛཱ་ཏ་ཀ་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ-༥ 6222 ཛཱ་ཏ་ཀ་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ-༦ 6223 ཛཱ་ཏ་ཀ་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ-༧ 6224 མ་ཧཱ་ནི་དྡེ་ས་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ། 6225 ཙཱུ་ལ་ནི་དྡེ་ས་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ། 6226 པ་ཊི་སམ་བྷི་དཱ་མགྒ་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ-༡ 6227 པ་ཊི་སམ་བྷི་དཱ་མགྒ་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ-༢ 6228 ནེཏྟི་པྤ་ཀ་ར་ཎ་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ། | 6301 ནེཏྟི་པྤ་ཀ་ར་ཎ་ཊཱི་ཀཱ། 6302 ནེཏྟི་ཝི་བྷཱི་ནཱི། | |
| 7101 དྷམྨ་སངྒ་ཎཱི་པཱ་ལི། 7102 ཝི་བྷངྒ་པཱ་ལི། 7103 དྷཱ་ཏུ་ཀ་ཐཱ་པཱ་ལི། 7104 པུགྒ་ལ་པཉྙཏྟི་པཱ་ལི། 7105 ཀ་ཐཱ་ཝཏྠུ་པཱ་ལི། 7106 ཡ་མ་ཀ་པཱ་ལི-༡ 7107 ཡ་མ་ཀ་པཱ་ལི-༢ 7108 ཡ་མ་ཀ་པཱ་ལི-༣ 7109 པཊྛཱ་ན་པཱ་ལི-༡ 7110 པཊྛཱ་ན་པཱ་ལི-༢ 7111 པཊྛཱ་ན་པཱ་ལི-༣ 7112 པཊྛཱ་ན་པཱ་ལི-༤ 7113 པཊྛཱ་ན་པཱ་ལི-༥ | 7201 དྷམྨ་སངྒ་ཎི་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ། 7202 སམྨོ་ཧ་ཝི་ནོ་ད་ནཱི་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ། 7203 པཉྩ་པ་ཀ་ར་ཎ་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ། | 7301 དྷམྨ་སངྒ་ཎཱི་མཱུ་ལ་ཊཱི་ཀཱ། 7302 ཝི་བྷངྒ་མཱུ་ལ་ཊཱི་ཀཱ། 7303 པཉྩ་པ་ཀ་ར་ཎ་མཱུ་ལ་ཊཱི་ཀཱ། 7304 དྷམྨ་སངྒ་ཎཱི་ཨ་ནུ་ཊཱི་ཀཱ། 7305 པཉྩ་པ་ཀ་ར་ཎ་ཨ་ནུ་ཊཱི་ཀཱ། 7306 ཨ་བྷི་དྷམྨཱ་ཝ་ཏཱ་རོ་ནཱ་མ་རཱུ་པ་པ་རི་ཙྪེ་དོ། 7307 ཨ་བྷི་དྷམྨཏྠ་སངྒ་ཧོ། 7308 ཨ་བྷི་དྷམྨཱ་ཝ་ཏཱ་ར་པུ་རཱ་ཎ་ཊཱི་ཀཱ། 7309 ཨ་བྷི་དྷམྨ་མཱ་ཏི་ཀཱ་པཱ་ལི། | |
| Tiếng Việt | |||
| Kinh điển Pali | Chú giải | Phụ chú giải | Khác |
| 1101 Pārājika Pāḷi 1102 Pācittiya Pāḷi 1103 Mahāvagga Pāḷi (Tạng Luật) 1104 Cūḷavagga Pāḷi 1105 Parivāra Pāḷi | 1201 Chú Giải Pārājikakaṇḍa - 1 1202 Chú Giải Pārājikakaṇḍa - 2 1203 Chú Giải Pācittiya 1204 Chú Giải Mahāvagga (Tạng Luật) 1205 Chú Giải Cūḷavagga 1206 Chú Giải Parivāra | 1301 Phụ Chú Giải Sāratthadīpanī - 1 1302 Phụ Chú Giải Sāratthadīpanī - 2 1303 Phụ Chú Giải Sāratthadīpanī - 3 | 1401 Dvemātikāpāḷi 1402 Chú Giải Vinayasaṅgaha 1403 Phụ Chú Giải Vajirabuddhi 1404 Phụ Chú Giải Vimativinodanī - 1 1405 Phụ Chú Giải Vimativinodanī - 2 1406 Phụ Chú Giải Vinayālaṅkāra - 1 1407 Phụ Chú Giải Vinayālaṅkāra - 2 1408 Phụ Chú Giải Kaṅkhāvitaraṇīpurāṇa 1409 Vinayavinicchaya-uttaravinicchaya 1410 Phụ Chú Giải Vinayavinicchaya - 1 1411 Phụ Chú Giải Vinayavinicchaya - 2 1412 Pācityādiyojanāpāḷi 1413 Khuddasikkhā-mūlasikkhā 8401 Thanh Tịnh Đạo - 1 8402 Thanh Tịnh Đạo - 2 8403 Đại Phụ Chú Giải Thanh Tịnh Đạo - 1 8404 Đại Phụ Chú Giải Thanh Tịnh Đạo - 2 8405 Lời Tựa Thanh Tịnh Đạo 8406 Trường Bộ Kinh (Vấn Đáp) 8407 Trung Bộ Kinh (Vấn Đáp) 8408 Tương Ưng Bộ Kinh (Vấn Đáp) 8409 Tăng Chi Bộ Kinh (Vấn Đáp) 8410 Tạng Luật (Vấn Đáp) 8411 Tạng Vi Diệu Pháp (Vấn Đáp) 8412 Chú Giải (Vấn Đáp) 8413 Niruttidīpanī 8414 Paramatthadīpanī Saṅgahamahāṭīkāpāṭha 8415 Anudīpanīpāṭha 8416 Paṭṭhānuddesa dīpanīpāṭha 8417 Phụ Chú Giải Namakkāra 8418 Mahāpaṇāmapāṭha 8419 Lakkhaṇāto buddhathomanāgāthā 8420 Sutavandanā 8421 Kamalāñjali 8422 Jinālaṅkāra 8423 Pajjamadhu 8424 Buddhaguṇagāthāvalī 8425 Cūḷaganthavaṃsa 8426 Mahāvaṃsa 8427 Sāsanavaṃsa 8428 Kaccāyanabyākaraṇaṃ 8429 Moggallānabyākaraṇaṃ 8430 Saddanītippakaraṇaṃ (padamālā) 8431 Saddanītippakaraṇaṃ (dhātumālā) 8432 Padarūpasiddhi 8433 Mogallānapañcikā 8434 Payogasiddhipāṭha 8435 Vuttodayapāṭha 8436 Abhidhānappadīpikāpāṭha 8437 Phụ Chú Giải Abhidhānappadīpikā 8438 Subodhālaṅkārapāṭha 8439 Phụ Chú Giải Subodhālaṅkāra 8440 Bālāvatāra gaṇṭhipadatthavinicchayasāra 8441 Lokanīti 8442 Suttantanīti 8443 Sūrassatinīti 8444 Mahārahanīti 8445 Dhammanīti 8446 Kavidappaṇanīti 8447 Nītimañjarī 8448 Naradakkhadīpanī 8449 Caturārakkhadīpanī 8450 Cāṇakyanīti 8451 Rasavāhinī 8452 Sīmavisodhanīpāṭha 8453 Vessantaragīti 8454 Moggallāna vuttivivaraṇapañcikā 8455 Thūpavaṃsa 8456 Dāṭhāvaṃsa 8457 Dhātupāṭhavilāsiniyā 8458 Dhātuvaṃsa 8459 Hatthavanagallavihāravaṃsa 8460 Jinacaritaya 8461 Jinavaṃsadīpaṃ 8462 Telakaṭāhagāthā 8463 Phụ Chú Giải Milinda 8464 Padamañjarī 8465 Padasādhanaṃ 8466 Saddabindupakaraṇaṃ 8467 Kaccāyanadhātumañjusā 8468 Sāmantakūṭavaṇṇanā |
| 2101 Sīlakkhandhavagga Pāḷi 2102 Mahāvagga Pāḷi (Trường Bộ) 2103 Pāthikavagga Pāḷi | 2201 Chú Giải Sīlakkhandhavagga 2202 Chú Giải Mahāvagga (Trường Bộ) 2203 Chú Giải Pāthikavagga | 2301 Phụ Chú Giải Sīlakkhandhavagga 2302 Phụ Chú Giải Mahāvagga (Trường Bộ) 2303 Phụ Chú Giải Pāthikavagga 2304 Phụ Chú Giải Mới Sīlakkhandhavagga - 1 2305 Phụ Chú Giải Mới Sīlakkhandhavagga - 2 | |
| 3101 Mūlapaṇṇāsa Pāḷi 3102 Majjhimapaṇṇāsa Pāḷi 3103 Uparipaṇṇāsa Pāḷi | 3201 Chú Giải Mūlapaṇṇāsa - 1 3202 Chú Giải Mūlapaṇṇāsa - 2 3203 Chú Giải Majjhimapaṇṇāsa 3204 Chú Giải Uparipaṇṇāsa | 3301 Phụ Chú Giải Mūlapaṇṇāsa 3302 Phụ Chú Giải Majjhimapaṇṇāsa 3303 Phụ Chú Giải Uparipaṇṇāsa | |
| 4101 Sagāthāvagga Pāḷi 4102 Nidānavagga Pāḷi 4103 Khandhavagga Pāḷi 4104 Saḷāyatanavagga Pāḷi 4105 Mahāvagga Pāḷi (Tương Ưng Bộ) | 4201 Chú Giải Sagāthāvagga 4202 Chú Giải Nidānavagga 4203 Chú Giải Khandhavagga 4204 Chú Giải Saḷāyatanavagga 4205 Chú Giải Mahāvagga (Tương Ưng Bộ) | 4301 Phụ Chú Giải Sagāthāvagga 4302 Phụ Chú Giải Nidānavagga 4303 Phụ Chú Giải Khandhavagga 4304 Phụ Chú Giải Saḷāyatanavagga 4305 Phụ Chú Giải Mahāvagga (Tương Ưng Bộ) | |
| 5101 Ekakanipāta Pāḷi 5102 Dukanipāta Pāḷi 5103 Tikanipāta Pāḷi 5104 Catukkanipāta Pāḷi 5105 Pañcakanipāta Pāḷi 5106 Chakkanipāta Pāḷi 5107 Sattakanipāta Pāḷi 5108 Aṭṭhakādinipāta Pāḷi 5109 Navakanipāta Pāḷi 5110 Dasakanipāta Pāḷi 5111 Ekādasakanipāta Pāḷi | 5201 Chú Giải Ekakanipāta 5202 Chú Giải Duka-tika-catukkanipāta 5203 Chú Giải Pañcaka-chakka-sattakanipāta 5204 Chú Giải Aṭṭhakādinipāta | 5301 Phụ Chú Giải Ekakanipāta 5302 Phụ Chú Giải Duka-tika-catukkanipāta 5303 Phụ Chú Giải Pañcaka-chakka-sattakanipāta 5304 Phụ Chú Giải Aṭṭhakādinipāta | |
| 6101 Khuddakapāṭha Pāḷi 6102 Dhammapada Pāḷi 6103 Udāna Pāḷi 6104 Itivuttaka Pāḷi 6105 Suttanipāta Pāḷi 6106 Vimānavatthu Pāḷi 6107 Petavatthu Pāḷi 6108 Theragāthā Pāḷi 6109 Therīgāthā Pāḷi 6110 Apadāna Pāḷi - 1 6111 Apadāna Pāḷi - 2 6112 Buddhavaṃsa Pāḷi 6113 Cariyāpiṭaka Pāḷi 6114 Jātaka Pāḷi - 1 6115 Jātaka Pāḷi - 2 6116 Mahāniddesa Pāḷi 6117 Cūḷaniddesa Pāḷi 6118 Paṭisambhidāmagga Pāḷi 6119 Nettippakaraṇa Pāḷi 6120 Milindapañha Pāḷi 6121 Peṭakopadesa Pāḷi | 6201 Chú Giải Khuddakapāṭha 6202 Chú Giải Dhammapada - 1 6203 Chú Giải Dhammapada - 2 6204 Chú Giải Udāna 6205 Chú Giải Itivuttaka 6206 Chú Giải Suttanipāta - 1 6207 Chú Giải Suttanipāta - 2 6208 Chú Giải Vimānavatthu 6209 Chú Giải Petavatthu 6210 Chú Giải Theragāthā - 1 6211 Chú Giải Theragāthā - 2 6212 Chú Giải Therīgāthā 6213 Chú Giải Apadāna - 1 6214 Chú Giải Apadāna - 2 6215 Chú Giải Buddhavaṃsa 6216 Chú Giải Cariyāpiṭaka 6217 Chú Giải Jātaka - 1 6218 Chú Giải Jātaka - 2 6219 Chú Giải Jātaka - 3 6220 Chú Giải Jātaka - 4 6221 Chú Giải Jātaka - 5 6222 Chú Giải Jātaka - 6 6223 Chú Giải Jātaka - 7 6224 Chú Giải Mahāniddesa 6225 Chú Giải Cūḷaniddesa 6226 Chú Giải Paṭisambhidāmagga - 1 6227 Chú Giải Paṭisambhidāmagga - 2 6228 Chú Giải Nettippakaraṇa | 6301 Phụ Chú Giải Nettippakaraṇa 6302 Nettivibhāvinī | |
| 7101 Dhammasaṅgaṇī Pāḷi 7102 Vibhaṅga Pāḷi 7103 Dhātukathā Pāḷi 7104 Puggalapaññatti Pāḷi 7105 Kathāvatthu Pāḷi 7106 Yamaka Pāḷi - 1 7107 Yamaka Pāḷi - 2 7108 Yamaka Pāḷi - 3 7109 Paṭṭhāna Pāḷi - 1 7110 Paṭṭhāna Pāḷi - 2 7111 Paṭṭhāna Pāḷi - 3 7112 Paṭṭhāna Pāḷi - 4 7113 Paṭṭhāna Pāḷi - 5 | 7201 Chú Giải Dhammasaṅgaṇi 7202 Chú Giải Sammohavinodanī 7203 Chú Giải Pañcapakaraṇa | 7301 Phụ Chú Giải Gốc Dhammasaṅgaṇī 7302 Phụ Chú Giải Gốc Vibhaṅga 7303 Phụ Chú Giải Gốc Pañcapakaraṇa 7304 Phụ Chú Giải Tiếp Theo Dhammasaṅgaṇī 7305 Phụ Chú Giải Tiếp Theo Pañcapakaraṇa 7306 Abhidhammāvatāro-nāmarūpaparicchedo 7307 Abhidhammatthasaṅgaho 7308 Phụ Chú Giải Cổ Điển Abhidhammāvatāra 7309 Abhidhammamātikāpāḷi | |